The sale of his memoirs, lucrative directorships and the vast sums available on the U.S. lecture circuit will turn him overnight into a multi-millionaire.
The sale of his memoirs, lucrative directorships and the vast sums available on the U.S. lecture circuit will turn him overnight into a multi-millionaire.
’n Saak van seksuele teistering is hangende teen die pas aangestelde nuwe direkteur-generaal van binnelandse sake, Mavuso Msimang.
Msimang, wat vroeër hoof was van die Parkeraad, SA Toerisme en meer onlangs die staat se inligtingstegnologie-agentskap, SITA, word deur ’n eis van R500 000 in die gesig gestaar. ’n Voormalige vrouekollega van SITA beweer dat sy tussen 2003 en 2005 seksueel deur Msimang geteister is.
’n Saak van seksuele teistering is hangende teen die pas aangestelde nuwe direkteur-generaal van binnelandse sake, Mavuso Msimang.
Msimang, wat vroeër hoof was van die Parkeraad, SA Toerisme en meer onlangs die staat se inligtingstegnologie-agentskap, SITA, word deur ’n eis van R500 000 in die gesig gestaar. ’n Voormalige vrouekollega van SITA beweer dat sy tussen 2003 en 2005 seksueel deur Msimang geteister is.
In hierdie derde en finale aflewering vertel Gustav Venter vir ons wat ‘n Russiese toebroodjie is en hoe die Afrikaner se skuldgevoel telkens geld soos ‘n vrygewige dobbelmasjien laat reën…
Deur die dag is dit draaglik. Hy het sy boeke en sy vergeelde kopieë van die VWB en partykeer loer daar iemand in vir wie hy nog nie die oorlogstories (een naweek het hulle nie geld gehad om die Weekblad uit te gee nie en toe maak hulle – die karnallies! – asof hulle dit in solidariteit met aangehoudenes teruggehou het) vertel het nie. Maar in die nag kom die stemme tot hom en hy spartel in koue sweet om nie te hoor wat hulle sê nie. Maar jy kan net só lank by jouself neurie om die stemme uit te doof, net so lank wegkyk en ander pad toe luister, kan jy nie? En dan fluister die stemme die waarheid aan hom, die een onveranderlike wat hy nie wil hoor nie:
“Die Nuwe Suid-Afrika,” sis hulle en dit voel asof sy skedel gaan bars, “is nie ’n prys wat deur ’n rewolusie gewen is nie, of hoe Max? Die Nuwe Suid-Afrika is ’n vergunning van die Afrikaner.”
Nee-nee-nee-nee… Nee! Ja. Dit is so. Hy wéét dit is so.
In hierdie derde en finale aflewering vertel Gustav Venter vir ons wat ‘n Russiese toebroodjie is en hoe die Afrikaner se skuldgevoel telkens geld soos ‘n vrygewige dobbelmasjien laat reën…
Deur die dag is dit draaglik. Hy het sy boeke en sy vergeelde kopieë van die VWB en partykeer loer daar iemand in vir wie hy nog nie die oorlogstories (een naweek het hulle nie geld gehad om die Weekblad uit te gee nie en toe maak hulle – die karnallies! – asof hulle dit in solidariteit met aangehoudenes teruggehou het) vertel het nie. Maar in die nag kom die stemme tot hom en hy spartel in koue sweet om nie te hoor wat hulle sê nie. Maar jy kan net só lank by jouself neurie om die stemme uit te doof, net so lank wegkyk en ander pad toe luister, kan jy nie? En dan fluister die stemme die waarheid aan hom, die een onveranderlike wat hy nie wil hoor nie:
“Die Nuwe Suid-Afrika,” sis hulle en dit voel asof sy skedel gaan bars, “is nie ’n prys wat deur ’n rewolusie gewen is nie, of hoe Max? Die Nuwe Suid-Afrika is ’n vergunning van die Afrikaner.”
Nee-nee-nee-nee… Nee! Ja. Dit is so. Hy wéét dit is so.
Lees verder: Die eenarmbandiet, ‘n toebroodjie op die Steppe en die baard van Max du Preez 3
Gisteraand het die langverwagte Franse TV-debat tussen die regse kandidaat, Nicolas Sarkozy, en die sosialistiese kandidaat, Ségolène Royal, plaasgevind. Sowat 20 miljoen Franse het die debat dopgehou. Komende Sondag vind die tweede rondte van die presidentsverkiesing plaas en vele Franse kiesers het nog nie finaal besluit vir wie hulle gaan stem nie.
Gisteraand het die langverwagte Franse TV-debat tussen die regse kandidaat, Nicolas Sarkozy, en die sosialistiese kandidaat, Ségolène Royal, plaasgevind. Sowat 20 miljoen Franse het die debat dopgehou. Komende Sondag vind die tweede rondte van die presidentsverkiesing plaas en vele Franse kiesers het nog nie finaal besluit vir wie hulle gaan stem nie.
Gustav Venter sit in dié tweede aflewering sy ontleding van Max du Preez, skrywer van "die mees onsamehangende rubrieke in die geskiedenis van die Suid-Afrikaanse perswese", voort.Maar hulle het geëindig, het hulle nie? As daar een iemand is vir wie rewolusionêre sukses te vinnig gekom het, dan is dit vir Max du Preez. Sy toegelate vyftien minute was so bitter gou verby… Een oomblik was hy nog die parmantige jong salm wat stroomop geswem het om sy verhouding met sy plekkie in die land se geskiedenis te konsumeer… en toe, en toe kom ’n magtige, ongeduldige stroom – van agter af, bergop! – en dit spoel oor Max, dit rol en tol hom holderstebolder en hy is net ’n klein stokkie dryfhout op ’n helse groot rivier – wat in dieselfde rigting as hy gaan en nie net word hy – o, die onreg! – nie meer raakgesien of gehoor nie, al sy andersheid het in een oomblik verdwyn, skielik is hy net ’n hooinaald in ’n bliksemse groot mied. Almal dink soos hy en hy dink soos almal. Nou is dit die mense wat soos die Versteende Verstande praat, wat anders is. Die idees van die Vrye Weekblad – of ten minste die herinnering daaraan – is nou geheilig, hoofstroom, ortodoks. Max du Preez, hy met die rewolusionêre ywer en die Max-du-Preez-stylbaard, het konvensioneel geword en vir ’n rebel is dit die dood self.
Gustav Venter sit in dié tweede aflewering sy ontleding van Max du Preez, skrywer van "die mees onsamehangende rubrieke in die geskiedenis van die Suid-Afrikaanse perswese", voort.Maar hulle het geëindig, het hulle nie? As daar een iemand is vir wie rewolusionêre sukses te vinnig gekom het, dan is dit vir Max du Preez. Sy toegelate vyftien minute was so bitter gou verby… Een oomblik was hy nog die parmantige jong salm wat stroomop geswem het om sy verhouding met sy plekkie in die land se geskiedenis te konsumeer… en toe, en toe kom ’n magtige, ongeduldige stroom – van agter af, bergop! – en dit spoel oor Max, dit rol en tol hom holderstebolder en hy is net ’n klein stokkie dryfhout op ’n helse groot rivier – wat in dieselfde rigting as hy gaan en nie net word hy – o, die onreg! – nie meer raakgesien of gehoor nie, al sy andersheid het in een oomblik verdwyn, skielik is hy net ’n hooinaald in ’n bliksemse groot mied. Almal dink soos hy en hy dink soos almal. Nou is dit die mense wat soos die Versteende Verstande praat, wat anders is. Die idees van die Vrye Weekblad – of ten minste die herinnering daaraan – is nou geheilig, hoofstroom, ortodoks. Max du Preez, hy met die rewolusionêre ywer en die Max-du-Preez-stylbaard, het konvensioneel geword en vir ’n rebel is dit die dood self.
Lees verder: Die eenarmbandiet, ‘n toebroodjie op die Steppe en die baard van Max du Preez 2
Net soos Loftus Versfeld van Derick Hougaard ʼn LIEFLING gemaak het, het Ton Vosloo en sy media van die Kaapse sap-sosialis Max du Preez ʼn liefling gemaak. Geen noemenswaardige gebeurtenis in Afrikaner-geledere gaan verby sonder dat Liefling Marx ook ʼn eier daaroor lê nie. En dan word sy mening as gesaghebbend aangedien. Hy en Ton is albei Suid-Afrikaners en as sodanig het Afrikaners nie ʼn bestaansreg nie.Net soos Loftus Versfeld van Derick Hougaard ʼn LIEFLING gemaak het, het Ton Vosloo en sy media van die Kaapse sap-sosialis Max du Preez ʼn liefling gemaak. Geen noemenswaardige gebeurtenis in Afrikaner-geledere gaan verby sonder dat Liefling Marx ook ʼn eier daaroor lê nie. En dan word sy mening as gesaghebbend aangedien. Hy en Ton is albei Suid-Afrikaners en as sodanig het Afrikaners nie ʼn bestaansreg nie.