’n 63-jarige man is gewond in ‘n skietery met gewapende aanvallers op sy plaas in Renosterspruit naby Pretoria op Vrydag 16 Februarie, het Netcare 911 gesê.
“Die man is in ’n hinderlaag gelei en in sy regterbeen geskiet…,” het segsman Tervor Putterill verklaar.
Een van die rowers is deur ’n buurman doodgeskiet.
“Die man is in ’n stabiele toestand na die Olivedale-kliniek geneem.”
Die minister van onderwys, Naledi Pandor, het gister gesê dat sy die gebruik van Afrikaans en ander inheemse tale as onderrigmedium in skole ondersteun. Sy was besig om te reageer op ‘n verklaring van die Demokratiese Alliansie dat “sy besig was om ‘n ideologiese veldtog teen Afrikaans te voer”.
Die DA-verklaring het gevolg in reaksie op ‘n uitspraak van die Pretoriase Hooggeregshof wat Ermelo-hoërskool beveel het om 113 graadagtleerlinge in te neem wat in Engels onderrig wil word. Hiermee is die voorheen Afrikaanstalige skool in ‘n parallelmediumskool verander.
Die party het Pandor Woensdag daarvan beskuldig dat sy die skool- en regstelsel uitbuit. Désirée van der Walt, die DA se segsvrou oor opvoeding, het gesê dat die hofoorwinning vir die minister dreig om die opvoedingstelsel in chaos te dompel en dat die lewe vir sommige sukkelende skole nóg moeiliker gaan word.
"Waar ‘n skool te min inskrywings het, moet ons toelaat dat plekke deur kinders ingeneem word wat onderrig wil word in die medium van hul keuse.”
Pandor is ook Dinsdag deur die hof toestemming verleen om tussenbeide te tree in ‘n hersieningsaansoek deur die skool teen die hoof van die Oos-Transvaalse onderwysdepartement (tans Mpumalanga) se besluit om die skool se beheerraad met ‘n komitee te vervang wat deur die departement aangestel is.
Die Vryheidsfront Plus het teruggekap na die minister deur te sê dat “dit duidelik is dat die minister die beheer van elke enkele skool in Suid-Afrika wil oorneem”.
"Die VF Plus gee duidelik nie om vir alle kinders indien hulle 113 leerlinge toegang tot die skool wil ontsê nie," het Pandor geantwoord.
"Die regering is onder ‘n verpligting om ruimte in skole vir leerders te verskaf. Hoërskool Ermelo is half vol en taal kan nie gebruik word om kinders toegang tot onderwys te ontsê nie," het Pandor voortgegaan.
“Die waarheid is dat daar oor die afgelope vyf jaar ‘n neiging onder meer en meer Afrikaners is om te verkies dat hul kinders in Engels onderrig word.”
In sy boek The Deadly Ethnic Riot bespreek Donald Horowitz die oorsake van etniese konflik. Dit bied 'n interessante perspektief op die gebeure in Zimbabwe.
Volgens Horowitz tree meerderhede soms op asof hulle minderhede is: hulle oordryf die bedreiging wat 'n getalleminderheid inhou en onderskat hul eie vermoë om 'n bedreiging die hoof te bied.
Dikwels tree meerderhede op asof die bedreiging van 'n minderheid nie net binnelands bestaan nie, maar asof daar groot buitelandse affiniteit met 'n sekere etniese groep is.
Anti-Moslemgevoelens in Indië is tydens die 1992-onluste só gedramatiseer dat soekligte ter see ingespan is om die (nie-bestaande) Pakistanse invallers vroegtydig te kon afweer.
In Zimbabwe word Brittanje betrek by die krisis. Armoede, wat deur die regering van pres. Robert Mugabe gesien word as uitsluitlik die gevolg van kolonialisme, en 'n dreigende hongersnood vanweë die voedselkrisis, word 'n aanklag teen wit boere. Boere moet dus vergoeding vir grondonteiening van die "koloniale uitbuiter" eis en nie van die Zimbabwiese regering nie.
In albei gevalle lê die probleem elders en die teikengroep word daaraan gekoppel.
Die tese dat etniese groepe “agente'' van 'n buitelandse mag verteenwoordig, kom voor in die meeste verslae oor etniese onluste. Van 1780 af, toe Katolieke in Londen aangeval is omdat mense geglo het hulle is pouslike samesweerders wat deur die weermagte van Frankryk en Spanje gesteun is, tot die laat 19de eeu, toe Armeniërs in Turkye daarvan verdink is dat hulle die Russe goedgesind is, is etniese teikengroepe só voorgestel.
In Zimbabwe word die boere ook as "agente'" voorgestel, ongeag hul burgerskap. Die teikenidentifikasie vind slegs in rasseterme neerslag. Die regerende party se retoriek klink daarom asof dit teen die Weste as geheel gemik is en nie teen 'n minderheid binne eie landsgrense nie.
Etniese geweld is deur dieselfde retoriek in Kambodja, Mianmar en Uganda gekenmerk.
Michael Ignatieff, in sy boek Blood and Belonging, en Horowitz voer albei aan dat daar 'n psigologiese dimensie aan antagonisme is.
Wat betref kenmerke van botsende groepe, moet in gedagte gehou word dat dit betrekking het op twee antagoniste (oftewel groepe). In dié verband is psigologiese jukstaposisie handig om die antagonistiese verhouding beter te verstaan.
Met verwysing na kommer in 1992 oor die opkoms van neo-Nazigeweld in Oos-Duitsland teenoor die Turkse minderheid ná die val van die Berlynse Muur, het die meningsnavorser Elisabeth Noelle-Naumann gesê: "Die sleuteltaak is om selfvertroue te herwin. Hierdie (Oos-Duitse) bevolking is 'n gewonde nasie . . . Ek meen mense sal net gemaklik wees as hulle hul natuurlike selfrespek as volk kan herwin. 'n Individu wie se selfrespek weggevat word, ly erg skade. Dit geld ook volke.''
Horowitz toon met voorbeelde uit veral Asië en Afrika die ooreenkomste in antagonisme tussen individue en groepe in voorvalle van etniese geweld.
Hy onderskei tussen sogenaamde mededingende agterlike en vooruitstrewende groepe. Met enkele uitsonderings is dit altyd die groep wat as vooruitstrewend gesien word, wat aangeval word.
Só het die Lulua die Luba in die destydse Zaïre aangeval, het die Hutu's die Tutsi's in Rwanda vermoor omdat hulle minderwaardig teenoor laasgenoemde gevoel het, het die Mbochi die Lari in die Kongo geteister en het die Maleiers Chinese minderhede in Maleisië en Singapoer uitgesonder.
Hoe meer verskille ter sprake is, hoe groter is die potensiaal vir konflik. Die Lari is byvoorbeeld beskryf as "gevorderd'' en "ondernemend'' en daarom as gevaarlik vir die Mbochi.
Die Luba is beskou as "hooghartig, arrogant en nepotisties'' en die Lulua was dus “bang vir onderdrukking'' en wou graag "byhou''.
In Zimbabwe word die boere, wat meen hulle is noodsaaklik vir die ekonomie, as 'n struikelblok gesien omdat hulle gelyke geleenthede met hul "koloniale grondhonger'' strem.
Die eise om die speelveld gelyk te maak, gaan nie sonder 'n groot mate van selfverwyt en selftwyfel gepaard nie. Die ondergeskikte groep wat wil sien dat die oop aspek van mededinging ingeperk word en wat spesiale behandeling vra, soos regstellende maatreëls, laat die gevoel van onsekerheid in die groep verhoog.
Die psigoanalis Ernest Jones verduidelik die psigodinamika van hoe dié soort konflik (wat intern is en nie ekstern nie) tot aggressie kan lei.
Jones sien haat as die normale reaksie op selfvertwyfeling. Indien die haatgevoelens tot skuld lei, is die enigste manier om verligting te kry eenvoudig om méér te haat. 'n Oordrewe bedreiging word in die teikengroep uitgewys en die haatgevoelens op hulle geprojekteer.
Ironies is dat indien die teikengroep heftig op sulke haat reageer, hulle só onwetend die gewaande “redelikheid'' van die haatgevoelens teenoor hul groep bevestig. En só maak hulle dit makliker vir die inisieerders om oor te gaan tot geweld as die geleentheid hom voordoen.
Die teorie van frustrasie-aggressie volg 'n ander roete, maar kom tot dieselfde gevolgtrekking.
Indien daar geen ander uitlaatkleppe vir opbouende frustrasie is nie, neem die waarskynlikheid van geweld toe.
As agterlikheid beteken dat doelwitte buite bereik sal bly, is geweld al manier om verskille uit die weg te ruim om uiteindelik weer 'n posisie van mag teenoor die ander groep te beklee.
Geweld word gekenmerk deur onderliggende selfvertwyfeling en 'n verbale onvermoë, meen Hans Toch in sy boek Violent Men.
Die verloorder wil nie net die spel opbreek nie, hy wil sy opponent vernietig. Horowitz sien dié ooreenkoms in byna elke geval van etniese geweld.
En die teikengroep deel sonder uitsondering dieselfde kenmerke: ondernemendheid, ambisie, energie, arrogansie en sukses.
Tot dusver het die ANC-jeugliga, die Jong Kommunisteliga en die SA Demokratiese Onderwysersunie hul tevredenheid uitgespreek met regter Bernard Ngoepe en ander se uitspraak teen Ermelo-hoërskool se taalmedium, Afrikaans.
Volgens Zizi Kodwa van die ANC-jeugliga moet Afrikaners aanvaar dat “’n revolusie die simbole en kultuur van die verlede vernietig. Dit beteken ook dat alle straat- en plekname verander moet word. ‘n Mens kan nie ‘n revolusie met die simbole van die verlede hê nie.”
Die Jong Kommunisteliga het insgelyks sy tevredenheid met die Hoërskool Ermelo se neerlaag in die hof uitgespreek en die “Bantoe-onderwystaktiek van Afrikaanse openbare skole” verdoem. Die Jong Kommuniste het die woorde van kameraad Chris Hani aangehaal: "Ons stryd was nie om die nasionale vlag en die personeel in die Uniegebou te verander nie”. Pogings van Ermelo-hoërskool om moedertaalonderrig te verseker, is deur die beweging beskryf as ‘n manier om “die nasionale opvoedkundige transformasieprojek” teen te staan.
Ook die Suid-Afrikaanse Demokratiese Onderwysersunie (SADOU) het gemeen dat “die reg op moedertaalonderrig nie gebruik kan word om sekere leerders toegang tot opvoeding te ontsê nie. Tydens ‘n vergadering in Johannesburg het die unie verklaar dat hy die uitspraak van Ngoepe ondersteun, asook die onderwysdepartement se besluit om die skool in ‘n dubbelmediuminstelling te omskep.
Volgens SADOU is die skool ‘n “openbare bate en kan nie as die privaatbesit van enige taalgroep beskou word nie”.
Die ANC-jeugliga se Zizi Kodwa het gevra: “Wat is so belangrik aan Afrikaans? Ons is deur die Engelse gekoloniseer en daarom is Engels die meerderheidstaal.”
Omdat Afrikaners ‘n minderheid is, moet hulle inval by die wense van die meerderheid. “Die meerderheid se siening geniet voorrang. Dit is die pynlike aspek van demokrasie,” het Kodwa voortgegaan.
Op ‘n vraag of dit sou beteken dat die tagtig miljoen Duitsers in Europa die reg het om vyf miljoen Dene te regeer, het Kodwa instemmend geantwoord.
Volgens Kodwa moet die slagspreuk van die ANC-jeugliga wat veral onder voorsitterskap van Peter Mokaba beroemd geraak het, “kill a Boer, kill a farmer” nie letterlik opgeneem word nie. Aan die ander kant het boere ook mense in die verlede doodgemaak en kan hulle dus verwag om geteiken te word.
"Ja, is dit nie ironies nie? Dit wat die ANC wil hê, is presies wat Dan Roodt wil hê. Nie ’n stryd om demokrasie nie, maar ’n etniese stryd. ’n Stryd wat ‘ons’ (wie ‘ons’ ook al is) nooit kan wen nie."
Vir seker sien ek en die ANC die wêreld op geheel en al verskillende maniere. Anders as die ANC, het ek nog nooit geweld gepleeg of selfs gepredik nie.
Ek dink Koos Kombuis blameer my vir die toestand in die land terwyl my enigste fout is dat ek ‘n goeie analise gedoen het. Reeds sewe jaar gelede toe almal nog met sterre in hul oë van ons wonderlike grondwet en die reënboognasie gepraat het, het ek ‘n artikel aan Ebbe Dommisse, die destydse redakteur van Die Burger, voorgelê waarin ek geargumenteer het dat die De Klerk-skikking baie gevaarlik was en heel moontlik op burgeroorlog mag uitloop. Destyds het hy gevoel dis te sterk gestel en wou dit nie publiseer nie.
Vir seker moet ons etniese konflik in Suid-Afrika vermy. Maar soos ‘n goeie vriend van my onlangs opgemerk het, "Ons wag nou nie meer vir die nag van die lang messe nie; ons is nou ín die nag van die lang messe." Onskuldige mense, selfs vyfjarige dogtertjies soos Danielle Esterhuizen van Randfontein wat vir haar pa op 20 Desember 2006 langs die dam wou gaan kuier terwyl hy visvang, word koelbloedig doodgeskiet. Die agbare minister van grondsake maak gereed om boere se plase te onteien. Meer mense gaan elke dag in Suid-Afrika dood as in die Irak-oorlog, maar die ANC-ministers blameer apartheid daarvoor. Dis nie hulle en hulle volgelinge wat "kill a Boer, kill a farmer" gesing het nie. Ook nie die ANC-beheerde SAUK wat gereeld etniese propaganda, soos veral rondom 16 Junie verlede jaar, uitsaai nie.
Dr. Bertie du Plessis het verlede week in Beeld geskryf dat ons onsself in ‘n "laegraadse burgeroorlog" bevind. Dus word my voorspelling van sewe jaar gelede nou bewaarheid. Ek is nie Siener van Rensburg nie, maar gebruik maar net logika.
Die onmiddellike vraag is: wat maak ons nou? Soos Gideon Meiring vandag by ‘n konferensie oor misdaad in Pretoria gesê het: "Ons wil nie net stabiliseer nie, ons wil normaliseer. Ons wil nie net oorleef nie, ons wil lééf." Die enigste manier om te normaliseer, is om onsself sterk genoeg te maak sodat nóg die moordbendes nóg die minister van grondsake met haar grondonteieningsplanne à la Zimbabwe ons kan bedreig.
Onlangs het Magnus Malan in ‘n onderhoud oor sy boek gesê dat 3 500 van ons troepies destyds in Angola staande gebly het teen 60 000 Kubane, Russe en Oos-Duitsers, in weerwil daarvan dat die Russe die lug beheer het. Dis ‘n verhouding van ongeveer 17:1. Net in die Waterberg en die Soutpansberg is die oormag groter as dit; ironies genoeg is dit die deel van die land waar Afrikaners die meeste beheer oor hul eie plase en dorpe uitoefen, juis omdat hulle nie in terme van getalle dink nie maar in terme van vermoë.
Daarom kan ek nie die volgende deel van jou stelling verstaan nie: "’n Stryd wat ‘ons’ (wie ‘ons’ ook al is) nooit kan wen nie." Jy hensop sommer al van meet af aan! Wat gaan jy doen as daar ‘n aanval op jou huis plaasvind? Gaan jy sê: "Ek kan nie wen nie! Daarom: verkrag maar my vrou, vermoor maar my kind soos Danielle Esterhuizen en vat maar al my goed. Ek gee oor; julle is sterker as ek?"
Hopelik nie. As die planne realiseer wat ons tans hier in Pretoria ontwikkel, gaan jy of jou vrou onmiddellik die knoppie van ‘n geheime RF-kaartjie iewers in jou sak of aan jou lyf kan druk en ‘n sein sal op die netwerk uitgaan en outomaties vyf of ses opgeleide lede van ons Burgerwag in jou omgewing bereik wat tot die tande toe gewapen jou en jou gesin binne minute te hulp gaan snel.
Indien daar dan wel etniese konflik uitbreek soos jy beweer die ANC (maar nie ek nie!) wil hê, sal dieselfde Burgerwag jou moontlik kan beskerm teen hordes pangadraende Xhosas wat daar in die Kaap op jou mag toesak in hul weergawe van Hotel Rwanda. Die Mount Nelson in die Kaap gaan nie plek hê vir 800 000 Afrikaners in die Kaap om daar weg te kruip terwyl die slagting plaasvind nie, dus moet daar ‘n plan B ook wees.
Soos baie ander mense, verkwalik ek vir De Klerk dat daar nooit ‘n plan B was nie. Wat as die ANC nie by die ooreenkoms hou nie en sommer net ons plase en skole begin vat soos hulle nou reeds doen? En later dalk ‘n volledige Mugabe op ons trek? Wat maak ons dan? Maar De Klerk het nie aan daardie moontlikheid gedink nie.
Gegewe die feit dat ek nooit diensplig gedoen het nie, is ek net so ‘n groot pasifis soos jy. Maar gaan lees daardie stuk van my in Aweregs, "Gedagtes oor ‘n tweede volksmoord" wat eintlik die gepubliseerde weergawe van my toespraak verteenwoordig toe ek en die Noord-Transvaalse boere mekaar die eerste keer by die Voortrekkermonument tydens ‘n betoging teen plaasmoorde op 27 Maart 2004 raakgeloop het. Daarin sê ek, en dis gekursiveer: Ons moenie sonder teenstand op die trein na Auschwitz klim nie.
Wat jy ook moet verstaan, is dat ons so te sê geen beheer oor die proses het nie. As die ANC besluit hy wil etniese konflik hê, gaan ons nie sy besluit kan beïnvloed nie. Dit was tog duidelik in Zimbabwe waar die blanke boere agteroor gebuig het om Mugabe tegemoet te kom. Op die ou end het hy sy oorlogsveterane ingestuur en het hulle elke blanke verdryf. Die laaste 400 blanke boere in daardie land is ‘n week of wat gelede met die gevangenis gedreig as hulle nie van hul eiendom af padgee nie.
As ons besonder lieftallige minister van grondsake, Madame Lulu Xingwana, die dag besluit om Mugabe se voorbeeld te volg, gaan die vonk in die kruitvat wees. Want jy weet net so goed soos ek daar is nie nog ‘n land suid van die Kaap waarheen ons kan padgee nie. Al retireer ons almal tot by Kaappunt, iewers sal ons moet gaan staan. En daar waar ons stáán, sal ons, soos Bertie du Plessis dit in Beeld duidelik gemaak het, moet verdedig.
Die Duitse kanselier, Angela Merkel, het ‘n beroep op Zimbabwe se buurlande gedoen om die “lyding” wat deur Robert Mugabe se beleid veroorsaak word, te beëindig.
Duitsland beklee tans die Europese Unie se voorsitterstoel. Die kanselier se beroep is vroeër vandag in Cannes by die Afrika-Frankrykberaad gemaak. Volgens Merkel is daar “groot kommer” oor die verslegtende ekonomiese en politieke situasie in Zimbabwe. “Die intimidasie van politieke opponente, die swaarkry, die dreigemente teenoor boere, die vernietiging van woonbuurte waar die armes lewe; daar is geen regverdiging hiervoor nie,” het sy gesê. “Dit is waarom ek ‘n beroep doen op Zimbabwe se buurstate om by ons aan te sluit en hulle invloed te gebruik om mans en vroue te help wat ly.”
Komende ná die Ermelo-hofsaak waarin die laaste oorblywende Afrikaanse hoërskool in die Oos-Transvaal gedwing word om Engelse klasse in te stel, getuig minister Pallo Jordan se uitspraak dat die ANC "Afrikaans sal bevorder" van ‘n humorsin, sy dit dan wrang. Afrikaans figureer feitlik nêrens meer as amptelike taal in die staatsdiens nie en word ook op die SAUK, waartoe Afrikaners rojaal lisensiegeld en belastings bydra, gemarginaliseer.
Indien dit waar is dat die ANC "Afrikaans bevorder", dan het Joseph Goebbels, die destydse kultuurminister in Nazi-Duitsland, ook Joodse kultuur "bevorder". Net soos Goebbels die Duitse kultuur van Joodse invloed wou suiwer, is die ANC en Pallo Jordan immers besig om Suid-Afrika van Afrikaanse invloed te suiwer. Skole word verengels, plekname word verander, die geskiedenis word herskryf om ons aandeel daaraan te ontken en die Afrikaanse letterkunde word nie meer op skool bestudeer nie.
Die vergelyking tussen ANC-Suid-Afrika en Nazi-Duitsland is nie misplaas nie, want by wyse van sy rassewetgewing is die ANC-bewind besig om op elke vlak teen Afrikaners te diskrimineer: teen hulle taal en kultuur, maar ook in die werkplek, in die opvoedingstelsel, asook in die ekonomie as dit kom by hul handelsvryheid en toegang tot markte en kapitaal. Nog nooit tevore in die geskiedenis behalwe in Nazi-Duitsland is daar so sistematies teen ‘n minderheidsgroep gediskrimineer nie.
Jordan het onlangs gesê dat hy die naam van Pretoria sal verander as hy "die dag wakker word en lus voel om dit te doen". Dit wil voorkom asof Jordan weer opgestaan het en "lus was" om grappe te maak oor die finale oplossing wat die ANC tans op Afrikaans toepas.
Kontakpersoon: Dan Roodt
Met belangstelling het ek van die menings op u webblad kennis geneem. Dit is duidelik dat Afrikanereenheid steeds 'n byna onmoontlike doelstelling is, dat misdaad en die stryd daarteen die denke oorheers en dat Afrikaners in hul geboorteland om regmatige erkenning moet stry.
Nie 'n enkele van hierdie sake interesseer buitelanders ook maar vir een oomblik nie. Ja, die media gee hier en daar aandag aan die agteruitgang van Afrika maar altyd teen die agtergrond van "die resultaat van apartheid, verdrukking van swartes, die gevolge van slawerny en diskriminasie in die verlede." Baie Afrikaners praat uiteindelik maar mee in die koor.
Dit is opvallend dat ook diegene wat Afrika ken (dit behoort tog veral Afrikaners te wees nie waar nie ?) geen duidelik gemotiveerde en omlynde verklaring vir die geweldskultuur en misdaadeskalasie in Suid-Afrika maar ook die hele swart Afrika, gee nie. Die lied van die bogenoemde koor kry geen teëgeluid nie. Bly die "apartheid, diskriminasie, uitbuiting, kolonialisme, slawerny" koor die botoon sing, dan het die Afrikaner by name verloor, heeltemal verloor en sal hy altyd met die gevolge van sy politieke verlede gekonfronteer bly. Vanuit propaganda oogpunt gesien wen die ANC en Mbeki steeds.
Dat die res van die wêreld Afrika afgeskryf het is bekend. Weinig stel belang om die toestand te vebeter. Afrika moet homself met sy eie skoenveters oplig.
Vanuit die buiteland gesien (waar ek woon) is Afrika 'n enigma en die Afrikaners 'n onbeduidende tragiese oorblyfsel van 'n tydperk. Die oomblik as hierdie besef tot 'n mens deurdring dan emigreer jy – soos baie Afrikaners dan ook doen. Dit is 'n geldige en waardevolle antwoord op 'n oorlewingsprobleem wat in werklikheid soos 'n swart afgrond lyk.
‘n Vooraanstaande Britse operakenner, prof Roger Parker van King’s College, het Puccini se Madame Butterfly as “rassisties” bestempel. Dié uitspraak kom op die vooraand van ‘n nuwe produksie van die opera in Londen.
Volgens ‘n berig wat in The Daily Telegraph gepubliseer is, stel prof Parker voor dat ‘n moderne weergawe van die opera geskryf moet word. “’n Outentieke produksie is ‘n rassistiese produksie,” meen hy. “Dit bevat ‘n klomp idees wat in enige ander konteks as rassisties beskou sal word. Dit gaan nie net oor die woorde nie, maar ook oor Puccini se musiek.”
Madame Butterfly handel oor ‘n 15-jarige Japannese geisja wat op ‘n Amerikaanse vlootoffisier verlief raak. Hy trou dan met die meisie, wat haar tot die Christendom bekeer, voordat hy haar met ‘n baba agterlaat en na die VSA terugkeer. Die opera speel af in Japan, aan die begin van die twintigste eeu. Volgens die Royal Opera House is Madame Butterfly “’n produk van die tydperk toe dit geskryf is.” Die Japannese ambassade in Londen het ook laat weet dat hulle nie aanstoot neem nie en die opera nie as rassisties beskou nie.
Mosiuoa Lekota, minister van verdediging, het vanoggend ‘n beroep op Suid-Afrikaanse besigheidslui gedoen om die ekonomie van die Demokratiese Republiek van die Kongo (DRK) te help opbou.
Deur in die DRK te belê, kan Suid-Afrikaanse maatskappye werk skep en Kongolese bannelinge na die land teruglok. Infrastruktuur en paaie bied vele geleenthede aan die Suid-Afrikaanse sakesektor. Lekota het onderneem dat die Suid-Afrikaanse troepe in die DRK sal bly tot vrede en stabiliteit bereik is. Daar is dus nie sprake van ‘n onttrekking nie.
Hy het egter ontken dat Suid-Afrika beplan om militêr in Somalië betrokke te raak. Volgens hom sal dit te veel druk op die Suid-Afrikaanse weermag plaas. Suid-Afrika sal wel bereid wees om Somaliese weermagpersoneel op te lei.
In een van die beste dog onbedoeld komiese skrywes van die jaar, skryf ene Evelyn D die volgende juweel op die Litnet-blad: Wie sal tog die regses regsien?
Evelyn se vriendin het blykbaar ‘n draad oor De La Rey op die Kletskerk-forum raakgelees, en amper verstik aan haar tee toe sy sien hoeveel negatiwiteit daar oor die Nuwe Suid-Afrika bestaan. Ons moet almal seker dankbaar wees haar vriendin het nie per abuis die Praagwerf raakgelees nie, want ek is oortuig onse Evelyn sou gehospitaliseer moes word vir erge interne bloeding.
Evelyn se oplossing om die “regses reg te sien”, is om Johan Pienaar op hulle (ons?) los te laat. Om die onsterflike woorde van Denis Healy te gebruik, sou dit uiteraard wees soos om deur ‘n dooie skaap verskeur te word. Ek is seker die bydraers tot die Kletskerk-blad leef tans in vrees en bewing – vrees dat hulle ‘n breuk van die al die lag sal opdoen.
Konings en vorste word meestal gekenmerk deur absolute mag. Geen opposisie word geduld nie, vandaar die noodsaaklikheid vir ‘n rewolusie. Is dit nie interessant dat Afrikaners tans oorheers word deur uitheemse adellikes nie, die Xhosas? Tot baie onlangs toe was Xhosas ‘n Ooskaapse stam, maar hulle het sedert 1990 die ganse Suid-Afrika blitsvinnig gekoloniseer, indien nie gekontamineer nie. Derduisende van hulle stroom die Weskaap elke maand binne. Nelson Rohihlala Mandela is ‘n Xhosa-edelman. So ook was wyle minister Stella Sigcau ‘n lid van ‘n koninklike Xhosa-familie.
‘n Ander kenmerk van konings is hul uitspattige lewenswyses. Naas Lodewyk XIV se oordadige paleis wes van Parys, is daar selfgemaakte Xhosa-prinse soos Tokyo Sexwale wie se vraatsugtigheid en skatte geen einde ken nie, terwyl die gepeupel op die strate krepeer.
Ironies genoeg het daardie argetipiese linkse, Vladimir Ilyich Lenin, die Boere van die Anglo-Boereoorlog as mede-stryders teen imperialisme beskou. Wie had die meeste met Ché Guevara in gemeen: vetsugtige Xhosa-trogvarke soos Smuts Ngonyama in hul Armani-pakke en onverdiende, obsene rykdom, of Generaal Koos de la Rey, hy by wie Guevara die lesse van guerilla-oorlog geleer het? Is die vermeende Boeremag, wat hulself glo van die nuwe Xhosa-adel wou bevry, links of regs, Evelyn?
Kortom, Evelyn, dis eintlik die linkses, die Afrikaners en/of Boere, wat jy wil “regsien”. Mag ek jou egter aanraai om Napoleon se raad te volg? God is aan die kant met die swaarste grofgeskut, het die kort mannetjie gesê. Vlieggewiggies soos Johan Pienaar gaan jou nie noodwendig van veel nut wees nie.
Nairobi loop deesdae onder ’n ongekende vlaag geweld deur. In die laaste tyd is ’n bejaarde Amerikaanse sendeling en haar dogter met outomatiese masjiengewere afgemaai. In nog ’n insident het onbekendes onverwags op motoriste begin vuur en ’n vigs-wetenskaplike, asook nog twee persone (waarvan een op krukke), is dood.
Die stad staan al lankal as Nairobbery bekend, as gevolg van die groot aantal diefstalle en kapings wat daar plaasvind, maar gewelddadige gebeure helder oordag, soos onlangs beleef, was tot dusver skaars.
’n Sekuriteitsfirma bemark nou ten volle gepantserde viertrekvoertuie wat masjiengeweervuur en landmyne kan weerstaan. Hulle leuse is “Time to fight back.” Hierdie voertuie word vir 275 000 dollar elk verkoop.
Volgens die hoof van die regering se menseregtekommissie, het dinge verander. “Kapers het vroeër die motor geneem en jou gelos; nou neem hulle egter die motor én skiet jou.” Hy het verder opgemerk dat die staat gefaal het. “Die regering kan nie veiligheid verseker nie.”
Plaaslike koerante beskuldig onbekwame polisiemanne en regeringsleiers wat nie omgee nie.
Ná die moord op die bejaarde sendeling en haar dogter, het die VSA hulle burgers teen die gevare in Kenia gewaarsku: “Gewelddadige misdaad kan enige tyd op enige plek plaasvind en word meer algemeen, arrogant, brutaal van aard en dikwels fataal…Keniaanse owerhede beskik oor beperkte mag om sulke dade te beëindig en te ondersoek.”
Aan die einde van die jaar vind ’n verkiesing in die land plaas en president Mwai Kibaki se regering mag dalk die onderspit delf weens hulle onvermoë om die misdaad en geweld te bekamp. Die regering blameer die onlangse gewelddadige misdaad op die wapens wat die land vanaf Soedan en Somalië binnekom. Waar misdadigers vroeër van pistole gebruik gemaak het, is meer gesofistikeerde wapens nou geredelik beskikbaar.
Sowat 60% van Nairobi se bevolking leef in armoede. Bendes regeer hierdie plakkerskampe. Polisiekorrupsie, onbekwaamheid, asook ’n swak regstelsel, dra tot die huidige misdaadprobleem by. Polisie leen glo ook hulle wapens aan misdadigers. “Die meeste van ons is te bang om met die polisie saam te werk,” aldus die voorsitter van die menseregtekommissie.
Die heel eerste plaas in Suid-Afrika is amptelik op 26 Januarie vanjaar onteien. Die nuus is gister bekendgemaak. Die plaas is in die Noord-Kaap en het aan die Evangeliese Lutherse Kerk behoort. Die kerk het R35.5 miljoen vir die eiendom ontvang, nadat hulle die markwaarde daarvan dubbel so hoog geskat het. Die regering wou egter nie die R70 miljoen betaal nie. Die plaas is nou aan die Pniel-gemeenskap oorgedra.
Volgens beplanning moet 30% van grond in Suid-Afrika teen 2015 aan swartmense oorhandig word. Tot dusver kon die regering egter nog net 4% van hierdie teiken bereik. Die meeste grondeise is in die Limpopo-provinsie, waar ongeveer 70% van plase tans aan eise onderworpe is.
Volgens Tozi Gwanya, wat aan die hoof van die grondeisekommissie staan, stem meer boere deesdae in om hul plase te verkoop nadat die regering besluit het dat onteiening sal plaasvind indien die onderhandelingsproses tussen boer en regering meer as ses maande duur.
Hierdie was nie ‘n saak tussen ouers nie, maar tussen die minister van onderwys en ‘n Afrikaanse skool. Boonop het die onderwysdepartement besluit om Ermelo te dwing om Engelstalige leerlinge te aanvaar terwyl ‘n kloosterskool op die dorp leegstaan wat maklik vir ‘n Engelse hoërskool gebruik sou kon word.
PRAAG spreek sy solidariteit met die kinders, onderwysers en ouers van Hoërskool Ermelo uit. U stryd is ons s’n. Al is die magte hoe groot wat teen die Afrikaanse taal, kultuur en ons voortbestaan in die land gemonster is, ons sal nie gaan lê nie. Die stryd vir Afrikaans en vir ons voortbestaan as volk met ‘n eie identiteit, kultuur, letterkunde, geskiedenis en tradisies het nou maar eers begin.
Mag hierdie radikale stap van die ANC-bewind wat voortaan en toenemend geen Afrikaans-mediumskole sal duld nie dien tot aansporing vir ons mense om hul klein ideologiese verskille opsy te stoot en weer die ou ZAR se slagspreuk hul eie te maak: "Eendracht maakt macht!" Net as ons verenig is, sal ons die huidige onreg oorkom en weer die vryheid om Afrikaanse skole te bedryf, herwin.
Dat die Afrikaner egter voor die moeilikste taalstryd in sy geskiedenis te staan gekom het, is egter gewis. Geen Britse koloniale onderwysowerheid het nog ooit die hovaardige onredelikheid van die ANC-regime kon ewenaar nie.
