Tata Motors van Indië het Jaguar en Land Rover by Ford gekoop. Die motorvervaardigers, Tata en Ford het met die Britse motorbedryf vergader om die transaksie te beklink.
Enjinvervaardiging en ander stelselprobleme is nog ‘n brandpunt.
Die werkslui is gretig om te begin met werksaamhede.
Tata is bereid om die waarborge te bied wat die Britse motorbedryf verlang. Dit is onduidelik of Tata nog sal voortgaan om enjins en ander stelsels van Britse aanlegte te bekom.
Fidel Castro is nie langer die president van Kuba nie. Die een-en-tagtigjarige Castro het gister as president en hoofbevelvoerder bedank. Castro het in 1959 aan bewind gekom nadat hy ʼn suksesvolle staatsgreep in Kuba gelei het. Hy was ʼn sterk bondgenoot van die voormalige VSSR wat hom as ʼn doring in die vlees van Amerika gesien het vanweë Kuba se geografiese ligging. Castro het voorverlede jaar die regering tydelik aan sy broer Raul oorhandig toe siekte hom lamgelê het. Suid-Afrika het in die tagtigerjare regstreeks teen Castro se weermag te staan gekom tydens die Angolese konflik. Daar word verwag dat Raul Castro nou formeel die regering sal oorneem en dat hy nie veel sal afwyk van die Marxistiese politieke en ekonomiese beleid van sy broer nie.
President George Bush het Zimbabwe se President, Robert Mugabe, beskryf as ‘n oneerbiedige diktator. Hy sê ‘n alleenheerser in Zimbabwe het beheer oor die voedseltekorte, uitspattige inflasie en streng onderdrukking. Hy het bygevoeg dat Amerika sal voortgaan om die vryheid in Zimbabwe te ondersteun en so moet buurstate, Suid-Afrika inkluis, ook handel. By die Verenigde Nasies in September het Mugabe vir Bush van skynheiligheid beskuldig, terwyl Mugabe beweer die Guantanamo Bay–tronk van die Verenigde State ‘n konsentrasiekamp is.
Die 83-jarige Mugabe is vol vertroue dat hy weer deur ‘n groot gedeelte van die publiek as president herkies sal word, ten spyte van die ekonomiese tuimeling, die hoogste inflasie ter wêreld, voedseltekorte en werkloosheid.
Deense koerante het gister een van die 12 tekeninge van die profeet Mohammed wat internasionale woede van Moslems ontketen het, gepubliseer om protes aan te teken teen ʼn komplot om een van die spotprentkunstenaars te vermoor.
Die herpublikasie van die spotprent wat Mohammed toon terwyl hy ʼn bom vashou, het kritiek in Moslemgeledere veroorsaak waar daar gesê is dat dit net tot woede sal lei.
ʼn Deense burger van Marokkaanse afkoms en twee Tunisiërs is Dinsdag gearresteer weens beplanning om die 73-jarige Kurt Westergaard te vermoor. Westergaard is ʼn spotprenttekenaar by Jyllands-Posten, die Deens koerant wat die tekeninge in September 2005 gepubliseer het.
Vyf hoofstroomdagblaaie, 10 kleiner koerante en ʼn Sweedse dagblad het Westergaard se spotprent, wat die meeste omstredenheid veroorsaak het, geherpubliseer. Die meeste Moslems beskou enige voorstelling van die stigter van Islam as kwetsend.
“Ons meen dit is baie dwaas en help nie om brûe te bou nie,” het Imam Mostafa Tsjendid, ʼn bekende Deense Moslemgeestelike, gesê.
Tsjendid, wat imam is by die Islamitiese Geloofsgemeenskap, ʼn godsdienstige Moslemorganisasie wat ʼn sentrale rol tydens die eerste spotprentpolemiek gespeel het, het alle geweld veroordeel maar gesê dat dit moeilik sou wees om die woede wat jong Deense Moslems mag voel, te besweer.
“Dit gaan ons jongmense verder geïsoleerd laat voel,” het hy gesê. “Die druk van die spotprent verteenwoordig ʼn belediging vir ons intellektuele vermoëns. Ons is nie gekant teen spraakvryheid nie maar ons verset ons teen die konstante diskriminasie teen die Moslemminderheid in Denemarke.”
Drie Deense ambassades is aangeval en ten minste 50 mense is gedood tydens onluste in die Midde-Ooste, Afrika en Asië. Verskeie jong Moslems is sedertdien in Denemarke veroordeel weens die stel van bomme, wat gedeeltelik uit protes teen die spotprente geskied het.
Die Veiligheids- en inligtingsdiens het gesê dat Dinsdag se inhegtenisnames naby Aarhus in westelike Denemarke verrig is ná langdurige dophouding om ʼn moord te verhoed wat in die vroeë stadium van beplanning was.
Volgens die Deense media is ʼn man van Marokkaanse afkoms vrygelaat maar hy staar voorlopige klagtes in die gesig terwyl twee Tunisiërs later vandeesweek gedeporteer sal word.
ʼn Hoofartikel in die linkse blad Politiken het die moordkomplot as ʼn aanval op Denemarke se demokratiese kultuur bestempel. “Ongeag of Jyllands-Posten destyds hul spraakvryheid onverantwoordelik uitgeoefen het met skadelike gevolge, verdien die koerant onvoorwaardelike solidariteit as dit met terreur bedreig word,” het dit gesê.
Intussen is dit verlede maand berig dat Denemarke se nasionale biblioteek die risiko van ʼn internasionale storm geneem het deur spotprente van die Profeet in hul versameling op te neem.
Die koninklike biblioteek in Kopenhagen, wat in die 17de eeu deur Koning Frederik III gestig is en vele geskiedkundige skatte huisves, het verklaar dat die tekeninge van historiese waarde is en hy gaan poog om hulle te bekom vir “bewaringsdoeleindes”.
Die biblioteek, wat wyd erken word as die belangrikste in die hele Skandinawië, het ingestem om die karikature op te neem namens die Deense museum vir spotprentkuns, het ʼn segsman aan die Kunskoerant gesê.
Onderhandelinge met die kunstenaars agter die 12 spotprente is blykbaar op ʼn gevorderde stadium. Verskeie van hulle het ingestem om die werke gratis te skenk maar die museum mag verplig wees om vir ander te betaal. Een is reeds aan ʼn privaatversamelaar verkoop.
Jytte Kjaergaard, ʼn woordvoerder vir die biblioteek, sê dat dit onwaarskynlik is dat die spotprente in die openbaar uitgestal sal word en het benadruk dat die besluit nie bedoel is om omstrede te wees nie.
Winston Churchill, eerste minister van Brittanje tussen 1940 en 1945 en weer vanaf 1951 tot 1955, word deur 23% van die deelnemers as ‘n fiktiewe karakter beskou. Churchill se rol in die Tweede Wêreldoorlog is welbekend elders. Net so ook word Kleopatra (4%), Gandhi (3%) of die beroemde skrywer Charles Dickens (3%), in die peiling wat die kettinggroep UKTV Gold onderneem het, as fiksie gereken.
Daarenteen meen 58% deelnemers dat Sherlock Holmes, ‘n karakter wat deur Arthur Conan Doyle in1887 geskep is, ‘n werklike persoon is wat regtig geleef het.
Een van Barack Obama se ooms het Dinsdag gekla dat die aandag van die pers nou te veel raak. Die media is tans besig om die Baracks in Kenia te oorval om inligting oor die voornemende Demokratiese presidentskandidaat in te samel.
Saïd is die amptelike segsman vir die Keniaanse Obamas. Hy het gevra dat alle joernaliste eers toestemming vra voordat hulle na Nyang’oma, aan die oewer van die Victoriameer waar ongeveer dertig van die familielede woon, reis. Blykbaar wil hy ook verhoed dat inwoners van sy dorpie hulle aan buitelandse joernaliste voordoen as lede van sy familie.
Barack Obama, 46, se moeder is Amerikaans en hy is in die VSA gebore, maar hy is soos ‘n held in sy vader se geboorteplek ontvang toe hy in 2006 daar besoek afgelê het. Hy het ook sy ouma Sarah daartydens gesien. Sarah is 85 en sy praat nie ‘n enkele woord Engels nie.
Die Obamas behoort aan dieselfde etniese groep as Kibaki se opponent, Raila Odinga. Odinga se sakebande met Ramaphosa het onlangs daarvoor gesorg dat die voorgenome vredesinisiatief om etniese spanning in Kenia aan te spreek vanuit Suid-Afrika, misluk.
Die burgemeester beskryf sy inisiatief as "vooruitstrewend en ambisieus wat onderwys aanbetref". Sy doelwit is om "die aktiewe rol wat ouers in die opvoeding van hul kinders speel, aan te moedig".
‘n Britse BBC-persoonlikheid, Sarah Kennedy, is in die sop oor ‘n nuwe "onsensitiewe" aanmerking wat sy tydens ‘n radiouitsending gemaak het. Kennedy, 57, het naamlik gesels oor die noodsaaklikheid daarvan vir skoliere om sigbare kleredrag te dra sodat motoriste hulle makliker opmerk, en bygevoeg dat ‘n mens nie swartes in die nag raaksien nie.
Kennedy werk vir Radio 2. Nog ‘n beswaarde het gesê dat hy die opvoedkundige programme wat die stasie bied waardeer, maar dat hy haar program nooit vir studente sal opneem en terugspeel nie. ‘n Ander het laat weet dat dit in 1957 kon deurgaan maar nie politiek korrek genoeg is vir 2007 nie.
Dit is weliswaar nie die eerste keer dat Sarah Kennedy in die moeilikheid beland met haar rasgrappies nie. Sy het voorheen oor die lug gesê dat swart mans so goed doen in atletiek omdat hulle so geoefen is om vir leeus weg te hardloop. Haar program het 4,51 miljoen luisteraars en ten spyte daarvan dat sy ook toe klagtes ontvang het, bly haar luisteraars lojaal.
Die BBC het onderneem om met haar te "gesels".
Die Baske en Kataloniërs meen dat niemand moet verwag dat hulle "Leef Spanje" ooit sal saamsing nie. Nasionale simbole word dikwels in dié streke geminag. Die Volkslied-debakel is maar nog ‘n aanduiding dat Spanje ideologies gefragmenteer bly. Een deel van die bevolking wil ‘n konfederasie tot stand sien kom, ‘n "volk van volkere" en die ander bly die eenheid wat Franco vergestalt het ondersteun. Elkeen moet nou maar sy eie woorde in die stilte toevoeg, skryf ‘n rubriekskrywer in die koerant Publico. Dit sal ten minste verhoed dat die verskillende nasionalismes weer opvlam en die "slim" oplossing wees.
Gisteraand het die Keniaanse verkiesingskommissie aangekondig dat president Mwai Kibaki vir ʼn tweede termyn verkies is te midde van bewerings dat die regering stembedrog gepleeg het. Dodelike onluste het die naghemel verlig soos wat woedende jong swartes huise afgebrand het en geskree het: “Kibaki moet weg!”
Nie lank na die aankondiging van die uitslag nie, het die regering lewendige TV-uitsendings gestaak en het gewelddadige onluste in die plakkerskampe waar duisende opposisieondersteuners woon, uitgebreek. Ten minste 15 mense is dood in gevegte dwarsoor die land, het die polisie en waarnemers gesê, maar waarskynlik was die dodetal hoër.
Die land gaan in ʼn oorlogsone verander,” het Elisha Kayugira gesê terwyl hy deur die Kibera-plakkersgebied hardloop op soek na sy suster, met swart rookkolomme wat bokant die kajas en doolhowe van grondpaadjies die lug in styg.
Lees ook: Geweld in Kenia weens stadige stemtellery
Nairobi – Kenia se opposisiekandidaat het ʼn beroep op president Mwai Kibaki gedoen om te erken dat hy Sondag verloor het in die naaste presidentsverkiesing in die land se geskiedenis. Hy het hom ook van verkiesingsbedrog beskuldig nadat die chaotiese stemtellery wydverspreide geweld en bedrogvrese ontketen het.
“Die regering het alle legitimiteit verloor en kan nie langer regeer nie,” het Raila Odinga Sondag 30 Desember gesê, drie dae na die verkiesing.
Ondinga beskik tans oor ʼn naelskraapmeerderheid van 38 000 stemme, maar die verkiesingskommissie het die verwagte aankondiging van die uitslag Saterdagaand opgeskort met die belofte dat dit bewerings van bedrog gaan ondersoek. Indien Kibaki verloor, sal hy die eerste dienende president wees om by die stembus uitgeknikker te word.
Kibaki se Party van Nasionale Eenheid het ʼn beroep op geduld gedoen totdat Keniaanse Verkiesingskommissie die amptelike uitslag aankondig.
“Geen ander liggaam het regsbevoegdheid om die uitslag aan te kondig nie,” het die PNE in ʼn verklaring gesê. “Ons moet almal geduldig vir die Keniaanse Verkiesingskommissie se verklaring wag.”
Intussen het duisende mense vir die tweede dag die strate van die Keniaanse hoofstad ingevaar om uiting aan hul woede te gee oor die oponthoud in die aankondiging van die land se volgende president. Ten minste drie mense is Saterdag gedood, het die polisie gesê.
“Dis ons gewere,” het die 24-jarige Cliff Owina gesê terwyl hy ʼn hand vol klippe omhoog hou in die Mathareslum waar jong mans besig was om padblokkades op te stel en vure aan die brand te steek. “Maar die stembrief is ons atoombom.”
Ander weer het geskree: “Kibaki moet weg!” terwyl hulle pangas in die lug rondswaai en daar rondom busse en winkels afgebrand word.
Vanuit Washington het ʼn segsman van die Amerikaanse Buitelandsesakedepartement die geweld ten sterkste afgekeur.
“Ongeag die eventuele wenners in dié verkiesing, doen ons ʼn beroep op alle Keniane regoor die politieke spektrum om saam te werk ter bevordering van demokrasie en nasionale ontwikkeling,” het hy gesê.
Saterdag het albei partye aangekondig dat hulle die verkiesing gewen het maar die verkiesingskommissie het gesê dat die tellery nog nie voltooi was nie. Ten spyte van albei partye se pleidooie dat die uitslag spoedig bekendgemaak word, het die voorsitter, Samuel Kivuitu gesê dat hy die aankondiging van die uitslag tot die volgende oggend gaan opskort om die bedrogbewerings te ondersoek.
Alexander Graf Lambsdorff, die hoof-Europeseverkiesingsmonitor, het ook Sondag sy kommer uitgespreek oor die telproses en gesê daar “hang ʼn groot vraagteken oor die kontrole van die uitslae”.
Ons waarnemers is by verskeie kontrolesentra weggewys sonder dat hulle die uitslae ontvang het,” het hy gesê.
Die polisiekommissaris, Hussein Ali, het vir kalmte gevra en beklemtoon: “Daar kan geen demokrasie wees waar mense dink dat hulle hul tot openbare geweldpleging kan wend nie.”
“Om verkiesing te hou, beteken nie dat die wet opgeskort is nie,” het hy gesê.
Honderde mense het gesterf in verkiesingsverwante konflik oor die maande in aanloop tot die stemmery en verskeie diplomate het hul kommer uitgespreek dat ʼn naelskraapse oorwinning aan enige kant tot onluste kan lei. Maar die meeste waarnemers het gesê dat die stemmery self oënskynlik ordelik verloop het, met geen beduidende onderbrekings waaroor berig is nie, hoewel hulle onwillig was om enige finale verslae uit te reik totdat die kommissie ʼn wenner sou aanwys.
Kiviutu, die voorsitter van die verkiesingskommissie, het erken dat daar probleme was, waaronder ʼn kiesafdeling waar die stempersentasie 115% was en ʼn ander waar ʼn kandidaat met die stembriewe weggehardloop het.
Donderdag se stem het Kibaki teen Ondinga opgestel, ʼn flambojante miljoenêr wat hom as segsman vir die armes voorhou. Dit was die land se mees mededingende verkiesing sedert onafhanklikheid van Brittanje.
Kibaki is van Kenia se grootste etniese groep, die Kikoejoe, terwyl Odinga van die tweede grootste groep, die Luos, afkomstig is; hulle is armer en voel hulself polities uitgesluit.
Odinga, ʼn vurige 62-jarige en voormalige politieke gevangene, het belowe om verandering te bring en hulp aan die armes te verskaf. Sy belangrikste steunbasis is Kibera waar ten minste 700 000 mense in uiterste armoede leef en wat ook die toneel was van die meeste onluste Saterdag.
Ondersteuners van die 76-jarige Kibaki meen dat hy Kenia se sukkelende ekonomie in ʼn Oos-Afrikaanse groeipunt omskep het, met ʼn gemiddelde groeikoers van 5 persent en ʼn florerende toerismebedryf. Hy het in 2002 ʼn wegholoorwinning oor die berug korrupte Daniel arap Moi behaal, wat grondwetlik verhoed daarvan verhoed is om sy termyn te verleng.
Maar Kibaki se teenkorrupsieveldtog word grotendeels as ʼn mislukking gesien en die land sukkel steeds met armoede en stamverdeeldheid. Nadat die opposisie die meeste parlementêre setels ingepalm het, mag hy dit moeilik vind om te regeer indien hy sou wen.
Vir enige van die twee kandidate om te wen, moet hy die meeste stemme kry, asook 25 persent van die stemme in vyf uit agt Keniaanse provinsies, ʼn maatreël wat bedoel is om te verseker dat ʼn president ʼn mate van steun in die hele land en sy vele stamme geniet.
Die sluipmoord op Benazir Bhutto het reeds wêreldwye reaksie ontlok en die staatshoofde van verskeie lande het hul afkeer daarvan uitgespreek. Maar toenemend word die VSA gekritiseer vir die gebeurtenis.
Die terugkeer van me. Bhutto na ʼn omgekrapte Pakistan is gesien as Washington se manier om druk op die Pakistanse president, Pervez Musharraf, uit te oefen. Binne die globale politieke spel was hy besig om na China se kant oor te hel met die bou van ʼn nuwe hawe in Gwadar waardeur dié land toegang tot die Arabiese see en die strategiese Golf van Oman waardeur die wêreld se olie vloei, sou verkry. China is ook besig om ʼn snelweg deur Pakistan na die hawe te bou.
Volgens ʼn voormalige segsman vir Bhutto en tans professor aan die Bostonse universiteit, Hussein Hakkani, kan Washington indirek geblameer word vir Bhutto se gebrek aan veligheid. Hy sê: “Mense soos ek het al spesifieke versoeke aan Amerikaanse amptenare gerig om in te gryp en het gevra vir duidelike veiligheidsmaatreëls om vir haar getref te word, maar hulle het verkies om op die Musharraf-regering te vertrou.” VS-ampternare het gesê hulle was onwillig om in ʼn ander land se huishoudelike sake in te meng en wou ook nie Washington se stempel van goedkeuring aan Bhutto gee nie.
Hakkani meen egter dat Musharraf, bowenal, vir Bhutto se dood geblameer kan word. “Dis heel duidelik dat Musharraf geen verkiesing wil hê nie – u kan my hieroor aanhaal – dit was hy wat enigeen wat hom of sy mag bedreig het uit die weg geruim wou hê.” In Oktober het Hakkani aan die Amerikaanse kongres gesê dat VS-hulp aan Pakistan vir te lank aan dei Pakistanse militêre regering verskaf is. “Sedert 1954 is byna $21 miljard aan hulp aan Pakistan gegee,” het hy aan die parlementêre komitee vir gewapende dienste gesê. “Hiervan is $17.7 miljard tydens militêre regering verskaf en slegs $3,4 miljard is aan Pakistan en die burgerlike regering oorhandig.”
Benazir Bhutto se terugkeer vanuit Doebai na Pakistan is gesien as ʼn regstreekse Amerikaanse ingryping in Pakistan. Maar terwyl Washington in die openbaar die deugde van demokrasie besing het en gehoop het dat Bhutto se terugkeer kon lei na magsdeling met Musharraf, was die VSA ook duidelik senuweeagtig oor die gedagte dat Musharraf geheel en al van die politieke toneel moet verdwyn. So iets sou tot presies die soort onstabiliteit in die land lei wat nou na Bhutto se sluipmoord gevrees word. Nie net is Pakistan die wêreld se grootste Moslemland nie, met elemente van Al Kaida en die Taliban wat wettelose bergagtige dele in die noordweste beheer, maar dit is ook die enigste Islamitiese staat met kernwapens. En hoewel Washington in die openbaar volhou dat Pakistan se kernwapens veilig is, is daar privaat kommer oor dié wapens, kommer wat ná Bhutto se sluipmoord gaan toeneem.
Sommige mense meen ook dat Bhutto ʼn doodswens gehad, aangesien sy bewus was van al die radikale Islamitiese elmente in die land wat teen haar terugkeer gekant was. Op 18 Oktober, die dag waarop sy na haar geboorteland teruggekeer het, het ʼn selfmoordbom in Karachi ontplof en meer as 140 mense gedood. Volgens Arsalan Iftikhar, ʼn bydraende redakteur van die tydskrif Islamica: “As jy die misdadige en korrupte in dieselfde kamp het, skep dit vreemde bedmaats. Op ʼn manier was Benazir op ʼn martelaarsending. Sy was gewillig om haar lewe vir die demokrasie op te offer.”
