Londen – Bladsy 3 – praag.co.za

My protesoptog in Londen – perpektief op Afrikanerskap

Ons het so pas teruggekom by die huis ná ‘n besoek aan Londen vandag, om ons stem te voeg by die verwagte duisende ontstoke Suid-Afrikaners wat uit simpatie met ons mense tuis, ‘n protesoptog gehou het vanaf Picadilly Circus tot by die NSA-ambassade op Trafalgarplein.

Die opkoms was klein, ek skat so 500 siele. Waar is die 100 000 Suid-Afrikaners wat in Londen woonagtig is? Die protes was lou. Niemand wou kant kies of dalk, moontlik vir ‘n denkbeeldige iemand aanstoot gee nie. Sommige wou iets skreeu in Afrikaans. Hulle het “Oom Kosie Sukkel Lekker hier in Afrika” twee keer probeer waarvan net die Stem-gedeelte volume gehad het. Daar was selfs ‘n klein opposisie vanuit Engelse geledere. Die hele gedoente versinnebeeld vir my die blankes se posisie in die NSA: ontevrede, maar te rigtingloos en identiteitsloos om enigsins effektief op te tree.

Ek lees in die afgelope week ‘n berig in die Daily Mail, geskryf deur ‘n oud-Engelse krieketkommentator wat weer Kaapstad gaan besoek het. Hy kon nie ophou om die wonderlike ervaring op te hemel nie. Ek gesels die vorige week met ‘n Engelse sendelingdominee wat 7 jaar lank in Zambië gewerk het, nadat hy as jong man ‘n Afrikaanse Bybelskool bygewoon het. Hy het twee kinders in Stellenbosch waarvan een by Maties klas gee. Hy voel dit gaan nie te sleg in die NSA nie en voer aan ons moet net vir so 40 jaar of so vasbyt totdat die bagasie van die verlede agtergelaat is en ons dan in harmonie – alhoewel op ‘n primitiewer vlak – op die Afrika-manier kan saamleef.

Ek maak die volgende veralgemeende stelling: Geen groep ervaar die NSA so fel soos die Afrikaner nie. Afrikaners is immers die groep wat van heersersklas in die Ou Suid-Afrika tot niksseggende minderheidsgroep in die NSA gedemoveer is, met die gepaardgaande verlies aan Afrikaanse onderwys en taalstatus. Al 60 miljoen geskatte inwoners van die Reënboogstaat is onderworpe aan die statisties ondersteunde skokervaring van moord, verkragting, roof, haatspraak en algemene verval, korrupsie en onbevoegdheid, en tog is daar nog massiewe hoop en positiwiteit vir die NSA te vinde onder die meeste ander bevolkingsgroepe buiten die Afrikaner. As ons aanneem dat die statistiek ‘n goeie aanduiding gee van die werklikheid, dan moet die verskil in ervaring in die verskil tussen psiges te vinde wees.

Baie Afrikaners probeer desperaat om die NSA so sleg as moontlik te laat vertoon omdat hulle onder die wanindruk verkeer dat dit ons saak vir selfbeskikking op ‘n manier groter legitimiteit gee. Baie Afrikaners is heeltemal tevrede om deur andere regeer te word mits hulle net erkenning kry en nie misdaadstatistiek word nie. Laasgenoemde houding geld waarskynlik vir die meerderheid blankes.

Ek sê nie ‘n mens moet stilbly oor die vergrype en mislukkings van die NSA nie, maar wel dat Afrikaners ook op ‘n plek moet kom waar ons meer positief kan wees oor ons hele bestaan in die NSA. Ons mag nie vasval en moedeloos word soos wat die NSA rondom ons verkrummel nie. Ons moet die voordeel daarin raaksien: Die NSA bring nuwe geleenthede vir entrepreneurs, dit maak die wêreld oop, dit skep nuwe strukture los van die staat, dit stimuleer nuwe aktivisme vir ons taal, kultuur en Christenskap. Kortom, dit hang van Afrikaners self af om hulle plek in die NSA te vind. Dit gaan vernuf en geld verg wat verdere vernuf verg, maar negatiwiteit gaan dit nie vir ons doen nie. Op ‘n praktiese vlak beteken dit dat ons self vir ons veiligheid, onderwys, energiebehoeftes en dienste sal moet voorsien, los van die staat. Dit gaan organisasie verg en ook beplanning vir die slegste scenario’s.

‘n Nuwe realisme is vir die Afrikaner nodig. Dit moet positief wees, die werklikheid begryp en skeppend wees na gelang van ons eie behoeftes. Dit moet ook verstaan dat ons, die Afrikaner, nie meer spesiaal is as enige van die ander 10 amptelike groepe in die NSA nie. Ons is net spesiaal vir onsself en as ons dus onsself wil behou, moet ons nie net praat nie, maar prakties uitvoer. Hierdie uitvoering moet nie wees ten koste van ander groepe nie, maar gerig op versterking en koestering van ons eie op alle terreine. In ‘n neutedop, het ons ‘n klomp groeipunte nodig geskoei rondom die Orania- en Kleinfonteinmodel. Kan voorstede van Pretoria hulleself so onderling opstel? Wat van ander dorpe? Wat van families en vriende op plase, of ‘n klompie plase saam? Daar gaan en is alreeds noodwendig ongelukkig ‘n groot klomp agtergeblewe Afrikaners aan die NSA opgeoffer, maar ons kan hulle eers weer regtig help, as ons onsself reggeruk het.

As ons met die regte oë kyk, lê daar vir ons ‘n nuwe toekoms en wag. Ons moet dit net visualiseer en realiseer. Hou in gedagte dat die groot honger kom en moontlik ook oehoeroe in een of ander vorm. Moenie net praat nie, maar berei voor, vir jou en jou kinders so goed soos jy kan. Om dit te vermag, sal jy by ‘n groep moet aansluit of self ‘n groep vorm, want alleen gaan jy val in die NSA – jou individuele vryheid in ‘n staat soos dié, is jou doodsvonnis.

ресивер Александр Фильчаков

Wie onthou nog dié? Betoging in Londen teen SA geweld

‘n Betoging teen geweld en volksmoord het vandag (15 Mei 2010) in Londen voor die Suid-Afrikaanse ambassade plaasgevind.

Ons kort minder emosie en meer strategie

Die Suid-Afrikaanse politiek lyk deesdae soos ‘n Hollywood-speelfliek. Daar is beslis geen tekort aan opwinding, woede, vermaak en skinder nie. As dit maar net ‘n storie was!

Malema het natuurlik die kat onder die duiwe losgelaat met sy ongedissipleerdheid en onverantwoordellike uitlatings. Hy sal beslis moet pa staan vir die rassespanning en polarisering wat in die laaste paar dae as gevolg van sy opmerkings ontwikkel het.

Party mense het aanvanklik gedink hy is ‘n idioot wat bietjie vermaak in die politiek kon bied. Dit het gou duidellik geword dat hy niemand sou ontsien met sy sotlikhede nie. Die enigste vraag wat ek nog het, is hoekom enige media hoegenaamd nog vir sy bakkies lugtyd gee. Sy naam verkoop natuurlik op hierdie stadium groot volumes koerante en die mannetjie voorsien aktuele vermaak in ons stadige poltieke koerant-dagboek.

Dié Julius-seun herinner my aan ‘n stout kind wat tydens Kersete wawiele doen in die sitkamer sodat al die grootmense vir hom moet kyk. In ons huis moes jy dan net die houtlepel gaan haal – dis al…

Ek was eergister saam met ‘n paar goeie vriende by Eugene se begrafnis. Dit was ‘n baie hartseer geleentheid. Alhoewel baie beganisgangers nie vir Eugene self – of vir die AWB – ondersteun het nie, was hy nogtans ons almal se familie.

Ek weet dat as my pa nog geleef het, hy al die pad van Oos-Londen af sou gery het om daar te wees. My sussie het juis hierdie week van Londen af vir my ‘n boodskap gestuur wat lees: “Pa en Eugene lag en gesels seker nou kliphard.”

Die erns van die saak is ongelukkig gefokus op die onderliggende frustrasies wat onder Afrikaners opwel. Baie boere, Afrikaners en selfs swartmense met wie ek hierdie week vergader het, is woedend oor Julius en gefrustreerd oor die afwesigheid van vinniger optrede vanaf die ANC se kant. Dit is verstommend hoeveel mense uit alle oorde glo dat sy vlammetjie geblus moet word.

Ek was nogal teleurgesteld in die politieke resultate van die begrafnis. Alhoewel ek besef dat ‘n paar mense noodwendig sal kapitaliseer op die bindende effek wat hierdie krisis op Afrikaners het, het ek meer pro-aktiewe politieke aksie van die begrafnis as ‘n geleentheid verwag.

Die dominee se boodskap was mooi, maar hy het ver te lank gepreek. Party mense het aan die slaap geraak en ‘n paar het vroeg uitgeloop. Die spreker wat voor die diens vir mense gemaan het om nie tydens die diens foto’s te neem nie, was ongeskik en kortaf toe hy verduidelik het dat diegene wat nie luister nie, summier uitgegooi sal word.

Daar is alreeds soveel plaaslike en internasionale media wat Afrikaners as eenvoudige en dom maplotters wil uitbeeld, dat ondeurdagte opmerkings en aksies van die boere se kant af, Afrikanes se beeld erg skade sal berokken. Afrikaners word die wereld deur gereken as innoverende mense met ‘n goeie werksetiek wat vaardig is en oor besondere beplanningvermoë beskik. Daardie pluspunte kan so gou geneutraliseer word deur manne wat nie mik voor hulle skiet nie. Onverantwoordelike joernaliste wat ordentlike Afrikaners wil uitbeeld as mal hase wat neo-Nazi-rassiste is, wag eenvoudig vir enigeen om tipies volgens daardie beeld op te tree sodat hulle dit more-oggend op die voorblad kan plak.

Afrikaners is te ordentlik om ‘n heilige gebeurtenis soos ‘n begrafnis amptelik te verpolitiseer. Na my mening verloor so ‘n groep dan ‘n gulde geleentheid waar hulle vir die wêreld van hulle oortuigings bewus kon maak.

Ek hoop werklik dat die nadraai van vandeesweek se politieke skommelinge meer Afrikanereenheid tot gevolg sal hê. Vir alle politieke rolspelers in die land – en veral vir gewone Afrikaners – sou groter eenheid en minder afguns op mekaar, ‘n positiewe uitwerking op ons alledaagse lewe hê. Ongelukkig wil elke Afrikaner die koning op sy eie mishoop wees en is daar min leiers met sterk persoonlikhede wat bereid sal wees om ten behoewe van die groter saak onder ‘n ander man se leierskap te dien. Die leierskapstruweling is miskien ‘n uitvloeisel van ons intellek, hardkoppigheid en deursettingsvermoë om ten alle koste te oorleef.

Ons mense het nuwe weiveld gesoek vandat ons grootouers besluit het om as Hugenote onder die Katolieke uit te trek. Ons het geweier om vir Victoria te luister, of na Kitchener of na Rhodes. Vandag trek ons kinders Londen en Australië toe vir werk. As ons daardie oorlewingsin kon inspan om ‘n gesamentlike doelwit te vermag, twyfel ek of enigeen ter wêreld dit sou kon stuit.

Onder die huidige ANC-leierskap, glo ek werklik dat daar ‘n nuwe oor is wat luister. Ons moet nie die interne dinamika onderskat en glo dat almal ons noodwendig NIE goedgesind is nie.

Dit is wanneer mens uit woede en frustrasie die baba saam met die badwater uitgooi dat die skrefie op potensiële interaksie nouer word, en ons ons eie kanse op ‘n beter bedeling sou kelder.

Om die deur oop te hou, beteken nie daarom dat jy jou beginsels oorboord gooi en jou kinders en kerk uitverkoop nie. Dis tyd dat Afrikaners rustig word en meer strategies dink sodat ons kinders nog eendag op ons eie grond kan boer.

Liesl Göttert is president Jacob Zuma se nie-amptelike mediaraadgewer en is die krag agter die Zuma-Afrikaner-byeenkomste van die afgelope paar jaar.

для компрессора

Malema beledig SA se ware heersers

Die ANC was geweldig teësinnig om Malema oor die kole te haal agv sy haatliedjies wat die massas opsweep om Afrikaners te vermoor. Dit was duidelik dat die ANC saamstem met Malema, dat hulle blankes ook as ‘n ergenis beskou. Dit het ET se moord gekos om die ANC te oortuig dat hy moes ophou, maar selfs ná ET se dood was dit steeds ‘n halfhartige en teësinnige snoering van Malema se vet smoel.

Op 8 April 2010 pleeg Malema egter ‘n aartssonde. Hy laat ‘n BBC-joernalis uit ‘n perskonferensie smyt, en beledig dié in die proses.

Dit kan ons nie duld nie, kan ons? Om mense aan te moedig om vier miljoen blankes met pangas dood te kap, is een ding, maar die waardigheid van een soutsakjoernalis is iets heeltemal anders. Die indiwidu se waardigheid is skynbaar veel, veel belangriker as miljoene blankes se veiligheid. Onmiddellik word Malema erg oor die kole gehaal, iets wat glad nie voorheen gebeur het nie. Die ANC het tot vandag toe nie vir blankes om verskoning gevra oor Malema se haatliedjies nie, maar daar word dadelik ‘n kruiperige verskoning teenoor die soutsakke uitgereik.

Daar het julle dit, mense. Vir diegene wat nog gewonder het: julle kan maar ophou wonder. Suid-Afrika word uit Whitehall, die finansiële distrik van Londen, Sandton en die JEB regeer, en beslis nié uit Pretoria nie. Die ware mag in Suid-Afrika is Britse, Engelse en Joodse sakebelange, soos Brett Kebble, die boef wat Malema in die verlede befonds het. Die oomblik toe Malema op daardie spesifieke tone trap, word hy terstond in die bek geruk en toe kry die soutsakke ‘n kruiperige verskoning.

In 1776 het die Amerikaners ‘n burgeroorlog geloods om van presies dieselfde stinkende imperialiste in Londen ontslae te raak. Hoe lank gaan dit ons neem om van ons Britse en Engelse meesters ontslae te raak?

Harry Schwarz sterf

Een van die kleurrykste Suid-Afrikaanse politici het vandeesweek gesterf.

Schwarz is op 13 Mei 1924 in Duitsland gebore, en het as kind na Suid-Afrika gekom. Volgens ‘n huldeblyk deur die DA-leier, Helen Zille, was hy aktief in die stryd teen die Nazi’s betrokke.

Hy het hom in Suid-Afrika aan Wits en later in Londen as regsgeleerde bekwaam, en was by die verdediging in die Rivonia-verhoor betrokke.

Ná sy aanvanklike toetrede tot die politiek as SAP, het hy in 1975 die Reformisteparty gestig, en later dieselfde jaar smelt dit met Colin Eglin se Progressiewe Party saam om die Progressiewe-Reformisteparty te vorm.

Sy laaste openbare amp was as ambassadeur in Washington.

Weens sy kleurryke karakter het hy dikwels die politieke weerlig op hom getrek.

By geleentheid het ‘n NP-politikus met Colin Eglin se “linker- en regterhande” gekorswel en toe opgemerk: “En al waarmee hy nou sit is ‘n klein Schwarz-handjie.

By ‘n politieke vergadering was Harry aan die woord. By geleentheid hef hy aan: “One nation, one people, one land.”

‘n Lid van die publiek wat taamlik na-aan die verhoog gesit het, hef ewe hard aan: “Ein Volk, ein Land, ein Fuhrer!”

Schwarz was woedend, berig die verslaggewer.

Bollywood Story Данильченео

EU mik vir finansi?le toesighouding

Leiers van die Europese Unie het gister ooreengekom om ’n stelsel van finansiële toesighouding in te stel om ’n nuwe ekonomiese krisis te verhoed.

Die ooreenkoms is bereik ná laatnaggesprekke tussen Brittanje, Duitsland en Frankryk om vrese in Londen te besweer dat die nuwe pan-Europese liggaam die magte van nasionale reguleerders kan ondermyn.

Die ooreenkoms volg kort op die hakke van president Barack Obama van die VSA se aankondiging Woensdag dat die grootste hervorming van Amerikaanse finansiële toesighouding sedert die 1930’s op hande is.

“Die EU, soos die res van die wêreld, voel steeds die gevolge van die diepste en wyds verspreide resessie van die era ná die oorlog. Dit is van kardinale belang dat die EU voortdurend die nodige stappe ontwikkel en in werking stel in reaksie op die krisis,” het die leiers in ’n verklaring gesê.

Die voorgestelde toesighouding sal geskied deur drie pan-Europese beheerliggame te stig wat sal verseker dat lande nuwe reëls vir toesighouding instel, asook ’n Europese sistemiese-risiko-raad, wat risiko's vir finansiële stabiliteit sal monitor.

In reaksie op die Britte se kommer is daar besluit dat die nuwe liggame glad nie inbreuk sal maak op die fiskale verantwoordelikhede van lidlande nie.

Данильченко