Menings – Bladsy 27 – praag.co.za

Anti-blanke uitsprake kommerwekkend

Die berigte oor anti-blanke uitsprake wat by die huidige parlementêre verhore oor die afskaffing van die Skerpioene gemaak word, is uiters kommerwekkend.

Die doeltreffendste manier om etniese onluste of selfs 'n volksmoord te ontketen, is vir een groep om 'n ander in die openbaar voor skares mense te beledig, te beskuldig of uit te kryt. Dit is egter presies wat besig is om tans by die Skerpioeneverhore te gebeur.

Die Afrikakontinent beskik reeds oor die twyfelagtige onderskeiding dat hy oor die afgelope twee dekades die meeste volksmoorde en voorvalle van massageweld voortgebring het. Suid-Afrika beskik boonop oor die hoogste moordsyfer in Afrika, naas Swaziland, en onwettige wapens is vrylik in omloop. 'n Lewe is in ons land minder as tien rand werd.

Om onder sulke omstandighede rassehaat of uitsprake wat daarop neerkom by byeenkomste toe te laat, is om met vuur te speel. Sonder om alarmisties te wees, behoort elke Afrikaner die nodige voorsorgmaatreëls te tref om te sorg dat hy sy gesin en gemeenskap in die geval van opgesweepte skares wat die vyandelike ras wil gaan aanval, sal kan verdedig.

Afrikaanse organisasies behoort ook die situasie fyn dop te hou, aangesien daar toenemende getuienis van rassehaat jeens blankes is. Internasionale organisasies en buitelandse ambassades behoort ook op hoogte gehou te word van sulke voorvalle waar rassehaat aangeblaas word.

casino free play

Dankie vir GRA-artikel

Ek wil graag vir Laurie Rautenbach dankie sê, maar ook gelukwens, met sy artikel oor GRA-dag in vandag se PRAAG-koerant. Dit is werklik uitstekend!

Een klein aanmerking, of opmerking: die skrywer Jan FE se van word met 'n "e" geskryf, en nie met 'n "i" nie. Dus: CELLIERS en nie Cilliers nie.

Toe ek op skool was (daar doer in die vyftigs) is ons geleer dat die meeste Cilliers'e se van met 'n "i" geskryf word, maar dat in die geval van Jan FE dit 'n "e" moet wees.

In die Vrystaatse dorp Welkom, is daar 'n woonbuurt met die naam Jan Cillierspark. Toe ek eendag die stadsraad daarop wys dat dit verkeerd is, is daar aan my gesê dat dit destyds so "geregistreer" is, en dat dit nie verander kan en mag word nie. Nou wonder ek waarom Umtata dan onlangs na Mtata verander is, en Kafferrivier na Tierpoort verander is.

Dit net terloops.

Naskrif van die redakteur: Jammer, Peter, oor die Cilliers. Dit het deurgeglip, maar ons maak dit sommer nou reg.

ANC het baie om te leer van Nederland

05:41:32 Die ANC het destyds (1994) die ou regering gekritiseer omdat die blankes kwansuis nie genoeg huise vir die dakloses kon bou nie. Na 14 jaar kon die ANC ook maar nie daarin slaag om vir almal huise te gee nie.

Gisteraand hoor ek toe op BVN-TV dat daar die afgelope 12 maande een miljoen huise in Nederland gebou is. Die ANC kan gerus by die Nederlanders gaan kers opsteek.

Die paar keer wat ek al in Nederland was, was dit juis opvallend dat daar geen stad of dorp is waar daar nie voortdurend gebou word nie. Die hoë geel maste van die boubedryf se hyskrane het al 'n algemene gesig in Nederland geword.

Ook in die buurland (Duitsland) word dag en nag gebou. In Frankfurt staan daar 11 hoë geboue wat meer as 100 meters hoog is. Dit is alles in die afgelope 35 jaar gebou, want toe ek in 1973 laas in Frankfurt was, was geeneen van dié grotes daar nie.

Wat ook verstommend van die ANC is, is dat daar steeds bruinmense (die oerinwoners) in die Kaap is wat nie huise het nie, maar daar is wel vir duisende Xhosas – wat eintlik onwettige immigrante in die Kaap is – huise gebou.

Die ANC het nog baie om te leer.для бани

Olimpiese Spele: Suid-Afrika parasiteer op Afrikaners

07:25:47 Gister het die Olimpiese Spele met fanfare in Beijing begin. Die verrassende aspek van die Suid-Afrikaanse span se verbymars voor die TV-kamers was dat dit oorwegend uit blankes en Afrikaners bestaan.

Dus, in weerwil van die ANC-bewind se anti-blanke transformasiebeleid, rassekwotas in sport en die algemene vyandigheid teenoor Afrikanersportmanne en –vroue, is ons steeds oorverteenwoordig in die Suid-Afrikaanse span wat aan die Olimpiese Spele gaan deelneem.

ŉ Ander wonderwerk van gister se vertoning is dat die span Westerse klere aangehad het en nie in Xhosadrag met kralewerk verskyn het nie. Vele Afrikaspanne het tradisionele drag aangehad, onder andere die span van Lesotho wat met komberse en Sotho-strooihoedens verbygemarsjeer het. In die toekoms kan mens seker verwag dat die Suid-Afrikaanse span al hoe meer Afrika-georiënteer gaan raak, ook wat sy kleredrag betref.

Terwyl ons ons sportmense die beste toewens in hul pogings om medaljes huistoe te bring, laat die verpolitiseerde sportkultuur in die land mens nogtans met ŉ swak smaak in die mond. Enige medaljes deur Afrikanersportlui soos laas deur Ryk Neethling of Roland Schoeman, gaan deur die media en die regering aangegryp word as prestasies deur die hopelose “reënboognasie” wat slegs op die gebied van misdaad, moord en verkragting wêreldkampioen kon word.

Sport – veral op Olimpiese vlak – vereis nie net natuurlike aanleg nie, maar ook groot dissipline en toewyding. Daaroor het Afrikaners nog altyd beskik, maar dieselfde kan nie van ons landgenote gesê word waarvan 20 miljoen tans deur aalmoese van die staat en die belastingbetaler oorleef nie.

Opvallend in die Olimpiese ry is ook die vele klein landjies soos Andorra, Liechtenstein, Ysland en die eilandstate wat elkeen ŉ Olimpiese span, hoe klein ook al, kon inskryf. Uit die 121 Suid-Afrikaanse Olimpiane, is seker meer as die helfte Afrikaners. Hoeveel beter sou dit nie gewees het indien ons ŉ eie Olimpiese span gehad het wat onder die oranje-blanje-blou kon deelgeneem het nie.

So ŉ span sou mens onvoorwaardelik en met oorgawe kon ondersteun, terwyl die huidige span net dien om die ANC se doodgebore, kunsmatige patriotisme aan die hartlongmasjien gekoppel te hou. Soos op soveel ander gebiede, parasiteer Suid-Afrika op die Afrikaner se sportprestasies. Die gejuig as ŉ Afrikaner dalk ŉ medalje sou huistoe bring, gaan vals wees want ons weet dat die regime ons nie as volwaardige burgers beskou nie, maar net nuttige idiote wat hard werk, getrou belastings betaal en, les bes, hul beste op die sportveld gee.

gambling free Фільчаков прокурор

Zuma gaan grondwetlike krisis veroorsaak

15:15:00 Die Zuma-hofsaak het die potensiaal – nee, die waarskynlikheid – om ŉ grondwetlike krisis in Suid-Afrika te veroorsaak. Die strategie van die Mbeki-kamp, wat deur Brittanje en Amerika ondersteun word, was nog altyd om Zuma so met hofsake vas te draai dat hy uiteindelik sy aanspraak op die presidentskap sal moet prysgee.

Om dié doel te bereik, was daar ŉ hele stryd rondom die regbank wat lank nie meer onafhanklik is nie. Dit wil voorkom asof die Zuma-faksie se aanslag, gelei deur die Weskaapse regterpresident John Hlope, grotendeels misluk het en dat die regbank steeds onder invloed van die Mbeki-faksie – en daarmee saam die Britte – verkeer.

Soos in Zimbabwe, misgis die Britte hulle egter totaal met hul netjiese strategie om van Zuma met ŉ eenvoudige hofsaak ontslae te raak. Sy ondersteuners, van die ANC-jeugliga en Cosatu tot Matthews Posa, het dit al onomwonde gestel dat Zuma gaan president word, al is dit nou vanuit ŉ tronksel.

Maar Zumag gaan nie tronk toe. In weerwil van ŉ reeks skuldigbevindings op veel ernstiger aanklagte, het niemand dit nog gewaag om vir Winnie Mandela ŉ oranje uitrusting aan te trek nie.

Indien Zuma skuldig bevind word, gaan hy vir seker appeleer en uiteindelik sal dit by die Grondwethof eindig. Daardie hof sal dan die keuse hê om Zuma en sy ondersteunders te konfronteer of eenvoudig die knie te buig en hom op een of ander tegniese grondslag onskuldig te verklaar.

Indien die Grondwethof hom wel skuldig bevind, gaan dit ŉ grondwetlike krisis veroorsaak want Zuma, met sy miljoene ondersteuners agter hom, sal heel waarskynlik weier om dit te aanvaar. Nie net gaan dit ŉ grondwetlike krisis veroorsaak nie, maar die kanse is goed dat daar selfs die begin van ŉ revolusie kan uitbreek, veral indien die staat sy veiligheidsmagte sou gebruik om teen Zuma, Cosatu en die ANC-jeugliga op te tree.

Suid-Afrika is net ŉ haarbreedte van ŉ Zimbabwe verwyder. Vele mense wat aan die illusies oor “demokrasie” ly waarmee die Britte en die Amerikaners ons gebreinspoel het, glo egter dat die reg soos in ŉ Westerse land ordelik sy gang sal gaan.

Vir hulle, asook vir Brittanje en Amerika wat die huidige bestel via hul marionet De Klerk in 1994 op ons afgedwing het, wag daar ŉ baie groot verrassing.

Onthou: u het dit eerste hier gelees.

Diewe in uniform

07:34:32 Die nuus dat werknemers van die departement van korrektiewe dienste wat gewoonlik misdadigers in die tronk moet oppas, nou sommer in uniform diefstal pleeg, verbaas geensins nie.

Ook die polisie maak hulle aan dié soort gedrag skuldig en ongeveer 'n kwart van die sogenaamde geregsdienaars beskik oor misdaadrekords.

Maar dat die tronbewaarders helder oordag by 'n drankwinkel die voorraad wegdra sonder om te betaal, toon in watter volslae anargie Suid-Afrika reeds verval het as persone in staatsuniform self die reg oortree.

Die saak van sy edele regter Motata wat tans op 'n klag van dronkbestuur verhoor word, sluit hierby aan. Die min vertroue wat die publiek reeds in die strafregstelsel met sy polisie, howe en tronkbewaarders koester wat hetsy dronk, hetsy oneerlik is, word daagliks deur sulke insidente verder afgebreek.

Tydens die verwoesting wat die orkaan Katrina in New Orleans gesaai het, het volslae chaos ook uitgebreek met die hoofsaaklik swart inwoners van die stad wat die winkels begin plunder het. Swart polisiemanne het self aan die plundery begin deelneem, sodat een van die gewone diewe opgemerk het: "Dit moet wettig wees, die polisie doen dit dan ook."

As diefstal deur die hoeders van die reg in uniform gepleeg word, moet dit seker wettig wees… Afrikaners wat meen dat dinge nie langer so kan aangaan nie, het heeltemal reg. Iets sal gedoen moet word om die verval te stuit.

Фільчаков прокурор

Mbeki wil voedsel verder verafrikaniseer

Die plan wat Mbeki het om voedselproduksie en –verspreiding in Suid-Afrika te beheer, is tipies sosialisties en is geskoei op die model wat onder Nyerere in Tanzanië toegepas is.

Deur die prys van voedsel te beheer, word plaaslike boere en produsente se mark vernietig want hulle moet onder die produksieprys hul goedere verkoop. In die plek daarvan sal ingevoerde voedsel teen ŉ gesubsidieerde prys verkoop word, net soos in Tanzanië en ander Afrikalande gebeur het. Dié voedsel word gewoonlik deur Westerse hulpfondse gefinansier. In die geval van Suid-Afrika sal die blanke en korporatiewe belastingbetaler vir die gelag moet betaal.

Die voedselplan gaan hand aan hand met grondhervorming. Albei is daarop gemik om die blanke en spesifiek Afrikanerboere van hul plase af te dwing en die grond in die hande van ANC-handlangers en sogenaamde “gemeenskappe” te plaas. Sodanige “gemeenskappe” staan natuurlik gewoonlik onder die beheer van ŉ plaaslike partysjef van die ANC.

Soos ons in Zimbabwe gesien het waar Mugabe voedsel as ŉ instrument vir politieke intimidasie gebruik het, maak dit politieke sin om voedsel te beheer. Indien die massakieser nie vir die ANC stem nie, kan sy gesubsidieerde kos dalk skielik opdroog.

Of Mbeki sy voedselplan as ŉ teenvoeter vir die Zuma-faksie sien wat tans besig is om sy greep op die party en provinsiale administrasies te verstewig, is ŉ ander vraag.

Aan die positiewe kant is daar die “gebrek aan kapasiteit” van die SA staat, oftewel die terminale luiheid en onbekwaamheid van sy amptenare. Die privaatsektor sal waarskynlik aanhou om voedsel te produseer en te versprei totdat die staat drasties ingryp. Soos ons in Zimbabwe gesien het, moet ŉ mens egter nie die vermoë van ŉ sogenaamde bevrydingsbeweging om alle rede oorboord te gooi, onderskat nie.

баня постройка

Die blywende aard van die volkstaat

Die dae van die vorming en oprigting van Volkstate is waarskynlik nie getel nie. 'n Amerikaanse deskundige, Jerry Z. Muller, het in 'n artikel in Foreign Affairs aangetoon hoe modernisering grootliks die oorsaak van etniese selfbewussyn en separatisme is.

Muller, 'n professor in geskiedenis aan die Katolieke Universiteit van Amerika, skryf in die Maart/April uitgawe van Foreign Affairs (my vertaling): “Etniese nasionalisme het ‘n groter en meer blywende rol in die moderne geskiedenis gespeel as wat algemeen verstaan word, en die prosesse wat gelei het tot die dominansie van die etnies-nasionale staat asook die skeiding van etniese groepe in Europa gaan waarskynlik elders herhaal word. Verhoogde verstedeliking, geletterdheid en politieke mobilisasie; verskille in bevolkingsaanwasse, die ekonomiese prestasie van verskillende etniese groepe en immigrasie sal die interne strukture en grense van state uitdaag. Of dit nou polities korrek is of nie; etniese nasionalisme sal voortgaan om die wêreld van die een-en-twintigste-eeu te vorm.”

Mense ag die nasiestaat vandag as die vanselfsprekende vorm van politieke assosiasie terwyl die gedagte van ‘n ryk uiters skaars is. Die geskiedenis toon egter dat mense vir langer in Ryke as in Nasiestate gewoon het.

Gedurende die dae van die Hapsburg- en Romanofryk was die handel- of middelklasse grootliks Duitsers of Jode. In die Ottomaanse ryk was hulle Armeniërs, Grieke of Jode, terwyl die werkersklasse etnies uiteenlopend was.

Die militêre kompetisie tussen die ryke het hulle genoop om te moderniseer ten einde hulle ekonomieë in staat te stel om die nodige weermagte te produseer en te onderhou. Hierdie modernisering van die ekonomieë het massageletterdheid en maklike kommunikasie genoodsaak. Die grootliks landbou-gerigte etniese groepe soos die Tsjegge, Pole, Slowakiërs en Oekraïners het verstedelik, net om agter te kom dat dit onmoontlik is om ekonomies te vorder in werksplekke wat nie jou taal en kultuur deel nie. Sprekers van dieselfde tale het begin om hul lotgevalle as gedeel te ervaar en om hul gemeenskappe teenoor ander te definieer. Uiteindelik het hulle ook begin om state van hul eie op te eis.

Michael P. Todaro en Stephen C. Smith skryf in Economic Development dat (my vertaling): “Etnisiteit en geloof gereeld ‘n wesenlike rol in die sukses of mislukking van ontwikkelingspogings speel. Dit is duidelik dat hoe groter die etniese- en geloofsdiversiteit van ‘n land, hoe groter is die kans dat daar interne twis en politieke onstabiliteit sal wees. Dit is daarom nie verrassend nie dat die mees suksesvolle onlangse ontwikkelingservarings – Suid-Korea, Taiwan, Singapoer en Hong Kong – in homogene kulturele samelewings voorgekom het.

Vandag is daar ‘n gewilde illusie dat ons in ‘n wêreld van individuele regte, oop grense en internasionale reg leef. Tog ervaar die duisende Afrikane en Asiërs wat jaarliks sterf in hul pogings om Europa binne te kom dat sy grense in werklikheid nie so oop is nie. ‘n Opname sal toon dat daar in 1900 vele state in Europa was wat nie oor ‘n enkele dominante etniese bevolking beskik het nie, terwyl daar in 2008 slegs twee sulke state oor is, waarvan een (België) geleidelik besig is om in twee te verdeel. Die separatistiese projek het in Europa geseëvier; nie verdwyn nie.

Suid-Afrika as politieke entiteit is veel meer tekenend van dié van ‘n ryk as van ‘n nasiestaat. Die grondgebied is so groot soos dié van Wes-Europa, terwyl elf tale amptelik erken word.

Die apartheidsregering wou nie die nodige finansiële opofferings maak om etniese nasiestate op ‘n geordende wyse te laat ontstaan nie. Die ANC-regering daarteenoor, skroom nie om die instrumente van modernisering mildelik op die landelike bevolkings te laat neerreën nie. Die plakkerskampe wat soos paddastoele opspring, toon duidelik aan dat die proses van verstedeliking onstuitbare momentum geniet.

Die Amerikaanse militêre skrywer, James F. Dunnigan, beskryf Suid-Afrika as ‘n moontlike toekomstige konflikgebied. Hy skryf dat multikulturalisme die vloek van Afrika is terwyl Suid-Afrika nie anders is nie; dat demokrasie ‘n hoog aangeskrewe doel is, maar dat dit ‘n glibberige dier is wat in gewapende wanorde opeindig indien dit nie bymekaar gehou kan word nie.

Geweldpleging vorm ‘n omgewing waarin daar meer verloorders as wenners is. Die gedagte daaraan laat my naar word. Dit hoef egter nie die enigste uitweg te wees nie. Om Carel Boshoff (IV) aan te haal: “Sedert 1900 het die geografiese gebied wat ons as Suid-Afrika ken oor ses drasties verskillende grondwette beskik. Die nuutste sal in alle waarskynlikheid nie die laaste een wees nie.”

As Oraniër is dit vir my verblydend om te sien hoe die groei van die dorp, ekonomies sowel as demografies, vir Afrikaners aandui dat daar ook vir ons hier in Suidelike Afrika ‘n ruimte is waarin ons onsself sal kan uitleef.

Vaarwel aan die Afrikanervolkstaat

Ek lees op Praag dat daar diegene is wat knaend die Volkstaatkonsep wil propageer. Ek glo hulle is opregte en goeie, broederlike Afrikaners. Hulle glo dit is die enigste Afrikanerredding, maar tog betwyfel ek of hulle self vanuit ‘n woning in Orania praat. Gryp hulle nie maar na strooihalms nie aangesien daar tans geen ander alternatiewe Afrikaneroplosings aangebied word nie behalwe die steriele droom dat daar eendag ‘n geografiese politieke tuiste vir ‘n homogene groep Afrikaners sal wees?

Wat is die harde, onsmaaklike en ontbewisbare feite?

Ná omtrent 15 jaar, is Oranje se bevolking ongeveer 200 siele. Jong inwoners wat nie daar werk kan bekom nie, verhuis weer terug na ander dele van die land (ek het al van sodanige persone persoonlik teëgekom in Pretoria). Oor dieselfde tydperk het letterlik honderde duisende Afrikaners eerder verkies om permanent na die buiteland te verhuis, om daardeur totsiens aan die Afrikaanse taal en kultuur te sê. Die huidige geslag Afrikaners daar sal nog Afrikaans tuis praat, maar die daaropvolgende geslagte sal geabsorbeer word deur die taal en kultuur van hulle nuwe volkstuiste. Meer Afrikaners, asook ‘n groter persentasie, is vir die Afrikanerkultuur verlore sedert 1994 as gevolg van emigrasie, as Afrikaners wat gesneuwel het gedurende die twee Boere-oorloë.

Die ANC of enige ander swart regering het nie eers nodig om Orania teë te staan nie. En hulle doen dit ook nie. Die Afrikaner doen dit self. Die idee van Orania of enige ander Volkstaat het net nie by die oorgrote meerderheid Afrikaners posgevat nie, afgesien van die klein handjievol wat dit vandag soos ‘n godsdiens aanhang. En as die oorgrote meerderheid Afrikaners dit nie aanvaar nie, sal dit nooit van die grond af kom nie, maar ‘n afgesonderde Afrikanerghetto in ‘n kleurlingsee in die woestyn bly, met ‘n goeie kans om uiteindelik tot niet te gaan soos die geval was met Eldoret in Kenia, Humpata (Dorslandtrekkers) in Angola en die Afrikaners in Argentinië. Die meeste Afrikaners met wie ek praat, weet nie eers waar Orania is nie, maar vermoed dat dit êrens in die Karoo is. Al word daar nou ook hoe indringend gesoek na ander dele van die land vir ‘n alternatiewe Volkstaat, sal die steriele gevolge dieselfde wees.

Die oorspronklike entoesiasme vir Orania in Constand Viljoen se tyd by baie Afrikaners het buitendien met die jare erg verflou, en die konsep onder die jonger en nuwe geslag Afrikaner is byna uitgesterf. Dit is amper ‘n verleentheid vir die Vryheidsfront om te erken dat dit nog op sy agenda is. Die Vryheidsfront Plus is tans sterk op die Universiteit van Pretoria se kampus verteenwoordig, maar wees verseker dat die idee van Orania onder die studente nie eers ter sprake kom nie. Die ingenieurs, dokters, kunstenaars, dosente, ens., wat daar gaan gradueer, bedink nie eers Orania nie, wat nog gepraat om soheentoe te wil verhuis! Indien hulle wel ooit verhuis, sal dit vir seker na die buiteland wees.

Die grond, verbeteringe, waterbronne, besighede, minerale, ens., binne enige voornemende Volkstaat, behoort vandag òf aan die een of ander privaateienaar òf aan die staat, wat ‘n markverwante prys vir hul grond en ekonomiese bronne sal wil hê, net soos die blanke boere ‘n markverwante prys vir hulle grond wil hê wat die staat uitkoop. Wie gaan dan die grootskaalse kapitaal verskaf om die huidige eienaars uit te koop om ‘n Afrikanervolkstaat uit te kerf? Die Afrikaner het 'n keuse om die grond en bestaande ekonomiese bronne uit te koop of te vat. Laasgenoemde sal ‘n oorlog tot gevolg hê en internasionale sensuur op die koop toe, en is definitief nie ‘n opsie nie. Die huidige lappie grond, ‘n paar plase groot, wat tans Orania beslaan, is nie groot genoeg indien jy omtrent 2,5 miljoen Afrikaners wil huisves in ‘n ekonomies haalbare gebied nie. En indien die grond wel aangekoop word, wie gaan die geld verskaf om die anderskleuriges te betaal om weg te trek? In beide gevalle weet ons sal die Afrikanergesin of indiwidu dit nie doen nie, asook geen Suid-Afrikaanse regering nie. Die regering sukkel juis tans om geld bymekaar te maak om blanke boere uit te koop!

Alles kan uiteidelik tot geld gereduseer word. Dit is gewoon 'n ekonomiese wet. Werkskepping en inkomste kan nie spontaan geskied nie. Die ekonomiese wette wat betrekking het op aanvraag en aanbod, geld om enige ekonomie suksesvol te kan bedryf. Die haalbaarheid van die Bantoetuislandbeleid van Verwoerd het gefaal juis as gevolg daarvan dat daar nie behoorlik deur sy opvolgers aan die ekonomiese beginsels en wette gehoor gegee is nie, gedurende ‘n tydperk toe ‘n blanke Volkstaat wel moontlik was. Die demografiese verskuiwing die afgelope twintig jaar ten nadele van blankes, het veroorsaak dat dit nie meer moontlik is nie. Ideologie kan nie bewerkstellig word ten koste van bewysbare ekonomiese beginsels en wette nie.

Die Kleurlinge, Grieke, Jode, Portuguese, Indiërs, blanke Engelssprekendes en ander minderhede wat hierdie land saam met die Afrikaner deel, beleef hulle eiesoortige kultuur en praat steeds hulle eie taal onderling, maar het nogtans geen begeerte om 'n eie Volkstaat te skep nie. Hulle weet dit is nie haalbaar nie. Alhoewel die Afrikaner, in vergelyking, ‘n groot minderheid in die land verteenwoordig, bly hulle tog ‘n onbenydenswaardige minderheid en sal moet, soos die ander minderhede, aanvaar dat hulle nie die reg vir hulleself kan toe-eien om ‘n onafhanklike Volksstaat te verkry nie. Nie eers die grootste minderheidskultuur in die land, naamlik die 8 miljoen Zoeloes, sal dit vir hulleself kan of wil regkry nie.

Die Jode en die Moslems as minderhede het dit in hierdie land reggekry om ‘n sentrale struktuur te skep vir hulself om hul belange suksesvol te bevorder sonder ‘n eiesoortige regering. Ons Afrikaners sal dieselfde moet doen indien ons wil bly voortbestaan. Waar die Jode en die Moslems internasionale steun geniet van hul eie mense, het die Afrikaner geen internasionale bondgenote nie, en sal op sy eie vernuf moet staatmaak. Die Afrikaneruitdaging is nie om eenheid onderling te probeer bewerkstellig nie, want dit was geskiedkundig, en nou ook, nooit deel van sy geaardheid nie, maar om strukture (verkieslik ‘n sentrale struktuur) die lig te laat sien wat verskillende denke en belange onder heterogene Afrikaners saambring vir die groter Afrikanerbelang, plaaslik sowel as internasionaal.

справка для выезда

Wolkekrabberlokasies nie die antwoord

Die gebeure in Pretoria waar hoë geboue wat meesal deur arm swartes bewoon word deur kwaaddoeners aan die brand gesteek is, verteenwoordig bloot die jongste insident in die tragiese agteruitgang van ons middestede.

Pretoria se middestad, met sy mengsel van historiese geboue – die “oustad” soos die Europeërs sê – en voortreflike moderne wolkekrabbers wat vanaf die vyftigerjare opgerig is, was eens ŉ plek om op trots te wees.

Dieselfde geld vir die middestad van Johannesburg en die omliggende woonstelbuurte Hillbrow en Berea wat eens as die “Manhattan van Suid-Afrika” bekendgestaan het.

Vandat die ANC egter die munisipale bewind oorgeneem het, is die strate in Afrikabasaars omskep sonder inagname van wette en regulasies wat daar is om handel in ŉ stad ordelik en veilig te laat plaasvind.

Met die vlug van ondernemings en professionele blankes uit die stede, veral uit Pretoria, het ook die residensiële geboue verswart om wolkekrabberlokasies te word. Die ongesofistikeerde inwoners uit die lae inkomstegroep het eenvoudig nie die middele om hoë geboue wat elders ter wêreld in wêreldstede soos New York, Chicago, Tokio of Hongkong teen peperduur pryse verhuur of verkoop word, te onderhou nie.

Aasvoëlspekulante het in die Pretoriase middestad inbeweeg en sulke geboue teen ŉ appel en ŉ ei opgekoop en verhuur, wetende dat die uiteinde net verval kan wees. Waar sulke geboue deur die ANC-stadsraad weens wanbetaling van dienste oorgeneem is, is die geboue ook nie na behore onderhou nie en het dit tot die soort gebeure van die afgelope paar dae gelei waar uitgesette inwoners die geboue aan die brand gesteek het.

Die Pretoriase stadsraad belowe nou dat geboue soos Krugerpark opgeknap sal word om agterna deur dieselfde ongeskoolde laeinkomstegroepe betrek te word. Dus moet die onhoudbare idee van wolkekrabberlokasies nou deur die Pretoriase belastingbetaler onderhou word.

Totdat daar behoorlike stadsbeplanning en begrip kom vir die kulturele, argitektoniese en handelsrol van ŉ middestad, is Pretoria, Johannesburg, Kaapstad en Durban waarskynlik gedoem om die eerste postmoderne murasies te word waar wolkekrabbers soos in Detroit eenvoudig aan die elemente oorgelaat mag word.

Om die proses om te keer, gaan ŉ politieke en kulturele revolusie verg, want inwoners van middestede verteenwoordig elders ter wêreld die room van die bevoking, nie die hulpbehoewende armes nie. Sulke mense woon in ŉ stad omdat hulle naby hul werkplekke soos die aandelebeurs, banke, hoofkantore van maatskappye, regsfirmas, mediamaatskappye, ens. wil wees. Hulle wil ook deelneem aan die kulturele en stadslewe in die vorm van teater, opera, films, boekwinkels, restaurante en wil graag flaneer in die stad se parke of voor die winkelvensters van boetieks en gespesialiseerde winkels.

Die ANC-model om van die middestad ŉ opvangplek vir maatskaplike probleme, onwettige immigrante en gesubsidieerde hulpbehoewendes te maak, is presies die teenoorgestelde van wat ŉ stad gewoonlik is. Die huidige inwoners van die Pretoriase middestad beskik eenvoudig nie oor die opleiding om in ŉ stad met sy ingewikkelde dienstenywerheid te oorleef nie.

Vandaar die onwerkbaarheid van die wolkekrabberlokasies wat nou in vlamme uitbars.

cleopatra slots for free

Verwoerd en volkstate

‘n Vorige skrywer op Praag (ongelukkig kan ek sy brief nie op die web weer vind nie) het geskryf dat die Afrikaner ‘n behoefte het aan ‘n leier soos Verwoerd om hom weer rigting te gee. Hy is reg, maar ongelukkig, indien daar een sou kom, is dit te betwyfel of hy die Afrikaner om hom geskaar sal kry soos wat Verwoerd dit reggekry het.

Daar was nie voor en weer daarna ‘n tyd in die Afrikanergeskiedenis dat die Afrikaner vanaf Tafelberg tot die Limpopo; vanaf die Oranje- tot die Kunene-riviere; eenstemmig saamgestaan het nie. Hoekom was dit? Myns insiens was die redes daarvoor die volgende:

1. Die beleid soos Verwoerd dit uiteengsit het van swart state, elk gegrond op eiesoortige taal en kulturele trots, internasionaal gelyk aan die blanke Suid Afrikaanse staat, was logies en destyds uitvoerbaar gewees. Tipiese voorbeelde van eietydse verdelings is te vinde in Siprus (Turkse en Griekse verdeling); in Indië (Pakistan/Moslem en Indiër/Hindoe verdeling); om maar net ‘n paar voorbeelde te noem.

2. Verwoerd het die intellekuele status en persoonlikheid gehad wat dit kon laat slaag indien sy lewe nie voortydig kortgeknip was nie. Ongelukkig vir die Afrikaner was sy opvolgers van mindere intellektuele stofasie gemaak en het hulle die beleid hopeloos laat misluk en verwronge laat voorkom. Vorster het die status quo daarna behou, behep met sy gholf; om populêr onder blankes te wees en om as bemiddelaar op te tree tussen Ian Smith van Rhodesië en die swartes van daardie land. Botha het probeer om ‘n alternatiewe rigting in te slaan met sy driekamerstelsel wat skaars van die grond af kon kom, en ook om die ondankbare Amerikaners te help (met groot Afrikanerlewensverliese) in hulle stryd teen Rusland met die oorlog in Angola; en oor De Klerk wil ek nie eers van praat nie.

3. Verwoerd het die swart leiers wat hy mee te doene gehad het altyd beleefd en op gelyke voet behandel. Hy het nooit hoogmoedig of minagtend teenoor hulle opgetree nie. Hy het hulle ook nie as minderwaardig behandel en beskou nie. Die swart leiers van sy tyd soos Matanzima, Botha Sigau, die hoof van die Zionistiese kerk, ens. (om net ‘n paar te noem) het hom gerespekteer, en selfs liefgehad. Hoekom het dit gebeur dat die swartes ná sy dood so ‘n haat teenoor die blankes, veral Afrikaners van hierdie land begin koester het, ‘n haat wat die nuwe geslag Afrikaner vandag nog mee opgeskeep sit?

Ná Verwoerd se moord, het die Nationale Party stelselmatig begin verbrokkel. Hertzog het Vorster verkwalik dat hy, dws. Vorster, Verwoerd se beleid laat stilstaan het, en dat hy geen noemenswaardige uitvoering aan Verwoerd se beleid van afsonderlike ontwikkeling gegee het nie, en sodoende het hy van die Nasionale Party weggebreek om die HNP te vorm. Die Nasionale Party na Verwoerd het tiranniek teenoor die swartes begin optree, met sy lagwekkende “klein apartheid”-vervolgings; die drankwet wat swartes van alkohol probeer weerhou het; instromingsbeheer; blanke werksresevering; ontugwetgewing; gedwonge verskuiwings; afdwing van Afrikaans op die swartes; die industriële Bantoestangrensgebiedbeleid, ens. Treurnicht (Dr “No”), die predikant, was behep met die morele standaarde van Suid-Afrika; het TV teengestaan, vuurvreter teen rassevermenging, ens. en weggebreek om die Konserwetiewe Party te vorm.

Nou was die Afrikaner in drie kampe verdeel en vinnig besig om polities te verarm. Afrikaner teen Afrikaner teen Afrikaner! En om nog die pap aan die roer te sit, verskyn die AWB, die Afrikanergrap op die toneel met sy splintergroepe soos onder andere die BBB, wat die Afrikaner soos die “hill billies” van Amerika laat voorkom het. Die swartgevaar het verwissel na die swarthaatpolitiek onder Afrikaners na Verwoerd se dood as gevolg van die verset van swartes teenoor Afrikanerpolitiek en -vervolging van die dag.

Die groot Verwoerdprent is intussen heeltemal misgekyk van gelyke en gerespekteerde state in Suid-Afrika. Die klem het intussen geval op kleinlikhede en binnegevegte tussen die valse profete wat die Afrikaner erg mislei en verdeel het, en wat dit daarna vir De Klerk maklik gemaak het om die land aan die ANC sonder 'n skoot te oorhandig, om sodoende sy internasionale Nobelprys te verdien (die enigste Afrikaner om dit ooit reg te kry). En hierdie tydperk word nou internasionaal gesien as “The Verwoerdian Era”! Verwoerd word lelik misken, met Hitler vergelyk en as ‘n demogoog verteken. Nee, ek sê vir jou, die “Verwoerdian Era” het geëindig met die messteek van ‘n malman, ‘n duiwel, wat Verwoerd doodgemaak het, wat die Afrikaner se lig laat verflou het. Wat daarna gevolg het, noem ek die “Era van Afrikaner- Babelse verwarring”. En daardie verwarring geld vandag nog.

Die geleenthede vir ‘n Afrikaner- of blanke staat is vir ewig verspil. In Verwoerd se tyd was daar 9 miljoen swartes teenoor 6 miljoen blankes in die tradisionele blanke gebiede, met omtrent 18 miljoen swartes in die tradisionele swart gebiede. Afsonderlike ontwikkeling was toe haalbaar gewees. Vandag is daar omtrent 4 miljoen blankes in die voorheen tradisionele blanke gebiede teenoor meer as 30 miljoen swartes in dieselfde voorheen tradisionele blanke gebiede, met ander woorde swartes wat oor die grens instroom om die blanke persentasie nog verder te laat krimp. Die Afrikaner na Verwoerd was ekonomies selfsugtig, Hy wou nie toelaat dat industrie binne die tuislande gevestig word nie, maar op die grens binne die blanke gebied. Goedkoop arbeid van die swart state (soos Lesotho vandag), sonder enige ekonomiese infrastruktuur, is ingevoer. Vergelyk dit met ander lande, veral in Europa, wat hul eie arbeiders teen mededinging van buite beskerm. Die gevolg? Werksoekende swartes het in die blanke gebiede ingestroom, nieteenstaande die pogings tot instromingsbeheer… Pleks om die 9 miljoen swartes in die blanke gebied aansporings aan te bied om in die swart gebiede werk te gaan soek, het die omgekeerde gegeld. Moenie die ANC vir ons lot vandag blameer nie (en ek is hoegenaamd nie ‘n ANC-ondersteuner nie). Die Afrikaner het net homself vir sy huidige lot te blameer.

Ja. Die Afrikaner sal ‘n manier vir homself moet vind om binne ‘n swart staat selfstandig te kan oorlewe. Dit gaan definitief nie in die vorm van enige vorige tradisionele Afrikaner- (Boere-) of volkstaat wees nie.. Dit is nou definitief nie meer prakties moontlik nie. Wie weet, miskien kry ons tog weer ‘n leier in die toekoms van Verwoerd se gestalte om die Afrikaner leiding te gee, maar met ‘n heel ander inisiatief.

для автомобильного

Oor die Oraniagebied

Mense staar hulle blind in die "staat" gedeelte van volkstaat. Baie van van Heerden se stellings sou in 'n mate waar gewees het indien Orania 'n onafhanklike land sou wees, maar dit is nie. En ontwikkel word as 'n etniese gebied vir Afrikaners sonder om oorweging aan staatkundige onafhanklikheid te gee. Baie lande of etniese gebiede kry hul water vanaf buurlande en as kompetisie vir water 'n probleem gaan wees gaan Afrikaners in klein "geperforeerde" buurtes 'n baie groter xenofobiese probleem, van formaat hê.

Ek kan net so hard redeneer dat, oom Piet van Pofadder tans sy blikkieskos van Kaapstad af "invoer" of dat Eddie van Ellisras
Gauteng toe moet ry as sy masjinerie breek. Ek dink nie dat enigeen militante eensydige onafhanklikheidsverklaring in gedagte het nie selfs al groei ons in die hele groter streek in. En daar is geen rede hoekom die Orania gebied nie deelnemend kan wees tot die RSA ekonomie nie. Ek sien Orania in die toekoms meer as 'n Afrikaner heimat met 'n vloeibare grens.

Met die Kleurlinge in die gebied, dit is bykans 'n onbenullige probleem as dit vergelyk met die demografiese werklikhede van die res van die land, en die ANC het ons mooi geleer hoe om transformasie en bemagtiging te gebruik sodat dit nie in 'n morele krisis ontaard waar mense te-na gekom word nie. Met die oog op 'n baie groter Orania, daar sal baie infrastruktuur ontwikkeling moet plaasvind, en ja dit gaan duur wees en tyd vat, maar alle ander gebiede is demografies so teen ons dat slegs oorlog en bloedvergieting dit moontlik sou maak.

Ek wens ek het alles geweet, maar ek kan net antwoord uit my eie ervarings en perspektiewe. Daarom wil ek na jou laaste punt toe aanbeweeg "Wat ons myns insiens moet doen—vir die volgende twintig, dertig jaar of langer—is om gemeenskap-bewus te word, om te werk aan ons beveiliging en om ekonomies sterk te word. Die gemeenskappe (selfs so klein as `n woonbuurt) sal aanvanklik, of selfs altyd "geperforeer" wees, deurdat daar ook andersdenkendes tussen ons woon. Maar dit maak nie saak nie, want deur doelbewuste verhuising kan ons meerderhede word, waar dit nog nie is nie. En ons skakel tog met mekaar oor andere heen. Dus, waar ons nou bly, in die stad of elders, moet ons met mekaar kontak maak en begin saamwerk in eie belang. Wie weet dan of groot wêreldkragte, wat buite ons beheer is, en ander faktore, dit nie eendag tog moontlik sal maak dat ons `n eie regering het. Dit mag dan ook wees dat die gemeenskappe wat gevorm het `n sinvolle basis vir optrede sal wees."

Dit is hier waar die denkfout plaasvind, in my opinie natuurlik. Ek vertaan ten volle dat meeste Afrikaners nie kans sien vir die
rewolusionêre sprong na volkseiearbeid toe nie, een van die redes is natuurlik omdat ons ekonomies te sterk is. Dit is veral ouer Afrikaners uit die ou bedeling wat obsessies het met mag het (ekonomies, militêr, polities), maar om as verstrooide volk te lewe moet ons MAG hê! Ek dink ons het in 1994 mag afgestaan vir baie generasies om te kom. Om te vra dat ons meer gemeenskapsbewus word gaan nie gebeur nie, ek het dit keer op keer waargeneem, buurtes bly nie" geperforeer" nie – NOOIT.

Partykeer het die buurt vinnig vanaf geperforeerd na gemeng dan na swart beweeg en ander kere stadig. Woonbuurt vir woonbuurt, straat na straat, jy dink jou buurt sal nooit verander nie, maar hulle is almal besig om te verander sy dit teen verskillende tempo's. Die samewerking in eie belang het reeds begin en daar is twee groepe, die wat mekaar help emigreer en die wat vriende en familie se kinders help emigreer. Hoekom weereens noem dat ons moet werk om ekonomies sterk te word as ons proporsioneel tot die res van die bevolking nog altyd buitensporig ekonomies welvarend was en nog steeds is. Ek probeer nie sê dat ons moet verarm nie, maar dalk ons ons definisie van rykdom herdefinieer – ons was nog altyd snobs.

Ek verstaan dat jou betoog nie gemik is op Orania as gemeenskap nie maar op die bevordering van die Noord-Kaap streek as Volkstaat streek vir Afrikaners. Ek glo tog dat dit moontlik is met nog 'n paar Orania projekte maar dit sal geslagte neem om te voltooi. Tog sien ek nie dat daar nog veel Orania projekte gaan wees nie,. Jy het self eerste genoem dat die Afrikaner nie maklik bereid gaan wees tot arbeid nie. Die peilings wat vra, gaan jy emigreer? was JA-stemme van 68% en 62% onderskeidelik.

Al hierdie mense sal seker nie gaan nie maar dit gaan nogtans baie wees wat hulle eiendomme gaan verkoop. Hoe geperforeerd is jou woonbuurt oor 20 jaar? Gaan jy dan sê,ons het nie genoeg ekonomiese magnie? Of dat ons te min is? As jou antwoord op die demografiese vraagstuk "niks-doen" is moet dan eerder nie afbreek aan die wat 'n poging aanwend nie, Spanje maak meer geld uit toerisme as SA uit goud, Orania is nie Spanje nie maar as ons hoofbron van inkomste oor 70 jaar toerisme is – Wat daarvan? Ek wil weer noem om selfs die hele streek as Afrikaner etniese gebied te bevorder beteken nie staatkundige onafhanklikheid nie, as daardie stap ooit geneem word sal dit gedoen word omdat ons daartoe in staat is, maar as die demografiese probleem nie aangespreek word nie is daar oor 70 jaar nie meer veel van 'n Afrikanervolk om van te praat nie – hulle sal wel ekonomiese mag hê, maar ons gaan hulle Australiërs noem. Dus komons ondersteun die wat 'n poging aanwend en hou op kritiseer.

Attie Schutte

.___

miomare yachting Лобановский

Afrikanergebiede

Die gedagte is êrens al genoem dat die Oraniagebied nie ‘n onafhanklike land word nie. Daarmee stem ek saam. Dit kan ‘n mens daar probeer doen. Want dan hoef jy jou nie te bekommer oor ‘n redelik goeie voedselvoorraad nie, nie oor die onthouding van water nie, nie oor elektrisiteit nie, en jy hoef ook te probeer om nywerhede daar te vestig nie.

So tussenin, terloops. Nou weer net oor ‘n eie land. As ons skielik sou kon spring na die infrasturktuur en kundigheid van byvoorbeeld Japan, dan kan ons enige plek aan die gang kom, want ons voer in wat ons nodig het en ons is sommer ryk en kan ons self handhaaf. Ons ekonomiese en militêre vermoë sal ons instaat stel om ooreenkomste met die buurland te beding. Maar dit werk nie so nie. Ons is min, en daar is nie geld nie. Israel kry steun van Jode oor die hele wêreld. Iemand wat nou hier in Suid-Afrika kuier, wat ons ken, sê dat hy vir ‘n ryk Jood in Kanada werk. Op ‘n stadium het hy ‘n pak tjeks van so ‘n 10 mm dik, van die Jood, gesien. Dit was alles vir Joodse organisasies!

Dan het die Jode ook nog oral simpatie, tot so ‘n mate dat jy blykbaar in die tronk kan beland as jy sê dat die Duitsers nie 6 miljoen Jode doodgemaak het nie. Tot sulke absurde punte werk manipulasies! Teenoor hierdie skouspel van steun staan ons by die teenoorgestelde pool. Hulle het die woord apartheid gedemoniseer (soos Egbert sê) en ons dra die gewig. Verder, wat geld betref, wil ek nog die ryk Afrikaner sien wat groot bedrae geld skenk aan Afrikaner pogings waar dit nie polities korrek is nie! En, afgesien van geld, is daar tog stappe van ontwikkeling en baie skoolgeld om te betaal.

Dit is daarom wat ons vir nywerhede naby alles moet wees om te kan kompeteer soos wat ons ontwikkel van meer basiese bedrywe na ander. En in elk geval, waar alles gunstig is in ander lande, koek nywerhede saam in trosse van dieselfde soort. En dis of naby die basiese materiale of naby die mark, afhanged van die tipe nywerheid. Beleggings van oorsee sal ook net in sulke gunstige gebiede gemaak word.

Nou weer my argument verder, as dit gaan om gemeenskappe en nie ‘n moontlike Afrikanerland nie. Dan sê ek tog: hoekom gaan swaarkry in die Oraniagebied, met min ontwikkelingsvoordele om jou heen? Jy het nie al die sportgeleenthede om jou heen nie; jy het nie die koopgeleenthede nie , nie die kultuurgeleenthede, die opleidingsgeleenthede ens. nie. ‘n Mens kan nog voortgaan om al die voordele te noem van byvoorbeeld in Pretoria te bly. Al hierdie voordele is tog waarvoor ons en ons voorouers gewerk het. Hoekom kan ons dit nie geniet nie? Hoekom moet ons alles afgee aan ander om alles weer van onderaf te probeer opbou, in gebiede waar hierdie dinge nie nou is nie.

Ek stem nie met die argument dat gemeenskappe in die ontwikkelde gebiede noodwendig sal uitrafel nie. In al die stede oor die wêreld heen is daar buurtes waar die Jode bly, of die Moslems, of die Portugese, of Sjinese (Chinatown in San Francisco, en ek dink amper in Johannesburg is daar ook ‘n Chinatown). Dit is ook so dat soos wat swartes woonbuurte in die VSA oorneem trek die blankes uit na hul eie gebiede want hulle word deur swart kriminele aangeval—hoe swarter die gebied hoe meer sulke voorvalle is daar. Daar ontstaan dus in die stede swart gebiede en blanke gebiede. Sover my kennis strek, bly die tradisionele blanke Amerikaners in die stede dus toenemend by hul eie mense.

Dit is so dat sommige geperforeerde gebiede uiteindelik in ander hande sal val. Maar dan sal daar ander wees wat sal voortbestaan en sal uitbrei. Dit sal wees omdat dit in Afrikaners se eie belang sal wees om te groepeer. In sulke plekke sal dit makliker wees om bendes te bestry.

En wie weet verder wat die toekoms sal bring. Daar was nou vir ‘n hele tyd pogings om ‘n “regering” saam te stel wat namens die Afrikaners kan praat. Dit sal ook nog werklik gebeur. En dan sal hierdie Afrikaner gemeenskappe (insluitend Orania) ankerplekke vorm vir so ‘n “regering.” Ek wil nie sê dat oorsese kragte dit vir ons gaan doen nie, maar met die tyd kan die sieklike beheptheid, en skuld gevoel van die Weste dalk verander en kan daar dalk meer simpatie vir ons wees.

Ten slotte twyfel ek baie of ons bereid sal wees om ons eie werk te doen. Dit lyk my of Israel dit nie regkry nie. Duitsland voer Turke in om te werk. Siprus kry bediendes van Sirilanka. Die ou Israeliete in Bybelse tyd het ander volke gehad wat vir hulle gewerk het. As ‘n mens dus hierdie punt aanvaar, dat die meeste Afrikaners nie van bediendes ontslae wil wees nie. Is daar baie nuwe argumente op die tafel. Dan maak die gemeenskappe hier waar ons in die ontwikkelde gebiede is die meeste sin. In so ‘n gemeenskap, sê maar in Pretoria, sal daar dan Afrikaners woon, met so ‘n 10% Engelssprekendes, en 3% swartes. Dan sal miskien 20% van die mense bediendes elke dag van buite kry. Ons sal daar egter ons Afrikaanse skool hê, en dit sal ons kultuurgebied wees.

Willem van Heerdenplay arabian nights

Vergane is die dae van terugsit en wag

In Willem van Heerden se brief “Oraniagebied nie reg vir 'n volkstaat”, stel hy dat die Oraniagebied nie perfek is nie; daarom moet Afrikaners eerder hul eie gemeenskappe bly versterk, sodat daar later met die ingryp van wêreldkragte, ‘n “beter” regering vir Afrikaners saamgestel kan word. Van Heerden sluit sy argument as volg af: “Wie weet dan of groot wêreldkragte, wat buite ons beheer is, en ander faktore, dit nie eendag tog moontlik sal maak dat ons ‘n eie regering bekom nie?”

Ek wil egter aanvoer dat Afrikaners alleen oor ‘n eie regering gaan beskik indien ons self ‘n regeerbare gebied ons eie maak deur dit as volstrekte meerderheid te beset, bewoon en te bewerk.

Dit is tog duidelik vanuit die steeds voortslepende Zimbabwiese-drama dat geen wêreldkrag of ander faktore ons gaan bystaan nie. Al wat oorbly is om ons behoud vanuit die grond af op te bou.

Die Oraniagebied tot aan die Weskus is en bly die enigste gebied wat as ‘n Afrikanerland beset en ontwikkel kan word, omdat dit demografies die enigste streek is waarin Afrikaners enersyds ‘n volstrekte meerderheid kan vorm terwyl dit groot genoeg in omvang is om sleutelhulpbronne in te sluit terwyl dit ruimte vir ontwikkeling en militêre maneuvrering laat indien nodig.

Al is die Oraniagebied nie perfek nie, ondersteun die volgende argumente dit as potensiële Afrikanerland:

1. Afrikaners moet meer onafhanklik van vreemde arbeid word, want:

a. Vreemde arbeid word onekonomies weens vlakke van produktiwiteit en drakoniese arbeidswetgewing,

b. Agt uit elke tien huisrooftogte word gepleeg op grond van inligting wat rowers ontvang van huishulpe, tuiniers en mense wat die inwoners ken volgens ‘n onlangse artikel in Rapport

c. Jong en minder bevoorregte Afrikaners is bereid om teen die heersende gemiddelde tariewe van arbeiders te werk, mits indiensopleiding en vordering moontlik is.

2. Orania beskik oor ‘n groter, skoner en betroubaarder varswaterbron as Johannesburg en die Vaaldriehoek op grond van sy nabyheid aan die Vanderkloofdam. Volgens die Departement van Waterwese is die kapasiteit van die Vanderkloofdam 3 171 miljoen kubieke meter, terwyl die Vaaldam se kapasiteit 2603 miljoen kubieke meter is. Die hoogste piek invloei in die twee damme was 6700 kubieke meter per sekonde in die Vanderkloofdam, terwyl dit 4800 vir die Vaaldam was.

3. Die vloei van water na Orania kan nie afgesny word nie want:

a. Dit sal veroorsaak dat die hidrokragsentrales in die Lesotho-hoogland en Oranjerivierskemas nie sal werk nie, wat die elektrisiteitstekort in Suidelike Afrika sal verhoog.

b. Dit sal watervloei na Namibië afsny, wat groot verliese vir daardie land en ‘n internasionale insident sal veroorsaak.

c. Watervloei kan net afgesny word totdat damme begin oorloop.

4. Boerdery in die Benede-Oranje is hoogs-produktief en winsgewend. Hoë hitte-eenhede laat boere toe om twee gewasse per jaar op dieselfde grond te produseer, terwyl ‘n baie wye verskeidenheid van gewasse geproduseer kan word, onder andere aartappels, tafeldruiwe, sitrus, graan en neute.

5. Volgens die Oesskattingskomitee word die volgende produksie uit die Noord-Kaap verwag, uitgedruk as persentasie van totale landswye produksie. Dit sluit gewasse soos aartappels en vrugte uit, maar toon dat Afrikaners wat ongeveer 6% van die land se bevolking uitmaak, nie honger sal lei nie:

i. Mielies: 540 700 ton (8%)

ii. Grondbone: 21 700 ton (37%)

iii. Koring: 250 000 ton (12%)

6. Orania bied lae oorhoofse kostes vir nywerhede as gevolg van relatiewe goedkoop arbeid, sentrale ligging in die land op verspreidingsroetes na die Kaap en Gauteng terwyl goeie veiligheid kostes vir sekuriteit en versekering teen diefstal oorbodig maak.

7. Orania ontvang volhoubare elektrisiteit wat onder andere d.m.v. hidrokrag opgewek word by die Vanderkloofdam.

8. Orania bied ‘n sorgvrye en hoë kwaliteit lewe aan die Afrikaners wat daar woon.

9. Orania word internasionaal erken as ‘n Afrikanergemeenskap omdat dit uitsluitlik deur Afrikaners bewoon word en as sulks kan dit ook aanspraak maak op beskerming as minderheidsgemeenskap volgens die Suid-Afrikaanse Grondwet en Internasionale konvensies soos deur die VN aanvaar.

10. Ekonomiese groei word vandag hoofsaaklik gedryf en ondersteun deur die hoë-tegnologie en dienste sektore. Vervolgens is dit moontlik om ‘n sterk en suksesvolle ekonomie op Orania te vestig en volhoubaar te onderhou sonder om bedreig te word deur die uitputting van natuurlike hulpbronne.

Afrikaners is so verstrooid oor Suid-Afrika, dat elke gesin in werklikheid as alleenstaanders moet veg teen die bedreigings van misdaad en vyandige staatsmasjinerie. Die stryd is huidiglik so onregverdig dat ons nie eers daarin slaag om ons dorpe se name te behou of skole soos Ermelo Afrikaansmedium te hou nie. Om nie eens van moorde te praat nie. Ons bestaande gemeenskappe is toonbeelde van agteruitgang op elke gebied vir die Afrikaner.

Hoop kan slegs volhoubaar geskep word waar dit moontlik is om projekte aan te pak en te voltooi wat resultate lewer.

Orania en haar gebied is vir my ‘n vlam van hoop. Saam kan ons as Afrikaners dit soveel meer maak.

Ebert Terblanche

Фильчаков Харьков