Terugslag vir Ho?rskool Ermelo

Image

Die einde?

Gister se beslissing in die Pretoria hoër hof is ’n groot terugslag vir Hoërskool Ermelo se pogings om alleenlik in Afrikaans te bly onderrig. Regter-president Bernard Ngoepe, regter Willie Seriti en waarnemende regter Natvarial Ranchod het die skool se beswaar teen ’n besluit wat hulle dwing om Engelssprekende leerlinge toe te laat en sodoende ’n parallelmediumskool te word, met koste verwerp.

 
Die Mpumalanga-onderwysdepartement het vroeër die besluit van die skoolbeheerraad om self oor taalaangeleenthede te besluit, verwerp en ’n komitee van hulle keuse aangestel, om die skool te dwing om Engelssprekende leerlinge toe te laat.

Johan Ernst, voorsitter van Hoërskool Ermelo se beheerraad, het gister aan die media gesê dat hulle eers die hofbesluit deeglik moet bestudeer, maar dat hulle waarskynlik appèl gaan aanteken.

Die regters was baie krities oor die wyse waarop die aantal Engelssprekende leerlinge wat wel tot die skool toegelaat is, tot dusver behandel is. “Dit is duidelik dat die houding van die aansoekers is dat leerlinge wat in Engels onderrig wil ontvang maar by enige ander plek geholpe kan raak, solank hulle net nie hulle voete by hierdie skool sit nie.

Dit is ’n hardvogtige houding teenoor die onderwysbelange van leerlinge van ander dele van die gemeenskap. Verder herinner dit aan die pre-demokratiese era, toe die onderwysregte van wit leerlinge meer aandag geniet het as dié van leerlinge van ’n ander kleur. Ingevolge die huidige grondwet het alle leerlinge dieselfde reg op staatsfasiliteite, ongeag hulle taal of kleur. Slim regsargumente, selfs in die naam van die grondwet gevoer, sal dit nie verander nie.”

Die regters het na ’n soortgelyke uitspraak verwys en gesê dat die reg op ’n enkelmedium openbare onderwysfasiliteit (en die reg op ’n uitgebreide leerplan) duidelik ondergeskik is aan die reg van elke Suid-Afrikaner op onderwys. “Die vertrekpunt kan nie wees dat daar ’n staatskool of openbare area is wat nie oop is vir die ander amptelike tale nie.”

купить боди для новорожденной на выпискуАлександр Фильчаков Васильевич

Vigs-pasi?nte voltooi nie behandeling nie

Slegs sowat 60% van Afrikane wat MIV/vigs onder lede het, neem twee jaar nadat hulle met behandeling begin het nog hul medisyne. Teen daardie tyd is 40% van hierdie groep mense al dood en die res daag eenvoudig nie meer by klinieke op om hulle medisyne te kom haal en doktersafsprake na te kom nie.

Hierdie resultate is Maandag in die Public Library of Science Medicine Journal gepubliseer. In teëstelling met die resultate in Afrika, reken die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) dat sowat 80% van pasiënte in Westerse lande nog ná twee jaar steeds getrou vir behandeling gaan. Die WGO het aanvanklik gehoop om teen die einde van 2005 drie miljoen Afrikane van antiretrovirale middels te kon voorsien. Slegs 1.3 miljoen mense kon egter bereik word. ’n Verdere 4.8 miljoen pasiënte benodig nog medisyne. Sowat 25 miljoen mense in Afrika het tans die virus onder lede.

Prof Sydney Rosen van die Boston-universiteit het heelwat navorsing vir hierdie artikel in Afrika suid van die Sahara gedoen – veral in Suid-Afrika, wat die wêreld se meeste vigs-pasiënte het. In Afrika, het Rosen en sy kollegas uitgevind, begin mense eers op ’n gevorderde stadium van die siekte met antiretrovirale middels in vergelyking met Westerlinge, wat met ander woorde die hoë sterftesyfer in Afrika verklaar.

Meer en kleiner gesondheidsklinieke moet opgerig word, volgens die organisasie Dokters sonder Grense. Dikwels wil mense nie ure toustaan nie en kry hulle gevolglik nie hulle medisyne nie. Sommige is ook te siek en verswak om kliniek toe te stap en vervoer is nie altyd beskikbaar nie.  

Vroeër vanjaar het navorsing bewys dat manlike besnydenis die risiko van MIV-besmetting met tot 60% kan verminder. Dit kan moontlik die aantal vigs-pasiënte uiteindelik verminder. So nie, gaan gesondheidswerkers nie kan voorbly om almal te behandel nie.

top online games no downloadданильченко юрій броніславович

Brittanje se “trotse Moslems”

ImageSedert 8 Oktober word daar ’n reklameveldtog op busse en in die Londense moltrein gevoer met die tema: “Islam is vrede.” Honderde plakkate is aangebring met slagspreuke soos: “Ek is trots om ’n Britse Moslem te wees.” Op een plakkaat verskyn daar selfs ’n Britse polisievrou wat ’n sluier dra en sê: “Ek dink dis my plig om my land te beskerm, my mede-onderdane en om ons buurt ’n veiliger plek vir almal te maak.” Op ’n ander advertensie veskyn Michael Barry, ’n voormalige TV-aanbieder van kookprogramme met ’n tamatieslaai en ’n pepermeul in die hand. Hy is insgelyks trots daarop om ’n “Britse Moslem” te wees. Hul gesigte is in ’n wa van die Londense moltrein te siene.
 

Image

‘n Londense bus dra die boodskap uit

 

Die doel van die veldtog is om “wanpersepsies van Britse Moslems en Islam” uit die weg te ruim en om sodoende ’n meer verdraagsame en inklusiewe samelewing te skep. In Julie vanjaar is volbladkoerantadvertensies in die vernaamste Britse koerante geplaas onder met die slagspreuk “Moslems verenig” waarin die Moslemgemeenskap duidelik hul afkeer van terreurdade uitspreek. Die huidige reklameveldtog in die moltrein, stasies en lughawens beklemtoon die diversiteit en positiewe bydrae van Britse Moslems en die integrale deel wat hulle in die alledaagse lewe in Brittanje speel.

Skeptici, veral op die internet, was egter gou om hierdie geïdealiseerde beeld van Britse Moslems te jukstaponeer met plakkate wat deur regte Britse Moslems tydens die vele anti-Westerse betogings in Brittanje gedra word waarin die ondubbelsinnige boodskap uitgedra word dat Moslems verenig is in hul haat teenoor die Weste en ’n Derde Wêreldoorlog op Europa wil afroep.

ImageImageImage

casino free bonusалександр лобановский класс

Taalkwessie by rugbyw?reldbeker

Die bekende Franse rugbyspeler, Sébastien Chabal, het geweier om ‘n vraag van ‘n joernalis in Engels aan te hoor. Op hierdie kort video kan duidelik gehoor word hoe Chabal op Engels sê: "Nee, ons is in Frankryk. Ons praat Frans."

Engels is besig om die de facto rugbytaal te raak, want sowel Jake White as die meeste Springbokke praat net Engels in die openbaar al bestaan die meerderheid van die Suid-Afrikaanse rugbyspan uit Afrikaners. Maar duidelik is Chabal en ander Franse spelers nie gediend met dié situasie nie en maak hulle ‘n punt daarvan om net Frans te praat al verstaan hulle duidelik Engels.

подвесной светильник egloФильчаков прокуратура харьков

Min hoop vir laaste wit boere in Zim

Image

Zim-boer by tuiste

Elf van Zimbabwe se laaste wit boere gaan tereg moet staan op ’n aanklag dat hulle die regering se uitsettingsbevele verontagsaam het. Hulle aansoek om op hulle plase aan te bly terwyl hulle hul hofsaak voorberei, is verlede Donderdag geweier.

’n Magistraat in Chegutu, noordwes van Harare, het bepaal dat die boere nou al lank genoeg “die regsproses misbruik het” en dat hulle hul plase summier moet verlaat. Die boere is almal van Masjonaland afkomstig. Volgens wetgewing ontvang boere ultimatums om hulle eiendom te ontruim indien die grond bestem is vir swart boere en kan hulle twee jaar in die tronk beland as hulle weier om dit te doen.

Die groep se prokureurs het beswaar aangeteken en wil nou die Hoër Hof nader. Hulle meen hulle kliënte se eiendomsreg en reg op vergoeding word nie in ag geneem nie. Een van die boere, wat die hof kopskuddend verlaat het, meen die magistraat se uitspraak van verlede week was “polities.” Hy was egter te bang om sy naam aan die media te verskaf.

Hordes mense, insluitende die boere se families en swartes wat reeds van hulle buurplase besit geneem het, het die hofsaak bygewoon. Die boere het Vrydag ’n saak aanhangig gemaak by die Suider-Afrika Ontwikkelingsgemeenskap se hof om die beplande uitsettingsbevele te laat nietig verklaar.

Ten minste 4000 eiendomme is reeds deur die Zimbabwiese regering gekonfiskeer sedert die vlaag plaasbesettings in 2000 begin het. Minder as 400 wit boere is nog steeds op hulle plase woonagtig. Baie van die nuwe swart plaaseienaars bewerk die grond glad nie, maar hou die plase bloot vir prestigewaarde, terwyl ander hul nuwe plase in partytjiesentrums omskep het. Volgens die Verenigde Nasies se Wêreldvoedselprogram benodig ten minste ’n derde van die bevolking dringende voedselhulp.

lucky bellsлобановский александр отзывы

Lessing beskryf eerste plaasmoord

Image

Doris Lessing by haar woning

Doris Lessing (1919 – ), pas aangewys as die Nobelpryswenner vir letterkunde, was op ‘n inkopietog in Londen waar sy woon, toe die aankondiging gemaak is. Lessing is in Iran gebore, maar het lank in die eertydse Rhodesië gewoon.

 
Haar bekendste roman, Die Singende Gras [The Grass is Singing] wat in 1950 gepubliseer is, speel tewens in Rhodesië op ‘n plaas af. Die hoofkarakter Mary word uiteindelik deur die swart plaaswerker Moses met ‘n kapmes vermoor, nadat die Mary toenadering tot Moses soek. Mary se moord word egter aan haar wit man se vooroordele teenoor swartes  gekoppel deur kritici.
 
Harold Bloom, Yale professor en literêre kritikus, het aan Associated Press gesê dat , “Al het Me. Lessing aan die begin van haar skryfloopbaan ‘n paar bewonderenswaardige kwaliteite geopenbaar, vind ek haar werk van die afgelope 15 jaar onleesbaar.” Hy meen dit is om politiek korrek te wees dat die prys aan haar toegeken is.
 
Lessing het in 1992 in ‘n onderhoud nietemin die term "politiek korrek" verbind aan ‘n reaksionêre impuls en bygevoeg dat sosiale realisme nie die onderbou van letterkunde kan wees nie.

Elfriede Jelinek, Oostenrykse skrywer wat die prys in 2004 gewen het, het gesê dat sy onder die indruk was dat Lessing "reeds die prys verower het". Die toekenning kom glo as ‘n verrassing vir haar. Lessing se werk was nie onlangs in die nuus nie. Jelinek het verklaar dat sy weer die nuwe wenner se boeke gaan lees om "op te vang".

Vir Umberto Eco is die prys toegeken aan iemand wat dit "absoluut verdien". Hy het bygevoeg dat hy baie bly is, maar "nie so bly soos sy nie".  Dit is nogtans ongewoon, glo hy, dat die prys weer aan ‘n Brit gaan. In 2005 het Harold Pinter die Nobelprys vir letterkunde verower. Eco was vanjaar op die kortlys om die prys te ontvang.

Lessing het haar prestasie as ‘n "Royal Flush" beskryf. Sy het reeds talle toekennings vir haar skryfwerk ontvang.

настенно потолочные светильники стеклоданильченко юрій броніславович компромат

Afgedank vanwe? ‘Nazi-uitsprake’

Image

Eva Herman, skuldgevoelvry

Een van die gewildste Duitse TV-nuuslesers is deesdae self in die nuus. Eva Herman, nuusaanbieder vir die staatskanaal ARD, is verlede maand terstond die deur gewys nadat sy Hitler se nasionaalsosialistiese beleid ten opsigte van gesinspolitiek verdedig het.  In haar boek "Das Prinzip Arche Noah. Warum wir die Familie retten müssen" [Die beginsel van Noag se Ark. Waarom ons die gesin moet red.], vra Herman dat die eenheid van die gesin en moederskap herstel moet word.

Die strekking van afgedankte TV-ster se argument was dat die studenterewolusie van 1968 se radikale houding teenoor die gesin oneindig skade veroorsaak het in teenstelling met dié van die Derde Ryk. Sy het dit na aanleiding van die dalende geboortesyfer in Duitsland gesê.

Alhoewel Herman beweer dat sy nie die Nazi’s se siening van vroue onkrities benader nie, het ‘n storm om haar losgebars. Sy is gisteraand weer eens in ‘n geselsprogram met Johannes B. Kerner op die ZDF-kanaal uitgesluit omdat sy haar standpunt bly verdedig het. Nadat Kerner die 48-jarige Eva gevra het of sy haar menings sal hersien, het sy geantwoord dat ‘n mens net sowel nie oor die Autobahn in Duitsland mag praat nie, want die Nazi’s het dit gebou.

Sy het bygevoeg dat ‘n mens kwalik meer oor die Duitse geskiedenis mag dink sonder om in die moeilikheid te kom. Die Bildzeitung het berig dat Herman se uitlatinge oor geluk, egverbintenisse, manlikheid en moederskap "vinnig met Nazi-uitsprake in verband gebring word".

Die stof het nog lank nie gaan lê nie, want intussen het die Katolieke Kerk se uitnodiging aan Eva Herman vir nog ongelukkigheid gesorg. Haar teenwoordigheid by ‘n kerkkongres in Fulda waar sy met entoesiasme ontvang is, het aanleiding gegee tot kritiek van die Joodse Sentrale Raad, ‘n invloedryke liggaam in Duitsland. Volgens die noordelike afdeling van ARD, die NRD, se uitvoerende hoof, het verskeie gaste hul verskynings met die TV-kanaal gekanselleer vanweë Herman se standpunte.

Die feit dat Hitler tuisteskeppers met groot gesinne beloon het met toekennings bly klaarblyklik ‘n teer punt in Duitsland. Renate Künast, leier van die Groen Party, het gesê dat Herman liewer voor die stoof moet gaan staan as om op TV te verskyn. In Rusland is die afdanking egter met ongeloof begroet want Stalin het eweneens tuisblymoeders met baie kinders uitgesonder vir lof. Dié kwessie word nooit opgehaal as ‘n voorbeeld van totalitarisme nie.

Die afsku wat Russe in Westerse feministe het, is juis as gevolg van die Kommuniste se gesinspolitiek waar vroue nie net in fabrieke moes swoeg nie, maar tuis nog kinders moes grootmaak om hul werklas sodoende te verdubbel. Die Russiese koerant, Istvestia, het voorts gewonder waarom die hoof van die Duitse Weermag nie ook summier afgedank word nie.

Die Bundeswehr het onlangs Duitse soldate na ‘n militêre kompetisie by name Erna in Estland gestuur. Erna was naamlik die Naziverkenningsmag wat gestuur is om die Rooi Leer se brûe agter die linies op te blaas.

что делает пародонтологДанильченко Юрий Брониславович

Winnie steun dalk vir Tokyo

Image

Winnie Mandela

Verwarring heers oor Winnie Madikizela-Mandela en haar verbintenis met Tokyo Sexwale. Gister het Sexwale se verkiesingskomitee in die Oos-Kaap berig dat sy die komende naweek saam met Sexwale sou optree tydens twee byeenkomste in die streek: Saterdag in Mdantsane. Oos-Londen, en Sondag in die Chris Hani-distrik.

Sexwale se woordvoerder, Chris Vick, het egter gisteraand aangekondig dat die vroeëre berig foutief was en dat Sexwale die naweek in die Vrystaat moet optree. Madikizela-Mandela wou tot dusver nog nie kommentaar op die aangeleentheid lewer nie. Volgens Ncebu Faku, prominente ANC-leier in die Oos-Kaap en ook ’n ondersteuner van Sexwale, gesels Madikizela-Mandela en Sexwale egter weekliks met mekaar.

In Julie vanjaar het Sexwale ’n splinternuwe BMW 7-model vir die moeder van die nasie aangekoop. Die motor is sowat R715 000 werd en hy het met sy tjekboek daarvoor betaal. Dit word gesien as ’n poging om haar steun te wen vir sy pogings om aan die einde van die jaar as voorsitter van die ANC verkies te word.

Intussen het die Daily Dispatch gister berig dat die ANC die meeste steun in die Oos-Kaap het. 153 164 Mense is lede van die party in hierdie provinsie. Kwazulu-Natal het 102 742 ingeskrewe lede, Gauteng 59 909, die Vrystaat 61 310, Limpopo 67 632, Mpumalanga 54 913, Noordwes 47 353, die Noord-Kaap 37 267 en die Wes-Kaap 36 947.

Gebaseer op hulle ledegetalle gaan die Oos-Kaap en Kwazulu-Natal die grootste sê hê in die aanwysing van die party se nuwe nasionale voorsitter in Desember vanjaar. Die Oos-Kaap ondersteun tans vir Thabo Mbeki, terwyl Kwazulu-Natal bankvas agter Jacob Zuma staan.

86 справкаФильчаков прокуратура харьков

Weerdiens veroorsaak chaos met Engels

‘n Berig in Beeld het gister internetlesers op hol gehad. Duisende mense in Gauteng het die pad huistoe gistermiddag vroeg aangedurf om die komende storm waaroor die koerant gewaarsku het, te ontkom.

Volgens Elise Tempelhoff sou "buitengewone swaar storms" die Gautengprovinsie gister tref. Hierdie inligting was afkomstig van mnr Kevin Rae van die Suid-Afrikaanse Weerdiens. Sms’e is daarna rondgestuur om te waarsku oor die dreigende "tornado". Bekommerde internetgebruikers kon egter nie toegang verkry tot die Weerdiens se webbladsy nie omdat dit oorlaai was met navrae.

‘n Woordvoerder van die Weerdiens het gister op die 19:00 Afrikaanse TV-nuusuitsending in verwronge Engels gesê dat verwoestende storms slegs ‘n uur voor die tyd bekend gemaak kan word. Die senior weervoorspellingsbestuurder, Mnikeli Ngabambi, het nietemin gistermiddag teen 17:30 herhaal dat kwaai storms steeds vir Gauteng verwag word.

Die vermoede bestaan dat die chaos wat gistermiddag geheers het te wyte was aan die gebrekkige taalgebruik by die Weerdiens se werknemers en ‘n onvermoë om hulself verstaanbaar te maak in hul gekose taal van kommunikasie, naamlik Engels.

палатка купитьлобановский класс

Africom not welcome in Africa

American troops attract terrorists like magnet attracts metal. African and Asian countries have made this conclusion four and a half years after the Iraqi campaign began.

U.S. Africa Command, or AFRICOM, started functioning as the Pentagon’s newest regionally focused headquarters in Stuttgart, Germany, because Liberia was the only country to offer its territory for AFRICOM’s headquarters.

President George W. Bush set the goal of establishing the command last February. AFRICOM is projected to become a fully operational unified command by October 2008, and expects its headquarters in Germany, opened on October 1, 2007, to be temporary.

The new command has extensive, even if a bit vague, tasks, such as promoting stability and civic development, improving living standards and preventing the spread of terrorism, training African servicemen and supplying weapons, and bringing medical aid to Africa.

It all sounds good and noble, but why then have the majority of African states, which hardly ever refuse humanitarian, economic and military aid, said "no" to the Americans? Washington was taken aback.

The explanation is simple: African nations fear that AFRICOM and its headquarters will attract the attention of terrorists and other enemies of the United States.

Magazine Jeune Afrique wrote in September that locating AFRICOM’s headquarters in Africa would create a situation similar to that in the Middle East, to which the United States brought fire and bloodshed, allegedly in a desire to spread democracy. Instead of protecting the continent from terrorism, AFRICOM will attract terrorists to Africa like a magnet attracts metal, the same as the invasion of Iraq by the Anglo-American armies attracted terrorists to Mesopotamia, the magazine writes.

There are solid reasons behind that comparison with the Middle East. The proclaimed goals of the new U.S. regional command sound very much like Washington’s plans to spread democracy to the Broader Middle East. The relevant examples of that policy are Afghanistan, Iraq and Lebanon, where human suffering has not abated.

In the past, Arab countries worked jointly with European and Russian diplomats to formalize the spread of democracy in the Partnership for Progress and a Common Future with the governments and peoples of the Broader Middle East and North Africa, approved by the G8 leaders in 2004. It clearly stipulated the kinds of aid and the timeframes, with assistance to be provided only by agreement with the leaders of the given country and with due respect for its national specifics. In short, partnership is the key word here.

Nobody knows how AFRICOM would work. Given the United States’ grim experience in Somalia in the early 1990s and the more recent inability of the West to stabilize the situation there or solve Sudan’s Darfur problem, we can assume that the American view of African problems will differ from that of the locals.

Although the proclaimed goal of AFRICOM is to find common language with African nations, nobody can guarantee that it will do better there than it did in Iraq or Afghanistan. I am referring not only to stabilization and the spread of democracy – after all, opinions of these goals can differ – but also, and mainly, to trying to understand the locals and their requirements, to become accepted in a foreign land.

African leaders know that this will not happen. They are ready to sign partnership agreements with the United States and to cooperate with it in many spheres, from trade to security. But they are not ready to allow it into Africa, especially because they know that Washington’s intentions are not as lily-white as it claims.

In fact, what the United States wants in Africa is oil, which will soon account for 25% of American oil imports. It needs to protect and guarantee future deliveries, because competition is growing in Africa at breakneck speed. Apart from traditional rivals – France and Britain – it may have to compete with Russia, which is trying to return to Africa.

But America’s biggest enemy there is China, which has won quite a few African contracts in many economic sectors. Nobody can rival the rising Asian Tiger, especially because it does not wrap cooperation in fine words about democracy and human rights. This suits African leaders, who fear that AFRICOM may tie their hands.

Even if this is not so and Washington’s intentions in Africa are perfectly noble, the African leaders are not convinced. The reason is the tarnished reputation of the American diplomacy and army. Washington will have to work very hard to change it in Asia and Africa.

станции водоснабженияАлександр Фильчаков прокурор

Vlaminge en Wale se paaie skei nog nie

Die Belgiese regering het tot die ongewone stap oorgegaan deur ’n omsendbrief te stuur aan hulle ambassades in die buiteland om hulle te maan om “nee” te sê indien hulle gevra sou word of die Wale en die Vlaminge hul eie paadjies gaan loop.

Bykans vier maande na afloop van die algemene verkiesing het die verskillende Belgiese partye nog nie tot ’n vergelyk kon kom wat hulle in staat sal stel om ’n regering saam te stel nie. Die belangrikste twispunt is die eis vir meer selfbeskikking. Die skaakmatsituasie het tot spekulasie gelei dat die Vlaminge en Wale dalk beter af sal wees op hulle eie. Karel de Gucht, minister van buitelandse sake, het gevolglik besluit om ’n brief aan Belgiese ambassades te stuur met “nuttige gesprekspunte.” Dit sal diplomate in staat stel om België se politieke en sakevennote gerus te stel oor eenheid in die land.

Volgens die memorandum word diplomate aangeraai om in gesprekke met die media te beklemtoon dat die Wale en Vlaminge al 177 jaar saamwoon en alhoewel hulle politieke ambisies “verander het”, hulle steeds geweld as oplossing wil vermy. Daar is tans 6,5 miljoen Vlaminge en 4 miljoen Wale in België. Die land beskik oor ’n federale stelsel met ’n grondwetlike monargie. Die drie streke het heelwat selfbeskikkingsregte. Die nasionale parlement word verder so saamgestel dat daar ’n balans tussen die twee taalgroepe is.

Tydens die nasionale verkiesing van 10 Junie het die Liberale en Christen-Demokrate 81 setels verower, wat genoeg was om aan hulle ’n sentraal-regse meerderheid in die parlement met sy 150 setels te besorg.  Beide partye bestaan egter uit Vlaamse en Waalse faksies wat steeds stry oor Vlaamse eise vir meer streeksoutonomie op die gebiede van gesondheid, justisie en vervoer. Hulle is ook verdeeld oor die regte van die Franssprekende minderheid wat op Vlaamse grondgebied rondom Brussel woon. Die Wale voel dat die streke oor genoeg outonomie beskik en beskuldig die Vlaminge daarvan dat hulle die eenheid van die Belgiese staat wil vernietig.

Volgens meningspeilings is al meer Vlaminge in die welvarende noordelike streek van die land ten gunste van onafhanklikheid. Tydens ’n Vlaamse parlementsdebat verlede maand het Flip Dewinter van die Vlaams Belang gesê die tyd het aangebreek vir “’n fluweel egskeiding” – ’n verwysing na die skeiding in 1993 van die Tsjeggiese Republiek en Slowakye.

De Gucht, wat steeds nie as minister van buitelandse sake kan uittree tot die nuwe regering gevorm is nie, meen dat die Belgiese situasie nie “uniek” is nie. Hy het egter gister op televisie verklaar dat hy nie verwag dat ’n nuwe regering voor 11 November gevorm gaan word nie.

 

хрустальные люстрыданильченко юрій броніславович компромат

350-tal Vlaams-nationalisten betogen

Image

Manifestanten staken een Belgische vlag in brand. Voor hen is het tijd om de federale staatsstructuur op te doeken.

SINT-GENESIUS-RODE – Zondagmiddag hebben zowat 350 leden van Voorpost, het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond en andere Vlaams-nationalistische bewegingen betoogd in de Brusselse randgemeente Sint-Genesius-Rode.

Ze willen een onmiddellijke splitsing van het kies- en juridisch arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde en de Vlaamse onafhankelijkheid. De Vlaamse partijen aan de formatietafel zijn hun beloften nog niet nagekomen, klonk het.

‘Geen theater, maar daden’

‘In 2004 had men ons de onverwijlde splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde beloofd’, zei Voorpost-voorzitter Johan Van Slambrouck. ‘Drie jaar later staan we nog geen stap verder, en vier maanden na de federale verkiezingen zijn de vijf minuten politieke moed nog steeds niet gevonden. Nochtans was de boodschap van de Vlaamse kiezer duidelijk: meer Vlaanderen en minder België. Het volstaat ook niet om in de Kamer wat politieke show te vertonen, wij willen geen theater meer maar daden.’

Geen incidenten

De betoging trok vrijwel zonder incidenten door Sint-Genesius-Rode tot in Alsemberg. Halverwege het traject hielden de manifestanten even halt om een Belgische vlag te verbranden. Naast de Voorpost-voorzitter waren ook Vlaams Belang-kopstukken Frank Van Hecke, Gerolf Annemans, Marie-Rose Morel en Francis Vanden Eynde aanwezig. Zij liepen onopvallend achteraan in de betoging.

Vlaamse vlaggen bij Leeuw van Waterloo

Na de betoging in Sint-Genesius-Rode trokken de militanten van de extreem Vlaams-nationalistische organisatie Voorpost naar de Leeuw van Waterloo getrokken. De burgemeester daar had een manifestatie verboden, maar om incidenten te vermijden stond hij toch toe dat een delegatie vlakbij de leeuw twee Vlaamse leeuwenvlaggen plantte.

Betogers werden begeleid door een politiecordon. Aanvankelijk waren er enkele kleine schermutselingen, maar nadat een delegatie toch werd toegelaten, bleef alles kalm. De delegatie, met Vlaams Belang-voorzitter Frank Vanhecke, plantte twee Vlaamse vlaggen in een veld vlak bij de heuvel waarop de leeuw staat.

De burgemeester van Eigenbrakel, waar de Leeuw van Waterloo staat, zegt dat hij de delegatie toegelaten heeft uit veiligheidsoverwegingen. ‘Ik had de keuze: of ik liet chargeren tegen 300 mensen, of ik liet een delegatie een symbolische daad doen. Rekening houdend met het geweld dat sommige betogers lieten zien toen ze uit de bus stapten, heb ik een delegatie toegelaten. Niemand raakte gewond en dat is het voornaamste’, zei burgemeester Vincent Scourneau. Hij heeft zelf zijn tricolore sjerp omgegord en de delegatie begeleid.

ПазлыДанильченко Харьков

Studente rumoer by Wits

Image

SR-voorsitter gearresteer

Betogende studente het vir die tweede dag lesings by die Universiteit van die Witwatersrand se Braamfontein-kampus ontwrig. Hulle is ongelukkig omdat klasgeld volgende jaar verhoog gaan word en omdat studente self vir hulle akkommodasie moet betaal.

Suyasj Maharaj is vanoggend uit sy lesingsaal geboender toe honderde studente, wat struggle-liedere gesing het, by die saal ingebars het. “Ons het verwag dat die polisie buite sou wees toe ons die lokaal verlaat, maar daar was niemand nie. Ons wou polisiebeskerming hê, want dit het gelyk of die betogers ons regtig kon seermaak,” het hy gesê. Volgens Maharaj het die betogers teen die deur van die lokaal gehamer en daarop aangedring dat daar vir hulle oopgemaak word. Die studente aan die binnekant het egter die deur so goed moontlik versper. Die betogers het later die deur met geweld oopgedwing, studente uitgejaag en op die banke rondgespring. Sommige studente is hardhandig deur die betogers rondgeruk.

Die polisie beweer dat hulle wel die situasie op die kampus gemonitor het. Die vorige dag moes polisielede met rubberkoeëls op die skare losbrand toe hulle met klippe bestook is en motors beskadig is. Die voorsitter en vise-voorsitter van die verteenwoordigende studenteraad is gearresteer. Die studenteraad dring daarop aan dat die universiteit geen verhogings in klasgelde mag deurvoer nie.

раскрутка сайталобановский обыск

Australia cuts asylum for Africans

A decision by the Australian government to limit the number of African refugees granted asylum on the grounds that they are having trouble adjusting to Australian life has led to accusations of racism being leveled at the country’s immigration minister, Kevin Andrews.

Australia resettled 13,000 refugees last year, second only in number to the United States and more per capita than any other country.

Refugee visas formerly were fairly evenly spread among Africa, Asia and the Middle East and Europe. But in August, Andrews said that the distribution would be changed to give extra places to applicants from Asia and the Middle East and to cut the African allocation.

Andrews said then that the change was made to take account of the increased number of refugees generated by the conflicts in Iraq and Afghanistan, and continuing problems in Myanmar and Bhutan.

But on Wednesday, he said that another factor in his decision was that African immigrants are having problems integrating with Australian society.

"We do have a responsibility to the Australian community to ensure that when people come to Australia they’re able to adequately settle in this country," Andrews told reporters.

"We have detected that there have been additional challenges in relation to some of the people that have come from Africa over the last few years," he said, adding that Africans "have on average lower levels of education than almost any other group of refugees that have come to Australia."

Andrews also cited concerns about race-based gangs, and "reports of a developing trend of young African males congregating in parks at night, often to consume alcohol."

However, the police in the states of Victoria and New South Wales, which have large numbers of migrants from Sudan, especially from the war-torn area of Darfur, said there are no particular law enforcement problems with this group.

Andrews rejected charges of racism. "This notion that somehow we’re seeking to demonize people from particular countries is just wrong," he said. "What we’re trying to do is actually help. It’s a false compassion to say we just keep on bringing more and more people when we know we’ve got challenges."

The government has allocated 210 million Australian dollars, or $186 million, in the current federal budget to assisting the integration of refugees, and Andrews said much of this money would go to African migrants.

Australia agreed to take some 4,000 African refugees for the 12-month period beginning in July, and all available slots have already been allocated.

Immigration is a controversial topic here, particularly with a general election expected this year.

With more than 1 in 5 of the country’s 21 million citizens born overseas, some feel migrants from Africa, Asia and the Middle East are irrevocably changing the nature of Australian society.

The hard line taken on immigration by Prime Minister John Howard has been credited with helping him win the past four elections, and some assume Andrews’ comments were aimed at influencing voters by again raising the specter of Australia being overrun.

"There is a minority of Australians with racist views, a larger minority that is committed to a multiracial society, and a lot of people in the middle who might be swayed by this sort of thing," said Paul Power, CEO of Australia’s Refugee Council, an umbrella group for nongovernmental organizations looking after refugees.

In an editorial on Thursday, The Australian newspaper said Howard risked deepening the divisions in society. "We are deeply concerned that Mr. Andrews’s comments seem calculated to provoke community outrage and undermine support for migrants and refugees," it said.

This is not the first time the Howard government has run into trouble over immigration. In the 2001 election, his administration asserted that migrants trying to enter Australia illegally by boat were throwing children overboard to pressure officials into picking them up. After the election, officials conceded that there was no evidence of children being thrown overboard.

miomare yachtingДанильченко Юрий прокурор