"En as die Afrikaner ooit oorleef, sal dit nie vanweë die ONS wees nie, maar vanweë die rustelose enkeling wat altyd ondermyn, uitdaag, nuut dink en op 'n ander wêreld hoop". (Prof Jurie le Roux, FilosofieKafee, Nov 07)
Nie 'n gewilde stelling in die 'Suid Afrika wat moet kom' nie, as ons die maghebbers op hulle woord moet neem. Ek het elders die kenmerke en geskiedenis van hierdie 'enkeling' probeer karteer (sien Fragmente, No 6, 2000), en op sy denkende ingesteldheid gewys. Maar die ruimtes om krities en denkend met dinge van belang vir die Afrikaanse groepering in hierdie land om te gaan op 'n gepaste vlak, het ernstig gekrimp. Die ruimtes van die (nie-elektroniese) gedrukte media veral, indien ons vir 'n oomblik akademiese joernale buite rekening laat. En selfs in die akademie: hoe lank nog sal ons ons daar in Afrikaans kan uitdruk, dieselfde Afrikaans wat Suid Afrika gebring het op die vlak waar die land in vergelyking met die res van Afrika selfs vandag nog verkeer. As dit nie tydskrifte is wat sluit nie ('n tydskrif soos 'Fragmente', byvoorbeeld), knak koerante (Die Wêreld, Vrye Afrikaan) en word die debat gevoer in gedrukte media wat soms veel te wense oorlaat itv vlak van beriggewing en konteks. Waarom hierdie vrees vir kompeterende standpunte? Johann Rossouw het al in 1998 die dood van die onafhanklike pers aangekondig en opgemerk dat die Afrikaanse media soms sensasionele verleenthede is wat hulself relevant probeer hou met krapkaarte (en ons kan seker nou SMS-kompetisies byvoeg) (Fragmente, No 1, 1998). Hy lewer dan ook 'n pleidooi vir 'n verbetering van die kwalitatiewe inhoud van die Afrikaanse gedrukte media en veral ook vir 'n herlewing van die vertaalkuns (vertaal in Afrikaans). Waar debatteer ons dan? En wat wil ons regkry deur die debat? Maar meer belangrik nog: hoe benader ons sake van belang en verseker ons dat ons nie slagoffer word van die moderne neiging tot vinnige oplossings en waarhede nie? Wat vra ons en hoe, en hoe lyk ons antwoorde?
"En as die Afrikaner ooit oorleef, sal dit nie vanweë die ONS wees nie, maar vanweë die rustelose enkeling wat altyd ondermyn, uitdaag, nuut dink en op 'n ander wêreld hoop". (Prof Jurie le Roux, FilosofieKafee, Nov 07)
Nie 'n gewilde stelling in die 'Suid Afrika wat moet kom' nie, as ons die maghebbers op hulle woord moet neem. Ek het elders die kenmerke en geskiedenis van hierdie 'enkeling' probeer karteer (sien Fragmente, No 6, 2000), en op sy denkende ingesteldheid gewys. Maar die ruimtes om krities en denkend met dinge van belang vir die Afrikaanse groepering in hierdie land om te gaan op 'n gepaste vlak, het ernstig gekrimp. Die ruimtes van die (nie-elektroniese) gedrukte media veral, indien ons vir 'n oomblik akademiese joernale buite rekening laat. En selfs in die akademie: hoe lank nog sal ons ons daar in Afrikaans kan uitdruk, dieselfde Afrikaans wat Suid Afrika gebring het op die vlak waar die land in vergelyking met die res van Afrika selfs vandag nog verkeer. As dit nie tydskrifte is wat sluit nie ('n tydskrif soos 'Fragmente', byvoorbeeld), knak koerante (Die Wêreld, Vrye Afrikaan) en word die debat gevoer in gedrukte media wat soms veel te wense oorlaat itv vlak van beriggewing en konteks. Waarom hierdie vrees vir kompeterende standpunte? Johann Rossouw het al in 1998 die dood van die onafhanklike pers aangekondig en opgemerk dat die Afrikaanse media soms sensasionele verleenthede is wat hulself relevant probeer hou met krapkaarte (en ons kan seker nou SMS-kompetisies byvoeg) (Fragmente, No 1, 1998). Hy lewer dan ook 'n pleidooi vir 'n verbetering van die kwalitatiewe inhoud van die Afrikaanse gedrukte media en veral ook vir 'n herlewing van die vertaalkuns (vertaal in Afrikaans). Waar debatteer ons dan? En wat wil ons regkry deur die debat? Maar meer belangrik nog: hoe benader ons sake van belang en verseker ons dat ons nie slagoffer word van die moderne neiging tot vinnige oplossings en waarhede nie? Wat vra ons en hoe, en hoe lyk ons antwoorde?
Lees verder: Die antwoorde op die dinge