DA: Te?stand is goed vir Afrikaner

Die Afrikaner hoort allermins in ‘n doodskis. Inteendeel, ons behoort te jubbel en te juig en dankbaar te wees oor al die teëstand wat ons tans ervaar. Ons was in ‘n gemaksone en moes geskok word om daaruit te kom, om agter te kom hoe sterk ons werklik is.

Die plek van die Afrikaner (van alle kleure) is hier in Suid Afrika. Ons voorouers het hard geswoeg en gesweet om ons hierdie voorreg te besorg en om nou boedel oor te gee is om hulle pogings tot niet te maak. Daar is nie nog ‘n taal soos Afrikaans nie en solank ons Afrikaans praat en ons kinders trots maak daarop om Afrikaners te wees kan daar geen sprake wees van ‘n doodskis nie – eerder ‘n wedergeboorte!

Indien jy vewys na die koerant Die Afrikaner kortliks die volgende: As ‘n ware liberaal, glo ek onwrikbaar in die vryheid van spraak. Solank ‘n publikasie nie haatspraak bevat nie het dit ‘n bestaansreg al stem ek nie saam met die inligting wat daarin verskyn nie.

удаление нерва зуба ценаданильченко юрій броніславович компромат

Die Menseregtekommissie se vreemde uitsprake

Sedert sy instelling het die Menseregtekommissie of van sy lede verskeie kere met uitsprake en opmerkings gekom wat wenkbroue hoog laat lig het. Ernstige bedenkinge is geopper oor die organisasie se basiese benadering tot hierdie kwessie.

Die jongste in ‘n hele reeks vreemde uitsprake het gekom in ‘n nogal belangwekkende beraad wat die MRK gehou het om die probleem van misdaad en die impak daarvan op mensregte te bespreek.

Te midde van die besprekings is opmerkings deur lede van die MRK gemaak wat ‘n mens slegs kan laat wonder of die instansie dan nie aanvalle en moorde op plaasboere as ernstige misdaad en ‘n growwe skending van menseregte beskou nie.

Die landbouorganisasie, AgriSA, het syfers op die beraad voorgelê wat dit baie duidelik maak dat plaasaanvalle ‘n uiters sorgwekkende probleem is. Volgens hulle syfers was daar sedert 1991 9 600 plaasaanvalle waarin 1560 mense vermoor is. Meer as twee-derdes van die slagoffers van plaasaanvalle was wit wat dui op ‘n belangrike rol wat ras in die aanvalle speel. Daar is ook kommer oor die wyse waarop boere deur sekere nie-regeringsorganisasies en ook openbare amptenare uitgebeeld word, het die organisasie daar aangevoer.

Dit was egter nie voldoende rede vir Judith Cohen, ‘n kommissielid van die MRK, om dit as vergrype van menseregte te beskou nie. Inteendeel, sy het AgriSA skerp gekritiseer omdat hy aanvoer dat haatspraak ‘n sterk faktor is in plaasmoorde.

Nie alleen word hierdie syfers oor plaasmoorde betwis nie, het sy gesê, maar as daar mooi na die landbouorganisasie geluister word, is dit duidelik dat hulle net begaan is oor wit plaasbewoners. Intussen kom daar steeds uitsettings van werkers van plase voor en word plaaseienaars nie hieroor skuldig bevind nie, het sy verder aangevoer.

Die implikasie van mev Cohen se opmerkings is mos duidelik vir enigeen: aanvalle en moorde op wittes op plase word nie deur die MRK as vergrype van menseregte gesien nie, maar wel vermeende uitsettings van plaaswerkers.

In haar stelling oor afsettings wat steeds dikwels voorkom, het sy eenvoudig bewerings van hierdie aard deur onder meer die minister van landbou en ander ANC-leiers klakkeloos herhaal sonder om stawende syfers of ander bewyse te gee.

Dit is juis hierdie soort benadering tot feite en die werklikheid wat ‘n mens uiters bekommerd laat oor die regering en sy instansies, soos die MRK, se werklike erns om misdaad en die aantasting van mense se reg op lewe en veiligheid aan te spreek.

Daar kan ‘n goeie saak uitgemaak word dat mev Cohen se opmerkings as ‘n herhaling van die uitsprake van sekere nie-regeringsorganisasies gesien moet word en dus by implikasie as haatspraak teen blanke boere beskou kan word.  Maar dit sal niemand help om te probeer om ‘n klag teen haar in te bring nie want die MRK wat veronderstel is om sulke haatspraak te veroordeel en vas te vat, sal mos nie een van sy eie kommissielede oor so iets skuldig bevind nie.

En die plaasaanvallers en moordenaars dink hulle kan maar lustig met hulle wrede en bloedige dade voortgaan want wittes het duidelik in die oë van die regering en sy instansies nie menseregte nie.

ремонт компрессоров воздушныхФильчаков прокурор

DA: Wanneer het definisie van vryheid verander?

Wanneer het die definisie van "vry" verander?

Iemand het iewers, dalk hier op Praag, genoem dat dit soms voorkom asof buitelandse Afrikaners meer patrioties is as die in SA, en hierdie skrywe van die "wonderlike" vryheid wat die Afrikaner, komende van ‘n Afrikaner in SA, die afgelope 13 jaar "geniet" laat my dink dis heel moontlik.

A.g.v. die sg. "vryheid" wat daar nou in SA bestaan, bekommer ons elke dag oor ons famile en vriende daar.

A.g.v. die "wonderlike" vryheid wat Afrikaners nou beleef, word ons kinders ( my man en myne)  nie in SA groot nie, en die kanse dat ons of hulle ooit sal terugkeer raak al skraler, of is glad nie meer daar nie, soos hulle ouer word. Familiebande lê my na aan die hart, en dit wat my gesin daarvan mis kan mens nie bereken nie.

 
Op hierdie ouderdom stel ons kinders (20, 18, 15) nie meer belang daarin om in SA te woon en werk nie, hoewel hulle dit gate uit geniet om daar te gaan kuier, dus sal ons as ouers ook nie teruggaan nie, want die toekomstige kleinkinders en uitgebreide familie sal dan hier wees. Ek het eerlikwaar gedink ons sal weer teruggaan, en dis seker maar dié dat ek so kwaai voel oor die snert wat sovele "vrye" Afrikaners kwytraak, ek mis my land (soos ek my land onthou 14 jaar terug) en mense verskriklik.
 
Ek weet ons het almal keuses en dit is wat ons gekies het, en dat ek nou kla, maar dit klink soms asof Afrikaners so rustig is oor alles. Mens kyk anders na dinge as jy ver staan, en vir my lyk dit van hier ver af nie goed nie.
 

Toe ons na 6 jaar se "avontuur" van woon en werk in ‘n ander land wou terugkeer SA toe, was die pos en verdere opleiding wat my man in SA  sou kry skielik gevries. Wat anders as RA kan dit wees? Dit het daartoe gelei dat hy die verdere opleiding in die buiteland gekry het, en dit veroorsaak weer dat mens al hoe meer "vas" raak hier.

 

Soos iemand op Praag in antwoord op Fred Nel se skrywe vra: is dekadensie vryheid?

 

Dankie dat ek kan stoom afblaas en hou aan met die goeie werk, Praag!

купить липецк полироли, воски и нанопродукцияФильчаков прокурор

DA: Afrikaner is ‘n neebroer-, javreemdelingvolk

Hoeveel keer het die DA dit nie al uitgespel dat hulle ‘n liberale politieke party is nie?

 

Langenhoven was reg toe hy gesê het dat die Afrikaner ‘n neebroer-, javreemdelingvolk is ongeag vir watter waardes die vreemdeling staan.
Wat is vryheid, of word vryheid deur simbole gesimboliseer waarmee mense mee kan assosieer? Is vryheid binne outonome lande? Is die probleem nie dat die koloniale heersers alle volks- en stamgrense vernietig het nie, maar hul eie lande en grondgebiede beskerm en behou het
 

Sit vryheid tussen ‘n mens se ore of?  Soos ‘n Engelsman gesê het:  "Die Engelse volk dink dat hy vry is, maar maak ‘n groot fout. Hy is net vry tydens ‘n algemene verkiesing. Sodra die parlement verkies is, is hy weereens verslaaf, tel die volk vir niks."

стоимость брекетов на зубыЛобановский Харьков

Galileo ‘in deep crisis’

Hope is receding that a private consortium asked to run the system can end its infighting and meet a 10 May deadline to move the project forward. This is likely to mean European taxpayers stepping in to cover costs.

German Transport Minister Wolfgang Tiefensee, speaking on behalf of the EU, said: "Galileo is going through a deep and grave crisis."

He added: "We’re in a dead end street. The cardinal problem is that the companies still have not been able to agree on the way forward. We need to find an alternative solution."

The consortium comprises leading aerospace and telecom concerns: EADS, Thales, Inmarsat, Alcatel-Lucent, Finmeccanica, AENA, Hispasat, and TeleOp.

The European Commission (EC) set the May deadline for them to come forward with a single company structure to run Galileo, a chief executive and common negotiating position.

But with little sign of the target being met to the Commission’s satisfaction, the EC is now expected to present new proposals to overhaul the project on 16 May.

"Our view is that the current scenario to put Galileo into place cannot work," said Michele Cercone, spokesman for the EC’s directorate general for transport.

Galileo’s planned network of 30 satellites will beam radio signals to receiving devices on the ground, helping users pinpoint their locations.

The system’s technologies are designed to bring greater accuracy and reliability to navigation and timing signals delivered from space. The intention behind Galileo was that taxpayers in the EU would inject more than one billion euros (£0.7bn) into the early development of the project.

The deployment phase – the launch of the satellites and the construction of ground stations – was expected to cost at least two billion more, with two-thirds of the investment being borne by the private sector.

The latter was also expected to pick up all the running costs in the long term.

The first demonstrator spacecraft, Giove-A, is already in orbit. A second, Giove-B, which has had some technical problems, should be in orbit by the year’s end.

The contract for the first four satellites proper in the final constellation was awarded at the end of 2004, but the time has now come to order the remaining 26.

It should be the private concession making the spacecraft order – but with no progress on its formal establishment, it seems certain that European taxpayers will now have to shoulder a greater burden of the construction costs if Galileo is to stay on track.

"There will be a stronger participation of the public sector in the construction phase of Galileo," said Mr Tiefensee, adding that the future of the system would be decided at an EU transport ministers meeting in June in Brussels.

Originally, Galileo was to have started launching its 30 satellites by 2008. However, that date was postponed to 2011/12 due to previous disagreements between EU governments on how to pay for the system.

 

конверт для новорожденного зимний купить спбпрокурор харьковской области

Does Blair Deserve a Medal?

Does Tony Blair Deserve a Congressional Medal?
 

Mr. Speaker, I rise in strong opposition to this legislation for a number of reasons. First, forcing the American people to pay tens of thousands of dollars to give a gold medal to a foreign leader is immoral and unconstitutional. I will continue in my uncompromising opposition to appropriations not authorized within the enumerated powers of the Constitution- a Constitution that each member of Congress swore to uphold.

Second, though these gold medals are an unconstitutional appropriation of American tax dollars, at least in the past we have awarded them to great humanitarians and leaders like Mother Theresa, President Reagan, Pope John Paul II, and others. These medals generally have been proposed to recognize a life of service and leadership, and not for political reasons – as evidenced by the overwhelming bi-partisan support for awarding President Reagan, a Republican, a gold medal. These awards normally go to deserving individuals, which is why I have many times offered to contribute $100 of my own money, to be matched by other members, to finance these medals.

I sense that this current proposal is different, however. No one is claiming that British Prime Minister Tony Blair has given a lifetime of humanitarian service like Mother Theresa, or demonstrated the historical leadership of a Ronald Reagan. No one suggests the British Prime Minister, leading the avowedly socialist Labour Party, has embraced American values such as freedom and limited government, as Margaret Thatcher attempted before him. No, Tony Blair is being given this medal for one reason: he provided political support when international allies were sought for America’s attack on Iraq. Does this overtly political justification not cheapen both the medal itself and the achievements of those who have been awarded it previously?

I find it particularly unfortunate that the Republican-controlled Congress would nominate Tony Blair to receive this award. His political party is socialist: Britain under Blair has a system of socialized medicine and government intervention in all aspects of the commercial and personal lives of its citizens. Socialism is an enemy of freedom and liberty – as the 20th century taught us so well. It is the philosophical basis for a century of mass-murder and impoverishment.

In May, a British television poll found that Prime Minister Blair is the most unpopular man in Great Britain. A brief look at his rule leaves little question why this is so. He has eroded Britain’s constitutional base- recently abolishing the ancient position of Lord Chancellor without any debate. He has overseen a huge expansion of government, with the creation of costly "assemblies" in Wales and Scotland. He also has overseen changes in Britain’s voting system that many believe open the door to widespread voting fraud. In short, he is no Margaret Thatcher and certainly no Winston Churchill. Yet today Congress is voting to give him its highest honor.

Mr. Speaker, it is very easy to be generous with other people’s money. I believe the politicization of this medal, as we are seeing here today, really makes my own point on such matters: Congress should never spend tax money for appropriations not authorized within the enumerated powers of the Constitution. When it does so, it charts a dangerous course away from the rule of law and away from liberty. I urge a “No” vote on this unfortunate bill.

 


online casino noФильчаков прокуратура харьков

Afrikaner was nog nooit so vry


In reaksie op Pat Hill van die DA se "spyker in die Afrikanerdoodskis"-sms, meen Fred Nel van dieselfde party dat die Afrikaner springlewendig is en nog nooit so vry was soos tans nie.

Die Afrikaner was nog nooit so vry soos die afgelope 13 jaar in die Nuwe Suid-Afrika nie. Vryhede wat deur die Grondwet gewaarborg word het die Afrikaner kultureel en andersins ’n bloeitydperk laat beleef.

Meer word as ooit tevore oorspronklik in Afrikaans gedig, geskryf, gesing en verkoop. Daar is meer kunstenaars en besigheidsmense asook entrepreneurs in die Afrikanergemeenskap en geen ander taalgroep in Afrika het soveel feeste of publiseer soveel boeke, digbundels en musiek albums soos Afrikaanssprekendes nie. Afrikaners verteenwoordig daarbenewens ook ’n beduidende koopmag in Suid-Afrika.

Reageer hierop deur ‘n brief te stuur aan: briewe@praag.org 

Ook internasionaal wys Afrikaners wat in hulle steek waar hulle as leiers na vore tree in die wetenskaplike, tegnologiese en besigheidsomgewings. Menigte Afrikaners maak ’n lewe buite Suid-Afrika en doen dit baie suksesvol. Afrikaners is deel van die globale gemeenskap.

Dit is waar dat daar onverklaarbaar deur Afrikaners na ’n identiteit of leierskap gesoek word soos onlangs bewys is deur die Delarey debat. Hierdie soeke is egter nie ’n soeke na kulturele identiteit nie maar wel politieke identiteit. Vanuit die voorafgaande stellings is dit duidelik dat daar niks skort met Afrikaners op kulturele- en besigheidsvlak nie. Wat politieke identiteit betref sal die Afrikaner nooit weer ’n noemenswaardige invloed kan uitoefen indien hy probeer om ’n ekslusiewe politieke beweging te steun nie. Afrikaners is versprei oor die politieke spektrum en is ook in leierskapsposisies in alle groot politieke partye verteenwoordig. Dit blyk ook uit die feit dat ’n multikulturele party soos die DA meer Afrikaners verteenwoordig as enige ander party in Suid-Afrika.

Die Afrikaner sal die aanpassing moet maak om vir ’n politieke beweging te steun wat eens is met sy/ haar politieke beginsels. Dit sal waarskynlik beginsels wees wat sy/ haar taal, godsdiens, kulturele en gelyke regte, ens. steun en beskerm. Afrikaners moet egter proaktief, progressief en pragmaties wees in hulle politieke denke en optrede en nie vasgevang word in onnodige negatiwiteit nie.

Die enigste ander plek in ons samelewing waar Afrikaners klei trap is in die besigheidswêreld, spesifiek wanneer na werk in die Staatsdiens gesoek word en ook by groot korporasies. Daarom steun ek die DA se beleid dat daar ’n afsnypunt vir regstellende aksie moet wees sodat almal weer gelyke geleenthede kan geniet. Hierdie nadeel het egter ook ’n voordeel gehad in die sin dat meer Afrikaners entrepreneurs word en sodoende ook vir hulle nageslagte ’n toekoms verseker.

Ek dink solank as wat die Afrikaner vry is om sy kultuur uit te leef en dieselfde vryhede te geniet as enige ander landsburger hulle as ’n groep nog ’n beduidende bydrae tot Suid-Afrika sal maak. My slotsom is dus dat Afrikaners gedy in Suid-Afrika en dat hulle moet aanhou aanpas by veranderende omstandighede asook moet aanhou bou aan hulle kulturele rykdom. Afrikaners moet betrokke bly in hulle gemeenskappe en sodoende positief bydra tot die heropbou en instandhouding van die gemeenskappe waar hulle leef en werk. Solank as wat Afrikaners hiermee aanhou is hulle ver van dood af!

Reageer hierop deur ‘n brief te stuur aan: briewe@praag.org

варианты освещения кухни фотоАлександр Фильчаков прокурор

Suid-Afrika se geestelike Berlynse Muur

ImageDan Roodt antwoord Loammi Wolf wat op Litnet onder andere beweer het dat die Britse koloniale magte hulself nie aan volksmoord teen die Boere skuldig gemaak het nie. Soos Max du Preez glo sy dat hulle slegs "nalatig en ongevoelig" was, terwyl die Afrikaner soortgelyk aan Duitsers aan "kollektiewe skuld" ly.

Terwyl die Berlynse Muur in 1989 in Duitsland afgebreek is, is die geestelike Berlynse Muur kort daarna in Suid-Afrika herbou in ‘n poging om kommunisme, Stalinisme en alles wat daarmee saamhang te rehabiliteer. Nie waar nie, kameraad Loammi Wolf?

Geen denke is onskuldig nie en is altyd "betrokke". Die blote noem van apartheid en Nazisme in dieselfde sin of in dieselfde boek soos Loammi Wolf probeer doen, impliseer dat Afrikaners "skuldig" aan ‘n kollektiewe misdaad sou wees. Hierdie "skuld" verskaf die regverdiging vir die huidige uitwissingsprojek waardeur Afrikaans, Afrikaanse plekname, skole, universiteite, geskiedenis, asook Afrikaner-individue vernietig word. In die aangesig van ons mense wat verkrag, geskiet of doodgemartel word, behoort ons "verdraagsaam" en "onbitsig" te bly, die ander wange te draai; kortom, soos ek dit voorheen al gestel het, ons behoort "vrywillig op die trein na Auschwitz te klim".

Lord Milner se gestelde oogmerk was: "om die laaste oorblyfsels van Afrikanerisme uit Suid-Afrika te weer" (eradicate the last vestiges of Afrikanerism from South Africa). Is hier nie ‘n merkwaardige kontinuïteit wat as’t ware die diverse mense en groepe in Suid-Afrika met ‘n Engelse bewussyn – teenoor die gewraakte "Boerebewussyn" – aanmekaar bind nie? Soos ek dit voorheen in Mad Marxists and Englishwomen gestel het: "Wat ons daarom behoort te verstaan, is dat "Engels", of ‘n sekere soort "imperiale Engels" in Suid-Afrika sy begrondende ontologie in volksmoord het."

Geen Engelsman het nog ooit om verskoning gevra vir enige van Engeland se koloniale vergrype nie, die ABO inkluis. Die vraag is waarom die Afrikaner hom moet uitsonder deur om verskoning te vra vir ‘n stelsel wat nie tot volksmoord gelei het nie, maar tot bevolkingsuitbreiding, die wonderbaarlike vervierdubbeling van die swart bevolking tussen 1950 en 1990, ‘n ongehoorde gebeurtenis wat nog nooit vantevore plaasgevind het nie en waarskynlik in die toekoms nooit weer sal gebeur nie?

Pleks daarvan om vir sy vyande konsentrasiekampe op te rig, soos byna elke Europese moondheid op een of ander stadium gedoen het, het die Afrikaner vir hulle skole, hospitale, biblioteke, universiteite, huise, biblioteke en parlementsgeboue gebou.

Soos ‘n Pretoriase mediese spesialis in ‘n swart hospitaal eenkeer aan my gesê het: "Ek het al meer swart lewens gered as enige swarte in die land. Indien daar iets soos blanke skuld bestaan, het ek myne afbetaal." In dieselfde trant: Geen blanke volk in die geskiedenis (en dit sluit die Skandinawiese lande in) het nog ooit meer hulp van allerlei aard aan die swartes van Afrika verskaf as die Afrikaner nie.

Paradoks: die Afrikaner word gehaat, nie omdat hy sleg is nie, maar omdat hy goed is. Hy word verguis, nie omdat hy misdade gepleeg het, maar weens sy weldade.

купить воронеж грузаданильченко юрий брониславович прокурор

Warren Buffett wil in Suid-Afrika bel

Image

Warren Buffett

Warren Buffett, die wêreld se mees suksesvolle belegger, stel daarin belang om in Suid-Afrika te belê. Tydens ’n mediakonferensie wat Sondag in Omaha in die VSA plaasgevind het, het Buffett gesê dat hy met sowat 30 Suid-Afrikaners by die Berkshire Hathaway algemene jaarvergadering gesels het en vir hulle gesê het dat hulle hom kan bel as hulle van ’n beleggingsgeleentheid weet.

“Ons sal baie graag in Suid-Afrika wil belê,” het Buffett bygevoeg. ”Ons het ’n hele klompie vishoeke uitgegooi. Dit kan ’n groot vis inbring, verkieslik ’n walvis.“

Gegewe die grootte van die Berkshire-groep (meer as 140 miljard dollar werd) sal ’n Suid-Afrikaanse belegging ten minste 2 miljard dollar moet beloop om sin te maak.

Buffett was verlede jaar in die nuus toe hy sowat 30 miljard dollar aan die Gates-stigting geskenk het om vir liefdadigheidsprojekte aangewend te word.

игрушкаФильчаков прокурор отзывы

AU stuur soldate na Somali

Image

Kufuor, AU-voorsitter

Die Afrika-unie (AU) het gister aangekondig dat 8000 addisionele soldate na Somalië gestuur gaan word om vrede in dié konflikgeteisterde land te help handhaaf.

Honderde mense is reeds dood sedert die begin van die jaar. Ethiopiese soldate wat die Somaliese regering steun en Islamitiese rebelle is al vir maande lank slaags in Mogadisjoe.

Volgens John Kufuor, president van Ghana en voorsitter van die AU, word probleme verder in Darfoer ondervind ten opsigte van die ontplooiing van Verenigde Nasies-soldate. “Die AU het probeer druk uitoefen op die Soedanese regering en die opposisie in ’n poging om die probleem op te los. Dit lyk of vordering gemaak is. Ons hoop die VN-soldate sal binnekort kan inbeweeg.“

 

Die burgeroorlog in Darfoer het in 2003 begin en het reeds sowat 200 000 lewens geëis en twee miljoen mense laat vlug. Die AU het in 2004 ’n vredesmag van 7000 soontoe gestuur. Die soldate kla van tyd tot tyd oor ’n gebrek aan toerusting en mannekrag, maar Soedan het tot dusver geweier dat soldate van die Verenigde Nasies by die AU-soldate aansluit.

Intussen is daar ontevredenheid omdat AU-soldate in Somalië en Darfoer nie betaal word nie. Die Europese Unie (EU) het byvoorbeeld twintig miljoen dollar vir die operasie in Somalië geskenk, maar die geld het nog nie die troepe bereik nie. Dit is nie duidelik wat met die buitelandse skenkings gebeur het nie.

отвертки и вставкиДанильченко

Afrika bekommerd oor Sarkozy

Heelparty Afrikane het Maandag hul bekommernis oor die nuwe Franse president, Nicolas Sarkozy, uitgespreek. Veral Sarkozy se houding teenoor onwettige immigrasie was ‘n teer punt. In Johannesburg by die Alliance Française was die atmosfeer taamlik neerdrukkend.

Oesman Diarra uit Mali was "baie bang" toe hy hoor wie die verkiesing gewen het. Diarra is die voorsitter van die AEM oftewel die Assosiasie vir die Uitgesettes van Mali in Bamako. "Dis ‘n ou wat baie streng is oor immigrasie ten nadele van Maliërs en Wes-Afrikane." Die voorsitter het in Mei 2006 ‘n veldtog teen Sarkozy se besoek aan Mali gevoer.

‘n Nie-regeringsorganisasie in Dakar, Senegal, wat met menseregte gemoeid is se sekretaris Alouine Tine sê prontuit dat "die verkiesing van Sarkozy nie groot entoesiasme in Afrika gaande gemaak het nie."

"Hy (Sarkozy) het probeer om die Le Peniste te sjarmeer met verregse temas. Hy het Afrikane se gevoelens openlik geminag, binnelands en buitelands," het hy benadruk. "Afrikane verwag ‘n ommekeer in polisiebeheer, onwettige immigrasie en visum-aansoeke."

Die Senegalese koerant Le Soleil, pro-regeringsmondstuk, skryf dat Sarkozy "deur die Afrika-massas gesien word as die laagtepunt van ‘n Frankryk wat agter sy barrikades skuil en sonder ophou die verwerping van die swart kontinent  ignoreer."

In Kinshasa skryf die onafhanklike koerant Le Potentiel dat Sarkozy "in Afrika net immigrasie wat Frankryk benadeel raaksien" en "alles wat Afrika vir Frankryk en Franssprekendes beteken, ignoreer."

Die opposisie-aktivis uit die Ivoorkus, Alassane Ouattara, was egter meer optimisties oor die vooruitsigte van "modernisering" wat die nuwe presidentskap kan inhou. Ook Jean-Pierre Bemba wat tans in Portugal skuil nadat hy onlangs uit die DRK moes vlug hoop dat Frankryk se nuwe politiek na "demokrasie en goeie regering" sal lei.

In Johannesburg het Franse kiesers by die Alliance Française vertel dat daar ongeveer 2000 geregistreede kiesers in die stad is en 800 in Kaapstad wat kon gaan stem het. Daar was glo enkele stemme vir die verlinkse kandidate. Dié soort stemme word deesdae in Frankryk as "taktiese" stemme beskryf.

Die meerderheid stemme in Johannesburg het egter aan Le Pen gegaan. Volgens een Fransman kan dit toegeskryf word aan die feit dat die Franse wat hier woon eerder van die "ancien regime"-soort is.

Sarkozy het Sondagaand, net na sy oorwinning, homself ten gunste van ‘n Mediterreense Unie uitgespreek wat saam besluite ten opsige van "beheerde immigrasie en ambisieuse ontwikkeling" kan neem. Dit sal ‘n skakel tussen Europa en Afrika wees.

справкаtopcargo отзыв

DA-raadslid in Boerehaatherrie

Image

Spyker in Afrikanerdoodskis?

’n DA-raadslid van die Kaapse metro, Pat Hill, bevind hom midde-in ’n Boerehaatherrie rondom ’n sms wat Saterdag vanaf sy selfoon uitgestuur is waarin hy praat van Helen Zille se verkiesing as “die finale spyker in die Afrikanerdoodskis”.

Die presiese bewoording van die sms lui: “The final nail in the afrikaner cofin, w’ll get (rid) of them after the confrce. Vote right!”

Dis bekend dat spanninge tussen Afrikaners en liberale Engelse in die party hoog loop en dit ly geen twyfel dat Hill se “stem reg!” ’n stem vir Zille beteken nie.

Intussen word die sms nou in DA-geledere rondgestuur, met onsteltenis wat onder Afrikaanse partylede heers.

Volgens een Afrikanerlid van die party gaan Hill dissiplinêr binne die party vervolg word vanweë die gewraakte sms. Daar bestaan ’n beleidsreël in die DA wat die saai van onmin of verdeeldheid binne die party verbied.

PRAAG is tans besig om ’n verklaring oor die aangeleentheid voor te berei.

светильниковлобановский александр игоревич харьков

Zimbabwe Army’s deserters

They are the missing regiment: 1,500 men deserting from the Zimbabwean Defense Forces across the South African border, sometimes in groups of two or three, and sometimes in whole platoons.

The loss of a regiment, talked about in hushed tones at Army headquarters in the early part of this year, is no small matter in a country as poor as Zimbabwe. But for the regime of President Robert Mugabe, an anticolonial commander who has always found his staunchest supporters among the military, it could be fatal. If he can’t rely on his own security forces to maintain control, one year ahead of crucial presidential elections, how much control does he really have?

"This is the breakdown of Mugabe’s most trusted sector; he banked on the military and the security forces," says Sikhumbuzo Ndiweni, a retired Zimbabwe Defense Forces lieutenant colonel and now a commentator on Zimbabwean affairs. Mr. Ndiweni himself fled Zimbabwe in November 2003 because of what he called continual harassment by police.

"This spells doom and a painful end, [in the same vein as] Mengistu, Idi Amin, and Charles Taylor," he says, referring to the former dictators of Ethiopia, Uganda, and Liberia, respectively. One of them, Mengistu Haile Mariam, is living in exile in Zimbabwe.

The picture within the Zimbabwe Defense Forces, as told by officers like Ndiweni and a half-dozen deserters interviewed by the Monitor, is a desperate one. President Mugabe has taken strong measures to ensure that the military will remain at his side. As recently as February, the Army chief of staff, General Chedondo, told his soldiers that all future requests for leave would have to be approved by President Mugabe himself. Deserters would be hanged.

Even so, in February, scores of recently recruited officer cadets quit before finishing their courses at the elite Zimbabwe Military Academy in Gweru. In January, it was broadly reported that 10 commandos from a unit fled on the same night. Neither South Africa nor Zimbabwe has released statistics confirming the desertion and arrival of Zimbabwean soldiers, but the anecdotal evidence suggests that the trickle is turning into a flood.

To fill the gaps, Mugabe has been recruiting people whose loyalty can be trusted, replacing his own Presidential Guard with members of his secret police and filling Army ranks with his party’s youth militia and aging veterans of the liberation struggle from the 1970s. Meanwhile, top generals are constructing their own survival strategies, making alliances along tribal and ethnic lines in order to take power – or at least survive – once Mugabe is gone.

"We’re moving toward a collapsed state," says Chris Maroleng, a top Zimbabwe expert at the Institute for Security Studies in Pretoria (now known as Tshwane). Mugabe’s crackdown on the Army "shows that the president is preparing for compromise, for mediation. He is tired, frankly."

To ensure loyalty, Mugabe gives priority to the military at the expense of other ministries, Mr. Maroleng says. "Last week, the Central Intelligence Organization’s personnel got a 200-percent pay increase. In a security state, anything is acceptable."

But for a professional soldier like Sgt. Patrick Dube, a platoon sergeant and crew commander with five years of combat experience who fled a couple of months ago, there are some things that are unacceptable.

"We were ordered to vote for the ZANU-PF (Mugabe’s party), and there were officers who were monitoring our voting; if you complained about salaries, they said ‘You are subverting other soldiers’ morale,’ " says Sergeant Dube, who fought for nearly five years in a controversial Zimbabwean intervention in the But the final straw, says Dube, was when his unit was called to beat up hospital employees striking for higher pay last February.

"The national Army is collapsing, every day the soldiers are running away," he says. "I will never go back. Either I’m going to go to jail [as a result of arrest by South African immigration authorities], or I’ll starve to death here."

Peter Shava, a commando from the elite 5th Brigade of the 52nd Battalion who also left a couple of months ago, says his unit was ordered in 2000 to "force white settlers to move off their land. We were armed. The war veterans" to whom the white farmers’ land was promised "were not armed. We hit people like hell. They had no choice but to leave."

Corporal Shava found this work distasteful, but "you obey orders. We work under command. You have to do it."

Zimbabwean deserters have been arriving in such numbers that they are beginning to overwhelm the local labor market. On street corners where South Africans and poor refugees of other nationalities used to hawk their services for contractors and gardening services, Zimbabwean soldiers cluster by the dozen. Many are homeless, sleeping in the shrinking spaces between high-priced estates surrounded by 10-ft. walls and electric fencing.

Sgt. Dennis Chingoma (a pseudonym, given because of his concern of getting arrested by South African police), recently took this reporter into one of these squatter camps in a posh neighborhood. Men wash themselves in a rancid gully and sleep among the boulders and elephant grass. When it rains, they rush to garbage cans to grab newspapers to serve as umbrellas. For food, they dive into dumpsters behind grocery stores, occasionally fighting with refugees of other ethnic groups over postdated loaves of bread.

As dusk falls on this evening, a group of 20 dusty, Shona-speaking Zimbabweans clusters around a reporter to tell their stories. None will admit to being soldiers, but a half dozen of them quarrel among themselves in Shona over whether to tell this outsider about their military careers.

"Are you crazy?" says one former Zimbabwean soldier, in Shona. "Whatever you say here will be read in Harare." A schoolteacher, who seems to be the camp leader, suggests that "next time, you should take them aside privately, and they will feel more comfortable talking with you." The schoolteacher then asks if he can wash this reporter’s car.

"They are afraid to talk, but they are desperate," says Sergeant Chingoma, later, who works as a porter at a local bus station and sends home money to his wife through the bus driver. He fled first to Mozambique, then crossed into South Africa in January through the Kruger National Park. It is a treacherous journey. Many Mozambicans have been devoured by the park’s lions.

"We are desperate," says Chingoma, who says that most soldiers are leaving because of the economic crisis, not politics. "In Zimbabwe, we are not getting paid. We are just getting promises."

"I was born to be a soldier; I don’t want to do anything else," Chingoma says with a sigh. "But … I have a family to feed. So I do what I have to do: leave my country, take any job I can find on the street, and send money home to my family."

купить измернительный инструментФильчаков прокурор отзывы

Mali stem langtand

Image

Amadou Tour?

Maliese kiesers het op 29 April stembus toe gegaan om ’n nuwe president aan te wys. Vyftien jaar van ’n veelpartybedeling het hulle egter nie entoesiasties gestem nie, aangesien slegs 36% die moeite gedoen het om te gaan stem. In vorige verkiesings was die gemiddelde stempersentasie maar 21%. Sowat 1 000 waarnemers het die verkiesing in hierdie arm land (posisie 175 uit 177 op die Verenigde Nasies se lys van ontwikkelde lande) bygewoon.

Volgens prof Mamadou Samake van die Universiteit van Bamako is Maliërs nie juis geïnteresseerd in politieke aangeleenthede nie. Sowat 80% van die bevolking van dertien miljoen mense sukkel om ekonomies te oorleef. Die gemiddelde vrou bring 6,7 kinders in die lewe. Politiek is dus in hierdie konteks nie ’n prioriteit nie. Baie mense is ook onbewus van die feit dat hulle stemgeregtigd is. “Baie van hulle weet nie eens dat hulle geregistreerd is nie,” het hy gesê.

Die persepsie dat die huidige president, Amadou Toumani Touré egter beslis aan bewind sou bly, het ook meegebring dat mense nie lus was om te gaan stem nie.

Die stemlys is egter nie baie betroubaar nie: oorledenes se name word nie verwyder nie en duplikasie vind dikwels plaas. Stembusse is verder in baie gevalle kilometers ver van afgeleë nedersettings.

Samake glo dat dit beter sal werk as mense in die toekoms vrywilliglik gaan registreer as kiesers, eerder as om outomaties op ’n lys te verskyn. Sulke mense sal beslis moeite doen om te gaan stem. “Maliërs besef nie dat die stembus ’n wapen is om dinge te verander nie,” het hy voorts gesê.

President Touré het 70.89% van die stemme in die pas afgelope verkiesing op hom verenig, alhoewel die oppposie bewerings van bedrog gemaak het. Hy gaan dus voort met sy tweede mandaat as president van Mali.

zoom 3 отбеливание зубов отзывыДанильченко