Twee van Brasilië se grootste stede is Dinsdagaand deur ‘n reuse-kragonderbreking getref.
Volgens mediaberigte is groot dele van Rio de Janeiro en Sao Paulo in die duister gedompel weens probleme by een van die land se hidro-elektriese damme.
Na bewering het Brasilië sowat 17 000 megawatt elektrisiteit verloor nadat ‘n probleem by die Itaipu-dam onstaan het. Hierdie dam is op die grens tussen Brasilië en Paraguay.
Owerhede kon nie dadelik kommentaar lewer oor die voorval nie.
Die Russiese skepper van die AK-47-aanvalsgeweer het homself op sy 90ste verjaarsdag as ‘n gelukkige man wat oor net ‘n paar dinge spyt is, beskryf.
“Ouderdom is nie belangrik nie, ek het nog baie lewe in my,” het die gryskop-uitvinder in ‘n onderhoud wat op televisie in Rusland gebeeldsend is gesê.
Mikhail Kalashnikov, wat sy das versier het met ‘n metaalspeld in die vorm van ‘n AK-47, het op sy verjaarsdag patriotiese gedigte aan joernaliste voorgelees in sy tuisdorp, Izhevsk wat sowat 1 300km van Moskou geleë is.
Hy word as ‘n held in Rusland beskou vir die ontwerp van die AK-47, wat ook die “Kalashnikov” genoem word en wat die topkeuse van weermag- en guerrilla-groepe regoor die wêreld is.
Meer as eenhonderd miljoen Kalashnikovs is reeds wêreldwyd verkoop, maar die Rus, ‘n veteraan van die Tweede Wêreldoorlog, het skaars ‘n wins van sy uitvindsel gemaak.
“In al my 90 jare voel ek soos ‘n gelukkige man,” het Kalashnikov in ‘n onderhoud met die regeringskoerant, Rossiiskaya Gazeta gesê.
“Natuurlik soos met enige mens, is ek spyt oor ‘n paar dinge, maar een ding kan ek sê, ek sou dit nie anders wou hê as die keuse vir my gegee is nie,” het Kalashnikov gesê.
Toe hy tydens ‘n skermutseling in die oorlog gewond is, het Kalashnikov, gedryf deur Rusland se nederlae teen ‘n Duitse weermag wat veel beter gewapen was, aan sy geweer begin werk.
Die Kalashnikov het vinnig opgang gemaak en is hoog op prys gestel vir sy betroubaarheid in moeilike omgewingsituasies.
Die ANC-jeugliga het Dinsdag die DA gevra om “stil te bly” en het die party daarvan beskuldig dat hulle klagtes oor die kostes van Julius Malema se sekuriteit rassisties is.
“Die verklarings wat deur die regse politieke partye uitgereik, veral van die DA, in verband met dié vertroulike kwessie, kom duidelik van die rassistiese tradisies van hierdie minderheidspartye,” het die liga in ‘n verklaring gesê.
Dit was in reaksie op ‘n berig uit Rapport wat op News24 gepubliseer is wat getoon het dat Malema spesiale beskerming ontvang wat die belastingbetaler R300 000 uit die sak jaag.
Die ANCYL het berigte oor die kwessie afgepraat en ‘n beroep gedoen op alle verantwoordelike media om op te hou om oor die persoonlike sekuriteit van die ANCYL president te berig, aangesien hulle dit as privaat ag.
“Ons doen ook ‘n beroep op die DA om hul monde te hou en om die demokratiese beginsels, instellings en prosesse van die ANC-regering te respekteer.”
“Ons kan nie help om te glo dat die DA se teenkanting van die ANCYL president se sekuriteitreëlings deur alternatiewe motiewe aangevuur word nie.”
In die berig het polisiewoordvoerder Zweli Mnisi Saterdag bevestig dat Malema spesiale beskerming ontvang.
Patricia de Lille van die Onafhanklike Demokrate het aan die koerant gesê: “Vir iemand wat daarvan hou om kontroversiële uitlatings in die media te maak, is dit lafhartig om nou skielik bang te wees.”
Volgens Dianne Kohler, die DA se woordvoerder vir veiligheid en sekuriteit, is sekuriteit slegs ‘n “modegier” vir die president van die jeugliga.
Helen Zille, Wes-Kaapse premier het ‘n lys van nasionale wette wat dienslewering in die provinsiale regering vertraag, aan die presidensie, regering asook die ministerie vir tradisionele aangeleenthede oorhandig.
Dít kom na ‘n versoek wat pres. Jacob Zuma aan die Wes-Kaapse provinsiale regering op 13 Augustus, tydens ‘n vergadering in Pretoria, gerig het.
Die lys van wette wat die provinsiale regering beïnvloed, is gebaseer op insae gelewer deur elk van die Wes-Kaapse departemente.
Daar was in totaal 70 voorgestelde veranderinge. Dit sluit in oproepe vir die nasionale wetgewing om vereenvoudig te word, om sodoende vertragings van infrastruktuur-projekte soos behuising, basiese dienste en paaie te vermy.
In sommige gevalle is daar tot vier verskillende wette wat vier verskillende openbare deelname prosesse vir een projek vereis. Dit veroorsaak groot vertragings, het Zille gesê.
“Ons doen ook ‘n beroep om ‘n meer duidelike wetgewing oor die verskillende rolle en verantwoordelikhede van nasionale, provinsiale regering te kry, soos uitgesit in skedule 4 en 5 van die grondwet.”
Die huidige situasie het onsekerheid gelaat, en dit het befondsing en implementering affekteer, en het baie keer provinsiale regerings met onbefondse mandate gelaat.
“Ons het gevra dat die grondwethof gevra moet word om die proses te beheer.”
“Die vraag rondom die regte en verantwoordelikhede van hawens is ook geopper, wat deur Transnet beheer word, maar nie altyd op so ‘n manier, dat streeksekonomie asook gemeenskappe hieruit voordeel trek nie.”
“Ons het ook ‘n reeks ander voorstelle ingesluit om nie in slaggate te trap wat tot korrupsie en wanbestuur kan lei nie.”
“Verlede maand is ‘n lys van nasionale wette ingehandig wat munisipaliteite negatief affekteer. Dit was gebasseer op insae van ‘n hele paar munisipaliteite in die Wes-Kaap, ná ‘n versoek vanaf die minister aan al 30 munisipaliteite in die provinsie.”
Volgens die Verenigde Nasies se Konsortium vir Vlugtelinge het sowat 20 000 mense uit die noorde van Kongo gevlug weens etniese geweld.
Sestig mense is reeds dood.
Andrej Mahecic , woordvoerder vir die Konsortium, sê die Munzayas het klaarblyklik uit die Kongo se Equateurprovinsie gevlug toe Enyele stamlede hulle aangeval het.
Volgens ooggetuies het ‘n burgermag van Enyele stamlede ”van huis tot huis gegaan, eplunder, verkrag en gemoor”.
Die geweld spruit blykbaar uit visvang- en landbouregte.
Ek raak toenemend oortuig daarvan dat die kurwe van ons afdraende verskerp het. Verskeie gebeure oor die afgelope paar maande sedert “Msholozi” met sy drie amptelike Eerste Dames beheer oor ons oorgeneem het, stem my onrustig. Dink maar self, dis voorbladnuus, onophoudelik.
Vandag het ek egter toevallig die geleentheid gehad om deur my daaglikse skedule radio te luister, nuus op die internet te lees, en so pas nuus op die E-news-kanaal te kyk, en drie dinge het my opgeval. Omdat die eerste van die drie vir my die mees ontstellende was, hanteer ek hulle in ‘n omgekeerde rangorde.
E-news dra ‘n berig oor die vordering wat die regering maak met die beloofde vyfhonderdduisend nuwe werksgeleenthede. Daar word deur die spesifieke woordvoerder verklaar dat hulle “well on track (is) to meet the deadline of 31 December, and that 270 000 new jobs have been created thus far”.
Daar word vervolgens gewys na wat sommige van hierdie 270 000 werksgeleenthede behels – drie mense geklee in refleksiebaadjies, elk toegerus met ‘n handradio, wat een of ander berghang of koppie iewers patrolleer. Hulle werksbeskrywing? Om die bobbejane wat in hierdie berghang/koppie woonagtig is uit die nabygeleë woonbuurt te hou. Vergoeding? R100 per dag. (Belastingvry natuurlik, want dis minder as R 64 000 per jaar – maar raai wie betaal die drie wagte, liewe getroue SARS-kliënt?)
Geen melding word in die berig gemaak oor die verlore werksgeleenthede in Suid-Afrika oor die afgelope 10 maande nie. (As ek reg onthou, is die totaal hiervan al oor die 250 000.)
Anglo Gold alleen het 11 000 mense al laat loop – sien Finweek van 5 November, p 15. Die afgelegdes was mense met ‘n regte werk. Dit is egter geen probleem nie, die netto werkloosheidssyfer is nie geaffekteer nie want ‘n aantal bobbejaanwagte is aangestel om hul plek te help vervang. Die verskil is bloot – die mynwerkers het bygedra tot die Bruto Binnelandse Produk – die bobbejaanwagters is nog ‘n las op u, geagte SARS-kliënt.
Teenstrydig met almal se verwagtinge – en mooi lynreg teen Beeld se spotprent van 9 November 2009 – is Jacob Maroga vanaand ‘n man wat nié deel van die werkloosheidstatistiek is nie. Die Black Managers Forum, of wat de hel hul naam ook al is, tesame met Julius en sy brigade klink vir seker vanaand ‘n paar glasies op hul oorwinning. Afrikanisme het weereens daarin geslaag om onbevoegdheid te bevorder onder die strydkreet: “Rassisme!” Die arme (wit) Godsell, voorsitter, het vandag bedank en, haai raai wat? ‘n Nuwe voorsitter vir die Eksdom-raad is klaar aangekondig – ene Mokoena (as ek nou raak geluister het).
Dit alles, liewe elektrisiteitsverbruiker, het binne minder as ‘n dag gebeur – en dít in die korporatiewe wereld – met sy korporatiewe reëls.
Ek lees vandag eers die berig oor die skietery in Pietersburg. (Dis nou “Polokwane” as jy polities korrek is.)
Die feite lyk vir my kortliks so, afgelei uit die NaarPers-berigte: Die militêre vleuel van die ANC-regering se weergawe van GESTAPO / NKWD / STASI / KGB (ook bekend as “Die Polisie”), het inligting bekom oor ‘n voorgenome rooftog en het dadelik voorbereidings begin tref vir wat lyk na ‘n klassieke hinderlaag.
Soos wat ek die berig lees, is geen poging tot arrestasies aangewend nie, en al sewe voorgenome rowers het hul verdiende loon gekry in ‘n see van vuur afgelewer deur “swaargewapende taakmaglede”.
Maak geen fout nie, ek het geen simpatie met gewapende rowers nie, maar ek is nog die heeltyd onder die indruk dat die Nuwe Suid-Afrika ‘n regstaat is?
‘n Verbod is geplaas op die plaaslike peleton van die Gewapende Vleuel van die ANC (“die polisie”), om enige inligting oor die voorval aan die pers bekend te maak. Dis nou in ooreenstemming met die ANC se interpretasie van die term: “Regstaat”.
Nou ‘n vraag: Hoekom skiet “die polisie” SEWE rowers dood – VOOR hulle ‘n roof pleeg – MET die nodige intelligensie om hulle in hegtenis te neem voor die misdryf gepleeg word? Met die tipe inligting wat “die polisie” volgens die pers tot hulle beskikking gehad het, sou ek reken dat al die verdagtes in hegtenis geneem kon word voor die misdryf? Indien die verdagtes weerstand gebied het, is ek seker ek sou dalk gelees het: “Drie dood, vier in hegtenis ná gepoogde rooftog”? Sien, tussen die sewe dooie rowers is slegs drie handwapens gevind. Handwapens. “Nine mils”. Nie “AK’s” nie. Wil jy vir my sê sewe rowers met slegs drie handwapens sit so ‘n geveg op teen “swaargewapende taakmaglede” op dat laasgenoemde genoop is om al sewe dood te skiet? Geen gewondes nie? Ek glo nie.
Die vraag ontstaan seker by u, liewe wetsgetroue burger, waarom hierdie laaste voorbeeld my die meeste ontstel? Laat ek verduidelik.
In die ou dae, toe die polisie militêre range gehad het en nie ‘n “diens” was nie, het hulle akkedisse gevang en gemoer tot die akkedisse erken het hulle is eintlik krokodille. Ná 1994 is weg beweeg van hierdie brutaliteit, bloot omdat die ANC se kaders aan die ontvangkant daarvan was. Vandag is die ANC in totale mag, hulle is (amper) klaar gesuiwer van die gematigde linkses in hulle geledere en raak toenemend geïrriteerd met die kritici, die pers, en die klaende publiek in ooreenstemming met die karakter van ‘n totalitêre staat. Hul houding van onverdraagsaamheid teenoor enige teenkanting word daagliks al hoe sterker. Die “polisiediens” moet nou nie meer ‘n diens wees nie, maar weer ‘n “mag”. Hoekom? Sodat die Maghebber dit kan gebruik teen die “vyand”, presies soos wat die NP destyds gedoen het.
U sal dalk vra – wat het dit nou te doen met sewe dooie voornemende rowers? Die antwoord is maklik. Die “regstaat” het vir daardie sewe kriminele nie gewerk nie. Minimum geweld om arrestasies te bewerkstellig vir VOORNEMENDE rowers het nie gebeur nie – hulle is à la Wilde Weste afgemaai.
Nou – die volgende skets:
U reis in ‘n afgeleë plattelandse gebied op pad na u vakansiebestemming. U handhaaf ‘n spoed van 80 kilometer per uur – daar is geen haas nie – en u geniet die ontspanne, laggende gesprekke met u geliefdes. Julle is op ‘n welverdiende vakansie ná ‘n harde jaar.
U word afgetrek deur ‘n driemanskap van “die polisie”. U word vriendelik versoek om uit u motor te klim, en word dan beskuldig van allerlei oortredings. (As u al in Mosambiek was sal u verstaan waarvan ek praat.)
Daar word subtiel aan u deur een van die “beamptes” gesuggereer dat u verder kan reis sonder probleme, indien u ‘n fooitjie betaal. U is onmiddellik vies omdat u weet dat u geen wette of padregulasies oortree het nie, en in daardie oomblik snou u een van die “beamptes” iets snedigs toe. Die “beampte”, siende dat hy ‘n paar honderd rand kwyt is omdat u hom nie gaan omkoop nie, begin dreigend optree en u verset uself – hy lig u in dat u onder arres is vir verset teen arrestasie – u bloeddruk klim nog ‘n bietjie.
Die “beampte” gryp u aan die boarm en probeer u boei – u ruk weg. Die volgende oomblik hoor u ‘n slag, en voel iets soos ‘n hamerhou teen u borskas. U gryp na u bors en voel iets warms deur u vingers sypel terwyl u bene ingee… U vrou en kinders gil uit die kar uit, maar u hoor dit nie regtig nie, want ‘n sagte duisternis daal stadig oor u neer. Die laasste ding wat u sien is die “beampte” wat blinkwit teen die agtergrond van sy donker gesig leedvermakerig vir u glimlag. Net voor dit stikdonker raak, nadat u begryp wat gebeur het, bid u vir oulaas dat u geliefdes tog net gespaar sal word.
Drie ure later skryf die drie “beamptes” elk ‘n eedsverklaring oor hoe die oorledene hulle met rassistiese opmerkings getart het en toe probeer het om die arresterende “beampte” se vuurwapen af te neem.
Drie dae later huil u vrou en kinders by u graf.
Vergesog? Dalk. Kom ons kyk maar. Nou weet u hoekom die sewe dooie rowers in Pietersburg my die bangste maak.
Twaalf jaar gelede het ek ook ‘n voorsmakie gehad van die verraderlike optrede van voormalige lede van nasionale intelligensie (NI). Vandag bevind sommiges hulle waarskynlik in een of ander spesialiseenheid van die polisie. Dit is waarskynlik daardie spul wat UG probeer toesluit het. Dit was ook daardie spul wat hulself deel van die sogenaamde Boeremag gemaak het, wat plofstof geplant het, en wat gesorg het dat goeie Boerseuns vandag in die tronk krepeer op aanklagte van sabotasie.
Hul tydverdryf is verdagmakery van leiersfigure om te verhoed dat behoudende Afrikaners hulself as etniese groep organiseer soos in die land se grondwet voorsien word.
In die laat negentigerjare het genl. Constand Viljoen vir pres. Nelson Mandela oorreed om ‘n bedrag geld (R13 miljoen) te bewillig om blanke boere na die omliggende buurstate te stuur. Die doel was eenvoudig om weer hoop aan lande soos Mosambiek, Tanzanië en later aan ander SAOG-lande te gee ná dekades se uitmergelende burgeroorloë.
Die projek sou daardie lande se ekonomieë prikkel – veral op landbougebied – wat sou kon meehelp dat die stroom onwettiges verminder kon word. Terselfdertyd sou dit ‘n geleentheid aan Suid-Afrikaanse boere verskaf om hul eie besigheid te diversifiseer, of self die geleentheid bied om van nuuts af te begin in lande waar hulle as beleggers gesien en waardeer word en nie as wit setlaars nie.
Vir Suid-Afrikaanse boere is dit altyd wenslik om hul risiko’s te versprei. Hier dink mens aan die politieke risiko, klimaat- en droogterisiko, gewasserisiko, markrisiko, arbeidsrisko, ens waarmee boere in ‘n riskante bedryf mee te kampe het.
Die Suid-Afrikaanse Kamer vir Landbouontwikkeling In Afrika (SACADA) is gestig onder die leiding van wyle senator Dries Bruwer, eertydse president van die TLU, bygestaan deur Piet Gouws, van die Vrystaatse Landbou-unie, en ‘n groep prominente landbouers. Vanweë my kennis van Oos-Afrika, asook my baanrekord op nywerheidsgebied, was ek ook genooi om deel van die projek te wees.
Ons was vuur en vlam vir die taak, want ons het geglo dat dit ‘n edel projek is wat net goed kon beteken vir die land. Maar helaas, dit was ons nie beskore om ons werk behoorlik te verrig nie.
Die Niassa-provinsie se hooglande in die noorde van Mosambiek was ons teikengebied en die eerste groep van 13 boere het hulle daar gaan vestig. Sacada het finansiële bystand verleen en ‘n baie goeie verhouding met die plaaslike goewerneur asook die kabinet gehandhaaf. Om die regte politieke klimaat en juridiese raamwerk vir die boere te skep het ons gereël dat ‘n bilaterale ooreenkoms met groot fanfare tussen die regerings van Mosambiek en Suid-Afrika onderteken word. Dit het goeie publisiteit geniet.
Hierdie ooreenkoms sou die boere in staat stel om hul landboutoerusting soos trekkers, vragmotors, stropers en ander bates belastingvry die land in te bring en weer landuit te neem. Hul Suid-Afrikaanse rande of VSA-dollars kon na willekeur die land uitgeneem of ingebring word. Hulle kon hul eie skole oprig en sonder inmenging bedryf, hulle kon hul jaggewere saambring, maar moes dit eers by die naaste polisiestasie laat registreer. Die owerheid en plaaslike gemeenskap moes spesifiek na die intrekkers se veiligheid en welstand omsien. Op hul beurt moes die boere hul beste lewer om voedselsekuritiet vir hul gemeenskap te bereik en binne die landswette bly.
Van meet af aan het vreemde elemente begin om ‘n skinderveldtog teen ons van stapel te stuur. Kort voor lank verskyn allerhande smeerstories oor Dries en myself in die pers en oor die radio. Die feit dat genl. Viljoen die outeur van die projek was, was al klaar genoeg vir lakeie om dit verdag te maak, veral gesien teen die agtergrond van die ‘94–verkiesing. My betrokkenheid by die Volkstaatraad het die gerug laat ontstaan dat ons ‘n volkstaat in Mosambiek wou stig. Selfs die buitelandse media is vol stories gestop om die verhouding tussen SACADA en die buurstate se regerings te vertroebel.
Hoewel Dries voltyds as hoof van die onderneming opgetree het, en ek onderhoof, het ons geen salaris vir ons dienste gevra nie. Allerhande vrae oor ons motiewe het die rondte begin doen. Ons is van nepotisme, wanbestuur en selfs geldverduistering beskuldig en ‘n obskure koerantredakteurtjie in Noord-Transvaal het ons by die Heath-Kommissie aangekla. Hoewel ons reeds ver gevorder het om ‘n langtermyn finansiële program te finaliseer, het Heath se betrokkenheid die hele projek verdag gemaak en gekelder. Ná twee jaar se ondersoek kon Heath se mense absoluut niks teen ons vind of inbring nie, want daar was niks. Maar ‘n staatsinstrument is as wapen aangewend om agterdog te saai om te verhoed dat “wit boere na Afrikalande uitgevoer word”.
Iemand het aan my verduidelik dat eertydse lede van NI nog by hul onderskeie netwerke ingeskakel was en aan wie hulle sappige wolhaarstories kon verkoop om aan die lewe te bly. Hierdie mense het hulle altyd as “regse” Afrikaners voorgedoen, want daardie kader van verraaiers is deur die NP-regering ingespan om teen die destydse behoudende Afrikaners te spioeneer, hul geledere soos slange binne te dring en verdag te maak. Sodoende kon die sogenaamde hervormingsprogram en magsoorgawe van die NP, soos deur die Broederbond ontwerp was, op koers bly.
‘n Slang kan ‘n ruimte deur ‘n baie klein opening binnedring om sy prooi te vergiftig.
Pasop vir die slange…!
Elke volk het sy kwota lae karakters en sy oomblikke van skande. Een van die swartste dae in ons volk se geskiedenis was 7 November 1901, toe die National Scouts-korps in Transvaal gestig is.
Hierdie skandebende se lede was verraaiers uit volksgeledere. Aanvanklik het die Britse militêre owerheid hensoppers en floukoppe nie-amptelik as gidse, spioene en verkenners teen die getroue, vegtende Boere gebruik.
In Desember 1900 het invloedryke hensoppers, soos oud-generaals APJ Cronjé en Piet de Wet, sogenaamde Burgervredekomitees gestig. Aanvanklik was hulle redelik passief, maar teen September 1901 het hulle aangebied om hensoppers in eenhede te organiseer om aan Britse kant teen hulle eie mense te veg.
Dit het gelei tot die stigting van die National Scouts in Transvaal en later ook die Orange River Colony Volunteers in die Vrystaat.
Die Britte het nie eintlik die Scouts gerespekteer of vertrou nie. Hulle het gesorg dat elke afdeling van 50 tot 100 lede onder die bevel van Britse offisiere staan, bygestaan deur een of twee verraaier-offisiere.
Aanvanklik sou die Scouts se vergoeding bestaan uit ‘n deel van die buit wat hulle van die Boereplase sou roof, maar later is ‘n Judasloon van vyf sjieling per dag vir manskappe en 15 sjielings per dag vir offisiere vasgestel. Die Scouts is ook voorkeurbehandeling in die konsentrasiekampe en na die oorlog belowe.
In ruil hiervoor het hulle hul Britse base as gidse en spioene gedien. Hulle het ook saam met swart Britsgesindes Boereplase afgebrand en vroue en kinders na konsentrasiekampe weggevoer.
Die National Scouts het strykdeur hatiger teen die Boere opgetree as die Engelse.
Die getroue bittereinder-generaal, Christiaan de Wet, het van die National Scouts gesê: “Verrader, monster, vloek der aarde, vernederd schepsel der natuur”. Tot vandag is National Scout ‘n skandnaam wat die grootste veragting uitlok.
Maar elke geslag het sy stryd en vandag moet ons ook elkeen hand diep in eie boesem steek om te bepaal of ons eie gedrag dié van troue bittereinders is of dié van National Scouts.
• Die National Scout het beloftes van voorkeurbehandeling, ‘n deel van die buit en later ‘n paar sikkels per dag vir sy verraad ontvang. Wat ontvang die Afrikaner van vandag wat die vyand dien deur sy vals plek- en straatname domgedwee na te praat?
• Wat ontvang die Afrikaner van vandag wat sy eie taal verraai met woorde soos stunning en awesome en seedee en deeveedee?
• Wat ontvang die Afrikaner van vandag wat sy eie kinders vrywillig oorlewer aan die konsentrasiekamp van die vyand se skole, waar hulle mislei, verneder en vernietig word en selfs die prooi word van aanranding, verkragting en skêrmoord?
• Wat ontvang die Afrkaner van vandag vir wie dit te veel moeite is om hom by die Volksverkiesingskommissie te registreer en sy stem vir sy volk uit te bring?
Daar was maar eenduisend-vierhonderd-en-tagtig National Scouts en minder as vyfhonderd Orange River Colony Volunteers, maar hulle nagedagtenis word tot vandag met veragting bejeen.
Hoe wil ons hê moet ons nageslag ons onthou?
{jathumbnail off}
Sny vier pere in dun skywe en verwyder die pitte. Plaas die skywe op ´n bakplaat en strooi bruinsuiker bo-oor. Karamelliseer dit onder die oondrooster. Meng al die bestandele vir die sous. Rangskik slaaiblare met die peerskywe bo-op. Skaaf die 80 g Gruyèrekaas in lang repe oor die slaai en strooi 40 pekanneute oor. Bedrup met slaaisous.
Slaaisous:
200 ml druiwepitolie
100 ml vars suurlemoensap
1 eetlepel bruinsuiker
1 teelepel sout
1 teelepel droë mostert
½ teelepel witpeper
Garneer met sprietuie of eetbare blomme. Heerlik saam met ‘n rogbroodjie!
‘n Ooreenkoms vir ‘n gesamentlike R500 miljoen waterprojek tussen Nederland en Suid-Afrika is Maandag geteken, het die departement van waterwese gesê.
Die projek gaan deur die Zululand-distriksmunisipaliteit geïmplementeer word en beoog om sowat 165 000 mense in plattelandse gebiede te help, het die departement in ‘n verklaring gesê.
Die ‘Dutch Orio grant’ is beoog vir die verbetering van infrastruktuur in gemeenskappe wat dit broodnodig het.
Die ooreenkoms kom aan die begin van die Afrika Waterweek.
Buyelwa Sonjica, minister van waterwese het gesê Afrika lande sal nie hul doelwitte vir water en sanitasie bereik soos in die Millennium-ontwikkelingsdoelwitte (MOD) uitgestippel, indien hulle teen die trant voortgaan nie.
Die MOD het doelwitte vir water en sanitasie gestel wat teen 2015 bereik moet word.
Teen die huidige onkoste vir ontwikkelling, sal die doelwitte vir water eers teen 2036, en vir sanitasie teen 2109 bereik word, het die departemenet gesê.
“Afrika se sanitasie en water maak stadige vordering en is besig om die ekonomiese groei te onderdruk,” het Sonjica gesê.
“Die handhawing van finansies om infrastruktuur en dienslewering in Afrika op te skaal sal ‘n hooffokus bly.”
Volgens haar lê die sleutelprobleem in die finansiering van water- en sanitasie-infrastruktuur.
