Dan Roodt, Author at praag.co.za

Nuwe kredietwet kan mediumgrootte ondernemings skaad

Ek wil net graag ‘n paar punte aanraak rakende die nuwe kredietwet wat in werking getree het op 1 Junie 2007. Vrydag 29 Junie het ek ‘n kursus bygewoon van ‘n advokaat wat spesialiseer in die nuwe wet. Dis ‘n baie omvattende wet en raak alle besighede. Ek het nie die omvang daarvan besef tot na die kursus nie.

Een van die noemenswaardige veranderinge in die wet is dat individue wat hulle vergryp aan krediet kwytskelding van skuld kan verkry op gronde van oorfinansiering. Volgens hierdie wet kan die persoon hom dan beroep op gronde van te veel krediet. In so ‘n geval kan die hof dan beslis dat die individu se skuld afgeskryf moet word omdat hy hom vergryp het aan krediet wat heeltemal roekeloos aan hom toevertrou is. Dit plaas ondernemings in ‘n situasie waar hulle goedere verkoop en moontlik nie ‘n sent betaling gaan kry nie.

Die advokaat het egter uitgewys dat die wet slegs van toepassing is op krediettransaksies. ‘n Krediettransaksie word omskryf as enige transaksie waar die persoon duurder vir die produk of diens betaal as in 'n kontant-, oor-die-toonbanktransaksie. Dit sluit in enige addisionele kostes wat jy hef, byvoorbeeld rente, administrasiekoste ens. Dit is ook gestel dat elke besigheid dus sy beleid sal moet bepaal of hy binne, of buite die kredietwet wil val. Besighede waarvan rente en ander kosteheffings ‘n nominale deel uitmaak van sy inkomste sal outomaties moet voldoen aan die nuwe kredietwet. Besighede waarvan die hoofdoel is om produkte te verkoop en rente nie ‘n noemenswaardige bron van inkomste is nie, kan egter hul transaksies so formuleer dat die kredietwet nie van toepassing is nie. ‘n Manier om buite die kredietwet te handel word soos volg aangedui:

As besigheid, kan jy kan nog steeds rekeninge aan kliënte toestaan, bv. 30 dae-na-staatrekeninge, ensovoorts, maar moet net nie as die persoon agterstallig raak met sy rekening rente, administrasiekostes of enige ander heffing maak nie, want dan word die transaksie as ‘n krediet transaksie beskou. (Dit wil sê, dit werk die kliënt duurder uit as wat hy slegs oor die toonbank die produk so koop.)
As kredietgewer moet jou kredietaansoekvorm, wat jy kliënte laat invul, glad nie melding maak van rente of kostes wat gehef sal word op laat betaling nie.
Indien ‘n kliënt nie kan betaal nie, kan jy as skuldeiser ‘n nuwe betaling skedule her beding maar weereens mag daar nie rente of enige ander koste by gehef word nie.
As ‘n kliënt nie kan betaal nie, oorhandig dan die rekening aan ‘n prokureur. Die prokureur mag dan kostes en rente hef. Prokureurskostes word as apart beskou en verander nie die transaksie na ‘n krediettransaksie nie. Indien jy as besigheid wel krediettransaksies beklink, is daar ‘n magdom moets en moenies soos volg uiteengesit:
Sou jy as besigheid ‘n rekening aan ‘n kliënt wou toestaan, moet jy oor ‘n bepaalde metode of formule beskik, waarmee jy kan bereken of die persoon sy skuld sal kan betaal al dan nie.
Jy as besigheid mag nie meer net na willekeur ‘n kliënt se kredietperk verhoog nie (tensy jy in sy aansoekvorm vir hom die keuse gegee het of hyself wil aansoek doen vir ‘n hoër limiet en of jy dit een maal ‘n jaar mag doen). As die kliënt toestemming verleen dat jy sy limiet een maal ‘n jaar mag verhoog, moet die kliënt daarby teken as bewys dat hy jou toestemming verleen het. Dan moet jy nog steeds eers met ‘n metode of formule bepaal of hy die addisionele verhoogde limiet sal kan hanteer met inagneming van al sy ander skuld en maandelikse uitgawes.
Indien jy as besigheid ‘n kliënt ‘n rekening weier, mag die potensiële kliënt jou versoek om ‘n rede te verskaf. Jy moet hom dan skriftelik jou redes meedeel waarom jy as besigheid voel die kliënt voldoen nie aan die vereistes om ‘n rekening te kry nie. In geen omstandighede mag jy diskrimineer teen ‘n persoon om welke rede ook al nie. Indien hy sou voel dat jy diskrimineer teen hom op grond van sy ras , voorkoms ens. mag hy jou gaan aangee by die verbruikersraad. Indien die hof sou beslis dat jy wel gediskrimineer het, is daar ‘n moontlikheid dat jy jou kredietlisensie kan verloor. Dit maak dan al jou voorafgaande transaksies ongeldig.
Volgens die nuwe wet is ‘n afkoelperiode van 5 dae van toepassing op enige krediettransaksie wat nie by die normale geregistreerde kantoor geteken word nie. M.a.w. as 'n kliënt jou bel en vra jy moet gou uitry na sy perseel en vir hom ‘n produk bring, dan word die transaksie nie by jou sakeperseel beklink nie. In so ‘n geval kan hy die produk terugbring na 5 werksdae. (sou hy nie tevrede wees nie).

My opinie van hierdie nuwe wet is dat dit daarop gemik is om die massas te bevoordeel ten koste van mediumgrootte ondernemings wat die ruggraat van die ekonomie vorm. Die skuldmaker se basiese persoonlike verantwoordelikhede word nou bloot verskuif na die potensiële goedere- en diensverskaffer en hul word verder belas deur nuwe kostes aan te gaan om hierdie verpligte fasiliteit te bied.

Dan laastens, net so vir die interessantheid, die volgende twee wette wat hersien gaan word, is die volgende:

• Wet rakende kosprys van huise;

• Wet rakende kommissie op die verkoop van eiendom.

in live Фильчаков прокурор

Die ‘Kreefberaad’

‘n Lekker soen

President George W. Bush en sy eweknie het Maandag informeel gesels om te poog om die spanninge tussen die VSA en Rusland te ontlaai. Sake op die agenda sal die ontplooiing van Amerikaanse missielafweerstelsels in Oos-Europa en die onafhanklikheid van Kosovo wees. Poetin is die gas van die Bush-familie in die kusdorpie, Kennebunkport.

Teenwoordig by die geleentheid is ook die 41ste president van die VSA en vader van George W., George H. Bush. Die Russiese leier is dadelik by sy aankoms Sondag deur die huidige president vir ‘n bootrit genooi. Maandagoggend ná ontbyt was dit ‘n driemanuitstappie toe die twee leiers vergesel is deur die oud-president om te gaan visvang met hulle "vriend Vladimir".

Die doel van die "Kreefberaad", soos dit reeds alom bekendstaan vanweë die feit dat kreef die dorpie se spesialiteit is, is om vriendskapsbande met die Rus te probeer smee sodat oplossings vir die huidige netelige diplomatieke kwessies gevind kan word.

Nie net die Amerikaners nie, maar ook die Russe het aangedui dat die atmosfeer streng vriendskaplik moet bly en die Russe het selfs van "huislik" gepraat. Sondagaand was daar dus kreef op die tafel, asook swaardvis en vir nagereg bloubosbessietert. Aan tafel saam met die twee leiers was Bush se ouers, diplomatieke afgevaardigdes en nasionale veiligheidsraadgewers.

Die woordvoerder van die Withuis het benadruk dat daar geen opspraakwekkende diplomatieke deurbraak in Kennebunkport sal gebeur nie. "Ek verwag niks nie […] ons het dit duidelik gestel dat ons geen belangrike aankondiging verwag nie." Dat daar wel sake is wat dringend aandag sal moet geniet, is seker, maar nie een van die twee lande wil enige toegewings maak oor enige knelpunt nie.

Wat die oprigting van missielafweerstelsels in Europa betref, het president Poetin egter laat blyk dat hy ‘n direkte antwoord op sy teenvoorstel van 8 Junie 2007 verwag. Die VSA het nog nie gereageer op die Russiese aanbod om die afweerstelsel nader aan Iran, wat Amerika as die aggressor beskou, te skuif nie. Ander onderwerpe sou in alle waarskynlikheid die uitbreiding van NAVO en die status van menseregte in Rusland insluit.

Laasgenoemde kwessie is blykbaar Sondag al geopper en afgehandel. Dan is daar ook sanksies teen Iran wat die Amerikaners graag strenger toegepas wil sien om die land se uraanverryking in te perk en die jonger Bush sal op Russiese samewerking in dié verband aandring om internasionale eenstemmigheid daaroor te bewerkstellig.

Dit is nie seker of Poetin oor Bush se moontlike opvolger in 2008 sal gesels nie. Bush is in ‘n onbenydenswaardige posisie sover dit sy gebrek aan gewildheid in talle meningsopnames betref. Rusland se energierykdom en kiesersvertroue in hul president het die kuiergas egter van die nodige selfvertroue voorsien.

Die tragiese lot van Aborigene-kinders

Aborigene-mans

“Moenie soos cowboys optree nie,” was die waarskuwing wat Noel Pearson, een van die leiers van die Aborigene-gemeenskap in Australië, verlede week aan die Australiese regering gerig het. Dit volg op die regering se besluit om tien polisiemanne in die beginstadium van ’n groot operasie na Darwin te stuur. Dit was ’n ongehoorde stap, meegebring deur die feit dat honderde Aborigene-kinders mishandel, verkrag en as prostitute verkoop word in die Noordelike Gebied (Northern Territory). Alkohol speel ’n groot rol in hierdie mishandeling.

In die jongste regeringsverslag van 320 bladsye oor die toestand in die Noordelike Gebied, is sommige van die gevalle wat beskryf word so erg dat John Howard, die Australiese eerste minister, verlede week gesê het “die besonderhede maak jou siek.”

Howard het ná die bekendmaking van die verslag besluit om onverwyld op te tree en hy het op ’n ”radikale, gedetailleerde program van bemoeienis” besluit. Hy het self beheer oor die portefeulje van aborigene-sake in die Noordelike Gebied oorgeneem en gaan toesien dat alkohol, asook pornografiese materiaal, in die sestig Aborigene-gemeenskappe verbied word. Alle kinders jongers as sestien sal verpligte mediese ondersoeke moet ondergaan om vas te stel of hulle verkrag is, welsynstoelae sal gestaak word as kinders nie skool toe gaan nie, meer polisiemanne moet beskikbaar wees en selfs die toetrede van die weermag word nie uitgesluit nie. ”Hierdie is buitengewone maatreëls vir ’n buitengewoon tragiese situasie,” aldus Howard. Miljarde Australiese dollar is vir hierdie projek begroot.

Aborigene-vroue

Noel Pearson het die polisiemanne en soldate in die Noordelike Gebied beveel om ”met nederigheid en sonder arrogansie” met sy mense om te gaan. Skielik herleef die vrees by sommige Aborigenes dat hulle kinders weer by hulle ”gesteel” gaan word.

Die situasie van die Aborigene-gemeenskappe in Queensland, Wes-Australië en New South Wales is nie veel beter nie. Howard kan egter homself laat geld in ’n “gebied,“ soos die Noordelike Gebied, maar mag nie in die sake van “state” inmeng nie. Hy kan hulle slegs aanspoor om sy voorbeeld te volg. Die leiers van hierdie state het min of meer onentoesiasties op Howard se beroep op soortgelyke aksie gereageer. Hy het deur middel van hierdie persoonlike bemoeienis die risiko geneem om dalk sy kanse in die komende federale verkiesing te benadeel.

Grondeise n? spertyd ingedien

Die streeksgrondeisekommissie in Limpopo word daarvan beskuldig dat hulle grondeise ten minste vyf jaar ná die spertyd van Desember 1998 aanvaar het.

Volgens plaaslike boere het mev Mary Rall, wat saam met haar man Jack die Rietfontein-plaas naby Potgietersrus besit, op 29 Mei ’n beroerte gehad toe sy uitvind dat so ’n grondeis nou ook op haar gesin se plaas ingestel is. In 2005 het die Limpopo-kommissie Jack Rall (wat aan Parkinson se siekte ly) skriftelik verseker dat daar geen eise op sy plaas was nie.

Volgens Dries Joubert van die Transvaalse Landbou-unie (TLU) is hierdie soort onregverdigheid egter algemeen. Hy het die kommissie daarvan beskuldig dat hulle lank ná die afsnydatum van Desember 1998 aangehou het om grondeise te registreer en te publiseer. “Dit is tyd dat blanke kommersiële boere duidelik verklaar dat hulle die reg het om hulle grond terug te eis as hulle dit weens onregverdige administratiewe aksie verloor het,” meen Joubert.

Hy het ’n beroep op boere gedoen om daarop aan te dring om die oorspronklike grondeise te sien ten einde seker te maak dat sulke eise nie ná 1998 ingedien is nie. “Grondeienaars word al meer ongeduldig,“ het Joubert voorts gesê.

Volgens ’n woordvoerder van die Limpopo-streeksgrondeisekommissie, Dimakatso Kekana, is dit inderdaad die geval dat eise wat ná die afsnydatum ingedien is, ongeldig is. Op ’n vraag of die kommissie die Rietfontein-geval sal ondersoek, het sy gesê: “Ek weet nie wat in so ’n geval gebeur nie, maar ons kan ons regsdepartement vra om ’n oplossing te probeer vind.“

нужно оборудование

Dapper krygers, ook op die silwerdoek

‘n Gewilde tydverdyf

In die flikkerende skynsel van heroïese aksietonele waarin dapper krygers vir hul vaderland veg, sit kykers vasgenael voor die skerm in die Impero-filmsaal van Asmara. Dit is ‘n winsgewende genre in ‘n land met ‘n ryk krygsgeskiedenis.

Veertien jaar ná Eritrea se onafhanklikheidswording wat ‘n dertigjaarlange oorlog teen Ethiopië geverg het, lewer die land se jong filmbedryf ongeveer 60 films per jaar. "Daar is amper elke week ‘n nuwe film wat uitkom," bevestig die bekende filmmaker Franco Sardella. Hy is die outeur van die eerste vollengte film wat in 1997 vrygestel is.

"Meer en meer mense geniet films,"sê hy. Sy eerste film, Barud 77, vertel op ‘n baie realistiese wyse hoe die rebelle teen vreemde oorheersing in opstand gekom het. Dié film het 140 000 kaartjies verkoop in ‘n land met 4,2 miljoen inwoners.

Eritrea het films tydens die Italiaanse besetting in die imposante filmsale van Asmara ontdek. Vandag pryk plakkate van Italiaanse en Amerikaanse gunstelinge uit die jare vyftig nog steeds teen die mure. Maar die vryheidsoorlog teen Ethiopië het die geleentheid vir regisseurs om hul eie stemme te ontdek, geskep.

Die eertydse rebelle, vandag aan bewind, was besonder gesteld op artistieke opleiding en het elke aspek van hul daaglikse bestaan aan die gevegsfront noukeurig gedokumenteer. Soldate was die akteurs wat "vir die volk en die stryders" opgetree het, verduidelik Esaias Tsegay.

As oud-rebel, digter en gerekende regisseur is hy een van die leidende figure in die Kulturele Buro vir Stryders. Hy is tydens die oorlog gewond wat hom genoop het om die Buro as werkgewer te oorweeg. Sulke dokumentêre propagandafilms is gebruik om mense aan te spoor om "te veg vir die vryheid van Eritrea", verklaar Tsegay.

Nadat onafhanklikheid verkry is, "wou ons deelneem aan die heropbou van die land," onthou Franco Sardella. "Rekonstruksie is nie net bouwerk nie, maar dit behels ook kultuur, kuns en flieks."

Die bloedige grensoorlog (1998 – 2000) tussen Eritrea en Ethiopië het ‘n nuwe wending gebring. "Ons was almal op die front en dit was onmoontlik om ander flieks te maak," sê Efriem Kahsay, outeur van nie minder nie as 10 vollengte films. Geld vir filmmaak is alles behalwe vollop in ‘n oorloggeteisterde land, dus is die meeste wat ‘n produksie kan kos nooit meer as R140 000 nie.

Ten spyte die kompetisie wat internasionale films skep, dek die loket die meeste uitgawes vir plaaslike produksies. Daarby kan die DVD van die film se inkomste gereken word wat tot 1000 kopieë kan verkoop, ook aan Eritrieërs in die diaspora.

"In teenstelling met baie films in Afrika word ons produkte heeltemal sonder internasionale ondersteuning geskep," kom dit trots van Franco Sardella. Dit is algemeen om Eritrieërs só te hoor praat oor hul regering. Selfvoorsienendheid word deur algar hoog aangeskryf.

Tegniese kwaliteit is dikwels nie wat dit moet wees nie, maar dit is ‘n uitvloeisel van karige begrotings. "Ons is maar aan die begin […] maar ons sal nog leer en verbeter, tegnies, met die spelgehalte en die inkleding." meen Esaias Tsegay.

Alhoewel die tonele aanbeweeg het, bly oorlog ‘n sentrale tema. "My hele lewe het ek aan die oorlog gewy. Ek was tussen 14 en 15 jaar op die front. Nou-ja, die tema kan nie anders nie," sê hy voorts.

Talle tonele sneuwel egter onder die baie streng sensuur wat heers. Dit lei daartoe dat die onderwerpe aangepas word. "Nou verfilm hulle liefdesverhale… Dis normaal. In tye van vrede, verwag ‘n mens nie om ‘n oorlogsfliek te sien nie," beduie die regisseur.

одежда интернет

Sarkozy wants to run secret sevices

President Nicolas Sarkozy’s drive to stamp his personal authority on all aspects of French government has been extended to the country’s famously quarrelsome security services.

The President has appointed a close ally to head the counter-espionage service, the DST (Direction de la Surveillance du Territoire), which is broadly the equivalent of MI5 in Britain. Bernard Squarcini, 51, who is known as le Squale – "the Shark" – has been given a potentially explosive mandate to absorb the other main internal security agency, the RG (Renseignements Généraux).

The two agencies, although both part of the Police Nationale, are tribally suspicious of one another and detest the idea of a merger. The unification is also strongly opposed by the Interior Minister, Michèle Alliot-Marie. This is one of several issues in which Mme Alliot-Marie is said to be determined to resist interference by the President in the day-to-day management of her ministry (which used to be run by M. Sarkozy).

In his six weeks in office, the President has already moved to appoint close allies as head of the national police service and as the police chief in Paris. One of his principal campaign managers has also been parachuted into the leading job in the most-watched French TV station, TF1.

As a result, the satirical newspaper Le Canard Enchainé has dubbed the all-controlling President "Le Tsarkozy".

M. Squarcini, the man who has been given a "licence to merge", is a Corsican-born career police officer and anti-terrorism expert. He was once deputy head of the Renseignment Généraux, which covers some of the functions of the Special Branch in Britain but also monitors horse-racing and betting. The RG’s tasks are mostly repression of internal subversion and home-grown terrorism. M. Squarcini will now be expected to merge this agency with the DST, which is the main anti-foreign terrorism agency and counter-intelligence service.

Traditionally, the DST has largely spied on foreigners. The RG has mostly spied on the French (including on the DST).

The two agencies are already being brought under one roof in a modern building in Levallois-Perret, just outside the Paris city boundary.

President Sarkozy argues that uniting the agencies would end rivalries, reduce overlap and make French action against terrorism more efficient. It would also make the agencies easier for the government, and President, to control.

Both agencies have been accused in the past of being manipulated by presidents and prime ministers to damage rival politicians. M. Sarkozy is said to have been suspicious of the role of the DST in the murky "Clearstream" affair, which was an attempt to smear him as financially corrupt.

The outgoing DST head, Pierre de Bousquet de Florian, 53, was regarded as close to the former president, Jacques Chirac. He has been moved to the low profile job of prefect (chief government official) in M. Sarkozy’s own power base, the départment of Hauts-de-Seine, just west of Paris.

The talents of the new DST head are recognised by all. He is said to be one of France’s most effective and subtle counter-terrorism experts. However, his personal allegiance to the President will reinforce the impression of the creation of a Sarkozy State. The idea of merging the DST and RG is said to have been suggested to M. Sarkozy by M. Squarcini himself. President Chirac resisted the idea when he was still President.

The Interior Minister, Mme Alliot-Marie, in a rare example of public dissidence within the Sarkozy government, told Le Monde earlier this month that a DST-RG merger would be "premature, to say the least".

game play

Russia lays claim to North Pole

It is already the world’s biggest country, spanning 11 time zones and stretching from Europe to the far east. But yesterday Russia signalled its intention to get even bigger by announcing an audacious plan to annex a vast 460,000 square mile chunk of the frozen and ice-encrusted Arctic.

According to Russian scientists, there is new evidence backing Russia’s claim that its northern Arctic region is directly linked to the North Pole via an underwater shelf.

Under international law, no country owns the North Pole. Instead, the five surrounding Arctic states, Russia, the US, Canada, Norway and Denmark (via Greenland), are limited to a 200-mile economic zone around their coasts.

On Monday, however, a group of Russian geologists returned from a six-week voyage on a nuclear icebreaker. They had travelled to the Lomonosov ridge, an underwater shelf in Russia’s remote and inhospitable eastern Arctic Ocean.

According to Russia’s media, the geologists returned with the "sensational news" that the Lomonosov ridge was linked to Russian Federation territory, boosting Russia’s claim over the oil-and-gas rich triangle. The territory contained 10bn tonnes of gas and oil deposits, the scientists said.

Russia’s Komsomolskaya Pravda newspaper celebrated the discovery by printing a large map of the North Pole. It showed the new "addition" to Russia – the size of France, Germany and Italy combined – under a white, blue and red Russian flag.

Yesterday, however, some scientists doubted whether Russia’s latest Arctic grab stood up to scrutiny.

To extend a zone, a state has to prove that the structure of the continental shelf is similar to the geological structure within its territory. Under the current UN convention on the laws of the sea, no country’s shelf extends to the North Pole. Instead, the International Seabed Authority administers the area around the pole as an international area.

"Frankly I think it’s a little bit strange," Sergey Priamikov, the international co-operation director of Russia’s Arctic and Antarctic Research Institute in St Petersburg, told the Guardian. "Canada could make exactly the same claim. The Canadians could say that the Lomonosov ridge is part of the Canadian shelf, which means Russia should in fact belong to Canada, together with the whole of Eurasia."

Mr Priamikov said the area was one of breathtaking natural beauty. It was much drier, colder and quieter than the western Arctic, he added. "I’ve been there many times. It’s an oasis for marine life," he said. Asked whether it would be feasible to drill for oil, he said: "Yes".

The shelf was 200 metres deep and oil and gas would be easy to extract, especially with ice melting because of global warming, he said.

Russia has the world’s largest gas reserves. It is the second largest exporter of oil after Saudi Arabia. The Kremlin is keen to secure Russia’s long-term hegemony over global energy markets, and to find new sources of fuel.

Russia first made a submission in 2001 to the UN commission on the limits of the continental shelf, seeking to push Russia’s maritime borders beyond the existing 200-mile zone. It was rejected.

But the latest scientific findings are likely to prompt Russia to lodge another confident bid – and will alarm the US, which is mired in a 13-year debate over ratification of a UN treaty governing international maritime rights.

The Law of the Sea Treaty is the world’s primary means of settling disputes over exploitation rights and navigational routes in international waters. Russia and 152 other countries have ratified it.

But the US has refused, arguing it gives too much power to the UN. If the US does not ratify it, Russia’s bid for the Arctic’s energy wealth will go unchallenged, proponents believe.

free casino app

NG Kerk kan soos NP verdwyn

Doktor Nico Smith se aanklag teen sy Moeder, die NG Kerk, skree om reaksie juis vanwee sy gebrek aan ŉ praktiese uitkyk oor kerkwees vanaf lidmaatsvlak.

Op verskeie plekke in sy brief kla hy die kerk daarvan aan dat hy posisies ingeneem het soos wat sy lidmate dit wou hê. Nou hoe dan anders, doktor? Die kerk se hele bestaan hang van sy lidmate af. As daar nie lidmate is nie, is daar nie ŉ kerk nie. As die lidmate nie die ampsdraers se salarisse wil betaal nie, is daar nie ampsdraers nie en is daar nie ŉ sinodesitting nie. Die blote plaasvind van die sinodesitting word gefinansier deur die geld wat uit die lidmate se sakke kom.

Lidmate het in die algemeen volwasse geraak. Meer so met prosesse wat ampsdraers aan hulle wil voorskryf, wat vanuit die politiek eerder as die skrif gemotiveer is. Een hiervan is die eis om kerkvereniging met die swart kerke. Oor hierdie saak redeneer ek en baie van my kennisse soos volg: Hoekom is daar nie ŉ oproep tot vereniging met die Gereformeerde en die Hervormde kerke nie? As dit dan ŉ eis vanuit die Skrif is om met die swart kerke een te word, sal dit dan tog ŉ eis wees om ook met wit die kerke een te word. Daaroor sal die skrif beslis konsekwent wees . Daar is verder tog ook ŉ baie praktiese aspek aan verbonde, naamlik die volgende: Dit is tog baie eenvoudiger om met kerke een te word waar mense dieselde taal, kultuur, etnisiteit en agtergrond het as om dit te probeer afforseer met kerke waar een of meer verskille t.o.v taal, kultuur, etnisiteit en voorvadergeeste-aanbidding bestaan. Eers as ŉ mens dit dan reggekry het om eenderse kerk verenig te kry, dan eers sal die kanse verbeter om kerkvereniging oor taal-, kultuur- en rasgrense te laat plaasvind. In die lig van die feit dat die gesprek oor kerkvereniging tussen die 3 Afrikaanse susterskerke al oor die 100 jaar aan die gang is, voel ons fit moet ons regmaak vir ŉ gesprek oor kerkvereniging met die swart kerke wat nog maklik 500 jaar gaan duur omdat die faktore soveel meer kompleks is.

U sien doktor, die gewone lidmaat voel met ŉ stok aan dat die eis om kerkvereniging ŉ politieke eis is. Lidmate weet dat kerkleiers, wat dit as ŉ opdrag uit die skrif wil voorhou, vir praktiese redes soos hierbo genoem, vir ons lieg. Nou is dit ook maar so dat die lidmaat wat vir homself dink toenemend onwillig raak om te help met finansiële bydrae’s wat gebruik word om salarisse te betaal van kerkleiers wat vir ons lieg.

Verder betreur u die feit dat die NG kerk op ekumeniese vlak nie ŉ verskil kon maak nie, vanweë sy keuse om hom te posisioneer soos wat sy lidmate dit wil hê. U sien doktor, die gewone geldbydraende lidmaat deel hierdie gemis van u nie in die minste nie en voel ŉ totale veer daarvoor. Ek gee u weer die praktiese rede hoekom dit so is. Vir die lidmaat sien die hiërargie van praktiese kerkwees soos volg daar uit, met afnemende orde van belangrikheid:

Huisgoddiens in my gesin
Bediening van mense uit my onmiddellike gemeenskap, bv my straat, my vriende en familiekring, vanuit die opdrag “Dra mekaar se laste en vervul so die wet.."
Bediening van lidmate van my plaaslike gemeente
Bediening van mense uit my kultuur- / etniese gemeenskap.
Bediening van mense in die breë in my woonbuurt, stad of dorp
(as iemand dan nog enige verdere tyd het miskien in aangrensende woonbuurte of in die townships)
ŉ Vae belangstelling maar hoofsaaklik onbetrokkenheid oor dit wat op sinodale vlak gebeur
ŉ Totale gebrek aan belangstelling oor wat op ekumeniese vlak gebeur.

Om dus nou die lidmaat se oortuigings te probeer verander oor die gebrek aan invloed op ekumeniese vlak is ŉ totale mors van tyd en gaan geen invloed hê nie omdat veral die denkende lidmaat die vooroodeel handhaaf dat die verskille wat daar gemaak moet word bloot polities gemotiveerd is.

U betreur die feit dat die kerk sedert 1994 niks verander het nie. Ten opsigte van praktiese kerkwees gaan ek dit nou ook aan u verduidelik hoekom nie:

Soos ek aan u hierbo aangetoon het, is kerkwees anders as wat u glo, nie ŉ proses wat van bo af bestuur en gemanipuleer kan word nie. Ek noem 3 praktiese voorbeelde:

My sinodale voorsitter of selfs my gemeenteleraar gaan my nooit oortuig om elke keer wanneer ek huisgodsdiens hou, eers gekleurde persone te moet gaan soek om die meerderheid van my huisgodsdiensbeoefening uit te maak nie.
Hulle gaan my ook nooit oortuig om wanneer ek ‘n Afrikanerbroodwinner wat sy werk weens rassediskriminasie verloor het, help om weer werk te kry, dat dit my plig is om eers 5 swart broodwinners met werk te help nie.
Predikante en kerkleiers weet dat as hulle die lidmate in poltiek gemotiveerde kerkvereniging gaan indwing, gaan die lidmate nie meer wil geld gee om hulle salarisse mee te betaal nie en dan is hulle hul werk kwyt.

Doktor Smith, die Rubicon wat u moet oorsteek, is die besef dat die kerk of sy vergaderings nie die Skrif kan misbruik om my of ander lidmate se aanbiddingsruimtes te transformeer tot die een van korrektheid teenoor die politieke eise van die dag nie. As dit veel langer gaan aanhou, gaan ontrekking van lidmate se geld veroorsaak dat die NG Kerk as instelling net soos die Nasionale Party gaan verdwyn.

прокурор Фильчаков

Krotbuurte gaan toeneem

Kibera, Nairobi: Afrika se grootste krotbuurt

Volgens ’n onlangse verslag van die Verenigde Nasies (VN) se Bevolkingstigting groei die getal stedelinge in Asië en Afrika weekliks met ’n ongelooflike een miljoen nuwe aankomelinge. Binne die volgende dertig jaar gaan die getal stedelinge op hierdie twee vastelande verdubbel, wat onvermydelik tot ’n behuisingskrisis gaan lei.

Die VN meen dat hierdie snelle verstedeliking ”’n verandering in denkwyse“ noodsaak, maar meen ook dat dit ”’n ongelooflike geleentheid“ bied. Op die platteland staan vroue ’n veel groter kans om tydens kindergeboorte te sterf as in die stede (1 uit 10 sterftes in Asië en Afrika teenoor 1 uit 10 000 in Europa). In krotbuurte neem hierdie risiko af, omdat dit makliker is om by ’n dokter of hospitaal uit te kom. Dieselfde geld vir ernstige siektes soos vigs, aldus die VN.

Dieselfde geld volgens dié wêreldorganisasie vir onderwys. Op die platteland is laerskoolonderrig nie ’n probleem nie, maar hoërskoolonderwys en tersiêre onderrig is gewoonlik net in stedelike gebiede beskikbaar.

Die verslag meld verder dat nasionale en munisipale owerhede in die verlede gepoog het om migrasie na die stede te verminder. Die reg van arm mense om toegang te kry tot die stede moet egter gerespekteer word. Die owerhede moet dus ’n prioriteit van hierdie nuwe aankomelinge maak. Of die VN sy doelwit gaan bereik om erge armoede teen 2015 te halveer, gaan deur die wyse waarop die krotbuurte in Asië en Afrika bestuur word, bepaal word.

Die helfte van hierdie nuwe aankomelinge in Asië en Afrika is jonger as 25 jaar oud. In Afrika alleen leef 70% van die stedelike bevolking reeds in krotbuurte.

Александр Фильчаков

Japan may shoot down missiles

Prime Minister Shinzo Abe said Friday Japan should find legal leeway to allow its armed forces to shoot down a ballistic missile fired at its key ally the United States.

Abe made the remarks before a panel of advisers which he set up in April to lay the legal groundwork for Japan to fight for allies under attack without breaching its post-World War II pacifist constitution.

The constitution bans the use of force in settling international disputes, a constraint interpreted by successive governments to mean that Japan can resort to force for its own defense but not for "collective defense" of allies.

"If our ally, the United States, is seriously damaged by a ballistic missile, it will undoubtedly have a severe impact on our country’s own defense," Abe told the advisers at the outset of a meeting.

"In this sense, this (missile defense) is an important issue from the viewpoint that the Japan-US alliance should function more effectively," he said.

Japan and the United States have been building an armed shield against missile attacks since North Korea lobbed a suspected long-range missile over Japan’s main island and into the Pacific in 1998.

On Thursday, Prime Minister Abe called for a "severe" international response to North Korea’s launch of several short-range missiles into the Sea of Japan (East Sea) a day earlier.

It was the third meeting of the 13-member panel of former officials and academics led by ex-ambassador to Washington Shunji Yanai.

The members are widely seen as close to Abe who has also been seeking to revise the constitution itself as part of his drive to build an assertive nation proud of its history despite its militarist past.

The panel was tasked to draw up a report to Abe before the end of the year.

"There was no objection to the idea that we should intercept (missiles)," Shinichi Kitaoka, a Tokyo University professor on the panel, told reporters after the meeting, according to Kyodo News.

Many panel members agreed that if Japan failed to intercept such missiles, despite having the capability to do so, it would undermine the foundation of the Japan-US security alliance, ex-ambassador Yanai said, according to Kyodo.

Some members said that missile interceptions over international waters did not constitute an exercise of force in foreign territory, Yanai said, adding that North Korea was one area discussed.

There were also suggestions that missiles targeted at Australia and other allies should also be intercepted, Yanai was quoted as saying.

флюорография topcargo