Dan Roodt – Bladsy 1002

Suid-Afrika het ‘n mal plek geword

Sedert ons eerste sogenaamde demokratiese verkiesing in 1994 het baie dinge in ons land radikaal verander. Alhoewel alles heel moontlik nie net negatief en teen-produktief was nie is daar tog heelwat goed wat verander het en in ons leeftyd nooit weer dieselfde sal wees nie. Hoe dit ook al sy, die “nuwe Suid Afrika” is ’n realiteit. Ewe skielik voel ek soos ’n vreemdeling in hierdie land, die een waarin ek bykans ’n halwe eeu bly. Die een waarvan gesê word my voorheen so bevoordeel het. Die een wat die broodblik van Afrika was. Die vlag is weg, die lied wat ons gesing het is nou, soos die brasse van die flêtse sou sê, ’n “mix” van twee liedere. Weg is die gevoel van Suid-Afrikanertrots, daardie gevoel dat jou bors wil oopbars met die sing van die “Lied van jong Suid-Afrika” tydens die destydse Republiekwordingsfeesvieringe. Ek, soos baie van my mede-blanke Suid-Afrikaners, het ons immigrante in ons land van herkoms geword. Ja, ek is nie ’n Afrikaner nie. Die African is nie in hierdie land gebore nie maar het van iewers uit donker Afrika oor ons landsgrens gesluip en nou beroep hy hom op Mbeki se renaissance. Word wakker in Suid-Afrika en dan is jy onmiddelik ’n landsburger – want jy’s ’n Afrikaner. Met alle dank aan die African Renaissance.

Die mees prominente ding wat egter in ons land gebeur het, is natuurlik die brander van misdaad wat soos ’n tsoenami oor ons koppe gebars het en ons soos vrotte velle oor die strande van ons samelewing gestrooi het. Gekneus, gebroke en soms dood, lê ons oor hierdie land gesaai. Oorgelewer aan die elemente; dié wat na ons moet omsien is doof. Hulle hoor en tog hoor hulle ook nie. Suid Afrika het ’n mal plek geword. Die burgers van hierdie land het geen ontsag vir die wetstoepassers en landswette nie. Suid-Afrika het ’n paradys vir internasionale misdaadsindikate en ook enkelinge geword. Kriminele tuis het ook nie laat slap lê nie en roof en diefstal is aan die orde van die dag. As daar wêreldwye misdaadrekords op te stel is, het ons dit al reeds gedoen of is ons goed oppad. Polisiemanne word afgemaai en dié wat nie dood is nie is grotendeels korrup in hulle daaglikse handelinge. Talle persone in topposisies, hoofde, bestuurders en ministers loop met ’n wolk wat oor hulle koppe hang. Eerlikheid het geen betekenis in hulle daaglikse aktiwiteit nie en elkeen sorg net vir himself; dit wat baie moet doen – soos om die gemeenskap te dien – is vergete.

Die howe het die speelplek van politici geword en duur ondersoeke na een of ander kwessie; wat eintlik maar net ’n gewone kriminele saak moes wees, word vir die belastingbetaler se sak aangevoer. Soos ’n wafferse Day of our lives word dit vir die people gebeeldsend. Ten koste van wie? – die belastingbetaler natuurlik. Kriminele word voor howe geneem om net 24 uur daarna iemand anders te verkrag of vermoor.

Deur na al die bogenoemde te kyk en net in die algemeen na die wetteloosheid kom die ANC se mees bekende slagspreuk (altans vir my) telkens na vore: “The people shall govern”. Nou as dit nie die mees gevaarlike ding is om te sê nie, wat is dan? Dit is presies wat besig is om te gebeur. Miskien nie tans in ’n hoë graad nie, maar dit is baie vinnig besig om toe te neem. Taxibestuurders besluit hoe, wat en waar dienste verskaf gaan word. Word hulle aangevat oor onpadwaardige voertuie, blokkeer hulle paaie om hulle misnoeë te lug. Cosatu, vorige vennoot van die regering, wil voorskryf wanneer die staatspresident moet tuig neerlê en wie die vrou in sy plek moet wees. Tot doodgewone landsburgers beset grond onwettig, besluit waar hulle wil woon en beskadig infrastruktuur soos die onlangse N7-brug sonder enige nagevolge. Die people regeer voorwaar en neem mens ander aspekte in ag, gaan hulle al hoe meer govern. Hulle maak ook voor die voet dood en onteien hulle slagoffers van hulle eiendom. In meeste gevalle word niks daaraan gedoen nie en kom hulle skotvry daarvan af. Blykbaar is die feit dat meeste moordenaars en verkragters nie wit is nie bloot toevallig. So kyk mens na al die kleure in die prentjie, lyk alles nogals donker. Is daar sterk tekens van ’n oorlog – ’n burgeroorlog. Want waar burgers van ’n land deur mede-burgers doodgemaak word, en vernaamlik teen die huidige tempo, word dit ’n burgeroorlog genoem. Alhoewel ons met bykans 6 miljoen, baie konserwatief geskat, onwettige mense in die land sit, word meeste Suid-Afrikaners steeds deur hulle mede-burgers vermink en vermoor. Baie interessant dan om te sien dat ons regering wat ons miljoene kos hulle verwerdig en geld uitgee om Florence Nightingale in die Kongo en God weet waar oral te speel. Dít, terwyl ons land brand. Maar aan die ander kant, dis mos die people wat govern. Dus het ons net onsself te blameer. Miskien moet ons die regering finaal privatiseer ten gunste van die people – dit gaan heel moontlik goedkoper wees.

Die oorlog het dus klaar begin. Die intensiteit gaan heel moontlik verhoog en nog meer van ons mense gaan in die slag bly. Dit gaan egter nie net die blanke wees nie, maar alle rasse se toekoms is op die spel. Of ons en ons geliefde land gaan oorleef, gaan afhang van die mate waartoe ons kan saamstaan – die regverdiges teen die people.

Die waterslang en die profeet

Inwoners van Ramocha, in die omgewing van Rustenburg, het verlede Donderdagnag ’n sogenaamde profeet aangeval en haar huis afgebrand. Hulle het haar vroeër betaal om hulle teen ’n tornado te beskerm, maar het later besef hulle is verkul.

Sowat 800 woedende inwoners het voor die 43-jarige Dikiledi Njusa se huis byeengekom en daarop aangedring dat sy elkeen se R2 terugbetaal. Sy het die inwoners ’n week gelede vertel dat ’n massiewe tornado Rustenburg sou verwoes indien hulle haar nie elk R2 betaal nie. Die geld sou aan ’n waterslang genaamd Moeka gaan, om hom te kalmeer en die natuurramp af te weer. Inwoners het tot 18 Februarie gehad om hulle R2 te betaal. Die geld sou dan in die Hartbeespoortdam, Olifantsnekdam en ’n rivier in Zakhele gegooi word, op ’n datum wat die slang sou aandui.

Donderdagnag het die inwoners egter begin vermoed hulle is verkul en hulle het voor Njusa se huis saamgedrom. Die skare het die profeet en haar vyf kinders aangerand en haar huis, asook die buurwoning, afgebrand. ’n Motor in Njusa se agterplaas is ook aan die brand gesteek. Die vrou en haar kinders is in die hospitaal opgeneem en verkeer tans onder polisiebewaking. Die saak word nog ondersoek.

Фільчаков прокурор

Tony Yengeni se seun gekaap

Tony Yengeni se seun, Mandla, is Vrydagnag in die woonbuurt Nyanga, net buite Kaapstad, gekaap. Die 23-jarige Mandla en twee vriende was onderweg na ’n huis in die buurt toe hulle deur ’n silwerkleurige Mercedes voorgekeer is. Die vier insittendes het voor Mandla se swart Volkswagen Golf ingetrek en hom en sy vriende met gewere aangehou. Hulle het die Golf gesteel en weggejaag. Niemand is in die voorval beseer nie en geen skote is gevuur nie.

Nie lank daarna nie het die Nyanga-polisie op die verlate voertuig afgekom. Die saak word nog ondersoek.

Tony Yengeni is ’n ruk gelede vrygelaat nadat hy gevangenisstraf uitgedien het weens bedrog. Sy seun is in Milnerton woonagtig en het ’n maatskappy genaamd Ikhaka Events & Tours. Die firma spesialiseer in “partytjies, korporatiewe funksies, promosies, handelsmerkposisionering en township-besoeke.”

топкарго кидалы

Mbeki se ‘kaffer’-brief

Mbeki se brief op ANC Today van verlede Vrydag waarin hy herhaaldelik die woord “kaffer” besig, spreek van sy onbevoegdheid om ’n multi-etniese land soos Suid-Afrika te regeer. Pleks dat hy verdraagsaamheid en respek tussen gemeenskappe bevorder, is hy besig om op die donkerste rassegevoelens van veral die swart bevolking te speel.

Die rede vir Mbeki se patetiese vertoning as staatshoof is nie ver te soek nie: sy mislukkings op die misdaadfront en wat sy benadering teenoor Zimbabwe betref, skrei ten hemele. Pleks dat sy regering daadwerklike stappe doen om die geweldsmisdaad te bekamp wat die land verskeur, het hy aanvanklik die bohaai oor misdaad as ’n blote “persepsie” afgemaak. Toe dit nie werk nie, val hy nou weereens terug op die holruggeryde geteem oor rassisme.

Hoewel Mbeki kennelik raadop is sover dit die hantering van sy eie presidentskap betref, bespeur mens tog ’n politieke logika aan sy jongste uitbarsting wat spesifiek teen blankes en waarskynlik Afrikaners gerig is. Ons weet dat sy regering so pas hierdie naweek radikale grondhervormingsplanne bespreek het. Sulke planne gaan, in die lig van die Zimbabwiese ineenstorting, vir seker plaaslike en internasionale kritiek ontlok. Deur die blankes weereens as bose rassiste te tipeer, hoop Mbeki dat hy met sy voorgestelde grondroofprogram gaan wegkom.

Meer in die algemeen voel Mbeki en ander swart nasionaliste waarskynlik dat hul morele kapitaal besig is om op te raak. Hoewel die ANC-leier en van sy ministers herhaaldelik spog dat hulle veral die Afrikaner deur hul glorieryke “stryd” oorwin het, weet hy net so goed soos ons dat dit nie die geval is nie en dat De Klerk en Roelf Meyer eenvoudig in hul onbesonnenheid alle staatsmag aan ’n twyfelagtige, radikale terroristegroep oftewel “bevrydingsbeweging” oorhandig het. Van ’n militêre oorwinning was daar nooit sprake nie.

Nietemin was daar ’n morele en propaganda-oorwinning wat deels aan die destydse naïwiteit van Westerse joernaliste oor die ware toestande in Afrika en deels aan die onbekwaamheid van die De Klerk-bewind toegeskryf kan word. Post-Zimbabwe en –Darfoer, met Rwanda nog vars in die geheue, is die beeld van die onskuldige swartman wat onder kolonialisme, rassisme en apartheid ly, ietwat aangetas, om die minste te sê.

Mbeki, hoewel sonder enige werklike insig in die pligte van ’n staatshoof of wat dit behels om ’n nywerheidsmaatskappy soos Suid-Afrika te regeer, is egter nie so dom dat hy nie besef dat die negatiewe publisiteit wat geweldsmisdaad ook in die internasionale media ontlok, stadig maar seker besig is om die gerieflike beeld van “die swartman as slagoffer” af te takel nie.

Die ANC se mag, anders as wat hy so dikwels spog met sy praatjies van ’n militêre oorwinning oor Afrikaners, is juis gebou op die swartman-as-slagoffer. Noudat dieselfde swartman hom onthul as ’n dikwels korrupte potentaat met ’n sibaritiese lewenstyl, maar ook as wreedaardige geweldenaar wat moor, verkrag en roof, word hierdie magsbasis wesentlik bedreig.

Vandaar dus die skuim-om-die-mond-aanklagte van rassisme wat Mbeki nou teen die blanke bevolking slinger, met die rojale gebruik van etniese skeltaal. Al het die meeste blankes lankal reeds aangepas by die pynlik politieke korrektheid van die ANC-bewind met sy Menseregtekommissie en ideologiese kommissaars wat ons taalgebruik polisieer, word hulle steeds daarvan beskuldig dat iemand, iewers nog die woord “kaffer” teenoor sy werkers besig.

Terwyl enige morele basis wat die ANC mag hê om verder hierdie land te regeer, besig is om sienderoë rondom ons te verkrummel, mag die woord “kaffer” nou die nuwe steierwerk verskaf om die wankelende bouwerk staande te hou. As dit maar al was, kon ons net weer vir Mbeki gelag het wat soos met sy onortodokse vigsmenings weereens ’n gek van homself maak.

Ongelukkig is daar ’n meer sinistere sy aan Mbeki se jongste uitbarsting. Deur sy gebruik van die woord “kaffer” beoefen Mbeki die “rassisme van anti-rassisme”. Eintlik wil Mbeki die vinger na alle blankes wys deur hulle as die vyand te tipeer wat steeds – in weerwil van hul minderheidstatus, magteloosheid en toenemend ontwapende, reddelose toestand – die swart mag bedreig.

Op ’n indirekte manier is Mbeki besig met etniese aanhitsing. “Dáár is julle vyand,” sê hy vir sy mede-rasgenote. “Dáár is die rassiste wat julle almal as ‘kaffers’ en as minderwaardig beskou.”

Enigeen wat bekend is met die dinamiek van etniese konflikte, sal besef dat minderwaardigheidsgevoelens by meerderhede teenoor welvarende en gesofistikeerde minderhede deur die geskiedenis vir meer volksmoorde as enigiets anders gesorg het. Deur sulke gevoelens aan te blaas met verwysing na fiktiewe rassiste wat swartes as “kaffers” uitskel, is Mbeki besig om met vuur te speel.

Ek het voorheen al geskryf dat die weë van hierdie Xhosa-president duister is. Die raaisel van waarheen hy met die land op pad is, is besig om by die dag te verdiep.

Brittanje vra vir Veiligheidsraadsessie oor humanit?re toestand in Zimbabwe

Brittanje se VN-ambassadeur het gister vir ’n Veiligheidsraadvoorligtingsessie oor die humanitêre situasie in Zimbabwe gevra, met verwysing na die onlangse aanval op die land se opposisieleier, aanhoudende verdrukking en ’n ekonomiese ineenstorting.

Emyr Jones Parry het gesê dat hy voorligting van die VN-sekretariaat aanvra vanweë “die onmoontlikheid van die situasie”, wat ’n inflasiekoers van 1740 persent insluit, asook die implikasies vir die gewone mense van Zimbabwe en potensiële invloed op die streek.

In ’n ander verklaring het hy gesê dat Brittanje – Zimbabwe se vorige koloniale heerser – ook ’n volle bespreking oor onlangse gebeure in die land by die VN-menseregteraad in Genève aanvra.

Zimbabwe se opposisieleier, Morgan Tsvangirai, wat verlede Sondag na bewering ernstig deur die polisie aangerand is, het gister huistoe gegaan na sy ontslag uit die hospitaal maar het steeds aan floutes gely, volgens sy personeel. Hy en ander leiers en aktiviste is gearresteer terwyl hulle ’n gebedsbyeenkoms van ’n opposisie-alliansie van kerklike, studente- en burgerlike groepe bygewoon het.

President Robert Mugabe se kritici beskuldig hom van verdrukking en korrupsie, en blameer hom vir ernstige voedseltekorte, asook die wêreld se hoogste inflasiesyfer. Sondag se geweld het die toenemende spanning in die stedelike vestings van die opposisie verhoog en het vrae oor hoe lank die 83-jarige leier nog sy stywe greep op politieke mag kan behou, opnuut aan die orde gestel.

Mugabe het uitgevaar teen Westerse ondersteuning vir wat hy gewelddadige opposisie-aktiviste noem en het sy toenemende aantal kritici aangesê om “hulleself te gaan ophang”. Hy het opposisie-militantes teen aanhitsing gewaarsku een ook gedreig: “As hulle dit weer doen, sal ons hulle weer looi.”

Jones Parry het gesê dat “in die lig van die ekonomiese ineenstorting tesame met die politieke situasie en nou hierdie brutaliteit, dink ek dis reg dat ons so ’n voorligtingsessie aanvra”.

Hy het gesê dat daar geen teenkanting teen sy versoek was nie en “my veronderstelling is dat dit gaan gebeur”. Volgens Jones Parry is Zimbabwe formeel op die Veiligheidsraad se sakelys geplaas.

Suid-Afrika se ambassadeur, Dumisani Kumalo, die huidige Veiligheidsraadvoorsitter, het gesê sy regering glo nie die Zimabwe-kwessie hoort by die Veiligheidsraad nie. “Dis nie ’n saak wat internasionale vrede en veiligheid bedreig nie,” het hy gesê. “Daarom is dit ongewoon om dit na hierdie raad te verwys. Maar al waarvoor daar gevra word is dat die sekretariaat die raad oor die situasie inlig sodra dit gereed is.”

Лобановский Харьков

Mbeki kla oor rassisme

Al weer rassisme

Die uitdaging van rassisme moet “eerlik en vreesloos” aangespreek word, meen pres. Thabo Mbeki in gister se weeklikse ANC Today-nuusbrief. Volgens hom is rassisme “’n daaglikse verskynsel in ons lewens, ’n demoon wat uitgedryf moet word” ter wille van nasionale versoening.

“Die gunsteling woorde wat gebruik word om enige bespreking van rassisme in hierdie land te beëindig of te verhoed, is ‘moenie die rassekaart speel nie,’” het hy voorts gesê.

“Daar is steeds ’n betekenisvolle aantal mense in die wit minderheid, maar nie noodwendig alle blankes nie, wat nog in vrees vir die swart (veral Afrikane) meerderheid leef.” Mbeki skryf verder dat ’n regeringskollega onlangs die retoriese vraag gestel het: Waarom is die blankes so vasbeslote om hulleself bang te maak? Die president se antwoord hierop is soos volg: “Die probleem is dat gevestigde rassisme dikteer dat regverdiging gevind moet word vir die voortgesette blanke vrees vir die ‘swart gevaar.’” Misdaadvoorvalle bied volgens hom hierdie regverdiging.

Mbeki se kommentaar oor rassisme is gebaseer op ’n verslag wat hy onlangs gesien het oor ’n arbeidsdispuut in ’n maatskappy waar die blanke bestuurder na swartes as “Kusiete” verwys, asook op blanke bure se vrees as swart gesinne in hulle buurt intrek. Hy verwys voorts na ’n brief wat onlangs op die internet gesirkuleer het waarin ’n 22-jarige swart werknemer van Investec oor rassisme by sy kantoor kla.

Die president verwys ook na ’n artikel van Christopher Shea wat op 22 Mei 2005 in die Boston Globe verskyn het. Volgens Shea het prof. Jerry Kang van UCLA in the Harvard Law Review beweer dat oormatige dekking van stedelike misdaad deur plaaslike TV-stasies een van die hoofdryfvere van rassisme in die VSA is. Hy vind die plaaslike nuusdekking so teen-produktief dat hy glo die regering behoort op te hou om die aantal ure wat ’n TV-stasie aan plaaslike nuus afstaan as bewys van die stasie se bydrae tot “openbare belang” te beskou. Volgens Kang is die plaaslike nuus, met “die parade van beelde van stedelike misdaad” ’n “Trojaanse perd” of “virus” wat rassisme by Amerikaners aanblaas.

Mbeki het dr Pieter Mulder, leier van die Vryheidsfront Plus, aangehaal, wat gesê het: “Ons ken mekaar nie en debatteer nie met mekaar nie. Twee minuut-lange toesprake vanaf hierdie podium is geen debat nie.”

“Die voorneme om onsself te leer om nie te vinnig te wees om die besorgdheid en uitdrukkings van enige groep as onwettig af te maak nie, moet ook ’n voorneme insluit om nie die besorgdheid en uitdrukkings van die Afrikane af te maak as onwettig nie. Die Afrikane is die historiese slagoffers van rassisme en hulle is steeds diep beswaard dat sommige in magsposisies nog dink dit is normaal om na hulle as ‘kaffers’ te verwys en dat ander van ons wit landgenote dink dit is natuurlik om die vraag te vra: ‘Aangesien hulle swart is, hoe weet ons hulle is nie misdadigers nie?’”

игри для дети

IMF pleit vir “voorspelbare” hulp aan Afrika

Rodrigo Rato

Die direkteur-generaal van die Internasionale Monetêre Fonds (IMF), Rodrigo Rato, het vandag in Kaapstad gepleit vir hulp aan Afrika wat meer “voorspelbaar” sal wees.

“Die verskillende voorwaardes wat aan hulp gekoppel word, verteenwoordig ‘n ongelooflike en toenemende las (vir die Afrikalande) en sulke hulp is boonop nie voorspelbaar nie,” het mnr. Rato tydens ‘n simposium in die Kaap verklaar.

“Dis dikwels baie moeilik vir lande wat bronne van buite nodig het om in staat te wees om te beplan… as daar nie genoeg voorspelbaarheid aan die vloei van hulp is nie,” het hy bygevoeg.

Volgens die minister van finansies, Trevor Manuel, het hulp aan Afrika suid van die Sahara oor die afgelope jare merkbaar gedaal: in 2005 het sodangie hulp 30% van die wêreldtotaal verteenwoordig, teenoor 35% twee jaar tevore.

светодиодный уличный

VN voorspel grootskaalse migrasie

Luidens ‘n berig in die Britse dagblad, The Telegraph, raam die VN dat die ryk Noorde elke jaar tot en met 2050 deur ‘n konstante stroom van 2,2 miljoen immigrante aangevul gaan word. Die VK se bevolking sal in dié tydperk van 60 miljoen na 69 miljoen toeneem uitsluitlik te danke aan nuwe aankomelinge.

Dit volg uit die jongste verslag wat die VN se bevolkingsafdeling gister bekend gestel het oor die volgende vier dekades se migrasiestrome en hoe die globale prentjie vir altyd daardeur geraak en verander gaan word.

Daar sal in Afrika, Asië en die Midde-Ooste miljarde mense meer as in Europa en Amerika wees, terwyl inheemse bevolkings in ryk lande sal afneem of stagneer.

Die wêreldbevolking sal met 2,5 miljard toeneem en teen 2050 sal daar 9,2 miljard mense op aarde wees. Net die toename self is reeds gelykstaande aan die wêreldbevolkingtal soos dit in 1950 daar uitgesien het.

Sommige lande gaan sodoende eksponesieel groei en ander gaan dramaties krimp. Die VN voorspel dat die oostelike dele van Europa en die eertydse kommunistiese wêreld danksy emigrasie en knaend lae geboortesyfers gaan ontvolk.

‘n Land soos Bulgarye sal teen 2050 meer as ‘n derde van sy bevolking afstaan, terwyl die Oekraïene ook met nagenoeg ‘n derde sal krimp. Rusland se inwoners sal met 25% verminder en Pole met 20%. In Duitsland word 10% minder Duitsers vir die toekoms voorsien en in Italië 7%.

Die vloei van immigrante sal egter veroorsaak dat ontwikkelde lande se bevolkings deur vreemde besetting sal groei soos nog nooit tevore in die gekiedenis nie. Die bevolkingstal van die ontwikkelde wêreld word geraam op ‘n stabiele 1,2 miljard indien netto-immigrasie nie ‘n ingereken word nie.

Tussen 1970 en 1980 het ryk lande ongeveer ‘n miljoen immigrante ingeneem, maar vir die komende 43 jaar gaan daardie getal verdubbel.

‘n Halfmiljoen van die nuwe burgers sal uit Afrika kom en 1,2 miljoen uit Asië. Verskille in rykdom sal die vernaamste aantrekkingskrag wees. Die druk wat groeiende bevolkings egter binne hulle eie lande sal uitoefen, sal ook ‘n rol speel om die massaverskuiwing teweeg te bring.

Teen 2050 sal Indië die grootste bevolking op aarde hê met 1,7 miljard mense in totaal. Lande soos Pakistan en Nigerië sal net duskant 300 miljoen te staan kom. Oeganda sal styg tot 93 miljoen, groter as sy bure Kenia en Tanzanië.

Waterskaarste en arm landbougrond sal van die gevolge van hoë bevolkingsdruk wees. Tans sukkel Malawi byvoorbeeld om 13 miljoen mense te voed omdat die grond toenemend uitgeput raak en minder drakrag bevat.

Malawi sal, volgens die VN se vooruitsig, teen 2050 met ‘n bevolking van 32 miljoen opgesaal wees, meer as dubbel soveel mense wat water en voedsel vra. Om te kan oorleef sal Malawiërs dan ongetwyfeld op internasionale voedselhulp aangewese wees.

registration no

SA kort meer kernkundiges

Rob Adam

Suid-Afrika behoort meer mense op te lei in die veld van kernenergie, aldus Mosibudi Mangena, minister van wetenskap en tegnologie. Hy het gister ’n konferensie oor die vreedsame aanwending van kernenergie by Gallagher Estate in Midrand geopen.

Hy het gesê dat nuwe projekte gekompromitteer kan word as “menslike kapitaal ontwikkelingsinisiatiewe” nie prioriteit geniet nie. Die huidige kernkundiges is ouer mense en jonger persone móét opgelei word.

Van die projekte waarna die minister verwys het, sluit die Modulêre Korrelbedreaktor (MKBR) in, asook kerngebaseerde diagnoseringstegnieke om tuberkulose in ’n vroeë fase op te spoor en die bekamping van tsetsevlieë en vrugtevlieë deur middel van steriele-insektegnologie.

Sowat 1 400 mense is tans by die Kernenergiekorporasie van Suid-Afrika, Necsa, (die voormalige Atoomenergiekorporasie) werksaam. Hulle bedryf chemiese, elektroniese en fisika-ingenieurswese aanlegte. SAFARI 1, die navorsingsreaktor, is die mees gekommersialiseerde reaktor van sy soort ter wêreld waarmee Suid-Afrika miljoene Rande aan buitelandse inkomste verdien.

Die “ouerwordende” werkers na wie die minister verwys het, is nog steeds verantwoordelik vir feitlik al die navorsing wat by Necsa verrig word. Baie van die kundiges het egter intussen afgetree of is poste by die Internasionale Atoomenergie-agentskap in Wene, Oostenryk, aangebied.

Rob Adam, gewese direkteur-generaal van die Departement van mineraal-en-energiesake, het in Februarie verlede jaar die pos van besturende direkteur van Necsa aanvaar. Adam het in die tagtigerjare tronkstraf uitgedien as ANC-lid. Gedurende hierdie tyd in die gevangenis het hy sy honneursgraad en meestersgraad in teoretiese kernfisika aan Unisa behaal. Nadat hy sy doktersgraad behaal het, het hy ’n ruk lank by die Vrije Universiteit van Amsterdam gewerk. Sy hoofoogmerk by Necsa is om ’n oorhoofse strategie vir Suid-Afrika se kernenergiesektor te bepaal.

раскрутка сайта

Grond: stuur SA op burgeroorlog af?

Die voorspelbaar radikale voorstelle oor grondonteiening wat die direkteur-generaal van grondsake, Glen Thomas, nou maak, is genoeg om enige redelike mens te laat sidder. Dit het my ook weer oortuig van my mees pessimistiese tese wat ek reeds in 2000 in ’n ongepubliseerde bydrae aan Die Burger gestel het: dat die 1994-skikking Suid-Afrika se eensydige Versailles-ooreenkoms was wat noodwendig tot ’n nuwe rondte konflik sou lei.

Wat die ANC-bewind nou beoog, is om blanke boere à la Mugabe van hul plase te verdryf. Maar daar sal nie oorlogsveterane ingestuur word nie, nee. Dit sal geskied deur kwasi-wettige onteienings en deur die instel van ’n sogenaamde “grondbelasting”. Almal weet dat boerdery ’n marginale bedryf is met baie lae winsgrense en wisselende landboupryse. Die grondbelasting is dus bedoel om so ’n finansiële las op boere te plaas dat hulle bankrot speel. Daar word selfs daarvan gepraat dat dié belasting op ’n rassegrondslag ingestel gaan word en dat swart boere daarvan kwytgeskeld sal wees.

Die begrip “grondhervorming” wat Zimbabwe op sy knieë gebring het, gaan dus meedoënloos in Suid-Afrika toegepas word. Die ooreenkoms eindig egter daar. Want terwyl die blanke kommersiële boere van Zimbabwe mekaar op tweerigtingradio’s gebel het om seker te maak dat niemand hom teen die grondonteienings in daardie land verset het nie, gaan dieselfde vir seker nie in Suid-Afrika gebeur nie.

Wat die ANC nie besef nie, asook die Engelstalige joernaliste wat koel en kalm oor hierdie kwessie berig asof oor iemand se ingroeitoonnaels, is dat die Afrikaner en Afrikanerboere geen ander heenkome het nie. Zimbabwiese boere kon hul grond verlaat en teruggaan Engeland toe of na Suid-Afrika vlug. Ons boere het geen ander land waarheen hulle kan gaan nie; baie van hulle leef reeds geslagte lank op hul plase en het ’n diep emosionele band met hul familie-erfenis gevorm.

Soos mnr. Willie Lewies van die Transvaalse Landbou-unie al in die openbaar gesê het, “Hulle gaan my nie lewendig van my grond afhaal nie”, kan ons verwag dat ’n aantal boere – al is dit net ’n minderheid – nie sonder geweld van die staat hul onteiende plase gaan verlaat nie. Ook stedelike Afrikaners waarvan familielede steeds boer gaan voor die netelige vraag geplaas word of hulle gaan toesien hoe hul mede-Afrikaners met geweld van plase verwyder word en of hulle betrokke gaan raak by een of ander versetaksie teen die staat.

Daar bestaan ’n teorie dat Mbeki en sy ministers doelbewus besig is om die Afrikaner deur naamsveranderinge, taaldiskriminasie en nou grootskaalse grondonteiening te provokeer sodat hulle hul fameuse tweede revolusie met geweld van stapel kan stuur. Mbeki, wat nie verniet die Sfinks genoem word nie, se weë is duister.

Dat die ANC dus hier met een of ander Machiavelliaanse spel besig is, is ’n moontlikheid. Na my mening spruit die uiters onverantwoordelike magspel waarmee die fanatiese minister van grondsake, Lulu Xingwana, en haar amptenare besig is egter uit presies die soort mistasting dat Afrikaners “setlaars en kolonialiste” is. In die propaganda wat daar tans gemaak word om boere van hul plase te verdryf, word daar herhaaldelik beweer dat die huidige plase iewers in die verre verlede van “swart boere” (wat waar geboer het, sonder boorgate, damme en moderne besproeiingstegnieke?) afgevat is “weens kolonialisme en apartheid”. Indien enigiets, het apartheid juis swart grondbesit verhoog, want sedert genl. Hertzog se tyd as eerste minister in die twintigerjare is daar begin om grond op te koop om die stamgebiede te vergroot. Ook onder die tuislandkonsolidasiebeleid is groot stukke grond van blanke boere aangekoop om by die destydse tuislande gevoeg te word.

Een van die grootste mites wat elke dag in veral die buitelandse pers gelees kan word, is dat “blankes 90% van Suid-Afrikaanse grond besit”. As ons praat van landbougrond moet die droë woestyngebiede uitgesluit word. Die Karoo, waar swartes weens ’n gebrek aan water en hout nog nooit in die verlede kon woon nie, beslaan 70% van ons landoppervlak. In die onlangse geskiedenis het swartes ten minste die helfte van die oorblywende 30% beheer, onder andere watterryke gebiede in Natal, die Oos-Kaap, asook die hoëpotensiaallandbougrond in Venda naas Levubu.

Dat daar weinig kommersiële landbouproduksie in swart gebiede plaasgevind het, is maar een van die paradokse van dit waarmee die departement van grondsake nou besig is. Waarom nie swart boere help om daardie tradisionele swart gebiede wat tans braak lê of slegs bestaansboerdery huisves, te ontwikkel in die lushowe waarvan apartheid en kolonialisme hulle kwansuis weerhou het nie?

Die huidige konflik rondom grond word ook uit die buiteland aangeblaas. Linkse en radikale NGO’s soos Nkuzi Development in die Noord-Transvaal wat rojaal van oorsee af befonds word, is besig om haat teen ons inheemse boere aan te blaas. Hierdie organisasies was ook verantwoordelik vir die registrasie van duisende onbillike en onredelike grondeise wat in geen hof staande sou gebly het nie, maar wat tans deur die departement van grondsake hanteer word asof hulle op feite berus.

Voeg hierby die mal-linkse en soms openlik Marxistiese akademici aan die Universiteit van Wes-Kaapland en ander Engelse kampusse wat besig is met drome van kolgosse op die platteland en ’n beheerde eiendomsmark waar die staat eerste opsie gaan hê om alle eiendom op te koop, en ons het ’n resep vir vervreemding, rassehaat en konflik. Deur die hele twintigste eeu het radikale sosialisme en kommunisme slegs ellende gebring, met volksmoord, verdrukking en menseregteskendings wat tot die dood van ten minste 100 miljoen mense gelei het.

Op ’n manier het die Berlynse muur nog nie in Suid-Afrika geval nie. Die linkse Engelse intellektuele wat die departement van grondsake in sy kwaad sterk, meen dat sosialisme hier by ons op landbougebied met groter welslae as in die ou Sowjet-unie toegepas kan word.

Raymond Aron het in sy boek, Die opium van die intellektuele, daarop gewys hoe geweld deel van die romantiek van sosialisme vorm. Dit sou nie vergesog wees om te beweer dat daar ’n bepaalde frustrasie by Suid-Afrikaanse linkses heers dat daar nog nie grootskaalse revolusionêre geweld plaasgevind het om die vorige heersersklas “op sy plek te sit nie”. Die triomfantelike manier waarop daar gewoonlik na Afrikanerweerstand verwys word as drie patetiese AWB’s wat in die stof deur ’n Bophutatswana-polisieman tereggestel word, het bygedra tot die linkse hubris in die land. Die spotprentkunstenaar Zapiro, byvoorbeeld, verlustig hom in Afrikanervernedering en -magteloosheid en druk waarskynlik ’n algemene gevoel in linkse kringe uit dat daar nou maar op die Afrikaner getrap kan word.

Ook die ANC straal ’n gevoel van almag uit wat besig is om hom te verlei om soos Mugabe eenvoudig teen die wette van die ekonomie, van billikheid en van regverdigheid te handel.

As ek dus sê dat ons op burgeroorlog afstuur, is dit geen hiperbool nie. Suid-Afrika betree tans ’n gevaarlike en onvoorspelbare tydvak in sy geskiedenis.

{mos_mb_discuss:13}

сауна в жулебино

‘SA kan ‘n sukses maak van 2010’

As Suid-Afrika nie in staat was om die Wêreldbeker in 2010 aan te bied nie, sou die land Fifa nie in hierdie verband genader het nie, aldus Tim Modise van die Plaaslike Organiseringskomitee. Modise het vroeër vandag by die Suid-Afrika 2010 Wêreldbekerseminaar, wat deur die Franse ambassade aangebied is, opgetree.

Volgens hom is daar mense, veral in die media, wat skepties is oor Suid-Afrika se vermoë om as gasheer op te tree. “Die Wêreldbeker het nie vanself gebeur nie. Suid-Afrika het van die groot kanonne gebruik gemaak om Fifa te nader,” het Modise verder gesê. Suid-Afrika beplan volgens hom om die “beste” en “mees winsgewende” Wêreldbekertoernooi ooit aan te bied. “Ons sal ’n platform aan die res van die vasteland bied om Afrika ten toon te stel.”

Daar word verwag dat meer as 40 miljard TV-kykers wêreldwyd die gebeure gaan volg, met sowat 3 miljoen kaartjies wat plaaslik vir wedstryde verkoop gaan word. Daar sal grootskermtelevisiestelle oral in Suid-Afrika wees waar plaaslike aanhangers na die wedstryde kan kyk.

Volgens Denis Pietton, die Franse ambassadeur, bied die Wêreldbeker ’n uitstekende geleentheid aan Suid-Afrika om infrastruktuur en toerusting op te gradeer.

Mathabatha Mokonyama, wat namens minister Jeff Radebe opgetree het, meen dat op die besigste dae van die toernooi 60 treine, 600 busse en 10 000 minibusse benodig gaan word. Sowat R9 miljoen sal op vervoer spandeer word. Die bedrag is reeds deur die kabinet goedgekeur. Die lughawemaatskappy beplan om hulle jaarlikse passasierkapasiteit op te stoot van die huidige 28 miljoen na 31 miljoen.

Volgens ambassadeur Pietton is Frankryk gretig om sy gasheerervaring van 1998 met Suid-Afrika te deel. “1998 was so ’n groot oomblik vir Frankryk, selfs vir mense wat nie sokkerliefhebbers was nie.”

Franse sakemanne, plaaslike sakelui en verteenwoordigers van die verskillende gasheerstede het die seminaar bygewoon.

demo games casino

Regeringsveldtogte het weinig impak op vigs

Volgens die Maart-uitgawe van die South African Medical Journal word ongeveer 1 500 mense daagliks in Suid-Afrika met die MI-virus besmet. 15 851 Bloedmonsters is in ’n studie ontleed om afleidings oor MIV op nasionale vlak te kon maak.

Sowat 34% van nuwe infeksies kom by jeugdiges tussen 15 en 24 voor. ’n Ongelooflike 90% hiervan is vroue. In die ouderdomsgroep 20 – 29 kry vroue ook ses keer eerder die virus as mans van dieselfde ouderdom.

Prof Thomas Rehle, direkteur van sosiale aspekte van MIV/Vigs by die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, meen die resultate van hierdie studie dui daarop dat die regering se veldtogte om die virus te bekamp, nie sukses oplewer nie.

Swart Suid-Afrikaners staan ’n 6% hoër kans as lede van ander bevolkingsgroepe om die virus op te doen. Die meeste van hulle bly in informele nedersetings in stedelike gebiede. Dié nuus is gister tydens ’n perskonferensie wat deur die Departement van Gesondheid gereël is, bekend gemaak. Die regering beplan egter om die aantal nuwe infeksies teen 2011 te halveer. Volgens dr Nomonde Xundu, die department se hoof van MIV/Vigs, leef sowat 5,5 miljoen Suid-Afrikaners tans met die virus, maar is dit moeilik om die mense op te spoor, aangesien weinig van hulle hulself laat toets. “Die kultuur van stilte en diskriminasie” dra volgens haar tot die verspreiding van die virus by. Informele handelaars, bediendes en die sogenaamde “mobiele bevolking” (werkers van plattelandse areas wat in die stede kom werk, asook vragmotorbestuurders) is aan die grootste risiko blootgestel.

Ongeveer 40% van die R4,5 biljoen wat die regering in 2007/2008 vir MIV/Vigs begroot het, gaan aan antiretrovirale middels bestee word. Volgens Xundu kan die departement nie bekostig om hierdie bedrag te verhoog nie. Die regering verkies om meer geld aan voorkoming te bestee.

Apartheid maak alles reg

Forest Gump kon die presiese dag – sy eerste skooldag – onthou wat hy die “soetste, die allerpragtigste naam in die hele wye wêreld” gehoor het: Jenny. Daar is min ooreenkomste tussen Forest Gump en Charles Nqakula, wat die ironiese en komieklike titel van minister van veiligheid en sekuriteit het, behalwe hulle verstandelike vermoëns. (Ek skat Forest Gump, die funksionele idioot met die sub-70 IK, is in die breinreisies net so ‘n kortkop voor Nqakula.) Die een eienskap wat hulle wél deel is hulle dolle verliefdheid. Forest het sy Jenny en Charles sy Apartheid.

Dit is onmoontlik om te sê wanneer Charles dié woord, vir hóm sekerlik “die soetste, die allerpragtigste naam in die hele wêreld” gehoor het. Dit help ook nie om vir hom te vra nie. Hy kan dan terselfdertyd die naam van die veiligheidsminister wat hom verban het onthou en nié onthou nie. Ek dink dit is akkuraat genoeg om te sê dat daar nie ‘n tyd in sy lewe is wat hy nie die wondernaam geken het nie. Jenny se teenwoordigheid en selfs net die verklanking van haar naam het Forest se bestaan opgehelder. En Nqakula? Nou ja, vir hom maak Apartheid alles reg.

Tipies vryersklong, oordryf Nqakula gruwelik wanneer hy sy beminde se voortreflikhede besing. Nou onlangs weer, op ‘n gala-dinee van die sekretariaat van veiligheid en sekuriteit, beskryf hy Apartheid liefderyk as die “grootste misdaad van alles.” Die karnallie!

Wanneer ‘n persoon so ‘n obsessie het, is dit natuurlik vir hom moeilik, selfs onmoontlik, om die meriete van sy beminde se teenstanders se aansprake te oorweeg. Charlie is so volslae verslaaf aan Apartheid dat dit moeilik is om presies te begryp wat hy met hierdie geesdriftige verklaring bedoel. Was Apartheid, byvoorbeeld, ‘n groter misdaad as die klugtige verhoor en onwettige kruising van Jesus Christus, ‘n daad wat sekerlik deur meeste regdenkende mense as die afgryslikste oortreding van alle tye beskou word?

Of dink hy dalk aan die landswye, algemene, dekades-lange uitdelging van nie-blanke rasse waarvoor Apartheid so weliglik geloof word in die liberale pers en in die oorlamse fabels van vandag se geskiedenisboeke (daardie “lyke in die strate” waaroor Allan Boesak so snik?) Want indien wel, nou ja, dan lieg hy gewoonweg in diens van sy beminde. Eintlik het die ingetoë Apartheid ‘n onbenullige bydrae gelewer op die gebied van rassegeweld. In 46 jaar het Apartheid, volgens geskiedenisghoeroe Herman Giliomee, die dood van 19,000 politieke sterftes in haar boekie, waarvan by verre die meeste deur swartmense op swartmense gepleeg is. Dit is 0,07% van die bevolking en vertoon maar efferig met die 33% van Kambodja (2,4 miljoen mense verdelg deur Pol Pot se kranksinnige kommuniste), 10% van Rwanda (800,000 Toetsies opgekap in ‘n geweldsorgie deur hulle medeburgers, die Hoetoe’s) en die 5,3% van Guatemala (200,000 in ‘n ingewikkelde politieke bloedfees.) Om nie te vergeet van ‘n paar miljoen in die Kongo nie, 200,000 in Darfoer, duisende en duisende in Zimbabwe, honderde duisende in Oeganda, ‘n miljoen Bantoes hier, ‘n miljoen daar, uitgeroei deur hulle eie magsugtige rasgenote. Die 19,000 swartmense wat deur swartmense in Apartheid se gloriejare vermoor is, is heelwat minder as die aantal swartmense wat deur swartmense élke jaar onder die ANK vermoor word. En dit is ook aansienlik minder as die 26,000 vrouens en kinders wat deur die Britte tydens die Tweede Vryheidsoorlog van 1899 tot 1902 vermoor is.

As Charlie dan so moet lieg oor Apartheid se sjarme, wat is dan die oorsprong van dié obsessie? Een van Apartheid se legendariese eienskappe is dat dit ‘n deel van die bevolking “verontmenslik” het. Dit is nou om voetjie-voetjie met die waarheid te speel. Apartheid, met al haar gebreke en voortrekkery, was ‘n moeder wat probeer het om vir al haar kinders ‘n beter lewe te gee. Nee, Nqakula en die falankse van sy kamerade wat so vryerig is met Apartheid, bewonder haar nie vir haar vermoë om iets van ‘n mens weg te vat nie, maar juis oor haar vermoë om iets by te voeg, altans vir haar nuwe vryers.

Die hel, word daar in Engels gemeen, se vurige woede kan nie vergelyk word met dié van ‘n weggewerpte vrou nie. Apartheid was eens die jong, fris, spelerige vrou in die huis van die Nasionale Party wat miljarde rande op haar uitgegee het en haar vertroetel en verdedig het. Maar sy het haar glans verloor en in 1994 het die NP, in die trouelose F.W. de Klerk se woorde, die boek op haar toegemaak. Maar die verrimpelde ou tante is herontdek en opnuut ontplooi deur die ANK en nou is sý die een wat die gawes rondstrooi. Haar houvroubruidskat, kan ‘n mens sê, is die welvarendste land in Afrika.

Apartheid is so kragtig dat die blote noem van haar naam die mag het om mense en organisasies in een oomblik te omskep. Is jy arm, lui, onproduktief, sonder ervaring – en swart? Sê net “apartheid” en, hei presto!, jy is nou ‘n bestuurder, ‘n direkteur of ‘n generaal met ‘n nuwe BMW, ‘n huis in Waterkloof, ‘n onuitputbare onthaaltoelaag en ‘n bodemlose selfoonrekening.

Het jy geen tradisionele, kulturele of juridiese aanspraak op ‘n spogplaas nie en het jy ook geen landboukennis, vaardighede, werksywer, bestuursvernuf of tegniese aanleg nie? Skree “Apartheid!” en die plaas is joune.

Is jy ‘n Matshikiza of ‘n Qwelane sonder ‘n aanvoeling vir struktuur, enige vars insig en met ‘n onuitwisbare ongemak met taalkunde, spreek net daardie mooiste naam van name – Apartheid! – en, kul-jou-hier, kul-jou-daar! –– jy is nou ‘n rubriekskrywer wat deur algar verseker word van jou pittigheid en onweerstaanbare insig. Die intonering van Apartheid se naam het ‘n miljardêr en Suid-Afrikaanse teenvoeter vir Donald Trump gemaak van ‘n mislukte rebelleleier soos Tokyo Sexwale, ‘n gesondheidsminister van ‘n nasionale krankheid met die naam Manto Tshabalala-Msimang en generaals en admiraals van ‘n spulletjie militêre analfabete. Dit kon selfs ‘n afgod maak van R.N. Mandela, die onbeholpe leier van ‘n patetiese bevrydingsbeweging.

En al sit die land sonder elektrisiteit, al is dit oortrek met die pitswere van geweldsmisdaad, al knak die ekonomie onder die gewig van oorbesoldigde, onproduktiewe – en swart – leiers, noem net Apartheid se naam en alles is reg. Dan besef almal dat die Nuwe Bantoe nie in staat is tot mislukking nie – want dit is alles Apartheid se skuld.

So, jy kan Engels met ‘n gemartelde aksent praat, nie weet waar om jou sakrekenaar aan te sit nie, nie weet hoe om te tik, ‘n wiel om te ruil, ‘n inspuiting toe te dien nie, ‘n regsuitspraak te volg, ‘n rekenaar te konfigureer of ‘n kabel te las nie, dit maak nie saak nie: Antie Apartheid maak alles reg. Jy – solank jy net swart is – is nou ‘n ingenieur, ‘n omroeper, ‘n werkswinkelbestuurder, ‘n dokter, ‘n regter…

Charlie Nqakula weet sekerlik dat Apartheid hom gemaak het wat hy is, net soos wat, sê nou maar, George Patton, deur die Tweede Wêreldoorlog gemaak is – met die verskil natuurlik dat as die oorlog nie uitgebreek het nie Patton nog steeds ‘n skrander militaris sou gewees het. Maar sonder Apartheid sou Nqakula net nog ‘n uitgevrete bakhandbedelaar gewees het.

Sonder Apartheid sou niemand die name geken het van die Mandela’s, Tambo’s, Lekota’s, Ramaphosa’s, Maharaj’e, Slovo’s, Jordans, Sisulu’s of die Mbeki’s nie. Hulle is almal haar spruite maar sy word nou gedaan, die ou tante, en sy is moeg vir haar bloedskandige verhouding met haar kinders. Die dag is op hande dat mense meer in ‘n amptenaar en ‘n leier se vermoëns gaan belangstel as in sy verhouding met Apartheid; wat hulle meer waarde gaan toeskryf aan mense wat die verskil ken tussen ‘n oorwinning en ‘n vergunning. Maar dit gaan te laat wees. Die Afrikaner het bewys dat hy kan bestaan en homself kan laat geld sonder Apartheid. Die Bantoe-leiers van die ANK het ewe deeglik gedemonstreer dat hulle nie kans sien vir die lewe na Apartheid nie. As hulle nie meer die reg het om haar naam in smeekkrete uit te roep nie, het hulle niks nie.

Volgens ‘n effe irriterende deodorantadvertensie van die tagtigs kan ‘n meisie sonder haar jeans, haar werk en selfs haar kêrel klaarkom, maar nie sonder haar Mum nie. Charles Nqakula kan sonder wysheid, skranderheid, insig klaarkom. Hy kan selfs bestaan sonder sy vrou – en met haar vertonings in gedagte, wie sou nie wou nie? – maar sonder Apartheid! Nou ja, sonder die voorregte wat Apartheid op hulle uitgiet sal die Nqakula’s van hierdie wêreld, slegs toegerus met hulle eie vaardighede en vasbeslotenheid, hulleself net nie kan handhaaf nie.

As jy van Apartheid vergeet, vergeet jy van Charles Nqakula. Sonder Apartheid kan Charles Nqakula nie leef nie.

Александр Фильчаков

Video-onderhoud met Gideon Meiring

Gideon Meiring

"Misdaad is die simptoom van swak regering." In hierdie onderhoud spreek oud-kol. Gideon Meiring hom uit ten gunste van 'n landwye netwerk van plaasmense en stedelinge wat by hul eie veiligheid betrokke is. Laai dit hier af (23 min. 46 sek., 5 Mg groot).

{wmv}GideonMeiring{/wmv}