Rubrieke – Bladsy 31

‘Tshwane’ is tamatsj en patatsj

Guedes, regs

Stem in ons meningspeiling (hiernaas, regs): Behoort Boerehaat-Engelse soos Georgina Guedes toegelaat te word om in ons Republiek te woon?

Oor die Porrajoernalis, Georgina Guedes, se stelling You say ‘potato’, I say ‘Tshwane’ kan ek aan haar oordra: “Ek sê Pretoria en jy sê ‘Tamatsj and Patatsj’.” Dis omtrent hoeveel agting Afrikaners vir die Tshwane-voorstanders soos Guedes en kie het. Miskien is Tshwane ‘n Portugese groentesoort waarvan ons nog nie gehoor het nie. Guedes se hatige peri-peri-giftong sou miskien beter pas agter die kasregister van een van daardie olierige kitskosplekke waar die bantoe-arbeiders meer mishandel word as die kakkerlakke wat die kombuis oorheers. Die afstammelinge van viswinkels, groentesmouse, barbiere ens. is nou nie eintlik die tipe mense wie se mening in my boek tel nie.

Georgina laat my aan die vuil en ongedissiplineerde Porrakind op skool dink met wie niemand gesien wil wees nie. Daar is altyd ‘n skolier wat aan die regte kant van die spoorlyn woon by wie die groentesmous se kind probeer in wees. Dis gewoonlik die ewe rebelse Engelse kind wat gulhartig die enetjie met die olierige hare akkomodeer. Terwyl die Porrakind die onderwyser uittart, kruip sy altyd by die Engelse kind wat die Afrikaanssprekende onderwyser ewe veel haat. Tipies van mense met ‘n swak agtergrond is hierdie Lusitaanse gebroedsel altyd hatig teenoor gesag, veral as die gesag ‘n verhewe kultuurgroep is.

Dat Afrikaners vir die Portugese lieplappers van Angola en Mosambiek ‘n reddingsboei gegooi het en dat ons ‘n ooglopende agterlike nasie as ons gelykes aanvaar het, het die Porra geensins met dankbaarheid gevul nie. Met sy ongedissiplineerde en temperamentele Latyns-katolieke agtergrond was die ordelike gestruktureerdheid van die Wesgermaanse Calvinistiese Afrikaner vir hom net een te veel. Ons verhewenheid het net hul agterlikheid beklemtoon. Dit is toe dat sy haar na haar nuwe vyand se vyand wend. Ongeag dat die Engelse op die Porras neersien, word elke Portugese opdrifsel, wat net met hul vuil klere op hul lywe van hul twee mislukte Afrikakolonies af hier aangekom het, toe ook “Engels”. Dit is hoe die ruggraatlose “see-bantoe” aan sy redder en weldoener dank betuig het, deur ons vyand se taal syne te maak.

Ongeag hoe Georgina en haar mede “baccalau-baccalau!”-gillers probeer om Engels te wees is Rosettenville nie aan dieselfde kant as Sandton nie. Al woon hierdie viswyf in Morningside (of waar ook al), bly Madeira in haar bloed. Ja, Madeira; dis die ghetto van Portugal en Portugal is die ghetto van Europa. Dan is daar nog boonop diesulkes wat van daardie industriële krotstad Porto afkomstig is…

Georgina, soos soveel ande blanke(?) volksvreemdes, insluitende die Engelse, soek nou naarstigtelik witvoetjie by hul anglofiele Xhosa-heersers. Nou is dit ‘n kwessie van “slaan ons terwyl ons lê”. Dit wys ook presies hoe ruggraatloos die Engelse en hul lakeie is.

My advies aan Georgina is: Te veel peri-peri en te min bad het na jou kop toe gegaan; jy lei aan ‘n enorme minderwaardigheidskompleks. Doen ons ‘n guns en gaan terug Angola (of uit watter gat jy ook al gekruip het) toe!

online casino

Die Engelse gevaar

Stem in ons meningspeiling (regs onder): Behoort Boerehaat-Engelse soos Georgina Guedes toegelaat te word om in ons Republiek te woon?

Hiernaas verskyn ’n rubriek deur Anton Barnard, in reaksie op Engelse steun vir die naamsverandering van Pretoria.

So ’n ruk terug wou ek ’n boek begin skryf met die titel, “Die Engelse gevaar”. Oor die afgelope jare, in ’n poging om die gemors te begryp waarin ons land verval het, verslind ek geskiedenis. Soos my vrou droogweg teenoor my opmerk nadat ek haar van die soveelste insident vertel het waartydens die Engelse die Boere of Voortrekkers wou ondermyn: “Suid-Afrika se geskiedenis is eintlik die verhaal van Engelse wat die swartes opstook om die Afrikaners te gaan doodmaak.”

Oral waar daar oorloë tussen ons en swartes uitgebreek het, was daar iewers ’n Engelse sendeling betrokke. “Sendeling, ellendeling,” lui die Afrikaanse gesegde. Volgens sommige geskiedskrywers het Owen, die Britse sendeling wat by Dingaan se kraal werksaam was, vooraf geweet dat die moord op Piet Retief beplan word, maar verkies om nie die Voortrekkers te waarsku nie. Dan weet ons natuurlik van die haatveldtog wat Philip en Van der Kemp teen die Voortrekkers in die 1820s en 1830s gevoer het, en wat regstreeks tot die Groot Trek aanleiding gegee het.

Toe ons uiteindelik ná die Sandrivierkonvensie buite Engelse bereik ons eie republieke verkry het, was dit nie lank nie of Theophilus Shepstone annekseer die Transvaal in 1877. Hierna volg die Eerste Vryheidsoorlog teen die spul Britte en gelukkig vir ons gaan haal ons vir Colley en sy manne van Majuba af en wys hulle waar Dawid die wortels gegrawe het. Die vrede van die Pretoriase konvensie (1881) en die latere Londense konvensie (1884) het egter nie lank gehou nie, want in 1896 poog die Engelse om ’n staatsgreep in die Transvaal uit te voer met die Jameson Raid.

Dit gee regstreeks aanleiding tot die Tweede Vryheidsoorlog waartydens die Engelse gewapende swartes teen die Boere en veral die Boerevroue gebruik. Sowel Engelse as swartes molesteer of verkrag ons vroue, stop hulle en hulle kinders in konsentrasiekampe en pleeg ’n volksmoord waarvoor hulle nog nooit, anders as die Duitsers, die Turke, die Kambodjane of die Hoetoe’s van Rwanda, tot verantwoording geroep is nie.

Die 100 000 swartes wat deur die Britte tydens 1899-1902 bewapen is, vestig die patroon vir die twintigste eeu. Die Engelse het selfs ’n term daarvoor: war by proxy. ’n Mooi Afrikaanse uitdrukking vir dieselfde begrip is ’n “handskoenoorlog”.

Maak geen fout nie: Brittanje en die plaaslike Britte of rooinekke sal nie rus totdat ons as volk uitgewis of ten minste vernietig, gedekultureer en oor die aarde verstrooi is nie. Waarom die Engelse ons so haat, is moeilik om te verklaar. Een teorie is dat die koste van die Tweede Vryheidsoorlog hul empaaier geknak het en dat dit ook die res van Europa teen Engeland gekeer het, iets waarvoor hulle ons nog nooit vergewe het nie.

Myns insiens spruit Suid-Afrika se onophoudelike politieke probleme en twiste uit die verdeelde lojaliteit van die invloedryke groep uitlanders wat steeds, ondanks die ANC se revolusie, ons ekonomie en die media beheer. Ons moet ophou om na dié uitgeweke Britte wat in die noordelike voorstede van Johannesburg, Natal of Kaapstad saamkoek as “Suid-Afrikaners” te verwys, want ten minste die helfte van hulle was nog nooit lojaal aan ons land nie, maar het geheg aan hul ou Queen en die Union Jack gebly.

Georgina Guedes wat Pretoria se naam verander wil sien, is maar net nog ’n Engelse génocidaire oftewel volksmoordenaar wat alles wat Afrikaans is, hetsy ons plekname, hetsy ons kultuur, hetsy ons mense wat al soveel onder Britse wreedheid gely het, uitgeroei wil sien. En natuurlik gaan dit met die handskoen geskied, want sy hoef nie self haar hande vuil te maak nie. Daardie idioot wat haarself die burgemeester van Tshwane noem, gaan dit vir haar doen. Soos sy in haar rubriek skryf, gee Guedes nie om watter name ons stede aanneem nie. Want Londen sal mos altyd Londen wees. Of Lissabon wel Lissabon? Met ’n van soos Guedes haal Georgina nie eintlik Britse uitverkore status nie; dis eerder geval van ’n Porra wat haarself verbeel sy het Engels geword.

Min Afrikaners sal toelaat dat hul kinders met ’n Porra trou, want hulle wil nie ’n geneties verswakte nageslag hê nie. Die ongeletterdheidsyfer in Portugal is iets soos 35%, die hoogste in Wes-Europa. Nadat die Portugese uit Mosambiek en Angola verdryf is, het ons hulle hier as Westerse vlugtelinge verwelkom en hulle blanke status gegee, hoewel heelwat van hulle in hul gewese kolonies oorkant die draad gekuier het. Van Guedes ontvang ons nou stank vir dank. Vanuit die groentewinkel waar sy nog tamaties en koejawels verkoop het, verbeel sy haar nou sy is een of ander koloniale sekretaris in Londen wat die soveelste gewapende aanval op die Boere met ’n span Ghoerkas beplan.

Die huidige bestel met sy naamsveranderings is uit en uit ’n maaksel van die geradikaliseerde Britse intellektuele en joernaliste wat met hul grootse propagandaveldtog die oorwinning behaal het oor die arme Broederbond en Nasionale Party wat in sy sterwensfase een en dieselfde organisasie was.

So ook Zimbabwe, waar Brittanje teen sy eie mense, die Engelssprekende, blanke Rhodesiërs gekies het en geëis het dat Mugabe president word nadat die gematigde biskop Abel Muzorewa aanvanklik ’n demokratiese verkiesing gewen het. Ek onthou nou nog hoe die Engelse studente by Wits waar ek gestudeer het, in 1980 gejuig het toe die nuus oor die radio kom dat Mugabe die verkiesing gewen het. Hoewel daar in Brittanje konserwatiewe Britte bestaan, word ons plaaslike Britse intellektuele, joernaliste en selfs sakeleiers wat die Johannesburgse ekonomie beheer, beïnvloed vanaf plekke soos Kuba of die linkervleuel van die Arbeidersparty wat sedert die sewentigerjare een van die laaste buiteposte van Marxisme in Wes-Europa is.

Soos die ANC bestempel die Britte, hetsy in die moederland, hetsy plaaslikes, die situasie in Zimbabwe as “demokrasie”. Die idee dat hulle in 1980 ’n groteske fout begaan het, het nog nie by hulle posgevat nie en sal ook nooit nie. Toe die Afrikaners onder apartheid naarstiglik swart skole en hospitale opgerig het, het histeriese Engelse intellektuele, joernaliste en kerkleiers dit ’n “misdaad teen die mensdom” genoem. Die Engelse het ‘n probleem met hul werklikheidsbesef en is in staat om enigiets te sê wat in hulle koppe inkom. Wat hulle in Zimbabwe aangevang het, of die geweld en anargie wat hulle en die Amerikaners deur hul militêre inmenging in Irak gesaai het, behang hulle met die pragtige begrip, “demokrasie”.

Voordat ons vergeet, die Kerstraatbom is in Londen beplan, nie in Oos-Berlyn of Moskou nie.

Verwoerd sal onthou word as een van die groot Afrikanerleiers van die twintigste eeu. Immers het hy ons vir ’n wyle uit die verderflike Britse Statebond gekry en ons land in ’n soewereine republiek omskep. Maar hy het ook vele foute begaan.

Een van Verwoerd se grootste foute was sy verdraagsaamheid teenoor ons grootste vyand, die verraderlike Engelsman. Toe Suid-Afrika in 1961 ’n republiek geword het, het Verwoerd die geleentheid gehad om Afrikaans die enigste amptelike taal te maak en van die Engelse te vereis om finaal te kies tussen hierdie land en Engeland. Pleks daarvan, het Verwoerd die perd van “versoening” en die “blanke nasie” wat kastig tweetalig sou wees, opgesaal. Sodoende het hy die Engelse hand versterk en dit was net ’n kwessie van tyd voordat ons herower sou word om die huidige verskrikking van “Engelse demokrasie” saam met die Zimbabwiërs en die Irakiërs te beleef.

Wie Georgina Guedes ook al is, ’n verengelsde Portugees wat haar op haar Johannesburgse identiteit beroep (asof ons hoegenaamd in haar gehegtheid aan Sandton City of die Fourways Mall of ander tempels van Anglo-Amerikaanse kultuur belangstel), verteenwoordig sy ’n simptoom van Suid-Afrika se Engelse probleem wat met die jare net groter geword het.

Agter die moordenaars en verkragters wat ons teister en agter die Zimbabwiese immigrant wat oor ons grense stroom, staan ’n grinnikende Engelsman wat sadistiese behae in sy vernietigingswerk en in ons ondergang skep.

Anders as die gehate Engelse met hul neigings tot volsmoord en etniese suiwering, wil ons die goed nie noodwendig uitwis nie. Maar ons sal moet besef dat tweetaligheid en die blanke nasie van weleer ’n groot fout was. Daar kan geen kompromie met die Engelse heersersklas in Johannesburg en Kaapstad wees nie. As die Afrikaner eers uit sy huidige slaapwandeling wakkergeskrik en agtergekom het wat aangaan, sal ons by die eerste die beste geleentheid Afrikaans as enigste amptelike taal in die hele land, uitgesonderd Natal, moet vestig. Laat die Engelse hulle in die huidige reeks naamsveranderings verkneukel, want by die eerste, beste geleentheid gaan ons elke Engelse naam in hierdie land na ‘n inheemse Afrikaanse naam verander. Elkeen van die kitsch veiligheidsbuurte met hul pretensieuse Engelse of Italiaanse name sal na ‘n Afrikaanse naam verander word, net soos wat die Vlaminge in Vlaandere met Franse name gedoen het. Wie die laaste lag, lag die lekkerste.

Die helfte van die Engelse sal binnekort daarna huistoe gaan omdat hulle dit nie sal kan verdra nie en die ander helfte wat intussen met ons ondertrou, Afrikaans geleer en in ’n groot mate verinheems het, sal by ons integreer en sodoende sal ons ’n Afrikanernasie vir die toekoms kan bou. Sonder Engelse opstokers en kranksinnige linkse rooinekintellektuele en –joernaliste wat dinge soos “transformasie” en kwasi-kommunistiese gelykheid verkondig, sal die verhouding tussen ons en die swartes so goed wees soos dit nog altyd was. ‘n Nuwe tydperk van vrede en voorspoed sal aanbreek en Engelse terreur en anargie sal tot die verre verlede behoort.

Mense soos Georgina Guedes behoort egter aangemoedig te word om hul haat jeens Afrikaans en Afrikaanse plekname uit te spuug. Dit herinner ons aan die ware aard van die Engelsman, die groot vernietiger in Suider-Afrika wat sy handskoenoorlog met Sjona- of Xhosahuurtroepe voer.

потолочные с

Transformasie word toenemend belaglik

Die ANC se beleid van rassistiese transformasie wat boonop die staatsreligie in Suid-Afrika geword het, was van meet af aan bestem om absurde gevolge te hê. Een voorbeeld hiervan is die perverse ekonomiese aansporings wat veroorsaak word deur swartekonomiesebemagtiging. Om veral staatskontrakte te bekom, moet firmas ’n swart aangesig na buite voorhou. Daarom word swartmense dikwels in posisies aangestel waarvoor hulle glad nie bekwaam is nie, ’n salaris betaal, ’n kantoor in die hoek gegee, maar dan heeltemal geïgnoreer in die gang van normale sakebedrywighede.

Niemand wen uit hierdie situasie nie. Die koste van goedere en dienste styg, omdat onproduktiewe swart passasiers die koste van sake in Suid-Afrika verhoog. Die passasiers wat vir dekoratiewe doeleindes aangestel word, doen self geen regte werk nie en verwerf geen bemarkbare ervaring nie. Hulle wéét hoekom hulle aangestel is en daarom moet hul selfvertroue noodwendig hieronder ly. Broodnodige internasionale beleggings in Suid-Afrika word ontmoedig omdat oorsese maatskappye geen doel daarin kan sien om groot bedrae geld aan mense te oorhandig wat nie ’n bydrae lewer nie. Suid-Afrika se ekonomie word minder mededingend en almal is uiteindelik slegter daaraan toe.

Dit is egter veral op sportgebied waar die beleid van transformasie toenemend omstrede en absurd raak. Daar is geweldige druk op tradisioneel blanke sportsoorte soos rugby om te transformeer. In die praktyk beteken dit dat minder talentvolle swart spelers bo ander spelers verkies word, bloot omdat hulle swart is. Daar is ’n groot uittog van blanke spelers na Europa, weliswaar omdat die besoldiging daar beter is, maar ook omdat blankes besef dat hul toekomsvooruitsigte beperk is, omdat dikwels minderwaardige swart spelers bo hulle verkies gaan word. Sodoende verlaag die standaard van rugby in Suid-Afrika. Die oorblywende spelers speel dan in kompetisies waar ras eerder as talent die bepalende faktor is. Die standaard van rugby word toenemend onmededingend teen lande waar die regerings nie so ’n obsessie met ras het nie en dit benadeel onder andere die swart spelers.

Spankeuses word verwring deur die perverse gevolge van transformasie, tot die regstreekse nadeel van die sportsoort. As gevolg van fisieke verskille tussen rasse, is daar heelwat meer swart of gekleurde vleuels as wat daar swart slotte is. Dit lei tot die belaglike situasie dat die Springbokke Wêreldbeker toe gaan met ’n oorvloed van vleuels in hul groep, omdat die regime se obsessie met ras die keurders dwing om soveel as moontlik swart spelers in te sluit. Daar is egter ’n groot probleem op losskakel in die Springbokspan, maar losskakels soos die Vrystaat se Willem de Waal word oor die hoof gesien, want hy is ’n blanke. Sterkte aan die Springbokke wat nie noodwendig pale toe kan skop of wie se klein, derderangse vleueltjies nie die All Blacks se venynige agterste driehoek kan stuit nie. Ons kan ons kennelik daaraan troos dat die span minstens getransformeerd is, en dis wat uiteindelik tel in die Orwelliaanse nagmerrie van die Nuwe Suid-Afrika, of hoe?

Die Proteas is na die Wes-Indiese eilande toe met swart spelers wat kwalik speelkans gekry het soos byvoorbeeld Loots Bosman, maar sonder ’n erkende draaibalbouler. Of, meer akkuraat, die gekleurde Robin Petersen is kwansuis ingesluit as ’n draaibalbouler, maar Graeme Smith, ’n kolwer, het so min vertroue in Petersen gehad dat Smith eerder self geboul het. Waarom was Bosman en Petersen daar, buiten vir die doeleindes van versiering om die politici gelukkig te hou? Waar het mens al ooit gehoor van ’n ander land wat nie in ’n Wêreldbeker gaan speel om te probeer wen nie, maar om een of ander politieke punt te maak?

In ’n besluit wat egter nuwe dieptes van die absurde peil, het die bestuur van Netbal Suid-Afrika besluit om getransformeerde spanne ’n voorgee te bied. As die verhouding van swart en blanke spelers in ’n netbalspan polities “reg” is, kry die getransformeerde span ’n voorgee van ses doele. By die aanhoor van hierdie belaglikheid moes ek eers seker maak dat die datum nie 1 April was nie, maar die netbalbestuur is klaarblyklik ernstig. Die redenasie agter die besluit is verbysterend, want dit is so goed as om te erken dat swart spelers nie op ’n gelyke voet met blankes kán meeding nie. Dis asof die bestuur van netbal diegene wat aanvoer dat swartes inherent minderwaardig aan blankes is, gelyk gegee het. (Die hoof van Netbal SA is terloops self ’n swart vrou.) Die vraag is dan of hierdie minderwaardigheid slegs tot netbal beperk is. Gaan ons in die toekoms ’n situasie sien waar swartes op alle gebiede ’n voorgee kry in die naam van transformasie?

Ek kan my maklik indink hoe swart mediese studente in die toekoms 40% in ’n eksamen gaan kry bloot omdat hulle opdaag en swart is, maar hul blanke eweknieë moet met nul begin. Sou Minister Tshabalala-Msimang toelaat dat ’n voorgeedokter haar leweroorplanting uitvoer, vra ek myself af? Sou ’n voorgee-advokaat vir Zuma verdedig? Gaan swart krieketspanne ’n voorgee van 100 lopies kry?

Een ding is duidelik. Die lande waarmee Suid-Afrika internasionaal moet meeding, of dit nou op sport-, akademiese of sakegebied is, het reeds ’n voorgee bó Suid-Afrika. Die voorgee wat ander lande geweldig bevoordeel en ’n albatros om Suid-Afrika se nek verteenwoordig, is die ANC-regime en sy waansinnige beleid van rassistiese transformasie.

Bied weerstand teen misdaad!

Burgers van enige staat het die reg om van die owerheid te verwag om te sorg vir ‘n veilige omgewing, maar in Suid-Afrika gebeur dit nie meer nie en word ons nog daarby deur hierdie land se Wetgewer aanbeveel om geen weerstand te bied nie en ‘n aanvaller eerder sy sin te gee. Die rede daarvoor is omdat dit tot voordeel van die staat strek, net soos dit in kommunistiese Rusland gebeur het. Maar ons moet juis veg met alles tot ons beskikking. Ons kans op oorlewing is veel beter wanneer ons met weerstand reageer. Vir ‘n groter lafaard as hyself het die aanvaller geen genade nie, maar aggressiewe weerstand is ‘n verrassende reaksie waarop hy meestal nie voorbereid is nie. Dit is moontlik net dié aarseling by hom wat vir u die uitkomsgeleentheid gee.

Om te kapituleer is om plek te maak vir die vyand wat ons leefruimte en ons land inneem waarna die wenner se voorkeure geld. Soos Alexander Solsjinitsin sê: “Om ‘n dief kwyt te skeld, is om ‘n goeie man dood te maak.” Geen weerstand bevorder dus misdaad!

Ons moet ook leer om geen empatie en begrip vir die aanvaller te koester nie. Wat in hierdie land gepropageer word oor verdraagsaamheid teenoor misdadigers en oor fatalisme, strook nie met God se voorskrifte nie. Christene word verwar oor die reg om hulle eie lewens te verdedig. Dit is nie u Christelike plig om vir hom simpatie te toon nie! Wanneer hy u lewe bedreig, is dit wel u Christelike plig om dit ten alle koste te beskerm.

Oefen potensiële aanvalle met visualisering in u daaglikse situasies deur uself te vra: “Wat doen ek nou as ek hier aangeval word?” Dit moet tweede natuur by u word. Daarom moet u goed op hoogte wees van wat die beste reaksie vir elke situasie sal wees, dit wil sê u moet vertroud wees met ‘n paar wetsaspekte, en u moet weerbaarheidstrategie inoefen vir alle denkbare omstandighede. Die ingeligte word die sterkere.

Daar is baie wapens tot ons beskikking in ons nabye omgewing, ons besef dit net nie altyd nie. Wanneer ons die slagoffer word van roof, verkragting, aanranding of kaping, moet ons reeds bewus wees van wat in ons omgewing bruikbaar is as beste wapen, hetsy dit ‘n vuurwapen is, ‘n skêr, ‘n mes, ‘n sweep, ‘n besemstok, ‘n ysterpyp, sleutels of selfs ‘n pen. Wanneer u aangeval word, is dit te laat om te beplan waarmee u uself wil verdedig. Waar u ook al sit, staan, lê, ry of werk, besluit vroegtydig wat die beste wapen binne u bereik sal wees indien u aangeval word. Maak dus vroegtydig voorsiening om die beste wapen moontlik, te alle tye byderhand te hou. En ken u wapen, hoe dit in u hand voel, sy vermoë, byvoorbeeld hoe sekuur u vuurwapen skiet. Oefen gereeld en maak seker dat u ten volle daarmee vertroud is.

Ten spyte daarvan dat wetgewing by implikasie van die slagoffer verwag om nie gewelddadig weerstand te bied nie, mag ‘n persoon wetlik darem steeds geweld gebruik wanneer hy “wederregtelik” aangeval word en sy lewe, liggaam of eiendom bedreig word, en mag hy homself verdedig teen hierdie bedreiging. Dit word genoem “noodweer” of “selfverdediging”. In hierdie verband is artikels 42 en 49 van die Strafproseswet 51 van 1977 van belang wat onderskeidelik handel met die inhegtenisneming van ‘n vermeende misdadiger deur ‘n privaat persoon (art 42) en die gebruik van geweld in sodanige gevalle (art 49).

Noodweer sluit egter in dat selfverdediging nie skadeliker of dodeliker mag wees as wat nodig is om die gevaar af te weer nie, bv. wanneer ‘n persoon iemand ‘n klap gee, mag hy nie die persoon doodskiet nie, dit sou onredelik wees. Maar dit is byvoorbeeld baie redelik om onmiddellike doodskote te vuur wanneer vyf persone gewapen met swaaiende pangas, byle of vuurwapens in die nag op ‘n mens afstorm. Dan is dit defnitief nie die tyd vir waarskuwingskrete of -skote nie en is dit regverdig om te skiet om te dood. Dus moet u blitsvinnig oordeelkundigheid aan die dag lê en op daardie besluit handel. Wat ons ook moet weet is dat die meeste aanvalle deesdae as ‘n gewapende roof klassifiseer en dat u lewe feitlik altyd tydens so ‘n roof in gevaar is, wat meebring dat u eerder moet skiet om te dood as om self gedood te word.

Dit mag ook gebeur dat u byvoorbeeld ‘n inbreker in u huis betrap wat besluit om te vlug. U mag hom nie van agter skiet nie want volgens wetgewing mag mens nie meer skiet om eiendom te beskerm nie en behoort hy gearresteer te word. Oor arrestasie moet ons ook weet wat die wet voorskryf:

Daar moet eers gekyk word na die Eerste Bylaag tot die Strafproseswet No 51 van 1977. Enigiemand het die reg om iemand te arresteer indien hy ‘n goeie rede het om te glo dat daardie persoon betrokke is by die pleging van ‘n Eerste Bylaag-misdryf. In die Eerste Bylaag word verwys na verskeie misdrywe waaronder diefstal en dan ook “… inbraak by of betreding van ‘n perseel met die opset om ‘n misdryf te pleeg…”. Persone wat sulke misdrywe pleeg of probeer pleeg mag deur ‘n privaat persoon gearresteer word en indien die verdagte hom verset mag geweld gebruik word wat redelikerwys nodig is en proporsioneel in die omstandighede is om die verset te bowe te kom. So ‘n verdagte kan selfs gedood word in sulke omstandighede as dit onmiddellik noodsaaklik is of daar ‘n wesenlike lewensrisiko bestaan vir die persoon wat die arrestasie uitvoer.

As u lewe nie in gevaar is op daardie oomblik nie, mag dit wys wees om hom eerder te laat gaan. Indien u wel besluit om hom te arresteer en hy hom verset, mag u hom met geweld “redelikerwys” onder bedwang bring al sou daar ernstige beserings of selfs sy dood ontstaan, maar weer eens met in agneming oor watter wapen hy beskik het. Dra egter sorg dat alle getuienis van ‘n geweldadige arrestasie onomwonde strook met die erns van die misdaad.

Dus het u wel nog die reg om op te tree teen ‘n verdagte persoon wat in u teenwoordigheid ‘n ernstige misdryf pleeg of poog om te pleeg. Moenie toegee nie, veg ten alle koste. En wees elke oomblik gereed om self u lewe te verdedig!

воронеж техно

Welkom in Afrika!

Geen water en as jy petrol of elektrisiteit het, ag jouself gelukkig

Soos wat ek hier skryf, het ek twee dae laas gestort. Ons skep water uit die swembad om die toilette te spoel. Gisteraand was ons amper sonder petrol gestrand, want vier vulstasies het geen loodvrye brandstof gehad nie.

Nee, ek woon nie in Harare nie, maar in die noorde van Johannesburg. Dit is nou die soveelste keer binne enkele weke dat ons water afgesny raak. Pype wat bars weens gebrekkige instandhouding en beplanning, onbetroubare nooddienste, munisipale amptenare wat geen snars omgee nie, het nou tiperend van die Johannesburgse munisipaliteit geraak.

In sommige voorstede van Johannesburg is daar ten minste een keer per week ’n kragonderbreking. Ons weet van Streskom se TV-advertensies waarin ons aangemoedig word om energie te bespaar, want die land het ’n “kapasiteitsprobleem” wat elektrisiteitsopwekking betref.

Ook dít is te wyte aan swak beplanning, onbekwame amptenare wat op grond van ras en nie kundigheid nie aangestel word. Duidelik is Suid-Afrika besig om die muur te tref sover dit “transformasie” en rasgedrewe indiensneming betref en gaan die land vorentoe net meer probleme ervaar.

Asof die strukturele probleme wat water- en kragvoorsiening betref nie genoeg is nie, het die brandstofafleweringswaens besluit om te staak. Op ’n manier is dit die verdiende loon van die petrolmaatskappye want hulle sing voor in die koor as dit by transformasie kom en het die huidige radikalisme wat besig is om onder stakers pos te vat, aangemoedig.

Maar vir die gewone motoris wat by die werk moet kom of dalk ’n broodnodige produk moet laat aflewer, wag daar erge probleme.

Mbeki het reeds gesê ons moet verlief neem met onwettige immigrante wat oor ons grense stroom. Nou word daar van ons verwag om maar krag- en wateronderbrekings, asook brandstofskaarstes, met die fatalisme wat so tipies van dié kontinent se mense is, te aanvaar.

Die vraag is toenemend: gaan die Afrikaner hierdie toestande gedweë aanvaar of gaan ons by ’n punt kom waar ons sê: tot hiertoe, en nie verder nie?!

play clue game online топкарго

Die Weste faal in Irak

The Age, ‘n Australiese koerant, publiseer onlangs’n onderhoud met Michael Scheuer, voorheen ‘n lid van die CIA, die Verenigde State se geheime diens. Onder die titel “West will fail, says ex-CIA operative” (The Age, 11 July 2007) verduidelik Mnr Scheuer waarom die Weste se militêre avonture in Irak en in Afghanistan uiteindelik onsuksesvol sal wees.

Mnr Scheuer se idees is nie verrassend nie. Dit is taamlik lankal duidelik dat die Westerse Koalisie vasgeval het in beide Irak en Afghanistan, en dat hulle toenemend sukkel om toestande af te dwing wat aansprake op oorwinning regverdig. Inteendeel, Al Kaida-vegters (of -terroriste, soos hulle in die Westerse pers genoem word) en hulle bondgenote wat eerder vir politieke as religieuse redes veg, is te gewillig om te veg en te sterf, en ontneem sodoende die Koalisie van ‘n oorwinning. Ten spyte van die onlangse “surge” of intensivering waarmee die Verenigde State 30,000 addisionele troepe Irak toe gestuur het om onluste en insypeling onder bedwang te hou, duur geweld onverpoos voort, en is Amerikaners tuis besig om teen die oorlog te draai.

Mnr Scheuer beweer dat die Weste eerstens nie genoeg troepe na Irak gestuur het nie, en tweedens dat daar ‘n fundamentele misverstand in die Weste heers oor Islam se uiteindelike doelwitte en griewe. Dit is verrassend dat die honderdduisende troepe en miljarde rande se toerusting, kundigheid en ander hulp, wat die Amerikaners na Irak gestuur het, skynbaar nie as genoeg beskou word nie. Die VSA, wat die rykste en enigste hipermoontheid is, is sover dit hulle weermag betref, beter en vollediger toegerus as enige ander land ter wêreld, sommer verreweg.

Ten spyte hiervan, is dit duidelik dat die Amerikaanse leer dun versprei is oor Irak, en dat hulle toenemend uitgeput word deur die aanhoudende en suksesvolle aanvalle deur insypelaars en Al Kaida-vegters. Dit is nog steeds, in ons moderne wêreld, merkwaardig hoe die wilskrag om te veg die kern van oorlogvoering is. ‘n Soldaat mag die beste wapens besit, met die beste opleiding, maar as duidelike doelwitte ontbreek, en as die wilskrag om te veg ondermyn word, kan selfs so ‘n soldaat verslaan word.

Mnr Scheuer se tweede opmerking dat daar ‘n fundamentele misverstand in die Weste heers oor Islam se griewe, word dikwels geopper en berus op twee aannames. Die eerste is dat die Weste in die Midde-Ooste betrokke is met die uitsluitlike doel om olie te bekom. In dié opsig is olie van fundamentele belang in Westerse ekonomieë en ‘n onderbreking in die verskaffing van olie kan vinnig tot ‘n rampspoedige ekonomiese depressie lei met erge gevolge ook in Suid Afrika en ander onbetrokke lande. Daar is ook toenemend tekens dat olievelde in ander wêrelddele uitgeput word (olieproduksie in die Noordsee en uit Meksiko se groot Canterella-veld is vinnig besig om te verminder). Dit maak die olie-velde in Irak en Saudie-Arabië nog belangriker in die Westerse ekonomieë en regverdig die direkte inmenging van die Weste in die Midde-Ooste. Die tweede aanname oor Islam se griewe is dat die historiese Westerse ondersteuning van Israel die Islamitiese lande van die Weste vervreem.

Intussen word meer en meer verwyte in die Amerikaanse senaat oor-en-weer geslinger oor “who lost Iraq?” en is president Bush besig om in ‘n geïsoleerde figuur wat nogtans dapper voortmarsjeer na ‘n onbereikbare doel te verander. Die politieke konsensus onder Demokrate in die VSA, en nou ook toenemend onder Republikeine, is dat Irak nie gered kan word nie, dat die oorlog ‘n flater was, en dat die onttrekking van Amerikaanse troepe ‘n voldwonge feit is. Indien nie nou nie, dan definitief onder ‘n nuwe president wat Bush sal opvolg (dit begin toenemend lyk asof Hillary Clinton en Barak Obama die volgende president en vise-president gaan wees).

Dus, die VSA en die Weste, gaan die oorlog in Irak verloor in die sin dat voorwaardes waarop ‘n oorwinningsaanspraak gemaak kon word, nooit geskep is nie. Intussen sleep die oorlog in Afghanistan ook voort, teen ‘n laer intensiteit as in Irak. Dit is egter nou duidelik dat Westerse pogings om die Taliban omver te werp en om ‘n pro-Westerse regering in Afghanistan aan bewind te plaas net kan kan werk met aanhoudende en direkte militêre inmenging. Die aanwesigheid van Westerse (Christen) troepe in Islamitiese lande radikaliseer mense in die lande, en ook in nabye kernmoonthede soos Pakistan, met die gevolg dat die troepe teikens word vir insypelaars vanuit beide Afghanistan en Pakistan. Soos in Irak ontbreek duidelike voorwaardes om te wen, en die gevolgtrekking deur Mnr Scheuer is dat oorwinning ontmoontlik is binne die een of twee jaar voordat troeponttrekkings onvermydelik word.

Die merkwaardige feit rondom artikels in Westerse koerante oor die oorlog in Irak en in Afghanistan is die mate van ontkenning dat die gebeure op 11 September 2001 die onderliggende rede was wat uiteindelik Westerse troepe na Irak en Afghanistan sou stuur. The Age verwys nie eers na 07/11 nie, en nòg Mnr Schreuer nòg die koerant verbind die VSA of Australië se militêre avonture in die Islamitiese wêreld met aanvalle in Bali of in New York, of in London, of in Madrid. Die aanvalle in Madrid met Spanje se vinnige ontrekking uit Irak daarna, het aan Al Kaida bewys dat die Weste nie ‘n lang oorlog kan veg nie, ten minste nie effektief nie, en dat die psigologiese verwydering tussen 07/11 en Irak besig is om die Westerse oorlogspoging te ondermyn.

Derhalwe die onlangse belangrike opmerking deur die Amerikaanse bevelvoerder, generaal Petreaus, dat dit dekades geneem het om die insurgensie in Noord-Ierland te oorkom. Vir die oorloë in Irak en in Afghanistan is daar nie dekades tyd nie – demografiese verandering in dié lande, en die onvermoë van Westerse demokrasieë om beginselvas te veg, maak dit onmoontlik. Dus die gevolgtrekking deur Mnr Schreuer dat die oorlog reeds verlore is.

Die interessantste feit egter, is dat Mnr Schreuer die idee dat Islam op ‘n veroweringstog is om die Weste uiteindelik te domineer, of heeltemal ignoreer, of nie as belangrik ag nie. Dit blyk instede dat hy die oorlogsteater net tot die Midde-Ooste beperk, en die Weste steeds as onaantasbaar beskou. Oor hierdie beskouing sal die geskiedenis nog ‘n beslissing lewer.

Kolonialisme en apartheid: die groot welvaartskeppers vir swartmense

Suid-Afrika ly tans onder wydverspreide ontevredenheid oor swak dienslewering. Op byna ‘n daaglikse basis word paaie versper of buitebande aan die brand gesteek in protes teen die regime se onvermoë om die mees basiese dienste aan die bevolking te verskaf. Die oorsake hiervan is legio. Politieke boeties van die ANC word byvoorbeeld op grond van verbintenisse met die regime asook velkleur in poste aangestel wat ver bokant hul vuurmaakplek is. Nes baie van die ander lede van die ANC-regime blameer president Mbeki egter telkens apartheid of kolonialisme vir die bewind se eie onbekwaamheid. Só byvoorbeeld het hy weer die pas afgelope naweek apartheid geblameer vir agterstande in dienslewering.

Een van die syfers wat Mbeki telkens opper in sy pogings om welverdiende kritiek af te weer, is die sogenaamde 350 jaar van kolonialisme. Bostaande syfer word ook telkens in die pers aangehaal, en is vermoedelik afkomstig van die jaar van Van Riebeeck se aankoms in die Kaap, 1652. Die syfer van 350 jaar word bykans altyd in die konteks van veral swartmense se sogenaamde onderdrukking aangehaal. Ek wonder tog hoekom die redaksie van die hoofstroompers skynbaar te bang is om kritiese denke aan die dag te lê oor sienings soos bogaande. Hoekom skryf Tim du Plessis nie vir ‘n slag ‘n redaksionele stuk wat uitwys hoe foutief bostaande redenasie is nie?

Jan van Riebeeck het weliswaar 350 jaar gelede aan die Kaap geland, maar van 350 jaar van koloniale onderdrukking van spesifiek swartmense kan daar geen sprake wees, as mens historiese realiteite in ag neem nie. Let op dat dit veral swartmense is wat glo so geknel is deur "350 jaar" van kolonialisme en apartheid. Bruinmense, alhoewel hulle glo ook “voorheen benadeel” was, suig dikwels aan die agterspeen in die huidige bestel. Xhosas word byvoorbeeld bo bruines verkies wanneer dit by behuising kom, al woon die bruines baie langer as Xhosas in die buurt. Die kolonie aan die Kaap was eerstens aanvanklik klein en grootliks beperk tot die Kaapse Skiereiland, met latere uitbreiding na die Kaapse binneland en Suidkaapse kusstreek.

Tweedens was die plaaslike Khoikhoi, die Strandlopers en Hottentotte (let wel, nie swartmense nie), beide relatief laag in getalle asook ongeneë om handearbeid te verrig, wat die setlaars genoop het om arbeid uit plekke soos Maleisië in te voer. Enige "onderdrukking" van die plaaslike bevolking moes derhalwe van ‘n beperkte omvang gewees het. Of daar sprake kan wees van die grootskaalse onteiening van nomadiese mense soos die Strandlopers se grond, is debatteerbaar. Het ‘n Strandloper (let op die nomadiese strekking van die naam) ooit lank genoeg op ‘n bepaalde plek gebly om op eiendomsreg aanspraak te kan maak?

Daar was veral in die vroeë jare van die Kolonie min of geen impak op swartmense nie. Die Karoo het ‘n natuurlike grens gevorm wat verdere uitbreiding na die noorde en ooste beperk het. Dit het ook swartmense verhoed om die Weskaap binne te gaan. Tot relatief onlangs was daar eenvoudig min of geen swartmense in die Weskaap nie, en was die eerste kontak tussen die setlaars en swartmense dié met die Xhosas op die Oosgrens, sowat 800km van die oorspronklike nedersetting in Kaapstad. Die kontak het ook nie onmiddellik oorgegaan in die sogenaamde onderdrukking van swartmense nie, aangesien daar ‘n uitgerekte fase van konflik tussen die Xhosas en die setlaars was, ‘n soort skaakmatsituasie waartydens die Oosgrens aan die Visrivier redelik staties gebly het. Tot so laat as die twintigste eeu is die Xhosas in die Ooskaap in relatiewe vrede gelaat, met die totstandkoming van die Transkei- en Ciskeituislande. Die agterlikheid van bogenoemde gebiede, selfs vandag nog, spreek natuurlik boekdele oor hoe kolonialisme nie vir swart armoede geblameer kan word nie.

Die grootskaalse kolonisering van die binneland en kontak met swartmense het eers waarskynlik met die Groot Trek begin, wat nie 350 jaar gelede nie maar sowat 170 jaar gelede ’n aanvang geneem het, rondom 1835. Selfs die Groot Trek was egter iets wat vandag nie veel aandag sou trek nie. Daar is skattings dat die Groot Trek slegs 12000 deelnemers ingesluit het, oftewel soveel mense as wat in ‘n kleinerige dorpie soos Ventersburg woon. Ventersburg is ‘n dorpie waardeur mens binne een minuut kan ry op pad Kaapstad toe. Watter impak in terme van grootskeepse "onderdrukking" van die plaaslike bevolking twaalf duisend mense op ‘n gebied van driemiljoen vierkante kilometer (Suidelike Afrika) kon maak, is ook debatteerbaar.

Die prentjie wat egter deesdae voorgehou word van trekboere wat die plaaslike bevolking voor die voet uitgemoor het en brutaal hul grond by hulle afgeneem het, is eenvoudig onwaar. Die Voortrekkers het inteendeel dikwels grond bekom deur middel van onderhandelinge met die plaaslike bevolking. Piet Retief is byvoorbeeld vermoor juis tydens ‘n proses van onderhandeling met Dingaan oor grond. Die verhouding tussen die Voortrekkers was ook geensins altyd dié van verdrukker teenoor verdrukte nie. In Hermann Gilliomee se boek oor die Afrikaners, word daar selfs vertel van Voortrekkers wat verkies het om eerder onder die heerskappy van ‘n swart koning, Moshoeshoe, as onder die Britse vorstehuis te leef.

Daar was voorts dikwels geen plaaslike bevolking om mee te onderhandel oor grond nie – daar was met ander woorde groot gebiede wat bykans geen menslike bevolking gehad het nie. Die Hoëveldstreek was byvoorbeeld yl bevolk as gevolg van die volksmoord onder swartes bekend as die Mfekane, iets wat liefs deur die ANC verswyg word as synde die moorddadige uitwissing van swartes deur ander swartes. Volgens ANC-propaganda is swartes altyd die slagoffers en blankes die boosaards, maar die geskiedenis van die Mfekane vertel ‘n heel ander verhaal. Waar daar wel kontak was tussen Trekkers en die plaaslike bevolking, is die Trekkers se grond óf deur onderhandelinge óf deur ‘n gewapende stryd bekom, maar weer eens was gewapende konflik beperk tot ‘n handjievol insidente.

Die voor-die-handliggende vraag is egter wat sou gebeur het, was dit nie vir die kolonisering van die binneland nie. Wat die onbevoegde Mbeki en sy ewe onbevoegde kamerade in sy regime gerieflik ignoreer, is die realiteit van die beskawingspeil van die swartmense wat die Voortrekkers en ander setlaars teëgekom het . Daar is amper ‘n ongeskrewe aanvaarding van ‘n "feit" vanuit die Mbeki-koor, naamlik dat swartmense voor 1835 in een of ander idilliese toestand geleef het. As dit nie vir kolonialisme was nie sou hierdie mense vandag, nes die Suid-Koreane, ‘n internasionale mag wees om mee rekening te hou, lui hierdie drogredenasie. Dit is bloot kolonialisme en apartheid wat hulle “teruggehou” het. Bostaande is natuurlik snert en die teendeel is waar.

Gemeet aan Westerse norme, sou die lot van swartmense vandag sonder kolonialisme uiters haglik gewees het. Die lot van hedendaagse swartmense word dikwels aan Westerse norme gemeet, byvoorbeeld aan die hand van hul toegang tot Westerse uitvindsels soos spoelriolering, iets wat die Romeine reeds in Pompei gehad het. Die mense wat die Voortrekkers egter aangetref het, was grootliks primitiewe trekboere wat geen konsep van die wiel, die skarnier, die geskrewe woord of allopatiese medisyne gehad het nie. Was hierdie mense dus in moderne terme agterlik oftewel "onderdruk", as gevolg van kontak met die Voortrekkers, of ten spyte daarvan? Die antwoord is duidelik laasgenoemde.

In 1900 was daar slegs sowat 3 miljoen swartmense, onder andere omdat trekboerdery en die gebrek aan gesofistikeerde landboutegnieke nie ‘n groter bevolking kon ondersteun nie, en ook omdat ‘n volslae gebrek aan kennis oor effektiewe sanitasie en selfs die mees basiese mediese kennis geheel en al ontbreek het by die swart bevolking. Sonder kolonialisme en die beskawende invloed van kontak met Westerlinge sou hierdie mense vandag steeds in uiterste ellende geleef het, veral gemeet aan Westerse standaarde, bloot omdat hulle vir derduisende jare vóór 1652 geen teken getoon het dat hulle ‘n gevorderde, tegnologiese beskawing kon bou nie. Swartes was voor kontak met blankes uitgelewer aan siektes soos malaria asook onmagtig om hulself teen droogtes te verweer, omdat hulle geen kennis van besproeiing gehad het nie. Was dit nie vir sendelinge en koloniseerders nie, sou Suider-Afrika se swart bevolking waarskynlik vandag nog nie veel meer as drie miljoen gewees het nie. Die impak van beide kolonialisme en apartheid was weliswaar dramaties, maar in ‘n totaal ander sin as wat Mbeki en sy trawante probeer voorgee. Dit was dramaties positief vir die inheemse bevolking. Binne ‘n honderd jaar vanaf 1900 het die "onderdrukte" bevolking ontplof en vertiendubbel, tot op sy huidige vlak van meer as 35 miljoen.

Die ware nalatenskap van kolonialisme en apartheid, anders as wat die ANC-regime wil te kenne gee, was en is ‘n ongekende bevolkingsontploffing en ‘n enorme toename in welvaart vir swartmense, iets wat nooit moontlik sou gewees het sonder die hulp van Westerlinge soos die Voortrekkers nie.

Vervolg De Klerk en Vlok gerus

Adriaan Vlok het homself enkele maande gelede verneder deur die radikale teoloog, Frank Chikane, se voete te gaan was. Nou ontvang hy sy verdiende loon met die nuus dat hy waarskynlik vervolg gaan word.

Maar ook F.W. de Klerk, die voormalige staatspresident wat ons in die huidige toestand van volslae magteloosheid, ongelykheid en geweld gedompel het met sy onbesonne oorgawe aan die radikale ANC/SAKP-ballingbende, gaan blykbaar tesame met Vlok vervolg word.

De Klerk, asook sy hoofonderhandelaar Roelf Meyer, word vandag allerweë in Afrikanergeledere as ’n verraaier beskou. Meyer het intussen letterlik na die ANC oorgeloop, wat ’n aanduiding is dat hy moontlik nog altyd aan die destydse eksterne gewapende vleuel, Umkhonto we Sizwe, onder aanvoering van Joe Slovo se kant was.

Of De Klerk ook op ’n stadium deur die ander kant gewerf is, sal ons nooit weet nie. Hy mag as verraaier gehandel het, of het bloot ’n kranksinnige graad van nalatigheid aan die dag gelê. Dit mag ook wees dat hy so naïef en onnosel was dat hy die ANC ernstig opgeneem en geglo het dat hulle werklik vir die Afrikaner plek in hul revolusionêre, gesuiwerde Afrosentriese staat sou inruim. Soos Pik Botha, ’n ander NP-“verligte” van destyds, onlangs verklaar het, het die ANC egter “vir ons gelieg”.

Hoe dit ook al sy, en benewens Piet de Wet en ander hensoppers tydens die Anglo-Boereoorlog, is F.W. de Klerk vandag sekerlik die mees gehate man in die Afrikanergeskiedenis. Hy is wesenlik verantwoordelikheid vir die ellende wat ons tans ervaar in die vorm van geweld, taal- en rassediskriminasie, verval van ons territoriale integriteit met die instroming van buitelanders oor ons grense, grondhervorming en alles wat daarmee saamhang.

Onder sy vele flaters of doelbewuste pogings om ons toekoms te saboteer, het De Klerk ook in 1991 op die aandrang van Mandela ’n amnestiewet gestem waardeur al die gevange en veroordeelde ANC-moordenaars kwytskelding ontvang het. Sy eie veiligheidsmagte het egter geen amnestie ontvang nie en moes voor die WVK-sirkus verskyn waar die vyande van die Afrikaner, onder andere Alex Boraine en Desmond Tutu, ons internasionaal as Nazi’s en volksmoordenaars beswadder het.

“Die revolusie vreet sy eie kinders op,” het Danton tydens die Franse Revolusie gesê. Hierdie ou waarheid verkry vandag nuwe stelligheid met die De Klerk-vervolging. F.W. het waarskynlik nooit kon dink dat die ongenaakbare revolusie wat oor die afgelope dertien jaar soveel duisende Afrikanerlewens sou eis, hom ook uiteindelik in sy visier sou kry nie.

As De Klerk hare gehad het, sou hy hulle vandag uit sy kop wou trek omdat hy destyds so goedsmoeds die ANC se totale terroristeleër kwytgeskeld, maar nie aan sy veiligheidsmagte en aan homself gedink het nie. Op ’n manier het slim sy baas gevang en is gewone Afrikaners geregtig op ’n bietjie leedvermaak om te sien hoe die ANC besig is om met De Klerk te mors.

Met sy perskonferensie gister het hy gepoog om simpatie vir hom onder Afrikaners te wek, maar jammerlik gefaal. As De Klerk weet wat goed vir hom is, sal hy vandag sy verskoning aanbied, nie aan Frank Chikane of die ander ANC-gedrogte wat hard daaraan werk om ons à la Mugabe uit ons land te verdryf nie, maar aan sy eie mense wat hom eens met hul toekoms vertrou het. De Klerk behoort op sy knieë te gaan en te erken dat hy met sy “onoorwonne oorgawe”, soos Giliomee daarna verwys, die mees groteske wandaad in ons 350-jarige geskiedenis begaan het.

Wat hy gedoen het, is besig om meer vernietigend op die Afrikanervolk in te werk as Milner en Kitchener se konsentrasiekampe; ons hele toekoms in Afrika is op die spel. Daarvoor sal hy nooit vergewe word nie en behoort hy, soos ek reeds in The Scourge of the ANC geskryf het, voor ’n Afrikaner-vuurpeleton te sterf.

Gedane sake het egter geen keer en ons mense, anders as die ANC-kommissaars, is nie van nature wraaksugtig nie. Daarom kan De Klerk in ’n geringe mate bydra tot ons huidige stryd deur te erken dat hy ’n enorme fout begaan het. Hy kan selfs pleit dat hy deur die Britte en Amerikaners mislei is. Dit sal die reeds wankelende legitimiteit van die huidige stelsel verder aftakel en sodoende ons huidige pogings om vryheid te herwin, vergemaklik.

Tot tyd en wyl De Klerk werklik tot inkeer kom en besef watter kolossale onreg hy ons aangedoen het, sal gewone Afrikaners hulle verlustig in die gedagte dat die eertydse arrogante verraaierpresident nou self deur sy eertydse vriende aangekla gaan word.

De Klerk was lid van die Staatsveiligheidsraad en moes vir seker op hoogte gewees het van koverte operasies wat deur die destydse veiligheidspolisie en nasionale intelligensie gevoer is, veral waar sluipmoorde ter sprake was. Die ANC en sy nasionale vervolgingsgesag is daarom korrek in hul afleiding dat De Klerk ewe strafbaar as Vlok en sy voetsoldate is. Sy verweer dat hy kastig naïef was en net van sulke sake in die koerante gelees het, kan kwalik ernstig opgeneem word.

Tot tyd en wyl De Klerk berou begin toon, sal die wens van die gewone Afrikaner wees dat sy kierangs mag braai en dat hy as openbare figuur afgetakel sal word tot ’n vlak benede die smaad en vernedering wat ons volk tans reeds van sy vyande verduur.

bridal hair tiara Фільчаков прокурор

Polisie en howe bied SA publiek nie meer beskerming

Die tyd het aangebreek dat die Suid-Afrikaanse publiek moet besef dat hulle aan hul eie lot oorgelewer is wat hulle veiligheid betref. Die fout wat ons maak is om te dink dat die polisie en die staat ons tot hulp sal wees in hierdie anargie van misdaad. Dat die aanpassing vanaf ’n eens Eerstewêreldland na ’n totale Afrikastatuur moeilik is, is verklaarbaar maar ons sal moet wakker word en begryp dat elkeen homself sal moet beskerm totdat daar weer ’n Christen-owerheid in beheer is wat die verskil tussen reg en verkeerd verstaan, wat weet dat korrupsie en orde nie in een bestel saam kan bestaan nie, wat weer hierdie land sal kan opbou tot die selfstandige en korrupsievrye staat wat dit tot in 1966 was, en deur bekwaamheid weer die beskermheer vir die inwoners van Suid-Afrika sal wees.

Alexander Solsjinitsin, Nobelpryswenner van Rusland, beskryf onder meer ’n kommunistiese regering soos volg:

“Die staat verbied ’n burger in sy Strafkode om vuurwapens en ander wapens te besit, maar onderneem nie self om hom te beskerm nie. Die staat oorhandig sy burgers aan die mag van die rowers.”

Hy kon net sowel Suid-Afrika hier beskryf het. Ons moet daaruit finaal besef dat ons geen beskerming van die ANC-regime, die polisie of vanuit die verdraaide regstelsel sal ontvang nie. Daarom moet ons dringend leer om self elke oomblik paraat te wees. Wie dit nie doen nie, sal die prys daarvoor betaal.

Om te verstaan waarom ons geen hulp van die polisie kan verwag nie, hoef mens net na ’n paar feite te kyk. Behalwe die 2 535 vakante poste wat in die jaar 2000 in die SAPS ontstaan het en steeds ’n groterwordende probleem is, maak die statistiek van die Medical Research Council (MCR) van daardie jaar, (by gebrek aan korrekte nuwe statistiek) die saak reeds duidelik. Sowat 14 600 SAPS-lede het daardie jaar ernstige kriminele aanklagte teen hulle gehad, dit is 1 uit elke 4; 20 000 het toe reeds kriminele rekords gehad; 25% SAPS-lede het nie motorbestuurlisensies gehad nie; 32 482 moorde is daardie jaar gepleeg (nie 21 683 soos volgens die polisiestatistiek nie) maar slegs 21,9% moorde is ondersoek en slegs 12,8% gewapende rooftogte en 6,4% motordiefstalgevalle is opgelos. En wanneer Interpol konstateer dat daar 54 298 moorde in die jaar 1995/1996 plaasgevind het, dan beweer die SAPS daar het slegs 26 883 plaasgevind.

As die polisie in 1996 dan ook nog erken dat hulle nie ’n enkele een van die 700 misdaad-sindikate wat in Suid-Afrika aktief is, aangekeer het nie, dit terwyl ons land volgens die Wêreld Ekonomiese Forum bestempel word as die tweede hoogste ter wêreld in georganiseerde misdaad (slegs Colombia oortref ons), kan ons maar seker wees dat daar in 2007 veel meer korrupsie en misdaad as óóit in Suid-Afrika plaasvind. Daarom dan seker die gekookte misdaadstatistiek van 2006/2007?

Die korrupsie en geweld wat nou alledaags in die polisiekantore en -selle plaasvind, is ’n verdere bewys van die onmoontlikheid dat hulle ons sal beveilig. Volgens ouditte klop die aantal vuurwapens in polisieregisters geensins met die aantal in die bergingstore nie. En wanneer vuurwapens “weg, gesteel of misplaas” is, word dit nie in die registers aangeteken nie. Gerugte lui ook dat polisielede vuurwapens uit die stoor teen R900 per aand uitverhuur, en vir nog R10 per patroon word dit ’n winsgewende handelstransaksie!

As daar gekyk word na die aantal sterftes van gevangenes in polisie-aanhouding, is dit ook duidelik dat ’n groot aantal van die polisiemag nie meer poog om wet en orde te handhaaf nie. Die sogenaamde daling van 5% sterftes in 2005/2006 tot 68,8% per provinsie, maak dit duidelik waarom mnr Peter Wheeler onlangs in die Wes-Kaap tot die dood toe aangerand is in ’n sel waarin hy met voorbedagte rade saam met anti-wit rassehaters geplaas is. Die moordklag in verband daarmee wat tans deur die onafhanklike klagtedirektoraat ondersoek word, sal sekerlik nie tot veel antwoorde lei nie.

Sara-Lee Nel, ’n agtienjarige meisie wat op 23 Maart 200 meter van haar huis in Rustenburg deur drie barbare verkrag is, is ook een van die miljoene slagoffers wat kan vertel hoe die polisie afwesig en moedswillig was. Haar ouers beweer dat die polisie nooit behoorlik ondersoek ingestel het nie. Die polisielid wat wel die aand uitgekom het, was onder die invloed van drank en die misdaadtoneel is nie ondersoek nie. Haar jonger boetie het haar onderklere ’n week later daar opgetel terwyl ’n vrou haar bos huissleutels later daar gekry het. Sara-Lee is nooit gekontak vir ’n uitkenningsparade nie alhoewel die verdagtes aangekeer is, maar hulle is nou op 13 Junie na ses weke aanhouding vrygelaat weens onvoldoende getuienis.

Daarby moet ons weet dat 90% van misdadigers herhaaldelik misdaad pleeg omdat hulle sonder meer vrygelaat word soos Sara-Lee se verkagters, moedswillig of verkeerdelik, omdat geen beheer oor lasbriewe, hofdokumente en vonnisbriewe uitgevoer word nie. Selfs die meerderheid opnamemasjiene van howe is gesteel of stukkend, dus kan daar dikwels nie voldoende getuienis wees nie, soos ook in Sara-Lee se geval.

Prof Tom Coetzee, voorste strafregkenner, het die publiek op 15 Julie 2007 gewaarsku dat die chaos in die landdroshowe aan volslae wanorde grens wat gaan lei tot groot anargie. Wanneer onskuldige mense in tronke sit as gevolg van onbevoegde, nalatige en moedswillige amptenare, dui dit ook op die ineenstorting van die strafregstelsel. Geen wonder dat 15 gevaarlike langtermyngevangenes op grond van vals lasbriewe wat hulle vrystel, hierdie maand weer op die niksvermoedende publiek losgelaat is nie. Die omkoopgeld daarmee gepaard sowel as die miljoene rande wat gesteel word uit intestate boedels, geld wat na die naasbestaandes moes gaan, dui daadwerklik op ’n reeds ineengestorte regstelsel. ’n Hooflanddros in Johannesburg, mnr Gert Jonker, het daarom op 13 Julie sy hande in die lug gegooi met die woorde “Genoeg is genoeg! Dit kan nie so aangaan nie”.

As ’n inwoner van Hongseong in Suid-Korea ’n brief aan Beeld stuur met die woorde: “Die volgende boodskap het Woensdag die 13e Julie 2007 op ‘Arirang’ – die Engelse TV-stasie in Suid-Korea – geflits: ‘Travelers to South Africa are advised to be extra vigilant in the aftermath of frequent burglaries in South Africa’”, dan weet ons die horlosie het duidelik geslaan en sal ons onsself moet beveilig teen alle misdadigers, ook die polisie en die staat wat nie net geen beveiliging vir ons bied nie, maar met groot omsigtigheid bejeën moet word weens hulle aandeel in die bevordering van misdaad.

штукатурная смесь топкарго отзывы

Zim kan SA dramaties be?nvloed

In sy jongste rubriek vat Anton Barnard die kernuitkomste van die Zim-krisis kort en akkuraat saam.

“Oorweeg egter vir ’n oomblik die situasie teen Kersfees 2007, wanneer die ekonomie in Zimbabwe finaal ineengestort het. Mugabe kan nie meer sy veiligheidsmagte betaal nie. Hulle is egter gewoond aan ’n lewenspeil wat ver bo die normale Zimbabwiër s’n verhewe is. Skielik sit hulle in dieselfde bootjie as hul ellendige mede-landsburgers. Wat gaan hierdie goed-bewapende en opgeleide soldate en polisielede doen?

Reg geraai: hulle gaan wettelose entrepreneurs word. Dit help natuurlik nie om onwettige ‘sakebedrywighede’ in ’n land met ’n vernietigde ekonomie te bedryf nie, want alles is reeds daar geplunder. Anders as in Waterkloof en Bryanston. As ons gedink het die misdaadgolf van 2006/7 was erg, hoe gaan 2007/8 s’n lyk, wanneer derduisende desperate Zimbabwiese weermag- en polisielede met AK-47’s in die hand die poreuse Limpopogrens oorsteek?”

Ek is bevrees dat dit ons paadjie vorentoe in meer as een opsig uitstippel. Geruime tyd het ek reeds die gevoel dat Zimbabwe die bepalende faktor vir die stabilitiet van SA gaan wees en dat dit in alle waarskynlikheid die einde van die ANC-orde gaan meebring.

Soos die situasie tans in SA staan is die misdaad reeds in die grysgebied tussen ’n terrorismeoorlog en geweldsmisdaad. Mens kan eintlik nie meer na SA bloot as ’n misdadige of selfs moorddadige land verwys nie, maar eerder na ’n land wat in ’n gesiglose soort swart-op-wit terreuroorlog (à la Mau-Mau) verkeer. Met die realistiese scenario wat Anton Barnard voorsien, juis weens die ekonomiese noodwendigheid daarvan, sal die “misdaad”-situasie onhoudbaar raak.

Die reeds verswakte SA staat met sy grootliks disfunksionele en korrupte veiligheidsmagte wat reeds beheer oor die situasie verloor het, sal dan geheel en al irrelevant raak. Dit sal ’n situasie wees van gewone burger versus “krimineel”. Lg. situasie is reeds in ’n groot mate die geval – met die verskil dat gewone burgers nog nie werklik die wapen opgeneem het nie.

Ook die swart massas is sielkundig reg vir ’n oorlog. Vannoggend op pad werk toe het ek verby drie optogte van honderde knopkierie- en stokswaaiende swartes gery. Hierdie soort verskynsel wat nie alleen met stakings verband hou nie raak al meer ’n algemene gesig.

Wanneer Zimbabwe se ontluikende finale ineenstorting oor slegs enkele maande voltrek is, sal hul veiligheidsmagte se “sakebedrywighede” in Suid-Afrika ons beslis by ons bepalende oomblik bring. Dan sal elkeen van ons die realiteit van ’n baie meer intensiewe terro-oorlog begin voel. Ons sal geen ander opsie meer hê as om die wapen op te neem nie. Dit is elke Afrikaner se plig om nou reeds opleiding te ondergaan om homself en ons volk in die situasie wat kom te handhaaf en te oorwin.

no deposit topcargo кидалы

Zimbabwe: binnekort in ‘n woonbuurt naby jou…

Zimbabwe is ‘n bron van nimmereindige spekulasie onder bekommerde Suid-Afrikaners. Wanneer gaan die ineenstorting sy finale stadium bereik? Hoekom weier Thabo Mbeki om effektiewe druk toe te pas? Hoe kry die Zanu PF dit reg om enige kiesers hoegenaamd oor te haal om vir hom te stem? Gaan die Zimbabwiese dollar aan die rand gekoppel word en Suid-Afrika se ekonomie ook oor die afgrond meesleur?

Uiteraard kan mens slegs spekuleer oor die ANC-regime se misterieuse ondersteuning vir die Mugabe regime, iets wat sekerlik ‘n enorme internasionale verleentheid vir die Suid-Afrikaanse owerhede moet wees. Daar is moontlik heelwat fasette hieraan. Een is dat enige kritiek op ‘n swart regering, al is dit ‘n despoot s’n, Thabo Mbeki se Afrosentrisme dwars in die krop steek. Moontlik is die onverklaarbare ondersteuning vir ‘n kranksinnige ou man, ten koste van sy eie ekonomie, verwant aan Mbeki se weiering om die skakel tussen MIV en vigs te erken. Kan dit wees dat Mbeki enige Westerse kritiek op ‘n swart staatshoof, al is laasgenoemde ‘n brutale diktator, as rassisme sien, nes hy enige sprake van vigs as rassistiese kritiek teen dierlike swart seksuele gewoontes ervaar?

Hoe dit ook al sy, sit die ANC met ‘n geweldige tamelêtjie sover dit Zimbabwe betref. Dit sou bitter maklik wees om Mugabe uit die kussings te lig. Mbeki hoef slegs ‘n foonoproep na Megawatt Park te maak om Zimbabwe se elektrisiteit af te sny, en dan is dit ‘n kwessie van tyd. Sodoende sal Mbeki egter teen ‘n ou bondgenoot draai, en die Weste gelyk gee oor iets wat Mbeki self, as ‘n intelligente man, reeds lankal besef het: Afrika se regerings en staatshoofde is fundamenteel geneig tot magsbeheptheid, wanbestuur en anargie.

Dit is reeds so dat miljoene Zimbabwiese burgers onwettig in Suid-Afrika is. Dat blanke belastingbetalers lank reeds as onvrywillige maar vrygewige gasheer vir gratis opvoeding aan derduisende Zimbabwiese skoolkinders optree, en goedgunstiglik vir swanger Zimbabwiese vrouens se bevallings betaal, is ‘n feit soos ‘n Nguni-koei. Wat blanke Suid-Afrikaners egter meer moet bekommer, is die nagevolge van die onvermydelike finale ineenstorting van Zimbabwe, iets wat sekerlik slegs ‘n paar maande weg is.

Die een en enigste ding wat Mugabe steeds aan bewind hou, is ‘n lojale polisie- en weermag. Mugabe se regime sorg eerstens vir sy veiligheidsmagte. Dis húlle wat die belaglike edik namens Mugabe afdwing, waarvolgens alle winkels hul pryse moes halveer. Selfs ‘n tienjarige kan voorspel wat sal gebeur as handelaars gedwing word om goedere onder kosprys te verkoop. Oorweeg egter vir ‘n oomblik die situasie teen Kersfees 2007, wanneer die ekonomie in Zimbabwe finaal ineengestort het. Mugabe kan nie meer sy veiligheidsmagte betaal nie. Hulle is egter gewoond aan ‘n lewenspeil wat ver bo die normale Zimbabwiër s’n verhewe is. Skielik sit hulle in dieselfde bootjie as hul ellendige mede-landsburgers. Wat gaan hierdie goed-bewapende en opgeleide soldate en polisielede doen?

Reg geraai: hulle gaan wettelose entrepreneurs word. Dit help natuurlik nie om onwettige "sakebedrywighede" in ‘n land met ‘n vernietigde ekonomie te bedryf nie, want alles is reeds daar geplunder. Anders as in Waterkloof en Bryanston. As ons gedink het die misdaadgolf van 2006/7 was erg, hoe gaan 2007/8 s’n lyk, wanneer derduisende desperate Zimbabwiese weermag- en polisielede met AK-47’s in die hand die poreuse Limpopogrens oorsteek?

Die agtste wonder van die w?reld

‘n Wêreldwye peiling is onlangs gehou om die sewe wonders van die hedendaagse wêreld te kies. Van die sewe wonders van die antieke wêreld bestaan daar slegs nog een, naamlik die groot piramide by Gizeh.

Die ander wonders het ingesluit die hangende tuine van Babel en die lighuis by Alexandrië. Bykans 100 miljoen mense het deelgeneem aan ‘n internasionale stemmery. Die sewe wonders van die moderne wêreld is as volg gekies: die Groot Muur van China, die Taj Mahal in Indië, die Colosseum in Rome, die Christusbeeld in Rio de Janeiro, die Inka’s se stad Machu Picchu in Peru, die ruïnes van Petra in Jordanië en die stad Chichén Itzá in Meksiko.

Asië het die verkiesing "gewen" met drie wonders, Europa het slegs ‘n (politiek korrekte?) een gehad, Suid-Amerika twee en Noord-Amerika een. Wat natuurlik skitter in sy afwesigheid is die wêreld se tweede grootste kontinent, Afrika. Afrika het weliswaar ‘n kandidaat gehad: die stad Timboektoe in Mali.

Ongelukkig vir Afrika het die deelnemers aan die kiesery waarskynlik besef dat die Islamitiese akademie aldaar bitter min met Afrika en inheemse denke te doen gehad het. Die intellektuele stukrag van die akademie was volledig van Arabiese oorsprong. Van die res van Afrika, en veral die lande buite die Arabiese invloedsfeer, was daar hoegenaamd geen melding gemaak nie.

Ek hoef nie uit te brei oor watter geskiedenislose vakuum en letterlike donkerte Afrika suid van die Sahara verteenwoordig nie. Hierdie was die kontinent wie se inwonders vir eeue na die see gestaar het sonder om daaraan te dink om ‘n skip te bou, die kontinent waar basiese uitvindsels soos die wiel, die geskrewe woord, skarniere, riolering en besproeiing onbekend was, laat staan nog telefone, buskruit of die differensiaalrekenkunde.

Vernederend, is dit nie, dat ‘n reusagtige kontinent so arm van gees kon wees dat ‘n blote skiereiland, Europa, nie minder nie as ses nominasies kon ontvang teenoor die embarrasserende een van Afrika nie, een wat boonop onder eksterne invloed opgerig is?

Tog is daar diegene, veral lede van die swart groepe van Amerika en akademici soos Martin Bernal, wat hardnekkig bly ontken dat Afrika ‘n enorme agterstand het. Hierdie mense kwalifiseer vir my as die agtste wonder van die wêreld.

Hulle is mense wat teen alle beskikbare getuienis in bly aanspraak maak daarop dat veral Westerse denke en beskawing grootliks hul oorsprong in Afrika gehad het, wat aanhou aanspraak maak daarop dat Afrikane en Inkas se beskawings op ‘n gelyke vlak was. Daar is selfs ‘n hele beweging wat probeer om hedendaagse geloofwaardigheid of relevansie aan primitiewe gebruike soos toordoktery te verleen onder die naam inheemse kennis ("indigenous knowledge").

Mens hoef egter nie so ver soos Bernal se instansie, Columbia Universiteit, te soek vir só ‘n wandelende wonder nie. Thabo Mbeki se Afrosentrisme steun sterk op werke soos Black Athena. Nader aan die huis het selfs Afrikaners een in eie geledere: Max du Preez. Max bly wonderbaarlik en hardnekkig ontken dat Afrika ‘n agtergeblewe kontinent is.

Hy is onbeheerbaar opgewonde oor ‘n sogenaamde metropool wat glo naby Johannesburg in antieke tye bestaan het, en oor enkele goue beeldjies wat in die Noord-Transvaal gevind is. Vreemd dat daar bitter min van Max se "metropool" oor was in 1886 toe goud op die Witwatersrand ontdek is, of hoe? Nee, darem nie regtig vreemd nie.

Die sogenaamde metropool was in der waarheid bloot ‘n versameling tydelike skuilings en vuurherde opgerig deur nomadiese trekboere, waarvan slegs enkele, onbeduidende oorblyfsels agtergelaat is. Van ‘n hoë beskawing (in teenstelling met ‘n kultuur) was daar egter geen sprake nie.

Afrosentriste soos Mbeki en Du Preez doen Afrikane kennelik ‘n enorme onreg aan. Dit is eers as mens jou eie probleme eerlik in die gesig kan staar, dat jy daadwerklike vordering kan toon. Asiate soos die inwoners van China en Japan het gesnap dat, hul geskiedenis van hoë beskawing ten spyt, hulle sou moes aanpas om by te hou in die moderne wêreld.

Vandag maak Taiwan, Japan en China veel beter en meer koste-effektiewe rekenaarskywe as enige Westerse land. Max du Preez, Martin Bernal en Thabo Mbeki se wonderbaarlike maar halstarrige weiering om die realiteit vierkantig in die oë te staar, gaan Afrikane nog duur te staan kom.

Die grootste Afrikanertaak ooit

Die jongste misdaadstatistiek het ’n hele paar dinge verklap. En mens moet ’n bietjie huiswerk gaan doen wanneer jy met sulke blatante leuens te doen kry. Dít bring mens nader aan die ware probleem, wat jou weer ’n tree nader aan die antwoord bring, die antwoord wat die grootste taak vir Afrikaners in ons Afrikanergeskiedenis gaan meebring.

Jackie Selebi, nasionale polisiehoof, sê dat misdaad hom nie slapelose nagte besorg nie en Charles Nqakula, minister van onveiligheid, reken dat misdaadvlakke in die land daal, terwyl Thabo Mbeki misdaad as ’n persepsie afmaak. Met sulke sieninge is dit blykbaar net die naasbestaandes van die derduisende slagoffers van misdaad wat hallusineer, asook so ’n paar regdenkendes…

As ons dalk dink dat hierdie misleidende statistiek aan ons voorgehou word omdat die ANC hierdie keer nie sommetjies kán maak nie, sit ons die pot ver mis. Hulle berekeninge is lank gelede met deurdagtheid gedoen en hulle somtotaal is honderd persent in die kol. Vir hulle is die enigste antwoord: “People, get ready, there’s a war a’coming . . . the last white dog must die!” En hulle glo ook dat die doel die middele heilig, dus kan hulle nie verkeerd wees deur toe te laat dat diefstal, moord en verkragting alles regverdig in hulle oorlog vir “black Africa!” nie. Waarom dan nie nog lieg ook daaroor nie?

Kom ons kyk waarop baseer Selebi en sy meelopers die sukses van hulle leuens wat hulle so vryelik opdis: Eerstens, volgens direkte getuienis van sommige blanke polisielede, is hulle distrikte se polisiemanne aangesê om nooit ’n “dubbel-inskrywing” oor misdaad te maak nie, dws wanneer daar byvoorbeeld ’n transito-rooftog plaasvind, word die dodesyfer daarvan, indien enige, nie in die moordkolom ook aangeteken nie. So word al die statistiek hanteer. Dus het ons nie ’n benul van die ware moordsyfer of van die ander misdaadstatistiek nie.

Tweedens kan u maar die internet deurkruis sonder dat u ’n weergawe sal vind van die ware misdaadstatistiek vóór 1994. Al wat u sal sien, is statistiek van die gekookte weergawe vanaf 1994-1995 toe die ANC die “moorddadige land” geërf het van die vorige bestel, met ongeveer 26 000 moorde nog in daardie jaar, wat die ANC natuurlik deur hul voortreflike bestuursvernuf nou afgebring het na net oor die 19 000 moorde in 2006-2007… En die ergste is, mense glo hierdie leuens! Selfs nie eers met die ANC se terreurdade daardie tyd binne Suid-Afrika ingereken, kon die moordsyfer so hoog wees nie. En so kan dit ook nou nie net 19 000 wees nie want volgens kenners se beraming word tot een derde van alle misdaad veral onder die ANC-bestel, nie eers aangemeld nie; en so is daar ook te veel individuele getuienis oor misdaad wat nooit aangemeld is nie. Maar, gee die ANC wat hom toekom, hy kán somme maak!

Selebi roem hom op die feit dat misdaad in heelwat van die statistiekafdelings gedaal het, maar hy verstaan nie dat almal nie gebluf word deur sy woordspeletjies nie. Sou hy dalk verstaan as ons aan hom verduidelik dat die moordsyfer op sy polisiemanne so gestyg het omdat daar nie meer ontsag vir ’n polisieman is soos vroeër nie, en daarom die daling in gewone aanvalle op polisiemanne? En sou hy verstaan as ons aan hom verduidelik dat die getal verkragtings gedaal het omdat die verkragter sy slagoffer deesdae eerder vermoor as om ’n getuie na te laat want hy word tog nie gestraf nie? Vandaar die hoër moordsyfer! En sou Selebi verstaan as ons aan hom verduidelik dat die aantal gewone huisinbrake verminder het omdat dit nou veel makliker is om gewapende roof te pleeg wanneer mense by hulle huise is, aangesien die patetiese regstelsel tog geen gevaar vir die moordenaar inhou nie? Daarom die 25% styging die afgelope jaar in gewapende rooftogte by huise en die hoër moordsyfer!

Dan kom Nqakula en hy vra: “Wat doen jý teen misdaad”. En dit is nou hier waar ons begryp dat hy nie die vorige sommetjies help maak het nie, maar iemand ver bokant hom… dat hy maar net ’n spreekbuis in die aanloop tot die eindtotaal van hierdie som is. Genadiglik begin van ons mense se rekenaartjies nou werk, en hulle antwoord Nqakula in die media soos volg: “Duur elektriese omheining”, “Wapens” “Selfone in verbinding met bure”. “Motors met beveiliging”, “Ekstra versekering ten duurste”, “Vermy sekere skole”, “Beplan elke roete wat gery moet word”, “Nie meer in die aand uitgaan nie”, “Neem kinders skooltoe want tot fietse word gekaap”, “Is wetsgehoorsame burgers”, “Werk hard vir my geld”, “Respekteer ander mense en hulle eiendom”, “Respekteer padreëls”, “Betaal ektra hoë belasting”, “Betaal u salaris”, ens, ens.

En dan kom ook hulle vrae aan Nqakula wat dui op enerse gevoelens van genoeg is genoeg: “Moet ons ons werk bedank en joune kom doen?”, “Hanteer jy die portefeulje Veiligheid of moet ons?”, “As u nie die ‘joppie’ kan doen nie, waarom weier u nie?”, “Moet ons dít ook nog vir die regering doen?”, “Wat doen JY met my belastinggeld!?”, “Ek betaal belasting, en JY, ons geagte minister???”, “Het u nie u posomskrywing gelees nie of nie verstaan nie?”, “Ons wonder waarom jy ’n salaris kry en of ons nie iets dááraan moet doen nie!?”, “Wat moet ’n bereidwillige landsburger nóg doen om sy bydrae te lewer!?”, ens, ens.

Daar is nou genoeg oor die probleem gesê. Die antwoord op die probleem is egter nie so eenvoudig nie, maar ons weet uit ons geskiedenis wat vir ons in ons toekoms voorlê, en daarvolgens durf ons sekere feite konstateer. Die eerste is dat ons sal besef dat dit ons niks sal help om te onderhandel met die ANC oor hierdie gemors waarin ons verkeer nie – nie eers om Nqakula se bedanking te eis nie want swart mense verstaan nie daardie ere-kultuur nie, en dit sal ook niks aan die toestand verander.

As onderhandeling dan geen opsie is nie, kan die antwoord tog net lê in geloof oor wat ons te doen staan, en wanneer dáárdie antwoord duidelik geword het, sal ons besef dat ons hierdie land sal moet terugneem op die regte tyd, met al die genade en wysheid tot ons beskikking. Die geleentheid is besig om geskep te word vir ons deur die groot chaos wat gaan volg op voortslepende stakings en die leierstryd in die ANC. Moet vir geen oomblik dink dat hierdie chaos self gaan verdwyn en ons weer in ’n utopie gaan woon nie; dis Afrika hierdie, en ons moet hierdie geleentheid reg benut.

Daar wag binnekort ’n taak op die Afrikaner wat meer deursettings- en uithouvermoë sal verg as wat die meeste van ons nog ooit aan onderwerp was. Is ons fisies en geestelik gereed daarvoor?

free money for slots прокурор Фильчаков

Wil die ANC boer ?n rugby speel?

Sedert die ANC die bewind in 1994 oorgeneem het, het hulle elke denkbare instelling waarop hulle hul hande kon lê, finansieel geplunder. Die maklikste teiken was die ongeveer 27 beheerrade wat ingestel is ingevolge die bepalings van die Bemarkingswet. Die rade is bloot afgeskaf en die geboue wat die beheerrade opgerig het, is eenvoudig gestroop, daarna óf verkoop óf vir die ANC se doeleindes aangewend.

Elke beheerraad het oor aansienlike fondse beskik; die stabilisasiefonds van die mielieraad het byvoorbeeld op miljoene rande te staan gekom. So ook die koring-, suiwel- en al die ander rade. Die ANC het dit gedoen onder die voorwendsel dat hul landboubeleid op vraag en aanbod gegrond is en dat geen beheer gevolglik nodig is nie. Daar was sodoende geen beplanning of reserwefondse om in die geval van ‘n krisis soos ‘n droogte of oorstromings en dies meer, ten behoewe van die boere aan te wend nie.

In ‘n soortgelyke proses is die Land- en Landboubank leeg geplunder. Die blanke landbouers kon na die plundering geen hulp en geen voordele verkry nie; hulle is eenvoudig vir die wolwe gegooi. En toe het moordbendes boonop die boere begin uitmoor. Maar die punt is, die beheerrade se bates wat hoofsaaklik bestaan het uit die heffings wat van produsente gevorder is, het in die hande van die ANC-plunderaars verdwyn. Terloops kan gemeld word dat Thabo Mbeki voor 1994 by geleentheid aan my persoonlik verklaar het dat swartmense nie kan boer nie en dat hulle nooit sal leer om te boer nie. Só bring die teeplantasies in Magoebaskloof en die sitrusplaas te Zebediela pynlike herinnerings na vore. Die afleiding is onteenseglik, dat net soos Mbeki gesê het, hulle nog kon nooit boer nie; erger nog, hulle sal nooit leer om te boer nie.

Die volgende reeks slagoffers was die plaaslike owerhede, asook die streekdiensterade. Die streekdiensterade het verdwyn nadat hulle dolleeg gesteel en geplunder is onder die bedenklikste voorwendsels dat daar ondersoeke oorsee ingestel moes word of dat werkswinkels (met baie kos en drank) gehou moet word; nadat baie nuwe motorvoertuie vir amptenare aangekoop moes word, ensovoorts, ensovoorts. Elke munisipaliteit wat nog funksioneer, word nog steeds beroof en dit duur voort omdat munisipaliteite gedienstige melkkoeie is wat deurlopend deur blanke inwoners ge-“voer” word.

Ander instellings wat daarenteen vir ‘n wyle die plunderaanslae tot groot hoogte vrygespring het, is sommige sportinstellings. Die tennisfederasie het slegs ‘n uiters kort tydjie oorlewe nadat swart rowershande daarop losgelaat is. Dit was nie so eenvoudig vir Donker Afrika om die rugby te kaap nie – dit het ‘n tydjie geduur maar hulle was vasbeslote om regstellende aksie ook in rugbygeledere toe te pas en toe dit nie anders kon nie, is die hele wetgewende gesag van die agbare minister Stofile ingeroep en het hy met behulp van die nodige wetgewing ingegryp.

Die Suid-Afrikaanse rugby, soos ons dit geken het, is nou in sy laaste stuiptrekkings. Daar is egter geen manier waarop regstellende aksie ooreenkomstig die bevolkingsamestelling bewerkstellig kan word tot behoud van die spel nie. Dit is egter te betwyfel of dit werklik die doelstelling is. Dit is veel eerder ‘n geval om hul hande te lê op die miljoene rande wat hier te aas is. Die aansienlike fondse wat tot beskikking van die rugby-administrateurs is, sal soos ‘n groen koringland voor ‘n swerm sprinkane opgeslurp word. Hulle wil nie werklik rugby speel nie, hulle wil die geld hê. Té heerlik vir woorde. Maar dit is nie al nie. Bloot om die blankes te krenk, moet daar weggedoen word met die Springbokembleem. Maar dit kan ‘n bedekte seën wees; die Afrikaner Volkseie Sport (AVS) van meneer Daan Nolte kan dit dalk erf. Die Springbokembleem kan soos ‘n ryp appel in die AVS se skoot val.

Die vraag wat hierbo in die opskrif gestel is, kan op ondubbelsinnige wyse beantwoord word dat die ANC nie wil boer nie en hulle wil ook nie rugby speel nie. Die ou geldjies wat daar te aas is, is egter baie welkom.

Nou kan ‘n mens raai hoe veilig die lottogeld nog is. ‘n Mens sidder om te dink hoe veilig die brandstoffonds is wat deur ANC-manne bedryf word. Die lotto hoef nie weer te herleef nie maar die brandstoffonds moet egter met arendsoë dopgehou word.

Onthou, ons is elke dag een dag nader aan ons eie land.

www free games co uk Фильчаков