Krieket – Bladsy 4 – praag.co.za

Krieket: SA vandale vernietig bal

Gister het Graeme Smith en Loots Bosman op ‘n nut vir die planke waarmee hulle op die veld verskyn het, afgekom: Hulle het dit gebruik om die balle wat die Engelse na hulle geboul het, weg te slaan. Smith het die loot in die tweede T-20 wedstryd, dié keer op Centurion Park in Verwoerdburg, gewen en besluit sy span sal eerste kolf. Daarna was dit Vreet-‘n-Soutiefees en Smith en Bosman het onbeskaamd brassery gepleeg.

Dis asof die kolfblad ontwerp was om enige bal, van ‘n stadige toller tot ‘n blits, netjies te laat opwip in daardie kringbaan waar die kolf met maksimum geweld opdaag. En dis asof die Engelse boulers geneties daartoe verbind was om te boul waar die Suid-Afrikaners die bal met volle moordadigheid kan klop. Smith het uiteindelik 88 van 44 balle en Bosman 94 van 45 balle gesloeg. Die span het ‘n ontsaglike telling van 241 vir ses opgestapel. Die veldwerkers het meestal met hulle neuse, Charlie Brown-styl, na bo gestaan terwyl hulle die bal se swierige trajek oor hulle koppe dophou. Suid-Afrika het ‘n wêreldrekord van 19 sesse in ‘n beurt geslaan.

Die Engelse het skaflik gekolf, maar van die afsetterskoot af daarin gefaal om naby die vereiste dosyn-en-bietjie lopies per boulbeurt te kom. Hulle is uiteindelik almal uitgehaal vir ‘n karige 157 lopies wat hulle agt paaltjies gekos het.

Suid-Afrika wen met 84 lopies. Dis wat in krieketterme as ‘n loesing bekend staan.

моющий пылесос karcher Фильчаков прокурор

SA boulers so venynig soos blommetjies

Die deeltydse krieketspelers uit die land van staatsgedrewe anoreksie het gister koeëlvas gelyk teen die beste wat die Protea-boulaanval in hulle rigting afgevuur het. Tatenda Taibu en Stuart Matsikenyeri het met groot sorgeloosheid 188 lopies van 193 balle gesloeg. Dit het gekom na ‘n topordeintuimeling wat Zimbabwe vyf paaltjies gekos het vir ‘n katspoegie meer as 40 lopies. Die Proteas het darem die ordentlikheid gehad om te wen, maar dit net omdat hulle kolwers 295 lopies van ‘n lustelose aanval af geslaan het.

As die SA boulers vergeet hoe gehalte boulwerk lyk, kon hulle maar net op TV gekyk het hoe die Australiese tweetal, Mitchell Johnson en Doug Bollinger, die Indiërs in Kerrieland vloer toe geboul het. Johnson het 3 vir 39 gevat en Bollinger het terreur gesaai met 5 vir 35.

Dis die soort boulwerk wat nodig gaan wees teen ‘n Engelse span wat luilekker die Warriors afgeransel het. Andrew Strauss het ‘n moeitelose 117 geslaan. Dit lyk nie of daar ‘n Kersfees hierdie Desember vir die Proteas gaan wees nie.

справка для занятия

Proteas skop internasionale seisoen af

Die Proteas se internasionale krieketseisoen begin Sondag met ‘n wedstryd teen Zimbabwe op Willowmoore Park in Benoni in die eerste van twee eendagkragmetings.

Graeme Smith, die Proteas-kaptein, wil die wedstryd teen Zimbabwe ter voorbereiding vir die reeks teen Engeland wat Vrydag afskop met ‘n Twintig20-wedstryd op die Wanderers in Johannesburg, aanwend.

Hy het gesê hulle seisoen het nie so goed begin nie en begin eintlik nou eers.

“Niemand verwag van Zimbabwe om te veel kompetisie te wees nie, maar vir ons wil seker maak ons vaardighede is goed en dat ons as ‘n span saam kan speel, veral voor die eendagwedstryd en Twintig20-reeks.”

Ryan McLaren van die Vrystaat maak Sondag sy debuut vir die Proteas. Charl Langeveldt en Alviro Petersen sal ook terug in die span wees. Jacques Kallis is weens ‘n besering uit, asook JP Duminy en Wayne Parnell.

Hashim Amla sal Kallis vervang as hy nie beskikbaar is nie.

Die Protea-span teen Zimbabwe lyk só: Graeme Smith (kaptein), Hashim Amla, AB de Villiers, Mark Boucher, Alviro Boucher, Alviro Petersen, Albie Morkel, Ryan McLaren, Johan Botha, Dale Steyn, Lonwabo Tsotsobe, Charl Langeveldt, Roelof van der Merwe (12de man).

registration no

Engelandtoer gaan ‘groot’ wees

Mickey Arthur, die Protea-afrigter, sê Engeland se toer na Suid-Afrika gaan ‘n groot een vir sy span wees en dat hulle nie ‘koud’ sal wees soos tydens die Kampioenetrofeereeks nie.

“Ons was net bietjie ‘verroes’ tydens daardie toernooi,” het Arthur gesê.

Die Engelse span het Sondag in Suid-Afrika aangekom en sal in twee T20-internasionale wedstryde, vyf eendagwedstryde en vier toetswedstryde teen Suid-Afrika speel.

Arthur het erken dat Suid-Afrika se voorspelbaarheid bygedra het tot hulle ondergang in die Kampioenetrofeereeks.

“Dinge het so goed vir ons afgeloop tydens die eendagwedstryde dat ons dalk té voorspelbaar geraak het. Enige reeks teen Engeland is groot en ons wil seker maak dat ons goed voorberei is,’ het hy gesê.

Die eerste T20-wedstryd sal dié reeks op 13 November in Johannesburg afskop.

кладка печи topcargo кидалы

Pakistan boos oor beskuldigings van knoeiery

Die Pakistanse krieketspan en sy bestuur is boos oor ‘n politikus se bewerings dat dié span wedstryde in die Internasionale Krieketraad se Kampioenetrofeereeks met opset verloor het.

Dié span het selfs ondersteuning van hul aartsvyand, Indië gekry.

Pakistan se afrigter, Intikhab Alam, het gesê hy is erg omgekrap deur dié “ontstellende bewerings”.

Hy het ook gesê die voormalige Indiese toetskaptein Bishen Singh Bedi, het hom gebel om hom te ondersteun.

“Bedi het gesê, ‘Jy het so baie vir die span gedoen en dit is teleurstellend as sulke ongegronde bewerings die lig sien’,” het Alam gesê.

“Ek is diep seergemaak, dit is bitter teleurstellend,” het Alam Woensdag aan die nuusagentskap AP gesê.

“Dié bewerings word sonder enige bewyse gemaak en dit is nie patrioties nie.”

Jamshed Dasti, voorsitter van die staande komitee oor sport in die Pakistanse laerhuis, het vroeër vandeesweek beweer dat Pakistan teen Australië verloor het, om te verhoed dat Indië na die halfeindronde deurdring.

Pakistan het toe in die halfeinstryd teen Nieu-Seeland verloor.

Alam, die krieketspan se kaptein, Younis Khan, en die voorsitter van die Pakistanse Krieketraad, Ijaz Butt, voor is moet op 13 Oktober voor die sportkomitee verskyn om dié gerugte te verduidelik.

“Ek het nog nie ‘n uitnodig na dié vergadering gekry nie, maar ek het nie ‘n probleem om voor die komitee te verskyn nie,” het Alam gesê.

Pakistan het die T20-Wêreldbeker in Junie onder leiding van Alam gewen en het deurgedring na die halfeindstryd van die Kampioenetrofee-reeks nadat hulle Indië en die Windies geklop het.

Hulle het toe twee agtereenvolgende wedstryde teen Australië en Nieu-Seeland verloor.

“Ons is die enigste span wat in die top vier in twee groot toernooie geëindig het. Dit is ‘n groot prestasie. Ons het ons beste gelewer in die wedstryde teen Nieu-Seeland en Australië,” het Alam gesê.

Alam het gesê hoewel Suid-Afrika, Sri Lanka en Indië nie na die halfeindstryd deurgedring het nie, het nie een van dié lande die geloofwaardigheid van hul nasionale spanne bevraagteken nie.

“Al drie dié spanne was gunstelinge om die toernooi te wen, maar dit is net in Pakistan waar ons links en regs beskuldig word.”

“Jy kan nie elke wedstryd wen nie, en ek dink ons het baie goed gespeel in die Kampioenetrofeereeks,” het hy gesê.

для пескоструя Фільчаков прокурор

Selfsugtige Aussies buit Kampioenskap

Nieu-Seeland, so het dit gister gelyk, het twee kanse gehad om Australië in die eindrondte van die IKR se Kampioenskapstrofee te klop: Óf Daniel Vettori sou die Aussies moes kis boul, óf Brendan McCullum sou hulle moes kis slaan. Gister, voor die eerste aanloop op die Wanderers uitgemeet is, het Vettori weens ‘n besering onttrek. Toe het Nieu-Seeland een kans oor. Brendan McCullum het op sy dag al goeie aanvalle die veld vol geslaan en as hy en sy wilgerlem goed op dreef kon kom en vir Australië ‘n groot genoeg teiken sou stel, dan was dit een van daardie “enige iets kan gebeur”-proposisies.

McCullum het egter na dertien balle geswaai asof hy die politoer daarop wou droogwaai en die veertiende een het hy geraak om agter die stokke uitgevang te word op nul. Nieu-Seeland het nou geen kans gehad nie en dit was net ‘n kwessie van deur die formaliteite gaan sodat die statistieke en feite ingevul kon word.

Met kil swart ink op skeletwit papier sal ingevul word dat Nieu-Seeland die loot gewen het en besluit het om te kolf. Na McCullum se verval, het die res van die kolwers saam gewerk om presies 200 lopies aan te teken. Dit is vir die nageslag opgeteken dat Martin Guptill die beste presteer het met 40 lopies, drie beter as Broom se 37 wat vier beter is as James Franklin se 33.

In dieselfde saaklike styl sal aangedui word dat die Australiërs 206 lopies vir die verlies van vier paaltjies versamel het. Dit is geskryf dat Shane Watson 105 van daardie lopies aangeteken het. Die rekord sal toon dat die Aussies 28 balle ongebruik terug gestuur het.

Daar is regtig nie veel om by te voeg nie. Nieu-Seeland kon nooit die seile reg in die wind gedraai kry nie en daar was nie een oomblik in die wedstryd wat dit gelyk het asof hulle genoeg in die magasyn het om die Australiërs te stuit nie.

Wat nie deur die oningeligte in die rekord raakgelees sal word nie, is die bedenklike styl van die Australiërs om hierdie toernooi te wen. Hulle het na alles, toe hulle ‘n span van legendes was, alles waarin en waarvoor hulle gespeel het, gewen… en met reg ook. Maar die span is nou, Ricky Ponting uitgesonder, ontvolk van legendes. Geen Hayden, Gilchrist, Langer, Warne, McGrath, Symonds… nie… Hierdie is die eerste toernooi waarin Ponting-en-Tien-Ander-Ouens deelneem. Mens kan darem nie help om te voel dit is wraggies astrant van hulle om dit te wen nie.

Miskien is dit die Proteas se probleem. Miskien is hulle net te ordentlik om toernooie te wen.

Proteas eindig laaste in groep

Laaste. Heel, heel laaste. Dis waar die Proteas in hulle groep in die IKR se Kampioenetrofee-toernooi geëindig het. Hulle het na die agterosposisie gedaal toe die geminagte Nieu-Seelanders gister die ewe verguisde Engelse span op die Wanderers met vier paaltjies verslaan het. Dié twee sukkelspanne is nou deur na die halfeindrondte van die toernooi terwyl die hoogaangeprese Sri Lankane saam met Suid-Afrika saggies by die agterdeur moet uitsluip huis toe.

Die Swartpette het die Rose op ‘n Wanderers-blad vol speserye deurmekaar geboul en vir 146 lopies uitgehaal. Daarna het hulle swaar getrek om die karige telling te haal, hoewel dit aanvanklik soos so maklik soos val uit ‘n boom gelyk het. Brendan McCullum en Martin Guptill het die bal, nou nie met uitgelatenheid nie, maar met uiterste gemak rondgedruk en getrek en het meer as helfte van die lopies aangeteken voordat McCullum op 48 en later Guptill op 53 uit is.

Daarna het die senuwees, die nukkerige kolfblad en Stuart Broad vol skoongesig aggressie die middelorde laat bewe het. Uiteindelik het Daniel Vettori met al sy onverstoorbaarheid die wa oor die kruin gestoot. Met dié oorwinning eindig die ondergewaardeerde Nieu-Seelanders bo in hulle groep met Engeland tweede.

Die twee superspanne, Sri Lanka en alewige stikkers, Suid-Afrika, het sterte netjies tussen die bene opgetrek en bedeesd die toernooi verlaat.

Фільчаков прокурор

Lydende Smith lei vergeefs en Proteas is uit toernooi

Die Engelse krieketspan het gister op Supersportpark in Verwoerdburg ontwaak om die hoogaangeskrewe maar vormverlore Proteas uit die IRK se kampioenskapstoernooi te boender.

Andrew Strauss het die loot gewen en besluit om die Proteas se swakpunt, vir eens die boulaanval, uit te buit. Hy is self op 25 uit toe hy agter die stokke deur Boucher van Parnell se boulwerk uitgevang is. Denly het ‘n kort Kallis-aflewering bykant toe gelepel en is op die grens deur Duminy uitgevang. Dit was die laaste Suid-Afrikaanse vreugdetjie toe Owais Sha en Paul Collingwood die Protea-aanval met aggressie en goeie oordeel betrek het.

Hierdie aanval was ‘n bont affêre, met die boulers wat Graeme Smith tot waansin gedryf het met aanvalle weerskante van die teiken. Collingwood het uiteindelik op 82 lopies gesneuwel en Sha is tot sy afgryse twee lopies kort van ‘n ton agter die penne uitgevang.

Dit het egter nie die Proteas se ellende verlig nie. Eoin Morgan, deurtrek met ‘n hewige kleinmannetjiesindroom, het onder die Proteas se boulers ingeklim met ‘n geweld wat aan die Aussies se David Warner aan die begin van sy loopbaan herinner het. Hy het bykans twee lopies uit elke bal gewiks voordat hy op 67 lopies van 34 balle uit is. Dit het die Suid-Afrikaners 324 lopies gelaat om nog asem in die toernooi te haal.

Hierdie sou nie ‘n dag van 438-heldhaftigheid wees nie. Die Proteas het wel 301 lopies gehaal, maar het dwarsdeur agter die hakke gelyk. Maar laat Graeme Smith se knor nie geminag word nie. Hy het 141 lopies met tipiese Biff-bombasme, getemper deur ‘n sekere berekendheid, geklop. Verpletterend genoeg het dit nie die wa deur die drif gesleep nie. Hy het maar papperige ondersteuning van sy kolfkamerade gekry. Die naasbeste tellings was AB de Villiers se 36 en JP Duminy, wat homself weer in eendagkrieket moet ontdek, se 24.

Die Engelse het nou, raar genoeg, drie wenwedstryde in ‘n ry. Dit sal ongetwyfeld so deur die Engelse media besing word, dat hulle krieketspan met rapperstylarrogansie later vanjaar hier sal opdaag. Dis ook goed. Dis altyd lekker om te sien hoe lyk hoogmoed voor die val.

crystal tiaras

Krieket: Engelse pootjie Sri Lanka

Die voorspellings is toe bewaarheid: Gister, op die Wanderers, was daar ‘n span vol kalmte, presiesheid en veglus wat gespeel het teen ‘n span vol onsekerheid en mog’t –troffe krieket. Die skok was dat dit die Engelse was wat alles voortreflik gedoen het, terwyl dit toernooigunstelinge Sri Lanka was wat gestrompel en gesteier het.

Eoin Morgan het Engeland uiteindelik gestuur tot ‘n moraalopkikkerende ses-paaltjie oorwinning oor Sri Lanka in die Kampioenetrofee.

Engeland het ‘n 213-lopie teiken op ‘n springlewendige blad gehaal met nog vyf boulbeurte om te gaan, danksy Morgan (62 nie uit nie), Man van die Wedstryd Paul Collingwood, (46) en Owais Shah (44.)

Suid-Afrika en Sri Lanka het nou elk een oorwinning uit twee wedstryde, terwyl Engeland hulle eerste wedstryd gespeel het nadat hulle 6-1 in ‘n onlangse tuisreeks deur Australië afgeransel is.
Nieu Seeland het hulle openingswedstryd verloor. Die twee topspanne sal deurgaan na die halfeindrondte.

“’n Mens kan baie uit so ‘n wedstryd leer. Ons spelers het sonder vrees gespeel en as ons so aanhou, kan ons ‘n goeie span wees,” het die Engelse kaptein, Andrew Strauss gesê.

“Collingwood, Shah en Morgan het briljant gespeel. Die sleutel was om nie te veel paaltjies vroeg te verloor nie. Dit was ‘n sinvolle en professionele lopiejaagtog.”

Sri Lanka se tolboulers, Muttiah Muralitharan en Ajantha Mendis, van wie verwag is dat hulle Engeland onder druk sal hou, kon nie veel indruk maak op ‘n blad wat stadige boulers beswaarlik gehelp het.

Engeland se oorwinning is in die wieg gelê deur die spoedboulers, James Anderson (3-20,) Stuart Broad (3-49) en Graham Onions (2-58.) Hulle het voortreflik geboul om Sri Lanka op ‘n naatvriendelike blad te beperk.

Engeland het op 19-2 geswoeg toe hulle die openingskolwers, Strauss en Joe Denly, verloor het, maar die verbete Collingwood het die kolfbeurt op die regte koers gekry met ‘n ywerige teenaanval.

Nuwan Kulasekera het die vroeë skade aangerig toe hy Strauss vir nege en Denly vir vyf lopies verwyder het in sy vlymskerp openingskof. Hierna het Collingwood die druk verlig deur onder andere met die kolfblad af te skuifel en Kulasekara oor middebaan te trek vir ‘n ses waarna hy die volgende twee aflewerings vir viere gewiks het. Na sy vertrek het Morgan aangetree om toe te sien dat Engeland die paal haal toe hy sewe viere in sy sewende halfton in eendag internasionale wedstryde aangeteken het.

Sri Lanka in hulle beurt het vroeg reeds gewankel op 17 vir vier voordat Kandamby met 53 lopies en Matthews met 52 die wa terug op sy wiele gekry het. Sri Lanka se kaptein, Kumar Sangakkara het gereken die span se telling van 212 was ‘n goeie een op ‘n blad wat nie ‘n tipiese eendagstrook was nie.

Tydens die Sri Lanka-beurt het die Engelse kaptein, Andrew Strauss, gewys dat hy iets van die Suid-Afrikaanse sportgeesinbors behou het, toe hy Mathews teruggeroep het om verder te kolf toe dié as uitgehardloop uitgegee is nadat hy in die bouler vasgehardloop het op pad na ‘n tweede lopie.

Of hierdie oorwinning van Engeland, en die gelatenheid waarmee Sri Lanka dit beleef het, blote afwykings was, sal gesien moet word. Engeland speel Sondag teen Suid-Afrika in ‘n wedstryd wat van dié antwoorde sal verskaf.

дома интернет

Halfpas-Proteas goed genoeg vir Swart Pette

Die Proteas het gister geen spiere verrek om die Nieu-Seelanders in Verwoerdburg te klop nie. Nogtans is hierdie nog nie ‘n span wat lyk of al die werkende dele in posisie geklik het nie. Tog is die tekens daar dat hierdie span ‘n wedstryd of twee daarvan is om soos die meedoënlose masjien van die vorige seisoen te lyk. Nieu-Seeland is inderdaad ‘n span wat niks dreigender lyk as ‘n pak malvalekkers nie, maar die Suid-Afrikaners het op alle gebiede tog ‘n snarsie akkurater, vinniger en meer doelgerig gelyk.

Wayne Parnell was weereens spandabelrig met lopies, maar het darem vyf paaltjies gekoop al was dit teen Woolworths-pryse van 7,12 lopies per boulbeurt. Dale Steyn het minder paaltjies gekry maar sy knaende en onstuimige boulwerk het net 32 lopies in een bal minder as tien boulbeurte afgestaan. Parnell was waarskynlik die begunstigde toe kolwers uit pure verligting aan die einde van elke Steyn-boulbeurt probeer het om Parnell se boulwerk te kasty. Dis ‘n strategie wat met peperduur paaltjies beboet is.

Lopies het eers in ‘n skaflike vloed gekom, maar het toenemend opgedroog. Roelof van der Merwe en Johan Botha, op pad na iets soos sy gewone vorm, het die kraantjie nog stywer toegedraai. Van der Merwe het lopies met die iesegrimmigheid van ‘n Skot afgestaan en het twee paaltjies vir 35 geneem.

Brendan McCullum het ‘n ongewone 68 balle verbruik vir sy 44 lopies voordat hy skuins agter sy rug uitgevang is deur JP Duminy van Johan Botha se kort bal af. Daarna het Ross Taylor vasgeskop asof hy ‘n vyfdaagse toets probeer red. Hy het uiteindelik op 72 die toneel verlaat. Die gebruiklike einde-van-die-beurt aanslag het uitgeflikker toe kolwers een na die ander terug paviljoen toe gedruipstert het met enkele lopies op hulle telkaarte. Die 213 lopies wat hulle aangeteken het, weliswaar op ‘n growwe kolfblad, het nooit na ‘n wentelling gelyk nie.

Graeme Smith het gou die harde werk aan die res oorgelaat toe hy hondmak uit is na ‘n skephoutjie na ‘n kort diepby met sy telling op 7. Hashim Amla was die ene onskouspelagtige konsentrasie waar rondom die Proteas die beurt gekonstrueer het. Kallis was meer dominerend vir 36 lopies van 39 balle. Maar, nie vir die eerste keer nie, was dit AB de Villiers wat waaksaamheid met waaghalsigheid gekombineer het vir ‘n gepoleerde 70 lopies van 76 balle. Albie Morkel het ‘n selfversekerde 19 lopies vir die verbruik van 14 balle gewiks.

Volgende op die Groen-en-Goud spyskaart is die Engelse. Wonderwerke gebeur, maar as die Proteas enigsins verbeter, is ‘n wonderwerk wat dit sal verg vir die Engelse om te wen.

Фильчаков

Pakistan en Wes-Indiërs veg hard maar bereik min

Die Wes-Indiese krieketspan het gister nie baie lank gevat om die wip en spoed van die kolfblad op die Wanderers gewoond te raak nie, maar in die kort tydjie was die top ses kolwers – en nommer agt op die koop toe – reeds terug in die paviljoen.

Dié span is natuurlik aanmekaar gelap en is iets tussen ‘n B-span en ‘n jeugspan. Dit was juis dié gebrek aan ervaring wat sy tol geëis het. Aanvangkolwers Richards en Fletcher, het hulleself nie eintlik vermoei om die wip van die kolfblad en die aard van die boulaanval deur te kyk nie. Die blad was lewendig en die jong snelbouler, Mohammad Aamer, nog meer so. Binne ‘n ommesientjie het hy die toporde ontwortel waarna die ouer Umar Gul sy voorbeeld gevol het en nóg drie paaltjies geneem het.

Hierna het Darren Sammy en Nikita Miller die oog ingespeel, en tot die skande van die topordekolwers, begin om die bal die veld vol te slaan. Miller, nommer 9 op die kolflys, het uiteindelik die span se hoogste telling van 57 gekry, maar selfs sy heldhaftigheid kon nie die Wes-Indiese debakel in ‘n skaflike telling verander nie.

Pakistan moes 135 lopies vir ‘n oorwinning insamel, maar met ewe onbesonne kolfwerk het hulle dit na ‘n formidabele teiken laat lyk. Die onbekende Gavin Tonge – wel, hulle is omtrent almal net aan hulle moeders bekend, het die Pakistanse toporde in skerwe gelaat met ‘n boulontleding van vier paaltjies vir 25 in tien boulbeurte.

Dit het naderhand nog ‘n jongeling, die pragmatiese Umar Akmal, in geselsskap met sy kaptein, Shahid Afridi, geverg om met ‘n spanninglose 41 lopies ‘n einde aan die malligheid te bring. Dié twee het die teiken in die 31ste boulbeurt gehaal.

Pakistan lyk allermins soos die span wat die 20-20 Wêreldbeker gewen het. Maar dis juis wanneer hulle soos ploerte lyk wat hulle eensklaps in ‘n onstuitbare span verander. Opponente sal in die komende wedstryde wel beraad wees om nie weer aan hierdie wedstryd te dink nie.

beaded tiaras Фильчаков прокурор

Centurion was vol roesvlokkies

Graeme Smith stap pawiljoen toe

As jy gister op Centurion mooi gekyk het, sou jy gesien het die veld is vol rooibruin vlokkies. Dit was roesskilfers wat van die krakerige Proteas in hulle eerste wedstryd in drie maande afgeval het. Om van die roes gestroop te word, is ‘n goeie ding, maar die prys daarvan was ‘n nederlaag teen die deeglikgeoefende Sri Lankaanse krieketspan.

Die Suid-Afrikaners begin selde ‘n seisoen of ‘n reeks op ‘n hoogtepunt. Mickey Arthur en Graeme Smith het ‘n goed georganiseerde masjien gebou, een wat gebaseer is op presiesheid van plan en uitvoering. Gisteraand was dit juis hierdie element van presiese uitvoering wat onderbreek het. Meeste van hulle aksies was net ‘n bietjie stadiger, ‘n bietjie minder sekuur, ‘n bietjie lomper.

Smith het vir ‘n verandering die loot gewen en, reg uit die Arthur-Smith handleiding, gekies om te boul, selfversekerd van die Suid-Afrikaanse boulerskorps om die Sri Lankane bedeesd te hou en veral in die kolwers om enige teiken te jaag. Boulers is egter die spelers wat die meeste aan arenaroes ly en dit was veral die jong Wayne Parnell wat bont geskiet het. Voor die penne, vrygestel van die tipiese wurgende Protea-druk, het die onortodokse Tilekeratne Dilshan gedy en hy het ‘n sorgelose honderdtal geslaan in geselsskap van ‘n bestendige Sangakkara wat self ‘n vloeiende halfton versamel het.

Selfs die normaalweg onverstoorbare Johan Botha het óf lyn, óf lengte gevind maar selde lyn én lengte. Dit was net Dale Steyn wat selfversekerd gelyk het en 3 paaltjies vir 47 lopies geneem. Parnell het óók 3 paaltjies geneem, maar teen ‘n koningslosprys van 79 lopies. Sri Lanka het min moeite gehad om 319 lopies op die telbord in te vul.

Die Suid-Afrikaanse lopiejaagtog was deels besigheid soos gewoonlik, deels roesgestrem. Hashim Amla het sy paaltjie soos ‘n stoere toetskolwer verdedig en sy drie lopies met tien balle gekoop. Graeme Smith, aan die ander kant, het die bal met sy gewone brutaliteit geslaan. Jacques Kallis het by hom aangesluit en met die konstruksie van ‘n beurt begin. Dié vennootskap het belowe om die Proteas se kastaiings uit die vuur te hark – totdat die jong Ajantha Mendis die strydware opgeneem het en Smith kous oor die kop getrek het met ‘n bal wat weg moes draai en ingeswiep het tot teen die Suid-Afrikaanse kaptein se wegpen.

Daarna was dit alles redelik voorspelbaar. AB de Villiers het ‘n paar skerfies van meesterskap getoon voor hy na ‘n kortbal geswaai het en aan die bykant uitgevang is. JP Duminy het ook gesien hoe ‘n eerste bal van Mendis sy wegpen laat bollemakiesie en Boucher se been is voor die paaltjie getref.

Tog was daar tekens van wat die Proteas kan doen as hulle eers weer gewoond geraak het aan die gras onder hulle voete. Roelof van der Merwe is so astrant en effektief soos gewoonlik, Albie Morkel slaan steeds die bal asof hy die een kant daarvan wil plat kry en Dale Steyn is ‘n halwe kilometer per uur van sy eie dodelike self af.

Uiteindelik het die reën opgedaag met die Proteas op 206 vir sewe met ‘n rapsie meer as twaalf boulbeurte oor. Menere Duckworth en Lewis het bereken dat hulle vyftig lopies agter was. Sri Lanka wen gemaklik.

Nou ja… as die Proteas vooraf besluit het om één wedstryd te verloor, is hierdie die regte een. Hulle moet nog teen Engeland en Nieu Seeland speel. Verloor hulle een van dié, verdien hulle buitendien nie om die toernooi te wen nie. En kruis hulle paadjies voorkant toe in die toernooi weer met Sri Lanka, sal dinge anders lyk.

москва топкарго отзыв

Proteas tree aan teen Sri-Lanka

Die Internasionale Krieketraad se Kampioenskapstoernooi – inderwaarheid ‘n mini-Wêreldbekertoernooi – begin vandag op Supersportpark in Verwoerdburg. Suid-Afrika speel gasheer vir die mannetjies van Sri Lanka.

Hierdie kan ‘n ordentlike vuurwerkwedstryd wees. Sri Lanka is gelaai met kragspelers en slinksheid, met die klem op slinksheid. Suid-Afrika is gelaai met slinksheid en kragspelers met die klem op kragspel.

Sri Lanka sal hulle vertroue in hulle draaigoëlaars, Muttiah Muralitharan en die misterieuse Mendis belê. Hulle hoop op ‘n oorwinning is hoofsaaklik gesetel in die gewaande onbeholpenheid van die Suid-Afrikaners teen tolboulwerk. Graeme Smith het egter tereg uitgewys dat Suid-Afrika die nommer een 50-boulbeurtspan ter wêreld is, juis omdat hulle die tegniek om draaiballe te speel, bemeester het.

Smith self, of “Biff” soos sy spanmaats hom verwysende na sy nonsieslose kolfbenadering noem, kan as hy sy balans vind en gemaklik oor die ligging van sy wegpen is, kan selfs vir die Spinnekop, Muralitharan, moedeloos sloeg. Hashim Amla, hy met die volstruisveerbaard, open die kolfwerk saam met Smith in die beseerde Herschelle Gibbs se plek, en hy is geneties en temperamenteel ingestel om tolballe met oorknakgewrigte te neutraliseer. Kallis, AB de Villiers en JP Duminy is self bedrewe om met doelgerigte voetwerk die angel uit ‘n tolbal te haal en om dit vir die meeste lopies te melk. En paaltjiewagter Mark Boucher en Albie, die Hamer, Morkel kan enige bal, draaiend, swaaiend of snel, uit die speelveld slaan.

Hulle sal egter veral moet konsentreer teen die slingerballe van Lasith Malinga, wat vier Proteas met vier agtereenvolgende balle gepluk het tydens die vorige Wêreldbekertoernooi. As hy sy ritme en spoed vind, kan hy haas onspeelbaar en algeheel vernietigend word.

Suid-Afrika sal vol vertroue wees dat hulle eie snellers, Dale Steyn, Wayne Parnell en óf Ntini, óf Lonwabe Tsotsobe die Sri-Lankane bang sal boul op ‘n vinnige blad. Boonop het Suid-Afrika, amper uit die bloute, ‘n tolduo in Johan Botha en Roelof van der Merwe gevind wat die slag het om die ander span in ‘n net van presiese draaiboulwerk te snoer. Dit behoort genoeg te wees, maar as die Sri-Lankaanse kolfbattery wat Sangakkara, Tilekeratne Dilshan, die bittereinde Sanath Jayasuriya en die bestendige Jayawardene insluit, hulle koers vind, kan hulle enige aanval ter wêreld papslaan.

50-50 wedstryde is nie heeltemal ‘n Lotto-affêre soos 20-20 nie, maar dit bly genoeg van ‘n lootjietrekkery om ‘n uitslag tussen twee sulke gedugte spanne met oortuiging te voorspel. Maar goeie krieket is goeie krieket en bewonderaars het baie om vanmiddag na uit te sien.

free games.co.uk

Van Asse tot as… Engeland slag die Aussies af

David Strauss, die Engelse kaptein, hou die Ashouer omhoog

Gister, nie lank voor uitskeityd nie, het "Meneer Krieket" sy balans effens na die wegkant verloor en 'n futlose aflewering van Graeme Swann opgeskep na die bykant waar Alistair Cooke die bal moeiteloos gevang het. Daarmee is 'n grootse verskuiwing in internasionale krieket bevestig. Engeland het met Michael Hussey se paaltjie die Asse 2-1 teen die Australiërs beklink. Die Engelse span het alle betaamlikheid afgeskud en soos apies in 'n wildevyeboom tekere gegaan, rondgenael, mekaar omhels, in groepies gedans. Hierdie was geensins 'n herhaling van die 2005-Asse-sege nie. Hierdie keer het hulle nie naelskraap deurgeskuur, komplimente van een of twee foutaflewerings, 'n skaduagtige skeidsregterbeslissing of twee nie. Dié keer het hulle die Aussies afgestof en weggevee. Daarmee het hulle finaal 'n einde gebring aan 'n era van Aussie baasskap wat begin het onder die nukkerige leierskap van Allan Border, wat versterk is onder die bestendige Mark Taylor en tot ongekende wenhoogtes gevoer is deur die meedoënlose Steve Waugh. Australië is nie meer baas op die krieketwerf nie.

Engeland het die vyfde en laaste toets in die reeks met 197 lopies gewen. Hulle Suid-Afrikaans gebore kaptein, Andrew Strauss, het die loot op die eerste dag gewen en – natuurlik – gekies om te kolf. Hulle eerste beurt van 332 was nie die stoffasie van legendes nie maar het die Aussies se lamlendige 160 heeltemal oorskadu. Nog 'n Union Jack-ingekleurde Suid-Afrikaner, Jonathan Trott, het die slaanwerk in Engeland se tweede beurt gedoen en 119 van hulle 373 ingesamel. Dit het die Australiërs die taak gelos om meer as 500 lopies in twee dae aan te teken. Dit sou 'n nuwe wêreldrekord gewees het, iets wat nie buite die ruim van moontlikheid was in 'n seisoen van rekords nie. Maar daar is nie 'n Smith, Kallis, De Villiers of Duminy in die Ponting-weergawe van die draers van die sakkerige groen pet nie. Dit was net Hussey wat soos van ouds gekolf het en 121 lopies verkry het. Die ander kolwers het of saggies hulle paaltjies opgeoffer of is in fratsvoorvalle uit. Dis veral hulle hedendaagse voorste kolwer, Michael Clarke, wat op 'n bitter manier uit is toe hy die bal teen die enkel van 'n veldwerker vasgedryf het en hy met 'n uithardloop geskok is. Taai hande soos Brad Haddin en Mitchell Johnstone het konsentrasieblapse gehad en hulle paaltjies aan die Engelse geskenk.

Vir die Engelse, wat die afgelope paar dekades gruwelik onder die Australiese tirannie moes ly, was hierdie wraak gouestroopsoet. Maar terwyl hulle op die Ovaal se biljardtafelgroen veld gerinkink het, sou dit die Engelse betaam om te erken wie die nuwe kitaarslaner in toetskrieket is. En hulle sal moet erken dit is nie hulle nie. Die kroon bly steeds Suid, steeds by 'n span met groen en goud vir maatskappyklere, al is dit in 'n omgekeerde rangskikking. Suid-Afrika is nou amptelik en werklikwaar die voorste toetskrieketnasie ter wêreld. Mickey Arthur en Graeme Smith het 'n span sonder enige werklike swakhede gesmee, een wat weet wat dit is om te verloor en die gevoel verpes. Maar meer nog, dis 'n span wat weet hoe om te wen; iets wat hulle nie net skouspelagtig in Australië gedoen het nie, maar ook verlede jaar in Engeland.

Engeland het 'n ruggraat van verloopte Suid-Afrikaanse spelers in die trio van Strauss, Kevin Pietersen en die nuweling Trott. Maar Suid-Afrika het veel meer van hierdie straatvegters. Jacques Kallis bly die onbetwiste voorste allesdoenspeler in die wêreld en hy is 'n lid van 'n voororde wat enige boulaanval flou kan foeter. Aan die agterkant is die angel van Dale Steyn en Morné Morkel liederlik giftig en met Paul Harris wie se linkstollers besig is om met elke uitstappie te verbeter, kan die Proteas op twintig paaltjies per wedstryd staatmaak.

Engeland moet 'n bietjie sjampanje vir Smith en sy vrolike makkers bêre. Dit was Suid-Afrika wat Ponting se span gekneus en kwesbaar gemaak het.

Dit sal ons, terwyl ons verlig is dat die Australiese oorheersing vir eers verbreek is, wel betaam om die hoed te lig ter herinnering van een van die beste balspanne in die geskiedenis van georganiseerde sport. Knap gedaan, Aussies!

бурение