Waarom nie ook Soedan se volkstate veroordeel nie?

Dit is deesdae amper ‘n refleks-reaksie onder die klein en krimpende poeletjie meepraters om die horries te wil kry by die blote aanhoor van die woord volkstaat. Neem dr Leopoldt Scholtz se onlangs rubriek in Die Burger as voorbeeld, waarin hy opnuut probeer voorgee dat ‘n Afrikaner-volkstaat nie haalbaar is nie en vergeefs poog om die gedagte aan ‘n volkstaat, wat hom en die Broeders van Naspers tog so irriteer, as doodgebore af te maak. Die feit dat selfs hy in dieselfde rubriek moes toegee dat die NSA vinnig besig is om te ontaard in ‘n falende staat, spreek terloops egter boekdele.

Met ryke ironie, gegewe die tydvak waarin dr Scholtz se rubriek geskryf is, is Soedan egter besig om hom voor te berei vir die splitsing van Afrika se grootste land in twee volkstate: Een vir die noordelike, Arabies-gesinde Moslems, en ‘n suidelike, swart, Christelik-animistiese volkstaat.

 

Die gewone politiek-korrekte verdagtes, wat dr Scholtz, Mad Max en die miniskule groepie soortgelyke blanke randeiers insluit, se stilte oor die te-stigte Soedanese volkstate is egter dawerend. Kom, dr Scholtz en Mad Max, wees nou konsekwent hier. Spring ook op julle perdjies en veroordeel Soedan se verdeling in twee state, of verduidelik vir ons waarom suidelike Soedan, wie se bruto geografiese produk verdwerg word deur die Weskaap of selfs die voormalig-blanke gebiede van Pretoria s’n, wel ‘n volkstaat vir hulle wat die Bybel Nubiërs genoem het, mag word, maar Afrikaners nie ook ‘n volkstaat mag verkry nie? Sou julle nie so maak nie, sal ons die gevolgtrekking moet maak dat julle bevooroordeeld teenoor Afrikaners is; dat daar een stel reëls vir ander Afrika-bewoners is, maar ‘n ander stel vir Afrikaners.

 

Vir die rekord: Ek dink steeds selfbeskikking soortgelyk aan die Baske of Katalane in Spanje, in teenstelling met ‘n geografiese volkstaat, is op die korttermyn meer haalbaar vir Afrikaner, maar ek kan hoegenaamd geen rede bedink waarom die mense van Soedan geregtig sou wees om oor hulself te beskik, maar Afrikaners nie. Of wil diegene wat elke keer die politiek-korrekte horries kry by die aanhoor van die woord volkstaat, wag totdat Suid-Afrika se huidige laegraadse burgeroorlog omsit in ‘n volskaalse een soos wat hom in Darfoer afgespeel het? Of is dit juis dat diegene wat hoogheilig uit Europa vir ons probeer preek, nie ‘n flenter omgee al sou Suid-Afrika wel in Darfoer nommer twee verander nie?

kompressormash.comФильчаков Александр Васильевич

Die matriek-mirakel

Daar is ‘n welbekende verskynsel, bekend as die Flynn-effek, in terme waarvan mense mettertyd al hoe beter doen in IK-toetse. Omdat ‘n IK-telling van 100 per definisie die gemiddelde is vir ‘n blanke bevolking, moes instansies soos die Amerikaanse weermag mettertyd hul IK-toetse aanpas om vir die verbetering in IK voorsiening te maak.  In Spanje het die gemiddelde IK-telling byvoorbeeld oor ‘n tydperk van 30 jaar met sowat 10 punte verhoog.

Hier in Suid-Afrika neem dit egter skynbaar nie ‘n ganse generasie om ons IK met 10 punte te verhoog nie. Daar is allerweë verwag dat die 2010-matriekuitslae rampspoedig sou wees. Daar was ‘n lang wintervakansie as gevolg van die 2010 Sokkerwêreldbeker. Kort voor die vakansie het die staatsdiens se lui, onproduktiewe, militante “wêkkas” begin staak, wat onderwysers verbonde aan die SADOU-vakbond ingesluit het. Gegewe dié ontwrigtings, sou dit verstommend gewees het as die matriekuitslae nie verswak het vergeleke met 2009 s’n nie.

Vandag staan ek weliswaar verstom. Luidens berigte is daar ‘n rekord-aantal onderskeidings. Die matriekslaagsyfer het met ‘n verstommende 7% verbeter tussen 2009 en 2010.  Dit is so pas aangekondig dat die 2010-slaagsyfer 67.8% was, teenoor 2009 se 60.2%. Wat die Spanjaarde in 30 jaar vermag het, lyk dit vandag vir my, het die Suid-Afrikaanse skoolkinders sommer binne ‘n jaar vermag. Hulle het in die aangesig van die onderwysstaking en SWB 2010, teen alle verwagtinge en logika in, beduidend beter gedoen as vorige jare, en hul prestasie met ‘n “onverklaarbare” 10% of meer verhoog.

Wat ek, synde iemand wat donkiejare terug deur matriek geworstel het, toe die berge van brood was en daar nog regte en verkeerde antwoorde was in vraestelle, hiervan moet maak, nie heeltemal duidelik nie. Kan ek byvoorbeeld uit hoofde van die verstommende 2010-uitslae die gevolgtrekking maak dat hoe minder die kinders skoolgaan, en hoe minder die onderwysers  klasgee, hoe beter hulle presteer? Dit lyk tog so. Dit moet iets in die water wees wat so ‘n wonderwerk tot gevolg gehad het. Miskien is die E. Coli- bakterieë wat agv die ANC-regime se wanbestuur van rioolplase in ons drinkwater beland, verantwoordelik vir die wonderbaarlike verhoging in IK.

Die pad vorentoe is nou sommer ook duidelik: Gegewe die omgekeerde korrelasie tussen klasbywoning en akademiese prestasie, reken ek dat SADOU se onderwysers in 2011 sommer die hele jaar betaalde verlof moet kry, wat sal lei tot al die matrieks wat matriek met ‘n gemiddelde punt van 99.999% slaag. Spel jy jou eie naam reg op minstens een vraestel, kry jy 102%.

Maar ernstig nou. Ek weet daar is baie matrikulante wat hard gewerk het en hul prestasies verdien het. Weer eens tel gewone Afrikaanse staatsskole se matrikulante onder die voorste presteerders. Luke Puke Watson se “dumb Dutchmen” is toe nou nie heeltemal so dom nie. Ek is doodseker dat die toppresteerders in Afrikaner-skole soos Afrikaans Hoër of Centurion se Afrikaner-skole met enige van hul portuurgroep in Westerse lande sal kan meeding in eksamens van ‘n internasionale standaard.

Dit is juis omdat hierdie toppresteerders so hard gewerk het, dat die duidelik-bekookte Azaniese matriekuitslae hulle ‘n geweldige onreg aandoen.  Dit is eenvoudig nie moontlik dat die matriekuitslae in 2010 in weerwil van die staking kon verbeter nie. Die sogenaamde beter uitslae kan slegs op een ding dui, en dit is dat die standaarde verlaag is om die laagste gemene deler op te hef en in ‘n verkiesingsjaar populistiese punte by die ANC se stemvee aan te teken.

In die proses van die stelselmatige verdomming van die skoolstelsel, en die aftrek van almal na die vlak van Julias, die houtwerk-savant, is die klein bietjie geloofwaardigheid wat dié kwalifikasie oorgehad het, finaal vernietig, ook ten koste van die Afrikaner-kinders wat agv hul harde werk hul topprestasies verdien het.

одежда демисезонная для девочек на 1 годлобановский класс

Dom Perignon voor die swyne

Ek weet nie juis veel oor die sogenaamde glanspersoonlikheid, me Lee-Ann Liebenberg, nie. Sover ek bewus is, het sy geen opsigtelike talent of kwalifikasies wat haar sterstatus sou kon regverdig nie. Sy is nie juis vir my aantreklik nie, want ek verkies Afrikaner-vrouens bó lede van ander Afrika-volke. Haar verloofde, ene Nicky van der Walt, glo ‘n polospeler, deel egter kennelik nie my mening oor laasgenoemde nie. Is me Liebenberg se 2-maande-oue baba syne, kon ek vra, as ek werklik belanggestel het. Ek het nog nooit ‘n liedjie wat me Liebenberg sing op die radio gehoor nie, of ‘n goeie rolprent gesien waarin sy ‘n rol vertolk het nie. Dis sekerlik veilig om te reken daarop dat sy geen gevaar loop om volgende jaar se Nobelprys vir fisika in te palm nie.

Nietemin is sy skynbaar ‘n glanspersoon, wat dit ook al mag beteken, veral in die Suid-Afrikaanse konteks, wat haar in staat stel om in hogere kringe te kan beweeg, en om te fuif met Dom Perignon en Veuve Clicquot-sjampanje teen ‘n paar duisend rand vir ‘n enkele bottel. Miskien is ‘n glanspersoon iemand wat sorg dat die vuisgevegte wat sy veroorsaak deur in ‘n besope toestand soos ‘n viswyf te gil dat sy seksueel aangerand is as iemand haar per abuis stamp, by die regte uithangplekke besleg word.

Ek hou self van sjampanje, of dan streng gesproke vonkelwyn, om nou nie die Europese Unie se argwaan op die hals te haal nie. Die EU is hoeka sensitief daaroor as mens enige wyn met borrels in wat nie vanuit noordoostelike Frankryk kom nie, sjampanje wil noem. Anders as me Liebenberg is ek egter nie ‘n Nuwe-Suid-Afrikaanse parvenu nie, en beskou ek Suid-Afrika se Cap Classique soos Jacques Bruère se uitstekende vonkelwyn teen rondom R100 per bottel alreeds as beide lekker en duur genoeg om dit op spesiale geleenthede te wil drink. Om soos me Liebenberg en haar mede-partytjiegangers te maak, en om regte sjampanje soos brandspiritus-besope boemelaars op die Kaapse Vlakte te suip, terwyl mens R75 000 verkwis op Franse sjampanje vir 40 gaste, vind ek dus obseen.

Laasgenoemde maak my egter skynbaar redelik uniek in die Suid-Afrikaanse konteks, veral waar dit politici en SEB-trogvarke aanbetref. Dit lyk vir my asof me Liebenberg en haar geselskap se obsene gefuif uitstekend inpas by die tydsgees en gebruike van die Nuwe Suid-Afrika se selfaangestelde elite. In daardie opsig is me Liebenberg, die politici en die SEB-trogvarke geesgenote – beide sy en hulle het geen opsigtelike talent nie, maar dit skiet geensins tekort aan oordaad of uitspattigheid nie. Dit is dus vir hulle nie net nodig om ‘n opperste vark van jouself te maak soos wat me Liebenberg en haar gaste gemaak het nie, maar ook om jou swynagtige maniere met die duurste moontlike drank en spyse te beoefen, ten einde jou status as iemand wat belangrik is, te beklemtoon.

Daar is geen beter voorbeeld van hierdie swynagtige gedrag as die sogenaamde sakeman Kenny Kunene wat soesjie van ‘n bikini-geklede “skoonheid” se maag gevreet het nie (en ek gebruik die woord gevreet moedswillig). Zwelinzima Vavi van Cosatu het weliswaar ontplof van die verontwaardiging namens die armes wat hy kwansuis verteenwoordig nav Kunene se uitspattigheid, maar Vavi is self ‘n chardonnay-sosialis, met ‘n voorliefde vir daardie kenmerkende skerppuntskoene wat elke tuinjong se droom is, asook blink, swart motors.  Terwyl ek na skoene verwys:  Die korrupte voormalige Interpol-hoof, Jackie Selebi, het juis vir voormalige president Mbeki ‘n paar skoene by ‘n Sandtonse boetiek gekoop met geld wat die rampokker Glenn Agliotti aan hom geskenk het. Laat ek raai: Dit was nie daardie soort eenvoudige skoene, sonder tierlantyntjies, wat ek en jy by die Edgars gaan koop nie. So ook had Selebi glo sy eie, gegraveerde vleismes by ‘n swierige eetplek in Melrose Arch. Het hy ook ‘n gegraveerde bedkatel by die bordeel waar jou beter klas ANC-kaders uithang?

Drie Skepe is dus nie wat jou gemiddelde ANC-kader of Julias sal inneem nie. Nee; dit móét eenvoudig Johnny Walker Blue Label wees. Miskien moet iemand tog vir hulle vertel dat sekere enkelmout Skotse whiskeys selfs duurder as Blue Label is, en na bewering nog lekkerder as Blue Label, as whiskey nou jou voorkeursopie is. Dit gaan egter eerder oor die halsbandjie as oor die hondjie, vermoed ek. Die ANC-kader of SEB-vetkat hou nie noodwendig meer van Blue Label as van Black Label-bier nie, maar hy moet gesien word terwyl hy die korrekte drank inneem. Ek sou daarom graag ‘n eksperiment wou doen. Ek wil die kaders laat blinddoek en ‘n paar verskillende tipes whiskey laat proe, wat goedkoper soorte ook insluit. Sou hulle die verskil tussen Blue Label en ‘n goedkoper soort kon proe? Ek twyfel baie sterk, nes ek twyfel daaraan of me Liebenberg en haar besope gaste ná die eerste bottel enigsins die verskil sou kon proe tussen die ware Jakob en Graham Beck se Cap Classique.

Hoe pateties tog, hoe sprekend van die opperste minderwaardigheidsgevoelens, dat jy dit nodig vind om ‘n gegraveerde vleismes te moet hê, dat jy jou met Veuve Clicquot te buite moet gaan, of dat jy slegs Johnny Walker Blue Label mag drink, bloot om jouself te probeer oortuig dat jy nie ‘n talentlose nul op ‘n kontrak is nie.

освещение сауны парной баниДанильченко Харьков

Hoe om imperialisme te oorwin

 Was dit nie vir die feit dat die debakel wat tans in Atteridgeville aan die gang is my en jou as belastingbetaler ‘n aardige bedraggie uit die sak gejaag het nie, sou dit komiese vermaak van die hoogste gehalte gebied het. Dié debakel, onder die vaandel van die ANC se Yoof Lieg, staan bekend as die Wêreldjeugfees. Die tema van die fees is hoe om sogenaamde imperialisme te oorwin. 

 Sogenaamde imperialisme, omdat die Marxiste wat agter dié fees sit, iets heeltemal anders as die res van ons verstaan wanneer hulle van imperialisme praat. Gewone mense verstaan tipiese imperialisme as iets soortgelyk aan die Britse Ryk van die negentiende eeu se imperialisme, met een land wat ‘n aantal ander beset en onderdruk, dikwels met militêre mag. Die Britte se aggressie en volksmoord teen die Boererepublieke gemik was ‘n goeie voorbeeld daarvan. Die enigste voor-die-hand-liggende moderne imperialiste is deesdae die Chinese en die Moslems. China, wat op ‘n veldtog uit is om die wêreld se hulpbronne vir homself toe te eien, en die Moslems wat Wes-Europa stelselmatig in Eurabië verander dmv grootskeepse immigrasie vanuit Arabiese lande.

Kommunistiese China of die Arabiese Liga is egter stellig nie die lande wat die Wêreldjeugfees in sy visier het nie.   Die Wêreldjeugfees is veel eerder ‘n chaotiese anti-blanke, anti-Westerse samekoms van diverse gespuis uit al wat ‘n falende en gefaalde staat is; Noord-Korea, Hamas, Kuba, Zimbabwe en Azanië se regimes se jeugvleuels tel onder die illustere voorbokke. Die agenda van die fees kon veel eerder beskryf word as: “Gee, gee, gee, of anders is julle rassiste!” 

 Wanneer mense van toeval praat, verwys hulle na die denkbeeldige trop bobbejane wat op ‘n horde tikmasjiene slaan. Die groot meerderheid blaaie wat die bobbejane voortbring is lukrake gemors, maar een van die trop, gegewe genoeg tyd, miskien miljoene jare, staan die kans om per ongeluk ‘n Shakespeare-sonnet te tik. Die ANC Yoof Lieg se trop kransatlete had egter nie ‘n miljoen jaar om die Wêreldjeugfees te organiseer nie, en die resulterende chaos is skreeusnaaks. Nie dat selfs ‘n miljard jaar genoeg sou wees nie, gegewe die volslae gebrek aan enige iets wat eens by benadering op ‘n intellek neerkom in die Yoof Lieg. Die resulterende chaos bied ryke stof tot vermaak, behalwe vir die feit dat dit my teen die bors stuit om te sien waarop my belasting verkwis word. 

 Daar is gassprekers wat nie opdaag nie. Werksessies wat ure laat begin of glad nie plaasvind nie. ‘n Grootskeepse gesuipery. ‘n Soenkompetisie op die rugbyveld toe dit geblyk het dat daar geen sweempie organisasie was nie. ‘n Trop stormdronk Yoof Lieg-kransatlete wat die media-tent bestorm en aandring om gevoer te word (ek sou hulle persoonlik piesangs aangebied het as ek die spysenieringstender gewen het op grond van ‘n korrupte verwantskap met een of ander SEB-tenderpreneur.) 

 Ek het veral die soenkompetisie uiters ironies gevind, omdat dit eintlik ‘n uitstekende metafoor gebied het oor hoe imperialisme, kolonialisme en apartheid uiteindelik oorwin is. Dit was nie feeste soos die Wêreldjeugfees wat imperialisme oorwin het nie. Ook nie kongresse, werksessies, voordragte deur gassprekers of selfs militêre optrede nie, alhoewel die lamsakkige MK homself probeer vlei dat hy Suid-Afrika militêr bevry het met sy papbroekige aanvalle op ongewapende burgerlikes. 

 Dit was nie woorde, kongresse of koeëls wat imperialisme oorwin het nie, maar iets veel kleiner. Mikroskopies, in der waarheid. Dit was sperm- en eierselle. Dit was die ongebreidelde voortplanting van die voorheen-gekoloniseerdes wat die einde van imperialisme, kolonialisme en apartheid demografies-onafwendbaar gemaak het. Wat Hitler se Blitzkrieg nie kon regkry nie, gaan die Moslems se sperm- en eierselle op die lange duur regkry. Hulle voortplantingstempo in die lande wat hulle koloniseer sal sorg dat hulle ‘n meerderheid in Europa is binne die volgende 100 jaar. 

 Die soenkompetisie op die sokkerveld, met soen as ‘n voorspel vir die ongetwyfeld talle seksdade (asook nuwe vigs-infeksies) wat gisteraand plaasgevind het onder bywoners, was dus ‘n onwetende dog uitstekende metafoor vir die mees suksesvolle anti-imperialistiese strategie van almal.

free slots noЛобановский Харьков

Die Dewani-huurmoord en SA wetteloosheid

Ons gaan nav die on-verrassende onthulling in die Kaapse hof dat die Dewani-moord glo ‘n sluipmoord was, onafwendbaar onderwerp word aan die propaganda dat die Dewani-moord nie die gewone, neerdrukkende, wydverspreide, endemiese, lukrake SA-moord en doodslag was nie, maar eerder ‘n huurmoord.

 Veral regeringsgesinde media, die regering self en ander volksmoord-ontkenners is gewaarborg om te sê: “We told you so!” Die strekking van die propaganda gaan wees dat dit juis nie SA se endemiese misdaad was nie, maar eerder ‘n burger van ‘n Westerse land (let egter op dat meneer Dewani self allermins ‘n Westerling is) wat hier kom moeilikheid maak het. Implikasie: Misdaad is nie regtig so erg in SA nie.

Die teendeel is egter waar. Die beplande aard van die moord, en die klaarblyklike gemak waarmee dit gereël is, maak dinge eintlik erger en selfs meer verdoemend as wat ‘n lukrake aanval sou wees. Die slagoffer, mev Dewani, was glo Sweeds. Snaaks, maar ek het nie gedink regte Swede is Hindoes nie, of dat Swede se nasionale disse dikwels kerrie insluit nie, maar hoe dit ook al sy.

Sou meneer Dewani op Arlanda Internasionaal kon land, die eerste die beste inheemse Sweedse taxi-bestuurder wat sy oog vang kon naderklap, en hom oortuig om mev Dewani om die lewe te bring vir ‘n skamele 1500 euro’s? Ek was nog nooit in Swede nie, maar ek sou uiters verbaas wees as die antwoord ja was. Ek vermoed dat, sou Dewani so ‘n ding in Stockholm probeer het, hy onmiddellik met die gereg te make sou kry.

Daar was dus ‘n rede waarom meneer Dewani Suid-Afrika eerder as Swede gekies het. Daar was ‘n rede vir sy profilering en keuse van ‘n moordenaar en waarom meneer Dewani nie ‘n blanke tannie van 70 by die lughawe vir die taak genader het nie. Daar moet ‘n ander rede as werkloosheid en armoede wees vir SA se endemiese geweldsmisdaad. Die persoon wat aan die hand van sy eie skulderkentenis skuldig bevind is aan die huurmoord, Zola Tongo, was immers nie werkloos nie. Hy het ‘n werk as ‘n taxi-bestuurder gehad. Vergeleke met die vele plakkers langs die N2-snelweg in die Kaap, was hy dus ‘n middelklas-burger.

Tongo het geen vorige veroordelings nie, geen geskiedenis van botsings met die gereg nie, maar nietemin is ‘n lewe só min vir hom werd dat hy klaarblyklik sonder om te blik of te bloos ingestem het tot ‘n gruweldaad die oomblik toe ‘n wildvreemde persoon hom daaroor genader het. Dus word ek gedwing om weer eens die tipiese Suid-Afrikaanse verskoning vir alles wat skeefloop, op te haal: Dit was, ja, natuurlik, apartheid se skuld. Sou ek nie so maak nie, en dit durf waag om die ding op die naam te noem, sal ek ook, soos Steve Hofmeyr, veroordeel word uit alle oorde.

люстры интернетtopcargo

Annelie Botes, Leopold Scholtz en Willemien Potgieter

Saam met enige regdenkende blanke het ek nie die woorde om my woede en afgryse oor die rassistiese gru-moord op die driejarige Willemien Potgieter en haar ouers uit te spreek nie. Nie net sal ek graag met my kaal hande die sub-menslike drek wat die moord gepleeg het welverdiend die ewigheid in wil help nie, maar is ek ook woedend vir die politiek-korrektes wat steeds die realiteit van die rassistiese, swart-op-wit volksmoord wat aan die gang is in Suid-Afrika probeer ontken, en het ek eweneens nie woorde om te beskryf hoe die politiek-korrektes se ontkennery van die werklikheid van die volksmoord en swart-op-wit rassisme my walg nie.

Daardie PK-juigkommando het laasweek hul grofgeskut op Annelie Botes gerig, omdat laasgenoemde durf waag het om eerlik te wees oor haar gevoelens oor swartes. Sy hou nie van swartes nie, het sy gesê, omdat sommiges onder hulle geweldsmisdaad pleeg. Me Botes se bejaarde buurvrou is aangeval en verkrag. En, jou wrintiewaar, ‘n paar dae later bewys die bende drek-wesens (ek kan myself nie bring om sulke absolute skuim en gemors eens diere te noem nie, want om dié goed selfs met ‘n vigs-virus te vergelyk, sou ‘n erge belediging vir selfs die laagste vorm van mikrobiale lewe wees) wat Willemien Potgieter en haar ouers “tereggestel” het, dat Annelie Botes honderd persent reg was om in vrees te leef.

Nietemin is Annelie Botes se misdryf in die oë van die PK-juigkommando veel, veel erger as die moord op Willemien Potgieter. Annelie Botes se uitlatings het dus ‘n groot polemiek in die pers ontketen. ‘n Ganse bende gatsuiende meepraters het uit hul gate gepeul en me Botes in die pers gestriem. Onder hulle was ‘n sogenaamde skryfster, Linette Lindveldt, wat selfs so vêr gegaan het om me Botes ‘n ou draak te noem. Lindveldt, in ‘n onbeheerste uitbarsting van linkse verontwaardiging, skree soos ‘n maer vark dat me Botes se uitlating haar, Lindveldt, se menswaardigheid aangetas het. Dis nou natuurlik in teenstelling met die Potgieters se menswaardigheid, kan ek seker byvoeg.

Daar is geen beter voorbeeld van hierdie PK-juigkommando as Naspers se dr Leopold Scholtz nie, wat met hoogheilige prekerigheid vir ons vanuit sy veilige tuiste in Europa in Die Burger en Beeld meen te vertel dat ons nie moet veralgemeen nie. Scholtz se rubriek is waarskynlik geskryf voordat die moord op die Potgieters rugbaar geword het, maar daar is grusame ironie aan sy rubriek. Hy gebruik naamlik die voorbeeld van veralgemenings oor blankes, en skryf die volgende: “Hulle sit Sondae met ’n heilige gesig in die kerk, maar by die huis slaan hulle hul vroue, bediendes en plaaswerkers.” Let terloops op hoe hy die blaam vir plaasmoorde op die slagoffer – die boer wat sy werkers kwansuis mishandel – verplaas. Maar natuurlik, dr Scholtz. Dis mos alles apartheid of die bose wit rassis se skuld, ook die moord op ‘n driejarige dogtertjie.

Terwyl Scholtz te velde trek teen sogenaamde blanke rassiste en ons maan om nie te veralgemeen nie, wis die drek-bende die Potgieter gesin in, ja, ‘n plaasmoord, uit, en weerspreek hulle optrede Scholtz se snert op die mees direkte en skrikwekkende wyse denkbaar. Wie wil my egter wed dat hetsy Scholtz, hetsy Rapport se PK-juigkommando wat so vinnig was om me Botes te striem, nie ook in die komende Sondag se Rapport hektare kolomspasie gaan afstaan aan ‘n soortgelyke verdoeming van die moord op die Potgieters nie? Die stilswye oor hierdie rassistiese moord sal, in vergelyking met die strontstorm oor me Botes se uitlating, dawerend wees.

Dit is die ou-ou storie: Sou iemand vir die PK-juigkommando sê dat dit ‘n bende (k-woord) was wat Willemien Potgieter vermoor het, sou hulle veel meer geskok wees oor die gebruik van die k-woord as oor die moord self.

синус лифтинг стоматологияФильчаков прокурор харькова

Annelie Botes se faux pas oor swartes

Verlede week het ‘n rubriekskryfster vir Die Burger en Volksblad, Annelie Botes, in ‘n Rapport-onderhoud gedurf waag om die politiek-inkorrekte mening te lug dat sy nie van swartes hou nie. Sy moes van beter geweet het, en besef het dat as Naspers-werknemer, en gegewe die siek, siek prioriteite van die kranksinnige politieke korrektes, sy geen erger sonde as eerlikheid oor haar ware gevoelens teen swartes kon pleeg nie. Sy is toe summier deur beide die bogenoemde publikasies as rubriekskryfster afgedank.

Het sy maar eerder bloot miljarde se belastinggeld verduister en vir haar vermaak ‘n blanke huishouding binnegeval, die inwoners vir ure lank met ‘n strykyster gebrand, ‘n baba se kop verbrysel met ‘n baksteen, en daarna die ganse huishouding met ‘n panga uitgewis! Sou sy na die tipiese Azaniese fatsoen opgetree het deur so te gemaak het, en haar wandade op apartheid of die inwoners van die huis se rassisme blameer het, sou sy nie nou nog haar werk gehad het nie, maar sou bevordering tot redaktrise, indien nie ‘n Azaniese kabinetspos nie, vir haar gewink het.

In vandag se Rapport vaar ‘n hele Naspers-juigkommanda teen haar uit in Weekliks. 

набор инструментов ценаtopcargo

Ag dankie vir dié ‘navorsing’!

Wat ‘n voorreg was dit nie as belastingbetaler om drie en ‘n half miljoen rand op te dok vir die Sentrum vir die Studie van Geweld en Geregtigheid (SSGG) se sogenaamde studie na die oorsake van geweldsmisdaad nie. In dié sogenaamde studie maak die sogenaamde navorsers ‘n aardskuddende, verbysterende, ongehoorde gevolgtrekking: Geweldsmisdaad is toe te skryf aan, ja, reg geraai: Kolonialisme en apartheid. Slaat vir my plat met ‘n veertjie!

Dis witmense se skuld, dus, dat skoolmeisies verkrag word deur ‘n bende skoolseuns.

Hoe dan anders? Het enige iemand, in die era van polities-korrekte waansin, verwag dat diegene wat skoolmeisies verkrag en dit afneem op selfone, sestienjarige burgers van Lesotho wat dokters verkrag of sub-menslike barbare wat vrouens vir ure lank martel tydens plaasaanvalle en huisbesettings, dan sélf die blaam moet dra? Kom, wees nou redelik! Dit sou mos absurd wees om toerekeningsvatbaarheid vir hul eie optrede van swart geweldenaars te verwag. Watter deel van: Alles wat verkeerd gaan, is immer, altyd die witman en sy rassisme se skuld, verstaan julle nie?

As iemand wat nie ‘n aanhanger van die religie van nie-rassigheid was nie, egter totaal onredelik wou wees, kon hy die ganse sogenaamde studie met groot gemak aan flarde ruk met eenvoudige feite.

  • Die blamering van apartheid en kolonialisme kom uiteraard neer op ‘n ongeskrewe bekentenis dat dit juis nie blankes is wat buitensporige vlakke van geweldsmisdaad pleeg nie, en is een van die min geldige gevolgtrekkings in die sogenaamde studie. Dit is nie bendes blankes wat huise in Soweto binneval en die inwoners vir ure lank martel, en hulle dan met ‘n tuinvurk doodsteek nie.
  • Daar was geen trekarbeid, myne, apartheid of kolonialisme tydens die grootskeepse volksmoord in die 1830’s bekend as die Dikafane nie. Daar was in der waarheid vóór 1835 bitter min blankes wat ooit in die binneland gekom het, buiten ‘n paar verdwaalde sendelinge. Tydens die Dikafane is ‘n onbekende aantal swartes, maar waarskynlik in die honderde duisende, voor die voet uitgewis deur Sjaka se impi’s. Dit was inteendeel die aankoms van die Voortrekkers wat waarskynlik bygedra het tot die beëindiging van die Dikafane. Binnelandse stamme soos die Sotho’s behoort na regte vir Piet Retief en Andries Pretorius as hul volkshelde te sien.
  • Die bende wat na bewering die skoolmeisie by die Jules-hoërskool in Johannesburg verkrag het en die aanval op selfone verfilm het, het nooit apartheid beleef nie, omdat hulle ná 1994 gebore is. So ook was daar nooit apartheid in Lesotho nie, en was een van die verkragters van die dokter in die Pelonomi-hospitaal op 16 te jonk om self apartheid te beleef het. Apartheid het vir alle praktiese doeleindes teen 1990 glad nie meer bestaan nie. Nietemin bieg die sogenaamde studie dat een-derde van alle moorde gepleeg word deur diegene wat ná 1990 gebore is.
  • Die sogenaamde studie blameer trekarbeid en spesifiek die myne vir die kultuur van geweld. Baie van die trekarbeiders wat wel op myne gewerk het, het ook uit lande soos Malawi gekom. Malawi het egter ‘n veel  laer gewelddadige misdaadkoers as Suid-Afrika. Hoe verklaar die sogenaamde navorsers Malawi se onvergelykbare misdaadkoers?
  • Daar is gebiede met veel erger armoede en werkloosheid as Suid-Afrika, byvoorbeeld die krotbuurte van Moembaai, waar die geweldskoers ‘n fraksie van Suid-Afrika s’n is. Die Nobelpryswenner Amartya Sen wys byvoorbeeld daarop dat daar geen duidelike verband tussen armoede en geweldsmisdaad is nie.

Iemand wat egter dapper genoeg is om bostaande feite hardop te uiter, sal ongetwyfeld deur die kranksinnige linkses, en veral die blanke linkses, as ‘n rassis uitgekryt word, indien hy nie van haatspraak aangekla sal word nie. Die waarheid is duidelik ‘n gevaarlike ding vir die fanatici in die kerk van anti-rassisme.

Dus sal ek, as ‘n goeie, toegewyde burger van die Nuwe!, Verbeterde! Suid-Afrika, my hande saamslaan, my kop knik en saam met die res van die blankes bieg dat geweldsmisdaad eintlik my en my mede-blankes se eie skuld is. Ja, ons, ons kinders, hulle kinders en hulle kinders se kinders is en bly vir ewig skuldig aan die misdade van apartheid en kolonialisme.

casino registerЛобановский

Die Tea Party se lesse vir Afrikaners

Die Republikeine het skoonskip gemaak in die VSA se verkiesing vir die Amerikaanse Kongres en ook goed presteer in die verkiesing vir die Senaat. Die linkse waansin waarmee Amerika se halfbloedprins se verkiesing ‘n skamele twee jaar gelede begroet is, is lank reeds vergete. Die verkiesing is as ‘n referendum oor president Obama se prestasie sedert 2009 voorgehou. As die verkiesing dan wel ‘n eksamen was, is president Obama ‘n druippunt deur die Amerikaanse kiesers gegee. Herinner nogal sterk aan ‘n ander swart politikus se H vir Houtwerk…

Die Republikeine se oorwinning in die verkiesing kan aan een groep se idees toegeskryf word: Die Tea Party. Sowat 40% van alle Amerikaners wat die stemlokale verlaat het, het gesê hulle steun die Tea Party-beweging. Linkses, liberales, en skrywers in die hoofstroom-media soos Maureen Dowd van die ekstreem-linkse New York Times het gestik in hul komkommer-toebroodjies by die blote gedagte aan die Tea Party.

Dis weliswaar onduidelik hoe effektief die Tea Party-beweging as ‘n organisasie is. Is dit eens ‘n organisasie met ‘n eenvormige strategie, visie of strukture? Die Washington Post, ‘n linkse koerant soos bykans al die hoofstroom-media in die VSA, het probeer om al die takke van die Tea Party-beweging te kontak, en te vra hoeveel lede hulle het. Dit het geblyk dat die meeste van die respondente nooit enige kontak met ‘n politikus gehad het nie, en dat hulle ledetal eintlik maar klein was. Nietemin was die Tea Party-beweging die gogga wat vir die Demokratiese baba slapelose nagte besorg het, en nie om dowe neute nie.

Waarom?  Wat het die Tea Party-gedoen om homself so effektief te maak, al is hy gedisorganiseerd en het hy eintlik min volgelinge? Watter lesse bevat dit vir Afrikaners, indien enige?

Ek meen dat daar wel twee gróót lesse vir Afrikaners in die Tea Party is:

·         Dis nie hoeveel ingeskrewe lede jy het nie, of hoe goed jou strukture is nie. Dis die inhoud en gehalte van jou boodskap wat tel.

 

·         Jou boodskap se trefkrag maak staat op twee komponente: Die boodskap self en hoe dit kiesers raak, en hoe dit oorgedra word.

Wat was die Tea Party se boodskap? Was dit dat wit Amerikaners om rassistiese redes nie van die halfbloedprins in die Withuis hou nie? Nee! Dit het gegaan oor Amerikaners se gatsakke. Oor belasting. Die Tea Party is vernoem na die Bostonse teepartytjie, waartydens die Amerikaners se voorouers in opstand gekom het teen die onregverdige belastings wat die Britse koloniale meesters op hul onderdane in Amerika wou hef. Dit het eweneens nie vir die moderne Tea Party oor aborsie, godsdiens in Amerikaanse skole of al die ander gewone gevegte gegaan nie, maar oor belasting.

Dus: Kultuur, taal, tydskrifte in Woolworths, kwotas op die rugbyveld ensovoorts verwek weliswaar passievolle belangstelling vir ‘n kort tydjie, en Afrikaners mag vir ‘n paar minute opgewonde raak oor die ANC se magsmisbruik teen Hoërskool Ermelo se taalbeleid, maar vir Jan Publiek gaan dit op die lange duur veel meer oor sake wat hom en sy beursie raak. Die Amerikaanse kieser was kwaad oor werkloosheid en die pogings van die Demokrate om die VSA in ‘n sosialistiese staat te omvorm, en die Tea Party het dit briljant raakgesien en uitgebuit.

Die les vir Afrikaners? Eenvoudig. Die ANC is ideologiese sielsgenote met die Amerikaanse Demokrate. Baie van die ANC se radikale rassisme soos regstellende aksie het sy oorsprong op linkse kampusse in die VSA, asook in die Black Consciousness-beweging. Die ANC is ons Demokrate en Black Panther-beweging, behalwe dat die ANC veel, veel meer radikaal-links, swart-fascisties en Marxisties is as selfs die linkse voormalige professor wat in die Withuis sit. Die Afrikaner gaan eweneens binne die volgende paar jaar geslaan word met buitensporige addisionele belasting, benewens die buitensporige belastinglas wat ons reeds dra. Nes die Demokrate se planne om gesondheidsorg te sosialiseer, wil die ANC ook die geklike NHI hier instel.

As jy jou organisasie as ‘n leier vir Afrikaners wil posisioneer, leer jou les oor wat vir die kiesers belangrik is: Hul beursies. Fokus op die swak of geen opbrengs wat ons, die belastingmelkkoeie, vir ons belasting kry. Waarom moet ons dubbel betaal vir skoolgelde as ons reeds belasting betaal? Waarom kry ons nie ‘n effektiewe polisiemag nie? Ons betaal immers vir een. Hoe kan ons die ANC effektief bekamp? Deur ons belasting terug te hou.

Dit help egter nie net dat jou idees goed is nie. Dit moet ook goed oorgedra word en gekommunikeer word. Die Tea Party se wapen van massa-bekoring was Sarah Palin. Haar kennis van geografie mag gebrekkig wees, sy skiet wilde diere, sy sukkel soms met die Engels (“refudiate”), maar eisj! Sy is fotogenies en sy is nie skaam om haar boodskap oor te dra nie.

Siende dat mnr Jaap Kelder-hulle reeds ‘n Tea Party in die kleine het met hul belastingbetalersverenigings wat die ANC regime se getransformeerde stadsrade so op hul plek hou, is die enigste vraag waar ons ‘n Afrikaner-weergawe van Sarah Palin gaan kry? Is daar enige aanvallige dames wat wel ter tale is, en wat iets groots wil bereik?

детские игриДанильченко Юрий Брониславович Харьков

Die trop olifante in die hoek

Daar is ‘n paar dinge waarmee die inwoners van die landstreek Suid-Afrika kampioene is. Ek kan diegene wat per ongeluk die geografiese gebied Suid-Afrika deel, nie Suid-Afrikaners noem nie, siende hoe die ANC by monde van Butana Khompela en sy LP’s dit duidelik maak dat daar geen Suid-Afrikaanse volk bestaan nie. Daar is vir die ANC, en sekerlik dan die 90% van die swart bevolking wat vir hom stem, die ware Jakob, die “African Africans”, en dan die res; die wittes, gekleurdes en Indiërs. Waar ek dus na inwoners verwys, dui dit op diegene wat deur ongelukke van die geskiedenis suid van breedtegraad 22 suid in Afrika saamgeflans is.

Van die dinge waarin die inwoners van dié landstreek kampioene is, sluit in stakings, klipgooiery, brandstigting, die verspreiding van vigs, drankmisbruik, korrupsie, plundery, selfverryking en al daardie dinge waarvan ons daagliks in die koerant lees. Nog ‘n ding waarmee die inwoners egter van internasionale gehalte is, is om die trop olifante in die hoek van die kamer te ignoreer, en om as gevolg hiervan totaal onvanpaste oplossings vir heeltemal die verkeerde en dikwels denkbeeldige probleme te probeer bedink.

Die energie wat op die histeriese heksejag gemik teen denkbeeldige blanke rassisme verkwis word, is ‘n uitstekende voorbeeld hiervan.  Die land het ‘n geweldige misdaadprobleem. Moord, verkragtings en roof is so alledaags dat bykans niks ons meer kan skok nie. Nietemin word daar op heeltemal die verkeerde ding in terme van wetstoepassing gefokus. Geweldige hoeveelhede bronne is verkwis om die Reitzhuis-studente te vervolg, mense wie se optrede niemand seergemaak het nie, en wie se sogenaamde misdaad volkome slagofferloos was. Was die Reitz-studente egter van ‘n ander velkleur, en het hulle ‘n motor vol blankes met pangas en tuinvurke gemartel en toe uitgewis, nádat die hele bende ‘n baba in die motor verkrag het, was daar nie eens ‘n fraksie van die publisiteit of energie verspil om hulle te probeer vervolg nie.

Die ware olifant in die hoek – die ongelooflik hoë misdaadkoers – word dus geïgnoreer en daar word eerder naarstigtelik na oplossings vir denkbeeldige probleme – onder andere blanke rassisme – gesoek.

So ook bestaan daar grootskeepse ontkenning oor die trop olifante wat op ekonomiese gebied in die hoek rondmaal. Die ANC regime wil links en regs nasionaliseer, sosialiseer en die belastingmelkkoeie tot die maksimum plunder om SEB-begunstigde “African Africans” tot die maksimum te verryk. Almal verknies hulle in die proses oor hoe die vyf miljoen persoonlike belastingbetalers ooit veertien miljoen welsyn-parasiete sal kan onderhou. (Die antwoord is natuurlik dat dit onmoontlik is op die lange duur.) Gekoppel hieraan is die feit dat niemand weet wat om aan die 40% werkloosheidssyfer te maak nie.

Selfs die blanke ekonome soos mnr Mike Schussler wat dikwels op bostaande onmoontlikheid wys, ignoreer egter die trop olifante in die hoek, waarskynlik uit vrees dat ‘n storm van beskuldigings van rassisme op hulle sal neerdaal as hulle die kaalkop waarheid sou durf praat. Daardie trop olifante bestaan uit twee komponente: Eerstens die miljoen of meer onwettiges wat jaarliks oor die grense stroom. Snaaks hoe hulle so ‘n dringende behoefte het om  daardie denkbeeldige blanke rassisme eerstehands te kom beleef, terloops.

Die tweede komponent van die trop is die ongebreidelde voortplantingstempo onder sekere dele van die inwoners van die landstreek. Alhoewel vigs daarvoor gesorg het dat die oorhoofse bevolkingsaanwastempo heelwat gedaal het, is dit grootliks so omdat die gemiddelde lewensverwagting vir volwassenes dramaties gedaal het. Dit is met ander woorde ouer mense wat aan vigs sterf, maar nie vóórdat hulle twintig kinders by ses verskillende vrouens gaan verwek het nie, kinders wat self gaan werk soek voordat vigs hulle ook inhaal, of wat deur die belastingbetaler onderhou moet word as hul ouers aan vigs omkom. Dus: Alhoewel werkloosheid ‘n groot probleem is, word die ware onderliggende oorsaak, te veel kinders agv die gebrek aan seksuele selfbeheersing en ongebreidelde voortplanting, totaal en al oor die hoof gesien. Nie net word die ware probleem geïgnoreer nie, maar dra die swak oplossings vir die verkeerde probleem eintlik by tot die probleem. Kindertoelaes moedig ma’s aan om nog bekkies wat gevoer moet word, in die wêreld te bring, vir ‘n karige R200 per maand.

Omdat die inwoners egter te politiek-korrek is om die trop olifante in die hoek raak te sien nie, sal geen politieke party egter die enigste werkbare oplossings vir werkloosheid en armoede durf aan die hand doen nie. Die enigste langtermyn-oplossings is naamlik effektiewe grensbeheer en ‘n demper op ongebreidelde voortplanting.

Vergeet dus van brandstof en loodse vir die lugmag se wit-olifant Gripens. Stuur die weermag na die landsgrense om diegene wat so graag denkbeeldige blanke rassisme wil kom ervaar, by die grense om te keer en huistoe te jaag.  Stuur ‘n operasie van stapel om die 10 tot 15 miljoen onwettiges so spoedig as moontlik oorkant die Limpopo, waar hulle vandaan kom, te kry.

As die regime werklik ernstig was om werkloosheid en armoede hok te slaan, het hy ook aktief begin met maatreëls om die bevolking te beheer, sodat die grondliggende oorsaak van die probleem aangespreek kan word. Deel daarvan is om die verkeerde insentiewe wat maatskaplike toelaes veroorsaak, te verwyder. Maak die ontvangs van maatskaplike toelaes voorwaardelik daarop dat die ontvangers voorbehoedmiddel-inspuitings moet ontvang, of gesteriliseer moet word. Dit help immers nie die belastingbetaler befonds diegene wie se eie onverantwoordelikheid in terme van te veel kinders, tot verdere armoede lei nie.

Kontant-welsysnstoelaes word eweneens dikwels op drank verkwis, wat ook tot seksuele onverantwoordelikheid lei. Dit sou veel beter wees om eerder kosbewyse uit te deel, wat by ‘n supermark slegs vir stapelvoedsel soos brood en mieliemeel verruil kan word. Dit is moontlik om die bevolking te beheer, soos China ons gewys het, maar dit is te betwyfel of iemand in Suid-Afrika die visie of politieke moed het om die trop olifante raak te sien.

Hoe langer daardie trop olifante in die hoek egter moedswillig geïgnoreer word, en hoe langer die verkeerde oplossings vir probleme wat nie bestaan nie probeer word, hoe groter word die gevaar dat die olifante ons almal gaan doodtrap.

купить гидробактопкарго

Die nuwe erfsonde

Een van die sentrale leerstellings van die Christelike geloof is dat die mensdom inherent boos is, en nie tot enige goed in staat is sonder eksterne hulp nie. Dit is maklik om hiermee saam te stem, veral as jy in ‘n gewelddadige land soos Suid-Afrika woon, waar 20000 mense jaarliks vermoor word en 60000 verkragtings aangemeld word, met die ware verkragtingsyfer waarskynlik vier of vyf keer groter as slegs 60000. Mens hoef ook net na kleintjies op die kleuterskool se speelgrond te kyk, en te sien hoe gemeen hulle met mekaar kan wees, om te begin vermoed dat die konsep van die
erfsonde nie so ver van die kol is nie. Niemand hoef daardie kleintjies te leer om gemeen te wees nie. Dit kom van binne. Dis deel van die mensdom se aard.

Die konsep van die inherente boosheid van die mensdom, asook dié van die erfsonde, is egter gekaap deur die linkses en die politiek-korrektes wat bid by die altaar van anti-rassisme, en verwring en verdraai na iets wat hulle agenda pas. Dit is op ‘n slinkse en siniese wyse gedoen, op ‘n manier wat ontwerp is om bykans na die Christelike konsep van inherente boosheid en erfsonde te klink, en om sodoende die ordentlikheid en skuldgevoelens van die teikens daarvan, blankes,  uit te buit.

Waar die Christelike geloof dit duidelik stel dat alle mense boos is, het die kultus van anti-rassisme dit verwring en verdraai en sekeres kwytgeskeld van hierdie albatros om die nek. Dit is dus nie meer almal wat boos is nie, maar slegs blankes en spesifiek blanke mans, en in Suid-Afrika nog meer spesifiek heteroseksuele, Afrikaanssprekende blanke mans. Diegene wat nie deel is van hierdie groep nie, word op ‘n soort kontinuum van hulle boosheid onthef: homoseksuele wit mans is nie heeltemal so boos nie, al tel hulle velkleur steeds teen hulle,  tot by die uiterste van die spreekwoordelike swart lesbiër in ‘n rolstoel wat, maak nie saak hoe hard sy probeer nie, eenvoudig geen sonde kan pleeg nie.

Die erfsonde waaraan blanke mans glo onkorrigeerbaar skuldig is, word rassisme genoem. Maak nie saak hoe hard jy as blanke man probeer nie – jy kan probeer om jou besittings weg te gee en jouself in ‘n plakkerskamp te gaan vestig , soos wat fanatiese linkse professore op Stalinbos van die res van ons verwag , alhoewel hulle nie self so sal maak nie – is en bly jy steeds skuldig aan onkorrigeerbare rassisme. Jy kan eenvoudig nie ontkom aan jou erfsonde nie. Indien dan nie jou eie rassisme nie, dan dié van jou ouers en hulle ouers, tot in die sewentigste geslag. Dan word dit moontlik om te argumenteer dat die skreiende rassisme van regstellende aksie ook teen blanke kinders wat ná 1994 gebore is, toegepas kan word. Hulle dra immers ook die las van rassistiese erfsonde, al het nóg hulle, nóg hul ouers, ooit ‘n swartmens doelbewus te na gekom nie.

Dit is eweneens belangrik vir blanke mans om te begryp dat, in terme van hierdie verwronge dogma, slegs blankes rassiste kan wees. Al diskrimineer swartes teen blanke mans met rassistiese praktyke soos transformasie en regstellende aksie, word dit in terme van hierdie verwronge dogma moontlik om, soos hierdie briefskrywer aan Rapport dit stel, te glo dat swart-op-wit diskriminasie heel aanvaarbaar, positief en eintlik glad nie eens rassisties nie. Die ANC kan dan ook volhou dat dit heel aanvaarbaar is om te sing “Kill the Boer” en selfs die hof nader vir die “reg” om dit te sing. Onthou: Swartes kan nie hetsy boos, hetsy rassisties wees nie, en dus is “Kill the Boer” presies net so onskuldig soos daardie liedjies wat ons in die Kinderkrans gesing het.

Omdat slegs blankes boos is, en swartes nie, kan daar dus ‘n histeriese geskree opgaan as die swemmer Roland Schoeman kla oor iemand in die skare wat hom soos ‘n bobbejaan gedra, maar wanneer bejaarde blankes wreed
gemartel en vermoor word tydens plaasaanvalle, kan die moderne fanatici die blaam op die bejaarde dooies  self verplaas. Ons moet terloops erken dat daar ook in blanke geledere die swaksinniges is, wat maklik gebreinspoel kan
word om fanatiese lede van die kultus van anti-rassisme te word, en wat ewe luidkeels help verkondig aan die kultus se dogma. Mens dink aan voormalige Vrye Weekblad-joernaliste, of aan lede van die Kaapse Moffia, as voorbeelde. Of dit aan ‘n kombinasievan swaksinnigheid en masochisme toegeskryf kan word, weet ek nie, maar elke volk het maar sy malles, verloorders en verraaiers. Dan word die slagoffers voorgehou as die eintlike skuldiges omdat hulle die aanvallers kwansuis mishandel het (en omdat die slagoffers skuldig daaraan is om blank te wees). Die aanvallers word dan die eintlike slagoffers – die barbare wat Eugene Terre’Blanche vermoor het, word byvoorbeeld valslik voorgehou as onskuldige slagoffers wat seksueel misbruik is. Maar, weer eens, dit pas in by die dogma. Swartes, selfs diegene wat
iemand met ‘n panga doodkap, kan nie sondig nie.

Die les vir veral blanke mans hierin is duidelik: Jy kan so hard as wat jy wil probeer om te ontken dat jy ‘n rassis is. Jy kan, soos die hoogheilige Sampie Terre’Blanche dit wil hê,  jou skuldlas omarm en al jou besittings vir die armes gee en in ’n plakkerskamp gaan woon. Jy kan uitwys dat jy nog nooit enige anderskleurige te na gekom het nie. Dit gaan jou hoegenaamd niks in die sak bring nie, omdat daar geen rede of logika by die kultus van anti-rassisme betrokke is nie. Jy en jou ongebore kinders, asook hul kinders en kleinkinders, sal vir ewig die las van julle erfsonde, julle denkbeeldige
rassisme, dra.

Buiten die uitwissing van die blankes, wat nie onmoontlik is nie (teen 2100 sal Eurabië ‘n meerderheid anderskleurige inwoners hê, en in Suid-Afrika is daar ‘n verbete veldtog van etniese reiniging en moord teen blankes gemik), is daar slegs een oplossing vir hierdie dilemma. Speel die kultus van anti-rassisme se eie spel, en lei hulle na die enigste moontlike gevolgtrekking wat nie volksmoord behels nie. Daardie oplossing is om die onkorrigeerbare rassiste so ver as moontlik weg van hul sogenaamdeslagoffers te hou.

Die erfsonde van denkbeeldige rassisme kan slegs vreedsaam besweer word dmv segregasie.

games bigbangОлександр Васильович Фільчаков

‘n Blanke ANC-kader leer op die harde manier

Dit ly geen twyfel nie dat me Mary Metcalfe, tot gister toe die direkteur-generaal van Hoër Onderwys in die Departement van Onderwys, ‘n toegewyde, bekwame, professionele en intelligente persoon is. Sy het al verskeie senior poste beklee, onder andere as ‘n professor in die Opvoedkunde op Wits. So ook is me Metcalfe ‘n jarelange getroue ANC-kader, met ‘n onkreukbare Struggle-stamboek.

Intelligent en bekwaam soos sy mag wees, verstaan sy, soos alle blanke linkses, steeds nie waaroor die Struggle, die ANC en politiek onder Afrikane oor die algemeen gaan nie, en is haar naïewiteit oor die ware aard van politiek in Afrika inderdaad verstommend.

Me Metcalfe, haar Struggle-stemboek ten spyt, is ná slegs ‘n jaar as DG uit haar pos ontslaan deur minister Blade Nzimande, Suid-Afrika se voorste kaviaar-kommunis, met sy voorliefde vir luukse motors. Alhoewel die “spin doctors” dit probeer ontken, is dit so duidelik soos daglig dat sy en kameraad Blade nie om een vuur gesit het nie.  Volgens die City Press het kameraad Blade me Metcalfe gevra om te bedank, omdat die kameraad kwansuis nie meer die kader vertrou het nie.

Daardie vertrouensbreuk is glo veroorsaak deur me Metcalfe wat kameraad Blade wou verhoed om die belastingbetaler se geld te plunder. Gerugte in die Business Day wil dit hê dat me Metcalfe ongerymdhede bemerk het in die Departement van Onderwys. Haar baas, die kaviaar-kommunis, wou naamlik ‘n reis na daardie sosialistiese Eden, Kuba, onderneem, vir die rekening van die belastingbetaler, teen ‘n aardige bedraggie van R 1 miljoen. Me Metcalfe het dit bevraagteken, soos dit ‘n bekwame bestuurder betaam, wat daartoe gelei het dat die reis uitgestel is.

Daardie behoorlike en professionele optrede van haar was egter ‘n fatale fout aan haar kant, en dis presies hier waar me Metcalfe se uiterste naïewiteit na vore gekom het. Wat me Metcalfe nie verstaan nie, al is sy al jare lank ‘n ANC-kader en so links as wat iemand kan wees, is dat politiek vir die Afrika-politikus slegs om twee dinge gaan:  Sy toegang tot geleenthede om die staatskas te plunder, en tweedens lojaliteit aan sy ras of stam.

Me Metcalfe het die aartssonde gepleeg om kameraad Blade vrye toegang tot die belastingbetaler se geld te weier, en dit was onvergeeflik vir ‘n Afrika-politikus. Die ganse rede waarom hy in die politiek verkeer, is immers om die staatskas te plunder. Haar tweede sonde, een waaraan sy niks kon doen nie, was haar uniform; haar wit vel. Hoe durf ‘n blote blanke die Zoeloe-kameraad verhoed het om sy politiek van plunder te pleeg! Dit word genoem maagpolitiek, die reg wat in die Afrika-politikus se kop bestaan om sy maag vol te eet aan ander mense se geld.

Die feit dat me Metcalfe ‘n getroue ANC-kader was, het haar niks gehelp nie. Sy gaan ongetwyfeld deur ‘n “insider”, ‘n swarte, vervang word as DG, want sy sal, nes die mees regsgesinde blanke, vir altyd ‘n buitestaander bly. Só byvoorbeeld het oudpresident Mbeki oor die naweek die absurde stelling gemaak dat die geweld van 2008 nie xenofobies van aard was nie. As dit wel xenofobie was, seg Mbeki, was blankes die teiken. Dus: ‘n Kongolees of Somaliër wat gister onwettig oor die grens gesluip het, is inheems en een van Mbeki se eie. ‘n Blanke Afrikaner, wie se voorsate reeds 300 jaar hier woon, is egter volgens Mbeki ‘n vreemdeling. Rassesolidariteit of Afro-fascisme is dus voorop in die swart ANC-lid se kop, nes alle ander Afrika-politici se tweede lojaliteit (buiten sy eie banksaldo) sy stam is. Me Metcalfe het hierdie feit skynbaar nie begryp nie.

Daardie gebrek aan begrip deel sy egter met ‘n iedere en ‘n elke blanke linkse, wat hulle verbeel dat gedienstigheid en inderdaad kruiperigheid enige punte by die ANC sal aanteken. Ek dink spesifiek hier aan linkse professore op Stalinbos of kruiperige dominees. Die teendeel is waar: Kruiperigheid en gedienstigheid word deur die Afrikaan as ‘n teken van swakheid gesien, indien dit nie verag word as tekenend van verraad teenoor die kruiper se eie stam nie.

Dit neem politieke intelligensie om laasgenoemde te begrip, iets wat die voormalige professor Metcalfe nou op die harde manier geleer het, maar ‘n Zoeloe met ‘n Standerd-2 opvoeding instinktief begryp het, toe hy juis sy braai gehou het met diegene wat weier om voor hom te kruip.

освещение лестницы светодиоднойtopcargo кидалы

Regstellende aksie ook onregverdig teenoor bekwame swartes

‘n Regter in die Gauteng-Noord hooggeregshof, regter Elias Matojane,het gister een van die verdagtes in die Eugene Terre’Blanche moordsaak, Chris Mahlangu, se borgtog teruggetrek. In die uitspraak het hy die landdros op Ventersdorp wat borgtog toegestaan het, mnr Magaola Foso, gestriem. Die regter het nie doekies omgedraai nie en dele van die landdros se uitspraak as onverklaarbaar bestempel. Beide die regter en die landdros was swart.

Die groot verloorder in die saak? Regstellende aksie en meer spesifiek regter Matojane.

Want sien, of sommiges onder ons dit wil hoor of nie, maak die stert aan die regterkant van die normaalverdeling se klokkurwe van intelligensie, asook die groot aantal swartes in die land, dit onafwendbaar dat daar wel noodwendig hoogs intelligente, bekwame swartes moet wees, soos regter Matojane klaarblyklik is.  Nes die stert aan die linkerkant van daardie selfde klokkurwe daarop dui dat daar minder intelligente, minder bekwame blankes sal wees. Kyk bloot na die meerderheid linkses in blanke geledere, en helaas selfs ‘n paar in regse geledere…

Benewens die feit dat regstellende aksie in wese  swart-op-wit apartheid en rassisme verteenwoordig, verteenwoordig dit ook ‘n onreg aan die intelligente en bekwame swartes. Gister se hofuitspraak is ‘n uitstekende voorbeeld daarvan. Een van die twee hofbeamptes is klaarblyklik nie op grond van bekwaamheid aangestel nie, maar die ander wel, te oordeel aan die striemende uitspraak.

Ek as ‘n leek in terme van die gereg sit egter na dese en wonder of ek almal in die regstelsel kan vertrou. As ek ooit in ‘n hofsaak betrokke gaan wees, gaan dit nie ‘n soort lotery wees wat gaan bepaal of ek ‘n bekwame hofbeampte gaan kry wat my saak aanhoor nie? Gaan die landdros of regter iemand wees wat daar is omdat hy swart is, of omdat hy bekwaam is? As ek nie bewus was van sy uitspraak in gister se verhoor nie, sou ek waarskynlik ook na regter Matojane gekyk het en dieselfde twyfel beleef het.

Natuurlik is my vertwyfeling onregverdig teenoor regter Matojane, wat waarskynlik wel heel in staat is om sy pligte behoorlik uit te voer, maar dis eweneens nie ‘n onredelike vrees aan my kant nie. Die obsessie wat die ANC bewind het met koppetellery op rasgronde, bring mee dat regstellende aksie noodlottig gekompromiteer is. Die noodwendige uitkoms van ‘n blote koppetellery is dat standaarde moet daal en mense se lewens word dikwels sodoende in die gevaar gestel. Robert Mugabe vlieg byvoorbeeld gereeld Europa of Ooste toe vir mediese behandeling. Waarom sou hy nie Afrika se dokters vertou nie?

Nog ‘n voorbeeld van die standaarde wat moet sak agv regstellende aksie se obsessie met getalle, is Suid-Afrika se vlieëniers. Dit is welbekend dat die Suid-Afrikaanse Lugmag sukkel om swart loodse op te lei. Generaal –Majoor Lucky Ngema, die hoof van opleiding in die Lugmag, sug byvoorbeeld: “Each time black Africans get the opportunity to be trained, they fail the course. We had situations in which we would put 30 black people on the training course and all of them would fail.” Die uitkoms hiervan was dat standaarde verlaag is vir swartes in die Lugmag se vlieëniers se opleidingskursusse. Blanke leerling-vlieëniers wat gedruip het, is ontslaan sonder om ‘n tweede kans te kry, maar swartes is herhaaldelik die geleentheid gegun om dit te probeer deurkom, met rampspoedige gevolge vir veiligheid.

Ek is weer eens seker daar moet wel noodwendig swartes met die nodige aanleg wees om vlieëniers te word, en om die kursus met die eerste probeerslag te slaag, maar hoe kan mens seker wees jy is veilig op ‘n vliegtuig met ‘n swart loods in beheer as die keurings- en opleidingsprosesse eerder oor die kandidaat-vlieëniers se velkleur gaan, as oor hulle verstandelike vermoëns en hul aanleg vir vlieg? Dis net skynheiliges wat ewe veilig sou voel ongeag of dit Sipho of Sakkie is wat die vliegtuig vlieg.  As die loods se naam Sakkie is, kan jy daarop reken dat sy kwalifikasie as vlieënier oor meriete gegaan het, maar Sipho…. Die koppetellery waarmee regstellende aksie noodwendig gepaard gaan, is egter nie net die publiek wat in gevaar gestel word nie, maar ook onregverdig teenoor diegene wat wel bekwaam genoeg is, maar toevallig swart. As Sipho se passasiers kriewelrig is omdat hy swart is, is ek jammer vir Sipho as hy op meriete in die stuurkajuit sit, maar die onverdedigbare stelsel van regstellende aksie wat teen wittes diskrimineer, moet die blaam daarvoor dra.

игрушка интернет магазинДанильченко Харьков

Belastingmelkkoeie gedoem deur NHI

Een van die grootste mites wat vir soetkoek opgevreet word, is dat blankes in Suid-Afrika kwansuis so ryk en welvarend is. Dis eenvoudig nie waar nie. Die groot gros blanke huishoudings se inkomste lyk in internasionale terme maar power. In die VSA is die amptelike armoede-vlak sowat $20,000 vir ‘n gesin van vier. ‘n Inkomste van R150000 per jaar is egter niks vreemd in Suid-Afrika nie, ook nie onder blanke gesinne en veral nie blanke pensioenarisse nie.

Daardie $20,000 per jaar is uiteraard hopeloos te min om in die VSA te oorleef, ‘n land wie se kospryse dikwels laer as Suid-Afrika s’n is, en die New York Times reken dat selfs dubbel daardie inkomste, $40,000 jaarliks, steeds beteken mense geldelik sukkel. Volgens die kennelik verouderde syfers van Statistiek SA is die oorweldigende meerderheid blanke huishoudings in Suid-Afrika se inkomste minder as $40,000 (R300,000) per jaar. Blanke huishoudings is kortom oorwegend arm, vergeleke met Westerse lande se huishoudings.

Die ANC is op ‘n punt waar hy besig is om die laaste potensiële bronne van plundery uit te put. Die staatskas en privaatsektor is bykans leeggetap mbv onder andere die gewettigde, rassistiese vorm van korrupsie bekend as Swart Ekonomiese Bemagtiging. Dit is juis waarom Julius Malema begin kyk na die myne as die tweede laaste teiken vir plundery. Die laaste teiken is uiteraard jy en ek, die blanke belastingmelkkoeie. Die voertuig waarmee die laaste fase van plundery gaan geskied, staan bekend as die ANC-kakistokrasie se National Health Insurance of NHI.

Dit is ‘n geklike skema, ingevolge waarvan byvoorbeeld vigslyers na bewering hoë vlakke van mediese sorg sou ontvang, vir die rekening van die belastingmelkkoei. Natuurlik sal dit nie gebeur nie; die geld wat vir die NHI ingevorder word, sal bloot verduister word om nog goue toilette en Johnny Walker Blue Label vir vetkat-kaders te koop. Die vigslyers sal steeds krepeer in hospitale waarin die “wêkkas” oor dooie babas heen toyi-toyi.

Daar is ekonome wat skat dat die NHI minstens R240 miljard per jaar gaan kos. Deel 240 miljard deur ‘n poel van slegs 5 miljoen belastingbetalers en 12 maande, en jy kom uit by die skrikwekkende syfer van R4000 per belastingbetaler per maand. Jy en ek en ‘n iedere en elke ander belastingbetaler sal minstens elkeen R4000 per maand aan addisionele belasting moet opdok. Omdat belastingkoerse egter met inkomste styg, gaan selfs diegene op ‘n matige salaris – diegene hierbo genoem wat R300,000 per jaar verdien en aan Amerikaanse standaarde gemeet geldelik sukkel, meer as R4000 per maand aan ekstra belasting, bo en behalwe jou huidige belasting, moet opdok.

Hoe gaan jou huishoudelike begroting lyk as jy skielik iets soos R6000 of R8000 per maand minder huistoe neem? Vir iemand wat R300,000 per jaar verdien, is soveel addisionele belasting ‘n skrikwekkende daling van minstens een-derde in die geld wat jy uitkry.

купит палаткуалександр лобановский харьков класс