Rubrieke Archives - Page 108 of 214

SA krisis is deur Dinokeng-scenario’s voorspel

Die frustrerende aspek van Suid-Afrika is dat die land voortstrompel op pad na ‘n voorspelde ramp. Soos ‘n slaapwandelaar onderweg na ‘n afgrond, gil en skree ‘n mens, maar die pasiënt word nie wakker nie.

Vir liberale en linkses, is dit maklik om geregverdigde vrese oor die land se toekoms as “regse” of konserwatiewe vooroordele af te lag. Tussen 2008 en 2009 het ‘n hele klomp swart leiers en enkele liberale blankes egter werkswinkels by Dinokeng gehou om drie uitweë of scenario’s vir Suid-Afrika te voorspel. Selfs Graça Machel was op die paneel verteenwoordig. So ook Ryan Coetzee, die DA-strateeg en Kallie Kriel van Solidariteit/Afriforum. Ander Dinokeng-name, wat sekerlik deur die hoofstroom- linksliberale media en deur die buiteland as “belangrik” geag sou word, is: Miriam Altman, Reuel Khoza, Yogan Naidoo, Frans Baleni, Njongonkulu Ndungane, Ann Bernstein, Antjie Krog, Maite Nkoana-Mashabane, Nkosinathi Biko, Thandi Nontenja, Cheryl Carolus, Mary Malete, Thami ka Plaatjie, Angela Coetzee, Vincent Maphai, Mamphela Ramphele, Rick Menell, Sonja Sebotsa, Paul Hanratty, Daniel Mminele, Raenette Taljaard, Bob Head, Namhla Mniki, Mathatha Tsedu, Haniff Hoosen, Aaron Motsoaledi, Sim Tshabalala, Moemedi Kepadisa, Jay Naidoo en Musa Zondi.

Daar is seker heelwat geld op die Dinokeng-”proses”, soos dit genoem is, geblaas en kort na afloop daarvan het heelwat artikels daaroor in die media verskyn. Intussen het dieselfde joernaliste en kommentators egter gerieflikheidshalwe van hul selfversekerde voorspellings en ontledings vergeet.

‘n Boek is insgelyks oor die Dinokeng-scenario’s uitgegee, wat in PDF-vorm van die Dinokeng-webwerf afgelaai kan word (sien skakel hier bo).

Die Dinokeng-span het egter drie uitweë vir Suid-Afrika voorspel: “Loop apart, loop agter en loop saam.” Uiteraard het die span die Amerikaanse “reënboognasie”-begrip vooropgestel en is “loop saam” as die ideaal voorgehou.

“Loop saam” word só beskryf: “Dié is ‘n scenario van aktiewe burgerlike skakeling met ‘n regering wat doeltreffend is en luister. Dit vra die deelname van burgers wat beter dienslewering en regeringsverantwoordelikheid vereis. Dit hang af van die wil en vermoë van burgers om hulle te organiseer en om met die owerheid in gesprek te tree, en van die gehalte van politieke leierskap en die bereidheid van sodanige leiers om met burgers te skakel.”

Tensy ‘n mens blind is – of vir Naspers/Media24 werk – kan ‘n mens vrylik konstateer dat hierdie gunstige scenario nie verwesenlik is nie. Die ANC-bewind steur hom nie aan die menings van burgers nie – of dit nou oor water, elektrisiteit, dienslewering, taal, plekname of veiligheid gaan. Selfs die ANC se eie kiesers brand nou meer openbare geboue en motorbande as ooit onder PW Botha, sondat dat die regerende party hom hoegenaamd daaraan steur. Intussen is ANC-maghebbers bloot besig om hul sakke te vul en onder mekaar oor die buit te baklei.

Die tweede scenario wat die Dinokeng-groep geëien het, is dié van “loop agter”. Dit behels ‘n soort Sowjet-staat waar alles sosialisties beplan word. Josef Stalin het mos die “vyfjaarplan” wêreldberoemd gemaak. Ook Frankryk is lief vir sulke staatsgedrewe “planne”, maar die Franse slaag darem daarin om sommige planne te laat werk, hoewel die beperkings van sulke “dirigisme” soos hulle dit noem, insgelyks die land van sy volle potensiaal weerhou. Bygesê: anders as Suid-Afrika, beskik Frankryk oor hoogs opgeleide staatsamptenare, wat redelik onafhanklik van die politici, die staatsdiens en groot openbare ondernemings bestuur.

Hier by ons sit ons natuurlik met “kaderontplooiing” wat ongeag kwalifikasies of vermoëns geskied. Dog die Dinokeng-span sien dié scenario as negatief vir die land omdat “sterk staatsinmenging privaatonderneming deur die sakesektor en burgerlike gemeenskap verdring. Die risiko’s van hierdie scenario is tweeledig: eerstens, dat die land onhoudbare skuldvlakke opbou; tweedens dat die staat toenemend outoritêr raak.”

Is hiedie scenario dalk in ons land verwesenlik? Daar is sekerlik elemente daarvan, soos die ANC se voorneme om te nasionaliseer en boere se grond af te neem, maar oor die algemeen weerhou die ANC se onbekwaamheid hom daarvan om ‘n werklike ystergreep, soortgelyk aan dié wat in totalitêre Oos-Europese lande onder kommunisme gegeld het, te verkry.

Die derde Dinokeng-scenario van “loop apart” is egter die mees negatiewe. Ons kan dit ook, ten einde enige verwarring met apartheid te voorkom, “stort in duie” noem. Vir alle praktiese doeleindes behels dit ‘n staat wat misluk. Volgens die Dinokeng-span gaan dit vir die leiers om ‘n speletjie van “vrot-eier” waar een faksie of elitegroep ‘n ander vervang. Geen van die land se uitdagings of probleme word aangespreek nie. Daar heers veral “swak kapasiteit in regeringsdepartemente” en politieke faksionalisme wat die staat kortwiek.

Soos die Dinokeng-span dit stel: “Die burgerlike gemeenskap raak toenemend vervreem soos wat openbare vertroue in openbare instellings afneem. Die staat word toenemend deur burgers vermy, wat daartoe lei dat onverantwoordbare groepe mag of beheer oor sekere dele van die maatskappy verkry. Die gaping tussen leiers en volgelinge raak groter. Burgers se geduld raak uiteindelik op en gaan oor tot betogings en onrus. Die regering, wat daartoe gedryf word deur sy onvermoë om aan burgers se eise en verwagtinge te voldoen, reageer brutaal, en ‘n spiraal van weerstand en verdrukking word ontketen. Verval en desintegrasie neem oor.”

Enigeen wat ons situasie nugter beskou, sal saamstem dat die “loop apart”-scenario dit die beste opsom. Oral is daar betogings, stakings en geweld soos vragmotors wat verbrand word wat die staat slegs deur hardhandige optrede soos tydens die Marikana-slagting kan afweer.

Terwyl die Dinokeng-scenario’s veronderstel was om oor ‘n dekade vanaf 2009 uit te speel, is die uiters negatiewe “loop apart”-scenario egter binne slegs drie jaar verwesenlik! Dus het dit nie tien jaar geneem soos die scenario-voorspellers aanvanklik gedink het nie. Dit is iets wat ek ook tydens my tydperk in die finansiële markte geleer het: dinge gebeur altyd vinniger as wat mens dink. Teen die tyd dat jy ‘n toekomstige mark- of maatskaplike beweging in die vooruitsig stel, gebeur dit klaar.

Uiteraard was die idealistiese, liberale “loop saam”-scenario van die begin af gedoem omdat Suid-Afrika in 1994 die verkeerde politieke stelsel verkry het wat alle mag in die hande van ‘n voormalige terroristebende gekonsentreer het. Indien ons oor ‘n federale stelsel soos die VSA, Duitsland of veral Switserland beskik het, sou die land veel meer suksesvol gewees het en in staat om huidige probleme die hoof te bied.

Afrikaners sal moet aanvaar dat mnr. FW de Klerk, asook sy Britse en Amerikaanse meesters, se visie vir Suid-Afrika as “klein Engeland waar almal vir een regering stem” totaal misluk het. Te midde van die toenemende anargie sal ons ons eie planne moet maak. ‘n Herrese Afrikanerdom kan op die lang duur die land en die streek net ten goede strek, omdat daar uiteindelik ‘n stabiele pool sal ontstaan waaromheen die samelewing hom kan herrangskik.

Is ons reg vir die uitdaging?

PRAAG het oplossings. Ondersteun ons!

Georgië? Boere moet hul koppe laat lees!

Niko Buri (Niko die Boer), is glo wyd bekend in Georgië skryf ‘n joernalis van Landbouweekblad. Dié anekdotiese juweeltjie is blykbaar genoeg om Afrikanerboere te oorreed om sak-en-pak na ‘n onstabiele land in Oos-Europa te trek, glo die TLU en Media24.

Dié landbou-organisasie en Media24 se antwoord op grondonteiening en plaasmoorde in Suid-Afrika is dus om boere aan te moedig om te vlug en betrokke te raak by ‘n veel groter stryd, naamlik dié tussen NAVO en Rusland.

Die regering van Georgië, met die hulp van die TLU, is druk besig om Afrikaners van hul grond af te lok deur ‘n hervestigingsinisiatief, om “weg te kom van plaasmoorde”. Hulle gaan ‘n ou murasie restoureer om as “volwaardige museum” en inligtingsentrum te dien vir Niko die Boer en die Anglo-Boereoorlog.

Media24 se verslaggewer was ‘n gas by die opening van ‘n “voorlopige” Anglo-Boereoorlog-museum in Tbilisi, hoofstad van Georgië, hoofsaaklik gewy aan Nico Bagrationi.

Georgië is pas getref deur ‘n verwoestende skandaal nadat dit aan die lig gekom het dat die model-gevangenis wat deur die EU opgerig en betaal is, sodomie met besems en foltering op ‘n daaglikse basis toelaat. Elders in Georgië se tronke gaan dit glo ook ewe beroerd wat menseregteskendings betref.

Nadat Australië weens druk op die tuisfront besluit het om hul magte uit Afghanistan te onttrek, het Georgië aangekondig dat hulle die troepe sal voorsien wat nodig is om die Amerikaanse magte by te staan. Georgië is gretig om deel te word van NAVO, en het daarom dié stap aangekondig.

‘n Magnaat wie se rykdom gelyk is aan byna die helfte van Georgië se ekonomiese uitset, Ivanishvili, het verlede jaar sy politieke beweging van stapel gestuur met oproepe vir Michael Saakashvili, die huidige leier, om te bedank.

Saakashvili het die Weste se politieke liefling geword toe hy met die bloedlose “Rose Revolusie” in 2003 aan die bewind gekom het, gefinansier deur George Soros.

Sakaashvili het in 2010 ‘n neofiet as Georgië se nuwe ekonomieminister aangestel. Vera Kobalia, is deur die Georgiese president in ‘n Vancouver se ontkleeklub opgemerk. Kobalia, ‘n Kanadese burger, was toe 28 jaar oud, met geen politieke ervaring nie. Dit was nie die enigste uitdaging in haar nuwe werk nie: Sy moes die bestuur van ‘n ekonomie behartig wat gekrimp het met ‘n yslike sewe persent in een jaar.

Teenstanders beskuldig Saakashvili dat hy geen politieke vryheid toelaat in ‘n land met 4,7 miljoen mense wat ‘n belangrike transitoroete vir olie en gas oor die onvoorspelbare Kaukasus is nie. In 2008 was Georgië in ‘n kort, maar rampspoedige oorlog met Rusland gewikkel.

President Medwedef het in ‘n openhartige gesprek met lede van die Valdai Besprekingsklub ‘n paar jaar gelede kommentaar gelewer op die “dwelmverslaafde president Saakashvili”.

“Die Georgiese hoof van die staat is net nie ‘n man met wie ons sake doen nie. Hy is ‘n onvoorspelbare, patologiese en geestelik onstabiele dwelmgebruiker. Westerse joernaliste, wat met hom onderhoude voer, weet dit! ‘n Twee-uur-lange onderhoud in ‘n bedwelmde toestand. Dit is te erg vir ‘n hoof van die staat. As NAVO so ‘n leier wil hê, moet hulle maar voortgaan.”

Die werwing van Afrikanerboere om Georgië te gaan beset, kan dus net tot hulle nadeel wees, aangesien selfs die korttermyntoekoms van die land nie rooskleurig lyk nie.

Die selfloosheid van die Georgiese regering drup van onegte belangstelling. Praag kon intussen vasstel dat talle Georgiese burgers geen idee van Afrikaners het nie en ook nie weet waar die Boere vandaan kom nie.

‘n Gedenkplaat met inskripsies in Georgies en Engels is met die samewerking van die Transvaalse Landbou-unie (TLU) by die murasie aangebring. Dit lui: “Nico Bagrationi (Nico the Boer) was born and lived in this house. The memorial board was put up with the support of South African Boer farmers to honour the memory of Nico Bagrationi, Georgian patriot fighting for their freedom in 1899-1902.”

Bennie van Zyl, hoofbestuurder van die Transvaalse Landbou-unie, lei die uittog na NAVO se jongste poging om spanning in die Kaukasus te skep.

Dit is egter duidelik dat boere nie begryp in watter geopolitieke byenes hulle hulself in begewe nie

Vir die TLU en Media24 is dit “interessant en betekenisvol dat juis die regering van Georgië die TLU verlede Mei gekontak het om kundige Afrikaanse landbouers te werf”.

Abigail Fisher en globale rassevoorkeurbeleid

Soos by ons met die Woolworths-sage, woed daar tans ‘n stryd rondom die rassevoorkeurbeleid van Amerikaanse universiteite wat blanke studente weens kwotas wegwys. Een so ‘n saak, dié van Abigail Fisher teen die Universiteit van Texas te Austin, het tot by die Amerikaanse Hooggeregshof (hul Grondwethof) gevorder en gaan vanaf 10 Oktober aangehoor word.

Vir diegene wat nie daarmee vertroud is nie, verskyn daar vandag ‘n volledige artikel daaroor op die Engelstalige Praagblad. Hierdie saak is nie net vir Amerikaners van belang nie, maar vir alle mense van Europese afkoms wêreldwyd. Want indien die jong dame van Texas, Abigail Fisher, haar saak verloor, gaan die sluise oopmaak om al hoe meer diskriminerende maatreëls en wetgewing teen blankes toe te pas.

Ek hou niks van die term “regstellende aksie” wat skielik kort ná 1994 in Afrikaans posgevat het nie. Dit skep die indruk dat daar iets bestaan wat “reggestel” moet word, asof daar eens op ‘n tyd gelyke prestasie tussen swartes en blankes bestaan het en wat weens “rassisme” ongelyk geraak het en nou deur “regstelling” herstel moet word. Ons weet egter dat daar op alle gebiede behalwe sport – en dan ook net sekere sportsoorte – histories ongelyke prestasie tussen blankes en swartes was. So byvoorbeeld het geen swarte in die geskiedenis nog ooit die Nobelprys in ‘n wetenskaplike rigting ontvang nie. Dus het die historiese idille van intellektuele en ekonomiese rassegelykheid wat ‘n term soos “regstellende aksie” veronderstel, nog nooit bestaan nie.

Veel eerder moet ons praat van rassevoorkeurbeleid, waar een ras bo ‘n ander voorgetrek word. Die Amerikaanse rassevoorkeurbeleid, wat oorspronklik deur Robert F. Kennedy afgekondig is, geld vanaf die sestigerjare. By tye het dit egter afgeneem, omdat daar suksesvolle hofsake daarteen gevoer is of omdat die burgers van sekere deelstate hulle by wyse van referenda of verkiesings daarteen uitgespreek het. ‘n Klein groepie liberale blankes wat tot die elite van die universiteite en die regering behoort, asook die Demokratiese Party, het egter voortdurend gepoog om rassevoorkeurbeleid ten gunste van swartes en ander “minderhede” toe te pas, selfs waar dit teen die demokratiese wil van die meerderheid indruis. So byvoorbeeld het die Universiteit van Michigan dit reggekry om die meerderheid inwoners van die deelstaat se wens dat almal gelyk behandel moet word, te omseil deur hom na die howe te wend. Dít, in weerwil daarvan dat die inwoners van Michigan hul grondwet in ‘n referendum verander het om enige vorm van rassevoorkeur in hul staat te verbied.

Diegene wat die bevoordeling van hoofsaaklik swartes bó blankes voorstaan, is so fanaties dat nóg die demokrasie, soos in Michigan se geval, nóg rasionele argumente hulle van hul planne laat afsien. In Suid-Afrika is die meerderheid swartes volgens peilings wat deur proff. Hermann Giliomee en Lawrence Schlemmer uitgevoer is, insgelyks daarteen gekant, omdat hulle besef dat blankes werk skep. Maar die fanatiese bende wat uit ‘n klein groepie blanke links-liberale en die swart elite bestaan, tesame met die groot maatskappye en banke, volhard daarmee.

Rassevoorkeurbeleid (RVB) is besig om in ‘n globale ramp te ontaard. Min mense besef dit, maar rassevoorkeurbeleid het by ons reeds in die sewentigerjare posgevat toe sommige Amerikaanse maatskappye dit luidens die sogenaamde “Sullivan-beginsels” begin toepas het. Tans word dit egter in Suid-Afrika tot die mees absurde hoogtepunt gevoer, soos ons onlangs tydens die Woolworths-debakel gesien het.

Natuurlik voer ons tans ‘n geslaagde boikot teen Woolworths en het meer as 2000 mense reeds die petisie teen Woolworths geteken. Ook gaan ons regstappe teen Woolworths neem, asook allerlei menseregteklagtes teen die maatskappy aanhangig maak. Die plaaslike stryd teen Woolworths en soortgelyke maatskappye wat teen blankes diskrimineer, moet voortgesit word.

Die uitslag van die uiters belangrike Fisher-saak in die VSA kan egter die lot van mense van Europese afkoms wêreldwyd bepaal, aangesien ‘n hele aantal globale maatskappye, die Amerikaanse weermag en natuurlik die Obama-administrasie almal ten gunste van voortgesette rassevoorkeur is. Vele Europese lande verkeer onder die illusie dat hulle die maatskaplike konflik wat eie aan die multikulturele samelewing is, kan besweer deur insgelyks rassekwotas in te stel. Dus mag hulle die wetlike en morele regverdiging vir sodanige beleid in die komende uitspraak vind, indien dit téén die jong dame beslis sou word.

Sekerlik moet ‘n mens haar moed bewonder deur waarskynlik die magtigste politieke groepering op aarde die stryd aan te sê: die huidige VS-president en sy weermag, globale maatskappye, asook Amerika se mees prestigieuse universiteite, waaronder die sogenaamde “Ivy League”. Haar medestudent, Rachel Multer Michalewicz, wat aanvanklik saam met haar die regstryd aangepak het, het reeds in 2011 tou opgegooi. Daarom staan Abigail vandag alleen teen die magtige falanks van die Obama-administrasie, maatskappye soos Coca-Cola en Walmart, asook die universiteitsbesture en swart groepe soos die NAACP (National Association for the Advancement of Colored Peoples).

Ek glo egter dat sulke gevegte “teen alle verwagtinge in”, presies is wat ons nodig het. Ons mag nie sulke onreg en omgekeerde diskriminasie aanvaar nie. Indien dit ongestoor toegelaat word om voort te gaan, sal RVB en verwante beleide veroorsaak dat ons kinders uiteindelik almal in plakkerskampe sal opeindig. Dit gebeur reeds in Suid-Afrika. Die gesig van blankes wat hul hoop kwyt is, is iets aakligs om te aanskou.

Die stryd teen RVB is globaal, daarom moet ons oor geografiese en taalgrense heen met mekaar hande vat. Daar is reeds ‘n aansienlike aantal buitelanders, maar veral Amerikaners, wat PRAAG ondersteun. Hulle beskik oor die versendheid om te besef dat indien die soort diskriminasie en verval wat Suid-Afrika kenmerk eenvoudig net toegelaat word, dit uiteindelik presies net so in hul eie land sal gaan. Dele van die VSA ervaar reeds die soort swart-op-wit geweld wat so ‘n kenmerk van die Nuwe Suid-Afrika geword het.

Myns insiens behoort ons ‘n kollekte te hou en ‘n bedrag geld, hoe gering ook al, ter stywing van Abigail Fisher se regsfonds by te dra. As ‘n simboliese gebaar hier vanuit die suidpunt van Afrika waar ons so gruwelik onder rassevoorkeurbeleid gebuk gaan, behoort so iets nogal gewig te dra.

Ek hoor graag wat lesers van die idee dink.

Kom ons verklaar ons eie noodtoestand

Gister het ons by PRAAG ‘n berig gedoen oor die gruwelike mesmoord op mnr. Jan dut Toit (67) van die voorstad Dennesig in Middelburg. Oor die afgelope twee weke woed as’t ware ‘n burgeroorlog in Muldersdrift, net ‘n klipgooi van waar ek woon. Sowel Alyssa Botha (13) as André Jordaan (50) is afgemaai.

Vanoggend stuur ‘n PRAAG-medewerker vir my ‘n brief aan wat vanoggend in die Kaapse dagblad Die Burger verskyn het. Daarin skryf Anoniem van die Wes-Kaap:

Daar is nie meer ’n keuse tussen veg, vlug

Ek leef regtig in vrees vir ’n revolusie/burgeroorlog en is oortuig dit is ’n wesenlike vrees vir Suid-Afrikaners in die lig van wat tans in ons land aan die gang is.

Ek sou graag wou weet hoeveel Suid-Afrikaners my oortuiging deel, want dit gee my slapelose nagte.

Ek voel wanhopig en is by die punt waar ek nie eens meer dink dit is nodig om langtermyn-toekomsplanne te maak nie, aangesien dit sinloos (moontlik nog waansinnig) is om te hoop vir die beste, terwyl alles daarop dui dat ons op die randjie van anargie staan.

Ek is baie lief vir my land en kultuur, maar as ek finansieel daartoe in staat was, het ek nou opgepak en gevlug (ja, gevlug). Ek vrees vir my kinders se toekoms, selfs hul lewe. Ek is bang, regtig bang. Is ek alleen in hierdie vrees?

Hierdie anonieme briefskrywer verwoord myns insiens iets wat ons almal op een of ander manier voel. Persoonlik woon ek in ‘n redelike veiligheidsbuurt met toegangsbeheer, kameras vir Afrika, patrollerende wagte met wapens en dies meer. Maar ons is omring van onstabiele swart woonbuurte en plakkerskampe waar daar daagliks buitelanders straffeloos doodgemaak word en natuurlik die gebeure in Muldersdrift wat al hoe meer sinister begin lyk.

Aan die begin van die jaar het ‘n vriend en buurman sak en pak met sy gesin Australië toe geëmigreer omdat hy insgelyks voel dat ons ‘n donker toekoms tegemoet gaan.

Hoe spreek ons hierdie krisis aan?

Ek meen dat die antwoord eenvoudig is: ons moet ons eie noodtoestand verklaar. Hoeveel “onse” in my pond? Ongeveer vier miljoen: Afrikaners en Engelssprekende blankes wat bereid is om met ons saam te werk. Net soos ons tans sáám teen Woolworths se anti-blanke indiensnemingsbeleid mobiliseer, kan ons mekaar die hand reik en sorg dat ten minste daardie dele van die land waar ons in groot getalle woon veilig gestel word. Daarmee saam natuurlik plase en landbougebied waar ons voedsel verbou word.

Skep ‘n veilige toekoms en sluit aan by PRAAG!

Daar is sekerlik vele organisasies, ook privaat veiligheidsmaatskappye, wat ‘n rol hierby kan speel. Vele kundiges is beskikbaar. Maar iemand moet die leiding neem om die noodtoestand te verklaar en te sorg dat mobilisering teen geweld en anargie in fases geskied. Ek sien dit só:

Fase 1: Oprigting van ‘n kommunikasiestelsel (1 tot 2 maande)

Afgesien van die internet en sosiale media, waardeur ons kan kommunikeer om mense landwyd te organiseer, moet ons ook ‘n radiokommunikasiestelsel landwyd tussen dorpe en voorstede oprig. Dit kan met die hulp van radio-amateurs geskied. In ‘n uiterste geval waar Eskom in duie stort, die krag en selfs die selfoontorings afgaan, gaan misdadigers en plunderaars op ons kan toesak sonder dat ons ‘n benul het van wat aangaan. Vandaar die behoefte aan so ‘n radiostelsel.

Fase 2: Insameling van inligting en statistiek oor geweldsmisdaad (1 tot 2 maande)

Met behulp van ons kommunikasiestelsel sal ons in staat wees om ons eie misdaadstatistiek by te hou, wat met die staat s’n vergelyk sal kan word. Teen daardie tyd sal ons verskeie “opskamers” landwyd hê waar ons probleemgebiede kan aanstip en personeel en strukture kan ontplooi.

Fase 3: Mobilisering van vrywiligers en goedgesinde privaat veiligheidspersoneel (4 tot 6 maande)

Tydens hierdie fase kan die ergste slagplase soos Muldersdrift gestabiliseer word en kan buurtwagte en plaaswagte landwyd saamwerk om kriminele vas te vat en uit ons gebiede te verdryf.

Fase 4: Instelling van ‘n nuwe ‘nasionale diensplig’ onder die blanke jeug (1 tot 2 jaar)

Daar bestaan tans verskeie studierigtings aan universiteite wat ‘n verpligte tydperk van “gemeenskapsdiens” behels. Ons moet eenvoudig van alle jongmense wat matriek klaarmaak, verwag om vir ‘n jaar in ons buurt- en plaaswagte te dien. Hulle sal aanvanklik opgelei en gemotiveer word en kan daarna landwyd diens doen op plekke waar hulle benodig word. Hulle kan óf by hul ouers bly óf by vreemdelinge of in koshuise tuisgaan wat ons vir die doel kan inrig. Ons kan selfs buitelandse jeugdiges werf wat dalk sal hou van ‘n jaar se avontuur in Afrika. Immers is daar vele wat elders in Afrikalande as vrywilligers gaan werk: die Amerikaanse Peace Corps-vrywilligers, asook die Franse coopérants.

‘n Boer maak ‘n plan, sê hulle. Ons voorouers het so oorleef tydens tydperke aan die Oosgrens of later in Natal, die Vrystaat en Transvaal toe daar veel groter anargie as tans geheers het. Ons het kommando’s gevorm en te perd gaan patrolleer. Nou het ons al die tegnologie van die een-en-twintigste eeu tot ons beskikking wat dit soveel makliker maak.

Eintlik lees ons elke dag van moorde en verkragtings in die media omdat ons te sleg is om dit deur eenvoudige, doelgerigte optrede te stuit.

Hoewel PRAAG ‘n kultuurorganisasie is wat hom op nuwe media en die bevordering van Afrikaans toespits, was ons ‘n paar jaar gelede nou betrokke by gemeenskapsveiligheidsaksies in die Noord-Transvaal en elders. Op ‘n stadium het ons baie geslaagd opleidingskampe vir boere en stedelinge aangebied. Weens ‘n gebrek aan fondse moes dit egter gestaak word. Ons hele struktuur, instrukteurs en kursusmateriaal is egter steeds beskikbaar en kan weer geaktiveer word, mits ons oor die nodige fondse beskik.

Hoewel ek ook tans betrokke is by die sogenaamde Afrikaner- strategiese komitee waarop etlike Afrikaanse organisasies en invloedryke individue dien, is hierdie saak so dringend dat ons nie op komplekse kollektiewe besluitneming kan wag nie. Dis letterlik lewensnoodsaaklik dat ons sommer vinnig teen geweld en gevaar begin mobiliseer.

Elke dag wat verbygaan sonder dat ons iets daadwerkliks dóén, sterf nóg van ons mense. Die slagting moet nou ophou.

Sonder fondse kan ons dit natuurlik nie aanpak nie. My voorstel sou wees dat mense in groot getalle by PRAAG aansluit sodat ons ten minste die eerste fases van die projek binne die volgende paar weke kan aanpak. As ek sien hoe flink mense op die Woolworths-kwessie gereageer het, maak dit my optimisties dat ons sommer vinnig bepaalde teikens vir befondsing kan bereik.

Die ou kommandostelsel wat deur die ANC-regering afgeskaf is, het blykbaar ‘n begroting van slegs R50 miljoen per jaar gehad. Blykbaar sou dit selfs teen R25 miljoen per jaar bedryf kon word, rofweg R2 miljoen per maand. Ek stel my voor net een van die groot vier banke verhaal binne ‘n paar uur soveel aan dienstegelde van ons. Ons betaal met ‘n glimlag miljarde rande aan “Werner” en sy trawante om hul direkteure en aandeelhouers ryk te maak, maar as dit by die beskerming van ons vroue, kinders en bejaardes kom, wik en weeg ons oor R50. Hoe rym dit?

Dis tyd om die hand aan die ploeg te slaan, maar ook ‘n paar rand by te dra om ons volk van gewisse ondergang te red.

Deur die geskiedenis het gewone mense opgestaan om te sê: Genoeg is genoeg! Ons moet dit ook nou doen.

Die eenvoudigste is vir mense om deur middel van debietorders R50 tot R100 per maand by te dra en sodoende elkeen van die fases te verwesenlik. Ons behoort dit só te laat gebeur:

Fase 1: 2000 nuwe PRAAG-lede (wat ongeveer R100 000 per maand vir die projek beskikbaar sal stel).

Fase 2: Nog 2000 nuwe PRAAG-lede.

Fase 3: Nog 5000 nuwe PRAAG-lede.

Fase 4: Kan in samewerking met ander organisasies en instellings geskied, of ‘n nuwe ledeteiken kan bepaal word om die totale nasionale dienspligstelsel te bedryf.

Ons is heeltemal in staat om die moordsyfer in ons buurte en op ons plase te laat daal tot op die vlak van die Duitse of Switserse syfer wat ongeveer 1 moord per 100 000 lede van die bevolking per jaar is. Duitsland en Switserland is die veiligste lande ter wêreld, maar elke Switserse man dien ook in hul volksweermag en moet elke jaar kampe doen. Dus kom veiligheid selfs in Switserland teen ‘n prys.

Tans is die moordsyfer onder ons boere natuurlik 300 per 100 000 lede van die bevolking en onder blanke stedelinge waarskynlik iewers tussen 50 en 100. Binne twee jaar kan ons dit tot beskaafde vlakke verminder en honderdvoudig laat verminder, mits ons bereid is om saam te werk en elkeen ‘n geldjie of vrywillige werk by te dra.

Daardie boere en stedelinge wat hulself reeds in goeie plaas- en buurtwagte georganiseer het, het bewys dit kan gedoen word, want die aanvallers is nie daar bedrywig nie. Sekere gebiede is reeds uiters veilig en rustig, terwyl moord en doodslag in ander dele botvier.

Wie het gesê? Gee my ses maande.

Alles sal regkom, mits elkeen sy plig doen, soos die geliefde Vrystaatse president, Jan Brand, gesê het.

Vul ons debietordervorm in en ek sal u van ons vordering op hoogte hou. Ons kan en mag dit nie langer vat nie!

Lewer gerus kommentaar op hierdie rubriek. Dit word ook op Facebook geplaas.

U raad, aanmoediging en opbouende kritiek sal waardeer word.

Skep ‘n veilige toekoms en sluit aan by PRAAG!

Wie is te blameer vir Suid-Afrikaanse ‘ongelykheid’?

FW de Klerk, Mamphela Ramphele en Tim du Plesssis het vandeesweek gekla oor die “ongelykheid” in Suid-Afrika, met die implikasie dat blankes en Afrikaners daarvoor verantwoordelik is.

Ek blameer die Britse administrasie van die 19de eeu asook die destydse swart hoofmanne wat nie skole gebou het nie. Eers onder Verwoerd as minister van naturellesake is daar daadwerklik iets aan swart onderwys gedoen, soos Hermann Giliomee onlangs geskryf het.

Die probleem is egter dat die gesanik oor apartheid – waaraan Naspers/Media24 natuurlik lustig meedoen – die verwagting by swartes skep dat hulle net bakhand moet staan en moet ontvang, by wyse van SEB, rassevoorkeure by aanstellings, ens.

Hoewel SA swartes reeds die rykste ter wêreld buite Amerika en ander Westerse lande is, glo hulle vas dat hulle “benadeel” is. Hulle vergelyk hulself ook met ons wie se kinders 6,5 uur per dag skoolgaan teenoor swart skole waar gemiddeld slegs 3 uur per dag onderrig gegee word. Daarmee saam gaan ‘n skrikwekkende demografie waar hul bevolking elke twintig of dertig jaar verdubbel.

Op die lang duur is daar geen vooruitsig dat “ongelykheid” gaan verdwyn nie, net so min as wat Swaziland ooit soos Switserland gaan word. Onlangs is Switserland weer aangewys as die mededingendste land ter wêreld, gevolg deur Singapoer. Suid-Afrika was natuurlik ver agter.

Die enigste oplossing is inderdaad territoriale skeiding sodat daar geen twyfel kan bestaan oor wie vir wie se ongelykheid of sukses verantwoordelik is nie. Tans ry die ANC op die rug van privaatsektor- en blanke belastings en verbeel hom hy is die nuwe koloniale moondheid in Afrika.

Ons word uitgebuit en dit moet ophou.

Александр Фильчаков

Jonathan Jansen se gevaarlike universiteit

Professor Jonathan Jansen se nuutste tirade in verBeeld is eintlik nie eens die moeite werd om op te reageer nie. Ek het tog maar besluit om die pen op te neem, want as rektore al so vergiftig is oor die hele bedoeling van hoër onderwys kan ‘n mens ernstige vrae begin vra oor wat volgende op ons wag.

Jansen loods ‘n dubbele aanval, teen Christendom enersyds en teen volkseie universiteite andersyds. Hiermee gee hy duidelik weer wat presies aangaan in die wêreld, naamlik dat daar ‘n onverklaarde oorlog heers teen die Westerse beskawing en Christendom. Hoekom is dit altyd Westerse en Christelike instellings wat hul deure moet oopgooi vir ander? Hoekom is dit altyd die Westerse volkere wat om verskoning moet vra vir alles? Is dit nie juis die uitnemendheid van die Weste, die onoorwonne oorgawe wat dit moontlik gemaak het dat nie-Westerse mense deesdae die vrugte van die Weste kan pluk nie?

‘n Kort soektog op Wikipedia wys in elk geval uit dat die oudste erkende universiteit ter wêreld in Bologna opgerig was in 1088. Die bekende Italiaanse semiotikus en skrywer Umberto Eco is hoogleraar aan hierdie instelling. Universiteite was al eintlik opgerig gewees in Christelike kloosters so vroeg as 600 NC en het eers offisieël geword in die Laat Middeleeue. Hierdie ontwikkeling gee duidelik aan dat universiteite en Christendom onlosmaaklik verbonde is met mekaar.

Selfs later in die geskiedenis was geloof en toegang tot universiteite verbonde aan mekaar gewees. Die bekende negentiende eeuse digter Percy Bhysse Shelley was uit Oxford geskors nadat hy geweier het om sy ateïstiese manifes te onttrek, deels omdat mense gevrees het vir rewolusionêre opvattings. Deesdae is dit byna onmoontlik om iets in die geesteswetenskappe te studeer sonder om blootgestel te word aan links-radikale propaganda. Dit is ‘n tendens wat ek (gelukkig) min of meer op RAU misgeloop het, maar ten volle in die gesig gekry het aan die Universiteit van Amsterdam.

Feitlik al wat ons geleer het is hoe om statistiek te doen, multikulti-propaganda en radikale feminisme – daardie soort wat ons wil leer dat daar geen verskille is tussen mans en vroue nie, en hoe om kinders “geslagloos” op te voed. Ja, ek is ernstig! Ons het selfs ‘n eksamenvraag gehad oor “wat is die moontlike struikelblokke teen ‘n geslaglose opvoeding”. En ek het gedink ek studeer wetenskaplik gefundeerde waarhede. (Die bekende geval van dr. John Money en sy pasiënt David Reimer wat die gevare van sulke opvattings uitwys, was natuurlik gerieflik uit die kurrikulum weggelaat.)

Dan kry ons ook figure soos professor Noel Ignatiev wat ‘n einde wil maak aan die wit ras, maar dan op ‘n manier “soos lande ‘n einde maak aan hul koninkryke”. Geen bloedvergieting nie, maar net ‘n einde maak aan sekere “tipiese wit instellings”. Ek wonder daarenteen hoe hulle sou reageer as iemand ‘n einde sou wou maak aan byvoorbeeld die swart ras, nie met bloedvergieting nie, maar deur hul rap en hip-hop gemors te verban en broeke wat halfbas hang te beboet ensovoorts. Dit sal onmiddelik gesien word as ‘n aanval op hul identiteit en waardigheid. Klagtes gaan na die MRK vloei, doodsdreigemente sal weergalm, mense word gearresteer en nuwe kamerade word aangestel om te sorg dat soiets nooit meer kan gebeur nie, soortgelyk op die manier hoe Jansen sy aanstelling gekry het, met dank aan die gefingeerde Reitz-koshuisinsident.

Prof. Jansen se reaksie is egter tipies van iemand wat geen Westerse agtergrond het nie. Hy wil van alles ‘n politieke speelterrein maak. Hy idealiseer alles van die huidige bestel terwyl die land sienderoë verval. Universiteite het deesdae die grootste moeite om aankomende eerstejaars te evalueer op hul taal en begripvermoë aangesien hulle kennelik nie veel op skool meer geleer het nie. Aan die een kant wil hy pronk met goeie onderwys, maar tegelyk wil hy afstand doen van die standaarde wat goeie onderwys moontlik maak. Hy wys op die skade wat “sommige wit, sogenaamde Christelike Afrikaanse private skole (sic)” aangerig het en dat dit “die eiegeregtige skynheiliges sal skep wat aan die Bybel vasklou op pad na die tronksel omdat hulle die land probeer opblaas het”… so asof die ANC die land met fluweelhandskoene oorgeneem het.

Die ongeveer 500 bomaanslae, volkereoorlog, halssnoermoorde, konsentrasiekampe en intimidasie wat die ANC aan die mag gehelp het is seker sy idee van nederigheid en intellektuele grootsheid. Laat staan nog die feit dat die ANC, ondanks hul riante finansiering tydens die “struggle”, geen enkele huis, skool, hospitaal, universiteit of niks opgerig het om hul mense verder op te hef nie. Hulle was selfs te agterlik om ‘n poskantoor te bou, en het die Nederlandse ambassade vir daardie doel gebruik. Alles het gegaan na propaganda maak en terreur en verwoesting saai. En nou word hierdie opgehemelde Sodom en Gomorra nie vanuit Dar-es-Salaam gepropageer nie, maar vanuit ‘n instelling wat hulle met terreur en verkiesingsbedrog by Afrikaners gesteel het: Weereens ‘n bewys dat Jansen en sy ANC kamerade niks vir hulself kan oprig nie, maar slegs kan oorneem wat die “gevaarlike verkrampte Christelike Afrikaners” opgerig het.

Iewers het Oom Jaap Marais geskryf dat selfs aan die swart mediese skool Medunsa in die jare tagtig was swart studente ontstig toe ‘n groep van vyf of ses wittes daar wou studeer. Selfs al was hierdie studende ‘n baie klein minderheid, was hul aanwesigheid as ‘n bedreiging beskou. Ons wonder hoekom Jansen niks hieroor sê nie. Dit is nou ons geleerde professore met al hul kennis wat nie eens sulke elementêre waarhede kan raaksien nie.

Met die huidige herhaalde slagspreuke soos “Kill the Boer” of “Kill all whites, Afrikaans and English” en dodelike verkragtings van wit damesstudente wat terugkom van hul Bybelstudiegroep, kan ons konkludeer dat Jansen se retoriek bloot ‘n weerspieëling van hierdie barbarisme is. Hierdie dade van barbarisme en volksmoord word vergeef, maar Afrikaners wat niks hiermee te make wil hê nie en uit veiligheid hul eie instellings opsoek, word vervloek.

En hiermee kom ons tot ‘n belangrike filosofiese konklusie: Elke hoër onderwysinstelling is net klei en bakstene as daar geen gees is waarop hierdie instellings gebou is nie. Hierdie gees streef na vorme van skoonheid, reglynigheid en suiwerheid. Hulle help om die gees van sy onderdane te versterk en om intuïsie te kultiveer en herinner ons dat die mens ‘n instrument is met ‘n hoër strewe. Deesdae is dit bloot ‘n gepraat met mense oor die kultuurgrens.

Sedert die twintigste eeuw, met dank aan skenkings van die Carnegie Endowment en Rockefeller stigtings, het hoër onderwysinstellings hulself ingesit om juis hierdie bostaande opvattings af te breek en mense te reduseer tot volgelinge in onwetendheid, perfek vir ‘n Kommunistiese oorname. Die Reece Committee het in die vyftiger jare dieselfde ontdek en tot die slotsom gekom dat: “In the light of this suspicion and the evidence which supports it, it has been difficult to avoid the conclusion that if social scientists of the persuasion I have been discussing have been accepted by Foundations, Government and education as though their claims were true, this flies in the face of the fact that their validity has been disputed by men well trained in these same disciplines.”

Vandaar dat ek ‘n voorstander is van dit wat Jansen as vyandig beskou. Ons sal Plato aan ons eerstejaars leer en help om ‘n gebalanseerde en nugter kyk op die wêreld te neem. Hulle sal self verantwoordelik wees vir hul take, werkstukke en skripsies, sonder die groot vloek in die akademie, naamlik om alles in groepe te wil doen. Hulle sal indiwidue wees wat sal leer om op hul eie bene te staan. Hulle sal indiwidueel beloon word by sukses maar gehelp word as hulle sukkel. Hulle sal vanuit hulself en hul verkreë kennis skripsie onderwerpe uitdink en beredeneer, sonder die kwaal van die Europeërs wat altyd studente wil inhuur om hul ondersoeke vir hulle te verrig. Hul intuïsie van binne sal saamsmelt met hul kennis van buite wat hulle waarlik wys en deskundig sal maak. Sodoende sal hulle hulself onderskei van vals profete wat met statistieke kan speel sonder om te weet wat hierdie bevindings beteken.

Ek sien daarna uit wanneer Jansen se grootste vrees ‘n werklikheid gaan word.

Hoggenheimerslawe en Godwin se wet

Vir verkrampte linkse apparatsjieks wat danksy ‘n hongerloon ons Hoggenheimermediabase gelukkig hou, was die Marikana-massamoord gelukkig geen intellektuele uitdaging nie.

Danksy Godwin se wet wat lui Reductio ad Apartheidum, is hulle gevrywaar van enige iets wat nie op ‘n emosionele analogie staatmaak nie. “Denke” deur analogie is weliswaar ‘n ou Engelse kwaal, maar die siekte floreer skynbaar in Afrika waar logika al eeue lank met meer as gesonde wantroue begroet word.

Dis weer ‘n Sondag op die analogiefront wat nie teleurstel nie. Van Pierre de Vos tot Ferial Haffajee en Mandy de Waal, het almal Godwin fluks afgestof om ‘n identiteitskrisis wat soos ‘n karbonkel tussen die reëls uitstaan, te salf.

Daar is seismiese internasionale verwikkelinge wat uiteindelik hierdie intellektuele eensellige diere self onder die indruk sal bring van hoe ver onder in die voedselketting hulle verkeer, maar hulle tik en twiet nog lustig uit die spysverteringstelsel van hul opperwese.

Daar in die krimpende beskerming van die modderpoeletjie van verbete linksheid, is die stryd om suurstof fel.

Mandy de Waal lewer weer uitmuntende bewys van die vermoë om geen behoorlike navorsing te doen nie, of dalk die navorsing wat gedoen is te begryp nie. Sy het darem die Grondwetter De Vos om na te volg op sy blinde weg na ‘n stamregstelsel.

Dié twee het uitgewyk na die linkerlinksheid van digte modder, te wete Daily Maverick, wat slagspreuke soos “brein-porno” by hul artikels plaas. Inderdaad.

Haffajee in Citypress weer, sien Cyril Ramaphosa in kakieklere in haar geestesoog, terwyl sy teks laat fabriseer oor Malema se haat teenoor die “Boere-mynbase”.

Regtig? Boere-mynbase? Vergesigte van Cyril in kakie kan seker nog deug, aangesien die kode nie heeltemal net AWB impliseer nie.

Dis ook die kleur van die welaf kolonialis se uitrusting wat oor sy gealkoholiseerde gemmerlim die kim van sy plundertog bewonder. Dus, die Engelsman se bosuitrusting, asook sy Afrikaanse troetelnaam, is kakie par excellence, as’t ware aan die AWB bemaak.

As sy nog geskryf het oor die “two-tone”-hemp, sou sy seker meer in die kol gewees het. Maar ek wil nie tot haar verwarring bydra nie.

En hier sou ‘n analogie helaas nie oorbodig wees nie: Haffajee se kulturele kodes is so deurmekaar soos groentebrei in ‘n tuimeldroër. Waar haar identiteitskrisis haar in die steek laat, het sy darem ‘n klank van uiterste verontwaardiging behou, musiek in die eensellige wese se oor.

Terug na De Waal wat geen snars omtrent wette en hul oorsprong verstaan nie. Om haar daarop te wys dat die een “apartheidswet”, die een oor “gemeenskaplike doel”, nie die enigste een uit die verlede is nie, sal net tot haar ontnugtering lei, aangesien sy blykbaar nie verstaan dat dit vir die meeste wette in Suid-Afrika geld nie.

Die “gemeenskaplikedoel”-leerstelling dateer eeue terug na die Engelse reg, terloops. Maar vir iemand wat reeds só ‘n gebrekkige begrip van ons regstelsel het, sal dié feit net ‘n onnodige uitdaging stel.

Selfs De Vos is nie so dom nie. Dis net sy logiese agterstand wat hom lelik in die steek laat as hy ons omtrent die “pre-demokratiese era” inlig. As De Vos eendag wakkerskrik in ons post-demokratiese era, en die kompos ruik, moet hy tog sy besware of nie, teen ‘n stamregstelsel lug. Wat is sy beswaar teen die NVA (Nasionale Vervolgingsgesag) wat die myners aankla nou eintlik? Dat wette op die wetboek toegepas word, of dat swartes dom is? Want wat op aarde beteken “uit-hulle-diepte-aanklaers”? Is dit die nuwe beskrywing vir “swart”?

Kernkragsentrales gaan SA vir geslagte bankrot maak

Asof die korrupte wapentransaksie nie genoeg was nie, is die ANC-bewind besig om reg te maak om R3,2 triljoen op kernkragsentrales en ander “infrastruktuurprojekte” te bestee. Volgens ‘n berig wat op 21 Augustus in Business Day verskyn het, het die minister van openbare ondernemings, Malusi Gigaba, ‘n nuwe finansieringsafdeling in sy departement gestig om “vernuwende befondsingsmodelle” vir staatsbeheerde maatskappye soos Eskom en Transnet te vind.

As ‘n mens daaraan dink dat die staatsbegroting in die geheel tans ongeveer R1 trijoen (1 met 12 nulle agter aan) beloop, dan verstaan ‘n mens dat die bedrag van R3 triljoen die land in ‘n Griekse tipe skuld-BNP-verhouding gaan plaas. Trouens, volgens Statistiek Suid-Afrika se jongste syfer, staan Suid-Afrika se bruto nasionale produk tans op R1 924 873 000 000 oftewel R1,9 triljoen. Ons huidige skuldvlak volgens die IMF is 38,77% van BNP, oftewel R746 273 miljard.

Indien die ANC-regering met sy reusebestedingsplanne voortgaan, sal Suid-Afrika se bruto staatskuld tot ‘n astronomiese R3,946 triljoen styg! Ons skuld-BNP-verhouding sal dan styg tot ongeveer 208%.

Met so ‘n skuldverhouding sal geen belegger, hetsy plaaslik, hetsy in die buiteland ‘n sent aan ons regering leen nie. Ons sou in ‘n veel slegter situasie as Griekeland verkeer, wat tans “slegs 160% van hul BNP skuld. Die verskil is natuurlik dat Griekeland die Europese Unie en veral Duitsland agter hom het wat tans hulp verleen, terwyl Suid-Afrika slegs op homself aangewese is.

Indien Suid-Afrika se staatskuld tot 208% van BNP styg, sal ons só met ander lande vergelyk:

Suid-Afrika 208%

Griekeland 161%

Jamaika 139%

Italië 120%

Verenigde State 103%

Europese Unie (gemiddeld) 83%

Zimbabwe 70%

Bron: IMF

Die enigste ander land wat in ‘n soortgelyke posisie van meer as 200% staatskuld verkeer, is Japan op 230%. Ons moet egter in ag neem dat Japan reeds jare lank onder swak ekonomiese groei gepaardgaan, maar ook ‘n sterk uitvoerland is met aansienlike buitelandse reserwes. Suid-Afrika is ‘n netto-invoerland wat deesdae selfs 25% van ons voedsel invoer terwyl ons jare lank een van die min voedseluitvoerlande was. Japan beskik ook oor ‘n baie sterk geldeenheid, die jen, met rentekoerse naby aan nul, sodat sy staatskuld nie so ‘n groot rentelas op hom plaas nie. Soos wat Suid-Afrika se skuldvlakke styg, sal die rand noondwendig verswak en sal rentekoerse dienooreenkomstig styg. Die land sal in ‘n skuldkrisis vasgevang wees wat een of twee geslagte mag neem om te delg.

Blykbaar beplan die ANC om agt kernkragsentrales te bou. Weens regstellende aksie, rassekwotas op universiteit en ander faktore, het Suid-Afrika se kundigheid op die gebied van kernfisika en kernkrag drasties oor die afgelope agtien jaar agteruitgegaan. Ons beskik eenvoudig nie oor die kundigheid om agt kernkragsentrales te bou en te bedryf nie. Daarom sal buitelandse kundiges uit Europa en die Verre Ooste ingevoer moet word.

Die twee lande wat waarskynlik gaan meeding om die kontrakte vir die kernkragsentrales gaan Frankryk en China wees. Beide lande is bekend vir hul geneigdheid tot korrupsie. Daarom sal die graad van korrupsie rondom die beplande R3,2 triljoen ongekend in die wêreldgeskiedenis wees, met oorsese maatskappye wat meeding om ANC-politici en hul gesinne met reusebedrae vir die ondertekening van kontrakte om te koop.

Dit sal soos die wapentransaksie wees – tot die mag tien. Tans beraam verskeie waarnemers en instansies dat ongeveer ‘n derde van alle staatsbesteding weens korrupsie verlore gaan. Ons kan dus met veiligheid aanneem dat een triljoen rand – die ekwivalent van die huidige staatsbegroting – van die drie triljoen rand in die sakke van ANC-kaders, vriende en familie gaan beland. Die res sal na die buitelandse verskaffers gaan, wat op sigself ‘n reuseprobleem op die betalingsbalans gaan veroorsaak. Die kanse is goed dat die rand tot R20 of R30 per dollar mag verswak, wat ons huidige staatskuld wat in buitelandse valuta uitstaande is, sal laat verdubbel of verdriedubbel.

Daar is slegs twee miljoen belastingbetalers in Suid-Afrika wat beduidende bydraes tot die staatskas maak, waarvan ongeveer die helfte Afrikaners is. Dit gaan beteken dat ons vir twee geslagte of meer aan hierdie bestedingsorgie en skuldapokalips van die ANC sal moet betaal.

Kortom, ons en ons kinders en dalk ons kleinkinders gaan die belasting- en skuldslawe van die ANC-bewind en waarskynlik Franse kernkragmaatskappye word. Trouens, Frankryk sal dit moontlik regkry om sy huidige ekonomiese probleme op die rug van die Afrikanerbelastingbetaler te oorkom as hy ‘n reuse- ekonomiese inspuiting vanaf ons ontvang. Daar is reeds sprake daarvan dat die Medupe-kragsentrale wat deur die Franse maatskappy Alsthom gebou word, veelvoude van sy werklike prys kos, juis omdat die ANC buitelandse bo plaaslike ingenieursvernuf verkies. En natuurlik is die kanse goed dat daar ook bedrae onder die tafel van hande verwissel het, wat die prys verder opgejaag het.

Die vraag is: Hoe ontkom ons aan die ANC se skuldpartytjie wat alle ander Afrika-skuldkrisissse wat daar al was, na ‘n vulletjie gaan laat lyk?

Myns insiens verhoog dit die druk op Afrikanerleiers om so gou moontlik selfbeskikking te verkry. Die enigste manier waarop ons aan hierdie berg skuld en korrupsie gaan ontkom, is deur geografies van die res van die land af te stig. Alternatiewelik moet ons dit aan die buitelandse maatskappye en die staat duidelik maak dat hierdie transaksie nie ons goedkeuring wegdra nie en dat ons daarom van die ekstra belasting en kostes daar rondom kwytgeskeld moet word. Omdat ons reeds geen verteenwoordiging in die regering en op die rade van staatsondernemings geniet nie, spreek dit vanself dat ons nie vir hul besluite en besteding verantwoordelik gehou kan word nie.

Ons sal hierdie transaksie van meet af aan met ‘n arendsoog moet dophou en ons teenkanting amptelik moet uitspreek by wyse van verklarings en stukke wat op die staat en buitelandse kontrakteurs beteken moet word. Dit gaan nie help om, soos in die geval van die wapentransaksie, eers ná die tyd beswaar te maak nie.

Marikanaslagting is die erflating van Mandela

Dit gons nou al amper ‘n week sedert die slagting by hierdie myn, met oor en weer vergelykings met Sharpeville van destyds. In die gedrukte en elektroniese media en die nuuskanale is die penne nog warm soos naalde van ‘n Richterskaal wat ‘n groot aardbewing geregistreer het. Een voordeel is dat die internasionale gemeenskap nou vrae gaan begin vra oor die aard van Zuma se leiding, hoewel ek nie dink dat dit iets gaan verander aan die vernaamste probleme van Suid-Afrika (geweld, RA, gebrekkige dienslewering ens.) nie. Hierdie faktore is almal deel van ‘n groter politieke verwikkeling.

Iemand wat wél ‘n briljante insig gehad het in die huidige situasie is vreemd genoeg amper 2300 jaar gelede oorlede. Die filosoof Plato het in sy dialoog Politeia (Die Republiek) ‘n uitstekende ontleding gebied en help om dinge vir ons in ‘n duideliker perspektief te stel. In hoofstuk 8 van hierdie werk beskryf hy die oorgang van ‘n demokrasie na ‘n diktatuur. Die volgende aanhalings is uit die Nederlandse vertaling vry vertaal:

566D: “Hy sal die eerste dae en eerste tye almal wat hy teëkom vriendlik na glimlag en begroet. Hy sal beweer dat hy geen diktator is nie en sal die nasie en sy mense goue berge belowe. Hy sal skulde kwytskeld en land herverdeel onder sy volk en sy aanhang. Teenoor almal sal hy homself vriendlik en soepel gedra.

Maar veronderstel dat hy met sommige van sy teenstanders van buite versoen het en ander verpletter het waardeur daardie kant nou rustig is. Dan sal hy voortdurend oorloë uitlok sodat die volk nie langer sonder hom kan funksioneer nie?”

567A: “Tegelyk bly die gewone mense arm as gevolg van hoë belastings. Hulle moet by hul daaglikse werk bly en het geen tyd om iets teen hom te begin nie.

En wanneer hy vermoed dat mense soveel waarde aan hul vryheid heg dat hulle nie aan sy gesag onderworpe wil wees nie kan hy oorlog as slenter gebruik om van hulle ontslae te raak.

Maar met so ‘n beleid sal hy homself ongetwyfeld gehaat maak by sy burgers?

Wie weet sal enkeles wat hom aan die mag gehelp het en self baie invloed het teen mekaar en teen hom openlik kritiek oor die gang van sake lewer.

‘n Diktator moet van al sulke mense ontslae raak as hy aan die mag wil bly. Of hy nou wil of nie, moet hy teenstanders bly bestry totdat hy die staat gesuiwer het. Hy doen die teenoorgestelde as wat dokters met liggame doen. Dokters haal die slegte dele weg en laat die goeie dele agter.”

568E: “Maar wat as die inkomste begin opraak?

Dan is dit voor die hand liggend dat sy volk – wat hom voortgebring het soos ‘n vader sy kind – vir hom en sy partytjieganger-vriende se onderhoudskoste moet opdraai.

Dan sal die volk nou vies word en sê dat dit verkeerd is dat die volwasse ‘seun’ deur sy ‘vader’ onderhou moet word en dat dit eintlik andersom moet wees. Die volk het hom nie verwek en aan die mag gehelp sodat hy die slaaf van sy slawe sou word nie, en hom en sy by-mekaar-geraapte klomp slawe te onderhou nie. Nee, die bedoeling was om met hom as leier die staat te bevry van die rykstes en die beter klasse. Net soos ‘n vader sy lawaaierige kind en partytjiegenote beveel om uit die huis te gaan, sal die diktator beveel word om die land te verlaat.”

569B: “Dan sal die volk uiteindelik insien watter monster hulle verwek, gekoester en grootgebring het. En hulle besef nou dat hulle die swakkeres is wat die sterke wil verdryf. Die diktator sal dan waag om geweld te gebruik teen sy ‘vader’ oftewel volk.

Die diktator is dus ‘n vadermoordenaar; iemand wat geen genade het vir oumense nie. Dit is die ware gesig van ‘n diktatuur. En die volk het sodoende van die wal in die sloot geval. Die mense het hulself bevry van slawerny onder vry mense om deur ander slawe gekneg te word. Hul misplaaste vryheid het hulle verruil vir hierdie uiters bitter en swaar juk: Om slawe van slawe te wees!
So sien ons hoe ‘n demokrasie in ‘n diktatuur kan verval, antwoord Plato.”

Hierdie maatskaplike ewolusie van demokrasie tot diktatuur sien ons presies so in Suid-Afrika. Die verskil is dat Suid-Afrika die skyn van demokrasie moet hooghou aan sy volk en het sedert 1994 drie diktators gehad in plaas van Plato se een diktator. Mandela in die begin met sy leë beloftes, Mbeki met sy agterdog en wapenskandale en Zuma met sy onversadigbare kwistigheid. Suid-Afrika se diktatorskap het anders presies op dieselfde wyse verloop.

Waar rubriekskrywers soos Henry Jeffries meen dat ‘ons niks geleer het uit die erflating van Mandela’ nie, is die werklikheid dat ons juis baie hieruit geleer het. Die Afrikaner Nasionale regering se onoorwonne oorgawe het die verval van wet en orde ingelui en die pad na ‘n diktatuur moontlik gemaak. Mandela het ‘n ryk en effektiewe land geërf van sy ‘vaders’ en tegelyk ‘n hoop nuwe belastings ingevoer. Elke leier na hom het die lewe vir die gewone burger slegs moeiliker gemaak met rooftogte van die staatskas en ‘n hoop ekstra belastings teen sy wit burgers in te stel – wat ook nog deur regstellende aksie benadeel word.

Gierigheid en skynvertoon is wat gebeur wanneer ‘n mens ‘n slaaf op ‘n troon sit. Preuts, hardwerkend, talentvol en wys by sy onderdane, maar ‘n eindelose dronkaard, kwaadstoker, hoereerder en seksverslaafde by sy binnekring. Dit is onmoontlik om van so iemand te verwag dat hy die algemene standaarde van moraliteit en fatsoen in die samelewing sal beskerm.

Daarom was dit slegs ‘n kwessie van tyd of hierdie insident by Marikana sou in elk geval plaasgevind het. Ten minste het Verwoerd komplimente gekry oor hoe vinnig hy Suid-Afrika weer op die regte pad gehelp het na Sharpeville; ‘n toonbeeld van sy nugtere Calvinistiese benadering. Ek verwag nie ‘n soortgelyke reaksie van Zuma nie.

En as Zuma wel binnekort komplimente sou kry hiervoor, sal dit in elk geval slegs ‘n skynvertoning wees.

Данильченео

Is Naspers-voetewassers, NUM, Ramaphosa en Solidariteit kop in een mus?

Skoppensboer is elke dag meer verbaas oor die Suid-Afrikaanse heersersklas se vermoë om homself te handhaaf.

Die voetewassers van Die Burger en Beeld wat elke dag nog krokodiltrane oor Sharpeville of Soweto huil, vind dit normaal dat die ANC se polisie goedsmoeds 34 swart mynwerkers afmaai en 78 ander beseer.

Soos PRAAG elders op hierdie blad berig, het die mynhuise mos ‘n groot rol gespeel om die ANC in Suid-Afrika aan bewind te bring, met Consolidated Goldfields wat destyds die ontmoeting tussen Mbeki en Willie Esterhuyse gereël het. Ook het Gavin Relly van Anglo mos die ANC in Lusaka gaan besoek om nog meer glans aan die organisasie te verleen. Kort ná 1994 het Anglogold se Bobby Godsell letterlik die gebruik van Afrikaans in sy myne of kantore verbied.

Skoppensboer se opgeskote seun roep nou die dag uit terwyl ons op pad skool toe na RSG se Monitor luister: “Ons bly nou in net nog ‘n Afrikaland. Dis nie meer Pretoria nie, dis Mogadisjoe!”

As die AK47 of die R5 praat, dan luister ons mos. Nie waar nie?

Ons is terug in die negentiende eeu en daar word ‘n vorm van plantasieslawerny vanuit Londen bedryf wat die myne saam met die regerende party beheer. Cyril Ramaphosa verdien waarskynlik tussen R50 en R100 miljoen per maand uit “arbeidsverskaffing” by Lonmin Marikana. Hy wil nie sien dat ‘n alternatiewe vakbond sy “kommissie” bedreig nie.

Skoppensboer merk op dat Cyril sommer oral ‘n paar “fooitjies” verdien, ook by ‘n multinasionale maatskappy soos McDonalds. Dink daaraan as u u volgende Big Mac bestel. ‘n Paar sent belasting beland nou in Big Cyril se beursie.

Naspers beaam alles wat Ramaphosa en sy NUM sê en vaar uit teen die alternatiewe vakbond wat “geweld aanstig”. Alla wêreld! Asof Nathi Mthethwa om dowe neute ‘n week of twee gelede “om menslikheidsredes” rubberkoeëls verbied het… Yebo, Nathi. Skerppuntammunisie is baie meer “menslik”. En die myners kry seker ook die boodskap as hulle nie aan NUM wil behoort nie, sal daar korte mette van hulle gemaak word. Nogal op “Wonderkop”.

Solidariteit se woordvoerder beaam alles wat die koninklike Cyril sê en meen dat die rotsbrekers eintlik “goed betaal” word, selfs sonder hul bonusse. Die groot vraag is: behoort Solidariteit nie ook, soos die NUM, aan Cosatu nie? Skoppensboer herinner hom dat Dirk Hermann en sy manne ‘n paar jaar gelede onder groot toejuiging by ‘n Cosatu-kongres opgedaag het.

Soos dit vir Skoppensboer lyk, het almal ‘n gevestigde belang om die huidige rampokkerstaat en sy roofmynbou te bestendig: die ANC en sy tenderpreneurs en SEB-miljardêrs soos Ramaphosa, uiteraard. Maar ook die voetewassers van Naspers/Media24 want hulle kry ook hier en daar ‘n aalmoes en bewierook die arme Afrikaners wat reeds ‘n aansienlike deel van hul maandelikse inkomste aan DSTV se sportprogramme afstaan. Wat noem hulle dit? Supersport.

Af en toe in Mogadisjoe as die krygshere se koeëls klap, word die Supersport onderbreek deur Superbloedsport. Maar daarna kyk ons weer rugby en krieket.

Terwyl die tenderpreneurs geld maak uit regstellende aksie, stimuleer dit weer al die blankes by groot maatskappye en staatsinstellings om by Solidariteit aan te sluit. Al die wit voetewassers wat so vir hul swart base glimlag, het “beskerming” nodig. Regsdienste, advies, sulke goed. Dis versekering teen die eventuele diskriminasie. Noem dit “beskermingsgeld” vir ‘n voetewasser. As rassevoorkeure en diskriminasie teen wittes môre afgeskaf word, stort Solidariteit se lidmaatskap in duie. Dit spreek vanself dat dié Pretoriase vakbond óók weet aan watter kant sy brood gebotter is. Daarom volg hy die stroom, die ANC-NUM-Cyril-Naspers-voetewasser-stroom!

Toe daardie Ingelsman van Lonmin op die TV sê dis apartheid wat sy mynwerkers in sulke haglike omstandighede laat bly, toe wonder Skoppensboer of daar ‘n haan oor dáárdie stelling gaan kraai. Of sommer net ‘n kapokhoender iewers kekkel. Ons weet mos nou – ook danksy “die media” – dat Eugene Terre’Blanche ‘n moffie was. Hane is al meer yl gesaai. Ons het nou net hoenders. Skoppensboer het so gehoop ‘n kapokhoendertjie kloek net so saggies oor die Lonmin-lord se apartheidstelling.

Toe nie. Ons bly mos lekker in Voetewasserland.