Die voormalige Springbok- en Bulls-flank Ruben Kruger (39) is Woensdagaand oorlede ná ‘n lang stryd teen kanker. Die nuus van sy afsterwe is deur Facebook versprei.
Kruger was deel van die Wêreldbekerrugbytoernooi se wenspan van 1995.
Hy is in 2000 met ‘n breingewas gediagnoseer en in 2007 en 2009 het hy twee breinoperasies ondergaan om gewasse uit sy brein te verwyder.
Kruger laat sy vrou Lize en twee dogters Zoë (7) en Isabella (4) agter.
Die DA gee al lankal lekker hoog op oor die ANC’s in hul blouligkonvooie. In jou beter tipe DA-kieswyke soos Houghton en Constantia verstik aan hulle komkommer-toebroodjies aan die gedagte van konvooie soos die konvooi van ons eerwaarde Kommisaris van Polisie, Bheki Cele, wat nie net mede-motoriste met groot minagting van die pad vee nie, maar blanke motoriste links en regs laat aanrand en arresteer.
Dan Plato, Kaapstad se DA-burgemeester, het nou egter sy eie Afrika-konvooi. Smaak my die DA het uiteindelik besluit: “If you can’t beat them, join them.” As Cele die Afrika-sterkman in KZN kan wees, meen Plato seker, is hy wat Plato is Kaapstad se groot Kahuna.
Ek meen al lankal die DA is bloot die ANC-Lite, want daar is min te onderskei tussen die twee in terme van beleid. Lyk my ek was toe al die tyd verkeerd, of om meer spesifiek te wees, ek was verkeerd oor die “Lite” gedeelte. Wie weet, miskien kan die DA en ANC saamsmelt en kan Helen vir Jacob wenke gee oor sy veelvuldige vrouens se klagtes oor hul plooie.
Beeld en Naspers raak toenemend soos Thabo Mbeki oor vigs – hulle verkeer in ‘n staat van ontkenning oor hoe sleg dinge in die land gaan, veral waar dit kom by die regime se anti-blanke rassisme.
Vandag is Beeld se hoofartikel ‘n lang relaas oor die sogenaamde tweespalt tussen Mickey Arthur en Graeme Smith, wat luidens Beeld glo tot Arthur se bedanking gelei het. Beide Smith en Arthur ontken dit egter. Beeld lieg maw soos ‘n tandetrekker.
Waaroor dit eintlik gaan, die olifant in die kamer wat Beeld te stiksienig is om raak te sien, is eintlik die feit dat die rassistiese bestuur van Krieket SA onhoudbare druk op Arthur geplaas het om kwota-passasiers by sy span in te sluit. Arthur kon eenvoudig nie meer die politieke inmengery duld nie.
Welgedaan, Beeld. Speel lekker viool terwyl Rome brand.
“Moenie krap waar dit nie jeuk nie, maar meer belangrik nog – die land het beslis nie nog méér polarisasie nodig deur dade en woorde nie.”
So reageer die leier van die Christen-Demokratiese Party (CDP) en waarnemende voorsitter van die Christen-Demokratiese Alliansie (CDA), ds. Theunis Botha.
“Dit sal die ANC loon om die aanhef van die grondwet te gaan lees, soos dat almal wat gewerk het aan die opbou en ontwikkeling van die land gerespekteer moet word, en dat Suid-Afrika aan almal behoort.
“Die praktyk om munisipaliteite een naam en die stede en dorpe ‘n ander te gee, is juis ontwikkel om polarisasie te voorkom. Tog is dit die een terrein waarvan die ANC nie sy hande kan afhou nie, en dit het selde iets met apartheid te make, soos die IVP-verbandhoudende name wat in Durban met name uit die ANC-dampkring vervang is.
“Pretoria is die nasionale uitvoerende hoofstad, en as sodanig het elke Suid-Afrikaner ‘n belang by die stad se naam, maar min is geraadpleeg. Boonop het die ANC in die Tshwane-streek die saak deurgaans so gedryf dat dit in emosionaliteit toegeneem het en dat ‘n stomp hantering nou sake net kan vererger.
“Met amptelike voorvadervereringsgeleenthede, ‘n president wat poligamie beoefen, ‘n jeugleier wat spesialiseer in polariserende uitlatings en as toekomstige president gesalf is, is die frustrasies – en vervreemdingsvlakke in die land al op uiters ongewenste vlakke. Die Pretoria-naamkwessie is nou so nodig soos strignien in die kos.”
Mense in Europa neig om al hoe ouer te word, maar Suid-Afrikaners se gemiddelde lewensverwagting daal – met Vigs die vernaamste verskil.
Volgens die jongste syfers wat deur die Nederlandse Statistiekburo uitgereik is, is die gemiddelde lewensverwagting van Nederlandse vroue 82,3 jaar, 3,1 jaar hoër as in 1980. Al het mans bietjie op vroue ingehaal is die gemiddelde lewensverwagting vir Nederlandse mans nog 78,3 jaar.
Ook, ten spyte van die hoër neiging, het Nederlandse vroue se gemiddelde lewensverwagting van die sesde hoogste na die twaalfde hoogste in Europa teruggesak. Mans het een plek opgeskuif na die vierde hoogste.
Volgens syfers wat in 1990 gepubliseer is, is Suid-Afrikaners se lewensverwagting nou 47 jaar, ongeveer dieselfde as ‘n oorlogsgeteisterde land soos Afganistan waar dit 44 jaar is.
In 2006 is Suid-Afrika se gemiddelde lewensverwagting nog as 50 jaar aangedui, maar is gewaarsku dat dit nog heelwat sal daal. Toe is aangedui dat Vigs reeds 13 jaar van Suid-Afrikaners se gemiddelde lewensverwagting gestroop het.
Die ANC se besluit om in openlike konfrontasie met die Afrikanerinwoners en belastingbetalers van Pretoria te tree met sy provokatiewe naamsverandering moet beantwoord word.” So sê dr. Dan Roodt van PRAAG, in antwoord op die nuus dat die ANC se ontplooide kaders wat oor die munisipaliteit van Pretoria regeer, beplan om die stad se naam finaal te verander.
Roodt het inwoners van die stad versoek om hulself volgens kieafdelings te organiseer. In elke kiesafdeling moet ‘n invividu, groepering, gesin, organisasie of ondergrondse sel verantwoordelikheid aanvaar om te sorg dat die kleure oranje, wit en blou op strategiese plekke aangebring word. Dit kan geverf word, vlae kan gehys word, of dit kan selfs snags met behulp van projektors op geboue en mure geprojekteer word.
“Stel die verbeelding aan bewind, is ‘n ou revolusionêre slagspreuk,” het Roodt gesê.
PRAAG sal binnekort ‘n lys van Pretoriase kiesafdelings op die internet publiseer. “Hierdie is ook ‘n gulde geleentheid vir opposisiepartye om hul ondersteuners en partylede op te vorder om insgelyks Pretoria oranje, blanje, blou te verf,” meen Roodt. “Dieselfde aktiviste wat aan die verfaksie deelneem, kan aanstaande jaar sorg dat inwoners in groot getalle teen die ANC se onwettige – weens die onreëlmatige afbakening van die stad se grense – oorheersing oor Pretoria stem.”
Volgens Roodt veg Afrikaners nie bloot vir die behoud van Pretoria se naam nie. “Dit gaan om veel meer as dit,” het hy gesê. “Dit gaan oor ons vryheid, ons menswaardigheid, ons reg op ‘n kultuur en ‘n voortbestaan in hierdie stukkende, korrupte, misdadige en siek land. Ons sal die ANC beveg met woorde, met begrippe, met verf, selfs met wapens as dit moet. Maar ons kan nie langer toelaat dat ons in ons eie stad en in ons eie gebied deur die besetters vanuit Natal en die Transkei oorheers word nie.”
Die burgerregte-inisiatief AfriForum het aangedui dat sy regspan gereed staan om enige poging om Pretoria se naam te verander, in die hof te stuit. Dié organisasie is ook van voorneme om grootskaalse protesaksies voor, tydens en na die Wêreldbekersokkertoernooi te loods, sou die naam verander word. AfriForum se reaksie volg nadat die ANC in Pretoria volgens mediaberigte begin het met gesprekke met die regering om Pretoria se naam voor die Wêreldbekersokkertoernooi te verander.
Volgens Kallie Kriel, uitvoerende hoof van AfriForum, voldoen die proses wat gevolg is om Pretoria se naam te probeer verander, nie aan die wetlike vereistes vir openbare deelname nie. “Die howe het reeds op dieselfde gronde Louis Trichardt se naamsveranderingsproses ongeldig verklaar en AfriForum sal toesien dat dieselfde met enige poging om Pretoria se naam te verander, gebeur,” het Kriel bygevoeg.
Kriel het daarop gewys dat die feit dat sowat 30 000 mense verlede jaar ʼn byeenkoms bygewoon het wat deur AfriForum ter behoud van Pretoria se naam gereël is, wys dat mense sterk voel oor die behoud van die naam. Baie van die voorstanders van Pretoria se naam, voel volgens Kriel emosioneel en kultureel gebonde daaraan en sien pogings om die naam te verander as ʼn daad van kulturele aggressie. “Die polarisering wat die Pretoria-dispuut veroorsaak, kan nie bekostig word in ʼn land met sensitiewe intergroepverhoudings soos Suid-Afrika nie – nie nou nie, nie tydens die Wêreldbekersokkertoernooi nie en ook nie daarna nie,” het Kriel gesê.
AfriForum het volgens Kriel vanoggend ‘n dringende skrywe aan die president en die minister van Kuns en Kultuur, Lulu Xingwana, gerig, waarin die regering versoek word om nie in te stem tot die naamsverandering nie. AfriForum is ten gunste van ʼn wen-wen-oplossing, in terme waarvan die Metroraad se naam Tshwane bly en die stad se naam steeds Pretoria is.
Dr. Pieter Mulder van die Vryheidsfront Plus het hom in ‘n verklaring teen die versnelde naamsverandering in Pretoria uitgespreek. Mullder meen “Die ANC in Pretoria se verhaasde pogings om die stad se naam voor die Wêreldbekersokkertoernooi te verander, dryf Suid-Afrikaners uitmekaar in ’n tyd waar die regering juis op groter eenheid en patriotisme voor die toernooi gehoop het. Die ANC maak ’n groot fout as die organisasie dink dat hulle nasiebou met die oog op die Wêreldbeker kan bevorder en terselfdertyd Pretoria se naam sonder teenstand kan verander.”
Omdat Pretoria se naam internasionaal bekend is, gaan daar ’n reuseverwarring by buitelandse sokkergeesdriftiges wees wat nou skielik wedstryde in Tshwane moet bywoon. Tans gebruik Fifa beide Pretoria en Tshwane in hulle amptelike stukke en op wedstrydkaartjies.
Volgens Mulder bestaan daar elders ter wêreld “talle voorbeelde waar stede twee name het of ander kompromieë vir soortgelyke probleme gevind is. Die voorwaarde is natuurlik dat daar die wil by die bewindhebbers moet wees om almal in ag te neem. Die VF Plus beoog om hierdie saak met president Zuma op te neem en vas te stel of daar so ’n wil is.”
Mulder het verder gesê dat hy “beledig voel” deur die naamsverandering aangesien “Andries Pretorius een van (sy) helde is.”
‘n Opvallende kenmerk van die debat tussen meningsvormers, hetsy in briewekolomme, koerantrubrieke of die internet, oor hoe die middelpuntsoekende en middelpuntvliedende kragte in Suid-Afrika neerslag vind, is die standpunt-innames rondom die “ons” en die “julle.” Ras, eerder as kultuurgoedere, is dikwels die norm, en hoewel die pot die ketel verwyt, staan feitlik almal agter die deur.
Diversiteit wat neerslag in die volkereg en grondwette vind, is internasionaal eerder die norm as die uitsondering, en vind op beskeie outonomie-skaal soos spesiale regte binne Indiaanse reservate tot ‘n Maorie-kongres neerslag, tot op meer ingrypende selfregeringsvlakke soos in Indië, België, Kanada, Spanje en vele meer. Volkome sesessie is ook volkeregtelik nie ‘n vreemde verskynsel nie, soos wat met die ou Tseggo-Slowakye, Joegoe-Slawië, Eritrea en ander gebeur het.
Suid-Afrikaners basies die internet raadpleeg om omvattend te weet wat die omvattende gebeure op internasionale vlak is. In die alternatiewe wêreld as dit wat die Suid-Afrikaanse media in hoofsaak aan sy lesers opdis kry Indië nou nog ‘n bykomende etniese deelstaat, het die Tamil-kwessie in Sri-Lanka nog nie gaan lê nie en is trouens nou weer ‘n verkiesingsaspek in die geweldgeteisterde verkiesing wat nou plaasvind, is daar ‘n internasionale Armeense lobby ter voorbereiding van die 100-jarige herdenking van die Armeense volksmoord aan die hand van die Turke oor vyf jaar, het ETA sy 50ste bestaansjaar bloedig gevier en vele meer. Die bronne hiervoor is nie obskure webtuistes wat vanuit agterplase bedryf word nie, nmaar die webtuistes van gerespekteerde koerante in Europa, die VSA, Indië en vele meer. Hul statuur regverdig kwalik ‘n volstruispolitieke benadering oor hul inhoud deur ons media nie.
Nuus oor hoe heterogeniteit internasionaal staatkundig neerslag vind is Suid-Afrikaners skynbaar om politieke korrekte redes nie beskore nie.
Tog is daar geen probleem met nuusdekking om oor die onbegeleide manifestasies te berig en sodoende die temperatuur op te jaag nie. Julius Malema, voorbok-aanhitser, is besig om onder volkstaters ‘n held te word omdat hy, soos dit gereeld op die internet gestel word, nog ‘n duisend mense tot volkstaters bekeer elke keer wat hy sy mond oopmaak. Sy gebruik van die “ons” en die “hulle” wanneer hy langs rasselyne blankes met die teerkwas bydam bly in die nuus.
Trouens, so geaksentueerd het die “ons” – “hulle”-kwessie geword dat Beeld se redakteur ‘n rubriek hieraan afgestaan het.
Met ‘n skeefgetrekte begeleiding van wat in terme van internasionale gebruik fatsoenlik is, is dit te wagte dat die polariserende Suid-Afrikaanse bevolking, lomp en nog meer polariserend op die aangebode nuus sal reageer. Terwyl akademici vanuit liberale ivoortorings ergerlik op die gebeure reageer, is hulle in terme van die neerslag op grondvlak eerder aanhitsend in hul neerhalende vloermoere as irrelevant, en nog minder probleemoplossend. Op die ander uiterste van die spektrum het mense ook asem geskep om die vind van ‘n middelgrond volgens volkeregtelike beginsels baie moeilik te maak.
Presies hoe en hoekom sake polariseer is kan nie in ‘n neutedop saamgevat word nie. Die Jong Kommunistiese Liga (JKL) se optog in Noordwes en oorhandiging van eise wat op die verbod van Afrikaans in skole neerkom, is ‘n voorbeeld van polariserende, en boonop, ongrondwetlike gedrag.
Die doodse swye van ‘n premier in wie se provinsie vanjaar reeds drie baie grusame plaasmoorde plaasgevind het is erg, maar toe ‘n swart meisie wreed verkrag word en aan haar beserings beswyk, was die premier gou uit die blokke om dit te veroordeel.
Trouens, slegs enkele partye het ewehandig oor dié misdade opgetree, en daarmee word nie dié partye bedoel wat oor al hierdie moorde soos die graf geswyg het nie.
Die JKL se optrede raak-raak aan ‘n verdere manifestasie van die polarisasie, naamlik die taalkwessie soos dit in hofuitsprake oor skole, en die akademiese kleilatgooiery op universiteite ontaard, maar net so polariserend is.
Politici en rolspelers wat belangstel om die polariserende proses te begelei, na welke vreedsame bestemming ook al, moet hul liberale ivoortorings verlaat en die kwessie volledig informatief en holisties aanspreek.
Om heterogeniteit weg te wens werk nie. Om heterogeniteit te onderdruk soos Franco se Spanje wat Baskies verbied het, en Turkye wat die Armeense bevolking nie net in Turkye naastenby uitgewis het en die onderdrukking en chemiese bombardemente van Koerde in verskeie lande werk nie. Sri Lanka leer ook nou die les dat ‘n militêre oorwinning oor die Tamils neerkom daarop om ‘n wilde tier in die tuig te probeer inspan. Selfs Frankryk wat die mees suksesvolle land was om selfs groot minderhede te verfrans het nog nie die klein Baskiese verset behoorlik onder die knie nie, terwyl Korsikaanse separatisme van tyd tot tyd aktief raak.
Die geskiedenis is ‘n handige leerboek. ‘n Volgende geslag het die voordeel om lesse uit die foute van die verlede te leer. Die destydse Britse Premier, Neville Chamberlain, het geglo die “policy of appeasement” teenoor Hitler sou werk. Toe nou nie.
Tog kry Suid-Afrika nie die mislukte , bykans identiese, beleid van stille diplomasie van Mbeki teenoor Robert Mugabe uit sy baadjie geskud nie. En die prys wat Suid-Afrika hiervoor betaal word al groter en groter.
Die JKL se onkunde kan nog voor die deur van ‘n – selfs in Afrikaterme – bedenklike skoolstelsel toegeskryf word. Die liberale geïrriteerdheid met hoe sake anders as in hul ideologiese drome manifesteer, is moeiliker verskoonbaar en lyk na ideologiese kantkiesery eerder as akademiese suiwerheid.
