Dan Roodt – Bladsy 1009

‘Hy het dooierus op my kind gevat’

Vanmôre was ek, Steve Hofmeyr en Joost van der Westhuizen by die Randfonteinse landdroshof om teen misdaad te betoog, veral na aanleiding van die grusame en koelbloedige moord op Danielle Esterhuizen. Op 20 Desember 2006 het twee swart mans verby haar geloop waar sy op haar ma se skoot langs ‘n dam gesit het. Haar pa en ‘n vriend was besig om vis te vang.

Hierna het een van hulle ‘n pistool uitgepluk en, soos Anel Esterhuizen dit teenoor my gestel het tydens ons gesprek na afloop van die betoging: “…voor ons kom sit en dooierus op my kind geneem. Die gat agter in haar kop waar die koeël uitgegaan het, was so groot…” Sy wys met albei hande omtrent ‘n gaping van 5 cm in deursnee.

Ek wil nog later breedvoerig oor die hele insident skryf as ek al die feite van dié koelbloedige kindermoord tot my beskikking het. Intussen enkele indrukke oor vandag.

As iemand wat self die vader van drie klein kinders is, kan ek my nie die smart en woede van Diederick en Anel Esterhuizen voorstel nie. Hoe reageer mens as jou kind voor jou oë deur ‘n maniak doodgeskiet word? Maar as ek die moordenaar ‘n maniak noem, seën ek hom eintlik met die onderskeiding van ‘n sielkundige afwyking. Die probleem is dat hierdie tipe bloedbeluste individu heeltemal normaal is. In die geweldskultuur wat onder die ANC-bewind posgevat word en gestimuleer word deur sy toeskietlike houding teenoor die moordbendes wat die land teister, het doodmaak ‘n soort tydverdryf geword vir ‘n groot deel van die bevolking.

Geen reënboognasie hier nie... — Geen reënboognasie hier nie…

Tydens die paar woorde wat ek met die skare mense buite die hof gepraat het, bewus van die intense pyn wat die Esterhuizen-gesin moet ervaar en die onmag van woorde om die tragedie van klein Danielle se dood te beskryf, het ek gesê dat dié soort wandaad geensins verskil van die gruweldade wat elders in Afrika in die Ituri-provinsie van die Kongo of die Darfoer-streek in die Soedan gepleeg word nie.

Eintlik sou mens meer betogers verwag het as die honderd of tweehonderd wat opgedaag het. Hulle was meesal Afrikaners, blankes dus. Mense wat omgee, vir die vermoorde dogtertjie en haar ouers, sekerlik, maar ook vir die stel reëls wat beskawing heet. Wet en orde. Die eenvoudige, landelike plesier om iewers langs ‘n dam te mag visvang sonder dat daar op jou kind geskiet sal word.

Tydens die vingerete wat ‘n vriend van die gesin vir ons by sy firma nie ver van die hof af nie gereël het, noem Diederick wat swaar dra aan ‘n skuldgevoel oor sy dogter se dood, dat hy nooit weer aan ‘n visstok wil raak nie.

Danielle

Watter kranksinnige samelewing het die sogenaamde nuwe Suid-Afrika nie geword waar vaders bang is om aan visstokke te vat weens die aaklige herinnering wat dit oproep en waar moeders oor die koeëlgate in hul vyfjariges se koppe moet praat nie! Geruime tyd reeds spook die vraag by my: is ‘n politieke stelsel soos “demokrasie” wat by ons tot ‘n morele beginsel verhef is – moontlik ons enigste morele beginsel – die hoë prys werd wat ons tans betaal?

Een van die vrouebetogers voor die hof se plakkaat lui:

DANIELLE SE
WREDE DOOD
LÊ EK VOOR
DIE REGERING

En natuurlik is die sentiment wat sy verwoord honderd persent korrek. Die omstandighede, die klimaat, die verval in die strafregstelsel en veral die transformasie van die polisie, kan alles net so voor die deur van die ANC-bewind gelê word.

Nog ‘n lid van die publiek sê voor ‘n kamera: “Ons is kwaad. En ek is kwaad omdat ons so lou hierso is, met wat hier gebeur het. Ek dink dis tyd dat Mbeki ons nou ‘n antwoord gee: waarnatoe gaan ons nou met hierdie misdaad? Hy kan nie net apaties bly staan nie. Ons wil nou waaragtig weet wat hy nou gaan doen omtrent hierdie saak.”

En ek verstaan sy frustrasie. Want ek het ook die indruk gekry mense ís “lou”. ‘n Kind is gruwelik vermoor en ons praat amper daaroor soos ons span wat ‘n rugbywedstryd verloor het. Meer nog: die polities korrekte diskoers wat ons inhok en ontman en van nugtere denke ontneem verhoed ons om selfs na die mees basiese feite rondom ‘n moord soos dié te verwys. Totdat ek persoonlik met Anel Esterhuizen gepraat het, sou ek in geen koerant gelees het dat die moordenaar tot reg voor haar en Danielle geloop het en “dooierus op haar kind gevat het” nie. Die media dis ‘n afgewaterde weergawe aan ons op, juis sodat ons emosieloos en apaties en “lou” moet bly want die groot maatskappye, waaronder die mediagroepe, het vrede gemaak met die idee van ‘n eenpartystaat, selfs ‘n eenpartystaat waarin kinders uitgewis word.

Nietemin glo ek dat die golf van misnoeë en woede rondom geweldsmisdaad, wat in baie gevalle niks minder as etniese suiwering is nie, besig is om te styg en binnekort breekpunt gaan bereik. Maar soos ek ook vandag tydens my spreukbeurt geargumenteer het, moet ons beheer neem oor ons eie veiligheid.

Ons het geen ander keuse nie, want ons kan nie meer op die polisie of die staat vertrou om ons te beskerm nie. Hoeveel moorde, ook van onskuldige kinders, moet plaasvind alvorens ons gaan begin saamstaan?справка

Sluipmoord op Franse EU-diplomaat in Ivoorkus

Konsternasie heers in Franse en Europese gemeenskappe in die Ivoorkus nadat ‘n Franse diplomaat Dinsdagnag tuis in ‘n sluipmoordaanval gesterf het. Michel Niaucel (54) is binne sy swaarbewaakte huis deur ‘n enkele koeël in die bors gedood. Hy laat ‘n vrou en dogtertjie agter. Diefstal was skynbaar nie die motief nie.

‘n Span Franse deskundiges is op pad na die Ivoorkus om plaaslike ondersoekers by te staan. Die segspersoon vir die Europese Unie, Johannes Laitenberger, het voorts op ‘n perskonferensie sy hoop uitgespreek dat lig spoedig op die omstandighede van die raaiselagtige moord gewerp sal word.

Niaucel was, voordat hy vier jaar gelede ‘n loopbaan as diplomaat aanvaar het, ‘n polisieman verbonde aan die DST, oftewel die Franse teenspioenasiediens. Hy was gemoeid met veiligheidsaangeleenthede in die Ivoorkus namens die EU ten tye van sy dood.

In 2004 was dit Niaucel wat hoofsaaklik verantwoordelik was vir die ontruiming van 8 000 Franse burgers uit die Ivoorkus mbv ‘n lugbrug nadat Franse skole en boekwinkels deur plaaslike inwoners in ‘n opwelling van anti-wit gevoel in puin gelê is.

Sy vrou het oomblikke voor sy dood gehoor hoe hy met ‘n vreemde persoon gesels. Daar was geen spore van inbraak opgemerk nie. ‘n Kussing is gebruik om die knal van die Magnum 357 te demp en ‘n leë patroondoppie is op die toneel gevind. ‘n Onbekende rooi sak is in die badkamerkas gevind.

Dr. Dan Roodt, Joost van der Westhuizen en Steve Hofmeyr teen misdaad

Dr. Dan Roodt van Praag, die rugbyspeler Joost van der Westhuizen en sanger Steve Hofmeyr het vanmôre deelgeneem aan ‘n betoging teen die dood van Daniëlle Esterhuizen in Randfontein. Dié vyfjarige blondekopdogtertjie is op 20 Desember koelbloedig deur die kop geskiet deur ‘n moordenaar wat volgens haar ma "dooierus van baie naby op my dogtertjie gevat het".

Klik hier vir Beeld se filmmateriaal met Roodt, Van der Westhuizen en Hofmeyr se toesprake vanoggend.

штукатурная смесь

Anglo se steenkoolbates nou in bemagtigde hande

Anglo American het ooreengekom om steenkoolbates ter waarde van sewe biljoen Rand aan ‘n nuwe swart ekonomiese bemagtigingsmaatskappy te verkoop.

Volgens Philip Baum, waarnemende besturende direkteur van Anglo American in Suid-Afrika, sal hierdie bates ontwikkel word om te wys dat Anglo transformasie in die land ondersteun. Inyosi sal oor 27% van Anglo Inyosi Coal se aandele beskik.

Ben Magara, uitvoerende bestuurder van Anglo Coal in Suid-Afrika, is van mening dat die nuwe vennootskap “ware opheffing” in Suid-Afrika tot gevolg sal hê.

Anglo se skuif volg kort op die hakke van soortgelyke aandeelverkope deur Lonmin, die wêreld se derde grootste platinumproduseerder, asook Gold Fields, die vyfde grootste produseerder van goud ter wêreld.

оборудование

‘Klim uit,’ s? rassistiese busbestuurder

Agt blanke hoërskoolleerlinge van Parktown Boys’ High en Parktown Girls’ High is vroeër die week deur ‘n swart busbestuurder gevloek en summier beveel om uit sy bus te klim.

Die busbestuurder het laat in Mondeor opgedaag. Hy was boonop nie vertroud met die roete nie. Twee wit seuns het probeer om aan hom te beduie hoe om te ry, maar hy wou nie na hulle luister nie. Ander kinders het die bestuurder toe vertel dat hulle laat was en hulle toetse sou mis. Hierna het hy op hulle begin skreeu en onder andere die volgende kwytgeraak: “Hierdie is die nuwe Suid-Afrika en swartmense regeer nou die land.” Nadat hy eers gedreig het om stil te hou en die kinders te slaan, het hy die swart leerlinge beveel om op die bus te bly en die blanke kinders opdrag gegee om in Westcliff-rylaan uit te klim. Hy het aan hulle gesê dat hulle nooit weer op die bus mag ry nie.

Die Johannesburgse burgemeesterskomitee, Metrobus en verteenwoordigers van die twee skole het later vandag ’n ontmoeting om die kwessie te bespreek.

Mbeki en verwagtinge vir m?re

Waarnemers is skepties of president Thabo Mbeki die moed aan die dag gaan lê om môre in sy toespraak tydens die parlementsopening daadwerklike planne teen misdaad aan te kondig.

Volgens statistiek was bykans 2.5 miljoen mense die afgelope drie jaar slagoffers van ernstige misdaad. ’n Onlangse studie het verder aangetoon dat meer as 90% Suid-Afrikaners waarskynlik nog slagoffers van misdaad gaan word.

Business Day het ’n rukkie gelede aangetoon dat misdaad oor die afgelope 12 jaar met 7% gestyg het. Inbrake het gedurende dieselfde tyd met ’n ongelooflike 89% toegeneem. Dit is egter ’n bekende feit dat alle voorvalle nie by die polisie aangemeld word nie, so die syfer is waarskynlik nog hoër.

Die Mail & Guardian se voorblad basuin hierdie week uit: “Thabo Mbeki’s new age of denial”. Soos vroeër die geval was met vigs, probeer Mbeki nou ook ander probleme onder die mat vee. Die wapenskandaal bestaan volgens hom nie, want die tenderproses was “heeltemal korrek.” Die misdaad in die land is ’n “persepsieprobleem.” Gedurende die kabinet se lekgotla in Januarie het hy sy ministers ingelig dat “reaksionêre magte” die misdaadprobleem gebruik om die ANC te ondermyn.

Die onlangse ENB-anti-misdaadveldtogdebakel, die moord op historikus David Rattray en kommer wat uitgespreek is deur openbare figure, het egter meer druk op Mbeki geplaas om sy volstruisbeleid oor misdaad te laat vaar.

Met amper 40% van die ekonomies aktiewe bevolking wat boonop tans sonder werk sit en die probleme ten opsigte van dienslewering, sal Mbeki ’n besonderse haas uit die hoed moet trek om die Suid-Afrikaanse publiek te beïndruk. In Desember word sy opvolger as partyleier – en waarskynlik ook as president – verkies. Hy het gevolglik min tyd oor om sy beeld te poets.

Ons verwelkom demokrasie in die Kongo, 100 dooies ‘n kleinigheid

Joseph Kabila verkies sy eie mense

Nadat die Europese Unie verlede jaar 400 miljoen euro daaraan bestee het om verkiesings in die Demokratiese Republiek van die Kongo te hou, het hernieude geweld enkele dae gelede uitgebreek met die bewindsaanvaarding van die nuwe regering.

Honderd mense is in die jongste geweldpleging dood en gister was televisiemateriaal te siene van lyke op straat in die Laer Kongo-provinsie.

Die VN-Veiligheidsraad het egter die totstandkoming van ’n nuwe regering in die land verwelkom en dit aangemoedig “om dringende kwessies soos veiligheid, nasionale versoening en heropbou aan te pak”.

Terselfdertyd het die Veiligheidsraad die onlangse gevegte in Laer Kongo verdoem “op dieselfde tydstip dat die land na konsolidasie van vrede en heropbou moet streef”. Die raad het ‘n beroep op alle politieke faksies gedoen om hul van geweld te weerhou en om die vreedsame oplossing van geskille voort te sit.

Die VN-sekretaris-generaal Ban Ki-moen het ook die nuwe regering verwelkom, maar kennis geneem van die gevegte in Laer Kongo wat meer as 100 mense gedood het.

Ban het ’n beroep gedoen om “die geweld onmiddellik te beëindig en ‘n ondersoek te gelas, sowel as humanitêre hulp vir die slagoffers en hul gesinne”. Hy het ook gevra dat die strydende faksies hul geskille vreedsaam sal oplos en dat die veiligheidsmagte nie onnodig geweld moet gebruik nie.

Eerste min. Gizenga (81)

Joseph Kabila is twee maande gelede as staatshoof en president ingesweer, maar sy regering is eers Maandag 5 Februarie bekendgestel. Die nuwe regering bevat nie minder as 60 kabinetslede nie, waaronder 6 senior ministers, 34 ministers en 20 adjunk-ministers. Die grootte van die regering het die Potentiel, die vernaamste dagblad in die hoofstad, Kinshasa, laat opmerk: “die kenmerkende eienskap van hierdie regeringspan is dat hy olifantagtig is”. Die ander kenmerk is dat die weste van die land en die etniese groep waarvan Joseph Kabila afkomstig is, oorverteenwoordig is.

Die 81-jarige Antoine Gizenga is as eerste minister aangestel en die 18 belangrikste portefeuljes is almal aan persone wat lojaal aan Joseph Kabila is, uitgedeel. Een van die lojaliste is die minister van binnelandse sake, desentralisering en veiligheid wat in die hande van Denis Kalumé Numbi bly. Dis juis hy wat nie huiwer om geweld te gebruik nie en verantwoordelik is vir die gewelddadige onderdrukking van betogings deur ondersteuners van die vorige adjunk-president, Jean-Pierre Bemba.

play gladiator

Sesjarige verkrag in Oos-Transvaal

‘n 14-jarige seun het ‘n sesjaaroue meisie wat by sy huis in Balfour, Oos-Transvaal, gespeel het, verkrag, het die polisie gister gesê.

Superintendent Abie Khoabane het verklaar dat die meisie haar ma vertel het wat Dinsdag gebeur het.

‘n Dokter het bevestig dat sy verkrag is.

Die tiener het intussen verdwyn.

нужна ли медицинская

Staak praatjies met sg. landbouminister

Weereens sit die sogenaamde minister van landbou ons boerderygemeenskap ore aan. Lulu Xingwana, soos sy heet, sou Maandag ‘n vergadering voer om die beskadigde verhouding tussen haar en TLU-SA en AgriSA te besleg. Dié het sy egter sonder opgawe van redes gekanselleer, maar wel gister met die twee landbou-unies vergader. Of liewer, sy het memoranda van hulle in ontvangs geneem en die grootste deel van haar ongegronde aantygings teen boere herhaal.

Xingwana se agenda is ooglopend. Tog kan nie een van die landbou-unies dit raaksien nie. Of, eerder, wil hulle dit dalk nie verneem nie? Die sogenaamde minister het ‘n strategie wat effektief daarop gemik is om verhoudinge tussen die regering en die blanke landbougemeenskap te vernietig. Haar rede is waarskynlik dat wanneer die verhouding onherroeplik beskadig is, sy gaan aanvoer dat daar nie van haar verwag kan word om oor enige aspek van grondhervorming, plaasmoorde, haar gewraakte rassistiese uitsprake, of enige ander aspek van landbou met AgriSA en die TLU-SA te praat nie. Die feit dat veral AgriSA tot op hede uit hulle pad gegaan het (tot op die punt van kruiperigheid) om die regering se onredelike eise te akkommodeer, bewys duidelik dat die minister nie eens hulle oordrewe poging om die regime tevrede te stel, goed vind nie. Daar is basies niks wat die blanke landbousektor kan doen om die regime te bevredig nie, behalwe om van hul grond afstand te doen of instemmend vermoor te word nie.

Die sogenaamde minister se kat-en-muisspeletjies met georganiseerde landbou is ook ‘n duidelike aanduiding dat sy daarvan bewus is dat sy die hef in die hand het. Deur Xingwana voortdurend te vermaak met hul oorgretige poging om met haar te beraadslaag, is landbou eintlik besig om hul magteloosheid en desperaatheid te toon. Die boodskap wat die minister ontvang, is dat hulle geheel en al uitgelewer is aan die regime en dit misbruik sy tot haar volle revolusionêre voordeel.

Georganiseerde landbou het nou genoeg rede om aan te voer dat daar ‘n dooiepunt tussen hulle en die minister bestaan en dat die minister geen bereidwilligheid toon om, te midde van ‘n krisis, deel te wees van ‘n oplossing nie. Dit is nou belangrik dat ons mense in die landbou die saak tot ‘n volgende vlak eskaleer. Daar is wat my betref ten minste drie aksies wat hulle onmiddellik moet neem:

Lê ‘n klag, soos die Vrystaatse Landbou-unie, van haatspraak teen die misnister.
Begin ‘n kommunikasieveldtog aan die publiek en die buiteland om die krisis te verduidelik.
Te danke aan TLU-SA se goeie organisasie op gemeenskapsekuriteitsvlak, is daardie organisasie ideaal geposisioneer om die veiligheidskrisis in die blanke voorstede d.m.v. opleiding te help hanteer. TLU-SA kan die sleutelrol speel in die totstandkoming van ‘n burgerlike stedelike veiligheidsinisiatief. Hierdeur sal TLU-SA daarin slaag om sy invloed uit te brei en sy bedingingsposisie aansienlik te verbeter.

Xingwana se jongste beskuldiging teen georganiseerde landbou, is dat hulle haar of die regering nie erken nie. Voorwaar het landbou nou meer as genoeg rede om haar inderdaad te ignoreer en halt te roep sover dit gesprekke met die regime betref.

play pool online free no download

Pallo Jordan se vreemde uitbarsting

Pallo Jordan se vreemde uitbarsting oor die liedjie De La Rey laat op die oog af meer vrae ontstaan as wat dit beantwoord. Totdat mens bietjie verder op die saak ingaan, bygesê. Dit is eerstens gewoon vir diktators soos Robert Mugabe of Kim Jong-Il om gedagtebeheer te wil toepas en stemme van kritiek stil te maak, maar vreemd dat ‘n regime in ‘n land wat glo “die beste grondwet op aarde het” hom genoop voel om hom amptelik uit te laat oor ‘n blote stuk musiek. Probeer minister Jordan ons dwing om “op die regte manier” na die liedjie te luister? Kan ons verwag dat hy vervolgens ook iets oor banale drek soos die groep Freshly Ground se liedjie “Doo bee doo bee doo” gaan kwytraak?

Tweedens handel De La Rey oor ‘n persoon wat lank reeds oorlede is, oor ‘n konflik van ‘n eeu of meer gelede wat niks met die huidige regime te make het nie. Dit sou in ‘n normale, demokratiese land moeilik gaan om mens in te dink dat ‘n regering blote lirieke enigsins as bedreigend kan ervaar, laat staan nog om hom te verwerdig om iets daaroor kwyt te raak. Sou ‘n regerende party in die VSA byvoorbeeld amptelik iets sê oor die liedjie The Battle Hymn of the Republic, wat ook oor ‘n oorlog van lank gelede handel.

Die enigste manier om die bisarre uitbarsting van die departement Kuns en Kultuur te verstaan, is om die gevolgtrekking te maak dat die regime hom bedreig voel deur ‘n bepaalde etniese groep as gevolg van ‘n skuldige gewete aan die regime se kant. Kan dit wees dat die regime uiteindelik begin verstaan dat hy te ver gegaan het met sy vertrapping van Afrikaners se taal-, gemeenskaps- en kultuurregte, en dat niks groter vrees by hom inboesem as die vooruitsig van breë rebelsheid en weerstand onder Afrikaners nie? Weerstand wat ironies genoeg deur die regime se eie optrede veroorsaak is.

Dieselfde minister Pallo Jordan sit tans byvoorbeeld met ‘n voorstel oor die naamsverandering van Pretoria voor hom, ‘n pragvoorbeeld van hoe daar doelbewus ‘n stryd teen Afrikaners, hul geskiedenis en taal gevoer word. Aanval is die beste vorm van verdediging, meen die minister waarskynlik, en dus word Afrikaners as “verregs” indien nie gewelddadige ondersteuners van die Boeremag gekarikaturiseer, terwyl die ANC se aanslag op die Afrikaner net in felheid toeneem.

(Die vermeende Boeremag, klein soos hy glo was, boesem terloops duidelik geweldige vrees en ontsag by die ANC regime in, en nie om dowe neute nie. Ek het die DA se segsman oor verdediging die anderdag op RSG hoor sê dat ‘n Zimbabwiese weermaglid al vir hom gesê het dat die MIV-deurdrenkte, getransformeerde, gedemoraliseerde SANW geen weerstand sou kon bied as die Zimbabwiese weermag sou besluit om van Beitbrug na Kaapstad op te ruk nie.)

Ek en die oorweldigende meerderheid Afrikaners (glo en vertrou ek) is egter nie voorstanders van geweld nie. Daar is ander, vreedsame maniere om ons ongelukkigheid te kenne te gee. Die hoogs effektiewe belastingboikotte wat Noord-Kaapse munisipaliteite onlangs verlam het, is een voorbeeld. Dit is daarom goed dat dr Jordan en hopelik die regime betyds wakker geskok is deur De la Rey. As die regime sy veldtog teen Afrikaners sou staak en gehoor gee aan sy eie grondwet, spesifiek die gedeeltes oor selfbeskikking, kan vreedsame verset waarskynlik vermy word.

topcargo

FAK sluit aan by kritiek teen kultuurkommissaar

Komende na PRAAG se verklaring vanmôre, het die FAK so pas ‘n verklaring uitgereik waarin die ANC-minister van kultuur, Pallo Jordan gekritiseer word vir sy ongevraagde uitlatings oor Bok van Blerk se De la Rey-lied. Hier volg Johann Rossouw, HUB, se volledige teks:

"Die Federasie van Afrikaanse Kultuurverenigings, die FAK, het die Departement van Kuns en Kultuur (DKK) gewaarsku teen ‘n kwaadwillige, neerbuigende wanvertolking van Bok van Blerk se liedjie, De la Rey. Volgens die FAK is dit verregaande om soos die DKK te suggereer dat dié lied hoegenaamd met sogenaamde "gewapende weerstand" of "kaping deur regsgesindes" in verband gebring word. Dit is eweneens ongegrond om soos die DKK te beweer dat die Anglo-Boereoorlog-held en vredemaker, genl. De la Rey, "deur ‘n minderheid van regses" as oorlogsheld beskou word, terwyl De la Rey allerweë as een van die mees wyse Afrikanerleiers tot nog en een van Afrika se eerste anti-koloniale vryheidsvegters geag word.

Die DKK behoort kennis te neem dat die lied, De la Rey, se reuse gewildheid baie wyd onder Afrikaners van alle oortuigings is. Hierdie gewildheid hou ongetwyfeld verband met die waardige, positiewe wyse waarop die lied Afrikaners se identiteit erken. Dit hou ook verband met die behoefte aan verbeeldingryke, demokratiese leierskap by Afrikaners, asook die dikwels hardhandige wyse waarop die regering met belangrike simboliese kwessies van Afrikaners omgaan. Die DKK se afmaking van druk op Afrikaanse kultuur en die taal Afrikaans – waaronder alle inheemse tale vandag gebuk gaan – as "onsin" is ‘n gevaarlike ontkenning van feite soos die dramatiese verengelsing van Afrikaanse universiteite en skole. Hierdie soort ontkenning herinner aan die manier waarop swart Suid-Afrikaners se legitieme griewe onder die vorige bedeling weggepraat is. Om ook nog die Wet op Hoogverraad en die Boeremag-verhoor soos die DKK met die De la Rey-debat ter sprake te bring, is onverantwoordelik en getuig van ‘n neiging om alle Afrikaners van smeulende rassisme en onpatriotisme te verdink.

Hierdie ongelukkige uitsprake van die DKK toon hoe groot die kloof tussen die regering en Afrikaners geword het. Dit is in niemand se belang dat hierdie toedrag van sake voortduur nie, en daarom doen die FAK ‘n beroep op die DKK om hom van die feite te vergewis en eerder ‘n volhoubare vennootskap met Afrikaners te vestig. Suid-Afrika se belangrikste voorwaarde vir sukses bly die vriendskap tussen Afrikaners en Afrikane, en hierdie doel moet met groot energie nagejaag word, eerder as om mekaar verdag te maak."

лобановский депутат

Armoede in Afrika neem toe

Volgens ’n Wêreldbankverslag wat op 6 Februarie vrygestel is, gaan Afrika-ekonomieë erg sukkel om die res van die wêreld in te haal, aangesien hulle twee dekades agter is wat ekonomiese groei betref.

Sowat 10% van die wêreld se bevolking bly in Afrika, maar terselfdertyd word 30% van die armste mense op die planeet ook hier aangetref.

Volgens die verslag was daar groei in die 60’s en 70’s, maar tussen 1975 en 1995 was daar ’n afwaartse tendens in meeste lande op die vasteland. In 1970 het 36% van Afrika se totale bevolking in geweldige armoede geleef. Teen die einde van die eeu het die syfer toegeneem tot ’n verstommende 50%.

Xolile Guma, adjunkgoewerneur van die Suid-Afrikaanse reserwebank, is van mening dat baie van Afrika se ekonomiese probleme toegeskryf kan word aan die onvermoë van regerings om by hulle beleid te hou. Gebrek aan kontinuïteit pootjie ekonomiese groei.

Die verslag beveel aan dat die “beleggingsklimaat” verbeter moet word, asook infrastruktuur en die “kapasiteit” van regeringsinstellings.

Die vrystelling van hierdie verslag val saam met ’n kabinetskommeling in Zimbabwe. Robert Mugabe het verskeie adjunkministers bevorder en van meer senior kollegas (waaronder die minister van finansies) ontslae geraak. Tans staan die inflasiekoers in die land op 1 281%. Geweldige tekorte word in winkels ondervind en daar word geskat dat sowat 80% van die bevolking onder die broodlyn leef.

топкарго

Pallo Jordan het niks te s? oor Afrikaanse liedjies

MEDIAVERKLARING DEUR PRAAG (PRO-AFRIKAANSE AKSIEGROEP) OP 7 FEBRUARIE 2007

Die sogenaamde minister van kuns en kultuur, wat onlangs die vermetelheid gehad het om te sê dat hy "die naam van Pretoria sal verander as hy die dag opstaan en lus het", het hom gister ongevraag oor Bok van Blerk se De la Reylied uitgelaat. Die stereotipe van die "verregse" Afrikaner is ons weereens onder die neus gevryf.

Die Afrikaner wat van Bok van Blerk hou, is "verregs".

Die Afrikaner wat in sy geskiedenis belangstel, is "verregs".

Die Afrikaner wat Standaardafrikaans wil praat en nie wil sien dat idiotiese omroepers van die SAUK dit opmors nie, is "verregs".

Die Afrikaner wat nie weens die ongebreidelde misdaadterreur wil emigreer en sodoende sy geboortereg aan onwettige immigrante uit Afrikalande wil afstaan nie, is "verregs".

Die Afrikaner wat nie soos Adriaan Vlok wil voete was weens misdade wat hy nie gepleeg of ondersteun het nie, is "verregs".

Met ander woorde, Bok van Blerk en ons almal is "verregs" volgens ANC-definisies.

Dit is tekenend van die prehistoriese Sowjetagtige taal wat sogenaamde ANC-ministers besig wat nie eens hul eie portefeuljes waarvoor hulle aangestel is, na behore kan hanteer nie (hetsy Veiligheid, hetsy Kultuur) dat die fundamentele onverdraagsaamheid, chauvinisme en rassisme van hul uitsprake altyd in die retoriek van "anti-fascisme" en "anti-verregs" ingeklee word. Presies soos in die ou Oosbloklande. Hallo Stalin, hallo Bresjnef, hallo Erich Hoenecker, hallo Pallo Jordan.

Namens alle regdenkende Afrikaners wat nog nie deur die eenpartystaat se skoothondjiemedia gebreinspoel is nie, verwerp ons Jordan se uitspraak totaal.

Die minister het geen belang by Afrikaans, behalwe om dit aktief te onderdruk soos hy en sy afskuwelike party elke dag doen nie. Laat hy sy totalitêre smoel van Bok van Blerk se De la Rey en alle Afrikaanse liedjies af hou.

Zuma waarskynlik in Natal genomineer

Bring my my presidensi?le serp…

Die ANC in KwaZoeloe-Natal gaan waarskynlik vir Jacob Zuma as die volgende president nomineer hoewel die uitvoerende komitee nog nie ‘n kandidaat wil benoem totdat die partytakke hul besluit bekend gemaak het nie. Daar is ongeveer 300 takke van die ANC in die provinsie.

Die ANC se provinsiale sekretaris, Senzo Mchunu, het gister gereageer op ’n City Press-berig verlede Sondag dat sekere lede van die provinsiale bestuurskomitee Zuma se ondersteuners uitgedaag het om te bewys dat provinsiale strukture reeds in Januarie 2005 hul steun aan Zuma sou toegesê het.

Mchunu het gesê dat die provinsiale bestuur eers “amptelik” ’n kandidaat vir die presidentskap kon benoem as ANC-takke op hulle kandidate besluit het en slegs ná ’n vergadering van die provinsie se elf provinsiale streke teen die einde van Augustus of in September sou besluit om Zuma te nomineer.

’n Dosent in staatsleer aan die Universiteit van Kwazoeloe-Natal, Lawrence Piper, meen dat die perspepsie van buite bestaan dat die ANC-leierskap in die provinsie agter Zuma verenig is, maar dat daar in werklikheid reeds geruime tyd verdeeldheid tussen ’n pro- en anti-Zumafaksie bestaan.