Die geval Suid-Afrika

Wie in hierdie dae na Suid-Afrika kyk, sal opmerk: dit gaan nie goed met die land nie. Korrupsie en nepotisme, leuens en swart rassisme vier hoogty in ʼn staat wat na die apartheidera die hoop op ʼn ander Afrika gesimboliseer het, waarin swart en wit in ʼn demokratiese bestel langs mekaar lewe en die voorheen onderdrukte meerderheid in die posisie is om die lotgevalle van die land volgens staatsregtelike beginsels te bestuur.

Wat buitelandse sowel as binnelandse politiek aanbetref, maak Suid-Afrika ʼn rampspoedige indruk. Sover dit buitelandse politiek aangaan, het president Thabo Mbeki rassisme tot beginsel van sy handelswyse verhef, wat hy as manifestasie van Afrika-solidariteit beskou. Aan Mbeki is dit te wyte dat Suid-Afrika tot hede elke skandalige daad van die Zimbabwiese president Mugabe toesmeer en daardeur sy regime aan die lewe hou. Net so duister blyk Suid-Afrika se rol in die Soedan te wees. In die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies het Suid-Afrika hom bemoei om die inhegtenisnemingsbevel teen die Soedanese staatspresident al-Bashir ter syde gestel te kry, alhoewel al-Bashir vir die massamoorde in Darfur verantwoordelik is.

Onder Mbeki se voorganger Nelson Mandela sou Suid-Afrika se optrede in New York wel anders daaruit gesien het. Maar byna tien jaar na sy aftrede uit die amp van Staatspresident blyk al hoe meer tekens dat die intussen negentigjarige Mandela ʼn uitsondering op die reël was. Mbeki se moontlike opvolger, die teenswoordige leier van die ANC, Jacob Zuma, redeneer wat buitelandse politiek aanbetref net dieselfde as Mbeki. Binnelands staan hy vir die verval van sedes en norme. Zuma word daarvan beskuldig dat hy belasting ontduik en geld gewas het. Met alle middele tot sy beskikking probeer hy die regsproses teen hom verhinder. ʼn Gewete om te onderskei tussen reg en verkeerd besit hy presies net so min soos sy aanhangers in die ANC. Van hulle egter hang die lot van die land af.

Die sogenaamde modelstaat Suid-Afrika is niks anders as ʼn illusie nie.

 
[Vertaal uit Duits]

светильник в спальнюФільчаков Олександр Васильович

Die Kaukasus, energiebrandpunt

Image19:14:34 Terwyl die oë van die wêreld op Beijing en die indrukwekkende aanbieding van die Olimpiese Spele gerig was, het Anglo-Amerikaanse belange in die Kaukasus bloedneus gekry. Dié streek is van toenemende belang in globale energiepolitiek en Rusland het pas gewys dat Westerse inmenging in sy agterplaas al hoe minder geduld sal word.

Die huidige brandpunt is natuurlik Suid-Ossetië waar Georgiese en Russiese troepe mekaar die stryd aangesê het. Suid-Ossetië lê aan die suidekant van die Kaukasusgebergte in Georgië, terwyl Noord-Ossetië in Rusland geleë is.

'n Dag voor die Spele, op 7 Augustus, en nadat albei partye tot 'n skietstaking ingestem het, het Georgië egter 'n verrassingsaanval teen die Russiese besettingsmag in Suid-Ossetië geloods. Rusland, wat volgens Jane's meer as 600 000 troepe in die gebied versamel het, het hulle pantsers op Tshkinvali gekonsentreer en ook die dorp Gori gebombardeer.

Na wat berig word, kon Georgië se skamele 26 000 troepe nie die mas opkom nie en het Georgië opnuut 'n skietstilstand aangevra. Die meeste inwoners in Suid-Ossetië, net soos dié in die ander omstrede gebied in Georgië, Abkhasië, is draers van Russiese paspoorte wat volgens die Russiese president Dmitri Medwedef meer as genoeg rede vir Russiese ingryping verskaf. In 2006 het die inwoners van Suid-Ossetië in 'n nie-amptelike referendum tewens gestem om onafhanklik van Georgië te wees.

Josef Stalin, wie se vader glo uit dié gebied afkomstig was, het Ossetië in 1922 in twee verdeel tussen Rusland en Georgië. Die verdeling is deur inwoners uit die staanspoor as kunsmatig ervaar. Suid-Ossetië het in 1989 'n geleentheid gesien om weer met hul noordelike landgenote te verenig, maar hul pogings is deur die Georgiese nasionalis Zviad Gamsakhurdia gefnuik. Ná die ineenstorting van die ou Sowjet-Unie het die Kaukasus oor die algemeen 'n oplewing van nasionalisme beleef.

In Tsjetsjnië, net soos Georgië, wou inwoners graag onafhanklik van hul eertydse imperiale heerser staan, maar in Suid-Ossetië het plaaslike leiers hul verbintenis aan die Russiese Federasie herbevestig. Nadat Mikheil Saakashvili vir Eduard Shevardnadze in 2003 ontsetel het om Georgië onder NAVO en Amerikaanse invloed te bring, het die jong Amerikaans geskoolde president belowe om Suid-Ossetië en Abkhasië weer uit Rusland se greep te dwing.

 
Benewens die VSA het Israel ook sy militêre kennis ter beskikking van Georgiese veiligheidsmagte gestel. Alle pogings blyk tans vrugteloos te gewees het. Volgens Westerse nuusagentskappe het die Russe ook 'n suksesvolle kuberaanslag teen Georgië geloods in antwoord op die Georgiese aanval.
 
Reuters het intussen berig dat Russiese straalvegters die Bakoe-Tsibilisi-Ceyhan-pyplyn aangeval het, maar misluk het, volgens Georgië se minister van ekonomiese ontwikkeling, Ekaterina Sharashidze. Die pyplyn word deur BP bedryf. Daar was egter nog geen onafhanklike bevestiging van die bewering nie. Die oliepyplyn verteenwoordig ongetwyfeld die kern wat die huidige vyandelikhede betref. Die BTC-pyplyn dra ru-olie van Asië na die Weste en is van meet af aan gesien as 'n Westerse poging om olie onafhanklik van Rusland na die Turkse hawe van Ceyhan te vervoer.

Die VSA het die BTC-pyplyn befonds teen 'n bedrag van $3,6 miljard en Georgië verdien ongeveer $60 miljoen jaarliks aan transitofooie daaruit. Rusland is gretig om olieuitvoere na Suid-Asië te laat toeneem en daarom is Turkye se Ceyhan-hawe vir die Russe ook aanloklik. Die Russe maak op die oomblik gebruik van die Golf van Finland en die Finse koerant, die Helsingin Sanomat, het in 2003 berig dat olietenkervervoer na verwagting sou verdriedubbel omdat Rusland sy massiewe Primorsk-olieterminaal in die noorde van St. Petersburg verder sou uitbrei.

Rusland beheer ook Georgië se hoofenergiemaatskappy en wil Georgië voorts gebruik as 'n sentrale energieverpreidingspunt vir die streek. Rusland bedryf tans die Inguri-hidroelektriesekragstasie op die Abkhasies-Georgiese grens. Maar bowenal moet daar vir Kazakstan 'n manier gevind word om sy aansienlike oliereserwes by klante in Suid-Asië te kry. En Georgië verteenwoordig die kortste pad vir daardie uitvoere. Kosowo, dus, is nog lank nie vergete in Russiese gemoedere nie.

гайковертДанильченко Юрий Брониславович Харьков

As manne sag vat

In hierdie geëmansipeerde tye waarin ons leef, is daar steeds van ons soort oor.  Dis nou die vroue wat graag so 'n treetjie agter hul mans wil loop.  Nie omdat hulle ondergeskik voel nie, maar omdat hulle die veiligheid van 'n leier wat die pad verken en die welvaart van sy volgeling op die hart dra, verkies.

Die Bybel, wat die man as die hoof van die huis uitwys, het steeds vir my ‘n groot krag en waarheid.  Ek glo nie aan die onderdrukking van die vrou nie, glad nie!  Mans wat hul vroue woordeliks of liggaamlik skade berokken het tot die laagste van laagtepunte gedaal. 'n Man wat sy vroulike metgesel met deernis behandel, maak my vrouehart week en verkry onmiddellik my hoogste agting.

Vir my is daar egter troos in die woorde: "Kom ons hoor wat sê Pa."  Dit beteken geensins dat ek nie 'n eie opinie oor die saak kan vorm nie, maar die laaste beslissing is meestal by Pa – wat ook die verantwoordelikheid van die besluit neem.  

Dit laat my veilig en beskut voel.  Sy liefde en besorgdheid is ons hawe.  Maak dit sin? Vir my, ja. In hierdie wêreld wat so onseker is, is dit die enigste ding wat nog seker kan voel.  Elke groep het tog 'n leier, so is die gesin ook 'n besonderse groepie en moet dit ook 'n leier hê.

Dit is nog vir my lekker as my man my hand vat as ons oor die straat stap.  As hy my help met 'n swaar pakkie of al sy krag gebruik om ‘n skroefbottel oop te draai.  Dit is vir my wonderlik as hy oor my besorgd lyk as ek moeg is en die werk uit my hande neem. Dames, wees nou eenmaal eerlik, ons is liggaamlik tog die swakker weergawe!  Die meeste van ons wil volkome vrou voel en so behandel word.  'n Onbekende skrywer sê die volgende: '”n Dame is iemand wat 'n man soos 'n ware heer laat optree.” (Vry vertaal.)

Daar is plek vir sterk vroue in ons wêreld. Vroue wat die sakewêreld betree kan dieselfde skuiwe as haar manlike eweknie maak, sy kan dieselfde ure insit en sy moet ook dieselfde vergoedingspakket kry, maar die verskil is dat sy vanaand by die huis moet kom en die bestuur van  'n huishouding met Pappa moet deel en hom toelaat om haar te vertroetel en die verantwoordelikheid te neem  om die gesin kerngesond te hou.

Daar is vroue wat nêrens manlike gesag duld nie. Hulle betoog, skryf versoekskrifte en hou konferensies oor vroueregte. Hulle ken nie die geheime wapen van vroue, dat  deur swak voor te kom, hulle eintlik die wêreld kan regeer nie.

Om dan totaal geëmansipeerd te wees, is goed vir die vrou wat dit voorstaan, maar in die proses moet hulle bereid wees om sekere voorregte in te boet en bederf af te staan.  "As jy veg soos 'n man, moet jy bloei soos ‘n man."  Die sagte vat van die manne is vir die sagtes onder die vroue; oftewel vir diegene wat bereid is om dit te wíl wees.

из италииОлександр Фільчаков прокурор

Olimpiese Spele: Suid-Afrika parasiteer op Afrikaners

07:25:47 Gister het die Olimpiese Spele met fanfare in Beijing begin. Die verrassende aspek van die Suid-Afrikaanse span se verbymars voor die TV-kamers was dat dit oorwegend uit blankes en Afrikaners bestaan.

Dus, in weerwil van die ANC-bewind se anti-blanke transformasiebeleid, rassekwotas in sport en die algemene vyandigheid teenoor Afrikanersportmanne en –vroue, is ons steeds oorverteenwoordig in die Suid-Afrikaanse span wat aan die Olimpiese Spele gaan deelneem.

ʼn Ander wonderwerk van gister se vertoning is dat die span Westerse klere aangehad het en nie in Xhosadrag met kralewerk verskyn het nie. Vele Afrikaspanne het tradisionele drag aangehad, onder andere die span van Lesotho wat met komberse en Sotho-strooihoedens verbygemarsjeer het. In die toekoms kan mens seker verwag dat die Suid-Afrikaanse span al hoe meer Afrika-georiënteer gaan raak, ook wat sy kleredrag betref.

Terwyl ons ons sportmense die beste toewens in hul pogings om medaljes huistoe te bring, laat die verpolitiseerde sportkultuur in die land mens nogtans met ʼn swak smaak in die mond. Enige medaljes deur Afrikanersportlui soos laas deur Ryk Neethling of Roland Schoeman, gaan deur die media en die regering aangegryp word as prestasies deur die hopelose “reënboognasie” wat slegs op die gebied van misdaad, moord en verkragting wêreldkampioen kon word.

Sport – veral op Olimpiese vlak – vereis nie net natuurlike aanleg nie, maar ook groot dissipline en toewyding. Daaroor het Afrikaners nog altyd beskik, maar dieselfde kan nie van ons landgenote gesê word waarvan 20 miljoen tans deur aalmoese van die staat en die belastingbetaler oorleef nie.

Opvallend in die Olimpiese ry is ook die vele klein landjies soos Andorra, Liechtenstein, Ysland en die eilandstate wat elkeen ʼn Olimpiese span, hoe klein ook al, kon inskryf. Uit die 121 Suid-Afrikaanse Olimpiane, is seker meer as die helfte Afrikaners. Hoeveel beter sou dit nie gewees het indien ons ʼn eie Olimpiese span gehad het wat onder die oranje-blanje-blou kon deelgeneem het nie.

So ʼn span sou mens onvoorwaardelik en met oorgawe kon ondersteun, terwyl die huidige span net dien om die ANC se doodgebore, kunsmatige patriotisme aan die hartlongmasjien gekoppel te hou. Soos op soveel ander gebiede, parasiteer Suid-Afrika op die Afrikaner se sportprestasies. Die gejuig as ʼn Afrikaner dalk ʼn medalje sou huistoe bring, gaan vals wees want ons weet dat die regime ons nie as volwaardige burgers beskou nie, maar net nuttige idiote wat hard werk, getrou belastings betaal en, les bes, hul beste op die sportveld gee.

gambling freeФільчаков прокурор

Google se ‘Street View’ word goedgekeur

Google se aanwending "Street View" het goedkeuring gekry van die VK waghondorganisasie, die Inligtingkommisariaat. Die organisasie is van mening dat die sagtewarereus genoeg gedoen het om individue se privaatheid te beskerm. Die aanwending maak gebruik van foto's wat van stede se strate geneem word en wat dan tesame met 'n straatkaart gepubliseer word as 'n tipe foto-kaart van 'n stad. Dit het baie privaatheidsrisiko's uitgelig want mense kan soms op die foto's gesien word.

Google het voet by stuk gehou en gesê hulle het te alle tye binne die wetgewing van die lande waar hulle die tegnologie aanwend gewerk. Die tipe kamaras was vir die eerste keer verlede week in die VK opgemerk.

'n Mediaverslag vanaf die kommisariaat meld dat Google genoeg doen om enige risikos te verminder soos byvoorbeeld die uitvee van motorregistrasienommers.

Google maak gebruik van tegnologie wat gesigte en motorregistrasies uitvee en onherkenbaar maak. Hulle het trouens die tegnologie op die strate van Parys getoets en dit is moeilik om mense te herken. Dit bied verder ook aan individue die geleentheid om hulle beeld te laat verwyder indien hulle voel hulle is herkenbaar.

Die foto's word ook nie onmiddellik op die internet gelaai nie en dit maak dit moontlik om die foto's na te gaan voor publikasie.

Google word egter nog in die VSA gedagvaar deur 'n paartjie nadat 'n foto van hul huis geneem is en hulle van mening wasdat dit inbreuk maak op hul privaatheid.

play old video games onlineАлександр Фильчаков прокурор

By die uitspanplek

ImageDie trekkers het volgens Op Trek (redakteur J. Celestine Pretorius) in groepies getrek en gekampeer omdat daar nie weiding vir almal se vee was nie. Sulke groepe het oor en weer gekuier, koffie gedrink en soms saamgeëet, soos op Nuwejaar. Wanneer gevaar dreig, het die geselskappe gekonsolideer. Die meeste trekkers wat in vyandelikhede dood is, se waens was in klein groepies uitgespan en nie in 'n laer saamgetrek nie. Tog was daar hardkoppiges wat nie in groot laers wou saamtrek nie. Die klassieke vorm vir die walaer was die sirkel, met soms 'n kleiner sirkel binnekant vir beskerming van die vroue en kinders.

Omdat hulle goeie jagters was, was daar altyd vleis, maar dit moes gesout of gepekel word om te hou. Een resep vir pekel was 6 bottels water, 1½ pond sout, ½ pond bruin suiker, ½ ons salpeter, ½ ons potas wat saamgekook word, en dan nog speserye na smaak. Ander kos was moeiliker bekombaar. Middele soos meel, koffie, tee, suiker en rys is wel saamgeneem, maar rys en brood is later net vir siekes gegee. Soms is lank genoeg oorgestaan om landerye te begin, want behalwe die implemente het saad, stiggies en moere saamgereis. Ook is koring, mielies, soetriet, piesangs, patats, heuning en pampoene van swart mense geruil. By laasgenoemde het hulle sorghum leer eet. Sout was skaars en wanneer hulle by 'n soutpan verby is, is 'n groot voorraad opgelaai. Koffie en tee is algemeen gedrink; die koffiebone is by smouse gekoop. Vir vuurmaak is 'n tonteldoos gebruik, want vuurhoutjies was daar nog nie. Ook is bietjie kruit op 'n droë lappie gegooi en 'n klip gebruik om 'n vonk mee te slaan.

Onontbeerlik vir die vroue was die wit kappies met gestyfde rande wat hulle teen die son, wind en weer moes beskerm. Dit was byna 'n skande om deur die son verbrand te wees. Kappies maak was 'n fyn kuns; vir die rande was sulke fyn stekies nodig dat die vroue buite in die son moes sit en werk. Die rokke was lank en het net bokant die grond gehang. Naalde was kosbaar. Soms is ure gesoek na 'n naald wat geval het. As die punt afbreek, moes 'n nuwe punt op 'n klip geslyp word. Mooi borduurwerk is soms gedoen. Verder is kerse gemaak, seep gekook, velle gelooi, rieme gebrei, velskoene gemaak en swepe gevleg. Swepe, sambokke en rieme moes snags weggebêre word anders het hiëna's nadergesluip en dit opgevreet!

In groot laers was die omstandighede soms haglik. Weens diefstalgevaar moes die trekkers die vee partykeer in die laer injaag, wat die ongerief vererger het. By die laers en uitspanplekke was daar streng maatreëls vir sanitasie, verwydering van afval en die voorsiening van skoon water. Die meeste trekkers het hul eie "huisapteke" saamgeneem. Hulle het groot waarde geheg aan wit-, rooi- en bruindulsies wat hoofsaaklik uit 'n alkoholoplossing van kaliumasetaat bestaan het. Ander middels was kasterolie vir 'n ongestelde maag, wonderessens vir slegte spysvertering, Hoffmans- Haarlemmer- en versterkdruppels, soetolie en dergelike meer. Baie van die middels was net 'n troos. As een middel nie help nie, is maar 'n volgende ingegee. Die siektes wat die meeste voorgekom het, was masels en "koors".

люстры италия брендыалександр лобановский харьков

Voorafbetaalde bre?band kom

'n Firma genaamd Axxess beoog om die Wifi-brandpuntmark op sy kop te draai. Die firma wil voorafbetaalde breëbandinternetkoeponne verkoop. Dit sal gebruikers dan toelaat om met 600 beskikbare punte landwyd te verbind. Die firma is van mening dat dit die goedkoopste diens op die mark is. Die pryse vir die koeponne sal bepaal word deur die bandwydte en die koeponne sal vir een jaar na aankoop geldig bly.

Die Wifi-brandpunte sal beskikbaar wees by inkopiesentrums en hospitale en koeponne daarvoor kan ook aangekoop word met kredietkaarte.

Dit gaan die tegnologie aan meer mense beskikbaar stel aangesien dit die risiko van maandelikse betalings verminder en dit kan dan aagekoop word soos dit benodig word.

Axxess meld verder dat die koeponne aanlyn beskikbaar gaan wees en kan ook by Pick 'n Pay aangeskaf word. Die pryse begin by R55 vir 100Mg tot R385 vir 1 Gg.

сделать справку вФильчаков прокуратура харьков

Geheimsinnige koe?lvaste Mercedes

Die polisie onderseok 'n luukse- koeëlvaste voertuig wat aan die presidensie verbind is.

Die swart Mercedes-Benz S600 staan reeds maande lank in die garage van die Balgowan-landgoed in Sandton toegesluit.

Die voertuig beskik oor koeëlvaste vensters, die blou ligte van 'n amptelike voertuig en twee lisensieskywe met verskillende registrasienommers.

Een lui GP GP en die ander TZF 610 GP

Volgens Beeld is die TZF-registrasienommer vals en die geregistreerde residensiële adres van GP GP se eienaar is die presidensie.

Die wettige eienaar is Justine Chiota, 'n stigterslid van die Zimbabwe People's Party. Die party is van president Thabo Mbeki se mees onalngse bemiddelingspogings uitgesluit.

махровый халат для девочки купитьалександр лобановский харьков класс

Bridget Oppenheimer in haar huis aangehou

Bridget Oppenheimer, die doyenne van liberale Suid-Afrika en weduwee van die afgestorwe Harry Oppenheimer, is Woensdagnag met 'n mes aangehou en beroof in haar Milkwoodlandgoedwoning in Umhlanga, sê die KwaZoeloe-Natalse polisie.

Volgens polisiesuperintendent Jay Naiker, het twee mans, een met 'n mes gewapen, toegang tot die seefrontlandgoed verkry. Hulle het deur 'n badkamervenster in die huis ingedring en Oppenheimer met die wapen aangehou.

Naicker sê die mans het gevlug met 'n onbekende bedrag kontant, juweliersware en 'n televisie. Oppenheimer is nie beseer in die voorval nie.

проекты яхт для самостоятельной постройкилобановский александр харьков

Alle o? vandag op die Vo?lnes

ImageDie oë van die wêreld sal vandag op die Nasionale Stadion in Beijing gerig wees, wat andersins bekendstaan as die Voëlnes.

Dié argitektoniese meesterstuk wat uit 'n treffende ontwerp van kruisstaalstutte bestaan, lyk soos 'n nes. Die spogstadion wat 'n halfmiljard dollar gekos het, sal die grootse Olimpiese openingseremonie huisves.

Die stadion is deur bekroonde Switserse argitekte ontwerp en het sitplek vir 91 000 mense.

Die struktuur is gryssilwer van kleur en die interne kern is helderrooi.

Meer as die helfte van die Beijing-sportterreine is in een klein gebied in die noorde van die hoofstad gekonsentreer wat bekend staan as die Olimpiese Park bekendstaan.

купить детскую машинуАлександр Фильчаков