Christa Jonker-Jordaan

As manne sag vat

In hierdie geëmansipeerde tye waarin ons leef, is daar steeds van ons soort oor. Dis nou die vroue wat graag so 'n treetjie agter hul mans wil loop. Nie omdat hulle ondergeskik voel nie, maar omdat hulle die veiligheid van 'n leier wat die pad verken en die welvaart van sy volgeling op die hart dra, verkies.

Die Bybel, wat die man as die hoof van die huis uitwys, het steeds vir my ‘n groot krag en waarheid. Ek glo nie aan die onderdrukking van die vrou nie, glad nie! Mans wat hul vroue woordeliks of liggaamlik skade berokken het tot die laagste van laagtepunte gedaal. 'n Man wat sy vroulike metgesel met deernis behandel, maak my vrouehart week en verkry onmiddellik my hoogste agting.

Vir my is daar egter troos in die woorde: "Kom ons hoor wat sê Pa." Dit beteken geensins dat ek nie 'n eie opinie oor die saak kan vorm nie, maar die laaste beslissing is meestal by Pa – wat ook die verantwoordelikheid van die besluit neem.

Dit laat my veilig en beskut voel. Sy liefde en besorgdheid is ons hawe. Maak dit sin? Vir my, ja. In hierdie wêreld wat so onseker is, is dit die enigste ding wat nog seker kan voel. Elke groep het tog 'n leier, so is die gesin ook 'n besonderse groepie en moet dit ook 'n leier hê.

Dit is nog vir my lekker as my man my hand vat as ons oor die straat stap. As hy my help met 'n swaar pakkie of al sy krag gebruik om ‘n skroefbottel oop te draai. Dit is vir my wonderlik as hy oor my besorgd lyk as ek moeg is en die werk uit my hande neem. Dames, wees nou eenmaal eerlik, ons is liggaamlik tog die swakker weergawe! Die meeste van ons wil volkome vrou voel en so behandel word. 'n Onbekende skrywer sê die volgende: '”n Dame is iemand wat 'n man soos 'n ware heer laat optree.” (Vry vertaal.)

Daar is plek vir sterk vroue in ons wêreld. Vroue wat die sakewêreld betree kan dieselfde skuiwe as haar manlike eweknie maak, sy kan dieselfde ure insit en sy moet ook dieselfde vergoedingspakket kry, maar die verskil is dat sy vanaand by die huis moet kom en die bestuur van 'n huishouding met Pappa moet deel en hom toelaat om haar te vertroetel en die verantwoordelikheid te neem om die gesin kerngesond te hou.

Daar is vroue wat nêrens manlike gesag duld nie. Hulle betoog, skryf versoekskrifte en hou konferensies oor vroueregte. Hulle ken nie die geheime wapen van vroue, dat deur swak voor te kom, hulle eintlik die wêreld kan regeer nie.

Om dan totaal geëmansipeerd te wees, is goed vir die vrou wat dit voorstaan, maar in die proses moet hulle bereid wees om sekere voorregte in te boet en bederf af te staan. "As jy veg soos 'n man, moet jy bloei soos ‘n man." Die sagte vat van die manne is vir die sagtes onder die vroue; oftewel vir diegene wat bereid is om dit te wíl wees.

из италии

Agter elke man, staan ‘n ingeligte vrou

“Kate Hudson en haar man gaan dalk skei,” roep ek van voor die televisie vir manlief wat voor sy rekenaar sit. “Goed so, haar man is maar 'n snaakse karakter, deurmekaar met dwelms en hy lyk nie te goed nie!” roep hy terug. Ek is verbaas. “Wow, jy weet baie van die tweetjies,” sê ek en skud my kop in ongeloof. Ek het gehoop hy weet wie Kate Hudson is – na ek al herhaaldelik haar naam genoem het terwyl ons na iets oor haar kyk – maar sulke onmiddellike herkenning en stortvloed van inligting is raar.

Miskien moet ek 'n raps meer agtergrond oor manlief gee. Sy belangstellings in rolprente en aktrises is skraps. Hy slaap dwarsdeur tagtig persent van die flieks wat ons kyk en as hy wakker bly tot aan die einde is dit 'n teken dat die fliek aan te beveel is! Byna daagliks moet ek verduidelik wie Tom Cruise en wie Brad Pitt is, hy verwar kronies die twee. Hy ken slegs 'n paar sterre op die naam, omtrent net Nicole Kidman (sy is vir hom baie mooi, maar nou te maer) en Jessica Simpson (al is sy dalk nie so slim nie, dink hy sy is oulik). O ja, en hy ken vir Paris Hilton as gevolg van haar oor-blootstelling deur die media. Nou, op die Saterdagoggend weet hy dadelik van wie ek praat as ek Kate Hudson se naam noem. Ongelooflik!

Die Sondag kuier ons by vriende en ek vertel hoe ingelig hy is. “Wie is die vrou?” vra buurman. “Sy is 'n blonde model met 'n man wat met dwelms deurmekaar is,” sê manlief dadelik. So kom ons toe agter hy is eintlik besig met Kate Moss, die model, en is toe glad nie so ingelig nie! Na ons breedvoerig verduidelik het, sê hy: “Ag, miskien geld dieselfde kommentaar vir hulle ook: Hollywood is Hollywood, almal is op dwelms!”

Die kennis van watter rolprente ons al gesien het en wat goed sal wees om te sien, moet ek altyd onthou. Sy gunstelingakteurs moet ek menigmaal uitwys. “Onthou jy,” sal ek sê, “dit is die ou wat in 'Beautiful minds' gespeel het.” En dan gaan daar gewoonlik darem 'n lig op. Ek is ook die een wat die name van die flieks wat vir hom goed was, onthou. My wederhelf is nou maar eenmaal nie op die rolprentbedryf ingestel nie. Hy gee net te min om, om sy kosbare geheue daaraan te wy. Hy lees liewer graag 'n boek en kyk dokumentêre films oor dinge wat saak maak. As hy dan ook die dag positief oor 'n rolprent voel, is dit gewoonlik gebaseer op ware gebeure.

Van wêreldsake weet manlief meer as ek. Die ekonomie maak vir hom definitief meer sin. In 'n gesprek oor oorlogvoering, rugby en krieket is hy altyd die fundi. Hy weet van pype, motors en huisplanne, maar iewers in die spektrum van alle kennis het ek ook 'n plekkie om te vul – agter sy blad staan ek stewig en kry my eie toekenning vir ingeligtheid, al is dit nou net vir 'n paar oomblikke se vermaak. Die vrou agter mý wederhelf is beslis 'n ingeligte fliekvlooi!

санкт-петербург

Wie hou die pot aan die roer?

Foto: Anna Moderska

Om een of ander rede het ons geslag so half en half met die houtlepel in die een hand en die Kook en Geniet in die ander hand groot geword. Kosmaak was vir ons so amper tweede natuur. Veral meisies moes sommer so van speenoud af die geheime van bak en brou ken.

Êrens tussen gister en vandag het dinge egter verander. Nadat sy aangesê is om die klitser te kry en die sous te roer, merk my dogter (reeds 8 maande op haar eie) verbaas op : “O, is dít wat mens met dit maak, ek kon nog nooit 'n rede kry om myne te gebruik nie!” Ek kon haar maar net stom aankyk!

Nog erger, 'n bekende, 33 jaar oud, het baie beslis haar kastrolle by haar ma op die plaas gaan aflaai; dit staan net haar kaste vol, het sy onomwonde verklaar.

'n Ander jong dame is bekommerd, sy sal die samoesas wat sy vir 'n geselligheid wil voorsit nie kan braai nie, want sy het nie 'n elektriese diepbraaier nie! Vele mammas sal nou in 'n koor sê: “maar julle moes hulle geleer het!” Feit is ons het probeer, maar anders as by ons, was die belangstelling nie daar nie!

Jamie Oliver, die befaamde “kaal kok”, vertel dat hy van kleins af in sy pa se restaurantkombuis in Claving, Essex geboer het en toe hy 11 jaar was, was hy al gemaklik met heelwat kombuistake. Op sestien was sy belangstelling in so 'n mate geprikkel, hy wou net 'n sjef word! Dít is spontane belangstelling!

Met groot blydskap sien ek 'n kookboek van Jamie Oliver, op my seun Lourens se sewentiende verjaardagwenslysie. Sy meisie koop dit toe ook vir hom. ('n Baie slim skuif van enige meisie, want sê nou maar die kys hou!) Tot ons bittere spyt was kosmaak egter net 'n fase in sy tienerlewe!

Geskiedenis vertel dat die eerste professionele sjefs vir die weermagte, asook konings, gekook het. Die eerste ou wat wat as die vader van die professionele kombuis gesien word, was Auguste Escoffier. Hy het die weermagkombuis in 'n gestruktureerde organisasie verander. Vroue het egter nie in die prentjie gepas nie. Dit is nou volgens Ann Cooper, skryster van A Woman’s Place in the Kitchen: The Evolution of Women Chefs.

Nou kom die groot vraag: Is die manne regtig beter met kosmaak as ons vroue? Daar is darem wel manne wat soos Jamie Oliver en sy eweknieë die maak van kos tot kuns en vermaak veredel het. Daar is egter baie vroue wat met kos kan “toor.” Nie noodwendig dié wat kos vir 'n regiment kan maak nie, maar ook die miljoene vroue wat, sonder vertoon, elke dag 'n smaaklike bord kos voor 'n familie neersit. Van altyd af was die vrou in die kombuis, voor die stoof en lepel in die hand aan die roer. Tong in die kies wil ek sê: miskien hou manne maar net van die ophef wat gemaak word as hulle die dag agter die potte inskuif. Hy maak dan nie net kos nie; hy is 'n sjef!