Fotograaf hof toe oor ‘bloody kaffir’

Die bekroonde swart fotograaf Alf Kumalo gaan ‘n man hof toe neem omdat hy hom ‘n “bloody kaffir” in ‘n restaurant genoem het en gedreig het om hom seer te maak, volgens ‘n berig wat Maandag verskyn het.

The Star koerant het gesê die voorval het op 29 Januarie by die Ocean Basket in Sunninghill, Johannesburg plaasgevind.

“Dit gaan oor die geskiedenis en respek. Ek moet voortgaan hiermee,” het Kumalo na bewering gesê.

The Star koerant het restaurantbestuurder Romalin Moodley aangehaal wat sê die moeilikheid het begin toe hy ‘n man in die restaurant genader het om stil te bly.

Hy het glo allerlei ongemanierde dinge geskree terwyl die Australiese Ope op TV aan die gang was.

Moodley het gesê die man het voortgegaan om luidrugtig en aggressief te wees.

Kumalo het hom genader en gesê: “Met al hierdie lawaai, hoe verwag jy ons moet eet?”

Die man Kumalo daarna ‘n “bloody kaffir” genoem en gedreig om hom met ‘n bottel wyn te slaan.

Kumalo ‘n klag van crimen injuria gelê en die saak is verlede week in die Randburg-landdroshof gehoor, maar is tot 27 Maart uitgestel vir verdere ondersoek.

Kumalo is die kurator van die Alf Kumalo-museum en het ‘n fotografieskool in Soweto.

Фильчаков Александр Васильевич

FB red ma en seun

‘n Pretoriase ma wat deur twee gewapende rowers in haar huis aangeval is Vrydagnag, het hulp ontbied deur die opdatering van haar Facebook-status, is gister berig.

Lizette Langeveld, 43, is gekonfronteer deur twee gewapende mans wat om 07:30 in haar Centurionhuis ingebreek het, haar fisies aangerand het en gedreig het om haar te verkrag, lui die berig.

Hulle het haar vasgebind in haar kamer saam met haar 10-jarige seun, haar selfoon geneem en vir haar gesê hulle sal wag vir haar man om by die huis te kom en hom doodmaak.

Sy het daarin geslaag om haar seun en haarself te bevry en weggekruip in haar klerekas met haar skootrekenaar.

Sy het haar Facebook-status opgedateer, en gesê: “Asseblief help! Ons het ‘n gewapende roof, hulle wag by die hek vir Hennie, bel hom asseblief, moenie hom laat nie binnekom nie.”

‘n Tweede boodskap is ‘n paar minute later gepos is, sê: “Help! Skakel Hennie. Ons het daarin geslaag om onsself los te maak. Hulle het gesê hulle sal terugkom om my te verkrag. Gewapen.”

Een van Langeveld se vriende het die boodskap op Facebook opgemerk en Hennie Langeveld onmiddellik gewaarsku.

Die polisie en veiligheidswagte het binne ‘n paar minute opgedaag by die toneel, maar die rowers het gevlug.

Александр Фильчаков Васильевич

Tifus maai in Zim

Sowat 3 000 gevalle van tifuskoors is reeds in die Zimbabwiese hoofstad aangemeld sedert die eerste geval in Januarie in ‘n krotbuurt gediagnoseer is, het die staatsmedia Sondag berig.

“Tans is daar meer as 3 000 vermoedelike en bevestigde gevalle,” het Prosper Chonzi, die stad se direkteur van gesondheidsdienste, aan The Sunday Mail gesê.

Meer as 90 mense van die voorstad Kuwadzana is in Januarie in die hospitaal opgeneem. Die owerhede het buitelug-kosverkope verbied in ‘n poging om te keer dat die siekte versprei.

“Ons is nou bekommerd dat die tifuskoors versprei na die aanliggende gebiede rondom Kuwadzana,” het Chonzi gesê.

“Nou beweeg ons in die onbesmette gebiede in sodat ons mense oor die verspreiding van die siekte kan opvoed. Die stadsowerhede het gevind dis beter om op voorkomingsmaatreëls te fokus, eerder as regstellende optrede.”

Henry Madzorera, die minister van gesondheid, het in ‘n onderhoud op die staats­televisie gesê die regering het nie geld om die siekte nou te bestry nie. Dit het sedertdien na ander provinsies versprei.

Tifuskoors floreer in gebiede sonder behoorlike sanitasie. Swak higiëne en sanitasie het veroorsaak dat siektes die afgelope jare talle kere in Zimbabwe uitgebreek het.

Sommige voorstede is weke lank sonder lopende water omdat die munisipaliteite sukkel om dienslewering vol te hou.

In Oktober is meer as 6 000 gevalle van diarree in die suidelike dorpe Masvingo en Kadoma aangemeld, en kinders is die ergste geraak. Vier jaar gelede is meer as 4 000 mense aan cholera dood.

Данильченко Юрий отзывы

Meedoënlose Bulle troef Cheetahs

251Elke keer as die Cheetahs in ’n derby speel, is tagtig persent van die land se ondersteuners ferm in hulle hoek: Hulle eie horde bewonderaars en al dié van die konsessies wat nie dié dag teen hulle speel nie. Hulle is al die ander provinsies se voetbalentoesiaste se naasgunstelingspan. O, ons hou van hulle vurigheid, van die geesdrif waarmee hulle ’n  wedstryd afsit en die sorgeloosheid waarmee hulle aanval en die stoerheid waarmee hulle verdedig. Maar die Vrystaat is soos ’n  kind of ’n  hond, reken ’n  boer van my omgewing, moet net niks van hulle verwag nie, want dan sal hy jou teleurstel.  Wees maar net lief vir hulle, en hulle sal jou aangenaam verras.

Saterdag  op Loftus is baie van die Cheetahs verwag – veral na die verdriet van ’n onverdiende nederlaag teen die Leeus – en hulle het nie teleurgestel om teleur te stel nie. En tog moet die neerlaag nie aan die lusteloosheid van die Jagluiperds toegeskryf word nie, maar eerder aan ’n  intimiderende blou masjien wat vroegseisoen verbaas met hulle vermoëns in alle afdelings.

Heyneke Meyer se nalatenskap in die Blou provinsie is ’n eenvorminge voetbalkultuur wat van die eerste grade op skool deur hoërskoolrugby, klubs, universiteite, ouderdomsgroepe en elke Blou Bul-span deurgesuur het. Elke voetbalknapie leer dit blykbaar op vadersknie. Daar is verwag dat die Bulle eers ’n  heropboufase sou beleef na die vertrek van ’n  handvol ware legendes. Maar hulle opvolgers is só gebrei vir die taak dat hulle naatloos in die patroon geïntegreer is.

Pierre Spies jnr. se span het Saterdag Blou Bul-rugby gespeel. Meeste daarvan kan as opleidingsvideo gebruik word. Die essensie van hierdie speelstyl is om die stryd na die opponent se gebied te verskuif en om hulle dan daar te beleër. Niemand is beter om ’n  tweefrontaanslag op ’n  doellyn te loods nie. Eers kom die tradisioneel magtige voorspelers in werking, soos hartelose grondverskuiwers wat die front tree vir bloedige tree verskuif. Die enigste manier om hulle te stuit, is vir die teenstaanders om hulle lywe soos sandsakke voor die offensief te werp, om elke sentimeter grondgebied te betwis. Maar as jy dit wil doen, weet net, jy kan nie ophou nie, want die Bulle gaan nie ophou nie. Om ’n  aanslag van hulle af te weer, is ’n grootse prestasie wat jy nie mag geniet nie, want nou-nou-nou is hulle terug en dit begin van voor af en dan weer en weer en weer. Hierdie is ’n  uitmergelstryd in ’n  loopgraaf sonder einde.

En as hierdie frontale aanslag nie onmiddellik punte gaan uitmaal nie, bring dit die tweede front in werking. Die Bulle se voorspeleraanvalle is ’n draaikolk wat al hoe meer verdedigers insuig. Losvoorspelers word ingesleep en dan moontlik die skrumskakel en ’n senter, en skielik is die buitewyke van die verdedigingslinie baie karig beman en die Bulle kan dan hulle agterlyn afvuur, dikwels met verwoestende gevolge. Om ’n driekwart in ’n  Bul-lyn te wees, moet baie bevredigend wees. Vra maar vir ene mnr. B. Habana. Hy het ’n  roemryke loopbaan in die sleurstroom van dié pak en as voorslag van die Bulle se agterlynsweep gebou. Vandat hy verskuif het na sy hartland in die Kaap, het die Habana-aura verdof en is tans amper heeltemal verdamp.

Die Bulle se spelplan maak voorsiening vir alles behalwe die onvoorspelbare. Dit bly die Cheetahs se beste benadering om met ’n  seldsame oorwinning by die Bulle weg te kom. Saterdag het die Cheetahs alles volgens die handleiding gedoen en daarmee het hulle die wedstryd die noodwendige uitwerking van getalle gemaak – en die statistieke sou altyd teen hulle wees. As skrumwerk die basis vir jou oorwinning lê en jy kan die Bulle nie kis skrum nie, as dryfwerk ’n  onmisbare element in jou aanslag is en jy kan die Bulle nie stuit of terugdryf nie, as wedywering vir die losbal ’n  plek in jou strategie het en die Bulle gun jou niks daarvan nie, dan moet jy weet, jy gaan fyngekou en opgemaal word. Jy gaan iets anders moet bedink, iets ongewoons. In ’n  konvensionele stryd gaan die meesters van konvensionele voetbal elke keer wen.

Nadat losskakels Steyn – vir die Bulle – en Goosen – die eerste skermutselings met die skopvoet uitgestry het, en die Vrystaat ’n kortstondige en nou voorsprong bekom het, het die Blou voorhoede die spel oorgeneem. Hulle is deur Steyn binne trefafstand gebring en het van daar af die Cheetah se loopgraafverdediging vertrap. Een van die gedugste kortafstandwapens wat die Bulle het, is die knoorse loskopstut Dean Greyling en dit was hy wat die hele Cheetah-voorhoede versit het om ’n  drie te druk. Nie lank daarna nie het sy stutmaat, Werner Kruger, dieselfde gedoen.

Die Vrystaat se fokus het al hoe meer verskuif om die malende horde uit die vesting te hou, en met die suigsandeffek van die voorhoedestryd is die agterlyn hopeloos onbeman gelaat. ’n  Eenvoudige proses van die verskuiwing van die bal van speler tot speler het Bjorn Basson om die laaste verdediger gestuur vir die Bulle se derde drie.

Teen hierdie tyd was die Cheetahs klaar oorhoops. Hulle kon beswaarlik die meedoënlose aantog van die voorpak stuit en het geen maatreëls gehad om teen die skeurlopies van Bul-skrumskakel, Francois Hougaard, in werking te bring nie. Om hom beter op te pas, het sleutelpersoneel in die agterlyn se aandag geverg en die Bulle, met ’n  jong Francois Venter wat op binnesenter tot vernietingswerk bereid is, het begin om gate deur die Vrystaters se skanse te hardloop.

Voor die einde van die eerste helfte het Zane Kirchner van heelagter af ten volspoed in die agterlyn opgeduik en die bonusdrie gaan druk.

Die Vrystaters kon net punte met die Goosen-voet behaal. Van hulle gebruiklike plofkragtige aanvalle was daar net nie sprake nie. Hulle was te besig om te verdedig. Hulle het nooit kans gehad om te slaan nie, want hulle was te besig om wal te gooi.

Daar het wel ’n  skrefie lig vir hulle deurgebreek in die tweede helfte, toe die Bulle se skerpste angel getrek is. Francois  Hougaard het ’n  rooikaart gekry vir die behandeling wat hy op Robert Ebersohn in ’n vasvatslag toegepas het. Die Vrystaat kon na ’n  lang, uitgebreide en weefseltappende kampanje veldop uiteindelik ’n  speler – hulle kaptein, die bittereinder Adriaan Strauss – oor die kalk kry vir ’n  drie. Dit is hartverskeurend sekondes later geneutraliseer toe hulle met die afskop in hulle tuisgebied vasgekeer is en die Bulle se JJ Engelbrecht beslag gelê het op ’n aangee van die Cheetahs en die gras daarmee agter die pale gaan streel het.

Die Bulle is deur nog ’n  geelkaart tot 13 spelers beperk, maar selfs dit het nie gekeer dat Zane Kirchner nog ’n  drie gaan druk het nie, dié keer die soort puntebehaling waarvoor die Bulle hom aanvanklik ingevoer het. Dit het ’n  netjiese boepensskop, flink opvolging en ’n  doelgerigte inhaal van die bal bevat en hy het die Bulle se sesde vyfpunter gekry.

Daar is niks misleidend in die eindtelling van 51-19 nie.

Die Vrystaat het – weereens – ’n  triestige seisoensaanvang gehad, maar dit beteken nie dat hulle nie ’n  grote uit die res kan maak nie. Hulle spelpatroon en vaardighede gaan vele ander spanne troef. Maar as hulle teen die Bulle wil speel, sal hulle ’n  ander plan moet maak.

**

In die laaste van die Super Rugby-wedstryde het die Stormers die Haaie op Nuweland geklop. Wat is dit met hierdie twee opwindende spanne dat hulle so gereeld sulke saai vertonings teen mekaar lewer? Dit was ’n  woeste aanganery vir bitter min, met dertig spelers wat elkeen skynbaar op sy eie sending halsoorkop in die ruimte tussen kwartlyn en kwartlyn rondgefladder het.

Die Stormers het met 15-12 gewen.

Hierdie wedstryd verdien geen verdere kommentaar nie.

Фильчаков прокурор харькова

Kiwi’s sneuwel voor De Lange

Wel, hulle sê die duiwel wat jy ken is beter as die een onbekend aan jou. Die Nieu-Seelandse krieketspan weet darem nou watter monster die Proteas kan wees. Of weet hulle regtig? Deur die loop van die pasafgehandelde drie eendagwedstryde het hulle uitmuntende veldwerk, grasieuse kolfwerk en bitsige boulwerk van die Suid-Afrikaners beleef – net nie in dieselfde wedstryd nie.

Saterdag, op Eden Park in Auckland is die seile uiteindelik weggetrek van Suid-Afrika se wonderwapen: Hulle boulaanval. Voorheen in die reeks het die Swart Kepse voortdurend vasgeval teen ’n  kolflinie wat die Kiwi-bouloffensief moeiteloos uitgedoof het. AB de Villiers se moeitelose honderdtal en bykomende bydraes, Amla se vernuftige beurte, Duminy se tandeknersweerstand en Faf du Plessis se hoofpynwekkende frontale aanslae het die beste van die Nieu-Seelandse boulers mak, tandeloos en ontman gelaat. Maar voor Saterdag het hulle nog nie regtig beleef hoe dit voel om ’n  Suid-Afrikaanse boulaanval op volle vaart in die tande te kyk nie.

De Villiers het die loot gewen en die bal aangevra om die twis op ’n  kolwersvriendelike blad voort te sit. Daar is verskillende maniere hoe ’n  goeie aanval die verbrokkeling van ’n  teenstander kan bewerkstellig. Soms is dit om deurdringend te werk te gaan, om die defensiewe maatreëls van die kolwers te neutraliseer en om penne te laat spat. Ander kere is dit deur die oë te verblind, takties fyn te ontplooi, die kolwer voortdurend te flous… Of, soos in hierdie aanslag, kan die boulers hulle offensief ontwerp om die kolwers eenvoudig tot oorgawe te wurg.

Op ’n  blad met ‘n bietjie wipvaart, het Dale Steyn en Marchant de Lange gou uitgewerk dat die Kiwi’s geheel en al allergies is vir missiele wat van die blad af op grom na borshoogte, om nie eens te praat van die ware skokbal wat koers kry vir die kennebak, neus of voorkop nie. Die meestereksponent van die bal wat kort van ’n  lengte af die kolwer intimideer, is die Phalaborwa Patroon.

Steyn is ’n  skrikwekkende implement. Hy is veel meer as die teoretiese produk van sy onderdele. Hy is klein vir ’n bouler en tog is daar nie nog ’n  tamatiewerper wat so ’n  hoë gemiddelde snelheid kan handhaaf nie. Meestal moet ’n  medium-tot-snelbouler kies tussen spoed en beheer, maar nie Steyn nie. Sy eerste bal vat-vat aan die 140 km/u en dit land op die kolletjie wat hy blykbaar in sy gedagte met ’n merkpen ingekleur het, net buite die wegpen, en kom sissend van die blad af na die paaltjiewagter se handskoene. Hy is ’n  suinige ou vrek, wanneer dit by lopies kom: Elke een moet eenvoudig van hom afgekoevoet word.

Aan die oorkantste aanvalshoek is ’n  raaisel wat die Kiwi’s nou nog nie kan ontrafel nie: Lonwabo Tsotsobe. Hy boul teen ’n  bedeesde sub-130 km/u en tog kry hulle met hom niks uitgerig nie. Hy ís akkuraat, soos van ’n bouler van medium snelheid verwag sou word, en hy beweeg die bal asof met radiobeheer van weg na by. Die Nieu-Seelanders het te veel goeie paaltjies aan hom afgestaan en hulle kolf teen hom asof hy handgranate boul.

In die middelwedstryd van die reeks het die ellelange Morné Morkel die hoek wat van sy boulhand na die blad geskep is, tot dodelike effek gebruik en vyf paaltjies saam met die Man-van-die-Wedstryd-toekenning ingepalm. Hy is vir goeie diens met ’n  afdag beloon vir die laaste wedstryd. In sy plek, skuif ’n breë jong vlamwerper van ’n  bouler in.

Marchant de Lange is nie veel korter as Morkel nie, baie breër deur die skouer en heelwat meer iesegrimmig in houding en benadering. In hierdie, nog jong, seisoen, is die krieketpubliek al so verstom deur boulvondse, vernaamlik Vernon Philander, dat De Lange amper geluidloos, soos ’n  olifant op doekvoete, op die toneel verskyn het. In enige ander seisoen sou sy aanvangsprestasies met trompetgeskal verkondig gewees het. In sy eerste toets het hy reeds ’n  vywer behaal en al wat kolwer is laat koes en retireer. In sy eerste T-20 reeks het hy gewys dat spoed, akkuraatheid en verrassingstaktieke baie doeltreffend is om tellings laag te hou. In die  laaste T-20 het hy die wedstryd uit die Nieu-Seelandse kake losgewikkel toe hy 7 lopies in die laaste boulbeurt suksesvol verdedig het, nie net met blote, rou spoed nie, maar met finesse en waagmoed. In die ooreenkomende fase van sy loopbaan was Dale Steyn in vergelyking met De Lange haastig maar onbeheersd en takties verslons.

Die Kiwi’s het nou vir De Lange in sy eerste Eendag Internasionale Wedstryd in die gesig gestaar, en nie gehou van wat hulle sien nie. Hy het begin deur dieselfde kortlengte net buite die wegpen te boul as Steyn en Tsotsobe, maar het nie gehuiwer om ’n  paar toonkrakers diep te stoot nie.  Hy het die momentum van ’n  wegholkoekepan opgebou en die Nieu-Seelanders moes diep grawe en dik skanse opwerp net om te oorleef.

Die Kiwi-kolwer, Martin Guptil, was vroeër die seisoen, na Nieu-Seeland se verplettering van daardie krieketmag, Zimbabwe, deur sy vaderlandpers voorgehou as ’n  speler wat ’n  telefoonhokkie vir ’n  kleedkamer het. Maar hierdie Superman het uitgevind dat om ’n  breker onder kinders te wees, nie noodwendig beteken jy gaan  nie ’n  kind onder brekers wees nie. Na ’n  skaflike vertrek teen die Proteas in die T-20’s het hy nou uitgerafel teen ’n  dodelike aanval. Saterdag het hy sy paaltjie goedkoop aan Tsotsobe verkwansel, hoewel die kwitansie uitgereik is deur ’n  vlieënde Faf du Plessis wat ’n  Guptil-kaphou middevlug onderskep het. Du Plessis is besig om die hedendaagse Jonty Rhodes effe tru van punt te word.

Johan Botha, die oog van die storm nadat hy tot die aanval gevoeg is, het vir Nicol met ’n  bal buite die wegpen gepaai om dit tot in AB de Villiers se hande te vryf. Williamson het gekom, wal gegooi en gebid vir die beste totdat hy hom ook met Faf misgis het en uitgehardloop is na ’n  flambojante opskep-en-duik ingooi van die ratse Afrikaner.

Brendon McCullum, wat ten bloede toe vir oorlewing gestry het, het uiteindelik gewitvlag met ’n  stoothoutjie na ’n  vol aflewering van De Lange om op punt uitgevang te word.

Die Nieu-Seelanders het moedig geveg, en dit moet die alarms die luidste by hulle laat skel. Hulle het nie hulle penne gering geskat en gelate weggegee nie; hulle het aan elke paaltjie vasgeklou asof aan die lewe self, maar was onmagtig om dit te behou.

De Lange het die middelorde eers gekasty en toe aan flarde geruk met die bykomende paaltjies van Franklin, Nathan McCullum en Ellis. De Grandhomme is uitgehardloop met ’n  voltreffer van Albie Morkel en Robin Peterson het twee stertkantkolwers been voor betrap.

Dale Steyn het weereens paaltjieloos geëindig, maar sy medeboulers skuld hom ’n  aandeel in elke pen wat hulle gevat het. Sy presiesheid, venyn en volgehou druk, het meermale veroorsaak dat kolwers oorspoel is van verligting om teen ’n  ander bouler te kolf, dat hulle konsentrasie summier gedaal het.

Suid-Afrika het die telling maklik in minder as 44 beurte afgekolf. Amla, wat soveel doeltreffender is wanneer hy teen sy eie ordentlike koers kolf, het die telling se rug met 76 lopies gebreek. In iets soos ’n  vakansiestemming vandat die reeksoorwinning verseker is, het die Proteas ’n  eksperimentele kolflys gebruik met die Moslem, Wayne Parnell, wat saam met sy godsdiensgenoot geopen het. Hy het ’n  moeitelose 27 gekry voor hy plek gemaak het vir Albie Morkel wat weereens gewys het daar is meer hoofstukke in sy kolfhandleiding as om net die bal se een kant te probeer platslaan. Hy het verantwoordelik en presies gekolf vir 41 voordat hy op die grens uitgevang is. (En dit sê iets goed van sy kolfvermoë dat hy omtrent net uitgaan as hy in die buiteveld gevang word.) Duminy het 25 lopies uit 37 balle gemaal voordat De Villiers en Johan Botha die laaste veglus van die Kiwi’s gesnuit het.

Die Proteas is in  opmars na die voorste posisie op die eendagranglys. Hulle het mooi dinge in hierdie kort reeks gewys. Wat mens wel nog van hulle wil sien, is die soort ongenaakbaarheid wat die Steve Waugh/Ricky Ponting- Ausiespanne van weleer gekenmerk het. Wanneer hulle ’n  teenstaander tot ’n  karige telling beperk het, het hulle die veld geneem en hom teen tempo hewig vergruis. Maar nou ja, dit was krieket op ’n  ander vlak en tog is dit een waarna die Proteas kan aspireer. Dit is nie buite hulle bereik nie.

Фільчаков прокурор

Wat doen ons terwyl Rome brand?

So pas het ’n berig op die Praagwebblad verskyn: Staatsamptenare steel meer as R300-miljoen. Enkele dae gelede is daar op ons Engelse blad berig dat Vorentoe-höerskool in Johannesburg deur onlusmakers aan die brand gesteek is ná ‘n leerling wat ‘n ander met ‘n mes doodgesteek het, op borgtog uitgelaat is. Sulke berigte demonstreer die verval wat daar in ons land plaasvind.

Selfs in die Nasperskoerante, wat gewoonlik die Nuwe Suid-Afrika en sy Afro-demokrasie tot aan die wolke ophemel, heers daar tans kommer dat die ANC die grondwet gaan verander soos dit hom pas. Die huidige grondwet verteenwoordig ‘n ““raamwerk gegrond op die sonsondergang-klousules tydens die onderhandelings”.

Ons sien dus dat FW de Klerk se versameling “wigte en teenwigte” al die tyd ‘n groot illusie was waarmee die blanke kiesers destyds begoël is om hul toekoms vir ‘n pot lensiesop te verkwansel.

Soos ek reeds in ‘n Rapport-rubriek tien jaar gelede voorspel het, stuur ons op ‘n Zimbabwe af. Die ANC gaan deur toenemende rassewette en -onteienings van bates sorg dat die meeste blankes die land verlaat. Dit is wat die “nasionale demokratiese revolusie” beteken. Streng sosialisme of ‘n vorm van Afro-kommunisme soos in Zimbabwe binne ‘n eenpartystaat is die “eindstasie” wat vir ons wag. FW de Klerk en die NP het ons op hierdie trein gesit en die remme is deur die getransformeerde Transnet versien, want ons snel in dolle vaart na die utopie waarvan al die Suid-Afrikaanse kommuniste al dekades lank droom. Iets in die trant van die frase uit Marx en Engels se Manifes: “Van alkeen na sy vermoë na elkeen volgens sy behoefte.” Met dien verstande dat die behoeftes van die bewindhebbers soveel groter as die res van die bevolking s’n is.

Tien jaar gelede was die skrif reeds aan die muur. Maar daar was nog rugby op die kassie en Max du Preez en kie. wat die Nasperskoerante vol skryf, dus is almal gesus en het maar planloos voortgeploeter tot waar ons nou moet erken dat die kalf in die put is.

Die vraag is nou: Wat doen ons terwyl Rome brand?

Dit het al mode geword vir die Afrikaner om hulself te kritiseer en te blameer. Die Afrikaner was goedgelowig om op iemand soos De Klerk te vertrou (hoewel, die helfte van Afrikaners het darem “nee” gestem in 1994), “kan nie saamstaan nie” en ly aan Calvinistiese skuldgevoelens waarmee Biskop Tutu en Naspers hom verlam.

Nietemin weet ons almal dat die Afrikaner die mees vindingryke volk op aarde is. Sonder ons vindingrykheid sou Suid-Afrika nooit die rykste land in Afrika en ryker as sommige Europese lande geword het nie! Dwarsdeur ons geskiedenis, of dit nou by Vegkop, Bloedrivier of Majuba was, het ons vindingrykheid – gewoonlik ter elfder ure soos nou – gesorg dat ons wonderbaarlik aan ‘n tragiese einde ontkom.

Die somtotaal van planne en oplossings waaroor daar tans onder Afrikaners oral in die land gepraat word, is genoeg om nie net Suid-Afrika se probleme nie, maar sommer die hele wêreld s’n op te los. Ons legendariese vindingrykheid – die fameuse “Boer maak ‘n plan” – is steeds formidabel deel van ons nasionale mondering.

Daarom voel ‘n mens aan dat die probleem op die oomblik nie die omvang van die krisis en die uitdaging is nie, maar eerder ‘n sielkundige probleem, soos n goeie rugbyspan wat soveel kere na mekaar verloor het dat die spelers voel hulle kán nie meer wen nie.

Op die Praagwebwerf, Facebook en ander sosiale media, het ons ons dilemma al voos ontleed, maar ons gaan nie daadwerklik tot aksie oor om dit aan te spreek nie.

Die uitweg vir ons is egter helder. Soos ek vanmôre ook op Rapport se kommentaarafdeling geskryf het:

“Almal het tog geweet dit gaan een of ander tyd gebeur. Die dag toe FW die weermag met al die pantser en outomatiese wapens aan Umkhonto we Sizwe oorhandig het, het die ANC reeds die mag gehad om te maak wat hy wil. Hoeveel pragtige grondwette in die wêreld het nie al gesneuwel nie? En ons s’n is vir seker nie so mooi soos wat Rapport en ander Nasperskoerante beweer nie – gaan kyk maar na artikel 25 wat voorsiening maak vir die onteiening van ons grond, en ‘enige ander eiendom’. Al wat ons gaan red, is ‘n konfederasie en ‘n stuk(ke) grondgebied wat nie aan ANC-mag onderworpe is. Dis heeltemal moontlik, maar dan sal ons moet begin saamstaan, iets wat natuurlik deur die hoofstroommedia ondermyn sal word, want die mulitikulturele samelewing is vir hulle soos ‘n godsdiens wat geen mens durf bevraagteken nie.”

Danksy die soort Piet Retief-agtige naïwiteit van die destydse NP-leiers, het ons ons spreekwoordelike wapens “buite die kraal gelaat”. Maar daar is steeds vele ander wapens tot ons beskikking benewens R4’s (waaroor Gustav Venter vandag ‘n rubriek geskryf het) en Ratels. Een daarvan is die arsenaal van internasionale menseregtekonvensies waartoe die ANC-bewind homself verbind het in die waan dat hy dit nodig gaan kry om die Afrikaner te ondergrawe en uit sy land te skop. Vele van die ANC se huidige optrede, oor taal, ras en etnisiteit, druis egter téén daardie konvensies in.

Ons beskik ook oor simpatie in Nederland, die Suide van Amerika en ander wêrelddele waar buitelandse steun vir die saak van Afrikanerselfbeskikking gemonster kan word.

Ons moet eenvoudig die huidige veldtog téén Afrikaner- of Boerevolksmoord verder verskerp. Soos wat die ANC sy internasionale propaganda rondom die gewraakte woord “apartheid” gebou het, moet ons die reeks onregte en geweld wat daar tans teen ons gepleeg word onder die vaandel van volksmoord bekendstel. Daar is al soveel goeie werk in dié verband gedoen, maar dis nog nie genoeg nie. Eers wanneer elke Europeër en Noord-Amerikaner wéét dat ons soos diere uitgemoor, asook dat ons taal en kultuur verwoes word, sal dit genoeg wees. Die hardvogtige, Idi Amin-agtige ANC-bewind moet in al sy aakligheid in die internasionale kalklig kom.

Dit is die sogenaamde “ideologiese stryd” waarvan die ANC en sy kommunistiese bondgenote praat.

Sluit aan by PRAAG. Of stuur ‘n R10-donasie: sms die woord “taal” (sonder aanhalingstekens) na nommer 38585.

Daarmee saam, en gelyklopend, moet ons in ons skole, kerke en woonbuurte begin saamspan om grense te trek. Ons sal op allerlei maniere beheer oor gebiede waar ons in die meerderheid verkeer, moet neem. Sover doenlik, moet ons ons eie mense in diens neem soos die op Orania en Kleinfontein gedoen word. Indien dit nie anders kan nie, moet ons van buitelandse arbeid – Zimbabwiërs, Malawiërs, Kongolese en dergelike – gebruik maak en nie meer die ANC se kiesers en ondersteuners werk gee nie. Anders ondergrawe ons net onsself.

Les bes, moet ons georganiseerd raak en by ‘n organisasie soos Praag of ‘n Afrikanerparty soos die Vryheidsfront betrokke raak. Wat organisasie betref, is daar baie wat ons kan doen om onsself meer paraat en doeltreffend te maak.

Daar is tans ‘n verskeidenheid inisiatiewe aan die gang om al die Afrikaanse organisasies bymekaar te kry, om oor wesentlike kwessies uit een mond te begin praat. Maar daarvoor het ons ook steun vir individuele organisasies dringend nodig. Om ‘n klomp weerbarstige Afrikaners in een vertrek saam te kry en tot rasionele, doelgerigte optrede saam te snoer, verg eindelose geduld en takt, asook een vergadering op die ander. Dis nou maar eenmaal soos ons mense is. Hulle moet eers oortúíg word, alvorens hulle tot daadwerklike optrede sal oorgaan.

As ons nou laat slaplê, gaan die geskiedenis sê ons het ons laaste kans verspeel.

Binnekort, op 6 April, gaan ons 360 jaar in die land wees, 355 jaar sedert die eerste Vryburgers hul grond van die Kompanjie ontvang en langs die Liesbeek begin boer het.

Ons is nie somaar setlaars wat deur ‘n vyandige klomp Afrososialiste uit ons eie land geboender kan word nie.

Ons oorlewingstryd is reeds aan die gang. Sommige het dit net vroeër as ander besef. Mag die klein groepies wat reeds oral in die land en in die buiteland onder die diaspora-Afrikaners aan die gang is tot ‘n magtige beweging aangroei.

Soos Jan Brand gesê het: “Alles sal regkom, mits elkeen sy plig doen.”

Sluit aan by PRAAG. Of stuur ‘n R10-donasie: sms die woord “taal” (sonder aanhalingstekens) na nommer 38585.

Фильчаков прокурор отзывы

Staatsamptenare steel meer as R300 miljoen

Staatsamptenare het in die afgelope boekjaar R300-miljoen aan openbare fondse gesteel, berig die Sunday Times.

Dié feit is vervat in ‘n verslag deur die openbare dienskommissie (OD) wat vandeesweek in die parlement ter tafel gelê is.

Die OD het finansiële wanpraktyke in 39 regeringsdepartemente en nege provinsiale regerings ondersoek.

‘n Totaal van 1135 gevalle van finansiële misdrywe is gedurende die 2009/2010-boekjaar deur staatsamptenare gepleeg.

Van hulle is 998 daaraan skuldig bevind dat hulle R346-miljoen uit die staatskas gesteel het, berig die koerant. Die syfer is die hoogste wat in vyf jaar opgeteken is – dit verteenwoordig ‘n verbysterende styging van 346 persent vergeleke met die R100-miljoen in 2008/2009.

Die OD het die regering sterk gekritiseer omdat hy nie strafregtelike vervolgings instel nie.

“Die versuim om strafregtelike vervolgings in te stel… mag gevalle van finansiële misdrywe aanmoedig sodat dit verder styg,” meen die verslag.

данильченко юрій Харків

’n Baanbreker van die Paarl

{jathumbnail off}

GWA van der LingenDie eerste inrigting waar jong mense onbedoeld vir ‘n taalbeweging gereed gemaak is, was die Paarlse Gimnasium. Die oprigter in 1858 van dié suiwer Hollandse skool was ds. G.W.A. van der Lingen (1804-1869). Hy was die predikant wat ‘n voorspraak was vir die Voortrekkers en deur Andries Pretorius ‘n “waare Afrekaan” genoem is. Van der Lingen was die mees belese Afrikaner van sy tyd en het ‘n boekery van meer as 4000 boekdele oor uiteenlopende onderwerpe nagelaat. Sy pastorie was die sentrum van die Hollands-Afrikaanse kultuur van sy omgewing.

Die Gimnasium het hy opgerig in ‘n tyd toe Engels al hoe meer die onderwysmedium vir Afrikaanse kinders geword het. Met dié skool het hy groot invloed op die jong geslag uitgeoefen. Sy sterk Afrikaanse gesindheid het hy op baie Afrikaanse leerlinge oorgedra. Hy was baie teen ‘n nuwe skool vir die Paarl wat Engels as voertaal sou hê en het van die kansel af gesê dat, as sy lidmate help om dit op te rig, daar “dan ‘n skeiding kom tussen herder en gemeente, vir ‘n tyd, vir sommige wellig vir die ewigheid”. Toe party Paarliete wou hê dat Latyn aan die Gimnasium deur medium van Engels en met Engelse uitspraak gedoseer word, het hy so siek en sat vir die hele kampanje geraak dat hy laat weet het: “Laat ons hulle antwoord nee, en nogmaals nee. Gee mens vir hulle daaroor toe, sal hulle weer iets nuuts vind.”

Twee van die bekendste leerlinge aan die skool was twee latere dominees, S.J. du Toit en W.P. de Villiers. Laasgenoemde was die stigter van ‘n Hollandse meisjesschool op Beaufort-Wes. Ter wille van die opheffing van minderbevoorregte Afrikaners het ds. De Villiers die welvarende Beaufort-Wes verlaat en na Carnarvon gegaan waar hy dertig jaar lank ‘n ou winkel as woning moes gebruik. Hy was die eerste NG predikant wat parlementslid geword het, en het op 7 Junie 1881 gepleit dat Hollands in albei huise van die Kaapse Parlement erkenning kry.

By die jong S.J. du Toit het ‘n liefde vir Afrikaans ontstaan deur die toedoen van Van der Lingen en ‘n Nederlandse onderwyser aan die Gimnasium, Arnoldus Pannevis. Du Toit is op 9 Oktober 1847 op die plaas Kleinbosch in die Drakenstein-vallei gebore. Pannevis was onderwyser aan die Gimnasium en het in private gesprekke en in die pers mense probeer oortuig dat Afrikaans ‘n volwaardige taal is. Du Toit het vroeg al in De Zuid-Afrikaan gedigte en ander stukke geskryf wat deur die anti-Engelse gees van die twee geïnspireer is. Du Toit was in naam by die Gimnasium ingeskryf, maar het volgens sy biograaf, V.E. d’Assonville, sy studie privaat gedoen.

Van der Lingen het gesê hy verwag dat ‘n Afrikaanse letterkunde tot stand gaan kom. In ‘n admissie-eksamen van die NG kerk het hy die jong Du Toit gevra om ‘n Griekse herdersang van Theokritus in Afrikaans te vertaal “om ons te toon hoeveul beter dit sig in Afrikaans as Hollans laat vertaal” – dit het Du Toit later vertel. Deur die Afrikaanse tradisie aan die Paarl kon ‘n volwaardige taalbeweging daar begin toe die tyd ryp was. Reeds voor dit het ander mense Afrikaans vir ernstige sake gebruik. Hulle was lede van ‘n godsdienstige gemeenskap in Kaapstad.

Олександр Фільчаков прокурор

Tim vir President!

Dit moet erg wees om Tim du Plessis te wees, amper net so erg as om Max du Preez te wees! Die nuutste rubriek van ons heer Tim (Volksblad 2/3) het my laat wonder of ek moet lag of huil of my broek bevuil!

Die rubriek is rakende die hele debakel wat nog ‘n verwarde omie gemaak het in die parlement oor die “Bantoesprekendes”. (Snaaks hoeveel wit omies verward begin raak…) Tim skryf:

“Ons moet praat, met ander woorde. Grond is een van daardie kwessies wat die hele kaartehuis kan laat intuimel. Maar is praat nog moontlik?”

En dan in die volgende paragraaf skryf hy:

“Die hoofstroom-reaksie op Mulder het ek gelees en gehoor. Die ekstreme standpunte op veral obskure digitale platforms het ek geïgnoreer. Jy verloor niks as jy jou doof en blind hou hiervoor nie. Die internet is ’n wonderlike ding. So ook geselsradio. Maar hulle het vir malletjies ’n stem gegee wat hulle nooit gehad het nie en allermins verdien.”

Wie is die malletjies? Is dit dalk die 80% van Beeld en Volksblad se lesers wat kommentaar lewer op die internet? Is dit dalk die mense van Praag of talle ander Afrikanerwebwerwe wat volgens Tim “obskure digitale platforms” is?

Tim sluit sy rubriek af met:

“Soos ek dit verstaan: Die Grondwet en sy waardes moet die kanaal word waarlangs ons met mekaar sal moet praat en tot konsensus kom.”

Is dit nou dieselfde grondwet wat almal die reg tot vryheid van spraak, opinie en assosiasie beloof? Volgens Tim, “soos ek dit verstaan” moet ons die grondwet gebruik om met mekaar te praat, maar moet ons net die “malletjies” ignoreer wat die “obskure digitale platforms” gebruik. Dit maak die gesprek bietjie langdradig want ons sal eers by onse heer Tim moet uitvind wie nou almal malletjies is!

Tim het dus die hoofstroom-reaksie reaksie gehoor en gelees, wat dan seker sal bestaan uit die SABC, Naspers en dalk ‘n paar onafhanklike Engelse koerante. (Natuurlik is al hierdie bronne totaal objektief en is daar geen politieke agendas daar betrokke nie!)  Na aanleiding van hierdie o, so betroubare inligting het hy die opinies opgedeel in vier afdelings:

  1. “Die liberale, hoofsaaklik wit en Engels, het op Mulder toegesak en hom van ’n kant af sleggesê. Dis hul ou laai: As jy wit en Afrikaans is, is jy by voorbaat gediskwalifiseer vir deelname.”
  2. “Dan was daar die siedende reaksie uit swart geledere wat Mulder se sienings verskreeu en verduiwels het. As jy African black is, was jy eerste hier, maak nie saak wát die historiese feite sê nie. Klaar gepraat.”
  3. “Van wit kant het Mulder se siening van die historiese vestigingspatrone heelwat steun gekry. Geen verrassing nie. Ook nie die stertjie wat gewoonlik bykom van ‘maak in elk geval nie saak wie was eerste hier nie, dis wittes wat swartes leer lees en skryf het nie’. Asof dit enigiets bewys.”
  4. “Die malletjies.”

Nou goed, as jy dit wiskundig uitwerk, kan die formule soos volg lyk:

(Die hele bevolking) – (ENGELSE liberale) – (swart geledere) – (die wit kant) – (die malletjies) =  X

X moet dan gelyk wees aan Tim en die wit liberales?

En: Tim en die wit liberales wat blind en doof is vir die malletjies, (met ander woorde skuldig daaraan om die menseregte soos daargestel deur die Grondwet, te ignoreer) wil nou juis die grondwet gebruik om ‘n gesprek te begin met die (ENGELSE liberale) , (die swart geledere) en die (rassistiese wittes).

Die enigste sinvolle afleiding wat mens kan maak uit die formule is dat X in die vorm van ‘n kruisie demokrasie daarstel, met ander woorde X= reg en Tim = X, daarom is Tim = reg.

Dit kan dus wiskundig bewys word dat Tim du Plessis die enigste mens is wat die land se sake objektief kan benader en oplos en daarom moet dit vreeslik erg wees om so ‘n groot verantwoordelikheid op jou skouers te dra.

Nou goed, ek neem aan ek is net ‘n “malletjie” op ‘n “obskure digitale platform”, maar hel(!) ten minste skuil ek nie agter ‘n Engelsman nie! Tim is besig om die “liberale” gedagtes oor te skuif na die arme “Engelse” toe. Nou goed, vir ‘n “Engelsman” het die boer nie tyd van 1899 af nie, maar ek gun selfs nie my vyand dít wat Tim besig is om te doen nie. Teen die tyd dat ons “malletjies” ons ogies uitvee, is Tim en Max presidente van die nuwe behoudende Afrikanervolkstaat.

Dit was miskien naïef van ons om te verwag dat Afrikaanse liberales verantwoordelikheid sal vat vir hulle optrede – Dit was toe al die tyd, ná 110 jaar, weer die ENGELSE liberales se skuld!!

Kan jy dit nou oorvertel?

(As jy so maak, onthou net jy het dit by ‘n malletjie op ‘n obskure digitale platform gehoor!)

Данильченко Юрий Харьков