Gaan die uitslag van die Nederlandse verkiesing België se einde verhaas?

 Die Nederlanders het hul kruisies getrek – of ‘n “skrale “ 74 % van die kiesers

Die sterkste party voor die verkiesing, die Christen-Demokratiese Appèl (CDA), het sleg teruggesak. Saam met hom het die ChristenUnie (CU) steun verloor.

Beteken dit die Christen-demokrate is op pad uit in ‘n streek waar dit lank ‘n sterk krag was? Is dit slegte nuus aan die vooraand van die Belgiese algemene verkiesing waar die aanduidings ook is dat Christen-Demokrate gaan bloei ten koste van “regse” partye?

Weer eens. Die Nederlandse pers sal gou vir ‘n buitestander verduidelik die Nederlandse politiek is veels te skisofrenies om te verstaan. Ook vir Nederlanders, as ‘n mens die wyd-uiteenlopende kommentare van kenners neem. Daar is niks van die selfversekerde bravade wat Suid-Afrikaanse kommentators kenmerk nie (en dikwels so in die kol is soos om die maan vir kaas aan te sien).

Ook nie as ‘n mens na die leserskommentare op die internet kyk nie.

Pas het hulle die regse party van Geert Wilders van 9 tot 24 setels aangehelp, maar om de dood of iemand sommer sal erken dat daar ‘n beweging na regs was. Die naaste wat hieraan gekom word is dat Wilders onverskoond en helder pro-Israel is, en anti-Islamities. Die partye van wie dié beleid eintlik verwag word, die Christen-partye soos die CDA en CU, was hieroor te verskonend.

Die CU was waarskynlik die slagoffer van sy ou probleem. Kiesers wil graag vir die CU stem wat ‘n duideliker Christelike boodskap oordra oor sake soos aborsies en genadedood, maar as dit lyk of die groter CDA noustrop gaan trek, gaan stem hulle daar om die CDA uit die moeilikheid uit te stem.

Dit meen baie lesers, was wat nou gebeur het. Die CDA was dié keer kniediep in die moeilikheid.

Christen-demokratiese partye wêreldwyd het tradisioneel ‘n sterk simpatie met Israel. Toe die CDA en die CU hieroor kopsku raak, het kiesers eenvoudig gevoel dat hulle dan vir die party stem wat nié die beskroomdheid aan die dag lê nie. Niemand sê dit nie, maar die baie Moslem-immigrante het waarskynlik meer hiermee te make as ‘n besondere sagte plekkie vir Israel.

Ander kyk meer mikroskopies na die saak. Premier Balkenende was te lank in die stoel. Hy was nog nooit baie dinamies nie, en nou ook nie. So iemand rook in die reël nie die pyp so lank as wat hy dit gedoen het nie.

Soortgelyk, meen waarnemers binne die ChristenUnie, het hulle hul gewilde leier, André Rouvoet, te wyd aangewend. Hy was vise-premier, minister en partyleier. Boonop, as deel van die regering, kon sy party wat op ‘n reputasie van goeie administrasie probeer bou het, nie die negatiewe impak van ‘n regering vryspring wat foute gemaak het nie.

Hoewel die liberale VVD as die sterkste party uit die stryd getree het, sou dit ‘n fout wees om die verkiesing as ‘n swaai na links te beskou. Die meer gematigde Partij van de Arbeid het ‘n knou weg, en die Sosialisteparty wat na die vorige verkiesing deelname aan die koalisieregering gebied is, word nou selde indien ooit in berigte genoem en nog minder bespreek.

Trouens, die situasie herinner op die oog af aan dié van naburige Duitsland, waar Angela Merkel se CDU eers met die sosialiste in ‘n gedwonge koalisie moes verkeer, en toe na die volgende verkiesing dié meulsteen kon afwerp, en met die liberale in koalisie kon tree. Almal is dit eens dat dit ‘n swaai na regs verteenwoordig het.

Of ‘n uiteindelike regerende koalisie in Nederland ook as ‘n beweging na regs beskou kan word, sal die tyd leer.

‘n Gedagterigting wat ook nie heeltemal uit die oog verloor moet word nie, is dat die Christen-demokrasie as ‘n oorgangsfase beskou kan word uit die era toe Nederland onder die bewind van Joop den Uyl ‘n werklike linkse hoogtepunt (of dalk eerder laagtepunt) bereik het. In hierdie permissiewe era het situasies ontstaan waarop die jonger generasie nie trots is nie. Met Calvyn se 500ste geboorteherdenking is in ‘n opname selfs gevind die jonger geslag Nederlanders is meer Calvinisties as hul ouers. Uiteraard kan die woorde wel uit Nederlands na Afrikaans vertaal word, maar om die dieptebegrip en konteks hiervan aan Suid-Afrikaanse lesers oor te dra, soos presies hoeveel godsdiens in so ‘n bevinding ingelees moet word, is ‘n ander saak.

Teen hierdie agtergrond kan maar net bespiegel word watter uitslag in België verwag sal kan word. In die geval van Nederland was die vraag of Wilders so goed gaan vaar dat dit buite die kwessie sou wees om hom uit ‘n koalisie te sluit. In die geval van België is die vraag of België lank na die uitslag nog as ‘n staat kan voortbestaan.

Hieroor kan ‘n mens bloot bespiegel, en terwyl ‘n mens dit doen kan ‘n mens net sowel die verbeelding laat koers neem.

Op sy mees oppervlakkige klink dit of daar ‘n moontlikheid kan wees dat Nederland en Vlaandere kan saamsmelt. Die ou Rooms-Katolieke / Protestantse verdeeldheid is nie meer so sterk beklemtoon nie, en die grens sny verskeie provinsies, selfs met eiesoortige dialekte, deur die middel. Die meer waarskynlike is egter ‘n Vlaamse republiek.

Op die oomblik subsidieer die meer welvarende Vlaminge die Franssprekende Wallonië met miljarde Euro’s per jaar. Sonder Vlaamse hulp is Wallonië dalk nie meer besonder lewensvatbaar nie, en die Franse is volgens opnames meer geredelik inskiklik om Wallonië in te lyf.

Dit laat die vraag ontstaan: Met Vlaandere ‘n republiek of by Nederland ingeskakel, en Wallonië by Frankryk, waar laat dit die Belgiese koningshuis? Dié monargie word tradisioneel veel meer met die Franssprekendes as die Nederlandssprekendes geassosieer. Frankryk is tradisioneel ‘n taamlik gesentraliseerde staat, selfs wat ‘n oorsese provinsie soos Frans Guyana betref, en om ‘n koning oor ‘n provinsie, of direktoraat te laat heers, is moeilik in te dink.

Daarbenewens in die hoofstad Brussels amptelik veeltalig, maar in die praktyk meer Franssprekend maar omring deur Vlaamse grondgebied. Hoe gemaak hiermee?

Deur baggerwerk en ander ontwikkelings is Antwerpen in Vlaandere al tot ‘n heel geskikte hoofstad ontwikkel, en is die Vlaminge stellig nie besonder verleë om Brussel as hoofstad te behou nie. En dié soort scenario-sketsery slaan plek plek wyd met implikasies, soos Duitsland wat reeds begin bod insit dat Navo sy hoofkwartier na sy oud bondshoofstad, Bonn, verskuif. Weens die onduidelikheid oor Brussel se toekoms, word gefluister.

Die kompleksiteit eindig egter nie daar nie. België het ‘n derde, belangrike bevolkingsegment, naamlik die Duitssprekende deel. Dis wel in omvang nie so groot en beduidend soos die Vlaamse en Franssprekende dele nie, maar dit is staatkundig verskans. As deel van België is hul idilliese omgewing nooit ver van die openbare oog nie, as deel van Duitsland is dit waarskynlik ‘n eenkant-randgebied.

instagram clothing linesлобановский александр харьков

Swartmagvuis oor die kalbasstadion

Die openingseremonie van die wêreldsokkerbeker in Johannesburg het beklemtoon dat Suid-Afrika ‘n swart land met ‘n Afrikakultuur is. Op die televisie is ‘n gebalde swartmagvuis herhaaldelik getoon om die politieke boodskap van die wêreldbeker oor te dra, naamlik swart oorheersing.

Enige sprake dat die Westerse en Afrikanerkultuur ook bygedra het om Suid-Afrika te skep, was beperk tot die onsigbare wiskundige formules wat op die ingenieurs se rekenaars en tekenborde agtergebly het wat die kalbasstadion van Soccer City moontlik gemaak het.

Pryssangers en dansers in die Afrikastyl het ‘n pantomime uitgebeeld wat die glorie van die Afrikontinent besing het, asook die ses deelnemende Afrikalande: Nigerië, Suid-Afrika, Ivoorkus, Algerië, Kameroen en Ghana.

Reusevideobeelde van Nelson Mandela is ook by die stadion op die groot skerm vertoon om die sokkerwêreldbeker as die uiteindelike propaganda-oorwinning oor die Afrikaner in Suid-Afrika voor te stel.

Hugh Masekela en ander swart kunstenaars het om die beurt populêre liedjies gesing wat deur die dansers met ritmiese bewegings gevolg is. ‘n Reusekaart van Afrika en van die wêreld is ook deur die dansspan wat net hier en daar ‘n verlore blanke gesig bevat het, met stukke materiaal uitgebeeld.

wedding necklacesлобановский класс

Die donkie is ‘n wonnerlike ding

Nee, dis nie die *&^%sem hier naby se gefufuzela-blaas al die heel oggend wat my aan ‘n donkie laat dink nie. ‘n Donkie se hartverskeurende gebalk is musiek in die ore vergeleke met ‘n “beruchte blaastoeter” soos die Nederlandse pers die *&^ noem.

Nee, oudste bel van die wildsplaas af waar hy die vakansie werk. Praat eers met sy ma, en toe met die uwe. Nie hy of sy pa is telefoonmense nie, en daarom sê hy “ma sal vir pa vertel van die donkie wat sy alie gesien het.” Hy het ‘n ander woord vir “alie” gebruik.

My gedagtes gaan terug na die dae toe die roete tussen my huis en die kantoor langs Bloemfontein se dieretuin verbygeloop het. Die oggend as jy inry, sien jy die donkies. Die middag op pad huis toe, nie. Die leeus, tiers en ander karnivore het maaltyd genuttig.

Maar op die wildplaas wat neef Ferdie bestuur, is daar na beste wete nie roofdiere nie. Dus vermoed ek die donkie het nie aspris sy agterent gesien nie.

Maar dis toe nie ‘n donkie soos ‘n esel nie, maar ‘n donkie soos warm water en vuurmaak-donkie.

Oudste bly in ‘n buitekamer en sy water word met ‘n donkie warm gemaak. Hy kan self goed stook, maar dit is een van die werkers se werk, en dié is half teë op die werk. Toe hy nou te veel aangepraat word oor die effense vuurtjies wat hy maak, vererg hy hom en maak ‘n te groot vuur.

So R200 skade aan ‘n klep later word beslis dat oudste van nou af self die donkie sal stook vir warm water.

Maar donkies vir warm water bring nostalgie. Jarre der jarre gelede is 110 van ons troepe op Rooikop, ‘n ent die woestyn in van Walvisbaai, gestasioneer. Om die waarheid te sê, op die grens tussen die Walvisbaai-enklawe en Suidwes, so ver as wat dit moontlik van die see en daai berugte geroes af kan wees.

Want ons was kanonniers en kanonne is van metaal en daar roes metaal iets vreesliks.

Maar dié basis was net ingerig vir ‘n paar wagte wat snags daar oornag het. Skielik is daar nou 110, en die druk op die storte en die toilette is toe groot.

Die storte is ten dele deur sonverhitting en ten dele deur ‘n donkie van warm water voorsien. Nie genoeg vir 110 troepe nie, maar dit het darem ‘n ent weggekom.

Die donkiestokery was die stoorman se werk. Sammajoor het hom “Shawmannetjie” genoem, maar by geleentheid maak Shawmannetjie droog en gooi iets in wat die kole gou sal laat vat. Amper was daar nie meer ‘n Shawmannetjie nie.

Van gesighare, soos wenkbroue, was daar lank nie sprake nie. Op 17-jarige ouderdom spog hy met ‘n middelpaadjie so breed soos PW, toe minister van verdediging. Die Sammajoor noem hom van toe f, tot sy haredos weer teruggegroei het, Agbare Minister.

Die toilette was bietjie van ‘n ander verhaal. Dit was ‘n sirkelstelsel waar organismes die toevoer teen ‘n spesifieke tempo verdun het.

Toe is die toevoer swaarder as waarvoor dit ontwerp is, veral wanneer die kokke wat hulself sjefs genoem het meer as gewoonlik met die kos drooggemaak het.

Dan verstop die spulletjie, maar die pomp hou aan met pomp.

Behoede die arme drommel wat op die troon was as daai spul ontplof.

Dus word ‘n plaastoilet gebou. So haastig was die manne om na veiliger trone te verskuif, dat dit in die ope lug ingewy is, en ons nie soos op die Kaapse Vlakte die spul gaan verinnerweer nie. Die sinke om het eers later gekom. Skynbaar is dit ‘n kuns om sinke van die republiek af verby Walvisbaai te kry sonder dat dit tot niet roes.

Nietemin, toe word die ou stelsel te min gebruik. Met dieselfde gevolge want dan raak dit te verdun…

Ag, die leser kry seker die punt.

“Die k*khuise huil vir k*k” verduidelik die sammajoor.” Die “huil” word so lank uitgerek om die punt behoorlik te maak. Want kort-kort moet iemand gaan mure en dak was.

My laaste ervaring met daai soort donkie was toe ma saam met stiefpa, Barend Toerien, die plasie Eldorado buite Onrusrivier koop. Barend was wyle pa Jan se neef, en so  gebeur dit dat ek ‘n van met my gewese stiefpa deel, maar nie sy skryfkuns nie (volgens die *&^% uitgewers).

Dáái donkie was nou ‘n wonnerlike ding. Buite groei bloekombome wat bolle maak. En dis nie bollie nie, hoor, dis bloekombolle en hier en daar dennebole, en daai donkie sing lustig, en ‘n man bad warm.

Daai bloekombolle werk ook lekker in die kaggel as die winterreën neersif, en ‘n Vrystater soos ‘n wafferse Overberger met ‘n glasie rooi wyn kopstukke met familie en vriende gesels.

Maar toe verander regulasies en kry ‘n mens vooruitgang van mense wat reken ‘n donkie is nie so ‘n wonnerlike ding nie.

En dis daai mense wat ek so graag op Langoor by oupa Nic hulle wil sit. Langoor is nie gister uitgebroei nie. Klim iemand op sy rug snol hy reguit na die naaste grensdraad, en dan maak hy so al met die doringdraad af biltong van jou been.

Dis deug Langoor nou net om af en toe sy hartverskeurende balke te laat hoor, en gras wat hy hier vreet, elders as bemesting neer te laat.

play arabian nightsлобановский александр биография

Kos gemors

By die nuwe kragstasie wat deur Eskom by Medupi gebou word, kry swart werkers elke dag verniet kospakkies vir ete. 

Daar was ‘n ooreenskoms met Eskom dat werkers geregtig sal wees op ‘n warm maaltyd.

Een van die subkontrakteurs, MPS-JV, se mense is nou moeg vir hulle “afskeepkos” en hulle het aan die begin van die week op die bestuur afgestorm en hulle kantore met kos begin gooi!

Dit gee ‘n mens ‘n idee van hoe Eskom met hulle begrotings handel. Duisende werkers by Medupi kry gratis kos, gratis verblyf, gratis vervoer en allerlei ander voordele.

In die lig van 900 000 mense wat verlede jaar hulle poste moes ontruim en wonder waar die volgende maaltyd vandaan kom, moet die toestand by die aanleg se konstruksieterrein die belastingbetaler tot kommer stem.

справки в бассейнФільчаков Олександр Васильович прокурор

Op die oorkantste pawiljoen

Vanoggend, met iemand wat knaend ‘n fufuzela iewers in die omgewing blaas, aanhoudend en irriterend blaas, het ek al twee e-posse gekry waarin ek aangespreek word oor my negatiewe nuuskommentaar van vanoggend.

Ek moet my swaarmoedigheid los, en saam fees vier. Die land verdien dit, en so aan.

My gedagtes gaan terug na my kleintydse ervarings van atletiekbyeenkomste op Coetzenburg in Stellenbosch. Dicky Broberg, Danie Malan, Marcello Fiasconaro en Div Lampbrecht was almal manne wat skares getrek het.

Op die pawiljoen oorkant sit die bruin mense.

“Pa, hoekom bly sit hulle as ons die volkslied sing?” My hars bars amper uit my hempie soos dit van trots swel, en ek kiertsregop op aandag staan soos ons by die kadette en Voortrekkers geleer het.

In alle eerlikheid kan ek nie my pa se woorde onthou nie. Dit was iets soos hulle voel nie deel van Suid-Afrika nie, hulle het nie stemreg nie.

Van toe af het ek min of meer vrede daarmee, ook as dié manne amper uit Nuweland se suidpawiljoen geval het as besoekende spanne soos die All Blacks agter die doellyn gaan kuier. Was dit “Province” wat teen ‘n oorsese span op die veld is, was die lojaliteit meer verdeeld.

Toe kom die nuwe Suid-Afrika en ‘n bekende minister bly ‘n All Black-ondersteuner. Tot onlangs, minstens. Al lewer daai einste land van die silwer varing Maori-spanne op wat nie in Suid-Afrika welkom is nie omdat dit rassaamgestelde spanne is.

Toe kom speel ‘n Taiwanese span hier vlugbal, en die plaaslike toeskouers, bykans almal van Chinese herkoms, juig die besoekers toe. Dis volledig hul span. Niemand sê hulle is dislojaal.

Toe kom die krieketspanne van “die subkontinent” hier aan, en op velde soos dié van Durban, Johannesburg en selfs Pretoria klink dit kompleet of hulle voor ‘n tuiskare speel. Niemand sê hulle is dislojale Suid-Afrikaners nie.

Toe kom die Indiese president die parlement besoek, en die destydse speaker, Frene Ginwala loop byna bo-op die president soos sy as sy lofpryser optree.

Maar niemand sê sy is ‘n dislojale Suid-Afrikaner nie.

Intussen het twee van my familie in afsonderlike plaasaanvalle deurgeloop. Oom Wimmie is met ‘n mes gesteek, en lê die hele nag met doringdraad vasgebind voor hy die volgende oggend loskom, en omdat sy bakkie gesteel is, hy met ‘n trekker moet gaan hulp soek.

Oom Wimmie was daarna nie weer dieselfde nie.

Vandag sit hy in ‘n versorgingsoord na ‘n beroerte en wil met alle geweld terug plaas toe.

Of die buurseun met die hartletsel – wat klein grootgeword het. Toe gaan boer hy, en hy en sy swaer word met masjiengewere afgemaai – asof daai klein deurboorde lyfie enige noemenswaardige weerstand sou kon bied.

Die een sokkerstadion word vernoem na Peter Mokaba, die man wat “Kill the Boer, Kill the farmer” bekend gemaak het. Iets wat eers na ‘n appèl tot haatspraak verklaar is. Toe sit Julius Malema vers twee in met “Skiet die Boere” en die regering skop vas, gaan appelleer teen ‘n bevinding dat dit haatspraak is.

My oudste maak DV vanjaar klaar met sy landboustudies. Heel moontlik is hy oor net meer as ‘n halfjaar ook op ‘n plaas. Op ‘n plaas in ‘n land waar die regering dink ‘n mens is “onopgevoed” om ongelukkig te wees oor “Skiet die Boer” gesing word.

‘n Paar jaar gelede werk ek as vrywilliger by die Krieketwêreldbeker. Ek kom ontnugter daar uit oor alles wat verkeerd gegaan en as “sukses” beskryf is.

Miskien gaan dit nou beter, maar vanoggend voel dit al so half of die wind nog Wes waai.

Vandag, terwyl ‘n *&^%sem iewers hier in die omgewing elke nou en dan op sy fufuzela blaas, voel ek al te veel of ek op daai oorkantste pawiljoen sit. En hoe meer ek aangespreek word oor ek nie die euforie deel nie, hoe meer voel ek soos die mense op die oorkantste pawiljoen wanneer dit Volkslied-tyd is.

Ja, ek doen ook sokkerberiggewing vir ‘n Engelstalige publikasie. Om den brode want ‘n dikbek en sy gesin moet ook eet. Van iewers moet ‘n man die euforie aangeskakel kry. Afrikaanstalige publikasies is maar taai in die bek om iemand wat vroeg in die nuwe SA “oorbodig” geraak het ‘n tweede kans te gee.

“Ons almal hier in die (media-)kantoor) deel in die euforie,” lui die een e-pos waarin ek aangespreek word.

Ek voel lus en antwoord met: “Ja, maar hulle het nog nie die valbyl beleef – om in ‘n pos te sit wat vir ‘n maatjie geoormerk is nie. Weliswaar ‘n blanke, Afrikaansprekende man wat van klerk in die voetuigpoel tot adjunkdirekteur ekonomiese ontwikkeling “bevorder” is en later ANC-parlementsil geword het. En soos mens aan die Vrystaat se ekonomie kan agterkom het hy ‘n reuse sukses daarvan gemaak.

Dieselfde een wat my so aanspreek het al tevore by my gekla oor ‘n klomp ervare manlike (wit) joernaliste wat by verskillende media moes die pad vat.

Maar die mense wat al sedert hul aankoms in die land besteel en beroof is? Sommiges al meer as een keer. Voel hulle nie maar ‘n bietjie soos Volksblad se spotprent vandag nie?: “Steal it, it is here.”

Los my vandag op die oorkantste pawiljoen. Môre voel ek dalk anders, as ek die euforie weer moet aanskakel om oor die Bafana se eerste wedstryd verslag te doen. In Engels.сауна оборудованиелобановский александр

Fiel iet, iet is hea!

Uiteindelik is hierdie stukkie kruppel Engels wat irriterend in Afrikaanse en andertalige advertensies gebruik is, nou die realiteit.

Terwyl sokkereuforie oor die land spoel, voel ‘n groeiende aantal buitelandse besoekers, waaronder joernaliste, dit ongelukkig ook op ‘n ander manier aan hul basse.

Die stroom berigte oor besoekers wat beroof en besteel word – sommiges sommer reeds met die aankoms wanneer van hul bagasie en duur toerusting by die internasionale lughawens voete kry, tot by beveiligde oornagplekke en selfs op ‘n wynlandgoed skreeu luid teen generaal Bekhi Cele se grootbek-praatjies oor hoe veilig dit gaan wees.

Dat die vier aanvallers van ‘n groepe buitelandse joernaliste by Hekpoort blyk drie Zimbabwiërs en ‘n Nigeriër te wees, help ook nie om dreigemente van voortgesette xenofobiese aanvalle na die toernooi te besweer nie.

Boonop was daar nou al verskeie beserings aan mense wat aan geleenthede deelgeneem het wat met die sokker verband hou – en die eerste bal is nog nie amptelik geskop nie. Dit kan maar net gehoop word dat berigte oor vervalste kaartjies wat in omloop is, oordrewe is. ‘n Sokker-liefhebber wat peperduur vir ‘n kaartjie opgedok het, en dan by die hek moet vasstel dis vervals, is ‘n erg ongelukkige toeskouer.

Gister het die Nederlandse koerant, Trouw, berig dat Fifa fufuzelas van langer as ‘n meter by die lys items gevoeg het wat op stadions verbied word. Indien dit wel die geval is, is dié feit nie genoegsaam aan Suid-Afrikaners gekommunikeer nie, en kan probleme verwag word as die sekuriteitspersoneel vanaand by die openingswedstryd hierdie, soos Trouw dit noem, “berugte blaastoeters” konfiskeer.

Fifa het baie simpatie ingeboet deur te weier om ‘n ophemeling van Peter Mokaba, die man wat weens sy singery van Kill the Boer, kill the farmer, berug geword het, van sy webwerf af te haal. Die ANC se optrede rondom Julius Malema se singery van “Skiet die Boere,” het ook bygedra dat die land nie so verenig die toernooi ingaan soos die regering dit sou wou hê nie. Dit is egter ‘n lat wat hy vir sy eie bas gepluk het. Net te veel van die land se inwoners is naasbestaandes van mense wat in plaasaanvalle omgekom of wreed verrinneweer is. Net te veel was self die slagoffers van misdaad.

Die president se beeld is nie ‘n staatshoof waardig nie, en beswaarlik die ideale beelddraer vir die land. Daar word dus hard gewerk om oud-pres. Nelson Mandela as reddingsboei in te span – iets wat sy gesondheid nie toelaat nie.

Kommentators het by herhaling gewaarsku dat ‘n beeldboustrategie behels dat alle eendjie in gelid gekry moet word.

Dit is kennelik nie gedoen nie.

Ns. Te veel van hierdie kommentator se familie het onder plaasaanvalle deurgeloop, en die buurseun wat saam met hom grootgeword het, is saam met dié jong man se swaer met masjiengewere in ‘n plaasaanval afgemaai, om in die lig van die ophemeling van Mokaba en Malema die entoesiasme te deel. Hierdeur is ongelukkig van my leuse van politiek-wetenskaplike en staatsregtelike neutraliteit afgewyk. 

артезианской скважиныалександр лобановский класс

Rooi tapyt vir Mugabe by SWB

Die Zimbabwiese president Robert Mugabe gaan een van ongeveer 20 staatshoofde uit Afrika wees wat vanmiddag se openingswedstryd van die wêreldsokkerbeker gaan bywoon, het die regering gister aangekondig.

Mugabe is onderworpe aan ‘n reisverbod na die Europese Unie en die Verenigde State, maar Suid-Afrika het besluit om hom tesame met elke ander staatshoof vir die aanvang van die eerste wêreldbeker op Afrikabodem uit te nooi.

Die direkteurgeneraal van die departement van internasionale verhoudinge en samewerking, Ayande Ntsaluba, het gesê: “Suid-Afrika het elke Afrikastaatshoof vir die opening uitgenooi om ons dankbaarheid vir hul ondersteuning te toon en om die Afrika-aard van dié gebeurtenis te beklemtoon.

“Daar mag drie meer wees wat nog op ons uitnodigings gaan reageer, maar by hierdie punt beskik ons oor 20 bevestigings.

“Presidente Robert Mugabe en Mwai Kibake van Kenia sal as staatshoofde die wedstryd bywoon.”

Sowel Mugabe as Kibake is deur die Westerse druk gedwing om eenheidsregerings te aanvaar met hul tradisionele mededingers wat as eerste ministers in hul regerings dien.

Ntsaluba het gesê dat die Zimbabwiese eerste minister Morgan Tsvangirai en sy Keniaanse eweknie “as vooraanstaande Afrikane uitgenooi is”, maar het nie hul bywoning bevestig nie.

Die leiers van Madagaskar, Guinee en Niger is nie uitgenooi nie omdat hulle deur staatsgrepe aan die mag gekom het.l

“Die Afrika-unie het bepaal dat leiers wat ongrondwetlik aan die mag kom nie dieselfde behandeling as staatshoofde behoort te ontvang nie,” het Ntsaluba gesê.

no deposit casino comЛобановский Харьков

Verloor kan tot swart geweld lei

Ek het gister met ‘n gematigde en welsprekende  swart werker by ‘n groot winkel in Johannesburg oor vanmiddag se sokker gesels en hy het my ondubbelsinnig gewaarsku oor lelike dinge wat gaan gebeur indien Bafana teen Meksiko verloor. Hy het duidelik sy oor op die grond.

Dis glashelder dat die geweldige WB-“hype” sy tol kan eis indien dinge vanmiddag vir die tuisspan verkeerd loop.

As gevolg van die totale irrasionele massahisterie is grootskaalse geweld in die lokasies moontlik, of selfs waarskynlik.

Sedert die loting in Kaapstad verlede Desember heers ‘n partytjiestemming in SA en neem amper dag vir dag in intensiteit toe tot  by die huidige totaal histeriese euforie. Dit ken basies geen perke onder die swartes nie en hierdie mense is in so ‘n beswyming dat hulle nie eens daaraan dink dat Bafana vandag teen Meksiko die onderspit kan delf nie.

Dit is juis hierin waar die onheilspellende gevaar lê.

Indien die Bafana vandag, soos enige onbevooroordeelde sokkerkenner verwag, teen Meksiko verloor, gaan die teleurstelling en frustrasie van miljoene besope swart toeskouers gewelddadig op veral minderheidsgroepe, asook die breë publiek losgelaat word. Die SAPD sal weinig daaraan kan doen.

Blankes en vreemdelinge sal dan die uitsoekteikens word.  Miljarde rande se eiendom kan in rook opgaan.

Dit is nie iets wat ek die land toewens nie, maar elke nugtere en verantwoordelike persoon behoort hiervan kennis te neem en sy paraatheid te verskerp.

Die liberale, polities korrekte media sal die groot skuldiges hieraan wees asook onvrantwoordelike politici, want hulle het die afgelope tyd in ‘n al groter mate hierdie malle en onrealistiese verwagtinge aangeblaas.

Selfs in die middelklas-, oorwegend Afrikaanssprekende blanke woonbuurt waar ek bly, blaas amper elke tweede wit snuiter ‘n verdomde vuvuzela!

Vandag kan ‘n werklik donker dag in ons geskiedenis word, nieteenstaande Cele se dom braggadocio.

Dit kan lei tot totale chaos en anargie – aangeblaas deur rassehaat en xenofobie.

Blaam gaan onmiddellik op onskuldige burgerlikes gepak word.

Dit is natuurlik geen uitgemaakte saak dat Meksiko gaan wen nie, want elke skeidsregter het sy prys.

Geweld sal die gevolg wees van die Suid-Afrikaanse swarte se “entitlement mentality” en die sieklike geloof dat die wêreld hom iets skuld. ‘n Psigose wat al geslagte gelede by hom deur die ANC geplant is.

Mandela se droom kan maklik in ‘n nagmerrie ontaard!

игры длядєвочєктопкарго отзыв

Wallonië word gesog by Franse

Enkele dae voor die Belgiese algemene verkiesing het ‘n peiling aan die lig gebring dat 66 persent van die Franse Wallonië by Frankryk wil inlyf, sou België ná die komende verkiesing uitmekaar spat. De Standaard haal syfers van ‘n peiling aan wat in die koerant, France-Soir gepubliseer is.

 In 2007 was nog net iets meer as die helfte van die Franse ten gunste van so ‘n inlywing. Die steun het hierna egter jaarliks toegeneem. Die peiling rep nie ‘n woord oor die toekoms van Brussel nie. Hoewel grootliks Franssprekend, val die hoofstad in Vlaamse gebied.

на 100Фильчаков прокурор харьков