Menings – Bladsy 21 – praag.co.za

Die nuwe kerk

Hiermee my beskeie mening oor 'n nuwe kerk wat onlangs ontstaan het.

Daar is heelwat mense wat sterk gekant is teen georganiseerde godsdienste. Soms wys iemand daarop dat die meer verligtes, byvoorbeeld dié aan die ooskus van Amerika, veel minder godsdienstig is as daai boerse mense van die Bible Belt wat so kinderlik glo.

Dikwels is daar ‘n punt hieraan. Die ateis wat dit sê, meen dat dit juis mense is wat "primitiewe" geloofstelsels aanhang, wat oor lae IK’s beskik en geneig is om sogenaamde rassiste te sou wees. Dit word selfs hardop gesê of blatant geskryf: gelowiges is dom en rassisties.

Die ironie is dat diegene wat so trots is op hulle eie ateïsme, heel dikwels niks van die aard is nie. Hulle besef nie hulle is ook juis self aanhangers van ‘n afgodediens wat ‘n hele aantal kenmerke met ander godsdienste deel, insluitende gedagtebeheer en woorde en idees wat taboe is.

Die ding se naam is die Nuwe Religie van Nie-rassigheid en Anti-rassisme, iets wat veral sedert die 1960’s baie in gemeen gekry het met godsdienste, tot op die punt dat dit ‘n surrogaat daarvoor geword het.

Aanhangers van dié religie beskou hulself gewoonlik as liberale en vrye denkers, maar hulle denke is juis nié vry nie. Hulle mag eenvoudig nie sekere goed sê of dink nie. Nes jy nie as ‘n Moslem Allah of Mohammed se name mag belaster nie, is daar sekere dinge wat jy as ‘n aanhanger van Anti-rassisme eenvoudig nie mag dink of sê nie. Dis byvoorbeeld heiligskennis om hardop te wonder of daar verskille in intelligensie oor rassegroepe heen is.

Die ateïs wat aan nie-rassigheid glo, lag vir iemand wat hy as Bybelse fundamentalis beskou; iemand wat wetenskaplike bewyse ignoreer dat die wêreld nie slegs 6000 jaar oud is nie, maar sien geen teenstrydigheid daarin dat hy sélf kies om die wetenskaplike studies wat aantoon dat swart atlete veel beter hardloop as blankes, te ignoreer nie.

Dít waarvoor hy die fundamentalis uitjou, is ironies genoeg presies dít wat hy self doen: hy weier om wetenskaplike bewyse wat die voete onder sy geloofstelsel uitslaan, te aanvaar.

Nes Mohammedane ‘n paar keer ‘n dag na Mekka moet kyk en bid, of Evangeliese Christene dit as hulle plig beskou om die Woord te versprei, voel die aanhangers van Anti-rassisme hulleself genoop om hulle evangelie telkens uit te basuin vir almal wat wil hoor. Die Moslems sê gereeld “Insjallah” (as dit God se wil is), en die Anti-rassis voel hy moet telkens verkondig hoe gekant hy teen rassisme sou wees. Ek lees somtyds hoe mense lyste maak van goed wat hulle haat soos toustaan, taxi’s en, natuurlik, rassisme. Dis asof hulle die predikante en ander lidmate van die kerk wil verseker dat hulle geloof nog suiwer is.

Nog ‘n kenmerk van 'n godsdiens is dat daar duidelik onderskeid getref word tussen die goeie en die bose. Die bron van onheil word hardop geïdentifiseer: die Mohammedane dig sonde en onheil aan Sjaitan toe, en die Christene aan Satan. Die aanhangers van Anti-rassisme dig bykans alles wat skeefloop toe aan hulle weergawe van Sjaitan: die (dikwels imaginêre) wit, manlike rassis.

Swak matriekuitslae? Dis apartheid se skuld, gepleeg deur wit, manlike rassiste. (Die religie kan egter glad nie verklaar hoekom swart kinders beter kon lees of skryf onder Bantoe-onderwys nie.)

Armoede? Ook wit rassiste en apartheid (g’n verduideliking word egter aangebied vir die res van Afrika se armoede nie.)

Indien iemand dit sou waag om ‘n ketter te wees, om die rigiede dogmas van die Anti-rassis te bevraagteken, gebeur presies dieselfde met hom of haar wat met ketters in die middeleeue gebeur het. Hulle word dikwels metafories op die brandstapel gebrand; ontslaan by hulle werk, gebrandmerk as ‘n rassis (=ketter) en dan deur die kerk van die Anti-rassisme verban of onder sensuur geplaas soos Martin Luther.

Wetenskaplikes by die WNNR wat kettery pleeg deur te wys op die gewelddadige aard van SA se samelewing, en dus kettery pleeg omdat hulle woorde op tekortkominge in die swart kultuur wys, word gekruisig en verloor hulle kontrakte.

Die fanatici van die kerk van Anti-rassisme voer presies dieselfde skrikbewind wat die Spaanse Inkwisisie destyds gevoer het.

Hulle is fanaties in hulle strewe om kettery, al is dit imaginêr, uit te snuffel en die pleërs daarvan te terroriseer. Nes die Katolieke Kerk en sy skrikbewind deur prinse en konings misbruik is vir politieke redes, het die nuwe skrikbewind van Anti-rassisme ook dikwels sy beslag in die nastreef van siniese politieke doelwitte.

Die nuwe religie pas Allan Boesak dus as hy homself wil verontskuldig wanneer hy by die armes steel. Dis apartheid en rassisme wat hom geld maak verduister het. ANC-segsman Carl Niehaus poog, kennelik met bitter min sukses, om die misdadige aard van die ANC te verbloem agter die rookskerm van ander mense se rassisme.

Die boodskap is: dis aanvaarbaar om te steel, te moor en korrup te wees, net solank jy darem nie ‘n rassis is nie.

светильники на дом

Die DA en Afrikaners

Die Vryheidsfront Plus se bewerings dat Pretoriase kandidate "oorgesien" word wanneer dit by plekke op die party se kandidatelys kom, is op sy minste kommerwekkend.

Hoewel die DA bekendstaan as "die grootste Afrikanerparty", met ongeveer 'n miljoen Afrikaners wat daarvoor stem, bestaan die vermoede steeds dat die ou liberale Prog-groepering, met Helen Zille as hul leier, die partyleierskap in 'n ystergreep het. Daarom verkies die party om Engelssprekende Johannesburgers op sy Gautengse kandidatelys te plaas, eerder as Afrikaanssprekende Pretorianers.

Hoewel die DA met behulp van die Kleurlingstem in die Weskaap beheer oor Kaapstad geniet en 'n kans staan om die provinsie in te palm, verteenwoordig die Gautengprovinsie steeds die ekonomiese en politieke swaartepunt van die land. Daar woon ook meer Afrikaners in Gauteng, in Pretoria en aan die Oos- en Wesrand, as in enige ander deel van die land of selfs ter wêreld, as mens die diaspora-Afrikaners in ag neem.

Soos ons op hierdie blad al male sonder tal geargumenteer het, verteenwoordig die PWV-gebied die hinterland van die Afrikaner. Dis hier waar ons 'n Eerste, Tweede en 'n Derde Republiek opgerig het en in die verlede vir ons vryheid gestry en gesterf het.

Die gedagte dat die liberale en toenemend linkse DA van Afrikanerstemvee in ons hinterland gebruik maak ten einde die agtergehaalde Prog-tradisie in die SA politiek te laat voortleef, laat voorwaar 'n wrang smaak in die mond.

Dan is dit ook so dat 'n groot groep Afrikanerpolitici in die DA hulself soos Sappe uit die jare twintig en dertig gedra, toe G.D. Scholtz gepraat het van "mense met Afrikaanse vanne maar wat hulself nie as Afrikaners beskou nie en eerder sal sterf as om Afrikaans in die parlement te praat".

Die DA skuld die publiek een of ander verduideliking oor die oorverteenwoordiging van die liberale Prog-element vanuit die noorde van Johannesburg en die agter-Tafelbergse dele van Kaapstad in die party en die oënskynlike miskenning van die party se groot aantal Afrikanerkiesers wie se sienings en kultuur nie in die party weerspieël word nie.

slots uk

SA Kandidate 2009

Die onlangse skeuring binne die ANC was te wagte. Die sogenaamde Young Lions, met behulp van die SAKP en Cosatu, het die binnekamers van ANC polities binnegedring en totale chaos veroorsaak. Dat dit goed was, is geensins te betwyfel nie. Ek dink baie min politieke ontleders het gedink dat ons demokrasie soos 'n reuse adrenalien inspuiting net 14 jaar vanaf ons eers demokratiese verkiesing sou kry.

Nie in hulle wildste drome het die Van Zyl Slabberts en Du Preez's gedink die ANC sou so vinnig in 'n sloot beland nie. Al ontken almal dit, bly die feit staan dat hulle teen 'n muur vasgejaag het met Mbeki se ontslag en hulle voortdurende pogings om Zuma te pootjie. Of dit egter nog die gewenste resultate gaan afwerp, moet gesien word. Ek dink Pieter Mulder se mening in sy toespraak tydens die inlywing van Mothlante, spreek absoluut boekdele. Die vraag staan steeds onbeantwoord, "Gaan hulle hierdie leeu kan tem?".

Wat egter interessant bly is die daarstelling van kandidate deur die verskeie partye. Die nuutgevonde KVP oftewel COPE van Lekota soek ondersteuning by oud-ANC-kandidate wat tydens hulle eerste politieke lopie op twyfelagtige en baie omstredene gedrag uit die party is. Of Allan Boesak so 'n goeie keuse was, is te betwyfel. Gaan hy werklik weer die vertroue van die kieserspubliek inwin na sy skuldigbevinding op aanklagte van diefstal?

Daar kan natuurlik geredeneer word dat hy weer 'n kans gegun moet word maar gaan dit werk, en hoekom moet die kieser in die land weer aan so iemand blootgestel word? Bring eerder nuwe bloed in soos die DA poog. Ek sien dat Niekie Van Der Berg se aanstelling deur die DA uit baie oorde sterk veroordeel word. Hy word ook gesien as die groot Afrikaner-hater wat as domastrant en arrogant beskryf word.

Ek dink dit is 'n briljante skuif en dalk kan hy die Koos Van Der Merwe van oudsher word wat die Natte dikwels pers in die gesig gehad het van ongemak. Die ANC, andersyds, kyk weer verlangend in die rigting van mense soos Winnie Mandela. Met 'n vuurhoutjie-of-twee-toesprakie kan sy dalk net die vonkie wees in die volgende ANC-kruitvat. Met Malema byderhand kan die tweetjies 'n gedugte span vorm om die demokrasie 'n ander vorm te gee.

Een ding is seker: Hier kom 'n ding. Politiek gaan na die verkiesing nooit weer dieselfde wees nie, altans nie vir die ANC nie.

Die plaaslike polisiestasie

Die ouer vrou wat voor my gestaan het, het nou op die bankie gaan sit en suig verveeld aan ‘n suigstokkie. Die een, wat nou heel voor in die ry staan, skel op haar in Tswana omdat sy nou in die ry verbygedruk het om daar te gaan sit. Sy skel ewe hard terug; ek lei af sy is moeg gestaan en sit net solank ‘n bietjie.

Die een in uniform wat by die toonbank help is agter by ‘n tafel doenig. Haar medehelper lag oor die telefoon, ook op die agterste tafel, haar rug dwars na die ry gekeer. Daar is nog drie ander in polisie-uniform, maar hulle is luidrugtig by die kluis se deur besig om bottels in ‘n krat te pak. Uit die skrams blik wat ek op een kry en die klanke wat my ore bereik, lei ek af dat dit bierbottels is. Die gepakkery neem al hulle aandag in beslag en wanneer hulle die kosbare krat terug skuiwe in die kluis, loop twee en die ander een gaan by die tafel sit. Daar is niemand by die toonbank waar ons gehelp moet word nie.

Ek lei af dat die suigstokkie waaraan die ouma met smaak suig, oorspronklik aan die peuter behoort het. Dié se ma had net-nou haar hande vol om te keer dat sy by die deur uitloop straat toe, maar nou kriewel sy hier al onder my voete rond en ek hou aan bont staan, net sodat sy nie aan my moet vat nie. My geduld begin uitloop – die ma staan nou verveeld agter my en grawe in haar neus – en die kleintjie is met ‘n ontdekkingstog onder my voete deur besig. Langs die muur staan ‘n kersboom.

Ek besluit om myself doelbewus daarop te fokus om my aandag af te trek van die omstandighede rondom my. In my gemoed woel dit oor die werk se skootrekenaar wat gistermiddag laat agter my bakkie se sitplek uit gesteel is. Ek wil gil en skree oor al my persoonlike goed op die rekenaar wat nou weg is en vir my so kosbaar en onvervangbaar is…die gedagte dat iemand anders daarin rond kan krap maak my gek. Ek onderdruk die begeerte om die engeltjie wat omgeval het en nou plat met haar gesiggie op die plastiese dennenaalde van die kersboom lê op te tel en regop neer te sit. “Ja Engeltjie,” dink ek, “ek voel ook of ek ook nie lus het om my kop op te tel nie.”

Ek het die jongman net skrams gesien toe ek ingekom het. Hy sit by die hokkies wat loodreg links afloop. Die redelose woede in sy stem het egter nou my onverdeelde aandag. Hy beduie aan ‘n meer senior offisier sy probleem. Hy het sy klagte in Afrikaans kom aanmeld, maar die vrou wat hom moes help het hom egter dadelik afgejak. Hy het nie beswaar daarteen om Engels te praat nie, maar om afgejak te word omdat jy Afrikaans praat, was vir hom een te veel. Ek loer om die pilare wat die toonbank in indiwiduele hokkies verdeel en sien die trane van magteloosheid in die jongman se oë.

Ek skat hom in sy middel of laat twintigs. Hy is nog rou oor sy kar se ruit wat uitgeslaan is en die (vir hom onvervangbare) kamera en radio wat gesteel is. Uit wat hy beduie verstaan ek dat hy deur die een, nou by die telefoon, afgejak is. Haar rug is in ‘n triomfantlike liggaamstaal na hom gekeer en sy lag en gesels met oorgawe. Die senior offisier paai vir die vale. Hy kry ‘n ander een om die verklaring af te neem, die jongman gaan sit en hulle begin om die vorm in te vul. Intussen het die een wat agter by die tafel was teruggekeer en die ry begin beweeg,

Asof van nêrens het daar darem nog een te voorskyn gekom en is daar skielik twee agter die toonbank. Die een by die telefoon het ook klaar gemaak, en nadat sy iewers anders heen was kom sit sy weer en wink my nader. Ek begin in Afrikaans, maar sy antwoord met so ‘n beslistheid dat ek dadelik begryp dat die gesprek in Engels sal wees of glad nie. Skrams sien ek teen die muurhorlosie, dat ek ‘n halfuur gelede al in die aanklagkantoor ingekom het, ek sluk en gee in. In my beste geradbraakte Ingels, met soveel as moontlik Afrikaanse woorde tussen in verduidelik ek en skrywe sy my verklaring in ‘n tipiese Afrika-Engels.

Ek voel naar. Die vrae wat sy vra is met soveel venyn, dink sy almiskie ek het gereël dat die rekenaar gesteel moet word, of mors ek nou haar kosbare tyd om nou ‘n klag te wil lê? Ek staan verwese teen die tiperende posisionele mag wat die uniform aan haar gee en sy nou duidelik op my afdwing. Gelukkig is dit na jare se tronk- en hofbesoeke nou nie meer vreemd vir my nie, maar vandag voel ek of ek dit nog minder as gewoonlik kan hanteer. Soos die jongman in die ander ry, wil die magteloosheid my oorweldig, ek het lus om te begin skree – maar ek ploeter voort. Die rooiboksindroom, noem my skoonma dit – die jongman was so verneder dat ek oorweeg het om toe te tree, maar ek het nie. Nes ‘n rooibok het ek gestaan en toekyk hoe hy val. Nou staan ek in die vernedering. In my alleenheid laat ek maar begaan. Gaan dit dieselfde wanneer verklarings met plaasmoorde geneem word? Ek wonder? Seker maar. In die algemeen laat ons maar net begaan, dink ek, ons taal word vertrap – ons mense word wreed vermoor en daagliks gaan ons stom net voort.

Op ‘n vraag of ek ‘n afskrif van die verklaring vir die versekering kan kry, antwoord die een wat flussies so oor die foon gesels het, en nou haastig is om van my ontslae te raak, dat ek die speurder wat pas ingekom het moet vra, sy kan nie nou weer opstaan en haar pos verlaat nie. Hy dring egter daarop aan dat ek wag vir die vingerafdrukdeskundige en ek gaan sit by die jongman, wie se verklaring intussen (in Engels) afgeneem is. Hy wag ook vir die man en ons begin gesels oor ons gesamentlike ellende.

Bitter vertel hy vir my dat hy pas ‘n paar maande gelede uit Engeland terug gekeer het, waar hy genoeg geld gaan verdien het om ‘n kar, ‘n karradio en ‘n ordentlike kamera te kon bekom. Nou moet hy die agterste klein ruitjie van die kar gaan vervang en dit is baie duurder as ‘n gewone vensterruit, die res is hy nie finansieel instaat om te vervang nie. Hierdie klas van ding maak dat hy nie in Suid-Afrika wil bly nie, maar sy verloofde het te veel terug verlang. Sy woon egter in die Kaap en daar is die misdaad nie heeltemal so erg soos hier by ons in die noorde nie.

Hy vertel dat iemand wat by ‘n winkel in Engeland werk hom drie dae nadat hy die beursie op hul toonbank vergeet het, opgespoor het en die beursie aan hom terugbesorg het. Sonder ‘n pennie kort! Hy lag wrang en vertel dat die Engelse hom gewaarsku het toe hy Glasgow toe gegaan het, dat dit die gevaarlikste stad in die eerste wêreld is, 17 moorde per jaar!

Soos twee skape oppad na die slagpale sit ek en hy ons lot teenoor mekaar en beklae. Voor die uur en ‘n half, wat ons moet wag, egter om is, droog ons gesels op en verval ons elkeen in ons eie gedagtes. Wat by my op kom is die hele aanklagkantoor se algehele traagheid. Dit staan in skrille kontras met die polisie en taakmag se flinke optrede waarmee hulle my huis, waar ek enkel en alleen woon, gedurende 2003 tydens ‘n Hopper-operasie omsingel en deursoek het. Ek dink aan die jongman se voorval en hoe gereeld sulke dinge voorkom.

Doen ons genoeg vir Afrikaans in die besonder en vir die Afrikaners in die algemeen? Is die Jongman by enige iets betrokke om weerstand te bied teen wat ons beleef, nee dit blyk nie so nie. Sal hy betrokke raak? Moontlik – maar nie maklik nie. En ek? Moes ek nie maar tot sy bek-geveg toe getree het nie? Sou dit gehelp het? Ek dink nie so nie – wat ek wel weet is dat ek laat slap lê het. Tot my skande het dit my groot skade en ‘n besoek aan die polisiekantoor gekos om te besef dat daar gelukkig ‘n hele jaar voorlê, om aktief aan aksies vir Afrikaans deel te neem…

Die vingerafdrukdeskundige maak verskoning, hy is verskriklik besig. Ek het verniet vir hom gewag – die vingerafdrukke het afgereën. Hy gee my egter die goeie raad dat ek vir die ondersoekbeampte die 3G-kaart (wat in die skootrekenaar is) se moet nommer gee, dan kan hulle dit opspoor sodra die skelms die internet gebruik. Ek gaan haal gou die nommer van die kaart by die kantoor. Terug by die aanklagkantoor het my klagte het darem intussen MAS-nommer gekry: 184(en dit is vandag die tiende)! Op my navraag neem die een agter die toonbank my deur na ‘n kantoor waar die bruin lêers gestrooi oor die tafel lê. Die offisier wat daar die botoon voer verstaan ook nie ‘n woord Afrikaans nie.

Ek probeer in Engels verduidelik, maar van skone uitputting en na-skok kan ek om de dood nie op die regte woord vir ondersoekbeampte kom nie. (Daar staan ‘n stuk of vyf van hulle rondom die tafel om die werk te verdeel.) Die enigste blanke man lag, help my reg en verduidelik dat ek dit net weer aan almal van hulle van die 3G-kaart moet verduidelik. Ek verduidelik so goed ek kan. Hy neem die nommer van die 3G-kaart uit my hande uit, ja hy verstaan, hulle sal kyk. Die res kyk my egter met skaapagtige uitdrukkings aan: ek verwag tog nie dat hulle die skootrekenaar sal opspoor nie?

Oppad uit stap ek vlak langs die kersboom verby. Die engeltjie lê nog steeds met haar vlerkies regop in die lug. Skielik is ek tot die dood toe moeg: “Ja, lê maar, Engeltjie” groet ek haar, “wat hier aangaan is ek seker is selfs te erg vir ‘n engel om te aanskou…”become an instagram model

Hier gaan ons weer!

Ek is van mening dat die meeste mense vir ‘n party stem oor die indruk of persepsie wat hulle van ‘n party het en nie sodanig oor die beleid van die party nie. Die indruk word hoofsaaklik deur die media geskep.

Die media kan ‘n party maak of breek.

‘n Sprekende voorbeeld daarvan kan in ons eie onlangse verlede gevind word.

U sal onthou hoe dat in die laat tagtiger jare net na die groot Inligting skandaal van die Nasionale Party die HNP al sterker geword. In elke tussenverkiesing het hulle steun gegroei en is die meerderheid waarmee die NP in vorige verkiesings gewen het, dramaties afgebring.

Met die algemene verkiesing van 1981 het die HNP sodanig gevorder dat hulle in Transvaal een derde van al die stemme op hulle verenig het. Landwyd het die HNP meer stemme as die amptelike opposisie die Progressiewe Federale Party behaal! Sou Suid-Afrika destyds ‘n proporsionele kiesstelsel soos tans die geval is gehad het, sou die HNP in 1981 die amptelike opposisie geword het.

Vir ontnugterde Afrikaners het die HNP almeer aantreklik geword. Desnieteenstaande het die HNP daardie jaar geen setel kon wen nie.

Maar die skrif was egter teen die muur vir baie NP-volksraadslede soos dr. Ferdie Hartzenberg en dr. Andries Treurnicht. Dit was vir almal duidelik dat dié volksraadslede met die volgende algemene verkiesing uit die groen kussings gelig sou word.

Dié groei in die steun vir die HNP het die skeuring in die Nasionale Party in 1982 te weeg gebring en die daaropvolgende stigting van ‘n nuwe politieke party naamlik die Konserwatiewe Party.

Ek onthou ook die volgepakte sale waar die HNP vergaderings gehou het. Dit was opsetlik ontwrig deur gestuurde dronk, breinlose Boere. Die media was lief om daaroor te berig, maar dié taktiek kon die opgang van die HNP nie gestuit nie.

Voor die 1981 verkiesing was die media en hulle geldbase se strategie gewees om die leiers van die HNP te vervolg en te beswadder. Maar die mediabase kon die HNP se trompetwoorde van taal, volk, vaderland en vryheid nie met hulle perse en tikmasjiene doodskryf nie.

Toe kom die stilstuipe – die nuwe strategie van die mediabase. Omdat die HNP nie doodgepraat of doodgeskryf kon word nie, moes die HNP doodgeswyg word. En die KP as die WEN-party uitgeBeeld word.

Die mediabase se strategie het uiteindelik daarvoor gesorg dat geen Afrikanerinvloed meer geld nie. Van die illustere NP het minder as niks oorgebly.

Niekie van den Berg, jongste politieke nar?

Die nuus vandeesweek dat die omroeper Niekie van den Berg tot die politiek toetree as DA-kandidaat, beklemtoon die tekort aan enige geloofwaardige politieke leierskap in die land. Die DA moet werklik desperaat wees om die aanbieder van die "Sê wie"-program, wat as polities korrekte Afrikanerhater bekendheid verwerf het, op sy kandidatelys te plaas.

Ook in die ANC is daar natuurlik hordes sogenaamde parlementslede wat nie in staat is om op enige ander manier 'n salaris te verdien nie en gereeld gekke van hulself maak in hul openbare uitsprake. Diegene wat kraters van hulself maak, verteenwoordig miskien nog die room van die room, want 'n groot gros ander woon nie eens die parlement by nie of raak op die banke aan die slaap.

Moontlik sal Niekie van den Berg met sy domastrante menings wat op volslae onkunde oor die politiek en die geskiedenis gegrond is homself tuisvoel in die parlement, gegewe die materiaal wat reeds op die banke sit (of slaap). Dis egter nog nie 'n goeie rede vir 'n opposisieparty om so 'n nar as moontlike verteenwoordiger van kiesers te oorweeg nie.

обработка цена Данильченко

Miskien soek VSA na blanke immigrante?

Na aanleiding van Dan Roodt se nuutste rubriek oor die negatiewe demografie van blanke Amerikaners wonder ek net of die regering van die VSA maatreëls hierteen neem.

Ek sinspeel nou op die feit dat die laaste paar dae/weke sien ek gereeld internetadvertensies vir groenkaarte. Ofskoon die advertensies multikulturalisme benadruk, wonder ek of hulle nie dalk eintlik na wit Protestante op soek is nie.

Die groenkaartadvertensies is nogal vreemd, gegewe die feit dat die werkloosheid in die VS nou al oor die 7% gestyg het.

Die kans bestaan ook dat hulle juis op soek is na kandidate wat ekonomies effektief is vir die land, want onder Obama gaan die VS nader na 'n welsynstaat neig, en welsynstate kos baie geld en het 'n sterk middelklaslokomotief nodig.

Weet iemand dalk meer hiervan?

Фильчаков Харьков

ANC-bewind maak oorlog teen Afrikaans

Die soveelste voorval waarin 'n Afrikaanse skool deur amptenare van die provinsiale onderwysdepartement oor taal geteister word, is besig om hom by die Hoërskool Hans Strijdom op Naboomspruit af te speel. In 'n georkestreerde set is tien Engelssprekende kinders by die skool ingeskryf en word daar nou daarop aangedring dat die skool ook Engelsmediumklasse moet aanbied.

Hoewel die Skolewet bepaal dat die beheerliggaam van 'n skool sy taalbeleid en onderrigmedium bepaal, steur die ANC se onderwysdepartement hom eenvoudig nie aan die wet nie en is besig om een Afrikaanse skool na die ander te intimideer ten einde Afrikaans as onderwystaal te ondermyn en op die duur te vernietig. Toe die Hoërskool Ermelo en sy gewilde hoof, mnr. Koos Kruger, gepoog het om beswaar teen dié intimidasietegniek te maak, is Kruger summier deur die departement ontslaan. Ook die ANC-minister van onderwys, Naledi Pandor, wat nie eens kan verseker dat eksamenuitslae op die juiste datum bekendgemaak word nie, het aktief aan die veldtog teen Afrikaans by Hoërskool Ermelo deelgeneem en selfs die regbank is gepak met Afrikaansvyandige regters wat 'n hardhandige en ongemotiveerde uitspraak teen die skool gelewer het.

Dit is so helder soos daglig dat die huidige bewind 'n waaragtige oorlog teen Afrikaans voer. Soos Robert Mugabe ten noorde van ons, mag hy hom uiteindelik tot ekstremisme wend om sy doelwit te bereik. Die onderwysdepartement se vyandigheid jeens Afrikaans word deels gemotiveer deur 'n oorgeneemde Brits-koloniale bewussyn waar Engels gesien word as "die betere taal", die taal van die elite waarin daar dikwels op ander neergesien word. Die teenstrydige element hier is natuurlik dat Afrikaanse skole soveel beter presteer as Engelstalige skole, soos einde verlede jaar geblyk het toe die matriekuitslae bekendgemaak is.

Die onderwysdepartement word deur psigopate bestuur vir wie voortreflike, rustige, gedissiplineerde, goed presterende skole 'n steen des aanstoots verteenwoordig. Mugabeagtige burokrate wil Afrikaanse skole destabiliseer en afbreek ten einde juis hul unieke bydrae tot Suid-Afrika se kundigheid en intellektuele kapitaal tot niet te maak. Andersins spruit hierdie vyandigheid ook uit rassejaloesie. Immers word die departement nie net gemotiveer deur sy negentiende-eeuse Boerehaat jeens Afrikaans en Afrikaners nie, maar ook deur 'n soort rassenyd wat weereens sy oorsprong in Zimbabwe het.

Nadat Kader Asmal die meeste Afrikaanse universiteite vernietig het en gereduseer het tot grotendeels Engelstalige en minderwaardige kolleges waar ideologiese breinspoeling 'n groter plek het as akademiese studie, wil Pandor en haar fanatiese amptenare dieselfde met ons Afrikaanse hoërskole bereik. Saam met Afrikaans, sal gehalte ook uitgesmyt word.

Die vraag is hoe lank Afrikaners nog hierdie volgehoue aanslag op ons taal, kultuur en mees basiese regte gaan verduur voordat een of ander vorm van georganiseerde opstand gaan plaasvind? Dit help nie dat mnr. Jacob Zuma positiewe geluide oor Afrikaners maak terwyl sy ministers en amptenare 'n hele veldtog teen ons voer nie.

Ons doen 'n beroep op elke Afrikaanse organisasie om die gepoogde verengelsing van Hoërskool Hans Strijdom te verwerp en 'n gesamentlike front teen die minister se volgehoue anti-Afrikaanse beleid te vorm.

Ons het al gesien dat woorde en argumente geen uitwerking op Pandor en haar sluwe taalmoordenaars het nie. Optrede, selfs drastiese optrede, is nou nie net geregverdig nie, maar noodsaaklik.

Die skrif is aan die muur vir Afrikaans as onderwystaal en as kultuurtaal. Ons mag nie dat 'n dik en ongeskikte Swazi-immigrant, wat nie eens verblyfreg in ons land behoort te geniet nie, ons kosbare skole wat oor meer as 'n eeu deur hardwerkende Afrikaneronderwyseresse en – onderwysers opgebou is, vernietig nie.

free bet online

Owerheidsaggressie maak Afrikaners woedend

Die verbysterende en blatante aggressie waarmee die owerheid voortgaan om Afrikaansmediumskole te vernietig, maak Afrikaners woedend. Hoërskool Hans Strijdom in Naboomspruit (Mookgophong) is die nuutste slagoffer in die regering en sy miserabele Onderwys Departement se visier. Die skool se beheerliggaam word nou gedwing om die status van dié skool na dubbelmedium te wysig.

Ons het Donderdag 15 Januarie gesien hoe die SABC ingespan word om Hoërskool Hans Strijdom se beheerliggaam op televisie as rassiste voor te stel in die aanskyn van arme swart “Engelse” kindertjies wat in die skool se uniform met slagspreuke paradeer waarin hulle aandring om tot die skool toegelaat te word. Dit, terwyl dié betrokke kinders reeds daar skoolgaan!

Mnr Athol Saunders, voorsitter van die beheerliggaam se vrees dat die skool se waardestelsel, etos, Calvinistiese basis, dissipline en hoë onderrig standaarde verwater sal word indien die skool na dubbelmedium oorskakel, is nie ongegrond nie.

Die staat doen slegs lippediens aan moedertaalonderrig en die swak matriekuitslae is onder andere die gevolg daarvan.

Verder behoort dit nou vir almal duidelik te wees dat die owerheid, deur die vernietiging van Afrikaansmediumskole, besig is om ons taal Afrikaans te vermoor.

Tans is slegs 3% van alle skole in Suid-Afrika suiwer Afrikaans.

Volgens mnr Louis Smuts van Tabok sal daar teen die huidige tempo in 2012 geen Afrikaansmediumskole oor wees nie.

Het die tyd nie dalk aangebreek dat die Afrikaner saamstaan om die euwel hok te slaan?

86 справка

‘n Afrikanerraad sal ons volksbegrip versterk

Die verkiesing is op hande. Ná die verkiesing verby is, is die vraag: hoe gaan die Afrikaner vir die daaropvolgende vyf jaar uitsien totdat daar weer ‘n verkiesing plaasvind? Ons kan net spekuleer. Wat wel feitlik is, is die volgende:

FEIT – daar sal geen Afrikanervolkstaat in die volgende vyf jaar wees nie. Elke daaropvolgende jaar verflou die haalbare kanse vir die stigting van enige vorm van ‘n volkstaat.

FEIT – dat daar geen noemenswaardige geboorte-aanwas onder Afrikaners sal plaasvind nie

FEIT – dat die persentasie van Afrikaners teenoor die totale bevolking verder sal krimp as gevolg van die volgehoue felle swart bevolkingsaanwas (nieteenstaande VIGS), swart buitelandse instroming en Afrikaneremigrasie. (Tans vorm die Afrikaner net 6%, en blankes gesamentlik 11% van die totale bevolking van 44miljoen. In 1948 toe die Nasionale Party aan bewind gekom het, was die Afrikaners 12%, die blankes gesamentlik 20% van die totale bevolking van 20miljoen.)

FEIT – al stem die Afrikaner vir watter party ook al (of hy stem glad nie) vanjaar se verkiesing, sal die Afrikaner geen impak op die politiek meer hê nie.

FEIT – die Afrikaner is ‘n permanente minderheid in ‘n permanente swart-beheerde staat.

FEIT – die Afrikaner is vir altyd nie meer ‘n homogene volk wat godsdiens betref nie en huldig ‘n wye spectrum van sieninge.

FEIT – die Afrikaanse taal en kultuur onder Afrikaansprekendes sal sterker daar uitsien, maar wat wel te bevraagteken is: gaan die Afrikaner homself nog as ‘n VOLK vorentoe beskou?

Daar bestaan verskeie opsies rakende 'n Afrikanervolksbegrip:

Drome droom (‘n steriele en wanhopige strategie):

Droom oor die herstel van die vorige politieke bestel waar ‘n wit minderheid met ‘n wit president ‘n swart meerderheid oorheers en onderdruk. Die enigste moontlike strategie is ‘n gewelddadige oorname deur ‘n handjie vol verregse Afrikaners wat nie die meerderheid-Afrikanersteun sal geniet nie.
Droom van ‘n wit volkstaat waarheen die oorgrote meerderheid Afrikaners nie wil verhuis nie.
Droom dat die swartes in so ‘n mate sal onderverdeel dat ‘n regering nie gevorm kan word nie en waar die verdeelde Afrikaner die leemte sal vul.
Droom dat die Afrikaner ‘n uitverkore volk is en waar God in die bres vir die Afrikaner sal tree tot nadeel van Sy volgelinge onder die swartes.

Emigreer: Sekere Afrikaners voel sterk genoeg om hulle taal en kultuur prys te gee, solank hulle tussen ‘n meerderheid ander blankes kan wees, dus verkies hulle eerder om te emigreer na lande wat 'n bewysbare meerderheid blankes het. Ten minste is hierdie ‘n haalbare oplossing vir sommige, al maak dit die volksbegrip seer.

Niks doen nie: Gevolglik, elke onheil wat die Afrikaner tref, is rede om die swartes daarvoor te blameer. Die aanhoor van die gedurige klaagliedere en selfbejammering en die uitwys van swart onvermoë hou aan, “ad nauseam”.

Afrikanerraad: Die stigting van ‘n buiteparlementêre staatsondersteunde Raad vir Afrikaners wat die volle spektrum van Afrikanerdenke sal verteenwoordig, Ou uitgediende strategie word verwerp en nuwe strategie word geïmplementeer om na Afrikanerbelange om te sien in ‘n vyandige see van swart haat en vooroordeel teenoor hom.

So ‘n Raad is konstitusioneel haalbaar en geregverdig. Adisionele belasting word van elke Afrikaner deur die staat namens die Raad gehef om uitvoering aan die Raad se doelwitte te kan gee soos bv. eie onderwys, werkskepping, ens. Sodanige Raad kan ook verteenwoordiging aan die Raad van Tradisionele Leiers in die Parlement verleen.

Die VF+ sou die idiale medium wees om so ‘n konsep te loods en moontlik daardeur meer Afrikanersteun te verkry, eerder as hulle steriele ondersteuning van die Oraniabegrip as antwoord vir die breë Afrikanervolk. (Terloops die Oraniabegrip is idiaal vir ‘n klein minderheid Afrikaners, maar is nie ‘n antwoord vir die breë Afrikanervolk nie).

Ten minste, met die stigting van ‘n Afrikanerraad, sal die Afrikaner oor die kort en lang termyn ‘n politieke medium hê, wat hy nie in die parlement sal kan bekom nie, om uiting aan sy belange te kan gee, eerder as soos tans, om niks te hê nie. So ‘n Raad sal ook die volksbegrip verstewig.

справка 082у

Wat van die ou bul, Pik?

'n Skitterende artikel deur Gustav Venter oor Naspers se ou koei genaamd "apartheid". Maar Naspers het ook ‘n ou bul genaamd Pik. En die kalwers skryf onder skuilname en braak op hul borste oor ons grootste militêre prestasie ooit.

Want was hy nie eens minister in beheer van die pers nie? Soos ‘n goue (gagga-) draad loop sy vernietigende spore tot vandag toe. Op die TV se "Grensoorlog" rasionaliseer hy self in sy eie woorde hoekom hy die militêre stryd teengestaan het.

Maar hoekom hy die propagandaprojek van die departement van Inligting ook gesaboteer het, is onverklaarbaar want dit het ons Afrikaners nie alleen militêr nie maar ook moreel ontwapen. En ook ontman soos wat dit wil voorkom in die Afrikaanse pers as 'n gay kinderlose spul hofnarre, op pad na nêrens, wat net gedurig besig is met hul eie ongevalle.

Maar nie almal nie!

Waarvan PRAAG-skrywers voorloop op die pad van geregtigheid en waarheid omdat dit alleen ons sal vry maak.

suckers slot топкарго кидалы

Apartheid is ‘n gerieflike slaansak

Zelda Jongbloed, adjunkredakteur van Die Burger, wat so gal braak teen die vorige regering se onderwysbeleid, behoort die volgende feite, wat ’n gerekende konsultantefirma in Johannesburg op die gebied van onderwysstandaarde vir 14 jaar op rekord het, ook onder haar lesers se aandag te bring:

In 1994 kon slegs ’n skandalige 51% van Afrika-taliges wat destyds matriek geslaag het, Standaard Funksioneel Geletterdheidstoetse slaag. Die destydse onderwysstelsel dra sekerlik die skuld.

Vanaf 1994 het hierdie syfer van 51% konsekwent bly daal totdat dit aan die einde van 2007 op slegs 19% gestaan het. En dit daal steeds. Daarom wag ons met ingehoue asem vir 2008 se toetsresultate.

Wat sê hierdie syfers eintlik? Net maar dat die huidige onderwysstelsel slegs drie en ’n half present van die Afrika-talige kinders wat in graad 1 opgeneem word, uiteindelik na 12 jaar as opleibare werknemers aan Suid-Afrika se werkgewers gelewer word. En hoekom? Die grootste rede sekerlik te wyte aan eenogige onkundige politieke leiers wat probeer onderwysleiers speel en oningeligte ouers wat dink hulle kinders moet in Engels opgevoed word en nie in hulle moedertale nie – want hulle politieke leiers sê so. Die ANC, as ek dit nie mis het nie, me. Jongbloed.

Apartheid is ’n gerieflike slaansak, want dit kan nie terugslaan nie.

ппр оборудования Фільчаков прокурор

Werf n?? buitelandse Afrikaners vir eie gebiede

Daar was vandag 'n praatjie oor Radio RSG wat ondermeer gegaan het oor werkloosheid, die ekonomiese krisis, en Suid-Afrikaners in die buiteland wat wil terugkom.

Daar is genoem dat daar binnekort sowat 20-miljoen mense wêreldwyd hul werk gaan verloor, wat direk verband hou met die internasionale ekonomiese krisis. Daar is ook genoem dat "baie" Afrikaners in die buiteland nou huistoe wil kom.

Na my mening skep dit nou vir ons, wat volkstaatondersteuners is, 'n ideale geleentheid om ons mense met ope arms terug te verwelkom, maar, om hulle terselfdertyd te oorreed, en te help, om nie weer na die misdaadvoos-gebiede waar hulle vandaan kom, terug te keer nie.

Daar moet werkverskaffingsburo's geskep word wat hierdie mense kan help. Maar, daar mag geen gras onder ons voete groei nie. Daar moet vinnig en doelgerig opgetree word.

Ons het die afgelope paar maande dikwels op hierdie forum gesels oor die belangrikheid dat Afrikaners moet "konsolideer". Wel, nou is die mees ideale geleentheid om dit te doen. Laat ons vasstel watter distrikte in Suid-Afrika die veiligste is, en laat ons dan hierdie mense in die buiteland help om liewer na plekke soos Orania, Lambertsbaai, Vredendal, Vredenburg, Britstown, Strandfontein, Doringbaai, Nieuwoudtsville, Calvinia, Williston, Carnarvon, Clanwilliam, Elandsbaai, ens., te verhuis, eerder as om maar net weer na die misdaad-paradyse terug te keer.

Afrikaners met leierskap, geld, talente en wilskrag, kan baie help deur nuwe maatskappye te stig en van hierdie terugkerendes met werksgeleenthede te help.

Al wat ek nie weet nie, is "hoe kom ons by regstellende optrede en transformasie verby?!" Die geleerde mense in die politiek sal seker vir ons daar kan help. Dit help nie ons stig 'n maatskappy in byvoorbeeld Lambertsbaai (met die doel om werklose Afrikaners te help), en die regering sê ons moet 90% van die werknemers in die Transkei gaan werf om in Lambertsbaai te gaan werk nie. Daar moet 'n plan gemaak word om SLEGS Afrikaners na die Weskus en die Bo-Karoo te lok. Anders sny ons net ons eie kele af.

Gedoe oor rasseterme verraai Westerse siekte

Skinderstories oor die Britse koninklike gesin wat plaaslik opgeslurp word, bevestig gewoonlik die koloniale aard van die Suid-Afrikaanse samelewing of ten minste 'n deel daarvan.

Die jongste sensasionele item wat die beroemde Britse poniekoerante aan ons opdis, oor prins Harry se gebruik van die woord "Paki", is egter 'n perd van 'n ander kleur, by wyse van spreke. Die term, wat die Engelse prins al 'n hele tyd gelede tydens 'n privaatgesprek in 'n grap gebruik het, word tans aan die groot klok gehang. Selfs die Britse eerste minister, Gordon Brown, het hom verplig gevoel om te verklaar dat die gebruik van die woord "Paki… onaanvaarbaar is en geen plek in die Britse samelewing het nie".

"Paki" kan beswaarlik 'n vloekwoord wees, aangesien die nagenoeg 173 miljoen inwoners van Pakistan dit trots as die prefiks van hul vaderland se naam gebruik. Weliswaar beskik "Paki" binne 'n bepaalde konteks – soos die woord "Boer" insgelyks – oor negatiewe konnotasies, maar kan 'n mens iemand kwets met 'n lettergreep wat gedeeltelik sy land van herkoms benoem?

Op 'n ander vlak verraai die huidige herrie rondom Harry egter die Westerse siekte wat met "wit skuld" verband hou. Gekleurdes beledig elke dag blankes, en geen haan kraai daarna nie. So pas het twee swart polisiemanne 'in Suid-Afrika n boer van Odendaalsrus 'n "wit hond" genoem en hom met 'n wapen gedreig. Sulke bullebakkery, nogal deur die polisie, veroorsaak geen nasionale of internasionale insident nie, omdat die daders swartes is en die slagoffer 'n blanke.

Die omgekeerde, selfs waar iets taamlik onskuldigs soos die uiter van "Paki" deur 'n lid van die Britse koninklike gesin ter sprake is, word as "rassisties" verwerp en daar word selfs oproepe om straf en vervolging gedoen.

Westerlinge se oordrewe skuldgevoelens oor hul koloniale verlede speel 'n rol by die histrioniese openbare boetedoening waaraan Gordon Brown hom nou ook skuldig maak. Gekleurdes beskou "rassisme" en alles wat daarmee saamhang as 'n godgegewe geskenk waarmee blankes geïntimideer maar ook verdeel kan word met as uiteindelike doelwit die aftakeling van die Westerse kultuur en identiteit. In 'n land soos Suid-Afrika het vele gekleurdes al ryk geword uit blanke skuldgevoelens en verteenwoordig die ANC se transformasiewetgewing 'n meer radikale vorm van eertydse Amerikaanse wetgewing rondom voorkeurbehandeing vir swartes op vele gebiede, ook wat sake en handel betref.

Ongeag die manewales van die Britse poniepers wat meen dat hulle prins Harry met sy jongste faux pas op heterdaad betrap het, word Brittanje steeds deur Britte regeer en is hul amptelike taal steeds Engels. Suid-Afrika, daarenteen, word nie meer deur Afrikaners regeeer nie en Afrikaans het so te sê as opebare en ampstaal in ons land verdwyn. In Brittanje bestaan daar ook nie die soort drakoniese en anti-blanke transformasiewetgewing wat 'n mens in Suid-Afrika aantref nie.

Vir Afrikaners verteenwoordig die nuwe moralisme of Victorianisme rondom ras 'n luukse wat ons nie kan bekostig nie. Ons sukkel naamlik om te oorleef in 'n land waar een ras en etniese groep 'n ander onbeskaamd oorheers. Ons bevind ons gewoonlik aan die ontvangkant van rassistiese gedrag of rassehaat.

Daarom behoort ons, anders as die Britte nou met hul prins, nie onder mekaar vlieë af te vang oor die gebruik van redelik onskuldige skeltaal nie.

Ons probleem – om as rasseminderheid op 'n swart vasteland te oorleef – is soveel groter as om "Paki" te sê of nie te sê nie.

хамам спб