Jean-Pierre Bemba
Die verslane presidensiële kandidaat tydens die onlangse verkiesings in die Demokratiese Republiek van die Kongo, Jean-Pierre Bemba, skuil tans in die Suid-Afrikaanse ambassade in die hoofstad Kinshasa na ’n dag van skermutselings tussen sy wagte en die DRK-regeringstroepe.
Ten minste twee burgerlikes is dood en ’n dosyn gewond Donderdag tydens die geweld in die hoofstad wat oor die afgelope tyd kalm was na afloop van die historiese verkiesings verlede jaar. Tydens dié verkiesings is 30 mense gedood. Joseph Kabila het 58 persent van die stemme op hom verenig en Bemba 42 persent.
Buiten dat klagtes oor misdaad as rassisme afgemaak word, is een van die mees algemene clichés wat mens gereeld uit veral die monde van die ANC-regime hoor dat armoede tot misdaad lei. Daar is ooglopende foute in dié argument, byvoorbeeld dat armoede geensins die buitensporige vlakke van onnodige geweld waarmee misdaad in Suid-Afrika dikwels gepaard gaan, kan verklaar nie. Dit is onmoontlik om ’n verband te trek tussen armoede en die moord op onskuldige mense waarin dikwels slegs ’n selfoon gesteel word.
Die mediaberigte oor die onluste in die Utrechtse volksbuurt Ondiep het wyd uitgekring oor die wêreld. Een van die buurtbewoners vertel herhaaldelik op die Nederlandse nuus dat daar “haat en nyd” tussen “ons” en “hulle” is. Die hele episode was gemasker agter sokkerondersteuners wat onluste veroorsaak, en die kwessie van etnisiteit was behoorlik weggesteek agter hierdie opvatting. Om die waarheid te sê het ek eers op die Praag webblad verneem dat die insident ’n sterk etniese lading gehad het. ’n Mens kan stel dat ek ook vasgevang was in die web van halwe waarhede wat die media geweef het oor die situasie, selfs al was ek in Utrecht ten tye van die opstande gewees verlede week. Daar het ek geen teken van onluste gesien nie, hoewel ek weliswaar in die stadsentrum was en nie in die wyke nie.
