Kategorie: Briewe

In sy verdere artikel gee Habib eintlik self die redes:

* Nog net sekere kursusse aan die UJ word nog in Afrikaans aangebied.
* Afrikaanssprekende studente beweeg na “n makliker omgewing”.

Die makliker omgewing is natuurlik ‘n eie Westerse kultuur- en beskawingsomgewing.

Volgens Habib vra SA van ons om buite die grense van Afrikanerskap te beweeg. Neem in ag dat die UJ, die vroeëre RAU, met bitter skaars fondse deur Afrikaners neffens WITS opgerig is, om ‘n Afrikaanse akademiese kultuuromgewing te skep. Afrikaners wat wel buite die eie kultuurgrense wou oorbeweeg, kon dus rustig WITS toe gaan, soos baie inderdaad gedoen het.

Dit sou tog ‘n daad van patriotisme gewees het as nie-Afrikaanse studente op groot skaal buite hulle eie kultuurgrense beweeg het om by ‘n suiwer Afrikaanse universiteit te studeer en by die destydse etos en kultuur van RAU in te val. As hulle so gedoen het, sou hulle ‘n beter begrip van die Afrikaner kon ontwikkel.

Waarom moet dit nou juis weer net Afrikaners wees wat buite hulle grense moet beweeg? Wat by RAU gebeur het is eenvoudig: Afrikaners is van ‘n tersiêre instelling beroof, ja dis gesteel, en sistematies verengels en verafrikaniseer. Daar is nie rekening gehou met die feit dat gedwonge afrikanisering tot afskeiding aanleiding gee nie. Inmiddels waarborg die grondwet [art 31(1)(b)] dat persone wat aan ‘n kultuur-, godsdiens- of taalgemeenskap behoort, nie die reg ontsê mag word om saam met ander lede van daardie gemeenskap kultuur-, godsdiens- en taalorgane van die burgerlike te vorm, in stand te hou en daarby aan ter sluit nie.

Volgens Habib was hulle (“ons”) mandaat om presies die teenoorgestelde aan die RAU te doen as wat die grondwet blykbaar sinloos bepaal. Wie is die “ons”? Is dit die ANC?

casino sites noФільчаков Олександр Васильович

Interne selfbeskikking kom tot stand waar ʼn staat voorsien in die taal en kulturele behoeftes van ʼn minderheidsgroep en ook toelaat dat die minderheidsgroep effektief deelneem aan die gemeenskaplike politiek van die land. Eksterne selfbeskikking of sesessie word in die algemeen ongunstig ontvang in die internasionale gemeenskap. Eensydige sesessieverklarings is ekstreem en vind slegs plaas in sorgvuldig gedefinieerde omstandighede mits ʼn homogene groep (polities, kultureel, religieus, ens) gekonsentreerd ʼn spesifieke geografiese gebied beset.

Selfbeskikking word oor die algemeen beskryf as ʼn beginsel en nie ʼn reg nie, met die voorwaarde dat die groep wat selfbeskikking opeis, oorwegend ʼn spesifieke territoriale gebied moet bewoon. Die uti possidetis-doktrine (beginsel van territoriale integriteit) word onderhou deur die internasionale gemeenskap in terme dat die territoriale integriteit van soewereine state nie bedreig of ontwrig moet word nie. Alhoewel die Afrikaner kwalifiseer in terme van kulture aspekte om as ʼn homogene groep te eis vir selfbeskikking, beset die Afrikaners nie ʼn territoriale gebied nie en sal moeilik op grond van uti possidetis kan aanspraak maak op selfbeskikking.

Waar staan die Afrikaners tans met betrekking tot selfbeskikking? Die algemene aanduiding soos dit manifesteer in die ondersteuning van politieke partye is dat die meerderheid Afrikaners of blankes in die breër sin reeds interne selfbeskikking gekies het. Die effek van misdaad, plaasmoorde, regstellende aksie, SEB en die talle voorbeelde van wanbestuur op alle regeringsvlakke moet nog bepaal word en sal in die huidige omstandighede ʼn bruikbare, indien nie noodsaaklike, tema vir navorsing wees.

Afrikaners het egter nog nie die punt van ʼn gemeenskaplike vryheidswil bereik nie. Die grootste struikelblok om die gemeenskaplike vryheidswil te mobiliseer is geleë in die Afrikanerdiaspora. Afrikaners is verspreid oor die hele Suid-Afrika en ongeveer een miljoen Afrikaners het reeds geëmigreer. Een van die kernvoorwaardes vir selfbeskikking is dat die groep wat daarop aanspraak maak die meerderheid moet wees in ʼn spesifieke geografiese gebied.

Die kernaandrang van Afrikanerselfbeskikking is juis geleë in die groep wat nie aan nasionale volksverkiesings deelneem nie. In die opsig verwys Gregan na “om ex post facto kennis te neem van ʼn de facto-situasie en dit boonop de jure te erken”. Die groepering Afrikaners wat wel die volkstaatgedagte ernstig opneem se enigste opsie is geleë in ʼn ex post facto-situasie. Suid-Afrika is ʼn soewereine staat en met inagneming van die uti possidetis-beginsel is dit onwaarskynlik dat sesessie sonder ʼn Afrikaneropstand (rewolusie) sal kan plaasvind. ʼn Opstand sonder populêre steun sal nie veel bereik nie en maklik onderdruk word deur die regerende party.

Afrikaners het drie opsies. Skakel in by die huidige wanorde, emigreer of mobiliseer. Verkry populêre steun, beset ʼn geografiese gebied in Suid-Afrika en laat die wêreld ex post facto goedkeuring verleen. Dit gaan uitstaande kundigheid vereis om Afrikaners te lei tot onafhanklikheid binne konteks van globalisasie en die internasionale gemeenskap se siening ten opsigte afskeiding. Dit kan egter gedoen word.

купить тамбов монтировкилобановский александр биография

‘n Rukkie gelede het ‘n skrywer aan PRAAG vertel van sy emigrasiewedervaring na die VSA. Hoewel hy enkele pyne genoem het, het hy in die geheel lof vir die projek gehad. Om die waarheid te sê, het ek oorwegend gevoel dat hy dit baie aangenamer laat voorkom het as wat baie ander emigrante moet deurmaak. Dit is ook presies die probleem, nl. dat slegs diegene wat suksesverhale het dit met die res van ons deel. Die ouens wat sukkel, bly oorwegend stil. Immers is ons kultuur so suksesgedrewe dat enigiets minder as dit as mislukking gesien word en dit verdien skaamte.

Nouja, hoewel te veel van ons aan die suksesmoraal onderworpe is, moet die ander kant van die verhaal ook vertel word. Niemand behoort sleg te voel as enigiets in die lewe nie vir hulle uitwerk nie en hulle moet die vryheid hê om sonder veroordeling openlik daaroor te praat as hulle so voel. Ná drie jaar kon ek nog nie besluit of emigrasie vir my ‘n “sukses” of “mislukking” is nie. Wat ek wel kan sê, is dat dit baie pynlik is en dat ek al met vele ander immigrante in gesprek getree het wat dit dieselfde ervaar. In my nagraadse studies waarmee ek tans besig is, het ek selfs ‘n paar stukke daaroor ingelewer.

My gevolgtrekking is dat mense baie mooi moet besin voordat hulle hierdie skuif maak. Dit is gewis nie maklik nie. Baie verwagte en onverwagte probleme lê vir die voornemende emigrant voor. Ten eerste is daar die afskeid en verlange na die vaderland. Dit sluit in velange na familie, vriende, kultuur, taal, klimaat en amper elke ander aspek van die bekende wat positief ervaar word. Die verlies en trauma is soos om ‘n geliefde te verloor. Vir sommiges is dit selfs erger, want elke dag se ervaring van die nuwe land herinner hulle aan alles wat anders is en dus aan dít wat verlore gegaan het.

Vele emigrante is in hul vroeë tot middel-middeljare. Meeste van hulle sal voortaan op hul vingers kan tel hoeveel keer hulle nog hul ouers sal sien. Ja, Skype help, maar dis nie dieselfde nie. Heelwat navorsing is deur ‘n plaaslike akademikus gedoen oor die verlies en verlange na Afrikaans onder Afrikaners hier in Nieu-Seeland. Deurgaans word dit traumaties beleef. Geen mens kan dink watter impak dit het wanneer jou taal geen waarde meer het nie, alvorens jy dit beleef het nie. Dan eers besef jy hoe intens jou taal deel van jou wese is. Om in ‘n ander man se taal te leef, is om net ten dele te leef.

Baie Afrikaners dink hulle sal goed regkom want “in die NSA doen ons in elk geval al ons besigheid in Engels”. Wat hulle nie besef nie, is dat die Engels wat in SA gebesig word van so ‘n swak gehalte is en dat die idioom en aksent so dramaties verskil met dié van Angelsaksiese lande dat dit ‘n geheel ander kommunikasie-ervaring verteenwoordig. Suid-Afrikaners besef nie hoe verdraagsaam selfs die Suid-Afrikaanse Engelssprekendes teenoor die swak Engels is wat in SA gepraat word nie. Aangesien by verre die meeste Tweedetaalengelsprekendes is, is die ganse Suid-Afrika baie verdraagsaam teenoor die geradbraakte wergawe wat daar gepraat word. Kom jy egter hier, is daar geen begrip vir jou aksent, jou Suid-Afrikanismes of die spoed waarteen jy praat nie. Jy moet maar vinnig aanpas en soos met meeste tweedetaalsprekers sal jy vind dat sodra jy onder druk verkeer, verswak jou Engelse taalvaardigheid en dan neem jou gashere se irritasievlakke toe. Aanvaar maar dat met daardie kantoorgeskilletjies, wat mens somtyds ervaar, gaan jy beslis tweede kom. Dis nou as jy as immigrant gelukkig genoeg is om ‘n witboordjiepos te kry, want jou SA ervaring gaan nie hier tel nie. Jy moet Kiwi-, of Aussie-ervaring hê. Behalwe as jy ‘n Pom is, want sien, hulle loop mos op water. Neem ook maar aan dat wanneer jy wel jou plaaslike ervaring begin opdoen het, jy as Suid-Afrikaner saam met die Indiers en Chinese agter in die ry vir geleenthede gaan staan. Die goeie poste is bykans altyd gereseveer vir Kiwi’s, Aussies en Pommies. Ek neem aan in Amerika en Kanada mag daar ‘n plaaslike weergawe van dieselfde logika geld.

Dis ‘n algemene sêding onder Suid-Afrikaners in Nieu-Seeland, dat jy as nuwe immigrant vir die eerste drie jaar liewer net moet stilbly. Sien, hierdie Kiewiete is so sensitief dat amper enigiets wat jy s^, verkeerd opgeneem kan word. Selfs die Aussies, wat maar self aan die sensitiewe kant is, beskou die Kiwi’s as sensitief. ‘n Australiër sê nou die dag vir my: “The Kiwis are so sensitive, you have to speak to them in riddles.” Hiermee bedoel hy dat enigiets wat direk gesê word as ‘n aanval beskou sal word. Dis juis hieroor dat hulle ons Suid-Afrikaners as ongelooflik aggressief beskou. Die term “arrogant South African” is algemeen bekend hier.

Basies het die plaaslikes nie ‘n goeie siening van Suid-Afrikaners nie. Afrikaners se beeld is nóg swakker. Immers word ons gekontamineer met die “demoniese” apartheid. Wat hulle betref, is ons by verstek rassiste. Jy gaan altyd hard moet werk om daardie etiket te oorkom.

Jou kinders gaan onmiddellik hulle Afrikanerskap begin afstaan ten gunste van die nuwe kultuur. Die deugde van die “nuwe” kultuur is maar yl, want dissipline en struktuur ontbreek erg en jy sal dit opmerk wanneer die kleingoed vriende begin huis toe bring.

Ja, Nieu-Seeland is veiliger as Suid Afrika, en terwyl ons ou land se staatsinstellings onder transformasie begin faal, werk alles wel                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               hier. Nogtans, moenie die fout maak om te dink omdat die blankes die meerderheid hier is dat jy die menswaardigheid wat jy onder ‘n swart regering verloor het hier gaan herwin nie. Die plaaslikes sal jou altyd daaraan herinner dat jy ‘n buitestaander is. Jy sal nooit dieselfde geleenthede as die plaaslike mense gegun word nie. Immers is dit hulle land. Om dinge erger te maak, as jy eers die moeite en kostes aangegaan het om tot hier te kom, is dit baie moeilik om terug te gaan SA toe.

Daar is vele meer wat ek oor emigrasie kan sê, maar dit sal ‘n hele boek in beslag neem. Dus, genoeg vir nou.

Afrikaners se keuses is dus of ons bywoners in ons eie land of bywoners in iemand anders se land wil wees. Ek dink PRAAG het ‘n blink idee om ‘n Afrikanervesting noordoos van Pretoria te wil ontwikkel. Net so dink ek dat Orania ook op die regte pad is. Die NSA is ‘n falende staat en dus gaan daar ‘n toenemende magsvakuum ontwikkel. Ons moet bloot volhard om ons volkstaat na te streef en onvermydelik sal dit verwesenlik word.

метро алкогольные напитки ценыДанильченео

EK sit nou die dag hier op my stoep, (ons boere sit maar so op ons stoep as dit so erg reën) en begin toe sommer so dagdroom. Dit is mos lekker om partykeer sommer jou kop so te laat gaan na al die plekke waar jy dalk nooit self sal kom nie. So met die dromery dink ek toe wat ek vir ons mense sou wou sê as ek nou ’n leier was… Dit het so iets gegaan:

***

“Hulle vertel dat daar op ’n keer ’n groep wetenskaplikes was wat na ’n olifant gekyk het. Hulle moes toe daarna die eienskappe van die olifant in volgorde van belangrikheid lys. Tot almal se verbasing was daar nie ’n enkele lys wat ooreengestem het met ’n ander nie…

Ons, net soos die wetenskaplikes, kyk ook vandag na ’n olifant voor ons, en net soos hierdie wetenskaplikes val ons klem ook op verskillende plekke. Vir party van ons is hierdie ’n Geloofstryd, vir ander ’n politieke stryd, sommiges van ons dink die klem val op die media en ander voel ’n ekonomiese model moet die primêre aandag geniet. Dog kyk ons na dieselfde olifant. Wat ons vandag moet besef is dat die persoon langs jou nie ontken dat die olifant ’n soogdier is nie, bloot omdat die klem vir hom op die ivoor lê nie. Net so beteken dit nie dat ek bereid is om die pad te stap sonder my Skepper, bloot omdat ek die of daardie model ondersteun nie.

Vir te lank het hierdie verdeeldheid onder ons, ons gerem om ons volle potensiaal te bereik. Kom ons wees nie so naïef om te dink ons gaan almal anders oortuig om die olifant soos jy te sien nie. Nee, kom ons sien dit eerder as ’n geleentheid om die totaliteit van die olifant te erken deur op verskillende maniere daarna te kyk, mens weet nooit wat sien die ander ou dalk raak nie…

Die enigste verskil tussen ons en daardie wetenskaplikes is dat ons nie net hier is om die olifant te beskryf nie, maar dat ons weet die blerrie ding moet geslag raak!

Wat ek vanaand hier aan u voorhou is nie die enigste manier waarop jy ’n olifant kan slag nie, maar as ek nou een moes slag, is dit hoe ek dit sou doen:

Bates kan altyd vervang word, paaie kan herbou word en drade kan gelas word, maar mense kan nie deur ons weer lewend gemaak word nie. Dames en here, sonder twyfel is een van die sake wat die swaarste op ons harte moet rus, die van plaasmoorde. Dit is duidelik dat die regering van die dag nie belangstel om ons boere se veiligheid te verseker nie, hulle kan skaars die mense langs die polisiestasie beskerm en in heelparty gevalle word die polisiestasie self afgebrand of beroof. Ons is oorgelaat aan ons eie lot.

Realisties gesproke is daar net twee maniere hoe ons hierdie mense, veral die ouer weerlose mense, se veiligheid kan waarborg. Die eerste is om hulle fisies op te pas. ’n Opsie wat baie moeilik uitvoerbaar is om rede ons mense so yl gesaai is. Daar is geen manier hoe ons elke boer op sy plaas, elke uur van die dag kan beskerm nie.

Die tweede opsie is om hulle te onttrek uit die spervuur.

Daar is baie van ons mense wat nie kan assosieer met die konsep van ’n Volkstaat nie en dit is ook nie wat ek vanaand aan u voorstel nie, maar om die waarde van ’n veilige oord vir ons mense te ontken is dwaas. Ek weet baie mense eis die Boere Republieke terug, maar wat van al die lewens wat ons gaan verloor totdat dit die dag realiseer. Hoekom kan ons nie ons verliese verminder deur ’n stuk Volkseiendom aan te skaf in ’n ylbevolkte deel van die land nie? Indien ons ’n aantal aftree-oorde oprig kan ons hierdie mense baie makliker beskerm. Ons skep ’n veilige hawe waar ons getalle en terrein aan ons kant het op privaat eiendom.

’n Volk se integriteit kan gemeet word aan die manier waarop daardie Volk sy ou mense en sy kinders hanteer.

Kom ons staar ons nie blind teen die idee van ’n Volkstaat nie, maar kom ons sien hierdie vir wat dit is- ’n Reddingsaksie. Ons kan letterlik duisende ouer mense uit die pad van geweld haal met hierdie inisiatief. Ons ou mense sukkel om emosioneel aan te pas met alles wat in hierdie land aangaan, sommiges sukkel finansieel en ander is gedurig bekommerd oor hulle veiligheid.

Maar kom ons stop nie daar nie-

Kom ons bou klinieke en mediese geriewe waar ek en u kan heengaan om mediese sorg te ontvang. Baie van ons betaal duisende Rande aan mediese fondse, net om te hoor dit dek nie dit of dat nie. Hoeveel rustiger sal ons nie almal slaap as ons weet daar is ’n hospitaal wat jou gesondheid op die hart sal dra eerder as jou ‘uitgeputte fondse’ nie?”

Kom ons bou ook skole vir ons kinders waar hulle teen ’n waardige standaard opgevoed kan word. Skole wat nie besmet is van dwelms, pornografie en misdaad nie. Skole wat dit hulle werk maak om u kind die beste opvoeding in die wêreld te gee…

Sou ons net dit doen, is ons klaar halfpad na ’n nuwe Volk-tuiste. Met al die voete van die ouer mense, die kinders en hulle ouers skep ons ’n vrugbare geleentheid vir die ontwikkeling van nuwe besighede, of selfs vir bestaande besighede om nog ’n tak oop te maak. Dit is ’n sneeubaleffek wat plaasvind…

Dames en here… Ons Volk hou daarvan om te bou. Ons is goed daarmee om goed op te bou. Hoekom laat ons toe dat menings en opinies in ons pad staan om ’n nuwe begin te maak? ’n Begin wat nie noodwendig gaan ophou by ’n stukkie grond nie, maar wat kan groei, plaas vir plaas, distrik vir distrik, munisipaliteit vir munisipaliteit totdat daar duisende hektare aaneen terug is onder ons bestuur.

Wat met Suid Afrika gaan gebeur, weet niemand van ons verseker nie, maar as dinge aangaan soos dit nou aangaan, kan hierdie regering nie vir altyd voortbestaan nie. Die mense op die straat sal hulle met tyd uit die stoele lig, ’n bloedbad in die strate is nie ’n vergesogte idee nie. Hoekom wil ons dan tussen-in wees?

God help hulle, wat hulle self help. Ons kan nie verwag om net gerieflik terug te sit nie, ons toekoms is in ons hande. Ons moet begin wys of hierdie taal, Volk en kultuur wat aan ons toevertrou is, vir ons enige iets werd is, ons moet begin woeker met ons talente en ophou om dit te begrawe onder tonne argumente en redenasies…

Wat vra ek van u?

Ek vra dat ons elkeen ons gesindheid teenoor ons toekoms moet verander. Kom ons neem deel aan hierdie plan uit liefde vir ons eie, nie uit protes teen hulle nie. Kom ons maak ons saak reg met ons God en loop die pad in nederigheid en verootmoediging met ons Saligmaker, maar ook met liefde en respek vir hulle wat langs ons loop, al verskil ons oor hoe ons die olifant sien…

Kom ons raak opgewonde oor die plan en baseer nie ons gevoel op leiers, organisasies of teorie en argumente nie. Hier is ’n wettige, praktiese, eenvoudige plan wat geen leed aan enige iemand bedoel nie, ’n plan wat eenvoudig ’n tydelike veilige hawe wil skep vir ons mense. Kom ons maak die plan ons eie… Praat daaroor met passie en opwinding met al jou familie, vriende en kollegas. Maak seker dat almal wat jy elke dag raakloop weet hoe vorder die plan. Laat dit in jou mamma-taal soos heuning afdrup… Maak mense om jou deel, kry hulle betrokke en hou hulle betrokke…

Dra by…

Die realiteit is dat so aksie miljoene Rande gaan kos. Kom ons sit Oranje blikkes uit in elke besigheid en plek waar ons mense al hulle sente kan ingooi, kom ons braai wors en verkoop dit op Saterdae om geld in te samel, kom ons kollekteer glas koeldrank bottels en gaan gee hulle in vir geld… Kom ons reël vertonings en opvoerings om geld in te samel. Ek vra u nie om u hardverdiende spaargeld aan ons oor te teken nie, ek vra u net om dit wat u kan bekostig te belê in ’n inisiatief wat u belange op die hart gaan dra. Kom ons maak soos die mossies en bekommer ons nie oor die geld nie, want ’n boer maak ’n plan.

Wat vra ek vanaand nie van u nie?

Ek vra nie dat u deel word van iets onwettigs nie,

Ek vra nie dat u alles opgee om dadelik na hierdie stukkie aarde toe te trek nie,

Ek vra nie vir u om skielik kakie te dra en ’n baard te groei nie,

Ek vra nie dat u die wapen opneem neem nie,

Ek vra nie dat u, u standpunt oor die olifant moet verander nie,

Ek vra nie te veel nie…

Dames en here… Stel u voor hoe moes die Voortrekkers gevoel het op die vooraand van hulle trek. Hulle moes baie agter los, met geen waarborg oor wat voorlê nie, dog het hulle moed gehou en die pad met durf aangepak. In vergelyking hiermee is dit wat ek vanaand vir u vra nie veel nie…

Wat ons egter moet besef is dat dit vyf minute voor twaalf is voor ons volk… Dames en here, die wa is gepak en u moet vanaand kies of u klim of bly… More as die son breek in die Ooste is daar net een ding om te doen…

“Skouer aan die wiel en voorwaarts!”

Ek dank u…

***

Ek dink dit sou my storie gewees het… Miskien sou party mense my neus daaroor wou breek, miskien sou ander iets daarin gesien het waarvan hulle hou…

Wie weet as mens so op jou voorstoep sit en droom terwyl dit reën?

пуско зарядноеФільчаков Олександр Васильович прокурор

Nee, skryf die niggie uit Suid-Afrika, veral 7de Laan dra so baie by om die skade van apartheid ongedaan te maak, want dit leer respek vir al elf amptelike tale aan.

Iets in der voege.

En sy skryf hoe wit, swart, Engels, Afrikaans, Moor en Indiër, saans voor die TV-stelletjie plek inneem en hulle vereenselwig met die doen en late van die “Laners.” En waar hulle nie die meestal Afrikaanse dialoog so lekker verstaan nie, daar help die Engelse subteks. Alles om so wônnerlik te keer dat Engels oorvat.

Soos my broer, Bak Oor, kleintyd die lied so bietjie verkeerd gehad het, en hy gesing het hoe hy woedend om hom slaan as daar storms oor sy kop gaan, so gaan die uwe en dam die rekenaar se toetse woedend by.

Oor die hofsake wat gemaak word om Afrikaans in skole te probeer behou, en so aan. Van die landboustudente wat in hul derde jaar ontdek dis nou all English, hulle mag nie eens meer in die klas vir ‘n Afrikaanssprekende dosent ‘n vraag in Afrikaans vra of ‘n vraestel in Afrikaans beantwoord nie.

En van oudste, Groot Blik Oor, wat in dieselfde stad maar by ‘n ander universiteit, in sy Landbou-honneursjaar ontdek klasse is all English. Maar hy mag darem nog Afrikaans skryf en vrae vra.

Boonop staan die berig langs een wat vertel van hoe ‘n goeie staatsrede Zuma gelewer het.

Ek tik dat die toetse waai, want, so lui die spreekwoord mos, wie blikore het en nie wil hoor nie, se ore moet vuurwarm geklap word. Klang, klang!.

Teleurgesteld, want in die verlede was die berigte oor Suid-Afrika byna altyd baie goed, en boonop gestroop van politieke korrektheid. Maar, so smaak dit my, moes die gereelde korrespondent ‘n naïewe handjie bygekry het, of is hy vervang. En indien hy vervang is, was daar dalk druk van iewers af?

Maar terug tot 7de Laan.

Al kyk die uwe dit nie, is hy weens die res van die huishouding se verslaafdheid gewoonlik goed op die hoogte.

En presies hoe goed die reeks vir ons volkie se sedes is weet ek nie, want, so verstaan ek, die enigste een wat nog binne die eg in die ander tyd geraak het, het haar man se broer se kind verwag.

Nou weet ek die landjie se sedes – ook die van die Afrikaner – is nie so heeltemal wat dit moet wees nie – so erg – verstaan ek – daar is nou vir sommige van onse landjie se mense ‘n agterdeur hemel toe gemaak. Moet net reg stem.

Maar of dit darem lewensgetrou is dat nie een kind binne die (regte) eg gebore word nie?

Ja nee, my bêtteries is heeltemal pap. Want ek het pas die hele wêreld geleer ek kyk nuus na 7de Laan, en hulle moet my nie dan bel nie. Ook nie wanneer “Hoe verklaar jy dit?” of “Kommentaar” aan is nie, en dat hulle my gerus en by voorkeur tydens 7de laan moet bel, nou moet ek die Amerikaners ook begin touwys maak. En daar is nogal ‘n hele lot van hulle.

купить тамбов химия для очистки деталейФільчаков Олександр Васильович прокурор

‘n Artikel met die titel “Whites have had it far too easy for much too long” tref my oog. Met hierdie skrywe wil ek net kortliks aan Praag esers weergee waaroor die artikel gaan, sonder om daaroor kommentaar te lewer. Die doel is slegs om die sentiment van die skrywer, en natuurlik ook die van duisende van sy rasgenote, weer te gee. Eintlik brand ek om die skrywer in die New Age self aan te vat, maar ek glo nie hulle sal die repliek van ‘n “whitey” eers publiseer nie.

Hy begin deur president Zuma se dilemma te skets, wat ‘n balans moet vind tussen die vrese van die wit minderheid, van veral die Afrikaners, en die aspirasies van die swartes. Hy praat van die “siekte” wat die land se gemeenskap beduiwel sedert 1994. Swart kinders word van tyd tot tyd toegang tot “voorheen blanke” skole geweier onder die “onheilge skyn” van Afrikaans as voertaal.

Net daar stel hy dit teen die owerhede wat, volgens hom, blind is vir die “gruwelike en brutale” behandeling wat plaaswerkers/bewoners daagliks moet verdra. Verder braak hy gal dat daar, in ‘n demokratiese bestel soos Suid Afrika, nog plek is vir ‘n “plek soos Orania”. Hy meen dis ‘n belediging vir die opofferinge van diegene wat gebloei en gesterf het tydens hulle “vryheidstryd”.

Hy skryf dat dat die waai van die “ou vlae” en die sing van die Stem op Eugene Terre’Blanche se begrafnis aan hoogverraad grens , en kla verder dat die wittes dit as hulle demokratiese reg beskou en eenvoudig ongehinderd hiermee aangaan.

Sangers soos Steve Hofmeyer en skrywers Anneli Botes word ook sommer vir hulle “haat vir swartes” en “kwetsende uitsprake” aangevat. Wanneer die regering dan volgens hom teen diesulkes wil optree, tree Afrikanergroepe soos AfriForum tussenbei, en dit alles met die DA se goedkeuring.

Die DA word vervolgens aangevat omdat hulle bestuur “leliewit” daar uitsien en dat hulle hulleself daarvoor beywer om die status quo te handhaaf wat die blankes bevoordeel. Verder, braak hy gal omdat die DA die vermetelheid het om die president van die land hof toe sleep om sodoende sy aanstellings van senior regerings amptenare te betwis. Verder, staan die regering voor uitdagings om behuising te verskaf omdat die regering skynbaar nie oor eiendom bekik nie, terwyl baie eiendomme steeds in blanke hande rus. Die regering word ook aan bande gelê om eiendomme te onteien omdat die “gevoel van blankes in ag geneem moet word”. (…to nurse the feeling of whites.) Hy beskryf dit as ‘n “tikkende tydbom”.

En dat Julius Malema voor die Gelykheidshof gedaag word, net omdat hy “struggle songs” sing, is ook volgens hom onverskoonbaar. Gelukkig, sê hy, staan Malema by sy standpunt (“sticking to his guns”) en sal hy nie toegee nie. Die skrywer lewer vervolgens ‘n pleidooi aan swartes om Malema se voorbeeld te volg, en om hulle stemme dik te maak in sake waarin hulle as ‘n meerderheid geraak word.

Hy eindig met sy stelling: Blankes het dit tot nou toe te maklik gehad en dat meeste dinge in die land altyd tot voordeel van die blankes plaasvind. Hy beweer verder dat as dinge nie nou verander nie, gaan dit ernstige gevolge vir die land inhou. En dan, die finale waarrskuwing “dit kan tot burgeroorlog lei indien dit nie reggestel word nie”.

Die skrywer van hierdie stuk is ‘n ene Shane Dlada. Is dit nie eienaardig dat hy onder sy “wit” naam skryf nie. Hy het sekerlik ‘n stamnaam of swart naam ook. Wat die artikel interessant maak is die feit dat die skrywer ‘n staatsamptenaar is. Ek kan my egter net voorstel watse diens, indien enige, ‘n blanke van die skrywer kan verwag in sy department, as dit sy algemene gevoel is en hy bereid is om hierdie gevoel van rassisme aan die groot klok te hang!

Ek het my doelbewus weerhou om my persoonlike gevoelens jeens die artikel weer te gee, behalwe dat daar nooit ‘n “ons” kan wees nie, maar altyd ‘n “ons en hulle”. Praaglesers is welkom om kommentaar te lewer.

насосы для соленойАлександр Фильчаков прокурор

Hy blaai deur die werkboeke van ‘n klas, en kom op ‘n knapie se opstel af oor hoe hy en sy pa gaan visvang het.

‘n Baie suksesvolle uitstappie, blyk dit, want sy pa het, so skryf hy, ‘n “fo%$&*n groot vis gevang. Die knaap se juffrou het die gewoonte gehad om woorde wat “verbeter” moet word, te onderstreep, die dié woord is ook onderstreep.

Nuuskierig blaai die inspekteer na die “verbeterings om te sien wat van die woord geword het. Dit lui toe: “fô$&*n groot vis.” Hy het net die kappie vergeet gehad.

Nog ‘n klant hou skool by ‘n privaatskool, waar baie van die leerders eintlik Engels is, maar Afrikaans as tweede taal moet neem. Hier gaan dit ook nie heeltemal voor die wind nie. Die een kind, vertel sy, wou skryf hoe die kat teen die muur gekap het. Maar die “kap” word verkeerd gespel – met nog ‘n “k” en dis toe heel iets anders wat die kat teen die muur doen.

Iets soortgelyks het ook by mev. Blik se onderneming gebeur. ‘n Vrou van die Blikke se kerk kom laat ‘n paar goedjies doen, en bring haar peuter-dogtertjie saam. En toe sal die Blikke se kat, Bliks-kater, heel ontydig instap. Die kleintjie is te bly om die kat te sien, en Bliks-kater besluit om rond te hang wat die verleentheid uitrek, want die kleintjie kan nie “t” sê nie. Dié vervang sy met ‘n “k”, en mev. Blik moes nie ‘n gesig trek nie terwyl die kleintjie kort-kort die kat aanspreek. Ek moes net woes keer of Bliks-kater het Bliks-kaker geword.

Ouboet Blik vertel toe van die knaap wat ‘n opstel moes skryf oor ‘n rugbywedstryd. Die mannetjie breek die lyn, en sit af vir die opponente se doellyn. Op die doellyn word hy platgetrek, sodat die kalk spat. Maar hy spel “kalk” verkeerd.

Maar of dit nou die kalk is wat gespat het, of die “k&^,” die drie is toegeken.

Ma Blik het self op ‘n tyd vir Engelse kinders Afrikaans gegee, en in ‘n opstel oor ‘n jagtog het die…, wel het dit toe ook bietjie gegaan soos dit nie moes nie.

Die een skryf hoe sy pa ‘n renoster gekwes het. Die gekweste renoster jaag die jagekspedisie in bome in, en hy is so kwaad terwyl hy sy jagters soek, hy kyk agter hierdie boom, en hy kyk agter daai boom.

Maar hy vervang die “y” met die Engelse “y”-klank, die “a”.

Nou moet ek bieg, die “liefdesbriefie” uit die Karoo na ons so mooi vir hulle water aangery het, het my ook amper oral agter ‘n boom laat kyk. En my speling was nog nooit voutloos nie.

лампы дляtopcargo

камин в домеДанильченео

Deon Maas is in een opsig reg, en dit is dat Beeld koerante dmv sensasie verkoop.

Hoe meer grusaam die moord op ‘n wit dogtertjie, hoe groter die kans om die hoofopskrif te haal.

Rapport se uit–haar-diepte redaktrise, anders as Beeld, voer haar lesers ‘n dieet van rugby, seksskandale en bruin politieke naïwiteit.

Maas en sy linkse vriende wat verkies om te lees van dooie swartes, moet maar die swart koerante en veral die ANC-spreekbuis, The New Age, gaan opklop. Ek vermoed hy soek ‘n joppie daar.

Of dalk is dit die man se onderbewussyn wat met hom praat dat hy so graag meer wil weet van dooie swartes.

Nietemin, daar is egter ‘n baie ernstige kwessie wat mense miskyk. Beeld laat geen in-diepte artikels oor die huidige volksmoord toe nie en vermy enige soeke na oplossings, alhoewel hulle meer as bewus is van die probleem.

Dat die koerant Australië se immigrasiesyfers jaag, terwyl hulle getroue Afrikanerlesers in hulle uur van nood versaak word, is die werklike skande.

автоподъемник ценаЛобановский Харьков

Die advertensieveldtog is natuurlik gerig op die belastingbetaler, maar wat van die mense of instansies wat die geld moet spandeer, tot voordeel van die belastingbetalers – die ANC regering?

Praag moet ‘n uitdaging aan SARS rig, dat al die ministers, MEC’s van provinsies, hulle DG’s en aankope-afdelings in die openbaar aan sulke leuenverklikker toetse onderwerp word. Wat gaan die uitslae wees?

бра настенные плоскиеДанильченко Юрий отзывы

Mev. Oor het ook vir Beaufort-Wes ‘n paar kanne water ingelaai, sodat die kroos op die agtersitplek skaars plek gehad het om asem te haal. Net na die water afgelaai is, keer die man met die wit handskoen my voor. Ek is op die plek die blikoorskater in, en ek is lus en draai om en loop gooi daai kanne water uit, of piepie daarin. Nou sal dit ook nie meer help om van boosheid in die water te gaan piepie nie, want hulle suiwer dit weer.

Maar dit blyk die man met die wit handskoene gaan net die kar en my rybewys na.

Na die terugkeer kom die berigte en gerugte van mense wat so vreeslik in die Karoo gevang is, mense wat beweer hulle het g’n te vinnig gery nie, en selfs mense wat sê daai dag was hulle glad nie in die omgewing nie. Vir weke word die posbus dopgehou – en toe op ‘n dag, toe is die liefdesbrief uit die Karoo daar.

Nie van Beaufort-Wes nie, maar van Ubuntu by Richmond. Die Blikke het met die gaan en terugkom juis nie Richmond om gery nie, en met die terugkom boonop Orania om gery. Maar Ubuntu is groot, en die Blikke is by Drie Susters gevang – teen 117 op ‘n 100 kilometer-sone. Die bedraggie om Richmond kop bo water te laat hou, is dus nie vreeslik groot nie.

As daar egter iemand is wat ek regtig hoop vasgetrek is, is dit ‘n man in ‘n luukse motor. Van voor Laingsburg af is hy kort-kort teen ‘n vreeslike hoë spoed by die Blikke se Kaspaas verby, net om ‘n ent verder langs die pad te staan. Die derde (en laaste keer) dat hy verby is, is hy teen ‘n blinde hoogte en op ‘n sperstreep by Kaspaas verby. By Prins Albertweg het die Blikke hom by die polisie verkla. Nie oor die vinnig ry nie, maar oor die laag vlieg.

Uiteindelik, met die Heer se genade, is ons almal veilig tuis. En ons hou duime vas daar kom nie nog sulke verrassings uit die Karoo nie.

светодиодные лампы дляДанильченко Юрий Брониславович

My doel is nie om aan andere raad te gee oor die wenslikheid van emigrasie nie. Dit is ‘n diep persoonlike saak waaroor elke persoon vir homself moet besluit. Ek is egter ‘n paar keer gevra om ons familie se ervaringe met emigrasie hier op Praag te deel, en dit is al wat ek hieronder doen.

Sowat 15 jaar gelede het ek en my vrou besluit om te verkas Amerika toe. Ons kinders was nog op skool, maar ek was reeds in my vroeë vyftigs en dit was besig om te laat te word vir so ‘n groot aanpassing.

Ek was bevoorreg om in my vroeër jare vele lande te besoek. Lande wat ek besoek het sluit in Kanada, Australië, groot dele van Europa, Israel en plekke in die Ooste, soos Singapoer, Sjina, Taiwan en Hong Kong.  Amerika het ek ‘n hele paar keer besoek, en vir my vrou gesê as dit ooit tyd word om te verkas, gaan ons Amerika toe. Daar was ‘n hele paar redes vir hierdie keuse: ‘n Hoë lewensstandaard; daar is ‘n redelike groot aanvraag na tegniese mense en ek is ‘n elektroniese ingenieur van beroep; van al die nasies waarmee ek in aanraking gekom het, het ek die meeste van die Amerikaners gehou. Hulle is vriendelike mense, gewoond aan immigrante en met enkele uitsonderings na, laat  hulle jou nie voel soos ‘n “uitlander” in hulle land nie.

Toe ek begin rondkyk het vir werk in Amerika, was die Internet nog in sy kinderskoene. Maar daar was Compuserve, ‘n alternatiewe netwerk wat dwarsoor Amerika gestrek het, tot in Suid-Afrika. Maar Compuserve was duur. Ek kon net bekostig om elke dag ‘n enkele paar minute daarop te spandeer. Ek het werk begin soek op Compuserve en afgekom op ‘n prokureur in Maryland, wat iemand gesoek het wat vir ‘n kliënt ‘n databasis kon opstel en programmeer. Dis werk binne my vermoë en ek het aan hom voorgestel dat ek die werk sal kom doen, as hulle vir my ‘n visum reël om na Amerika toe te kom en daar te werk. So gesê, so gedaan. Ek moes eers ‘n oorhoofse plan opstel om te wys hoe my databasis sal werk. Hulle wou verseker dat ek wel die taak verstaan en kan voltooi. My plan is aanvaar en kort daarna was ek in besit van ‘n visum om in Amerika te woon en werk, saam met my onmiddelike familie.

Ons het ons kosbaarste besittingtjies in ‘n houer laat plaas en die res verkoop, insluitend ons huis. Die moeilikste vir my was die dag toe ek my vyf vuurwapens moes verkoop. Dis net te moeilik om ‘n permit te kry om dit in Amerika in te bring, en vuurwapens is hier vryelik beskikbaar en goedkoop. Maar ‘n Boer en sy roer word maar moeilik geskei. Die afskeidneem van ons familie was bitter swaar. Ek onthou nog hoe my arme vrou gehuil het, toe sy finaal van haar ma moes afskeid neem. Haar pa was reeds oorlede.

Die aand toe ons op Jan Smuts op die vliegtuig klim, het ek vir my vrou gesê dat ons die Suid-Afrika wat ons ken, nooit weer sal sien nie, want al keer ons eendag terug, sal die Suid-Afrika waarvoor ons lief is, weg wees. Min het ek geweet hoe waar die woorde was!

My nuwe werkgewer het iemand gestuur om ons op die lughawe te ontmoet en hulle het ons tydelik in ‘n klein huisie geplaas, tot ons ons voete kon vind. Alles was so vreemd! Die Amerikaners ry aan die verkeerde kant van die pad. Die winkels was so groot en die verskeidenheid items op die rakke was byna oorweldigend. Ons was in Washington DC en die strate se uitleg was anders as ons gewoond was. Die padtekens was vreemd. Afstande word gemeet in myle, voete en duime. Wat beteken dit as ‘n bord langs die pad vir jou sê dat die baan waarin jy is, in 2,000 voet doodloop? Ek het skoon bewerasie gekry die eerste paar keer wat ek moes bestuur. Aanvanklik het ek ‘n kar gehuur, maar binne ‘n paar weke, toe ek my voete beter in die verkeer gevind het, het ek ‘n nuwe Camry gekoop wat ek vandag nog ry. Ons het ook vir my vrou ‘n klein, tweedehandse Ford gekoop, sodat sy by die winkels kon kom om kos te koop. Sy het verbasend vinnig reggekom in die strate. Gelukkig is motors hier goedkoper as in Suid-Afrika.

Na ongeveer 8 maande, was my werk aan die databasis afgehandel, en moes ek rondkyk vir ander werk. Ek het tydelik werk gekry in North Carolina by IBM, waar ek honderde rekenaars saamgestel en aanmekaargeskroef het op hulle produksielyn. Die betaling was maar swak, dit was harde werk en boonop het ek nagskof gewerk. Mens is die hele tyd op jou voete en dis nie ‘n grap as jy reeds oor 50 is nie. My rug was so seer as ek in die vroeë oggendure by die huis kom, dat ek beswaarlik uit my kar kon kom. Die hele tyd wat ek vir IBM gewerk het, het ek meer geskikte werk vir ‘n ingenieur gesoek in die koerante. Ek het dosyne aansoeke gepos, maar nooit ‘n enkele reaksie gekry nie. ‘n Vriend by die werk het aanbeveel dat ek na die kantore van die “Employment Security Commission” moes gaan, want hulle help mense werk kry wat basies sonder werk sit. So gesê, so gedaan. Toe tref die geluk my. Die klerk by die ESC sê vir my ek mors my tyd met koerantadvertensies. Ingenieurs kry werk op die Internet. Ek moet na die “America’s Job Bank” se webwerf gaan. Die Internet was nog redelik vreemd vir my. Ek kon epos stuur, maar dit was omtrent al. Op daardie werf kry ek toe skielik skakels na ‘n halfdosyn ander werwe toe, waar honderde poste vir mense met my kwalifikasies geadverteer word. Vinnig het ek my aansoek oorgesit in elektroniese formaat, sodat ek dit direk kon pos op daardie webwerwe wat voorsiening daarvoor gemaak het, en as epos kon stuur waar daar net ‘n epos adres was. Waar ek voorheen miskien ‘n dosyn aansoeke per week met moeite per pos kon stuur, kon ek nou twintig per dag uitstuur. Binne twee weke is ek genooi na twee onderhoude toe: Een by Intel in Arizona, en een by ‘n firma wat braaiers vir MacDonalds vervaardig het, in Louisiana. My aansoek by Intel was nie suksesvol nie, maar binne ‘n week was daar ‘n werksaanbod vanuit Louisiana. Om ‘n lang storie kort te maak, ons het Louisiana toe getrek, waar ek vir omtrent 8 maande mikrorekenaar-gebaseerde beheerders vir braaiers ontwerp het. Die salaris was egter baie laag en ek het geweet ek kon beter doen. Ek het werk teen beter besoldiging gekry in Maryland by ‘n firma wat broeikaste vir pasgebore babas vervaardig. Ek was ‘n paar jaar by hulle, waar ek mikrorekenaars vir die broeikaste ontwerp en geprogrammeer het. My aftrede het egter op die horison verskyn, en ons wou graag in Florida aftree waar die weer baie meer geskik vir “ou” mense is. Ek het werk gekry in Florida waar ek 8 jaar lank mikrorekenaars vir industriële toerusting ontwerp en geprogrammeer het. Verlede jaar aan die einde van Mei het ek afgetree en woon nou baie rustig in Florida.

Deesdae hou ek myself besig om ‘n webwerf uit te lê wat die algemene agteruitgang in Suid-Afrika, veral sover dit die Afrikaner betref, aan die wêreld gaan toon. Die werk is nog ver van klaar, maar dit vorder.

Intussen het ons kinders al drie grade in die VSA verwerf. Ons oudste seun het ‘n doktorsgraad in Fisika van MIT verwerf en die twee meisies het elk ‘n BA graad in Grafiese Kuns. Al drie is goed ingeburger in Amerika en baie gelukkig hier. Hulle spreek gereeld hulle waardering uit omdat ek hulle uit die Nuwe SA gekry het.

Aan mense wat dit ernstig oorweeg om te emigreer uit SA, wil ek graag die volgende sê:

1. Of jy suksesvol gaan wees, hang tot ‘n groot mate af van hoe aanpasbaar jy is. Bly in SA as jy nie by ‘n vreemde kultuur kan aanpas nie. Onthou, die mense in jou nuwe land het jou nie genooi nie. Jy het gevra om by hulle aan te sluit. Jy kan nie verwag dat hulle moet verander om by jou aan te pas nie. Jy moet by hulle aanpas. In meeste Westerse lande is godsdiens byvoorbeeld glad nie so belangrik as wat dit vir baie Afrikaners is nie. Vriende van ons in Pretoria het met groot fanfare hulle huis verkoop, hulle goed opgepak en Australië toe verhuis. Ses maande later was hulle terug, sonder hulle huis en sonder meeste van hulle geld, omdat die Australiërs so “goddeloos” was dat hulle nie op Sondagaande kerkdienste gehad het nie. As jy so onaanpasbaar is, bly in SA. Emigrasie is nie vir jou nie.
2. Moenie die mag van heimwee onderskat nie. Jy gaan verlang na jou familie en jou land. Met tyd stomp die heimweë egter af en raak dit meer draaglik. Die Internet het ook die wêreld klein gemaak. Daar is nie net epos nie, maar dinge soos Skype. My vrou se suster woon in Australië. Haar broer is nog in SA. Hulle sit elke week ure lank en gesels op Skype, met volle beeld, rondom die wêreld!
3. Jou familie en kennisse gaan op verskillende maniere op jou emigrasie reageer. Sommige wens jou alles van die beste toe, en ander beskou jou as volksverraaier. Ek ken ‘n jong man hier in Amerika wie se ouma nie meer met hom praat nie, omdat hy sy volk verraai het deur te emigreer.
4. Jy gaan heel waarskynlik swaar leef aan die begin. Jy begin basies van voor af. Jy gaan dalk aanvanklik net werk kry in laer posisies waar die betaling maar swak is. Met volharding sal jy mettertyd jouself bewys en dinge behoort geleidelik beter te gaan. Moet net nie met sterre in jou oë op die vliegtuig klim en dink jy is op pad Utopia toe nie. Jy kan dalk wreed ontnugter word!
5. Doen navorsing voor jy finaal besluit. Kry brosjures van die lande waarin jy belangstel se ambassades af. Brosjures wat handel oor immigrasie in hulle lande en hulle toelatingsvereistes. Daar behoort ook heelwat op hulle webwerwe te wees.
6. Dit help as jy ‘n tegniese kwalifikasie het wat in aanvraag in die betrokke land is. Baie lande soek byvoorbeeld ingenieurs, elektrisiëns, motorwerktuigkundiges, verpleegsters, ens. Snaaks genoeg stel Australië glad nie belang in mediese dokters nie. Dit was in elk geval waar 15 jaar terug. Ek weet nie wat die situasie vandag is nie.
7. Dinge is maar moeilik op die oomblik hier in Amerika met die resessie. Werk is skaars, maar die resessie gaan ook een of ander tyd tot ‘n einde kom.
8. Wanneer jy eendag ingesweer word as burger van jou nuwe land, gaan daar van jou verwag word om alle getrouheid aan jou land van herkoms af te sweer. Is jy bereid om dit te doen? Vir my was dit maklik, want ek het getrouheid afgesweer aan die “Nuwe” Suid-Afrika. Ek sou baie harder hieroor moes dink dertig jaar vroeër.
9. Dit beteken NIE dat jy getrouheid aan jou kultuur moet afsweer nie. Ek is nog steeds ‘n Afrikaner en sal dit bly tot my dood. Daar sal altyd ‘n holte in my hart wees vir die Afrikaner. 

 Ek beskou ons emigrasie as ‘n sukses, alhoewel dit nie sonder probleme verloop het nie.Veral die eerste jaar of twee was swaar. Maar ons is nou gelukkig hier, burgers van Amerika en trots daarop! Afrikaners in ons hart en trots daarop! Ons praat nog steeds Afrikaans in die huis. Een van my kosbaarste besittings is die ou Afrikaanse digbundel wat my ma in haar matriekjaar in die negentien dertigs gebruik het. Die omslae is lankal weg, maar ek lees nog gereeld die ou digters, soos Totius, Eugene Marais en D.F. Malherbe. Al wat weg is uit die inhoud van die boek, is die ou gedig van A.E. Schlengeman, “Die Namibwoestyn.” Ek kan die gedig nêrens op die Internet opspoor nie.

Ons is ontslae van die perverse vrees vir geweld deur jou medemens. Amerika het plekke waar dit onveilig is om te gaan, maar hierdie plekke is by verre in die minderheid en ek het nog nooit die nodigheid gevoel om ‘n vuurwapen te koop nie. Ons vergeet baie aande om ons deure te sluit. Jy hoef nie rond te kyk vir kar-kapers elke keer as jy by ‘n stopstraat stop nie. Hollywood se flieks en TV programme is nie ‘n ware weërspieling van toestande in Amerika nie.

Is emigrasie die oplossing vir jou? Dit hang van jou af en niemand anders nie! Met Afrikanerliefde uit Amerika; oor en uit.

насосного оборудованияалександр лобановский харьков

Volgens die studente betoog hulle teen besuinigingsplanne deur die owerheid. Onder die kwessies wat krap is dat studente wat langer as twee jaar neem om hul studies te voltooi as die voorgeskrewe tydperk, 3 000 Euro’s moet opdok.

Soos dit met studentepolitiek gaan, staan die politieke partye nie ver van die toneel om te kyk watter munt uit die geleentheid geslaan kan word nie. Die studente het twee en ‘n half uur toestemming by die polisie vir die betoging gekry, en daarom kry net die PvdA van die D66 geleentheid om toesprake te hou. Die ander partye wat deelneem kry geleentheid om aan ‘n debat deel te neem waarvan die D66 en PvdA uitgesluit is.

In geheel neem partye van bykans oor die hele spektrum dus deel, maar die suur sop loop uit omdat die taamlike linkse Sosialisteparty nie gediend is met ‘n deelnamegeleentheid aan die debat nie, maar ook ‘n toespraak wil hou.

Die SP meen hy is die mond gesnoer, iets wat deur die studenteleiers ontken word.

Die interessante is dat hier geen sprake meer is dat linkse partye bykans vrypas kry om die studente te beïnvloed, terwyl behoudende partye soos melaatses op ‘n afstand gehou word nie. Onder die partye wat aan die debat deelneem, is die ChristenUnie, weliswaar kleiner as die CDA wat in die kabinet verteenwoordig is, maar wie se grondslae bykans net so uit die Nederlandse Geloofsbelydenis kom. Ook Geert Wilders se VVD en GroenLinks neem aan die debat deel.

‘n Woordvoerder van Den Haag se burgemeester, polisiehoof en hoof van Justisie het egter ‘n waarskuwing gerig dat radikale beplan om met die studente te meng, en konfrontasie af te dwing.

Vandag se studentebetoging staan ook nie heeltemal in isolasie nie. Maandag het studente in Amsterdam die Dienste- en Inligtingsentrum van die Universiteit van Amsterdam beset. Hierdeur het hulle die reg probeer afdwing om ook vandag te mag betoog.

Bykans alle universiteite en Hoër opvoedkundige instellings in Nederland het hul studente afgegee om aan vandag se verrigtinge te kan deelneem.

одежда для девочек школьная формаДанильченко Юрий Харьков

Me Livni sou in volgende week aangekom het maar haar toer hierheen is uitgestel tot later omdat daar tans ‘n staking in Israel deur die staatsdiensunie heers, wat talle oorsese verpligtinge van ‘n aantal Israelse politici aan bande lê.

‘n Mens kan net jou hande saamslaan wanneer jy van hierdie stommiteite van die swart regering hoor. Hulle het absoluut niks met Israel uit te waai nie. Hulle kan nie eens vullisverwydering in ons stede en dorpe suksesvol reël nie, maar begeef hulle op ‘n terrein waarvan hulle bitter min weet.

As jy ‘n swart of Arabierse staatshoof is wat direk by moorde betrokke was, kom arrestasie nie eens ter sprake nie. Ons sogenaamde owerheid met sy amptenare staan hand om die blaas met die grootste Westerse vyande. Dink byvoorbeeld aan Ghadafi, Mugabe en Aristide, om net ‘n paar te noem. Mugabe het ‘n “demokratiese” verkiesing verloor, maar hy is nog steeds aan bewind. Die eintlike wenner is geheel en al “ontman”. Mugabe se hande is rooi van die bloed van die mense in Zimbabwe. Mugabe word egter soos ‘n held ontvang en geëer in Suid-Afrika.

Die feit dat die lafaards van die Islamitiese Hamas vir eers Israel met vuurpyle bestook het voordat Israel teen hulle opgetree het, is glad nie ter sake nie. Dit nadat hulle die Palestyne genoegsame waarskuwing gegee het om dit te staak. Hierdie lafaards het hulle egter tussen, onder andere, skole, hospitale en Moskees ingegrawe en daarvandaan vuurpyle op Israel gelanseer.

Sodra hulle teruggeslaan is deur die Jode, het hulle met groot vertoon met die wêreldmedia se hulp, simpatie gesoek. En natuurlik het hulle dit ook gekry van die liberales en humaniste. Dit was altyd interessant om te kyk hoe hulle die gewondes al skreeuende uit die ambulanse gedra het met die beseerdes se koppe en ledemate al swaaiende en stampende. Ek is oortuig daarvan dat hulle daardeur meer skade aan die gewondes veroorsaak het as die beserings wat die Israelse weermag kon aanrig.

Maar ophou vuurpyle afvuur? Nooit! Solank as wat die media hierdie beelde die wêreld instuur sal hulle aanhou om die Jode uit te daag en te tart. Onthou, die Moslems wil nie net deel van Israel word nie. Hulle baklei vir die totale uitwissing van die land Israel. Dan word Israel daarvan beskuldig dat hy ongelyke mag of “disproposionele” mag gebruik het om teen Hamas op te tree.

Enige person wat enigiets van oorlogvoering af weet, sal weet dat die regte manier om oorlog te maak, is om die vyand geheel en al in die kortste tyd met die minste verliese aan eie magte, te verslaan, indien nie te vernietig nie. Jy nooi nie jou vyand uit om te kom skaak speel teen jou nie! Daar word nou verwag dat die Jode stil moet sit terwyl hulle aangeval word. Hoe absurd. Die Israelse bevolking is ‘n trotse volk en het reeds ‘n geskiedenis van verdrukking. Hulle sal hulle nie weer laat boelie nie.

Hierdie houding van die swartes in SA is besonder dwaas. Die Moslemlande is sekerlik die van lande met die swakste geskiedenis van menseregte.

Die ANC-regering is daarbenewens deurspek met Moslems, ateïste, kommuniste, liberaliste, humaniste en voorvaderaanbidders. ‘n Mens wonder wat hulle oogmerk is om tot so ‘n stap oor te gaan. Wat beoog hulle? Wil hulle haar verhoor en dan hier in ‘n tronk gooi, of wil hulle haar voor die Wêreldhof bring?

Suid Afrika het reeds sy naam krater gemaak in die Dewani-saak en nou weer in die nuutste Winnie Mandela-saak. Dalk moet iemand die owerhede herinner wat destyds in Entebbe gebeur het! Die person/instansie/land wat hulle skuldig maak aan die vernietiging van Israel, maak ‘n baie groot fout!

As Christen gelowige wat glo dat die Bybel die geïnspireerde woord van God is, is hierdie vir my geweldige interessante tye. Die profesiëe van die ou profete in die Ou Testament het eeue gelede hierdie dinge oor Israel geprofeteer oor verskillende tydperke. Hulle is almal besig om een na die ander tot vervulling te kom. Trouens die meeste is al! Ek weet dat hierdie aanvalle teen die waarheid en teen Israel moet gebeur. God het self gesê dat Hy Sy volk sal red. Dan sal Hy vir die wêreld wys wie Hy is. Ek wag geduldig. Dit kom hopelik nog in my leeftyd. Maar dit kom. Dit staan so geskrywe!

Wanneer die Islamitiese ekstremiste eendag hulle eie kinders meer liefhet as wat hulle die Jode haat sal hierdie struwelinge dalk staak. Maar dit sal nie. Hierdie haat vir die Jode is ‘n allesverterende haat.

кариес молочных зубовФильчаков Александр Васильевич