Brief: Die blanke Afrikaner in Suid-Afrika — Is die AB-redenasies nog geldig?

Dit is Februarie 2018. Majubafees! Hoe lyk die korporatiewe profiel en die koers van die blanke Afrikaner op pad na 2020?

Met verwysing na die nuusbriewe en verslae sigbaar op die webwerf van die Afrikanerbond, is dit moontlik van Afrikaner- strategiese en beplanningswaarde, maar ook betreffend ‘n kritiese koersverandering, dat hier as buitestaander gelet word op redenasies vanuit die Afrikanerbond se stal.

(Klik op die dokumente hier onder om hulle te besigting of af te laai – redaksie.)

AB Etiese waardes in ons samelewing

AB Besprekingsdokument n Toekoms wat Wink vir Afrikaners lede

AB Nuusbrief Februarie 2018

Die Afrikanerbond (AB), voortgesit op die fondasies van die Afrikanerbroederbond, is vanjaar 100 jaar oud.

Wat is die nalatenskap van die AB, en bv. die Vrymesselary, vir vandag se generasie Afrikaners, en hoe help dit, saam met die Afrikaanse kerke wat die Pous as enigste geestelike gesag op aarde erken, om die Afrikaner stigtelik en vrugdraend inter-kultureel tussen volke, tale, nasies en stamme te handhaaf en te hou?

Op welke etiese norme en welke aanbiddingsmilieu funksioneer ons as Afrikaners se eendrag-maak-mag- morele kompas?

Hoe, met bogenoemde saam, word die Afrikaner se voortbestaanstrategie en uitvoerende samewerking op talle Afrikanerterreine in 2018 getoets en hersien om die opvattings van liberales, linkses, gematigdes, konserwatiewes en regses in die Afrikanergemeenskap in SA — tesame met omgewingsfaktore en veranderlike buite- of internasionale invloede — te bring of te hou op die pad van volhoubare en standvastige toekomshoop?

AB-dokumente soos die Februarie 2018-nuusbrief, gelees teen die agtergrond en tydsverloop van AB-dokumente soos Etiese Waardes in ons Samelewing (September 2010) en ‘n Toekoms wat wink vir Afrikaners (Junie 2011) skets die landskap rondom ons Afrikaners sedert 2007.

Hoe goed die Afrikaner se redenasies ook al mag klink, is die brutale feite dat ons besig is om sistematiese verliese te lei ten opsigte van ons ontneemde politieke rol, ons ekonomiese bydrae wat na my mening talle verbeurde ontwikkelings- en prestasiegeleenthede insluit, ons Christelike bydrae, taal en onderrig, ons vergete geskiedenis, ons getalle wat deur geboorte-afnames, swak gesondheid, plaasterreur en geweldsmisdaad aangetas word, asook ons krimpende Afrikanervolksbates waaronder verlore kunsskatte en fisiese sowel as korporatiewe Afrikanerverarming.

Is dit — sigbaar rondom ons in die nuwe SA vandag — wat ‘n etiese en aanbiddende kultuurgroep as getuienis onder mekaar en voor die internasionale gemeenskap wil voorhou? Met trots en verantwoordelike rentmeesterskap?

Aan wie verkoop die Afrikaner in Suid-Afrika sy en haar eersgeboortereg? Aan wie of wat het ons ons toekoms oorgelaat? Waar is ons kinders se erfporsie?

Terwyl ons as Afrikaners oor genoeg navorsingsgeskiedenis beskik om te weet dat enige grondbesit wedersyds aanvegbaar is tussen migrerende kulture in die grondgebied van SA, deins ons blanke Afrikaners terug en prewel bloot iets hier en daar vanuit die monde van AfriForum, TLU of AgriSA, of maak persverklarings in die niet, terwyl blanke burgers en boere daagliks voortgesette misdadige teistering ervaar — op die Afrikaner se pad na 2020.

Intussen is die blanke Afrikaner nou al deur regerende leiers sedert 1994 van menseregte, minderheidsregte en grondwetlike regte ontneem, onder herhaalde openbare gesange of uitsprake wat moord op blanke burgers en landbouboere verkondig en aanhits.

Dan is die beskeie dog ernstige vraag: Wie lei die Afrikanervolk om die indrukwekkende redenasies, navorsing en scenario’s in die AB-dokumente (of enige ander Afrikanerinstansie se dokumente) op die spoor te probeer hou of om die behoudende koers doelmatig verantwoordbaar en betyds te verstel?

Hoe bring ons — ter wille van ons verarmde en fisies bedreigde Afrikaners op grondvlak, maar ook ter wille van die Afrikanervolk se korporatiewe morele kompas — die kloutjie van die werklikheid by die oortjie van ideologiese akademie op die pad na 2020?

Dit is met persoonlike spyt dat Afrikanergesprekke sedert 2010 na my ondervinding nie op ‘n Afrikanerleierskapsetiek dui wat die daadwerklik vrugdraende voortbestaan van die blanke Afrikaner verantwoordelik-eensgesind of eenparig-uitvoerend bevorder nie.

Dat die etiese Afrikaner met genade oorleef is prysenswaardig, maar dit is al wat dit is — oorlewing, ten koste van oorwinning, ontwikkeling en prestasie!

Kan en moet ons as blanke Afrikaners in SA met ‘n Europese agtergrond, verwagting en prestasievermoë dan nie baie beter kan doen waar ons is nie? Hoe moet ons daarby uitkom? Leiers wat nie doelgerig-objektief kan fokus en wil saamwerk tot die Afrikaner se behoudende rentmeesterskap in SA kan tog nie voor God en mens saans met ‘n rein gewete gaan slaap en met ‘n diep gevoel van etiese leierskapstevredenheid soggens opstaan nie?

Waar en wanneer gaan daar in wysheid en geregtigheid tot verantwoordelike rigterskap gekom word ten opsigte van die strategiese behoud, wyse posisionering en praktiese ontwikkelingsprestasie van die blanke Afrikaner in SA, terwyl die wêreldgemeenskap mededingend vooruitgaan en Afrika doen wat Afrika doen?

Vorentoe sal daar DV in ope skrewe van die Christenkerksinodes en van die Groot Losie verneem word waar die Afrikaner as lidmaat gelaat is sedert 1652, en hoe Afrikanergeloofsnorme die morele kompas kalibreer tot koersvaste geloof in aksie, al dan nie?

— Johannes Meintjes

Johannes Meintjes is ‘n oud-SA-Vlootoffisier en ‘n vryskutmedewerker ten opsigte van grondvlak- burgerlike beveiliging, landbou-uitbreiding in Suidelike Afrika, Afrikanerselfbeskikking en die Kerk as kompas. Johannes woon tans in Kameeldrift Oos, Pretoria en is getroud met Marí-Antoinette.

# Evangelisasie. Bybelverspreiding. Hervorming. Afrika-uitreik. Afrikanervolkstaat. Plaasveiligheid, kibboets. Inheemse plante van Afrika. Kruiemedisyne.

Skryf ‘n brief en wen ‘n boekprys elke week!

Ons weet dat die hoofstroommedia in dié tye van sensuur en politieke korrektheid nie graag kritiese briewe plaas nie. Ons verwelkom egter briewe wat menings uitspreek of sommer net lekker lees as ‘n stukkie Afrikaanse letterkunde. Daarom het ons besluit om tot verdere kennisgewing elke week ‘n boekprys uit te loof vir die beste brief wat in daardie week op ons blad gepubliseer is!

E-pos u brief aan briewe[by]praag.co.za.

Die eerste boekprys sal ‘n eksemplaar van die Duitse Nobelpryswenner Günter Grass se roman, Kreeftegang, wees. Die wenbrief sal weekliks aangekondig word.

Brief: Afrikaners het meer te vrees van Ramaphosa as van Zuma

Ek is verstom oor die media se genadelose fokus op mense wat uiteindelik tot ons ondergang lei sonder om op ander wat net so skelm/korrup is te fokus.

Net so word Ramaphosa nou skielik soos Obama voorgehou as die engel Gabriël. Ramaphosa is ‘n multimiljoenêr a.g.v. SEB. Hy is nie ‘n self-made ryk sakeman soos Rupert of Trump nie.

Afrikaners se huidige lot is primêr deur Ramaphosa by Kodesa verseël. Hy was skaars aangestel as adjunkpresident toe plaas hy ‘n moratorium op plaasuitsettings wat aan swartes nou sterk aanspraak bied op permanente verblyfreg tot in die oneindige geslag. Hy was skaars verkies as ANC-leier toe kondig hy aan dat hy wetgewing wil deurvoer vir die onteiening van privaat eiendom sonder vergoeding; hy weet saam met die EFF het hy meer as 70% steun hiervoor in die parlement.

Blankes, veral Afrikaners, het in werklikheid meer te vrees vir wat Ramaphosa hulle reeds aangedoen het en myns insiens nog gaan aandoen as dít wat Zuma in sy hele ampstermyn gedoen het.

Die naïewiteit van soveel Blankes om te dink dat SA se ellende nou iets van die verlede is, gaan my heeltemal te bowe.

“As jy ‘n trotse volk verkneg, word opstand teen die reg sý reg…” (uit NP v Wyk Louw se versdrama Die dieper reg wat handel oor die Voortrekkers)

— Anoniem

Brief: Afdwing van Engels flankeer met volksmoord

Ek het gister afgekom op ‘n brief wat ek op 28 Februarie 1996 aan Rapport geskryf het vir publikasie op die brieweblad. Dit het nie verskyn nie.

Hier volg die brief verbatim wat ek nou vir oorweging stuur aan Praag se brieweblad. Ek was ‘n joernalis by verskeie publikasies voordat ek as aktrise vir Kruik en ander instansies begin werk het.

Elma Potgieter

Geagte meneer,

Deur Afrikaansmediumskole en Afrikaanse tersiëre inrigtings se taal van onderrig (onderwyskultuur) te wil verander en deur Afrikaans drasties af te skaal op die groot openbare kommunikasiemedium, televisie, word daar nie net ongrondwetlik (volgens die oorgangsgrondwet ) opgetree nie, (‘n taal se status sal nie aangetas of afgeskaal word nie, eerder uitgebou word) maar daar word geflankeer met ‘n veel ernstiger misdaad: Volksmoord.

In die Suid-Afrikaanse Regskommissie se werkstuk oor Groeps- en Menseregte, Werkstuk 25, verskyn daar op p 334 die volgende oor Volksmoord:

11.28 ‘Sedert die stigting van die VVO is vier belangrike konvensies aangegaan wat minderhede beskerm, te wete:

i) Die Volksmoord-konvensie van 9 Desember 1948 (Die Konvensie met betrekking tot die Voorkoming en Bestrawwing van die Misdaad van Volksmoord)

11.29 Die Konvensie bepaal dat aantasting van ‘n nasionale, etniese, rasse- of religieuse groep met die doel om dit ten dele of in die geheel te vernietig strafbaar is. Onder vollksmoord word nie alleen gereken die doodmaak van lede van die groep nie, maar ook die berokkening van ernstige liggaamlike of sielkundige leed aan lede van die groep…….’

Kan die afdwing van ‘n ander taal van onderrig of die gedwonge integrasie van rassegroepe nie gereken word as ten minste “ernstige sielkundige leed” wat die lede van ‘n bepaalde bevolkingsgroep aangedoen word nie?

Terloops, ek wonder nog die hele tyd wie organiseer die sogenaamde ‘studente-opstootjies’ by Afrikaanse onderwysinstellings. Nee, dit gebeur nie spontaan nie. Terugskouend het geen rewolusionêre beweging in die geskiedenis van die mensdom nog ooit spontaan ontstaan nie.

En wat is dié betogings, optogte, sitproteste, vullisstrooiing en opstootjies met gereelde tussenposes anders as ‘n gestadige rewolusie of omvergooiing van werkende strukture?

— Elma Potgieter

‘n Geseënde Kersfees aan al ons lesers!

Aan al ons getroue lesers en diegene wat al byna agtien jaar lank meedoen aan die PRAAG-avontuur, word ‘n Geseënde Kersfees toegewens!

Die foto hier bo is vanuit Nederland waar die Sinterklaas-en-Zwarte-Piet-tradisie vanjaar vir heelwat omstredenheid gesorg het. Net soos wat Nederlanders stry om hul tradisies te behou, moet ons daagliks veg vir ons taal en identiteit in Suid-Afrika. Dit sluit selfs Kersfees in, want dis ‘n fees wat as “te Westers en te Christelik” gesien word en daarom toenemend onder skoot kom van die huidige bewind en die heethoof- linkse hoofstroommedia in ons land. Wêreldwyd bestaan daar ‘n alliansie tussen die links-liberale en die Moslems wat sowel die Christelike as die sekulêre tradisies in die Weste wil vernietig.

Selfs Kersfees verteenwoordig daarom ‘n vorm van rebellie teen politieke korrektheid. En soos N.P. van Wyk Louw gesê het:

“Opstand in ‘n volk is net so noodsaaklik soos getrouheid. Dit is nie eens gevaarlik as rebellie misluk nie. Wat wel gevaarlik is, is dat ‘n hele geslag verby sal gaan sonder protes.”

Ons dink ook aan diegene wie se gesinne weens regstellende aksie en geweldsmisdaad verstrooid oor die wêreld woon. Mag elke Afrikaanse gesin — al is dit bloot in die gees — vandag herenig wees.

Terwyl Kersfees simbolies met sneeu en rendiere voorgestel word, doer uit die koue Noorde van waar ons vandaan kom, is daar aan die ander kant niks so tipies Afrikaans soos ‘n Kersfees in die buitelug en soms kaalvoet te midde van ons warm somer en Desembervakansie nie. Dit is iets unieks in die Westerse wêreld en mag dit, soos ons volk self, nooit vergaan nie.

Mag elkeen vandag ‘n gelukkige dag hê, omgeef van daardie warmte, geselligheid en gasvryheid wat so eie aan ons mense is en byna nêrens elders in dieselfde graad bestaan nie!

En watter beter manier om dit te sê as Steve Hofmeyr se onlangse liedjie “Feeslied”, vanaf sy album Skree?

— Die PRAAG-redaksie

 

Volksgeloftefees: Laat die sirenes loei – laat die Volk maar bloei!

Toe kyk ek, en daar was ‘n hand na my toe uitgesteek, en daarin ‘n boekrol! En Hy het dit voor my uitgesprei; en dit was beskrywe op die voor- en agterkant, en daarop was geskrywe klaagliedere en gesug en wee. (Esegiël 2:9-10 OAV)

Dit is vanjaar 179 jaar sedert 16 Desember 1838, – op ‘n baie lang trekpad.

Die Eksodus, deur Horace William Petherick

Wat kan die Boere-Afrikanervolk oortuigend en in verantwoordelike rentmeesterskap voorhou aan mekaar en aan ander, – of aan ons Messias van Nasaret as Hy môre weer sou kom met ons belonging vir wat ons gedoen het in die vlees?

Dit wil voorkom asof ‘n eiesinnige en wederstrewige herversamelde Europese nasie in SuidAfrika nog besig is met “Empiretjies” bou en nie met Koninkryksbou nie. Sou ons as Koninkryksmedewerkers en ‘n Oorblyfsel, – met groot moeite deur Gods hand tot hier gebring, – nie die Koninkryk laat kom op aarde soos in die hemel nie, wie sal dan? Wanneer?

Die belangstelling in die Geloftefees is besig om te groei soos wat eie Christelike volksidentiteit, roeping en plig weer in gebed en verootmoediging onder die druk van die wêreld en van ongeregtigheid in die Nuwe SA herbesoek word en verlore geskiedenis, – inderdaad, ‘n kritiese goue draad – weer in oënskou geneem word.

Steeds egter, lei dit nog nie tot tasbare en oortuigende, volgehoue Godsvrug in en om SA nie.

Die sirenes loei. Die Volk bloei en verarm, – fisies, ekonomies en geestelik. “Leiers” pronk, knoei en lei ons op verdeelde, onboetvaardige maar roemryke en verdrukkende paaie.

Monumente, kerktorings en die laaste tapisserie in die Voortrekkermonument, so tussen die erfgoed van ons vaders, dui op misleidings. Konsentrasiekampkerkhowe toon dieselfde vervallenheid as die hart van Volksgenote,  verward en vervalle in elke lering onder die son.

Geen Volkskerk dui die smal weg in suiwer Skrifgerigtheid meer aan nie. Die Bybel is vir talle nie meer ‘n lig vir die pad en ‘n lamp vir die voet nie. Waarom is die Gelofte voor die Slag van Bloedrivier gemaak? Waarheen was die Groot Trek-eksodus van die strewende Verbondsvolk op pad?

Waar het ons afgedwaal, en waar gaan ons eindig?

Die Slag van Bloedrivier: 16 Desember 1838

Eer jou vader en jou moeder (en hulle ondernemingsgees, waaronder die Bloedriviergelofte en die Godgegewe uitkoms daarvan), dat jou dae verleng mag word in die land wat die HERE jou God aan jou gee. (Eksodus 20:12)

Brief: OGOTTERS het Afrikaans genasionaliseer

Afrikaans as taal se rommelstatus word haarfyn beskryf in 1 Korintiërs 13 en 14 :1-25: die verwantskap tussen die liefde, taal en profesie (godsdiens).

Lees en laat daar ‘n lig vir jou sowel as die ganse Afrikaanse mediabedryf opgaan.

Want geen taal is nog ooit so misbruik as wapen van volksvernietiging deur antichriste , ateïste en sataniste as Afrikaans nie.

Die OGOTTERS het so pas vêr gevorder met die nasionalisering van Afrikaanse Christenskole.

— Jan

Brief: Die rubicon wat Afrikaans moet oorsteek

Ek het my al voorheen op Praag se welwillendheid beroep wanneer ek weens sensuur nie toegelaat word om my mening op LitNet te lug nie. Ek hoop ek kan dit hierdie keer weer doen. Op LitNet geniet politieke korrektheid voorkeur bo die bevordering van Afrikaans. Daar is bv ‘n LitNet-rubriekskrywer, Bettina Wyngaard, wat uitstekende Standaardafrikaans kan skryf, soos blyk uit sommige van haar rubrieke. Maar daar is by haar, soos ongelukkig by baie van haar etniese genote, wat Afrikaans betref nie taaltrots of taalgetrouheid nie. In sommige rubrieke gebruik sy doelbewus talle Engelse woorde om in oordrewe mate met Afrikaans te mors. Ek ervaar sulke teks as aanstootlik en vra dan dat LitNet op suiwerder Afrikaans moet aandring. Dit is die soort opmerking wat onpubliseerbaar geag word en waaraan geen gevolg gegee word nie. Polities korrek mag blankes aanstoot gegee word maar nie bruin mense nie. Blykbaar mag niemand in die voorheen benadeelde of nie-wit sektor gekritiseer of tereggewys word nie.

Aansluitend hierby is daar die koestering van Kaaps, wat myns insiens – sonder om te oordryf – tot die ondergang van Afrikaans kan lei. LitNet bevorder Kaaps met ‘n passie. Byvoorbeeld, tans word lesers aangemoedig om dele van die Bybel in Kaaps te vertaal. Instansies soos die Afrikaanse Taalraad (ATR), die Afrikaanse Taal- en Kultuurvereniging (ATKV) en die Afrikaanse Taalmuseum en -monument (ATM) bevorder by voorkeur Kaaps eerder as Standaardafrikaans. Ter regverdiging hiervan word aangevoer dat die meeste sprekers van Afrikaans bruin is en die toekoms van Afrikaans dus van bruin mense afhang. Polities korrek word dus voorkeur aan bruines bo blankes gegee. Maar dit is ‘n politieke keuse wat taalgewys nie sin maak nie omdat Kaaps, anders as Afrikaans, wesenlik ‘n mengeltaal met ‘n groot komponent Engelse woorde is. Kaaps is ‘n taal wat nie op Afrikaanse bene staan nie, maar op sowel Afrikaanse as (blykbaar in toenemende mate) Engelse bene. Kaaps kan nie sonder kennis van Engels verstaan word nie. In daardie sin is dit nie ‘n taal uit eie reg nie maar wesenlik ‘n mengeltaal.

My beswaar is nie gemik teen die nie-Engelse komponent van Kaaps nie. Daar is woorde, uitdrukkings en segswyses in Kaaps wat Afrikaans verryk. Maar die onkritiese koestering van Kaaps in sy geheel veroorsaak dat polities korrek geen voorbrand vir korrekte of suiwer Afrikaans gemaak word nie. Sedert 1994 het die gehalte van Afrikaans onrusbarend agteruitgegaan, by uitstek vanweë die gebruik van onnodige Engelse woorde. Onder die blankes het geradbraakte Afrikaans vastrapplek gekry omdat baie van hulle weens bv ANC-propaganda hulle selfrespek verloor het, insluitende hulle respek vir wat eie aan hulle is, soos hulle moedertaal Afrikaans. Veral ontwikkelde bruin mense het nog nooit in Afrikaanslojaliteit uitgemunt nie. Baie van hulle gee voorkeur aan Engels en in soverre hulle bereid is om Afrikaans te wees, het hulle geen werklike beswaar teen die mengeltaal Kaaps nie. Die minder ontwikkelde bruines is geneig om die voorbeeld van die bruin elite na te volg. In sowel blanke as bruin geledere het geradbraakte Afrikaans in heeltemal te veel gevalle aanvaarbaar, selfs die norm, geword.

Die genoemde Afrikaansinstansies voer nooit ‘n veldtog ter bevordering van taalsuiwerheid nie. Sodra die wenslikheid van taalsuiwerheid geopper word, word met die skynargument vorendag gekom dat geen taal suiwer is nie. Die ergste is dat geen Afrikaanstaal- of letterkundige bereid is om ‘n kruistog vir suiwer Afrikaans én teen Kaaps (in soverre dit Engels is) te voer nie. Dit behoort tog duidelik te wees dat as voorbrand vir suiwer (of nie-Engelse) Afrikaans gemaak word, sowel blankes as bruines tereggewys of gekritiseer word. In so ‘n geval word op hulle almal ‘n beroep gedoen om aan eerbare Afrikaans beslag te gee. Om suiwerder Afrikaans te bepleit, hoef dus nie as polities inkorrek beskou te word nie.

Die situasie waarin Afrikaans hom bevind, is een van die wrange vrugte van die politieke magsoorgawe in 1994. FW de Klerk se foutiewe uitgangspunt was dat hy met terroriste en kommuniste kon onderhandel sonder dat hulle geweld afsweer. Ook dat al die onderhandelaars waardes deel, bv betroubaar is. Vir De Klerk was dit belangrik om hom van sy voorvanger, PW Botha, te onderskei deur nie ‘n sekurokraat te wees nie. Hy het gevolglik die veiligheidsmagte (weermag en polisie) grootliks geneutraliseer en grensbeheer verslap. De Klerk se verwaarlosing van paraatheid het van hom ‘n aanvaarbare gespreksgenoot vir die ANC gemaak. Derduisende opgeleide terroriste het met hulle wapens die land binnegekom. Uiteindelik was De Klerk verplig om grootliks aan die vyand se eise toe te gee. Sy strategie was verkeerd en het katastrofiese gevolge gehad.

Die strategie wat sedert 1994 vir die oorlewing van Afrikaans gevolg word, is insgelyks verkeerd en het reeds katastrofiese gevolge. Alle uitdrukkinge waarin Afrikaans voorkom, bv Kaaps, word sonder meer as aanvaarbaar beskou en aangemoedig. Geen daadwerklike poging word aangewend om suiwer Afrikaans te bevorder nie. Pas het die uitsonderlike egter gebeur toe Rian Cloete, ‘n bruin mens, tot sy eer vir suiwer Afrikaans in die bres getree het. Daarenteen het die blanke Magdaleen Kruger, die hoof van RSG, tot haar oneer geredeneer dat Afrikaans nie korrek gebruik hoef te word nie; dat Afrikaans daar is om bv vermaak te verskaf (Netwerk24, 14 November). As Afrikaans al hoe meer verengels en toenemend in geradbraakte vorm voortbestaan, is dit nie meer ‘n taal uit eie reg nie en is die voortbestaan daarvan eerder ongewens as gewens. Dan is ondergang verkieslik bo oneerbare voortbestaan.

In belang van die behoud van agbare Afrikaans is daar ‘n rubicon wat oorgesteek móét word. Afrikaansinstansies, -taalkundiges en -letterkundiges sal die boodskap moet uitdra dat taalsuiwerheid nie ‘n mite is nie maar daadwerklik bevorder moet word as die voortbestaan van Afrikaans vir ons erns is. Kaaps, in soverre dit Engels is, sal as bondgenoot in hierdie oorlewingstryd ondubbelsinnig verwerp moet word. Alle Afrikaanssprekendes sal moet verenig ter bevordering van ‘n agbare taal wat so duidelik moontlik van Engels onderskeibaar is. Openlike steun vir hierdie standpunt van instansies en individue word ingewag.

Uiteindelik kom ek by die aanleiding vir my skrywe. Op 8 November is Tom McLachlan se verdienstelike artikel, “Oor Afrikaans en sy veelbesproke voortbestaan,” op LitNet gepubliseer. Op dieselfde dag het ek op ‘n myns insiens omsigtige manier daarop gereageer. Na verloop van ‘n week is dit duidelik dat LitNet my mening as onpubliseerbaar beskou. My uitsluitlike oogmerk is om die heil van Afrikaans te bevorder. Vir my is dit duidelik dat LitNet, wat tog seker veronderstel is om Afrikaans te bevorder, ten minste in hierdie geval weens sy voorkeur vir die euwel van politieke korrektheid die ondergang van Afrikaans aanhelp. In die res van hierdie brief word my gewraakte skrywe aan LitNet woordeliks en volledig aangehaal.

“Tom McLachlan is een van die min Afrikaanstaalkundiges wat dikwels in die openbaar vir Afrikaans in die bres tree. Daarvoor het ek groot waardering. Tereg ondersteun hy Standaardafrikaans as dié variëteit waarmee Afrikaans sy toekoms ten beste kan verseker. Ook dat Standaardafrikaans so suiwer moontlik gehou moet word. By uitstek moet Engelse invloed vermy word. Alle variëteite is glo taalkundig gelykwaardig. Dit is ‘n standpunt wat geen spreker aanstoot gee nie. McLachlan vermy ook die sogenaamde eienaarskapkwessie, bv watter groep of individue die grootste bydrae tot Afrikaans gelewer het. Politiek, bv die rol van nasionalisme in Afrikaans, word ook gesystap. Taallojaliteit of (soos Jaap Steyn sê) taalgetrouheid, taaltrots en die selfrespek van sprekers speel ‘n belangrike rol in die behoud van ‘n taal.

“Die tema van hierdie artikel is die voortbestaan van Afrikaans. Suiwer taalkundig en ook na aanleiding van McLachlan se ondersteuning van ‘n (sover moontlik) nie-Engelse Standaardafrikaans durf ons nie toelaat dat die toekoms van Afrikaans van die mengeltaal Kaaps afhang nie. Afrikaans het ‘n toekoms as ‘n taal wat duidelik van Engels onderskeibaar is slegs as uitdruklik teen verkaapsing gewaarsku word. Demografies dra Kaaps die kiem van die ondergang van ‘n Afrikaans wat duidelik van Engels onderskeibaar is in hom om. Die potensieel fatale fout wat sommige Afrikaanstaalkundiges en party Afrikaansinstansies die afgelope twee dekades polities byderwets begaan, is om enersyds die netelige kwessie van Kaaps te vermy (soos in hierdie artikel) of andersyds (en erger) Kaaps te beskou as ‘n variëteit wat help om die voortbestaan van Afrikaans te verseker. Hein Willemse gee duidelikheid oor wat die resultaat kan/gaan wees: “Die bruisende toekoms van Afrikaans … reeds in ons veeltalige stedelike strate soos dié van Kaapstad en sy townships vorm aanneem” (Kaaps in fokus, p 75).

“Diegene vir wie die oorlewing van Afrikaans erns is, sal vir Standaardafrikaans en teen Kaaps kant moet kies en daadwerklik ‘n veldtog vir taalsuiwerheid moet begin voer. Elke Sondagoggend word op RSG beweer: “Dit maak nie saak hoe jou Afrikaans klink nie.” Dit maak saak. Dit is van deurslaggewende belang. Afrikaans moet so suiwer moontlik gepraat en geskryf word anders is sy oorlewing nie die moeite werd nie en is sy verswelging deur Engels onvermydelik.”

— Johannes Comestor

Brief: Selfs privaat mediese dienste is swak!

Ek is so bittermoeg oor die swak diens in SA! Ons ouer garde is beter gewoond en sluk maar swaar aan dié bitter pil. Ons betaal ons ore af vir medies ens. net om telkens geskok te word deur swak diens.

My ma is 84 jaar oud. Sy is swak. Haar toestand is van so ‘n aard dat sy nie kan bekostig om die geringste stampie te kry sonder om pimpel en pers anderkant uit te kom nie.

Ek bel Vrydag noodgedwonge die ambulansdiens wat deur my ma se medies voorkeur geniet, net om later ‘n oproep te ontvang (weet nie eers van waar af nie) dat dié diens nie beskikbaar is nie, maar dat ‘n ander ambulansdiens op pad is.

1/ Ek het onraad gemerk toe die persoon my in die eerste plek in Zulu aanspreek. Direk daarna toe gryp ‘n vrou die foon by hom en praat toe genadiglik in Engels met my.

2/ Skakel dieselfde ambulansdiens weereens om te vra waar ons straat is. Binne my kon ek kook, maar ons mag mos niks sê nie. Ek het hom net kalm gevra of hulle dan nie Garmins (navigators) het nie. Ek moes steeds verduidelik hoe hulle hier moet uitkom. Van die tydbespek praat ek nie eers nie.

3/ Dit het nie gelyk of die ambulansbemanning enige opleiding het nie. Hulle het glad nie bloeddruk, suiker of enigiets getoets nie. Hulle het geen noodhulptoerusting by hulle gehad nie. Geen vrae gevra nie en net eenvoudig gesê my ma moet hospitaal toe. Die ambulansdiens het boonop daarop aangedring om my ma se ID-dokument en mediese kaart saam te neem. Ek het volstrek geweier en gesê ek sal dit self hospitaal toe neem. (Ek het baie stories van vorige kere oor hospitaal- en ambulansdienste wat enige mens se hare sal laat regop staan).

4/ Die metaaldraagbaar se een knip was buite werking. Sit hulle die draagbaar, met my ma op, net so op die sementvlak buite neer om die knip los te kry sodat hulle my ma op die ambulansbed kon kry. Gelukkig het ek aangedring daarop om eers een van my eie lakens op die draagbaar onder my ma te sit voor hulle haar op die draagbaar gesit het (waarmee ek natuurlik moes help).

5/ Die ambulansbed se laken wat blou is was -of- erg verbleik -of- vuil.

6/ In die ambulans is ‘n duvet oor my ma gegooi wat ek glo nie eenkeer gebruik was nie.

7/ My ma lê al van gister af in ‘n ‘privaat’ hospitaal en steeds was die spesialis wat haar moet sien nog nie by haar nie. Wat de hel! Dit is mos die norm, dis normaal, ons moet maar net aanvaar! @&$#@&

—B. Joubert

Brief: Vandag is ek gatvol

Nie ‘n geïrriteerde soort gatvol nie. Nee, sommer ‘n soort ek-is-gereed-om-te-ontplof-gatvol. Ek is dik vir so baie dinge en situasies, in ons land en wêreldwyd.

Laat ek begin om te sê dat ek ‘n Boervrou is. Die bloed van my voorvaders wat deur my are vloei, maak my van nature ‘n hardegat, uithouer met sterk opinies, beginsels en waardes. Ek is nie die gaan-lê-tipe nie en ook nie die stilsit-in-die-hoekie of die aanvaar-alles-tipe nie. Ek sou myself beskou as redelik verdraagsaam, soos baie van my volksgenote, tot jy ons moer te ver koer, dan gaan jy dinges wat jy nie geëet het nie.

Tumi Morake, Martin Bester, Max (minimum) du Preez, Kopdoek, Jan-Jan Joubert en Sloet (Lees Slet) de Villiers is so tipies NIE deel van my volksgenote nie. Nou moet ek seker ook ander by hierdie minder uitgelese groepie byvoeg, soos die bestuur van KKNK, Kakaranda, Netwerk 24, Spur, ag nee, die lys is eenvoudig te lank.
Dit is vir my verbysterend om te sien dat soveel dinge in ons mooi land verkeerd gaan, maar hierdie groepe en individue is so besig met hulle polities korrekte agendas dat hulle nie n dooie duit omgee vir die land en sy mense self nie. “hang hulle” word so gereeld uit hulle geledere gehoor as ‘n blanke persoon iets sê of doen teen n swart persoon. Hulle word uitgekryt as rassiste. Maar verhang die bordjies vir een oomblik en die prentjie verander na een van “dis n tragiese gebeurtenis wat spruit uit ons land se probleem met misdaad”. Wel ek sê vandag vir jou, KAK!!!! Dis een en dieselfde ding!!!

Sê ek alle blanke mense is goed en alle swartes sleg? Beslis nie!!! Maar dis tyd dat die politici, mediamense en openbare figure ophou om met poeierkwassies rond te loop en almal om hulle se gatte wit te verf met welriekende poeiers, terwyl die oorgrote meerderheid se aksies stink van dít wat dit is, KAK.

Dis tyd dat die minister van polisie ‘n slag van sy Twitter afklim en iets daadwerkliks doen aan die vlaag plaasmoorde (en ja, plaaswerkers is ook slagoffers) en nie net op die bus Nederlandse toeriste fokus om sy beeld as omgee-leier te poets nie. Om die waarheid te sê, hou sommer heeltemal op om slagoffers te besoek, want jy kan niks aan hulle situasie verander nie, inteendeel, jy beklemtoon net vir hulle jou onvermoë om die polisiehoof en die res van die mag onder jou, te bestuur. Hoekom gaan besoek jy nie eerder die polisiestasies en kyk hoeveel onbevoegde dik gevrete olifante die stoele vol sit, terwyl ‘n handjie vol bekwame mense al die werk moet doen nie? Dit sluit sommer die weermag ook in wat aan dieselfde siekte lei. Ek is oortuig dat as hier rêrig ‘n papaja die waaier tref in SA, is die weermag die eerste lede wat vra wat hulle nou eintlik veronderstel is om te doen, want hulle en die polisie het nog nie hulle gebruiklike KFC gehad nie.

Ek meen maar net, wanneer het die sogenaamde leiers in die land, die openbare figure en die mense en organisasies met ‘n publieke platform so blind geword, dat ons almal stil is oor die feit dat ons land die wêreldbeker van ons afgod-sport Rugby wil aanbied en daardeur vir die res van die wêreld sê, “all is well in the rainbow nation?” en dít terwyl toeriste aangeval word, ons eie boere soos vlieë afgemaai word nadat hulle fisies en emosioneel geskend is, ons kinders verkrag word in skole deur onderwysers wat versonderstel is om hulle te vorm, ons jeug uitgelewer is aan bendes en die meerderheid kerke hulle blind hou vir die morele verval van die gemeenskap, want hulle soek geld en makrogemeentes. Ons speel rykland-rykland terwyl ons mense krepeer van hongerte in wit en swart plakkerskampe en die dikgatpolitici hulleself vervreet en versuip aan die hardverdiende geld van Jan Alleman. “Verdeel die rykdom!!!!” skree hulle. Verdeel onder wie? Julle aanhangers kry nie eers ‘n stukkie van die koek nie. Al wat ryker word, is die uitgevrete korrupte pionne en hulle Gupta-vriende.

Ongelukkig het ek nou alles gesê wat ons almal reeds weet. Alhoewel dit ‘n riem onder die hart is om te sien hoe mense spontaan begin opstaan en net soos ek gatvol is vir die korruptes en dubbele standaarde in hierdie land, moet ek bieg dat ek self ook nie weet wat die oplossing is nie. Al wat ek vir seker weet, is dít: terwyl jy hier gelees het, is nog ‘n boer vermoor of aangeval, iemand is gekaap, iemand is in hulle huis op die dorp vermoor, iemand is dood weens swak gesondheidsdienste en geen politici kan die seer in hulle families en vriende se harte minder maak, of die leemte wat hulle in die gemeenskap laat, vul nie. Wat ek wel goed weet, is dat daar ook in hierdie tyd nog ‘n korrupte of duistere transaksie  gedoen is en ook dat daar nog ‘n paar gatvol mense besluit het: GENOEG IS GENOEG.

— Audrey Bierman