Die hoopvolle mites van die Afrikaner

Daar is te veel mites wat deur sommige Afrikaners aangehang word, waarmee ons hoopvol passief op uitkoms sit en wag. Daardie mites maak dat ons sit en wag vir iets of iemand om vir ons verlossing soos ‘n geskenkie in ons skote te kom gooi.

Vir te lank is daar mense wat glo dat Vigs die swartmense van Afrika so gaan uitroei, dat die blanke net weer in die ou staatskantore kan instap en aangaan soos alles twintig jaar gelede was. Dit is nie waar nie, en alle mites wat daaroor versprei word, veral onder regse Afrikaners, moet een of ander tyd in perspektief gestel word.

Alhoewel dit steeds ‘n ongeneeslike siekte is wat skrikwekkende gevolge ingehou het vir baie mense en veral die swartmense van Afrika, is dit besig om die normale kurwe van endemiese siektes te volg, en gevolglik is Vigs besig om af te plat.

Volgens die VN se 2008 verslag oor die status van Vigs in die wêreld, is dit die moeite werd om op die volgende te let:

  • Wêreldwyd het die persentasie mense wat met Vigs leef, afgeneem sedert 2000.
  • In 14 van 17 lande in Afrika, het die persentasie van swanger vroue van tussen 15 en 24 begin afneem sedert 2000/2001, en in 7 lande het die infeksiepersentasie tot onder 25% gedaal, wat die teiken was vir 2010.
  • Soos wat toegang tot medisyne verbeter het oor die afgelope 10 jaar, het die verwante sterftes begin daal.
  • Lande buite Afrika soos Indonesië, die Russiese Federasie en ander hoë-inkomstelande het toenames in Vigsgevalle begin toon.
  • Sedert 2000 het die persentasie kinders wat Vigs opdoen, afgeneem as gevolg van beter medikasie en voorsorg.
  • Sedert 2003 het die aantal kindersterftes as gevolg van Vigs begin afneem.
  • Op ‘n globale skaal het Vigsinfeksies begin stabiliseer.

Goed, genoeg van die statistieke.

Ek is bang dat die Afrikaner na strooihalmpies gryp om hulleself moed in te praat vir die toekoms, en dat alles eendag as gevolg van “sommer net gebeurtenisse” weer sal goed gaan. En die Vigs-mite is een van daardie strooihalms. Dit gaan nie gebeur dat al die swartmense sommer net een oggend almal dood is as gevolg van Vigs nie. Nie in die volgende 500 jaar nie!

As ons ernstig is oor ons toekoms moet ons daardie tipe van naïewe redenasies en valse hoop begin identifiseer en dit sien vir wat dit is – mites en stories. Alhoewel ek ook Adriaan Snyman se boeke oor Siener van Rensburg besit en gelees het, is dit dwaas om te wil glo dat alles sommer net gaan regkom, omdat ‘n Boereprofeet dit voorspel het.

Daar gaan nie binne die volgende 100 jaar ewe skielik drie amptelike briewe van die Duitse kansellier by Tuynhuis afgelewer word, en dan gee die ANC die land op ‘n skinkbord aan ons terug nie. Duitsland is op hierdie stadium een van die mees liberale lande in Europa, sodanig dat die Duitsers in strome na Suid-Amerika emigreer omdat die Turke in Duitsland meer regte en voorregte as inheemse Duitsers geniet.

Ook gaan daar nie ‘n man in ‘n bruin pak die burgers op ‘n koppie noord van Lichtenburg toespreek, en dan saal ons op en neem Pretoria terug nie. Daar is nie eers ‘n koppie noord van Lichtenburg nie!

Een van die mees beskamende oomblikke in my lewe was by ‘n geleentheid in Pretoria, waar Manfred Roeder, die huidige leier van die Nazi Party, ‘n groep Afrikaners toegespreek het. Ná die man se toespraak, staan daar ‘n omie op, en vertel roerend vir Roeder hoe swaar ons Afrikaners nou kry, en hy wil weet wat die Nazi’s of Duitsers gaan doen om ons te kom help. Roeder was openlik stomgeslaan en het baie duidelik gesê dat hulle hulle eie probleme probeer oplos, soos ons ons eie probleme moet oplos. Het ons so lam geword van skok, dat ons nie eers onsself wil of kan help nie?

Dan is daar die mite oor die nag van die lang messe. Ek was self betrokke by Militêre Intelligensie in die ou SA, en weet goed hoe teenintelligensie en disinformasie werk. Mense, die nag van die lang messe gaan nie in hierdie tyd en eeu gebeur nie, en ons moet oppas om sommer net sulke stories te glo, net omdat dit ons seer en hartseer, oor dit wat ons verloor het, pas. Sulke stories word geskep en versprei om verwarring en paniek te veroorsaak.

Ek onthou in die ou HNP/KP/NP-politiek, het daar ‘n kastige uittreksel uit Edgars se direksie vergadering “gelek” waar ‘n Joodse vrou sou gesê het dat sy bly is die Afrikaner se mag in SA is besig om gebreek te word, en dat sy spyt is dat die plan in 1901 waar 26 000 van ons “filthy stinking women and children” uitgesterf het nie geslaagd was nie. Die dokument was duidelik ‘n versinsel en sommer op ‘n baie ou misrabele tikmasjientjie getik, maar die stoere Afrikaners was in opstand. Skielik was die Jode weer gehaat en wou almal net Edgars begin boikot.

Maar dit was weereens baie duidelik ‘n geval van disinformasie om paniek en chaos te veroorsaak. Dit is ‘n ou tegniek wat gebruik word om mense se aandag af te lei van ander sake wat nie in die openbare oog moet kom nie. Wie verantwoordelik was, sal mens net kan raai. Mens moet altyd onthou dat Lang Hendrik van den Berg sy opleiding by die CIA in Amerika gekry het. So het ook die ANC se intelligensiemense hulle opleiding by die CIA gekry.

Die Liewe Vader gaan ook nie vir ons sommer skielik uit die hemel ‘n stuk aarde laat val omdat ons nou weer volgens die Ou Testament brandoffers bring, en dan kan ons dit as ‘n beloofde land sommer net in besit neem en begin boer en kerke bou nie. Ek glo dat Hy wil hê dat ons die hande uit die moue steek en iets begin doen.

Daar kan nog baie voorbeelde van mites wat in omloop is genoem word, soos dat ons nie met enige heiden hoef te onderhandel nie. In dié opsig, is dit baie onvanpas om vir Carel Boshoff te probeer vergelyk met Piet Retief, omdat Orania nou vir Zuma ontvang het en oom Carel met Zuma onderhandel het. Ons kan eenvoudig nie glo ons sal nie met die ANC moet onderhandel as ons selfbeskikking en onafhanklikheid wil bereik nie. Daar is geen manier wat ons onderhandelings met die huidige regering, of ons hom erken of nie, kan vermy nie. In die oë van die wêreld is dit die wettige regering en die Afrikaners wat glo dat ons soos ‘n eiland in die wêreld sal kan oorleef sonder om met die “heidene en volksvreemdes” kontak te hê en handel te dryf, is dwaas.

Die Afrikaner moet nou van die ossewa afklim, in sy Toyota Hilux Dubbelkajuit klim en aan die moderne wêreld begin deelneem. Kakiebroeke, velskoene, two-tone hemde en al. Slegs deur middel van slim moderne idees en beplanning sal ons ons vryheid kan verkry. As mens oorsee gaan reis het, besef jy hoe die wêreld werk. Ons sal in daardie idioom moet inpas en optree, anders skiet ons net onsself in die voet. En daarmee sê ek nie dat ons nou ons beginsels en kultuur moet begin prysgee nie.

Die gevolgtrekking is soos volg: Óf ons speel die spel volgens die moderne reëls en ons bereik ons doelwit, óf ons speel volgens die ou uitgediende reëls, en ons bly vir ewig bywoners op ons eertydse plaas.

уличные фонари ценаОлександр Васильович Фільчаков

Om inligting te beperk

In Suid-Afrika, en selfs wêreldwyd, gons dit oor planne van die ANC om wetgewing en maatreëls in te stel wat die vloei van inligting sal beperk, en ‘n mediatribinaal in die lewe sal roep.

Die teenargument is hoofsaaklik dat dit die onthulling van korrupsie baie moeiliker sal maak.

Die argument is egter nie uniek aan Suid-Afrika nie. Planne van die Nederlandse minister van Justisie om sekere inligting en aktiwiteite op die internet te blokkeer en selfs strafbaar te maak, kry nou die wind van voor. Hirsch Balin se planne behels dat amptenare van Justisie die reg verkry om inligting van die internet te verwyder, mense wat nie-openbare inligting uit ‘n rekenaar kopieer om te verkoop kan agter tralies beland, en iemand wat wagwoorde kraak, kan ook met die lang arm van die gereg te make kry.

Die oorhoofse doel is om elektroniese misdaad hok te slaan.

Die teenstanders meen dat die huidige proses om webtuistes te sluit, naamlik dat ‘n bevel van die regbank verkry moet word (die regter-kommissaris), voldoende is en misbruik verhinder. Wat die ander twee sake betref, word aangevoer dat dit die wêreld vir fluitjieblasers en joernaliste te moeilik sal maak.

Nederland was onlangs ook in die nuus toe die land sy eie klein Watergate beleef het met die meeluister van ‘n joernalis se kommunikasie, in ‘n saak wat met die Dalai Lama se besoek en die veiligheidsimplikasies daarvan verband gehou het.

Ysland, aan die ander kant, is deur die mediavryheidsorganisasie, Verslaggewers sonder Grense, geloof oor nuwe mediamaatreëls wat na ‘n onstuimigheid aanvaar is. Dit het gevolg na die banke hulle op bestaande konvensie beroep het om hul bedenklike rol in die Yslandse bankkrisis uit die openbare oog te hou.

Die koppestamp tussen diegene wat groter mediavryheid voorstaan, of minstens nie grond wil afstaan nie, en diegene wat soms geldige redes opper vir ‘n inkorting, is simptomaties van waar die een se regte deur die regte van ‘n ander begrens word. Toe inwoners van Pretoria se oostelike voorstede veiligheidstoegang na dele van woongebiede ingestel het, was daar ‘n groot lawaai van ander wat gemeen het hul reg op bewegingsvryheid word aangetas. Uiteindelik moet getoets word wat die swaarste weeg – die wettige inwoners se reg op veiligheid en selfs lewe, teenoor ander se ongekontroleerde bewegingsvryheid. Verskeie grusame moorde en huisrooftogte in daardie areas het daarop gedui dat die swaartepunt sterk in die guns van die inwoners sou moes weeg.

Iemand wie se wagwoord vir sy bankrekening gekraak, en sy rekening leeg gesteel is, sal waarskynlik minder sentimente hê daarmee dat die kraker tronk toe gaan, as met die kraker se reg om op die internet te kan kattemaai.

Die debat het nog skaars begin. Intussen sal gereeld van die ou tegniek gebruik gemaak word van appels met pere – en heel dikwels selfs donkievye – te vergelyk om ‘n grys area rondom die sinvolle begrensing te trek.

games free casino play freeАлександр Фильчаков Васильевич

Die wêreld se hongerpyne

Elke ses sekondes sterf ‘n kind weens ondervoeding, volgens die VN se voedselorganisasie, FAO.

Die goeie nuus is dat die aantal hongerlydendes in die wêreld die afgelope jaar met bykans 100 miljoen afgeneem het, en nou op onder ‘n miljard staan. Die meeste lyers bevind hulle in Afrika en Asië.

Die FAO draai nie doekies om nie. Honger is die wêreld se grootste probleem, maar ook grootste skande.

Twee agtereenvolgende jare se goeie oeste van onder meer mielies, koring en rys, en ‘n gevolglike verlaging in voedselpryse het bygedra daartoe dat die wêreldhongersnood effe teruggedruk kon word. Dié wiel het egter reeds begin draai. In Pakistan het vloede 3,4 miljoen hektaar oeste verlore laat gaan, en die droogte in Rusland het reeds daartoe gelei dat dié land graanuitvoere opgeskort het.

Hoewel die FAO regerings loof vir hul bydraes om die hongerpyne te stuit, is die risiko vir die bereiking van doelwitte om dit te verminder steeds baie hoog.

Wat Afrika betref, is die nuus minder goed. Van die bykans 100 miljoen minder hongeres, woon net 12 miljoen in Afrika suid van die Sahara. Een uit drie van die mense in hierdie streek sal steeds honger ly, die hoogste persentasie ter wêreld.

Die FAO se verslag is uiters politiek korrek opgestel, en verwys bloot na die strukturele probleme wat tot die hongersnood aanleiding gee. Dit beteken dat selfs wanneer dit beter met die wêreldekonomie gaan, die aantal honger mense nie afneem nie.

Met ‘n ontleding van spesifieke syfers blyk dit egter dat konflik en korrupsie ‘n groot deel van die blaam moet dra. Die skerpste toename in hongersnood is byvoorbeeld in die DRK waar 69 % meer mense nou honger ly.

Dit is ook nie toevallig nie dat van die wêreld se mees endemiese korrupsie in lande suid van die Sahara voorkom nie.

In Suid-Afrika is beraam dat bykans 100 000 staatsamptenare welsynstoelaes onwettig van die staat ontvang het – in wese gesteel het. Tot dusver is 15 000 reeds aan bedrog skuldig bevind, en hulle moet die geld soos lenings terugbetaal. Nie een is ontslaan nie. Kos word straffeloos uit die monde van die armes gesteel.

Uit ander verslae word op die sosio-ekonomiese en maatskaplike ellende van die vergrote inkomstegaping in groot dele van die wêreld gewys. Volgens beskikbare syfers het Suid-Afrika Brasilië enkele jare gelede as die land met die grootste meetbare gaping verbygesteek, en krimp dié van Brasilië steeds. Brasilië word ook in die FAO se verslag gelys as een van die lande waar baie vordering met die bekamping van hongersnood gemaak is, en die doelwitte reeds byna bereik is. In Suid-Afrika groei die gaping steeds, en gaan die soustreinryers nie net voort om met hul soustrein-buit te spog nie, maar ook om dit heftig te regverdig.

виды архитектурного освещениятопкарго

‘n Virtuele volk

So ‘n ruk terug het ek en ‘n ou universiteitsvriend ‘n gesprek gehad, oor wat van die Afrikaner gaan word as ons nie ons eie staat kry nie. Die slotsom waartoe hy toe kom, is dat die Afrikaner ‘n virtuele volk gaan word. Synde ‘n unieke konsep wat nie in enige Volkekunde- of Staatsreghandboek te vinde sal wees nie, is dit die moeite werd om hierdie begrip te ondersoek en omskryf, want dit is nie onmoontlik dat daar vir ‘n aantal jare wel ‘n virtuele Afrikanervolk kan bestaan nie.

So, wat word bedoel met ‘n vituele volk? Ons het per definisie uitgekom by die volgende: ‘n Virtuele volk bestaan uit mense wat slegs deur middel van die internet en wêreldwye netwerk met mekaar kontak het, en slegs deur middel van die elektroniese media en kommunikasiemiddele hulle taal en kultuur lewend kan hou.

Die vraag wat nou logies moet volg is; hoe sal so ‘n virtuele volk ontstaan, of wat sal aanleiding gee dat ‘n volk in ‘n toetstand verkeer waar hulle enigste kontak met volksgenote deur die elektroniese media is? Daar is reeds ‘n beraamde 1 miljoen Afrikaners versprei oor die wêreld, wat tans net deur middel van die internet hulle familie en vriendskapsbande in stand hou. Hulle lees die Afrikaanse tydskrifte en koerante, en luister na Afrikaanse radio slegs op of oor die internet.

Soos meer jong mense en gegradueerdes die NSA verlaat om elders hulle heil te gaan soek, begin die Afrikaner in SA minder word, en begin die gemiddelde ouderdom van die plaaslike bevolking hoër raak. Met ander woorde, dit begin ‘n ou bevolking raak wat nie meer teen die groeiverhouding van 2,8 kinders per ouerpaar kan vermeerder nie. Soos die ouer lede van hierdie bevolkingsgroep sterf, word die populasie al minder.

Hoekom sal ons die land in massas wil verlaat?

Dit kan verwag word dat onder die huidige regering en die kommerwekkende geluide wat die ANC maak oor nasionalisering van privaat grond en eiendom, die nasionalisering van myne en banke, die nasionalisering van gesondheidsdienste, plus die media wat gemuilband moet word, al hoe meer boere, gegradueerdes en vermoënde Afrikaners die land sal verlaat, en dit kan binne die volgende twee tot vyf jaar ‘n nuwe golf van emigrasie veroorsaak. Voeg daarby die infrastruktuur en dienste van munisipaliteite in die platteland wat totaal besig is om in duie te stort, en die prentjie is duidelik dat die NSA besig is om net nog ‘n Afrikaland te word.

Om die kersie op die koek te sit, is daar die beleid van swart bemagtiging wat net al hoe meer met erns toegepas gaan word. Die ANC sal nie rus voordat die blankes wat oorbly in hierdie land die houthakkers en waterdraers geword het nie. Hulle verdra ons slegs omdat ons nog meer as 50% van die belastinginkomste bydra. En die grap is op ons, want ons betaal vir ons eie ondergang. Solank as wat ons belasting aan die ANC betaal, finansier ons al die wetgewing en regulasies wat ingestel word, om SA ‘n totale Afrikaland te maak.

En die ergste is dat om en by 30% van alle staatsinkomste as gevolg van korrupsie en bedrog in die sakke van die ANC-elite en hulle vetkatvriende beland. As mens die allokasie van R818 miljard aan die drie vlakke van regering neem vir die 2010/2011 jaar, kom dit op ‘n angswekkende bedrag van R245 miljard uit wat in die sakke van die magsbehepte ANC-lede beland.

‘n Goeie voorbeeld van swak bestuur en dienslewering kan gesien word in die welbekende geval van Sannieshof, waar belastingbetalers self vir hulle dienste opdok. Sannieshof is deel van die Tswaing-munisipaliteit, wat R48 miljoen vir die 2010/11 jaar vanaf die sentrale fiskus ontvang. Hierdie geld word ontvang bo-op die inkomste wat die munisipaliteit self genereer, wat veronderstel is om ten minste die operasionele uitgawes te dek. Die mense van Sannieshof kan met reg vra, waar gaan daardie addisionele geld heen? Munisipaliteite alleen ontvang R260 miljard vanaf die sentrale fiskus, en almal in hierdie land weet wat die vlakke van dienslewering is by rade wat deur die ANC beheer word.

‘n Verdere aspek wat die ANC se magslus uitbeeld, is die feit dat hulle nou die provinsies wil her-indeel om die Ooskaap en die Weskaap saam te voeg, en daardeur die DA se mag in die Weskaap te breek. Die Weskaap is die enigste provinsie wat presteer, en dit is vir die ANC ‘n bitter pil om te sluk. Dus het ons as blankes alle rede om nie meer deel van die NSA te wees nie, of om die land te wil verlaat.

Die terugtrek van die Groot Trek

Die feit is, dat as ons nie nou begin om die moeilike pad van selfbeskikking aan te pak nie, gaan die Afrikaner wel oor die aardbol verstrooi raak en gaan ons, tot ons in die nuwe lande van verblyf geassimileer raak, ‘n virtuele volk word. Die skrikwekkende werklikheid is, dat ons binne een geslag van nou af ‘n virtuele volk kan word, en binne drie geslagte, kan ophou bestaan as ‘n identifiseerbare volk.

Ons moet nou die Groot Trek omkeer en vir ons ‘n eie “lebensraum” gaan skep. Dit is ‘n feit dat demografie ‘n groot rol speel in die opeis van staatstatus deur enige erkende volk. Terwyl ons nog as volk erkenning geniet, en ons ‘n kans het om te keer dat al hoe meer Afrikaners hulle heil elders gaan soek, moet ons dus nou die nodige doen om ‘n gebied te identifiseer, en planne te maak hoe om in groot getalle daar eiendom te kan bekom.

Die gevaar is dat ons reeds so deur die NSA verarm is as gevolg van sogenaamde regstellende aksie en die geweldige belastinglas, dat dit al hoe moeiliker raak. Ons kan dus nie volgens die normale markkragte of reëls vir soveel as moontlik Afrikaners eiendomsreg voorsien nie. Daar sal slim te werk gegaan moet word, sodat mense wat ‘n ondergemiddelde inkomste verdien, ook ten minste ‘n erf daar kan bekostig. Miskien is dit die begin van Siener van Rensburg se tentjies wat hy in die veld opgeslaan sien?

‘n Goeie begin, wat reeds met sukses bekroon word, is moontlik Orania. Oom Carel Boshoff het ware visie aan die dag gelê, om ‘n plek te begin, wat as hartland vir die Afrikaner kan dien. Met die ontstaan van die Afrikanervolk, het ons voorvaders as Vryburgers hulleself tot ‘n volk begin boer uit die klippe van die Karoo. Ons kan en sal dit weer moet doen. Ons sal weer Vryburgers moet word, en soos ons voorvaders buite die onderdrukking van die magsbehepte VOIC hulle vryheid gaan soek het, sal ons nou ons eie heil buite die onderdrukking van die magsbehepte ANC moet gaan soek.

Die tyd is nou, nie later nie.

(Titel met erkenning aan AHM Victor, Langberg Uitgewers, 1979)

интернет магазин игрушек киевпрокурор харьковской области

Bekamping van korrupsie elkeen se verantwoordelikheid

Dit is nie ongewoon dat ‘n enkele koerant tot ses berigte op ‘n dag oor korrupsie dra nie.

‘n Tipiese voorbeeld: In ‘n berig vra Volksblad vandag vrae oor wat van ‘n voltooide polisiedossier geword het wat oor die besoedeling van die Valsrivier by Kroonstad geword het. Daarnaas is ‘n berig oor vermeende korrupte aanstellings in die Weermag, en daar bo ‘n berig oor die regering wat uiteindelik verskeie myne wat glo landswette oortree, gewaarsku het. Die media berig al maande lank oor verdagte mynbedrywighede.

In nog ‘n berig op dieselfde bladsy blaas Cosatu vuur oor wat hy die grootste korrupsie oor die lug noem, oor belastingbetalersgeld wat vir ‘n radioprogram oor dienslewering in die Wes-Kaap gebruik is, en eis ‘n verskoning van mev. Helen Zille.

Op ‘n ander bladsy waarsku Martin Weltz, redakteur van Noseweek, dat Suid-Afrikaners heeltemal te verdraagsaam oor korrupsie geword het. Hy meen die grootste vrees is dat bedrog so alledaags geword het dat die publiek dit nie meer vreemd vind of bevraagteken nie. In die berig daarnaas beskuldig Cosatu die ANC daarvan dat dit nie die nodige erns of dringendheid aan die dag lê om te keer dat ‘n magtige roofdier-elite die land leegtap nie.

In die redaksionele hoofartikel meen Volksblad dat die wapenskandaal-klug voortduur, en verwys in dié verband na die flou Valke. Die sub-hoofartikel handel oor krieketknoeiery.

In die sake-gedeelte verskyn ‘n berig oor die mededingskommissie se verhoor van die sogenaamde pypkartel, en die eerste getuie is ‘n fluitjieblaser wat afgedank is.

Nog ander berigte sou ook by die lys toegevoeg kon word.

Verskeie onheilspellende aspekte word uitgelig: Weltz is reg as hy meen verdraagsaamheid oor korrupsie hou ‘n groot gevaar in. So lank as wat die staat nie fluitjieblasers behoorlik beskerm nie, soos wat die wet vereis – gaan baie mense weens hul blootgestelde posisies ‘n blinde oog op die euwel werp.

Dat korrupsie die omvang kon aanneem sonder dat die regering lank reeds in ‘n verkiesing getuimel het, is ‘n aanklag op die politieke volwassenheid van die kieserskorps.

Ten slotte, dit onderstreep die belangrikheid van uitdrukkingsvryheid en mediavryheid. So lank as wat die media as die gewete van die land kan optree, kan die kiesers nie die skouers optrek en sê hulle het nie geweet nie.

Nie in ‘n land waar sowat tagtig persent van die inwoners aandui dat hulle Christene is nie.

мокрый ротор купитьтопкарго

Turkse referendum van teenstrydighede

Die Turke het gister stembus toe opgeruk om hul kruisies in ‘n referendum te gaan trek. Formeel handel dit oor grondwetlike hervorming wat die weg moet baan vir toetrede tot die Europese Unie. Die Europese Unie se saakgelastigde vir Turkye, Ria-Oomen-Ruijten, het haar ontsteltenis uitgespreek omdat opposisiepartye hul ondersteuners oproep om nee te stem.

Daar is egter soveel distels in die duiwehok, dat die ware rede vir die referendum aan die stief-agterspeen moet suip.

Onder die vernaamste teenstrydighede is dat die Koerde, wat op die oog af die meeste voordeel uit deelname aan die Europese Unie sal trek, volgens berigte teen ‘n ja-stem gekant is. Baie stem nee, ander boikot die referendum en daar was gevalle van intimidasie en geweld, en talle is aangekeer.

Hoewel oor 26 sake gestem word, staan twee soos die spreekwoordelike pale bo die water uit. Dit behels onderskeidelik die inperking van die magte van die hoë regters en die weermag. Die senior regters se magte is aan die bod geplaas omdat hulle soveel mag gehad het, dat hulle hul opvolgers uit dieselfde dampkring aangewys het. Die plan met die referendum is dat die politici en junior regters ook inspraak sal hê by die aanwys van senior regters. Teenstemmers meen weer Erdogan se party, ‘n Moslemparty wat homself as die Moslem-weergawe van die Europese Christen-demokratiese partye beskou, mik om die sekulêre regswese aan te tas. Dit verklaar miskien deels die sekulêre opposisie, wat normaalweg sterker as die regerende party oor lidmaatskap van die EU sou voel, se teenkanting teen ‘n ja-stem. Baie kommentators meen ook die referendum kom op ‘n stemming tussen die Islam en die sekularisme neer, maar nou bepleit die twee kante in baie opsigte dat hul ondersteuners vir die teenoorgestelde as hul eie standpunte moet stem.

Die weermag word ook as ‘n staat binne die staat beskou, waar die generaals bykans onaantasbaar is, en selfs vir kriminele oortredings voor hul kollegas tereg moet staan. Die gedagte met die referendum is dat ook hulle nou voor die burgerlike regbank tereg sal moet staan vir misdade teen die staat, en dat magsmisbruik so ingeperk word. Hul amnestie vir die 1980-staatsgreep sal ook verval.

Hierdie boodskap agter die boodskap is kwalik verskuil. Die referendum is op dieselfde dag gehou as wat die laaste militêre staatsgreep plaasgevind het, in ‘n land waar die weermag sedert 1960 vier keer die verkose parlementêre bewind omvergewerp het. Heelwat van die outoritêre maatreëls is steeds as oorblyfsels van die laaste staatsgreep in die grondwet veranker, en nog slagoffers van die arrestasies en mishandeling word vermis. ‘n Grondwetlike vasvat van die weermag sou in baie mense se oordeel gewild wees. Ja-ondersteuners het ook die afgelope paar dae van die martelinstrumente wat na die staatsgreep ingespan is uitgestal. Altesaam 650 000 mense is destyds aangehou, 171 het weens marteling gesterf, en 49 mense is tereggestel, waaronder ‘n 17-jarige seun wat nou materlaarstatus geniet.

Hoekom die Koerde teen die ja-stem stemming maak is moeilik om te begryp. Die Europese Unie stel as voorwaarde vir Turkse lidmaatskap dat die Turke meer selfbeskikking aan die Koerde en ander minderhede moet toestaan. Trouens, hierdie vereiste het al heelwat vir die Koerde in die sak gebring van ‘n posisie slegs enkele jare gelede waar hul taal effektief verbied is en hul stede Turkse name gekry het.

Koerdies is ook ‘n ‘n Indo-Germaanse taal, anders as Turks. Hoekom juis hulle teen iets wat skynbaar in hul belang is sal stem, bly vir die buitestander Turks.

Terwyl die referendum aan die gang was, was dit egter geen uitgemaakte saak dat die Ja-stem sou sultan kraai nie. Met 70 % van die stemme reeds getel waarvan 60 % “ja” was, was dit egter reeds duidelik dat kommer dat die Turke “nee” sou stem, onnodig was.

Vir baie Turke was die referendum bloot die geleentheid om ‘n mosie van wantroue in die Turkse premier, Tayyip Erdogan, te stel. Soveel nee-stemmers, soveel redes is daar hoekom Erdogan ongewild is. Baie beskou hom as ‘n toekomstige diktator, en die voorkeur wat hy en sy Sanhedrin vir gesluierde vroue het, laat die geëmansipeerde vroue in hierdie Moslem, maar tegnies sekulêre staat, swart sluiers sien.

Baie van die 50 miljoen kiesers weet skynbaar nie presies waaroor hulle alles stem nie, en gee ook nie ‘n dooie kurusj – ‘n Turkse duit – om nie.

Erdogan moet homself ook blameer dat hy juis nou sy beeld as toekomstige diktator versterk het. Minder as ‘n maand gelede het hy die grootste Turkse sake-instelling, TUSAID, gedreig om standpunt vir of teen die ja-stem in te neem, of geëlimineer te word. TUSAID het dit duidelik gemaak dat hy hom nie laat afdreig nie, maar Erdogan het waardevolle vriende verloor. Om die saak te vererger het die Turkse hoof-onderhandelaar by die EU glo gesê hy sal die geestegesteldheid en patriotisme van enige nee-stemmer onder bevraagteken.

Selfs die Turkse president, skynbaar self sonder om sonder om sy eie voorkeur uit te spel, het beide kante van die debat gemaan om ordentlik te bly. Hy het ook ‘n beroep op die kante gedoen om in hul verkiesingsreklame aan kiesers te verduidelik waaroor die referendum handel.

pearl jewellery forФільчаков Олександр Васильович

Só word die land geplunder

Ek het vanoggend met ‘n baie goeie vriend wat op die Natalgrens woon, gehoor hoe die land geplunder word tot op die laagste vlak! Hy vertel my dat omdat ons in die stad woon, en nie een van die swart tale magtig is nie, besef ons nie hoe hulle skelmstreke werk nie. Wanneer dit by skelmstreke kom, dan het die swartes dit al klaar haarfyn uitgewerk!

Die land het net ongeveer 5,5 miljoen belastingbetalers, maar daar is 11 miljoen wat uit die staatskoffers toelaes kry in een of ander vorm. Vir elke kleintjie wat die swartes teel, is hulle geregtig op R250-00 toelae, maar dit is nie die einde nie. Die skoolkinders sien hierdie as ‘n bron van inkomste en dan word hulle swanger om die R250-00 toelae te verkry. Maar, dit is nie die einde nie! Die pa, ma en die ganse familie woon saam onder een dak in een woning. Dan, registreer die ma haar telg om die toelae te kry en die pa, wat ‘n ander van as die ma het, registreer ook dieselfde telg vir die R250-00 Staatstoelae (Social Grant). Dus kry hulle nou R500-00 vir dieselfde kind.

Dit eindig egter nie daar nie! Nou kom die werklose oumas van beide die pa en die ma van die kind, en vra vir ‘n “Foster Grant” vir dieselde kind, want die pa en die ma is glo in die stad en hulle is werkloos en moet vir die kind sorg. Nou ontvang hulle elk ‘n “Foster Grant” van R850-00 vir dieselfde kind. Dit beteken nou dat hulle R2200-00 kry vir elke telg wat hulle het. In die meeste gevalle bly hulle net teel vir die inkomste en as daar bv 5 kleintjies is, dan is die inkomste aansienlik.

As een van die kinders dalk sterf, dan bly hulle voortgaan om die toelae te trek, of hulle registreer net die dood van “een” kind, alhoewel hulle twee toelaes kry vir dieselfde kind.

Ek het ook gehoor hoe van die bekendste firmas wat gebottelde water verkoop, se water vermoedelik alles behalwe suiwer is. Die waterbronne is in Paulpietersburg en daar word dit by die bron gebottel en na die kleinhandelaars vervoer. Maar, net bokant die waterbronne waar dit gepomp word, sit die Dumbe Township. Daar is geen munispale rioolstelsel nie en  net “longdrop”-atrines. Die vraag is: Hoeveel van Dumbe se riool sypel in daardie waterbronne? Ek glo niemand ken die antwoord nie, want soos ons almal weet, is daar amper glad nie meer monitering en inspeksies van gesondheidswette nie!

установка радиаторов отопленияФильчаков прокуратура харьков

Misdaadstatistieke

By die beoordeling van statistiek word verskeie modelle gebruik om akkuraatheid te beoordeel. Die eerste alarmklokkie wat afgaan is as ‘n syfer op ‘n uitskieter dui – maw as die syfer soos ‘n seer duim uitstaan.

Met misdaadstatistiek is daar verskeie ander hulpmiddels. Uit ervaring is daar ‘n verwantskap tussen sosio-ekonomiese omstandighede en sekere tipes misdaad, beperk sigbare polisiëring sekere tipes, veral kontakmisdaad, en het die politieke boodskap wat beklemtoon word, ook ‘n impak. Laasgenoemde is deeglik ervaar met die feitlike opdroog van plaasaanvalle tydens die wêreldsokkertoernooi – ‘n era waar die regeringspolitici hulle seldsaam teen dié euwel uitgespreek het. Sedertdien het dié uitsprake weer grootliks omgesit in verbale aanvalle op boere, en was dar die afgelope naweek minstens twee plaasmoorde, terwyl ‘n bejaarde vrou nou nie net as weduwee agtergelaat is nie, maar self ernstig aangerand is en onder meer skedelbreuk opgedoen het.

Woorde is egter nie genoeg nie, veral as die persepsie dat die regering holle woorde spreek nesgeskop het. Terwyl geweldsmisdaad soos moord en seksuele misdrywe ‘n welkome afname toon, neem handelsmisdaad nou al vir vyf jaar jaarliks skerp toe. Handelmisdaad word selde na verswakkende sosio-ekonomiese omstandighede herlei, en dui eerder op ‘n morele verrotting wat te midde van onvoldoende wetstoepassing gedy. Hier word dikwels ‘n swak voorbeeld gestel.

Ongelukkig is die alewige uitskieters steeds met ons.

Die polisie en die Mediese Navorsingsraad verskil reeds ‘n geruime tyd oor die land se moordsyfers, en ‘n finale oordeel sal eers gevel word wanneer die MNR se navorsing ook op ‘n afname dui, al klop die getalle nie.

Die gereelde landbousensusse bring egter ook ontstellende verskille in misdaadsyfers, soos veediefstal. Terwyl die landbousensus se gegewens vir veediefstal ooreenkomste toon met die veegetalle in die provinsies, bv die Noord-Kaap, lyk die polisie se syfers basies met die uitsondering van die Vrystaat baie anders. ‘n Groot vraagteken kan ook geplaas word as die totale waarde van veediefstalle in die landbousensus deur die polisie getalle gedeel word, en die gemiddelde verlies per vee-eenheid wat skape en hoenders insluit, op R30 000 bereken word.

Uit ‘n vergelyking tussen die aantal dronkbestuur-arrestasies in provinsies wil dit steeds voorkom asof die relatiewe lae, per capita-voorkoms in provinsies soos Limpopo (42 per 100 000), Mpumalanga (59 per 100 000) en die Vrystaat (57 per 100 000) meer met lae intensiteit wetstoepassing as soberder bestuurders verband hou. Nie net is die per capita-arrestasies baie minder as veral dié in die Wes-Kaap (292 per 100 00) nie, maar die aantal padsterftes in die provinsies met minder dronkbestuur-arrestasies dui ook nie op minder dronkbestuurders nie. Ook die per capita-padsterfteyfers per provinsie strook nie met die groot verskille in aangekeerde dronkbestuurders nie.

Statistiek is onontbeerlik vir beplanning, en die waarde van die syfers kan net beoordeel word aan die hand van die regering en die polisie se reaksie hierop.

мои домик для барбиtopcargo отзывы сотрудников

Die fisiologie van die staking

Na raming het die staking wat nou voorlopig opgeskort is, die land regstreeks R1 miljard per dag gekos. Dit kan moontlik meer wees, omdat bereken is dat ‘n vorige Cosatu-staking die land R2 miljard per dag gekos het. Voeg hierby die enorme onregstreekse skade wat moontlik uit die hewige negatiewe beriggewing voortgespruit het, en Suid-Afrika kan op die duur ‘n ontsettende duur prys betaal.

Indien uit die ondervinding geleer word, en die land die lesse ter harte neem, kan daar egter ook positiewe vrugte wees.

Ds. Theunis Botha, leier van die Christen-Demokratiese Party wat vandag sy tiende bestaansherdenking vier, het die problematiek en oplossings soos volg saamgevat:

– Selfs in die buiteland word nou reeds daarna verwys dat Suid-Afrika ‘n staakseisoen het. Dié beeld is baie negatief van Suid-Afrika en moet noodwendig beleggersvertroue knou, afgesien van die skade wat die staking regstreeks aan die land aanrig. Daar moet dus strategies beplan word om stakings die hoof te probeer bied voor dit ‘n werklikheid word, eerder as om skouers op te trek, en na die grondwetlike reg om te staak te verwys.

– Die gewelddadigheid waarin stakings ontaard en optredes soos om teaterpersoneel uit operasieteaters te sleep om saam te staak is onverskoonbaar en die sterkste moontlike stappe moet teen die skuldiges geneem word.

– Die konsep van ‘n staking waar die beginsel van geen werk, geen betaling geld, balanseer die belange van werkers en werkgewers, en om uitsonderings te maak laat Pandora se boks wawyd oop.

– Met die groot omvang van werkloosheid, kan die vraag ook gevra word of die regte mense in die eerste plek in diens is as diegene wat matrikulante vlak voor hul eindeksamen in die steek gelaat het, en pasiënte laat sterf het, nou met vetter beursies terugkeer werk toe.

– Met Suid-Afrika wat die hoogste meetbare inkomstegaping ter wêreld het, moet daadwerklik daarteen gewaak word dat die persepsies rondom relatiewe deprivasie onbeheerbare vlakke bereik. Dit beteken die regering en politieke ampsbekleërs moet ‘n voorbeeld stel deur in pas met die werklikheid te leef. Uitspattigheid voed gewoon die klimaat van ongelukkigheid.

– In die strategiese beplanning moet dit nooit weer gebeur dat diegene wat nie op ‘n oproep op nasionale belang reageer nie, groot verhogings kry terwyl diegene wat wél gehoor gee, dan in ‘n toe hand moet vaskyk nie.

– Korrupsie, die diefstal van ‘n land se toekoms, moet sonder aansiens des persoons uitgeroei word, en politieke ampsbekleërs wat hulle aan tenderpreneurskap en kleptokrasie skuldig maak, moet uitgewerp word.

– Kundigheid moet ten alle tye gebruik word. Dit kom voor asof ‘n groot deel van die huidige ongelukkigheid te wyte is aan die reuse verhogings wat sommige bestuurslui en kaders ontvang het. Boonop blyk dit dat Eskom se jaarverslag so onsamehangend opgestel is dat ‘n foutiewe afleiding gemaak is wat gelei het tot ‘n persepsie van astronomiese verhogings vir die instansie se hoe koppe. Dié onbevoegdheid het die land ernstige skade laat ly deur persepsies van die welgesteldes verder volprop, met ‘n toe hand vir die laag-besoldigdes.

Ander waarnemers en partye sal stellig ook ander sienings en ander aksente hê, maar hierdie opsomming van die situasie bied heelwat ruimte vir besinning.

горизонтальный ценаФильчаков прокурор харькова

Die fisiologie van die staking

Na raming het die staking wat nou voorlopig opgeskort is, die land regstreeks R1 miljard per dag gekos. Dit kan moontlik meer wees, omdat bereken is dat ‘n vorige Cosatu-staking die land R2 miljard per dag gekos het. Voeg hierby die enorme onregstreekse skade wat moontlik uit die hewige negatiewe beriggewing voortgespruit het, en Suid-Afrika kan op die duur ‘n ontsettende duur prys betaal.

Indien uit die ondervinding geleer word, en die land die lesse ter harte neem, kan daar egter ook positiewe vrugte wees.

Ds. Theunis Botha, leier van die Christen-Demokratiese Party wat vandag sy tiende bestaansherdenking vier, het die problematiek en oplossings soos volg saamgevat:

–           Selfs in die buiteland word nou reeds daarna verwys dat Suid-Afrika ‘n staakseisoen het. Dié beeld is baie negatief van Suid-Afrika en moet noodwendig beleggersvertroue knou, afgesien van die skade wat die staking regstreeks aan die land aanrig. Daar moet dus strategies beplan word om stakings die hoof te probeer bied voor dit ‘n werklikheid word, eerder as om skouers op te trek, en na die grondwetlike reg om te staak te verwys.

–           Die gewelddadigheid waarin stakings ontaard en optredes soos om teaterpersoneel uit operasieteaters te sleep om saam te staak is onverskoonbaar en die sterkste moontlike stappe moet teen die skuldiges geneem word.

–           Die konsep van ‘n staking waar die beginsel van geen werk, geen betaling geld, balanseer die belange van werkers en werkgewers, en om uitsonderings te maak laat Pandora se boks wawyd oop.

–           Met die groot omvang van werkloosheid, kan die vraag ook gevra word of die regte mense in die eerste plek in diens is as diegene wat matrikulante vlak voor hul eindeksamen in die steek gelaat het, en pasiënte laat sterf het, nou met vetter beursies terugkeer werk toe.

–           Met Suid-Afrika wat die hoogste meetbare inkomstegaping ter wêreld het, moet daadwerklik daarteen gewaak word dat die persepsies rondom relatiewe deprivasie onbeheerbare vlakke bereik. Dit beteken die regering en politieke ampsbekleërs moet ‘n voorbeeld stel deur in pas met die werklikheid te leef. Uitspattigheid voed gewoon die klimaat van ongelukkigheid.

–           In die strategiese beplanning moet dit nooit weer gebeur dat diegene wat nie op ‘n oproep op nasionale belang reageer nie, groot verhogings kry terwyl diegene wat wél gehoor gee, dan in ‘n toe hand moet vaskyk nie.

–           Korrupsie, die diefstal van ‘n land se toekoms, moet sonder aansiens des persoons uitgeroei word, en politieke ampsbekleërs wat hulle aan tenderpreneurskap en kleptokrasie skuldig maak, moet uitgewerp word.

–           Kundigheid moet ten alle tye gebruik word. Dit kom voor asof ‘n groot deel van die huidige ongelukkigheid te wyte is aan die reuse verhogings wat sommige bestuurslui en kaders ontvang het. Boonop blyk dit dat Eskom se jaarverslag so onsamehangend opgestel is dat ‘n foutiewe afleiding gemaak is wat gelei het tot ‘n persepsie van astronomiese verhogings vir die instansie se hoe koppe. Dié onbevoegdheid het die land ernstige skade laat ly deur persepsies van die welgesteldes verder volprop, met ‘n toe hand vir die laag-besoldigdes.

Ander waarnemers en partye sal stellig ook ander sienings en ander aksente hê, maar hierdie opsomming van die situasie bied heelwat ruimte vir besinning.

ветровки для подростков девочекtopcargo