Rubrieke Archives - Page 138 of 214

Afrikaners het stede nodig

Dan Roodt Hoewel ek Orania ’n interessante eksperiment in ekonomiese en kulturele ontwikkeling vind, verskil ek met Jaco Kleynhans dat Afrikaners die stede moet agterlaat.

Ons moet juis Pretoria en Johannesburg van die vreemdeling herower!

Albei stede beskik oor triljoene rande se infrastruktuur wat ons op ’n skinkbord aan Nigeriërs, Kongolese, Zimbabwiërs en ander nie-burgers oorhandig het.

Sonder om Orania as landelike idille en simbool gering te skat, waarom maak ons nie ’n plan vir ’n stedelike reconquista nie?

Blykbaar is daar reeds 700 000 arm Afrikaners landwyd wat in haglike omstandighede leef.

Waarom kan hierdie mense nie in die middestede van Pretoria en Johannesburg hervestig word en sodoende daardie ruimtes verafrikaans nie?

Kleynhans noem Israel “moeder van die Joodse volk” en model vir ons.

Maar Israel beskik oor twee groot stede, Tel Aviv en Jerusalem, wat onderskeidelik met Johannesburg en Pretoria vergelyk kan word.

Ek was onlangs in Israel op uitnodiging van die Joodse aktivis Avigdor Eskin en het vanuit die 25ste verdieping van ’n kantoorgebou in Tel Aviv foto’s van die stad se toringgeboue en snelweë geneem.

Maar wat my ook in Israel opgeval het, is hoe Hebreeus – ’n eens dooie taal – in die land as openbare taal gevestig is.

Afrikaans moet op soortgelyke wyse as die oorheersende taal in sekere stedelike gebiede uitgebou word.

Daarsonder sal ons taal wegkwyn tot ’n landelike dialek wat net in Orania gepraat en geskryf word.

Ook onlangs het ek Hillbrow besoek.

Hartseer was dit om jong Afrikanerdwelmslawe daar tussen die Nigeriese handelaars aan te tref en die verval van dié eertydse “Manhattan van Afrika” te aanskou.

Wie het die besluit geneem om al daardie geboue eenvoudig prys te gee?

Orania se groot bydrae tot Afrikanerpolitiek is die begrip “volkseie arbeid”, met Afrikaners wat alle soorte werk beoefen.

Indien ons dieselfde beleid in die stedelike gebiede begin toepas, met Afrikanersakemanne wat slegs Afrikaners in diens neem, sal ons van sowel Pretoria as Johannesburg stedelike Oranias kan maak.

Sonder stede sal Afrikaners en Afrikaans nie in die 21ste eeu oorleef nie.

Die meeste van ons is nie boere nie, maar verrig werk in die dienstesektor.

Ons regsgeleerdes, medici, opvoedkundiges, bankiers en IT-mense hou reeds Gauteng se dienste-ekonomie aan die gang.

Drie van die land se vier groot banke bedryf steeds hul hoofkantore in die Johannesburgse middestad.

Wat my die meeste in Israel beïndruk het, was die Joodse setlaars wat woonstelle of geboue in die Palestynse buurte van Oos-Jerusalem betrek het en daar die Israelse vlag op die geboue se dakke laat wapper.

Die dag as ons geboue in Pretoria en Johannesburg begin beset en die oranje-blanje-blou op die dakke hys, sal ek voel ons het weer ons wil om te oorleef teruggekry.

Om te vlug is nie meer ’n opsie nie.

русской бани

Belastingmelkkoeie gedoem deur NHI

Een van die grootste mites wat vir soetkoek opgevreet word, is dat blankes in Suid-Afrika kwansuis so ryk en welvarend is. Dis eenvoudig nie waar nie. Die groot gros blanke huishoudings se inkomste lyk in internasionale terme maar power. In die VSA is die amptelike armoede-vlak sowat $20,000 vir ‘n gesin van vier. ‘n Inkomste van R150000 per jaar is egter niks vreemd in Suid-Afrika nie, ook nie onder blanke gesinne en veral nie blanke pensioenarisse nie.

Daardie $20,000 per jaar is uiteraard hopeloos te min om in die VSA te oorleef, ‘n land wie se kospryse dikwels laer as Suid-Afrika s’n is, en die New York Times reken dat selfs dubbel daardie inkomste, $40,000 jaarliks, steeds beteken mense geldelik sukkel. Volgens die kennelik verouderde syfers van Statistiek SA is die oorweldigende meerderheid blanke huishoudings in Suid-Afrika se inkomste minder as $40,000 (R300,000) per jaar. Blanke huishoudings is kortom oorwegend arm, vergeleke met Westerse lande se huishoudings.

Die ANC is op ‘n punt waar hy besig is om die laaste potensiële bronne van plundery uit te put. Die staatskas en privaatsektor is bykans leeggetap mbv onder andere die gewettigde, rassistiese vorm van korrupsie bekend as Swart Ekonomiese Bemagtiging. Dit is juis waarom Julius Malema begin kyk na die myne as die tweede laaste teiken vir plundery. Die laaste teiken is uiteraard jy en ek, die blanke belastingmelkkoeie. Die voertuig waarmee die laaste fase van plundery gaan geskied, staan bekend as die ANC-kakistokrasie se National Health Insurance of NHI.

Dit is ‘n geklike skema, ingevolge waarvan byvoorbeeld vigslyers na bewering hoë vlakke van mediese sorg sou ontvang, vir die rekening van die belastingmelkkoei. Natuurlik sal dit nie gebeur nie; die geld wat vir die NHI ingevorder word, sal bloot verduister word om nog goue toilette en Johnny Walker Blue Label vir vetkat-kaders te koop. Die vigslyers sal steeds krepeer in hospitale waarin die “wêkkas” oor dooie babas heen toyi-toyi.

Daar is ekonome wat skat dat die NHI minstens R240 miljard per jaar gaan kos. Deel 240 miljard deur ‘n poel van slegs 5 miljoen belastingbetalers en 12 maande, en jy kom uit by die skrikwekkende syfer van R4000 per belastingbetaler per maand. Jy en ek en ‘n iedere en elke ander belastingbetaler sal minstens elkeen R4000 per maand aan addisionele belasting moet opdok. Omdat belastingkoerse egter met inkomste styg, gaan selfs diegene op ‘n matige salaris – diegene hierbo genoem wat R300,000 per jaar verdien en aan Amerikaanse standaarde gemeet geldelik sukkel, meer as R4000 per maand aan ekstra belasting, bo en behalwe jou huidige belasting, moet opdok.

Hoe gaan jou huishoudelike begroting lyk as jy skielik iets soos R6000 of R8000 per maand minder huistoe neem? Vir iemand wat R300,000 per jaar verdien, is soveel addisionele belasting ‘n skrikwekkende daling van minstens een-derde in die geld wat jy uitkry.

купит палатку

Van spaais en agente

Spioen Herrie lees die minister sê die inligtingswet is nodig want daar is soveel spaais en agente in die land wat dinge wil verander. En dit, sê die minister, is verkeerd en lelik.

“Pa, beteken dit die Skerpioene was lelike spaais omdat hulle die land probeer verander het van ‘n roofdierstaat na ‘n piesangrepubliek?”

Dit is te veel vir Herrie, en hy laai oudste in die kar, en ry na slim neef Herrie Spaai toe.

Neef Spaai se huis is so goed gekamoefleer, Herrie ry eers drie maal verby. Gelukkig onthou Herrie neef Spaai het eendag gesê sy klokkie is waar niemand ooit kyk nie, en kry dit toe in die watermeter se kassie.

Uiteindelik sit ons in die sitkamer, en Herrie stel sy vraag. Neef Spaai kyk oor sy skouers, loer gou agter die skilderye en onder die kussings, en fluister toe: “Julle vra na agente en spaais?”

“Ja,” seg Herrie, “Ek dog mens kan nou alles net Google. Niks nodig om geld te mors om spaais aan te hou nie. En vandag se kinders en jong mense maak in elk geval net soos hulle wil, dis geldmors om veranderingsagente aan te hou.”

“Dis nie die probleem nie,” fluiter neef Spaai. “Ons veranderingsagente is gewoonlik derdekolonners. Maar dis ‘n vreeslike geheim.”

“Nou hoe bedoel jy?”

“Maklik. Wie het ‘n studietoer na die wêreld se laaste ekonomies-kommunistiese paradys, Kuba, onderneem?”

Die lig gaan vir Herrie op. ‘n Mens het nie ‘n “H” in houtwerk nodig om daai een uit te pluis nie.

“En wie het ‘n studietoer onderneem om te gaan kyk hoe Bob sy grondhervorming gedoen het?” ‘n Mens het ook nie ‘n “W” in wiskunde nodig om daai sommetjie te maak nie.

“En wie het gesorg dat die weermag meer soos ‘n hospitaal met stukkende ambulanse as ‘n weermag lyk?” Sjoe, dan sit die vyand darem in hoë plekke.

“En wie het so baie skelms in die polisie aangestel? En faaier hulle nie as hulle uitgevang word dat hulle die armes se geld gesteel het, en so die land se plofbare klimaat opjaag nie?”

Oudste snap gou: “En ja, wie kies die ou krokke vir die Springbokspan?”

Herrie vang saam gees: “Ja, en Swaziland het g’n veranderingsagent in Suid-Afrika nodig om die staatshoof te inspireer om ook ‘n harem aan te skaf nie.”

“En hoe lank was dit nodig om Gapsa ook van die spoor af te kry, en sommer ‘n vrot pampoen op die rugbyveld te rol? Net een deplooiment.”

Herrie en oudste is nou heel by. “Die belangrikste is natuurlik om nie paranoïes te word nie,” sê neef Spaai en hy loer gou weer oor elke skouer, “anders is mens vreeslik wantrouig. Dan begin mens aan sensoritis en tribunalitis ly.”

Onder die dekking van die grassnyer en die weed eater sluip Herrie en oudste terug na kar wat onder ‘n kamoefleernet weggesteek is. Na ‘n kwartier kry ons die kar. Terwyl Herrie terugry huis toe speel die rillings rugby in Herrie se nek.

“Pa, sal buitelandse agente nie dalk beter vir die land wees nie? Kyk net hoe goed het dit gegaan toe oom Sep die land onder Fifa se administrasie geplaas het. “

Herrie kyk in die truspieëltjie voor hy fluisterend antwoord…

игры для девочкам

Absa daag ons uit

Die nuus dat Absa minder wit rugbyspelers in die Curriebeker wil sien, is geensins ‘n verrassing nie. Hoewel die bank intussen by monde van sy adjunk-uitvoerendehoof, mnr. Louis von Zeuner, ontken het dat hy ten gunste van rassekwotas is, het Absa tog duidelik sy anti-wit sentiment na buite gekommunikeer.

Absa, wat deur Barclays van Brittanje beheer word, posisioneer hom reeds geruime tyd as ‘n swart bank. Deesdae is dit raar om blanke gesigte agter die toonbank van Absa-takke te gewaar en Afrikaans is insgeslyks afgeskaal tot slegs ‘n skaduwee van wat die taal eens by dié bank was. Dit het feitlik onmoontlik geword om diens in ons taal by Absa te ontvang, hoewel sy kitsbanke en internetdiens nog die taal as ‘n keuse aanbied.

Die les wat Absa vir ons oor die afgelope paar dae geleer het, geld vir meer as net rugbyspelers en –geesdriftiges: dis gerig aan elke Afrikaner in die land. Ook die Tweede Vryheidsoorlog van meer as ‘n eeu gelede is in ‘n hoë mate deur die Londense banke bepaal, wat Milner se oorlogsplanne geesdriftig gesteun het. In 1985 het Chase Manhattan die bewind van P.W. Botha ‘n gevoelige knou toegedien toe dié bank besluit het om nie Suid-Afrika se korttermynskuld om te rol nie.

Gedurende die twintigste eeu het die Afrikaner moedig geprobeer om eie finansiële instellings soos Volkskas, Trustbank en Saambou te skep, asook natuurlik Sanlam, maar al dié maatskappye het op verskillende wyses tot niet gegaan of het wesentlik hul rug op die Afrikaner gekeer en die ANC-bewind en sy anti-blanke, anti-Afrikanerideologie omhels.

Die feit dat die Afrikaner die politieke stryd in Suid-Afrika verloor het, is in ‘n hoë mate daaraan te danke dat hy op kritieke oomblikke van buitelandse kapitaal en buitelandse banke afhanklik was. Vandag kan die volkstaatprojek nie van die grond af kom nie, juis vanweë ‘n gebrek aan kapitaal.

Volgens my berekeninge verdien die groot vier banke in Suid-Afrika jaarliks ten minste twintig miljard rand uit die Afrikaner aan rentemarges en bankkostes. Die borggeld wat Absa goedgunstiglik aan rugby (en sokker!) beskikbaar stel, kom dus net so uit die gewone Afrikaner se sak. Veertig persent van Absa se kliënte bestaan uit Afrikaners; nietemin sien die bank hulle as ‘n lastige segment om van ontslae te raak.

Om teen Absa se onlangse anti-wit uitsprake te protesteer, is goed en wel. Maar ons probleem om uitgelewer te wees aan Afrikanervyandige finansiële instellings soos Absa en die res van die groot vier banke, word nie wesentlik hierdeur verbeter nie.

‘n Groot deel van ons huidige vryheidstryd wentel om ekonomiese emansipasie van die ANC-beheerde ekonomie. Omdat banke soos Absa in regeringsrekeninge belangstel, is hulle ideologies kop in een mus met die ANC. Trouens, die aanstelling van Maria Ramos, die vrou van Trevor Manuel en ‘n bekende ANC-lid, as hoof-uitvoerendebeampte van Absa spreek boekdele oor die bank se politieke standpunte en ideologie.

Praag is tans besig om na ekonomiese alternatiewe vir die Afrikaner te kyk en ons het reeds ‘n groep sakemanne en ekonome byeengebring om binne ons geïdentifiseerde volkstaatgebied, wat groot dele van Gauteng insluit, bedrywe en instellings te vestig wat aan ons mense werk kan verskaf en ons kapitaal uit die hande van vyandige instellings soos Absa kan losmaak.

Die ontluikende koöperatiewe bankbeweging onder Afrikaners moet deur alle belanghebbendes gesteun word. Tegnologiese insette sal egter moet kom, sodat dié jong lote met mag en mening in die formele banksektor sal kan begin meeding. Elders ter wêreld bestaan daar voorbeelde van suksesvolle koöperatiewe banke wat uiteindelik wêreldbekende handelsbanke kon troef.

Eers wanneer Afrikaners beheer oor Afrikanerkapitaal bekom het, sal ons volk sy lang gesogte ekonomiese vryheid kan bekom. Absa se uitsprake vandeesweek daag ons uit om ‘n Afrikanerbank(e) op te rig.

live american roulette online casino topcargo развод

Absa en rugbytransformasie

As daar nou een bank in Suid-Afrika is wat die merk van Kaïn op hom het agv historiese baggasie, moet dit Absa wees. Absa is die resultaat van ‘n huwelik tussen wat gesien kan word as Afrikaner-SEB banke soos Volkskas en die ou Trustbank.

In ‘n verbasende wending word daar egter vandag berig dat Absa hom by die Jimmy Manyi-koor van Jeremiades geskaar het, en nes Butana Komphela steen en been kerm oor transformasie in rugby. Só ingenome is Absa skynbaar met die uitnemende prestasies van die getransformeerde Springbok-afrigter, dat dit hom geweldig grief dat die spelers in Curriebeker-spanne nie ook van dieselfde polities-aanvaarbare skakering as Piet Snorre is nie. As borg van die Curriebeker sou Absa op hoogheilige wyse eerder wou sien dat Bolla Conradie ‘n provinsiale span se skrumskakel is, en dat die Fourie du Preez’e van die lewe op die reserwebank sit, indien blankes enigsins in die spangroep is.

Alhoewel dit besonder on-polities-korrek is deesdae om dit in die openbaar te erken, verstout ek my egter om te sê dat die meerderheid van Absa se klandisie steeds blankes en veral blanke Afrikaners is. Siende dat die meerderheid van Absa se kliënte vermoedelik blankes is, is dit so ‘n bietjie dik vir ‘n daalder vir Absa om op so ‘n hoogheilige wyse te wil predik oor transformasie in rugby, as die bank se klandisie self nie die demografie van die land weerspieël nie.

Ek sou Absa se geteem, en mens moet vra watter ander denkbare doel daar kan wees daarmee, behalwe om by die ANC-regime gat te kruip, ernstiger kon opneem as Absa self gemaak het soos hy wil hê ander moet maak. Hoe sê die Engelse nou weer? “Charity begins at home.” As Absa dan werklik sulke intense en nuutgevonde entoesiasme oor rasse-transformasie beleef, stel ek voor hy sorg dat sy klandisie ook aan rasse-kwotas onderworpe moet wees.

Snaaks hoe Afrikaners se geld goed genoeg is vir Absa wanneer Absa ons kan slaat met rente en bankkostes, maar dat hy nie hou daarvan om ons op die rugbyveld te sien nie.

игрыдла дэвочэк прокурор Фильчаков

Om net die helfte te ken

Onlangse syfers dui daarop dat die onderwys in Suid-Afrika moet uithaal om nie die heel vrotste in die wêreld te wees nie. Hieroor meen Herrie is nou al genoeg geskryf, en om iets te doen daaraan is nou die aangewese ding. Soos om nog ‘n kurrikulum of twee uit te dink. Gelukkig is daar skole wat steeds puik doen, danksy puik onnies en puik leerlinge.

Maar die swakkes is in ‘n soort worsmasjien, en baie kom op universiteit aan, waar hulle skielik op ‘n ander vlak moet meeding.

Onlangs vertel ‘n dosent hy het onder druk van die universiteitsowerhede gekom oor die vreeslike hoë druipsyfer in veral sy Engelstalige klas. Laer kan hy nie met standaarde laer nie, want dis immers die universiteit, nie kindertuin nie. Toe besluit hy hy gee die vrae vooraf vir die studente, amper soos ‘n oop boek-toets.

Die klasse kry ruim tyd om die vrae af te skryf, en te gaan leer.

Die aand voor die toets kry hy ‘n benoude oproep van ‘n student wat wil weet op watter bladsye van die handboek is die antwoorde vir die vrae! Hy staan vas en stuur dié een plek warm plek toe.

“En toe was daar geen verbetering in die uitslae nie,” sê hy moedeloos.

Met sommige vakke, meen Herrie, kan ‘n mens nog wegkom as hy net die helfte of selfs minder as die helfte van die werk ken. Maar daar is darem ‘n paar ander beroepe waar ‘n mens wonder. Met hoeveel gerustheid ondergaan iemand nou ‘n breinoperasie as hy weet die dokter ken nie die helfte van sy vakgebied nie?

Iemand sal ook nie graag oor ‘n brug wil ry as hy weet die ingenieur het net die helfte van sy berekenings reg gehad nie.

Dit lol byvoorbeeld as iemand wat in matriek ‘n G vir houtwerk gekry het, tenders losslaan om brûe te bou. Of iemand wat niks van wiskunde weet nie ‘n munisipaliteit se boeke moet kook, ekskuus, Herrie bedoel, behartig nie.

Bethlehem is bekend vir sy jaarlikse lugskou, maar as daai loodse se dryfliksense ook sommer oor ‘n toonbank gekoop is, sou die dorp tydens die lugskou ‘n gevaarlike plek gewees het met kamikazevlieëniers wat wilde esse gegooi het.

As joernalis moes Herrie dikwels hoor ‘n dokter se foute word begrawe, ‘n advokaat se foute opgehang maar ‘n joernalis s’n gepubliseer. Sowaar, soms is ‘n fout nie die joernalis se skuld nie. Baie koerante en radiostasies weier byvoorbeeld om dagboekinskrywings te plaas of uit te saai as dit nie op skrif gekry is nie. Soms is die leser of luisteraar woedend omdat die besonderhede skriftelik verlang word.

Maar daai woede is niks in vergeleke om sag te word, en die besonderhede telefonies af te neem nie. Want dis ontstellend hoe dikwels verskaf daardie mense die verkeerde besonderhede. En dan word daardie verkeerde besonderhede gepubliseer of uitgesaai, en die byeenkoms is ‘n ramp soos wanneer die plek of tyd verkeerd verskaf is. Of dit is verander en die media nie laat weet nie.

Dan moet die arme joernalis bontstaan, want hy / sy het nou kwaai skade berokken. Maar was dit op skrif, dan was dit ‘n ander saak. Hoewel, daar is sommiges wat geblaps het maar steeds vir die joernalis kwaad bly.

Soms is die mondelinge blapse aan taalverskille te wyte. Wat Herrie laat dink aan die nuwe Engelse juffrou by ‘n Namakwalandse skool:

“Good morning class.” Net een kind groet terug, en sy wil weet hoekom. Verduidelik die groeter: “But Miss, aai ies de ounlie wan hoe se nym aar Klaas.”

и насосные

Van bobbejane en skape en die Vrystaatse middernagson

Die omvang van veediefstal in sekere dele van die land laat Herrie dink aan die boer wat moedeloos op sy stoep sit en ‘n stywe dop maak. Met dié trek daar ‘n trop bobbejane verby, die kieste bolgeprop van die boer se mielies.

“Ja!” skree hy vir die kese, “een van die dae het die plaas onder jul sekelsterte uitgesuip!”

Maar nou verstaan Herrie die mieliepryse is so laag die boere gaan verliese maak weens oorproduksie. Dus klink dit vir Herrie, hoe meer die Adonisse vaslê, hoe meer spaar die boer.

Maar voor iemand hom nou op Herrie se syfers verlaat, Herrie het in matriek met ‘n tweede probeerslag darem ‘n F vir wiskunde losgeslaan. Volgens Einstein se relatiwiteitsteorie het Herrie relatief tot internasionale standaarde geen syferaanleg nie. Relatief tot ‘n grootbek snotkopleier, is Herrie ‘n syfergenie.

En dan het Herrie nogal nie twee linkerhande met houtwerk ook nie.

Ja nee, boere het dit nie altyd so maklik nie. Vir die boere bestaan daar ook ‘n middernagson. Ongelukkig ‘n onsigbare middernagson. Vir jare, as die veld in die middel van die nag aan die brand slaan, het die polisie vertel dis die son wat so op stukke glas skyn, en die droë gras laat vlamvat. Snaaks, hoe die son so in die middel van die nag die veld met sulke kort tussenposes op verskillende plekke aan die brand kan steek. Op die een of ander manier weet plaasaanvallers ook nou wanneer die son hierdie middernagtelike kaperjolle gaan uithaal, en is ‘n paar plaasmense al op hierdie manier uit hul huise gelok en vermoor.

Deesdae, so lyk dit vir Herrie, is die son minder dikwels skuldig en word meer gereeld bransdstigting vermoed. Minstens een brandstigter is ook al vanjaar gevang en gevonnis.

By Herrie se huis weet hy al lankal om na gereedskap as gereedskap te verwys, is min of meer soos om die dooilike hond in een van Jan Spies se stories Waaksaam te genoem het. Want by die Herries is dit eerder wegskap. Op plase, kry gereedskap self voete en dros. Skoonveldskap. Terwyl inbrake die Vrystaatse boere jaarliks sowat R7 miljoen kos, is die verliese aan skoonveldskap R44 miljoen. Dit is amper twee keer soveel as gesaaides wat deur hael en ander natuurrampe vernietig word. Maar die sowat R170 miljoen se veediefstalle en gewasdiefstalle deur die bobbejane en hul tweebenige maters maak dit heel duidelik hoekom die boer so moedeloos agter die bobbejane aangeroep het.

Kyk, deur genetiese verbetering is al groot verbeterings met mielies gemaak – mielies wat ‘n baie groter opbrengs met amper geen reën nie kan lewer. Maar met die mielies wat so mik-mik vir oorproduksie, kan die slim manne dalk hul talente spandeer om skape te teël wat veediewe aanval en verniel. Herrie meen ‘n boer sal skaars ‘n mooier gesig kan aanskou as ‘n veedief wat die rieme neerlê met ‘n skaap met yslike slagtande wat aan sy sitvlak hang.

детям

Plaasmoorde? Niks persoonliks nie.

Hendrik Verwoerd het die grootste opheffingsprojek van stapel gestuur wat Suid-Afrika nog ooit gesien het. –Jan Botha. Verwoerd is dead.

Nou die dag laai ek ‘n interessante artikel van die internet af. Dit is die vertroulike “Kissinger Report” uit 1975, wat eers in 1989 deur die Withuis vrygestel is. Die sentrale betoog in hierdie verslag is dat die wêreldbevolking te groot begin word en dat diverse maatreëls geneem moet word om te sorg dat die verskillende wêreldbevolkings hul geboortesyfers terug moet bring. Die druk wat as gevolg van hierdie massa mense op die ekosisteem geplaas word, word eweneens groter.

‘n Alomteenwoordige lewensbron soos drinkwater word steeds skaarser as gevolg hiervan. In ‘n land soos China byvoorbeeld, waar die lewensstandaard drasties begin verbeter, word verwoede pogings onderneem om riviere in te dam om mense makliker van skoon water te voorsien in hul eie huise. Die gevolg is dat die watertafels van die riviere begin daal wat weereens ‘n negatiewe uitwerking het op die gewone ekologie in daardie land. In die Amasonegebied gewaar ons ‘n soortgelyke tendens. Plaaslike landbouers is die vernaamste skuldiges om die oerwoud weg te kap om grond te skep waarop hulle kan boer, terwyl die Amasone twintig persent van die wêreld se suurstof verskaf. Met die huidige tendens in visvangs, sal daar oor 50 jaar geen vis in ‘n oseaan meer swem nie.

In die Kissinger-verslag word gepleit dat dit ‘n heel alomvattende ingryp sal verg om die wêreldbevolking in toom te hou. Dit is nie genoeg om slegs voorbehoedmiddels te versprei nie, maar ‘n hele ommeswaai in mentaliteit is nodig, en ‘n hele aantal organisasies sal moet saamwerk om ‘n gewenste resultaat te lewer. ‘n Belangrike manier om die geboortesyfer omlaag te bring is om die algemene welvaart van ‘n bepaalde gemeenskap te verbeter. Hierdie verskynsel is goed te sien in Europa. Slegs twee generasies gelede was groot gesinne aan die orde van die dag. My oupa aan vaderssyde was een van tien kinders. Slegs een generasie daarna staan die gemiddelde aantal kinders per kerngesin op of onder die vervangingsaantal van 2.3. In lande soos Duitsland en Italië is die aantal kinders per gesin tussen 1,6 en 1,8, ver benede die maat, en om die ekonomie op peil te hou, sal hulle buitelanders moet invoer om te werk.

Daar is egter ‘n probleem by ander etniese groepe, veral in Afrika. Die swartes het nie soos die Europeërs meegegaan in die stroom van welvaartverhoging nie. In Suid-Afrika, waar swartes aansienlik welvarend was vir ‘n Afrika-volk, het hulle nie dieselfde demografiese tendens getoon as die Europeërs nie, inteendeel. Die swart bevolking het enorm toegeneem. In die twintigste eeu het swart Suid-Afrika vertwintigvoudig en die blanke volksdeel deur hul aantal heeltemaal in die skadu gestel. Tot en met 1960 was die blankes ongeveer 20% van die Suid-Afrikaanse bevolking en nou staan daardie syfer op ongeveer 9%. Wyle Chris Louw het verlede jaar die aantal blanke Afrikaners geskat op 6%.

‘n Honderd jaar gelede, was daar anderhalf miljard mense op aarde. Toe die Kissinger-verslag verskyn het in ’75, het die wêreldbevolking op 4,2 miljard mense gestaan. Dit staan deesdae op 7 miljard, ‘n driekwart meer as 35 jaar gelede. Die aarde kan net die helfte soveel mense dra deur hierdie eeu, althans volgens die Optimum Population Trust. Dat hierdie styging ‘n politieke en ekologiese onstabiliteit kan beteken, is gewis.

Hierdie demografiese onheil is waarskynlik die belangrikste rede hoekom die wêreld so baie geraas gemaak het tydens apartheid en nou met Robert Mugabe, Mbeki en Zuma so stil is. Dit wil voorkom asof Kissinger se pogings in 1975 nie gewerk het nie, en nou moet oorgegaan word na “harder” maatreels. Die wêreld se invloedrykste politici, ekonome, bankiers en ondernemers het ongetwyfeld ‘n aandeel gehad om die westerse wêreld se bruikbare idiote op te hits teen Afrikaners, juis om hierdie tendens van swart oorbevolking te knak.

Die konsep van “nuttelose eters” kan hier verhaal word. Ons het hier te make met mense wat geen bydrae tot die natuur lewer nie, maar desondanks gevoed moet word. In Afrika styg die bevolking ook nog sterk, stamkonflikte en VIGS ten spyt, vanweë die voedselpakette van westerse lande wat hul oorskot voedsel gerieflikheidshalwe in Afrika stort. Hierdie voedselgeskenke gaan egter die komende tyd afneem, aangesien westerse lande hul voedsel self wil gebruik om biobrandstof tegnologie te ontwikkel. Dit kan aanleiding gee dat die voedselpryse in die Derde Wêreld vinniger gaan styg as in die ontwikkelde wêreld, waar ‘n groter surplus voedsel vir Westerlinge beskikbaar is. Tegelykertyd gaan Afrika oorspoel word met geneties gemanipuleerde voedsel, en soos ons weet, kan geneties gemanipuleerde voedsel geen sade produseer om self voort te plant nie. Die gevolg is dat daar altyd ‘n verband van afhanklikheid gaan wees tussen aanvraer en verskaffer. Arm lande sal moet betaal om voedsel te verkry van magtige firma’s in die ryker lande. Die geneties gemanipuleerde voedselfabriek kry dan beheer oor die wel en weë van al hierdie mense. Soos die eintste Kissinger gesê het: “As jy lande wil beheer, lê beslag op hul olie. As jy mense wil beheer, lê beslag op hul voedsel.”

Daarbenewens kan die newe-effekte van geneties gemanipuleerde voedsel grondig ontleed word, wat weereens van Afrika die Weste se laboratorium maak. Afhangende van die newe-effekte, kan die gemanipuleerde voedsel anders vervaardig word om later aan die res van die wêreld te versprei, en sodoende word ‘n sisteem van ultrakapitalisme bewerkstellig waar miljarde mense slegs kan eet op die genade van die super-rykes.

Die verband mag dalk nou duidelik word hoekom die plaasmoorde so stilgehou word, en hoekom die weste so nonchalant reageer op Mugabe se tirades om miljoene van sy mense te verhonger. Dit is niks persoonliks nie, maar die wêreldbevolking is net te gevaarlik groot en alle maatreëls is geoorloof.

Die vraag waarmee ons sit, is hoe kan ons selfredsaamheid en selfbeskikking vir ons mense bewerkstellig met die wêreld se magtigste moonthede teen ons?

‘n Moontlike begin is om ‘n manier te bedink om ons eie mense van voedsel te voorsien. Afrikaners hou geen demografiese gevaar vir die wêreld in nie. Dit gebeur slegs as ons ander van kos voorsien. As ons onder die radar ons eie mense voorsien van kos, veral die sowat 650 000 Afrikaners wat onder die broodlyn leef, kan ons hopelik orent bly terwyl Afrika in ellende en korrupsie wegsink.

Niks persoonliks nie.

Die vreemde geval Bees Roux

Daar is ‘n groot, groot slang in die gras met die vermeende aanval op die metropolisielid deur die Blou Bul-speler, Bees Roux.

Schoemanstraat in Pretoria, vir diegene wat nie weet nie, is ‘n eenrigting van wes na oos weg van die middestad. Roux is op die hoek van Festival- en Schoemanstraat voorgekeer agv beweerde dronkbestuur. Die vermeende aanval op die metropolisie-lid is ‘n paar blokke verder uitgevoer, op die hoek van Richard- en Schoemanstraat. Duncanweg, ‘n groot verkeersaar, is egter ná Festival, maar voor Richard. Duncan is die voor-die-hand-liggende plek om regs te draai om by die naaste polisiekantoor uit te kom. Draai jy regs uit Schoeman in Duncan, en later weer regs, kom jy by die Brooklynse polisiekantoor uit, wat die naaste polisiekantoor is aan die oorspronklike vermeende dronkbestuur-voorval. Om by die Sunnyside-polisiekantoor uit te kom, waar Roux uiteindelik aangehou is, moet jy links draai uit Schoeman uit en weer links in Pretorius om terug te keer stad toe. Jy kan dit op verskeie dwarsstrate, voor Richardstraat, doen. Roux en sy vermeende slagoffer was gevolglik op die oog af allermins oppad Sunnyside of Brooklyn toe, want anders sou hulle vroeër afgedraai het.

Soos ek die ding verstaan, moet die polisie in terme van hul eie prosedures jou onmiddelik na die naaste hetsy polisiekantoor, dws Brooklyn of Sunnyside neem, hetsy na die naaste getuienissentrum vir bloedtoetse, wat in die middestad is. Dis nie waarheen Schoemanstraat gaan nie. Dit gaan na die N4 snelweg en Pretoria-Oos se kant toe. Roux bly daardie kant toe, en die metropolisie maak dan ook die belaglike aanspraak dat die beampte glo op pad was om vir Roux huistoe te neem. Laasgenoemde is so goed soos ‘n bekentenis dat hier een of ander gekonkel aan die gang was, want die reëls verplig hulle om hom na die naaste polisiestasie te neem. Jy mag nie ‘n dronke net huistoe neem nie.

Waarheen was die polisielid dus met Roux onderweg? Wou hy hom neem om ‘n omkoopgeldjie by die bank te gaan kollekteer? Net ná Richardstraat, steeds in Schoemanstraat, is daar ‘n immers ‘n winkelsentrum met ‘n kitsbank of twee. Wat het van die twee kollegas van die polisieman geword in die hele proses? Hulle beweer hulle het nie die voorval gesien nie, en dus moet mens aflei hulle het Roux-hulle nie gevolg nie. Hoe sou die polisiebeampte wat dood is egter van Roux se huis af weer terugkom by sy patrollie-motor as die ander twee hulle nie gevolg het na Roux se huis toe nie nie? As hulle Roux wel gevolg het huistoe ipv polisiestasie toe, sou hulle terloops ook self aan ‘n misdryf skuldig gewees het.

Selfs nog meer verdoemend is die feit dat Roux se kredietkaart na bewering by die KFC (waar anders?) gebruik is, nadat hy reeds in aanhouding by die Sunnyside-polisiestasie was. Het die dooie polisieman se makkers Roux se beursie getransformeer en in terme van ‘n doen-dit-self SEB-transaksie vir hulle gaan KFC koop? Praat van gevoelloos, indien dit wel die geval was. Jou makker is pas dood maar jy gaan vier dit met ‘n “barrel” KFC sodat jou gevreet blink van die hoendervet. Gegewe die uiters swak reputasie van al wat ‘n metropolisiemag is vir korrupsie en misdadigheid in eie geledere, sou dit my egter geensins verbaas nie. ‘n Groot aantal van hulle is blote kriminele op motorfietse met blou ligte.

Ten spyte van die hoogs verdagte aard van die gebeure is die anti-blanke vooroordeel teen Roux egter alreeds sigbaar. Eugene Terre’Blanche se moordenaar, wat verdink word daarvan dat hy ‘n Zimbabwiër is en dus wel ‘n vlugrisiko is, word op R5000 se borgtog vrygelaat. Roux, ‘n Suid-Afrikaanse burger, moes egter R100,000 betaal.

внутри фото

ANC se revolusie verloop volgens plan

‘n Mens kan nie anders as om ‘n bewondering vir die ANC en SAKP te hê om te sien hoe hul revolusie, wat jare lank in Moskou, Londen, Oos-Berlyn en ander stede beplan is, stap vir stap geïmplementeer word nie. Wie sou kon dink dat die blanke Afrikaanse skole uiteindelik gedwing gaan word om ook te staak soos die gebruik in die swart woonbuurte is? Maar die gedwonge sluiting van ons skole is maar een revolusionêre simptoom van vele.

Ander simptome van revolusionêre vordering deur die ANC/SAKP/Cosatu-alliansie is grondhervorming en boere wat binnekort vyftig persent van hul bates en inkomste met hul werkers sal moet deel, die verdieping van regstellende aksie en swart bemagtiging, die gebruik van geweldsmisdaad om ons mense te laat uitmoor en oorsee te verdryf, asook ‘n nasionale dienspligstelsel wat bedoel is om die vrugte van die revolusie met geweld te kan verdedig.

Daagliks staan ‘n mens verstom oor die ongelooflike naïwiteit van die destydse Afrikanerleierskap wat sonder slag of stoot die hele land en infrastruktuur aan ‘n revolusionêre bende ballinge vanuit Londen en Oos-Europa oorhandig het. Maar ook die gewone Afrikaner wat vandag skynbaar sy oë sluit vir die revolusie wat in radikalisme en intensiteit toeneem, ontken die werklikheid wat hom as’t ware elke dag oor die kop slaan. Soos die spreekwoordelike potpadda waarvan die water gaandeweg al hoe warmer word, sit almal en wag dat die volgende fase van die revolusie oor hulle spoel.

Wat moet nog gebeur vir mense om wakker te skrik? Moet daar Rooi Wagte soos tydens Mao se kulturele revolusie by elke skool opdaag – eintlik gebeur dit reeds – om ons kinders as kanonvoer vir die revolusie weg te voer? Moet plase een vir een beset word en die eienaars onder bestuur van die revolusionêre staat geplaas word? Moet die hamer en sekel op die sewe-uurnuus op TV gehys word? Eintlik is ons mense al so gekondisioneer en so gewoond aan die hamer en sekel dat hulle skaars agterkom hoeveel dit in die massamedia vertoon word.

Die huidige landwye staking van staatsdienswerkers wat binnekort deur Cosatu se lede in die privaatsektor aangevul gaan word, verteenwoordig nog ‘n klassieke simptoom van oplaaiende revolusionêre energie. Die linkse leiers van die vakbonde – Cosatu en ander se bande met die SAKP is oorbekend – kry tereg die indruk dat hul mag besig is om toe te neem. Hulle wil die meer gematigde elemente in die ANC dwing om groter salarisverhogings toe te staan, asook ‘n meer linkse beleid oor die algemeen toe te pas.

Die Afrikaner is met sy rug teen die muur. Ons sal moet besef dat die veranderingsproses, die “transformasie” (wat al jare lank ‘n eufemisme vir revolusie is), reeds veels te ver gevoer is. Onder die huidige omstandighede gaan ons nie kan oorleef nie. Die honderdduisende blanke en Afrikanerwerkloses, waarvan vele reeds in plakkerskampe woon, is die stille getuienis van die revolusie wat ons stuk vir stuk van ons ekonomiese kanse en menswaardigheid ontneem.

Die revolusionêre van die ANC/SAKP weet baie goed dat ons hulle vyand is. Hulle gebruik oor en oor die term “vyand”. Danksy sy leierloosheid, gebrek aan eerlike media en verskynsels soos Angus Buchan wat mense in godsdienstige euforie dompel, is die Afrikanervolk vandag so werklikheidsvreemd dat hy nie agterkom dat sy vyand besig is om hom stelselmatig te vernietig nie.

Die hoop beskaam egter nie dat mense deur die toenemende wanorde gaan agterkom dat “alles nie pluis is nie”. In die destydse kommunistiese Oos-Europa het ons gesien hoe mense se denkbeelde volledig deur die revolusionêre bepaal kan word wat die media, skole en universiteite beheer, maar dat gesonde verstand tog iewers die individu soos ‘n klein stemmetjie in sy agterkop begin pla.

Indien u vandag wonder waarom ons skole vir die eerste keer in die geskiedenis nie funksioneer nie en wat presies die betekenis van ‘n “algemene staking” in die geskiedenis van linkse revolusies is, dan is daardie stemmetjie in u agterkop besig om met u te praat.

Dit is so belangrik dat elkeen van ons wat aan die breinspoeling van die afgelope anderhalf dekade ontkom het en helder kan sien wat gebeur, met mekaar moet kommunikeer en ook moet organiseer om die aftakelingsproses te stuit.

Alvorens dit heeltemal te laat is.

игры девочкам