Dít wat Dan Fourie en Pieter Redelinghuys op LitNet my “fantasieë” noem, is dalk besig om gouer as wat selfs ek gedink het, te realiseer. Die byna landwye opstand teen die ANC wat in die swart woonbuurtes aan die gang is, toon dat hierdie orde wat FW de Klerk en sy Britse marionetmeesters op ons afgedwing het, besig is om in duie te stort.
Te midde van 'n revolusionêre gees wat in die land heers met massavergaderings wat landwyd in lokasies gehou word, het die United Transport and Allied Trade Union (Utatu) en South African Transport and Allied Workers' Union (Satawu) albei kennis gegee dat Metrorail beplan om vanaf Maandag te begin staak.
Die twee vakunies verteenwoordig 10 000 werkers van die spoorwegmaatskappy. Volgens Utatu se algemene sekretaris, Chris de Vos, gaan twee miljoen pendelaars gestrand wees indien die staking sou voortgaan aangesien geen van die passasierstreine gaan loop nie.
In 'n gesamentlike verklaring Woensdag het die twee vakbonde gesê: "Hoewel ons oorspronklike eis om 'n loonverhoging 12,5 persent was, sal ons die sewe persent terugwerkend tot 1 April aanvaar, asook nog 'n twee persent vanaf 1 September.
"Metrorail is egter besig om die ooreenkoms te bederr deur ander kwessies wat ons nie bereid is om tydens hierdie loononderhandelings te bespreek nie," het Chris de Vos gesê. "Niemand behalwe die hardkoppige Metrorail-bestuur se onderhandelaars moet vier die komende krisis geblameer word nie."
'n Woordvoerder vir Metrorail, Sibusiso Ngomane, kon nie vir kommentaar bereik word nie.
Die artikel 21-maatskappy is gestig om herwinning te bevorder, maar het egter net R94 miljoen ontvang daarvoor. Die bedrag van R94 miljoen sluit R30 miljoen in wat in die lopende boekjaar aan die maatskappy Buyisa-e-Bag toegeken sou word.
Die plastieksakheffing, wat ingesluit is in die prys wat verbruikers by winkels vir die sakke betaal, is vanjaar van 3c per sak tot 4c per sak verhoog. Die tesourie sal in die lopende boekjaar R90 miljoen uit die heffing verdien.
Die onderneming het volgens omgewingskenners nog weinig gedoen om die herwinning van plastieksakke te ondersteun.
Maar Buyelwa Sonjica, minister van waterwese en omgewingsake, het gesê meer as R7 miljoen is bestee aan die bou van agt sentrums vir die herwinning van plastieksakke. Skoonmaak- en jeugbemagtigingsveldtogte is ook geloods.
Twee voedselkettingwinkels is in Durban geplunder, oënskynlik uit protes teen hoë kospryse. Die woedende plunderaars het selfs die braaihoender en pasteie nie ontsien nie, berig Beeld.
Kaptein Khephu Ndlovu, polisiewoordvoerder, het gesê lede van die SA Unemployed People’s Movement het “hulself aan verskeie kositems gehelp, blykbaar uit protes teen die hoë kospryse”.
Veiligheidswagte wat probeer keer het, is met wapens gedreig. Die winkeldeure is daarna toegemaak en klante en plunderaars is in die winkel toegesluit.
Die polisie was egter binne enkele minute op die toneel en 'n 100 mense is by ’n Shoprite Checkers-winkel en ’n Pick n Pay in hegtenis geneem.
Ndlovu het gesê 15 mans en 35 vroue is in hegtenis geneem in die Shoprite Checkers en 50 mense by die Pick n Pay in die Workshop-winkelsentrum.
Die Shoprite-groep het gesê hulle gaan die betrokkenes beslis vervolg.
Betogers het later buite Durban se sentrale polisiekantoor bymekaargekom om te eis dat die plunderaars vrygelaat word, maar is verjaag.
Ek het Maandagoggend die Krugerwildtuin verlaat na 'n 10 dae lange rondtoer deur hierdie park. Ek is 'n Nederlander.
Ek het die volgende ongelukkig gesien:
Ondanks die Krugerbestuur se verklaring dat hulle nie meer renosters gaan vang nie, het ek gister gesien hoe hulle 2 rinosters vanaf 'n heli verdoof en toe opgelaai het in die gebied wes van Skukuza.
Ek is baie teleurgsteld in die bestuur van die wildtuin.
Dis vir my ongelooflik dat hulle hierdie diere in die park nie met rus kan laat nie. Die wildtuin is 'n nationale bate, die bestuur het nie die reg om diere uit die park uit te haal nie.
Ek hoop van harte dat hierdie verkoop van wild uit die park nie deur die bestuur gedoen word om hulleself te verryk nie.
Telefoongesprekke raak uit die mode soos wat die Britte oorskakel na e-pos en teksboodskappe, asook toenemend van twitter gebruik maak.
Navorsing deur uSwitch.com, 'n Britse prysvergelyker, het bevind dat ses uit elke tien mense nou minder as een selfoonoproep per dag maak – eens geroem as die mees moderne vorm van telekommunikasie.
Om 'n huistelefoon te gebruik, word ook al hoe meer ongewild. Van die 12 000 Britte wat aan die meningspeiling deelgeneem het, maak 44 persent minder as een oproep per dag vanaf 'n vastelyn.
In teenstelling hiermee stuur die gemiddelde persoon in die Verenigde Koninkryk 67 teksboodskappe per maand, terwyl byna driekwart van huishoudings meer as 10 uur per week op die internet boer.
Ingesluit hierby is die stuur van 'n sogenaamde "tweet" – 'n mikro-blog op twitter se sosiale netwerkbladsy – en die gebruikmaak van MSN Messenger en Skype om mee te gesels.
Volgens die segsman van uSwitch.com, Jason Glynn gaan dit vandag primêr daaroor om vinnig en maklik te kommunikeer, verkieslik met meer as een persoon op 'n slag.
Die bevindinge het ook verreikende gevolge vir selfoonoperateurs, en hulle sal moet reageer op die gewildheid van teksboodskappe met gepaste tariewe en aanbiedinge.
Hierdie neiging kan ook die selfoonbemarkingsnywerheid raak en toon aan hoe belangrik SMS-bemarking geword het, indien daar met die publiek in aanraking gekom wil word.
Deur e-pos en teksboodskappe en sosiale netwerkbladsye te gebruik, voel dit vir mense asof hulle in kontak bly met vriende en familie, terwyl hulle waardevolle tyd spaar. Hulle kommunikeer in werklikheid op hul eie terme.
'n Dekade of wat gelede het Johann Rupert, met sake vol geld, uit Londen na Suid-Afrika gekom, en groot beleggings in die selfoonbedryf gemaak. Dit was veral gegrond op sy persoonlike belewenis van die omwenteling wat selfone na Engeland gebring het.
Net soos selfoongebruik hier na ons oorgewaai het, waai tweets en teksboodskappe nou ook in ons rigting – en is dit nie vergesog dat daar weer 'n soortgelyke omwenteling gaan plaasvind nie – een wat uiteindelik ook ons sak beter kan pas.
Die aanhoudende geweld in die DRK word deur Westerse maatskappye aangevuur wat die land se minerale opkoop sonder om behoorlik na die oorsprong te kyk, beweer 'n nuwe verslag wat Woensdag vrygestel word.
Die Global Witness het gesê die Kongolese weermag en ander gewapende groepe in die ooste van die land beheer 'n groot deel van die mynbou en handel in tinerts, koltan, wolfram wat dikwels met dwangarbeid geproduseer word.
Die verslag beweer dat dié handel die 12-jaar oue konflik in daardie land verleng, wat gekenmerk word deur massamoorde en -verkragtings. Ongeveer 100 000 mense is net oor die afgelope paar maande uit hul huise verdryf.
"Solank die vegtende partye hulself deur internasionale handel kan finansier, sal hulle vermoë om grootskaalse geweld teen die bevolking te pleeg, voortduur," sê Patrick Alley, die direkteur van Global Witness.
Die verslag vra vir VN-sanksies teen buitelandse firmas wat die minerale van tussengangers koop sonder om vas te stel wie by die transaksie baat. Vele van die ondernemings wat deur Global Witness beskuldig word, is Belgies maar vra ook vir sanksies teen 'n Britse firma, Amalgamated Metal Corporation (AMC) in Londen, waarvan die filiaal, Thaisarco, tin in die ooste van die DRK aankoop.
Global Witness erken dat Thaisarco minerale van wettige, regeringsgemagtige makelaars aankoop, maar argumenteer dat die maatskappy meer kon gedoen het om uit te vind wie die makelaars se verskaffers is. Dit verwys na 'n VN-resolusie wat om sanksies vra, waaronder die bevriesing van bates van individue of maatskappye wat Kongolese gewapende groepe bystaan om handel in natuurlike hulpbronne te dryf.
Die verslag beweer Thaisarco se hoofverskaffer in die Suid-Kivu-streek, die sentrum van die konflik, ontvang sy tinerts van myne wat deur die Demokratiese Front vir die Bevryding van Rwanda (FDLR), een van die hooffaksies in die oorlog. Leiers van dié groep sluit Hoetoes wat aan die volksmoord in 1994 deelgeneem het, in.
AMC het enige vuilspel ontken en geantwoord dat dit altyd by VN-voorskrifte hou waar minerale vanuit die DRK ter sprake is. In ooreenstemming hiermee, koop Thaisarco DRK-minerale onderworpe aan 'n onlangs bygewerkte magtigingsproses wat deursigtigheid deur die hele verskaffingsketting verseker.
Die nuwe maatreëls, wat as die Tinverskaffingskettinginisiatief bekendstaan, is op 1 Julie geloods nadat die Global Witness-verslag voltooi is.
"Die verskaffingskettingooreenkoms stel die opspoorbaarheid van minerale as 'n sleuteldoelwit ten einde te verseker dat die handel nie renegaat- of rebellegroepe laat baat nie," het AMC in 'n verklaring gesê.
Die Britse departement van buitelandse sake het gister 'n verlaring uitgereik waarin erken word dat "die handel in onwettige minerale een van die faktore is wat stabiliteit in die oostelike DRK belemmer".
Loop mens deesdae deur ‘n goeie boekwinkel en jy stop by die rak waar populêre sielkunde (persoonlik of vir organisasies) verkoop word, let jy op dat die grootste verkopers nog steeds daardie publikasies is wat jou wil vertel hoe om die "beste jy", of 'n suksesvolle organisasie wat miljarde werd is, op die been te bring. Dus, die oorlog teen enige vorm van middelmatigheid is aan! Of so lyk dit. Die realiteit is egter anders; nasionaal en ook internasionaal het uitskieters ‘n probleem, of dalk meer as een. Die samelewing verduur nie sulke mense nie, of dan vir ‘n baie kort rukkie. Dit werp dalk refleksie op die algemene stand van IK, maar dit is ‘n ander debat.
Neem nou maar die SA van vandag. Ek gaan nie voorbeelde noem nie, want ek is seker die spasie op hierdie webwerf vir bydraes is ook beperk. Mens hoef nie eers te selektief te lees aan koerante en tydskrifte om hierdeur oordonder te word nie. Miskien net dít: ek sien dat sommige vakbonde kla oor die Engels in KZN-skole. Ek dog Afrikaans was die probleem in 1976, of is ‘n hele samelewing verlore omrede daar dalk nog die heel tyd nie die volle waarheid vertel is nie en ons gekies het om dit te glo? Ek het hierdie voorbeeld met opset gekies – terwyl ons nou by die onderwys is: wanneer laas het iemand gevra wat in die formele sektor van die skoolwese gedoen word vir diegene wat besonder begaaf is? Nou dáár is ‘n onderwerp vir ‘n insiggewende nasionale debat, sommer ook as middel om ‘n paar ander dinge op te klaar!
Kortom: middelmatigheid is volgens selfdoen-boeke (en akademiese advertensies) uit, al is dit die toestand van die meerderheid. Jy moet jouself as persoon en burger onderskei, om nie te praat van in al jou ander samelewingsrolle en verantwoordelikhede nie. Die hemele behoed jou net as jy dit regkry! Maar, wat nou gemaak as jy leef in ‘n plek waar ons nie eers regtig besig is met middelmatigheid nie, maar met goed wat effens ondertoe op die hiërargie lê? In ‘n opset waar die laagste gemene deler elke keer bepalend vir alles is en blote luiheid dikwels die botoon voer onder diegene wat dit die minste kan bekostig? En waar die afgekykte gedrag van die meerderheid alles bepaal sonder dat dit oënskynlik gesien word vir wat dit is – ‘n groot leuen gevoed ter wille van hierdie luiheid en die handhawing van ‘n vorm van "orde"? Ek het iewers verwys na fundamentele keuses wat gemaak moet word (Afrikaanse voetspore en bestemming). Daarom: óf jy kies om voort te ploeter, óf jy veredel en aspireer na dít wat iewers vêr daarbo lê, desnieteenstaande die prys wat jy hiervoor mag betaal. Dit beteken dat jy nie onnosel moet wees en ander vir jou laat dink in die proses nie, maar wel dat dit ‘n ingeligte, bewustelike keuse moet wees. Verskeie sulke keuses is uitgeoefen deur burgers en hulle leiers in hierdie land se verre en nie te verre verlede nie. Of die mees onlangse keuses nou gemaak is uit werklike oortuiging of om ander redes (sic!) is ‘n ander argument, maar as diegene wat gedink het dat hulle keuse hulle merkbaar sou onderskei en dat dit sou lei tot groot respek vir en ekonomiese voordeel uit hulle optrede, soos beloof is, is hulle wreed ontnugter. Waar eer en heldeontvangs verwag is, is ten beste nog groter minagting opgelewer, in ooreenstemming met die doodsnikke van die beskawing waarvan hierdie eer verwag is. Waar ons ons deur gedrag wou onderskei, het die afwysing bly volg. Van ons Wes-Europese stamlande kan niks meer verwag word nie. Gaan kyk eerder mooi na wat in hierdie konteks gebeur het in bv. Bosnië en omstreke, en wat die dinamiek en resultate van die historiese konflik daar vir vandag is. Vir Afrikaans en die Afrikaner is dáár veel te leer, soos ook uit die vergelykende beskawingsgeskiedenis. Soms is die waarheid en die werklikheid só voor die hand liggend dat dit gevaarlik word en daarom bestuur moet word.
Dit word steeds meer duidelik – Suid Afrika sal (dalk kan, as ons eerlik wil wees) nooit wees wat dit moontlik kon wees nie. Brute realiteite, gebore uit die geskiedenis, die antropologie, die geografie en dalk selfs die biologie (en die wisselwerking hiertussen) sorg hiervoor. Ten spyte van die soms skreiende resultate van ons gemaakte keuses: of ons onsself besig hou met middelmatigheid of met iets wat daarbo of daaronder lê? Die keuse is en bly elke individu en gemeenskap s’n. Ons telkaart lyk nie te goed in dié verband nie, ook nie die Afrikaanse een nie. Jy kan egter nie middelmatigheid reg praat nie. Jy kan slegs (in sommige gevalle) iets daaraan probeer doen. Selfrespek is steeds ‘n faktor. Die geskiedenis en die toekoms sal bly oordeel of ons sinvol gedink en gekies het.
