Die onluste in Alexandra na wedersydse moorde tussen plaaslike inwoners en buitelanders het gisternag voortgeduur met inwoners wat die polisie met klippe bestook het.
Die polisie het in ruil rubberkoeëls afgevuur.
Die woordvoerder van die Gautengse polisie, Lungelo Dlamini, kon nie die voorval bevestig nie.
Ek is nie oor so 'n voorval ingelig nie, ek sal u kontak sodra iemand van Alexandra my gebel het om my oor die jongste verwikkelinge in te lig, het hy gesê.
Die geweld in die lokasie noord van Johannesburg het begin toe plaaslike inwoners buitelanders aangeval het omdat hulle daarvan verdink word dat hulle vir die misdaadgolf in Alexandra verantwoordelik is.
Die moeder van die vermoorde Danielle Esterhuizen het gister in die Randfonteinse streekhof getuig en vertel hoe haar 5-jarige dogtertjie op haar skoot doodgeskiet is. Danielle en haar pa, Diederick, was op 20 Desember 2006 langs 'n dam besig om vis te vang toe beskuldigdes David Nqomane, Tsakane Sithole en Thabang Jane goedsmoeds op die kind losgebrand het.
Die moord het die aandag van die media getrek toe openbare figure soos Steve Hofmeyr, Joost van der Westhuizen en Dan Roodt saam buite die Randfonteinse hof betoog het tydens die borgaansoek van die moordenaars.
Die vader van Danielle het gesê dat hy nooit weer aan 'n visstok sal vat nie omdat hy homself blameer dat sy dogtertjie dié dag net vir 'n halfuur lank by die dam kom kuier het.
In 'n onderhoud met die Franse sportblad L'Equipe het Ecclestone gesê dat hy 'n beswaar teen die ligging van die baan het.
Hy het voorts gesê dat hy eerder 'n Franse Grand Prix in die strate van Parys wil sien. Die Franse eerste minister het belowe om daardie moontlikheid te ondersoek. Dit sal egter heel waarskynlik nie in 2009 plaasvind nie, maar in 2010. Die minister se kantoor het drie ander dorpe voorgestel naamlik Versailles, Enry of net buite Disneyland, oos van die Franse hoofstad.
Magny-Cours is die tuiste van die Franse Grand Prix sedert 1991 en vanjaar se wedren vind op Sondag 22 Junie plaas.
“Die Afrikaner: verlede, hede en toekoms”. Oor dié moeilike tema moes ek onlangs ’n praatjie hou. Nie ek of een van die klompie wat kom luister het, het ’n "oplossing" vir die "Afrikaner-vraagstuk" gehad nie. Nie een van ons het darem ook onder die illusie verkeer dat ons ’n oplossing het nie.Wanneer ’n mens oor dié saak iets wil sê, is ’n vermaning of voorbehoud van N.P. van Wyk Louw baie ter sake. Dit kom uit ’n opstel wat hy in 1959 geskryf toe ons die “Wonder van Afrikaans”-feeste gevier het. Die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns het daardie jaar vyftig geword, en die FAK het die feeste gereël.
Wanhoop en twyfel was toe iets vreemds; daar was in werklikheid selfs ’n bietjie oormoed by sommiges. Louw het beklemtoon: “Laat ons nie roem nie!” Hy het aangehaal wat hy soms in die buiteland oor Afrikaans aan mense gesê het: “Kyk, honderd jaar gelede het ons niks gehad nie; vandag besit ons iets wat nie niks is nie.” Ook: ons is geregtig op ’n bietjie beskeie trots.
Wat die toekoms betref, het hy opgemerk dit is nie aan ons mense gegee om toekomstige dinge te openbaar nie. Ons kan eintlik net die verlede en die hede ’n bietjie leer ken. “Oor wat ons taal sál word, of oor wat ván hom sal word, kan ons dus nie praat nie – behalwe met hartstogtelike verlange” (Versamelde Prosa 2, bl. 181).
Met hierdie vermanende voorbehoude in gedagte wil ek in hierdie en die volgende paar rubrieke op Praag iets sê oor die hede, die verlede en die toekoms van Afrikaans en die Afrikaners.
Daar is negatiewe en positiewe aspekte aan die hede. Eers die negatiewe. En die negatiefste is op ons demografiese posisie.
Een van die redes vir dié negatiewe posisie is die emigrasie van Afrikaners en ander wit mense. Die Instituut vir Rassebetrekkinge bereken dat sowat 850 000 wittes tussen 1995 en 2005 geëmigreer het. ’n Paar maande vroeër is selfs gesê dis ’n miljoen. In die ouderdomsgroep 25 tot 29 het 550 000 wit mense sedert 1996 uit die land verdwyn.
Die vorige groot demografiese verlies wat die Afrikaners gely het, was in die Anglo-Boereoorlog. Wat dit toe erg gemaak het, is dat dit gepaard gegaan het met enorme menslike lyding en materiële verwoesting.
Maar hoe vergelyk die twee verliese persentasiegewys? Meer as 7000 Boere, onder wie ook Kaapse en Natalse rebelle en ’n relatief klein aantal buitelandse vrywilliters is dood, skryf Thomas Packenham (in Die Boereoorlog, bl. 595). Hy sê daarby kom ’n onbekende aantal vroue en kinders in die konsentrasiekampe, iets tussen 18 000 en 28 000. Volgens die inskripsie op die Vrouemonument in Bloemfontein is die getal vroue en kinders 26 370, sodat die werklike getal nader aan 28 000 is as aan 18 000.
Vergelyk ’n mens dit met die sterftes van veral die twee wêreldoorloë lyk dit na ’n besonder klein aantal. ’n Mens moet dit egter stel teenoor die grootte van die Afrikanervolk in daardie stadium. Volgens G.D. Scholtz (Die ontwikkeling van die politieke denke van die Afrikaner, deel IV 1881-1899, bl.22) was daar in 1899 sowat 500 000 Afrikaners, van wie sowat 100 000 in die Vrystaat en 125 000 in Transvaal. Die persentasie wat gesterf het, is dus sowat 15 persent van die Afrikaners in die twee republieke, of sewe persent van die Afrikaners as geheel.
Wat die huidige menseverlies so erg maak, is dat dit veral jong mense is wat gaan – mense wie se kinders nou ander lande gaan verryk.
Ook ander demografiese prosesse werk tot ons nadeel. Geboortesyfers daal en sterftesyfers styg, en dit gebeur ook by die blankes en die kleurlinge uit wie se geledere die Afrikaanstaliges kom. Die blankes het die vervangingsvlak van 2,1 geboortes per vrou in 1990 bereik en die Asiërs in 1999. By die wit mense is dit nou 1,6 per vrou.
Die gegewens van die 2001-sensus, wat in Augustus 2003 bekend gemaak is, wys dat die posisie van Afrikaans as huistaal persentasiegewys agteruitgaan het.
Koerante het destyds tereg sommige gegewens bevraagteken. Taalstatistiek is dikwels verdag. In België was ‘n deel van die Vlaamste taalstryd gerig teen taalstatistiek omdat dit maklik vervals kan word.
Tog is die syfers belangwekkend. Die getal Afrikaanssprekendes het tussen 1996 en 2001 met 171 876 toegeneem. Afrikaans is die huistaal van meer as 80% van die bruin en 59% van die wit mense. Maar Afrikaans het persentasiegewys “negatiewe groei” beleef. Die persentasie Afrikaanstaliges het gedaal van 14,4% van die bevolking in 1996 tot 13,3%; vir Engels was die daling van 8,6% tot 8,2%.
Die bekende demograaf, prof. Flip Smit, het verlede jaar in ’n lesing in Bloemfontein gewys op ander belangwekkende tendense. Een daarvan is die instroming van immigrante uit Afrika sedert 1994. Skattings verskil, maar die juiste aantal lê waarskynlik tussen 8 en 9 miljoen vreemdelinge. Dis nou sekerlik al meer.
Hy het ook gewys op die verskuiwing van die bevolking in die binneland. Die verskuiwing uit die Oos- na die Wes-Kaap bedreig die posisie van Afrikaans as dominante moedertaal in die Wes-Kaap.
Ook die toename van swartes in sommige stedelike gebiede en die ontvolking van die blanke platteland het gevolge. Wat blankes verdryf, is geweldsmisdaad en verswakkende munisipale dienste, terwyl die aantal kommersiële boere verminder. Grondhervorming kan nog ’n 12 000 wit boere van die platteland verdryf.
Dit alles het gevolge vir kerke en skole. Deeglike beplanning is nodig om te verseker dat Afrikaans as onderwysmedium voortbestaan.
Die afname in die vrugbaarheidskoers van wit vroue is iets wat ons met ander Westerse volkere gemeen het. In 2003 het ’n polities uiters inkorrekte kommentaar daarop verskyn in die bekende Nederlandse dagblad, NRC Handelsblad, se “Web- en weekeditie voor het buitenland”.
Prof. B.M.S. van Praag van die Universiteit van Amsterdam het in ’n artikel geskryf oor die noodsaak van ‘n aktiewe bevolkingspolitiek vir dié land. Die kop het gelui: “Nederlanders moeten meer kinderen krijgen”.
Volgens hom is dit nog polities taboe is om polities inkorrek te praat oor ‘n aktiewe bevolkingspolitiek. Wel, as dit daar taboe is, hier nog meer. Ook al is die hele kwessie by ons dringender.
Niemand het dit selfs toe al gewaag om te sê: “Afrikaaners moeten meer kinderen krijgen”, want dit sou ‘n herrie ontketen het. So ‘n herrie was daar in die jare sestig toe ‘n minister voorgestel het dat die republiek versterk kan word deur ‘n “republiekbaba”.
Aan emigrasie en die demografiese krisis kan ons as individue of as groep maar min doen. Hoewel: op Sondag 13 April 2008 het 46 bekende figure en leiers in Rapport in gesê hulle wil bly en stry. Hulle het hul verklaring bedoel as teken van hoop vir diegene wat bedruk moet toekyk hoe ander emigreer, en daarby as protes teen alles wat verkeerd is, en teen diegene wat roep: “The whites must go!”
Die emigrante is nie verraaiers nie en is ook nie almal vir ons verlore is nie. Ons moet met hulle kontak hou, en hulle beskou as 'n internasionale netwerk wat gemobiliseer kan word om hier te help.
Die Sentrum vir Publieke Teologie het op 8 Mei 2008 ‘n seminaar oor die tema van “Kerk en Rassisme” by die Universiteit van Pretoria aangebied. Deelnemers het ingesluit: Neels Jackson, prof. Piet Meiring, prof. Theuns Dreyer en dr. Johan Pienaar.
Die godsdienskorrespondent van Beeld, Neels Jackson, het verklaar dat nóg die NGK, nóg die Hervormde Kerk genoeg doen om rassisme in eie geledere hok te slaan. Prof. Piet Meiring het min of meer die kritiese standpunt van Jackson onderskryf en bygevoeg dat die genoemde kerke die klem te min op die horisontale verhoudinge plaas. Hy het vrylik uit die Belhar-belydenis van die (kleurling-) Verenigde Gereformeerde Kerk aangehaal en dit as navolgingswaardig voorgehou.
Prof. Theuns Dreyer van die Hervormde Kerk het rassisme vanuit ‘n etiese perspektief bekyk en veroordeel. Dit is rassisme wat voortvloei uit die verhouding van een mens tot ‘n ander. Wat strukturele rassisme betref, het Dreyer daarop gewys dat neorassisme in die post-apartheidtydvak ‘n groeiende sosiale verskynsel onder wittes is, basies as gevolg van die regstellendeaksieklousule en die plofbare veiligheidsituasie.
Dr. Johan Pienaar, van die NGK, het min of meer ‘n historiese benadering gevolg en aangetoon hoe die NGK se moeder-dogterkerklike differensiasies ontstaan het. Terselfdertyd het hy statisties daarop gewys dat die teenstand van lidmate teen strukturele eenwording met die dogterkerke besig is om af te plat.
Dit blyk dat die sprekers op twee vermeende vorme van rassisme die klem laat val het:
Kommentaar uit die gehoor op die standpunte van die inleiers was verskillend. Een persoon het daarop gewys dat almal rassisme van ‘n etiese aard (dus een mens of groep teenoor ‘n ander mens of groep) afkeur, maar dat eenstemmigheid ontbreek oor die vraag of verskillende kerke vir verskillende gemeenskappe met verskillende aanbiddingsbehoeftes op rassisme neerkom.
Die hantering van laasgenoemde kwessie hang af van ‘n teoretiese of dogmatiese raamwerk oor die vraag na die verhouding kerk tot gemeenskap en tot die samelewing. In hierdie verband is daar drie kerkidees:
Bogenoemde drie kerklike modelle hang ook saam met ‘n antropologie:
Die wekroep tot een kerk vir alle mense is fundamenteel gebaseer op ‘n spirituele determinisme wat die rol van beskawing, kultuur en taal in die samestelling van die menslike persoon totaal onderskat. So ‘n antropologie gee onteenseglik aanleiding tot òf ‘n universalistiese kerkidee òf tot die liberalisme wat van ‘n kerk die optelsom van alle gelowiges maak.
Wat duidelik by sommige sprekers was en kerke is, is om polities korrek te wees. In so ‘n situasie word die kerkidee aangepas om by die politieke omwêreld in te pas.
‘n Spreker het daarop gewys dat as daar maar een kerk vir alle gelowiges moet wees (een algemene Christelike kerk) dat Protestantse Christene, in daardie geval, op hulle spore sal moet terugloop na Rome en verskoning moet vra vir die feit dat die Reformasie die “liggaam van Christus” geskeur het.
Peter de Villiers, die nuwe Springbok-rugbyafrigter, het 'n beroep op Suid-Afrikaanse rugby-ondersteuners gedoen om hulle obsessie met ras te laat vaar. Vier dae voordat De Villiers veronderstel is om sy eerste span vir die jaar aan te kondig, word daar bespiegel dat hy 'n ongekende aantal swart spelers gaan insluit.
“Ons kan 'n baie goeie span kies, ons kan eintlik drie goeie spanne kies,” het hy verder gesê. “Ek weet nie hoekom ons van alles 'n swart-en-wit storie wil maak nie. Dit is die enigste ding wat mense sien. Ek sien net mense. Of 'n ou nou swart of wit is, sy waarde bly dieselfde."
De Villiers se kommentaar volg 'n dag nadat Oregan Hoskins, president van die SA Rugby-unie, herhaal het daar geen kwotas in die nasionale span sal wees nie. Op 'n vraag of dit belangrik is om vyf of tien swart spelers in toekomstige Springbokspanne te hê, het hy bloot gesê: "Dit is baie belangrik om 15 rugbyspelers in die span te hê. Daarsonder kan mens nooit kompeterend wees nie. Ons het 'n wonderlike nasionale span, uitstekende spelers, kompeterende ingesteldhede.”
De Villiers sal komende Saterdag na afloop van die wedstryd tussen die Chiefs en die Sharks die name van sy Bokspan bekendmaak.
President Robert Mugabe se regering het die aanslag op sy politieke opponente verskerp, terwyl opposisieleier, Morgan Tsvangirai,
voorberei vir sy terugkeer na Zimbabwe om aan die uitklopverkiesing deel te neem.
Verskeie joernaliste, vakbondleiers en honderde aktiviste is al in hegtenis geneem sedert die verkiesing in Maart wat die regerende party verloor het. Gister is die eerste gesagsfiguur wat deel is van die Beweging vir Demokratiese Verandering (MDC) egter gearresteer.
Heya Shoko, ‘n parlementslid vir die MDC in Masvingo-provinsie – wat voorheen regeer is deur Zanu-PF – is gister in hegtenis geneem na beweerde geweld in sy kiesafdeling.
Ernest Mudavanhu, ‘n kollega van Shoko, was saam met hom toe drie “inspekteurs” hom gearresteer het.
Dié nuus volg nadat die president en die sekretaris-generaal van die vakverbond van Zimbabwe (ZCTU) se aansoek om borgtog geweier is na hul eerste hofverskyning. Hulle is in aanhouding op gronde van beweerde opstokery.
Die MDC se leier, Morgan Tsvangirai, en voormalige president van die ZCTU sal dié week terugkeer na ongeveer ‘n maand in die buiteland. Hy het die verkiesing gewen, net kort van ‘n volstrekte meerderheid.
Tsvangirai het egter voorwaardes vir die beplande uitkloprondte gestel: hy sal slegs deelneem indien die geweld in die land heeltemal gestaak word, die verkiesingskommissie hersien word en laastens as daar buitelandse waarnemers in die land ontplooi word.
Die regering sê op hulle beurt dat Westerse waarnemers nie nodig is nie en dat Tsvangirai nie rede het om vir sy lewe te vrees nie.
“Indien Tsvangirai wel in gevaar is, het ons polisielede wat hom wel kan beskerm,” sê die adjunk-minister van Inligting, mnr. Bright Matonga.
“Ons het geen idee gehad dat hy die land verlaat het omdat hy klaarblyklik vrees vir sy lewe nie. Ons het bloot gedink hy is met vakansie terwyl hy terselfdertyd probeer om steun op te bou in sy poging om Zimbabwe te demoniseer.”
Tsvangirai wat bedreig word deur ‘n klag van hoogverraad is verlede jaar erg aangerand tydens polisie-aanhouding.
Mugabe se minister van Justisie, mnr. Patrick Chinamasa, sê die regering sal nie buitelandse waarnemers toelaat nie, veral nie dié wat sanksies teen hulle handhaaf nie. “Hulle sal weer ons guns wen as hulle die sanksies teen ons lig, andersins is daar geen rede vir ons om ‘n verhouding met hulle te bou nie.”
Geen Westerse waarnemers is in die eerste rondte van die verkiesing toegelaat nie en die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap (SAOG) is erg gekritiseer omdat hulle die verkiesing as vry en regverdig bestempel het.
Die uitslae van die eerste verkiesing is vir vyf weke nie bekendgemaak nie en ‘n datum vir die uitkloprondte is nog nie bekend nie, hoewel die wet sê dit moet binne 21 dae van die vorige verkiesing plaasvind.
Mugabe regeer al vanaf 1980 met Zimbabwe se onafhanklikheidswording en het die laaste verkiesing met 43,2% verloor teen Tsvangirai se 47,9%.
Die Verenigde Nasies en die Europese Unie handhaaf sanksies teen Zimbabwe, nadat Mugabe na bewering die 2002-verkiesing gekook het.
'n Totaal van 39 mense is gister in die Johannesburgse lokasie in hegtenis geneem.
Kriminele het intussen die situasie uitgebuit en plundery kom voor.
Die polisie-eenheid vir Openbare Orde is ontplooi om die toestand te monitor en kalmte te herstel.
Ses mense is in hegtenis geneem by Sun City gister nadat hulle probeer het om die ANC se provinsiale konferensie by te woon. 'n Groep mense het deur 'n versperring van ANC-toesighouers by die ingang gebreek en die polisie met klippe bestook.
Die mense wat nie kon inkom nie, glo dat die konferensie nie verteenwoordigend is nie. Sondagaand het die polisie 40 mense hardhandig uit die luukse oord verwyder nadat hulle aan die konferensie wou deelneem.
gemaak in die VSA. Maar dit is op die punt om te verander in Milwaukee. Milwaukee is die grootste stad in die deelstaat Wisconsin.
'n Lid van die Skoolraad en onderwysspesialis sê dat hulle besig was om skole in die mees stabiele swart woonbuurte in die stad te sluit as gevolg van die busse en dat iets met die prentjie geskort het.
Kennelik is skooldesegregasie in Milwaukee iets wat tot die verlede behoort soos die bekende 1945 hofuitspraak van Brown v. Board of Education, om nie van ware integrasie te praat nie.
