Europe divided over Kosovo

But while the four major EU powers – Britain, France, Germany, and Italy – announced they would recognise the new state, Spain and several other countries which have problems with their own separatist groups said they would not do so.

Russia warned it would set a dangerous precedent for separatist groups worldwide.

Ninety per cent of Kosovo’s two million people are ethnic Albanian – mostly secular Muslims – who saw no reason to be part of Christian Orthodox Serbia.

As word of the recognition spread, cheering ethnic Albanians poured into the streets of Pristina.

But tensions flared in northern Kosovo, home to most of the territory’s minority Serbs.

An explosion damaged a UN vehicle outside the ethnically divided town of Kosovska Mitrovica, where thousands of Serbs demonstrated, chanting "This is Serbia!"

Serbia is preparing to ask the UN Security Council to condemn Kosovo’s declaration of independence as illegal, and last night it recalled its ambassador to the U.S. in protest against Washington’s recognition of the breakaway state.

Spain, like Russia, is grappling with its own separatist movements and believes it would not be in its interest to back the former territory of Yugoslavia.

"The government of Spain will not recognise the unilateral act proclaimed yesterday by the assembly of Kosovo," Spanish Foreign Minister Miguel Angel Moratinos told reporters on arrival for a meeting of EU foreign ministers.

He said that to be legal, secession from Serbia required either an agreement between the parties or a UN Security Council resolution.

Britain’s Foreign Secretary David Miliband said it was "critical" for the European Union to show leadership on the western Balkans and to maintain peace and stability there.

"I think it’s very important that we recognise that all of the countries in the Western Balkans are European countries," he said.

"It is critical that Europe shows real leadership in how it ensures that peace and stability are the order of the day in the Western Balkans."

Aside from Spain, at least five – Cyprus, Greece, Slovakia, Bulgaria and Romania – have indicated they will not recognise Kosovo due to legal misgivings or concern about restive minorities in their own countries.

EU foreign policy chief Javier Solana urged restraint after Serbian nationalists stoned Western embassies in Belgrade in anger at the declaration of independence by Kosovo’s Albanians.

"The EU has already decided to send a mission, a mission of stability, a mission of rule of law.

It should contribute to the stability of the Balkans," Solana told reporters.

The EU agreed on Saturday to send 2,000 police, justice and civil administrators to help build Kosovo’s institutions.

NATO said in a statement its 17,000-strong KFOR stabilisation force would "respond resolutely to any attempts to disrupt the safety and security of the population of Kosovo".

EU Enlargement Commissioner Olli Rehn said Kosovo was a unique case and would not set a precedent.

He praised Kosovan leaders for promising to respect minority rights in line with a plan drafted by former Finnish President Martti Ahtisaari.

Russia, Serbia’s closest ally, prevented the UN Security Council from adopting his blueprint for supervised independence last year.

That led Kosovo to declare statehood in coordination with Western powers.

Q and A

Why did Kosovo want independence?

Some 90 per cent of the population is Albanian. Demands for independence were ignored amid the wider Balkan wars of the 1990s until an armed rebellion was launched towards the end of the decade.

Serb forces hit back so hard in 1998 that 100,000 Albanians fled to the hills and Nato powers warned Serb leader Slobodan Milosevic they would not tolerate another round of "ethnic cleansing" in the Balkans.

Peace talks in France failed and in March 1999 Nato started bombing Serbia to force it to withdraw its forces from Kosovo. Some 800,000 Albanians fled or were expelled to Macedonia and Albania before Milosevic gave in 78 days later. As his forces pulled out, up to 200,000 Serbs and other ethnic minorities left as well.

How has Kosovo been run up to now?

Kosovo has been administered by the United Nations, with Nato troops as peacekeepers, since 1999. Unemployment is more than 50 per cent. Kosovo’s uncertain future has deterred outside investment.

Spasms of ethnic violence, mostly by Albanians against Serbs, and organised traffic of contraband and people, have tarnished its image.

What will happen next?

Following Sunday’s declaration of independence by the Kosovo parliament, the procedure is likely to follow a plan drawn up by UN special envoy Martti Ahtisaari for "supervised independence" which was rejected by Serbia.

Under the plan, a 120-day transitional period will follow a declaration and full independence would then come into effect.

How will the world react?

EU foreign ministers met in Brussels yesterday and the majority of member states were in favour of independence. Cyprus, Romania, Slovakia, Spain and Greece are not, fearing it could set a precedent for separatist groups in their own countries among other reasons.

Russia has firmly rejected the Kosovo move and wants the United Nations to annul the declaration.

Why is Russia so opposed?

Russia considers Serbia to share a Slavic and Orthodox Christian tradition and parts of the Belgrade government have actively courted Moscow’s support in recent months. Serbia’s oil monopoly was recently sold to Russia’s Gazprom for what was considered a low price.

Traditionally an ally of Serbia, Russia is concerned by the EU’s expansion into the Balkans and Moscow believes Kosovo would set a precedent.

There is little difference, according to the Kremlin, between the separatism of Kosovo and the ambitions of pro-Russian areas such as Abkhazia and South Ossetia in Georgia and Trans-Dniester in Moldova.

What will happen to Kosovo’s Serb minority?

An estimated 120,000 ethnic Serbs live in Kosovo, many in Serb-dominated areas north of the Ibar river, adjoining Serbia proper. Half of the population lives under Nato protection in scattered enclaves south of the Ibar river.

Under the Ahtisaari plan, the Serb minority would have guaranteed places in local government and parliament, proportionate representation in the police and civil service, and a special status for the Serbian Orthodox Church.

Is there a risk of violence?

Yes. Nato forces have stepped up their state of alert, especially in ethnically mixed areas of Kosovo. Commanders have promised more patrols.

The key question is whether they will be able to control flashpoints such as the main northern town of Mitrovica, where ethnic Serbs live north of the Ibar river and ethnic Albanians to the south.

Could the violence spread?

The nightmare scenario would involve Kosovo Serbs who live south of the Ibar river being violently driven from their homes, and the expulsion of ethnic Albanians living in enclaves in northern Kosovo, and in the Presevo and Bujanovac regions of southern Serbia.

It could go further than that. There are large ethnic Albanian communities in Macedonia and Montenegro, some of whom might seek a union with Kosovo.

no deposit onlineФильчаков Александр Васильевич

Zimbabwe en Suid-Afrika: ‘n Vergelyking

ImageOp die 24ste Oktober 1964 word Zambië onafhanklik van Brittanje.  Die Britte, wat die voormalige gebied eens bekend as Noord-Rhodesië in 1923 van die “South African Company” oorgeneem het, het reeds in Harold Macmillan se “Winds of Changes”-toespraak in 1960 te kenne gegee dat onafhanklikheid in Zambië en ander kolonies onvermydelik gaan wees.

Weerstand van Roy Welensky (die wit koloniale Engelse leier in Zambië) ten spyt, het swart nasionalistiese aktiwiteite momentum gekry, en na dikwels bloedige gevegte tussen Kenneth Kaunda se United National Independence Party en NKumbula se African National Congress, het Kaunda ‘n eenpartystaat gestig en 26 jaar lank geregeer tot in 1991.

Zambië is ‘n tipiese mislukte Afrikastaat.  Die Britte het ‘n myn- en landbouekonomie (gebaseer op die land se ryk landboupotensiaal en koperneerslae) ontwikkel.  Die ontwikkeling van infrastruktuur het onder meer die Karibaprojek (gedeel met Rhodesië), paaie, en ‘n hoofstad met regeringsgeboue, hospitale en skole ingesluit.  Ten spyte hiervan bestuur Kaunda die land die afgrond in. In 1991 gee Kaunda uiteindelik bes, en word droogte geblameer vir sy regering se onbekwame hantering van die land se ekonomie en hulpbronne oor ‘n tydperk van 26 jaar.  Hy is een van net twee Afrikadespote in die hele twintigste eeu wat vrywillig die troon opgee ná hy by die stembus verslaan is (die ander is Kerekou van Benin).  Sy permanente opvolger is Frederick Chiluba.

Kaunda is hierna ryk beloon.  Dat die man, wat ‘n hele land die afgrond in geregeer het, ‘n Afrikadespoot was wie se demokratiese instinkte beperk was tot eenparty- en eenkanditaatverkiesings, wie se vriendekring Sadam Hussein en Josip Tito ingesluit het, is tussen 2002 en 2004 die “African President in Residence” by Boston Universiteit in die VSA  en is die 2007 ontvanger van die Ubuntu Prys (nogal vir sy voortreflike humanitêre karakter) van Suid-Afrika.  Met sy vrylating in 1990, was Kaunda ook die eerste Afrikaleier wat deur Nelson Mandela besoek is.

Tot in 2008 bly Zambië ‘n hopelose staat met ‘n uitgeholde ekonomie en regeringslui wie se korrupte lewensuitkyk net met hulle lang vingers vergelyk kan word.  Op ‘n tipiese Afrika-nasionalistiese manier het Chiluba Kaunda opsy geskuif deur te verklaar dat hy ‘n Malawiër is, en in 1999 word Kaunda staatloos verklaar in die Zambiese Hooggeregshof.  Weer in 2000 word hy as ‘n Zambiese burger verklaar na ‘n appèl. ‘n Mens kan dié petalje en sy ander post-1991-penaries in ‘n sekere sin seker as skreeusnaaks beskou.

Kaunda, met sy Ubuntu Prys, verteenwoordig ‘n karikatuur van die ZANU-PF-leiers in Zimbabwe, en van die ANC-regeringslui in Suid-Afrika. Terwyl hy nooit die wreedheid van ‘n Robert Mugabe, of die opgeblasenheid van ‘n Thabo Mbeki geopenbaar het nie, is sy onbeholpenheid nie net tipies nie, maar skynbaar ‘n vereiste eienskap vir omtrent enige Afrikaleier wat na 1950 op die toneel verskyn het.  Of dit nou Sam Nujoma (sy eerste daad as president was die aankoop van ‘n privaatstraler), of Idi Amin, of  Jomo Kenyatta (wat verdink word van moord op sy opponente),  of selfs Mugabe en Mbeki was, post-koloniale Afrikaleiers is skynbaar universeel in hulle verdraagsaamheid teenoor korrupsie en onbekwaamheid, asook hulle onbeholpe swart nasionalisme.

Die verkrummeling van Zambië, Mosambiek en Zimbabwe (en ander beduidende Afrikastate) onder post-koloniale diktature was dramaties, onvermydelik, en is in elke geval vooraf voorspel.  Die uitsetting van 500 000 wit Portugese uit Mosambiek in 1975 deur Frelimo het die spogstede Lourenço Marques en Beira vernietig.  In Zimbabwe is ‘n eens vooruitstrewende Salisbury vandag ‘n krotbuurt genaamd Harare vergeleke met wat dit in 1980 was.

Die vernietiging van infrastruktuur en ekonomiese bates in Zimbabwe en in Mozambiek was in elke opsig sistematies en meer vernielsugtig as wat dit in Zambië was.  Teen 1976 was daar net 5 ingenieurs oor in Mosambiek, en die dramatiese agteruitgang van Beira, eens ‘n ryk vakansiestad aan die Indiese Oseaan, is kenmerkend van Afrikaleiers se reaksionêre afguns teenoor Europese voortreflikheid.  As wit koloniale Portugese voortreflike stede in Mosambiek gebou het, dan is die skandalige vernietiging van hierdie bates in elke opsig ‘n weerspieëling van die roofmentaliteit in Afrika se post-koloniale bevrydingsbewegings, of dit nou Kaunda se UNIP, of Mugabe se ZANU-PF, of Samora Machel se Frelimo, of vandag, Mandela en Mbeki se ANC is.

Die verval in Zimbabwe en Mosambiek ná 1980 was dramaties en traumaties.  Maar dit is in groot mate deur die groot Suid-Afrikaanse ekonomie gekussing.  Dit het nie so baie saak gemaak dat Zimbabwe die produktiewe wit landbousektor vernietig het nie; Suid-Afrikaanse boere se voedselproduksie het steeds goedkoop kos geproduseer.

As elektrisiteitsopwekkingvermoëns in die bevryde state verniel is, of afgeneem het, was dit nie so erg nie, omdat Eskom in Suid-Afrika goedkoop krag aan ‘n geintegreerde verspreidingsnetwerk beskikbaar gestel het.  Die ligte het nooit werklik in Zimbabwe afgegaan nie, en Mugabe se onbekwame en kwaadwillige politiek het nooit werklik die totale vernietiging van Zimbabwe tot ‘n primitiewe staat tot gevolg gehad nie.  Hy kon, sonder om die ware koste daarvan te verstaan, voortgaan met sy vernietigingswerk en onteiening van wit en produktiewe eiendom.  Hy kon op ondemokratiese wyse beslag lê op Zimbabwe se bates, of dit ten gronde laat gaan.  Dis grotendeels omdat die groot Suid-Afrikaanse ekonomie, en sy verantwoordlike regering, verhoed het dat hongersnood, of totale ineenstorting, in Zimbabwe plaasvind.  Dit het ook aanvanklik beter in Zimbabwe as in Mosambiek gegaan omdat Mosambiek se Frelimo-regering uit die staanspoor baie meer anti-wit en gewelddadig was.

Verder het mynmaatskappye in Suid-Afrika se kundigheid en volgehoue investering die “bevryde” lande se ekonomieë aangehelp en werk geskep wat die lande minimaal aan die gang gehou het.  Daar was altyd krag, ‘n bietjie werk, investering in die ontginningsektor aangehelp deur die kundigheid in Johannesburg en die Johannesburgse Aandelebeurs.

Derhalwe, terwyl dit sleg gegaan het, het dit nie so sleg gegaan dat die krisisse nie deur Mugabe se regering gehanteer kon word nie.  Hongersnood is verhoed met Suid-Afrikaanse graan, en met die migrasie van miljoene van Zimbabwe se honger burgers oor die ANC se onbewaakte noordelike grens, waarna hulle ‘n kriminele hel in Suid-Afrika gestig het.  Skynbaar met die ANC-regering se gelate aanvaarding en dus goedkeuring hiervan.

Elders in Afrika was min state so gelukkig soos Zimbabwe.  In Wes-Afrika is die verval van Liberië, die Ivoorkus, en dies meer, baie meer dramaties en meer gewelddadig.  Daar het die krag finaal afgegaan. Die privaatsektor en sosiale dienste het totaal ineengestort. Hongersnood en burgeroorloë was onafwendbaar en het derduisende lewens gekos.  Daar was geen magtige en groot state byderhand om die besigheids- en ekonomiese omgewing te stabiliseer nie.

Wat is die ooreenkomste en verskille tussen Zimbabwe en Suid Afrika?  Daar is heelwat ooreenkomste:  beide loop deur onder onbeholpe roofregerings gestig deur bevrydingsbewegings.  Beide loop deur onder die swartkultusideologie van ‘n Robert Mugabe en Thabo Mbeki.  Beide lande se regerings, met Zimbabwe verder gevorder, het ‘n renons in wit voortreflikheid, of dit nou in die vorm van wit boere, of wit leiers, of wit ingenieurs, of wit sportlui, of wit besigheidslui is.  As die regegings moet kies tussen ‘n suksesvolle staat waar wit kundigheid beide geakkommodeer en bevorder word, en ‘n mislukte en gewelddadige staat met armoede en hongersnood, dan kies hulle laasgenoemde.

Daar is egter een groot verskil tussen Zimbabwe en Suid-Afrika.  Dit is destyds voor Mandela se opkoms, deur Westerse kommentators soos volg opgesom:  “South Africa is a serious state, with a large industrial economy and huge assets in the form of an educated population and excellent infrastructure.  States such as those do not fail."

Dit is die woorde van ‘n optimis wat Afrika nie verstaan nie, en wat nog minder die mees belangrike feite in Suid-Afrika en haar verhouding met haar buurstate in ag geneem het.  Naamlik dat daar geen groot ekonomie naby Suid-Afrika bestaan om haar te stabiliseer teen haar onbeholpe en kwaadwillige bevrydingsbewegingsleiers se onvermydelike vergrype nie.

Anders as in Zimbabwe, is die krag in Suid-Afrika finaal af as Eskom se infrastruktuur vernietig word.  Daar is nie ‘n buurstaat wat krag gaan verskaf nie.

Anders as Zimbabwe, gaan daar nie kos wees nie as die wit boere van hulle grond ontneem word nie.

Anders as Zimbabwe, gaan daar geen staat op aarde wees wat dit in sy eie belang ag om in Suid-Afrika te belê nie.  As Suid-Afrika vir nou al meer as ‘n dekade gevoel het dat dit in eie belang is om Zimbabwe nie heeltemal tot niet te laat gaan nie, dan is daar geen beduidende staat wat dieselfde verhouding vandag met Suid-Afrika koester nie.

En dit is die grootste verskil tussen Suid-Afrika en Zimbabwe.

инструмент ликотаФільчаков Олександр Васильович

Skooleed Marxisties leeg

Dis van die oorlede Marxsistiese ideologie gesê en is net so van toepassing op ons huidige regering,  dat dit soos ‘n magtige leër is wat nêrens besonder op pad is nie maar net gedurig besig is met sy eie krankes en ellendiges en die oorsake projekteer op ander. Geen toekomsvisie en geen ambisie. Tipiese marxistiese tirannie van die gepeupel (proletariaat).
Nou word die kinders met hierdie eed disfunksioneel opgevoed, terwyl die staat se primêre taak in die skole nie opvoedkundig van aard is nie maar eerder opleiding in basiese vaardighede.

Opvoedkunde behels mos ook Christelike waardes van 80 % vd bevolking en ander supersentimente?

Daarom sal hierdie eed van ontoereikendheid en leegheid ‘n presedent skep vir die Afrikanerkinders om eerder De la Rey as skoollied te gebruik.

Dit spreek minstens van ambisie en vooruitgang gegrond op die beste leierskapswaardes van die verlede.


насос консольный ценаФильчаков

Skole ‘het genoeg gesag’ teen messtekery

Die Onderwysdepartement sê skole het genoeg gesag om wapens op hulle terreine te beheer. Wetgewing wat verlede  maand in werking getree het, maak daarvoor voorsiening dat leerlinge by skole deursoek  kan word en dat op gevaarlike wapens beslag gelê  kan word.

Twee matrikulante is verlede week in ʼn rasse-aanval by Akasia Hoërskool met messe gesteek in ʼn voorval wat wye belangstelling ontlok het. Segsman Duncan Hindle sê skole is bemagtig om die nodige te doen om leerlinge te beskerm.   

Intussen verskyn drie seuns môre in die hof in verband met die voorval by die hoërskool waartydens Wynand Botes en Wikus van der Merwe elkeen drie steekwonde opgedoen het toe gekleurde seuns wit leerlinge aangeval het. Driehonderd leerlinge het aan ʼn sitprotes deelgeneem en ʼn memorandum aan die skoolhoof mnr. Frik van Wyk oorhandig waarin hulle aandring daarop dat hulle veiligheid gewaarborg word.

эндодонтическое лечение корневых каналовОлександр Васильович Фільчаков

Fidel is geskiedenis

Fidel Castro is nie langer die president van Kuba nie. Die een-en-tagtigjarige Castro het gister as president en hoofbevelvoerder bedank. Castro het in 1959 aan bewind gekom nadat hy ʼn suksesvolle staatsgreep in Kuba gelei het. Hy was ʼn sterk bondgenoot van die voormalige VSSR wat hom as ʼn doring in die vlees van Amerika gesien het vanweë Kuba se geografiese ligging. Castro het voorverlede jaar die regering tydelik aan sy broer Raul oorhandig toe siekte hom lamgelê het. Suid-Afrika het in die tagtigerjare regstreeks teen Castro se weermag te staan gekom tydens die Angolese konflik. Daar word verwag dat Raul Castro nou formeel die regering sal oorneem en dat hy nie veel sal afwyk van die Marxistiese politieke en ekonomiese beleid van sy broer nie.

купить диагностический адаптерФильчаков Харьков

Emmerstelsel nog tot in 2014

Die Minister van Waterwese en Bosbou, Lindiwe Hendricks, sê die gebrek aan sanitasie het nie alleen ‘n negatiewe invloed op gesondheid nie, maar staan ook in die pad van ontwikkeling. Hendricks het in Durban gepraat tydens die tweede Afrikakonferensie oor  sanitasie en higiëne. Meer as veertig Afrikalande was by die konferensie verteenwoordig. Hendricks sê die gebrek aan bekwaamheid op Munisipale vlak in Suid-Afrika het meegebring dat die emmerstelsel teen 2014 nog nie uitgeskakel sal wees nie. Hendricks meen die regering moet belê in skoon water en gesondheid sodat siektes as gevolg van swak higiëne, uitgeskakel kan word.

карточка ребенкаАлександр Фильчаков Васильевич

Transformasieteikens is twak

Op 11 Februarie het Die Burger hier in die Kaap 'n hoofartikel onder die opskrif Krieket gepubliseer. Ek kon nie glo wat ek daar lees nie, nl. dat Suid-Afrikaners, en almal oor die wêreld heen wat sport volg, weet en aanvaar dat transformasieteikens deel geword het van die wyse waarop Suid-Afrika se nasionale sportspanne vir die afsienbare toekoms saamgestel moet word.
Nee, geagte meneer die redakteur, wat my kursiefgedeeltes betref, slaan u die krieketbal geheel en al en toetentaal mis. Almal oor die wêreld heen aanvaar nie transformasieteikens as ’n moet nie.  U moet u woorde asseblief soos volg vervang: almal moet lees stiksienige politici en ’n klompie wensdinkende koerantredakteurs;  aanvaar moet in die negatief gestel word want dis ’n doodgewone leuen; transformasieteikens is tog duidelik transformasiekwotas; en laastens moet u asseblieftog moet verander na moet volgens die ANC. As u dit doen, is u nader aan die waarheid en verder weg van die politieke leuen wat u aan ons wil verkondig. Glo u werklik dat ons almal alles wil transformeer? Hoekom sal ons dit wil doen as 95% van alles wat tot dusver getransformeer is, eers swart, toe Engels en toe disfunksioneel geraak het? Hoekom sal ons met ’n heilige gesig ’n kwota ’n teiken noem?  Ek stel voor u kom saam met my skietbaan toe en dan wys ek u hoe lyk ’n teiken.

новогодний костюм ёлочкиданильченко юрий брониславович прокурор

Potch-amptenaar ry seun dood

‘n Veertienjarige-seun  is dood nadat hy deur  deur ‘n amptenaar  van  die burgemeester van Tlokwe-munispaliteit in Noordwes raakgery is. Die amptenaar, Kaizer Mohao, het na bewering ‘n voertuig van die munisipaliteit onder die invloed van alkohol bestuur toe hy die seun in Ikageng raakgery het.   Die seun is later die aand in die Potchefstroom-hospitaal oorlede. Mahao is op die ongelukstoneel in hegtenis geneem en is aanvanklik aangekla vir dronk- en nalatige bestuur.  Nadat  die seun se dood is, is  hy aangekla van strafbare manslag. Mahao sal vandag in die hof verskyn.

дитячі машинкиДанильченко Юрий Брониславович компромат

Sokkerw?reldbeker ‘sal suksesvol wees’

Die 2010 Sokker wêreldbeker sal steeds suksesvol  deur Suid-Afrika behartig word ten spyte van struikelblokke.  Organiseerders sê  die voorbereiding vir die geleentheid loop volgens plan, nieteenstaande  binnegevegte, die oorbesteding van fondse en kragonderbrekings. Irvin Koza, die voorsitter van die plaaslike organiserende komitee, meen die  aangeleentheid kan nie misluk nie en sê hulle sal deur sameweking van die wêreldbeker toernooi ‘n sukses maak. Khoza het ‘n beroep op die publiek gedoen om nie wanhopig te raak omdat hulle verneem het dat die voorbereidings in die wiele gery is nie. Berigte van die hoë misdaadsyfer en dat sokkerstadions nie binne die begroting of betyds voltooi kan word nie, het die land in die donker gelaat.  Suid-Afrikaanse beamptes het  beloof dat alle stadions tydens die toernooi met kragopwekkers toegerus sal wees.

купить тамбов мебель для участка диагностикиДанильченко Юрий Харьков

Wat van Namibi

Dis ‘n moelike brief om te skryf, want ek wil regtig soveel hier in sê. Ons is regtig keelvol vir die manier waarop hierdie land bestuur word en die absolute verval van alles. Ons skole, paaie, krag, gesondheidsdienste, alles is een groot gemors. Die ergste is wanneer jy begin wonder oor die toekoms. Dan besef jy dit gaan nie verander nie. Die leiers wat in die tou staan om oor te neem is die een meer korrup as die ander. Gisteraand op Carte Blanche kon ’n mens in Zuma se oë sien hy gaan vir ons probleme veroorsaak. Ons kan maar mooi broodjies probeer bak, maar die skrif is aan die muur. Daar is ook geen manier waarop die ANC die geweld in die land gaan oplos nie.

Ek lees tans ’n boek getiteld Ou Pretoria en in die geskiedenis van ons land het dit soveel keer gebeur dat ons die swartes vertrou en saam met hulle bly, net om een aand vir geen rede aangeval en vermoor te word nie. Dan trek ons maar almal weer in ons laers en staan saam todat ons weer te gerus word. Dit het ‘n 1822 gebeur, weer in 1922 gebeur en ek is seker 2022 gaan nie anders wees nie. Die laers van vandag lyk net bietjie anders as destyds. Dis nou veiligheidskomplekse en afgesperde woonbuurte.

In ’n gesprek met ’n vriendin oor een of ander sinnelose moord vra sy “hoe kan hulle ons soveel haat?”. My antwoord was, dat hulle in 1822 net so min die beeste nodig gehad het vir oorlewing as wat hulle die selfoon nodig gehad het waarvoor die vrou in Waterkloof met haat lewe geboet het. Dis nie haat nie, dis net hulle manier. Jy het iets, en ek wil dit hê. Destyds was dit beeste en vandag is dit of ’n selfoon, BMW of ’n TV. Dis ook nie noodwendig ’n anti-wit ding nie, want in 1822 het hulle ander stamme gaan vermoor en hulle beeste gevat. Hulle val die swartes net soveel soos ons wittes aan. Ons wittes is net sagte teikens wat meer het. Dit gaan nooit ophou nie!

Die ergste is dat ons geen beskermingsfronte meer in plek het nie. Ons het onsself so blootgestel. Nie voordat ons begin terugveg soos in 1822 gaan dinge verbeter nie! Die regering het nie die vermoë om ons te beskerm nie. Plan een is dus: Hoekom kom daar nie ’n boerekommando in die vorm van ’n sekuriteitsmaatskappy in Pretoria tot stand nie, wat ons kan huur om ons huise, woonbuurte en besighede te beskerm? Ek betaal tans vir Ubuntu R5000 pm vir ’n gewapende wag snags by my besigheid. Hoekom kan dit nie aan ’n kultuureie instansie betaal wat so ook dan ’n gewapende mag op die been bring nie?

Plan Twee: Volgens Wikipedia is Namibië ’n land met slegs 2 miljoen inwoners. Daarvan is slegs sowat 100 000 wit en die res gekleurd en swart. Die meeste mense praat en verstaan Afrikaans. Indien 2 miljoen Afrikaners soontoe sou trek sal ons ’n meerderheid stemme hê en sodoende die eerste Afrikaland wees waar blankes demokraties verkies word tot die regering van die land. Ek dink dit is die enigste land in Afrika waar dit ooit kan werk.  Verder glo hulle daar is 210 000 mense wat MIV het, met ’n aanwas van 39%. Dit was in 2005 en ons weet almal hoe verkeerd daardie statistiek altyd is. Dit gaan nie maklik wees nie, maar dit is baie makliker as om na Nieu-Seeland toe te trek. Meeste van ons kwalifiseer in alle geval nie vir immigrasie nie na dié lande toe nie! Daar is talle voordele aan die plan! Ek is seker ons kan ’n korrupte Namibiese binnelandsesake amptenaar kry om 2 miljoen paspoorte te produseer. Meeste van die huidige Zimbabwiers kry dit in die land reg!

Ek neem niemand kwalik wat die land verlaat nie, maar ek wil nie. Die swartes kla so dat ons met apartheid hulle menswaardigheid weggeneem het deur hulle nie toe te laat om op sekere bankies te sit of te stem nie. My geboortereg word egter ontken met uitsprake soos “Gaan terug Europa toe, dis nie julle land nie.”  Ek word my mensereg om veilig te lewe ontneem. Hulle het talle mense vermink met bomme en aanvalle vir stemreg. Wat moet ek doen om my regte te behou?

<!–[if !supportEmptyParas]–>Stephan <!–[endif]–>

 

<!–[endif]–>

monopoly game logoДанильченко Юрий Брониславович компромат