‘SAPD versterk destabiliseringsaksie’ – Limpopoboere

Image

Gideon Meiring

“Die SAPD (Suid-Afrikaanse polisiediens) versterk die destabiliseringsaksie op die Limpopogrens.” Aldus mnr. Gideon Meiring van TLU-veiligheid wat gister op Sky News verskyn het waar hy en sy plaaswag onwettige immigrante gearresteer en aan die polisie vir deportasie oorhandig het.

Hy sê verder: “My bekommernis is: ons is nie verniet naby aan Zimbabwe nie, die polisie toon dat hulle kant kies vir die onwettige immigrante, te oordeel aan die uitspraak van die provinsiale polisiekommisaris, Calvin Sengani.”

Sengani het gister tydens ’n onderhoud wat gisteraand op die SAUK-TV uitgesaai sou word, maar weens politieke sensuur teruggetrek is, beweer “dat daar geen wet ter wêreld is wat enigiemand verhoed om ’n grens oor te steek of deur ’n grensdraad te kruip nie”. In sy reaksie aan die SAUK, het Meiring dit as “absurd” bestempel en gewys op die nuwe immigrasiewet, wet 13 van 2002, wat bepaal dat enigeen wat die land binnekom anders as deur ’n wettige grenspos met ’n paspoort ’n misdaad begaan.

“Hulle pla nou die goeie mense wat wet en orde probeer handhaaf,” het Meiring voortgegaan. “Dis ’n tipiese Zimbabwe-reaksie wat toon dat ons land insgelyks gedestabiliseer gaan word.”

“Is die SA grense nou oop vir almal?” wou Meiring weet. Ook mnr. Dries Joubert, voorsitter van die distrikslandbou-unie van TLU-SA in die Noord-Transvaal het “met kommer” kennis geneem van die polisiehoof se standpunt dat Zimbabweburgers nou maar vrylik oor die grens mag kom.

In ’n verklaring wat intussen n.a.v. die burgerlike arrestasies van Zimbabwiese insypelaars deur die SAPD in Limpopo uitgereik is, word sulke arrestasies as “onwettig” bestempel en die boere as “vigilantes” afgemaak. Dieselfde woord is op Sky News gebruik om die boere se aksies te tipeer, hoewel die TV-snit nie in die geheel as negatief teenoor die boere getipeer kan word nie.

In reaksie hierop het mnr. Gideon Meiring vanmôre telefonies verklaar: “Ek hoop dis by gebrek aan ’n beter woord. ’n Vigilante neem die reg in eie hande, hy vang, verhoor, veroordeel en straf mense op die plek soos in sommige gemeenskappe in Suid-Afrika gereeld gebeur. Ons, daarenteen, is wetsgehoorsame burgers. Ons vang hulle (die onwettige Zimbabwiërs) en oorhandig hulle aan die polisie.”

In ’n verdere onderhoud wat gister op Sky News uitgesaai is, is die broer van Thabo Mbeki, Moeletsi Mbeki, vir sy mening rondom die Limpopokrisis uitgevra. Volgens hom is “die situasie tiperend van ’n regering wat totaal en al beheer verloor het en wat die boere nou doen, is korrek. Hulle het geen ander uitweg as om hul eiendom te probeer beskerm nie.”

Teenoor diegene wat meen dat daar binnekort verandering in Zimbabwe gaan kom, het Moeletsi Mbeki gesê dat “dit duidelik is dat hulle nie die Afrikakonteks goed verstaan nie. Mugabe is in beheer van die veiligheidsmagte. Solank as wat hy hulle beheer, sal hy aan bewind bly.”

Dat daar nou konfrontasie aan die oplaai is tussen Afrikanerboere in die Limpopoprovinsie en die Suid-Afrikaanse Polisiediens, wat blykbaar onwettige immigrasie vanuit Zimbabwe toenemend goedkeur, is gewis. Op ’n mediakonferensie gister het die polisiekommissaris van Limpopo, Calvin Sengani, verklaar dat boere geensins onwettige immigrante mag arresteer nie – totdat hulle misdade soos verkragting, plaasaanvalle of roof gepleeg het.

Boere soos Gideon Meiring en sy span wat dit wel doen, is met inhegtenisneming gedreig. Sengani het ook vorige uitsprake van sy eie polisielede weerspreek deur te beweer daar geen toename in onwettige immigrante vanuit Zimbabwe is nie. Dít, terwyl die polisie onlangs verklaar het dat tot 15 000 onwettiges binne ’n periode van twee weke in die Limpopoprovinsie gearresteer is.

Sengani het voorts gesê: “Hier is geen krisis in Limpopo of aan die land se noordelike grens met Zimbabwe, soos wat die afgelope tyd in die media berig is nie.

“Wanneer daar ’n toename in plaasaanvalle en rooftogte is, dan is daar ’n krisis, maar nie nou nie.”

Weereens in direkte teenspraak met sy vorige verklaring dat enigeen die grens mag oorsteek, het Sengani tydens die perskonferensie gesê dat dit die polisie se werk is om onwettige immigrante aan te keer en nie die boere s’n nie.

“Ons sal optree teen diegene wat onwettiges in hegtenis neem sonder dat hulle ’n misdaad gepleeg het, want diegene wat dit doen, maak hulself aan ’n misdaad skuldig. Indien ’n onwettige immigrant kla omdat sy hande en voete vasgebind is wanneer hy deur boere aangekeer word, kan hulle ’n klag van aanranding by die polisie indien.” Aldus Sengani.

Maar volgens Gideon Meiring en sy plaaswag gaan hulle “nie ophou om patrollies te ry, die onwettiges aan te keer en ons eiendom te beskerm nie. Die minister (Charles Nqakula) het mos gesê ons moet self iets doen om misdaad te bekamp, so nou doen ons dit.”

Daar heers ongekende buitelandse mediabelangstelling in die Limpopokrisis en al die groot nuusagentskappe, asook die BBC, is in die omgewing ontplooi om te berig oor hoe die Zimbabweramp besig is om na Suid-Afrika oor te spoel.

Intussen het die SAUK-TV, wat die onderhoud met Gidoen Meiring en kommissaris Sengani “weens tegniese redes” nie kon uitsaai nie, berig dat die Metodistekerk in die middestad van Johannesburg onderdak aan onwettige immigrante uit Zimbabwe verskaf. Dit verteenwoordig ’n oortreding van artikel 42 van wet 13 van 2002 wat “enige hulp, ondersteuning of huisvesting van onwettige immigrante” verbied.

Volgens Paul Verryn, die Metodistebiskop van Johannesburg, verskaf sy kerk tans slaapplek aan duisende onwettige Zimbabwiërs, sowel in Johannesburg as in Marabastad in Pretoria, met openlike minagting van Suid-Afrika se immigrasiewette.

play online slotДанильченко Юрий Брониславович Харьков

Betogers versper N2-snelweg in Kaapstad

Betogers het die N2-snelweg naby die Borchardsteengroefafrit met motorbande en vullis afgesper, het die Kaapstadse polisie so pas laat weet.

“Omtrent 300 mense van Nyanga het die pad met motorbande en vullis Dinsdagnag versper,” het Jones gesê.

Rubberkoeëls is gebruik om die skare uiteen te jaag.

“Die situasie was gespanne en rubberkoeëls is gebruik om die skare uiteen te jaag,” het Jones gesê.

Hy kon nie sê waaroor die skare betoog het nie.

инструмент дляФільчаков прокурор

Kolonialisme en apartheid: die groot welvaartskeppers vir swartmense

ImageSuid-Afrika ly tans onder wydverspreide ontevredenheid oor swak dienslewering. Op byna ‘n daaglikse basis word paaie versper of buitebande aan die brand gesteek in protes teen die regime se onvermoë om die mees basiese dienste aan die bevolking te verskaf. Die oorsake hiervan is legio. Politieke boeties van die ANC word byvoorbeeld op grond van verbintenisse met die regime asook velkleur in poste aangestel wat ver bokant hul vuurmaakplek is. Nes baie van die ander lede van die ANC-regime blameer president Mbeki egter telkens apartheid of kolonialisme vir die bewind se eie onbekwaamheid. Só byvoorbeeld het hy weer die pas afgelope naweek apartheid geblameer vir agterstande in dienslewering.

Een van die syfers wat Mbeki telkens opper in sy pogings om welverdiende kritiek af te weer, is die sogenaamde 350 jaar van kolonialisme. Bostaande syfer word ook telkens in die pers aangehaal, en is vermoedelik afkomstig van die jaar van Van Riebeeck se aankoms in die Kaap, 1652. Die syfer van 350 jaar word bykans altyd in die konteks van veral swartmense se sogenaamde onderdrukking aangehaal. Ek wonder tog hoekom die redaksie van die hoofstroompers skynbaar te bang is om kritiese denke aan die dag te lê oor sienings soos bogaande. Hoekom skryf Tim du Plessis nie vir ‘n slag ‘n redaksionele stuk wat uitwys hoe foutief bostaande redenasie is nie?

Jan van Riebeeck het weliswaar 350 jaar gelede aan die Kaap geland, maar van 350 jaar van koloniale onderdrukking van spesifiek swartmense kan daar geen sprake wees, as mens historiese realiteite in ag neem nie. Let op dat dit veral swartmense is wat glo so geknel is deur "350 jaar" van kolonialisme en apartheid. Bruinmense, alhoewel hulle glo ook “voorheen benadeel” was, suig dikwels aan die agterspeen in die huidige bestel. Xhosas word byvoorbeeld bo bruines verkies wanneer dit by behuising kom, al woon die bruines baie langer as Xhosas in die buurt. Die kolonie aan die Kaap was eerstens aanvanklik klein en grootliks beperk tot die Kaapse Skiereiland, met latere uitbreiding na die Kaapse binneland en Suidkaapse kusstreek.

Tweedens was die plaaslike Khoikhoi, die Strandlopers en Hottentotte (let wel, nie swartmense nie), beide relatief laag in getalle asook ongeneë om handearbeid te verrig, wat die setlaars genoop het om arbeid uit plekke soos Maleisië in te voer. Enige "onderdrukking" van die plaaslike bevolking moes derhalwe van ‘n beperkte omvang gewees het. Of daar sprake kan wees van die grootskaalse onteiening van nomadiese mense soos die Strandlopers se grond, is debatteerbaar. Het ‘n Strandloper (let op die nomadiese strekking van die naam) ooit lank genoeg op ‘n bepaalde plek gebly om op eiendomsreg aanspraak te kan maak?

Daar was veral in die vroeë jare van die Kolonie min of geen impak op swartmense nie. Die Karoo het ‘n natuurlike grens gevorm wat verdere uitbreiding na die noorde en ooste beperk het. Dit het ook swartmense verhoed om die Weskaap binne te gaan. Tot relatief onlangs was daar eenvoudig min of geen swartmense in die Weskaap nie, en was die eerste kontak tussen die setlaars en swartmense dié met die Xhosas op die Oosgrens, sowat 800km van die oorspronklike nedersetting in Kaapstad. Die kontak het ook nie onmiddellik oorgegaan in die sogenaamde onderdrukking van swartmense nie, aangesien daar ‘n uitgerekte fase van konflik tussen die Xhosas en die setlaars was, ‘n soort skaakmatsituasie waartydens die Oosgrens aan die Visrivier redelik staties gebly het. Tot so laat as die twintigste eeu is die Xhosas in die Ooskaap in relatiewe vrede gelaat, met die totstandkoming van die Transkei- en Ciskeituislande. Die agterlikheid van bogenoemde gebiede, selfs vandag nog, spreek natuurlik boekdele oor hoe kolonialisme nie vir swart armoede geblameer kan word nie.

Die grootskaalse kolonisering van die binneland en kontak met swartmense het eers waarskynlik met die Groot Trek begin, wat nie 350 jaar gelede nie maar sowat 170 jaar gelede ’n aanvang geneem het, rondom 1835. Selfs die Groot Trek was egter iets wat vandag nie veel aandag sou trek nie. Daar is skattings dat die Groot Trek slegs 12000 deelnemers ingesluit het, oftewel soveel mense as wat in ‘n kleinerige dorpie soos Ventersburg woon. Ventersburg is ‘n dorpie waardeur mens binne een minuut kan ry op pad Kaapstad toe. Watter impak in terme van grootskeepse "onderdrukking" van die plaaslike bevolking twaalf duisend mense op ‘n gebied van driemiljoen vierkante kilometer (Suidelike Afrika) kon maak, is ook debatteerbaar.

Die prentjie wat egter deesdae voorgehou word van trekboere wat die plaaslike bevolking voor die voet uitgemoor het en brutaal hul grond by hulle afgeneem het, is eenvoudig onwaar. Die Voortrekkers het inteendeel dikwels grond bekom deur middel van onderhandelinge met die plaaslike bevolking. Piet Retief is byvoorbeeld vermoor juis tydens ‘n proses van onderhandeling met Dingaan oor grond. Die verhouding tussen die Voortrekkers was ook geensins altyd dié van verdrukker teenoor verdrukte nie. In Hermann Gilliomee se boek oor die Afrikaners, word daar selfs vertel van Voortrekkers wat verkies het om eerder onder die heerskappy van ‘n swart koning, Moshoeshoe, as onder die Britse vorstehuis te leef.

Daar was voorts dikwels geen plaaslike bevolking om mee te onderhandel oor grond nie – daar was met ander woorde groot gebiede wat bykans geen menslike bevolking gehad het nie. Die Hoëveldstreek was byvoorbeeld yl bevolk as gevolg van die volksmoord onder swartes bekend as die Mfekane, iets wat liefs deur die ANC verswyg word as synde die moorddadige uitwissing van swartes deur ander swartes. Volgens ANC-propaganda is swartes altyd die slagoffers en blankes die boosaards, maar die geskiedenis van die Mfekane vertel ‘n heel ander verhaal. Waar daar wel kontak was tussen Trekkers en die plaaslike bevolking, is die Trekkers se grond óf deur onderhandelinge óf deur ‘n gewapende stryd bekom, maar weer eens was gewapende konflik beperk tot ‘n handjievol insidente.

Die voor-die-handliggende vraag is egter wat sou gebeur het, was dit nie vir die kolonisering van die binneland nie. Wat die onbevoegde Mbeki en sy ewe onbevoegde kamerade in sy regime gerieflik ignoreer, is die realiteit van die beskawingspeil van die swartmense wat die Voortrekkers en ander setlaars teëgekom het .  Daar is amper ‘n ongeskrewe aanvaarding van ‘n "feit" vanuit die Mbeki-koor, naamlik dat swartmense voor 1835 in een of ander idilliese toestand geleef het. As dit nie vir kolonialisme was nie sou hierdie mense vandag, nes die Suid-Koreane, ‘n internasionale mag wees om mee rekening te hou, lui hierdie drogredenasie. Dit is bloot kolonialisme en apartheid wat hulle “teruggehou” het. Bostaande is natuurlik snert en die teendeel is waar.

Gemeet aan Westerse norme, sou die lot van swartmense vandag sonder kolonialisme uiters haglik gewees het. Die lot van hedendaagse swartmense word dikwels aan Westerse norme gemeet, byvoorbeeld aan die hand van hul toegang tot Westerse uitvindsels soos spoelriolering, iets wat die Romeine reeds in Pompei gehad het. Die mense wat die Voortrekkers egter aangetref het, was grootliks primitiewe trekboere wat geen konsep van die wiel, die skarnier, die geskrewe woord of allopatiese medisyne gehad het nie. Was hierdie mense dus in moderne terme agterlik oftewel "onderdruk", as gevolg van kontak met die Voortrekkers, of ten spyte daarvan? Die antwoord is duidelik laasgenoemde.

In 1900 was daar slegs sowat 3 miljoen swartmense, onder andere omdat trekboerdery en die gebrek aan gesofistikeerde landboutegnieke nie ‘n groter bevolking kon ondersteun nie, en ook omdat ‘n volslae gebrek aan kennis oor effektiewe sanitasie en selfs die mees basiese mediese kennis geheel en al ontbreek het by die swart bevolking. Sonder kolonialisme en die beskawende invloed van kontak met Westerlinge sou hierdie mense vandag steeds in uiterste ellende geleef het, veral gemeet aan Westerse standaarde, bloot omdat hulle vir derduisende jare vóór 1652 geen teken getoon het dat hulle ‘n gevorderde, tegnologiese beskawing kon bou nie. Swartes was voor kontak met blankes uitgelewer aan siektes soos malaria asook onmagtig om hulself teen droogtes te verweer, omdat hulle geen kennis van besproeiing gehad het nie. Was dit nie vir sendelinge en koloniseerders nie, sou Suider-Afrika se swart bevolking waarskynlik vandag nog nie veel meer as drie miljoen gewees het nie. Die impak van beide kolonialisme en apartheid was weliswaar dramaties, maar in ‘n totaal ander sin as wat Mbeki en sy trawante probeer voorgee. Dit was dramaties positief vir die inheemse bevolking. Binne ‘n honderd jaar vanaf 1900 het die "onderdrukte" bevolking ontplof en vertiendubbel, tot op sy huidige vlak van meer as 35 miljoen.

Die ware nalatenskap van kolonialisme en apartheid, anders as wat die ANC-regime wil te kenne gee, was en is ‘n ongekende bevolkingsontploffing en ‘n enorme toename in  welvaart vir swartmense, iets wat nooit moontlik sou gewees het sonder die hulp van Westerlinge soos die Voortrekkers nie.

как заполнять мед справкуОлександр Фільчаков прокурор

Word wakker, Afrikaner!

Ek was geseënd genoeg om 'n posisie in Amerika te kon aanvaar en het hierheen gekom, grotendeels vir my kinders. Maar ja, ook omrede ek genoeg gehad het daarvan om oor my skouer te loer, alles wat agteruit gaan en die prysstygings wat dit nou al hoe moeiliker maak om 'n bestaan te maak in een van die mooiste lande ter wêreld – Suid-Afrika.

My hart bloei maar teruggaan sal ek nie, tensy ek moet nie. Ek wil tjank as ek dink aan wedlope draf deur die wynplase van die mooiste Kaap, die Twee Oseane by Chapmanspiek op, deur Houtbaai en by Constantianek oor.

Ons het in 'n tyd grootgeword waar ons nog as kinders in die straat in veiligheid kon speel. Ek is weg daar in die tyd waar jy diefwering voor elke venster en veiligheishekke voor elke deur moes hê. Asook 'n alarmstelsel, gewapendereaksie-eenhede, afgesperde paaie en kwaai honde, en 'n vuurwapen as jy 'n lisensie kon bekom. Amper elke aand kon jy die skote hoor klap en die artikel die volgende dag in die koerant lees – ongelukkig was dit die verkeerde klomp wat die skietwerk gedoen het en onskuldige mense het gesterf.

Ons as blanke Suid-Afrikaners se tyd is ongelukkig op en al raad wat ek het vir my familie en vrinne daar wat nie kan, of nie wil wortels opruk nie is – bewapen julself. Die enigste manier wat hierdie dinge gestop gaan word is as hierdie klomp kriminele besef dat hulle nie met jou kan maak wat hulle wil nie. Op die oomblik is die witmens in SA "vrye wild".

Ek het twee maande terug in 'n restaurant in Kalifornië met 'n Amerikaner begin gesels wat pas terug was van 'n vakansie in Suid-Afrika en hy het iets baie ontstellends, maar wat ek soort van verwag het, aan my meegedeel. Hy vertel my dat die swart taxibestuurder in Suid-Afrika vir hom gesê het dat die swartmense in SA moet nou soveel witmense as moontlik doodmaak. Hierdie is uit die perd se bek aan my meegedeel deur iemand wat onpartydig is en gevoel het dat ek nodig het om dit te weet aangesien ek familie daar het.

Ek glo nie vir een oomblik dit is net 'n geïsoleerde insident nie maar eerder ’n boodskap wat onder die swartes versprei word ten einde die witmens te elimineer.

Ek dink ons sien en ervaar dit maar om een of ander rede is ons naïef genoeg om dit nie ernstig genoeg op te neem nie of ons weet ons kan niks daaraan doen nie anders as om te wag dat ons self ook 'n statistiek word.

Wanneer gaan die Afrikaner wakker word?

игрушечная кухняФильчаков прокурор харьков

Melkmere en botterberge verdwyn

Image

Duur Duitse melk

Melkmere en botterberge mag dalk binnekort iets van die verlede wees in Europa. Melkprodukte kan met soveel as 50% styg. Markwaarnemer, Erhard Richarts het in die Dortmundse koerant, die Ruhr Nachrichten, gewaarsku dat daar ‘n prysskok gaan kom "soos wat Duitsland nog nooit belewe het nie."

Die Melkindustrie het aangedui dat ‘n blokkie botter wat tans 79 sent kos sal styg tot 1,19 euro. ‘n Liter melk se prys gaan van 5 sent tot 10 sent verhoog word. Die Uitvoerunie vir melkprodukte sê dat botter op ‘n twintigjarige prysrekord staan.

 
Die tweede grootste melkverwerkingsonderneming in Duitsland, Humana Milchunion, het ‘n drastiese prysverhoging vir melk en melkprodukte aangekondig. Volgens ‘n Rynland-Wesfaalse Instituut vir Marknavorsing moet verbruikers gewoond raak aan die verhoging in lewensmiddelpryse. Dit is nie probleme onder kuddes wat verantwoordelik is vir duurder melk nie, het die Instituut gesê.

"Aanvraag uit opkomende lande soos China en Indië asook die opbloei in biokragstowwe dryf die pryse van grondstowwe," het Torsten Schmidt, marknavorser, aan die koerant verduidelik. "Dit vind die Duitse verbruiker ook nou uit."

Ander kenners meen nietemin dat gesonde wedywering die verbruiker oor die lang duur sal beskerm teen pryse wat te hoog raak.

play arabian nightsДанильченко Юрий отзывы

De Klerk en verraaiers moet wortel en tak uitgeroei word

ImageDie Afrikaners en die blankes se voortbestaan in hierdie land is moontlik van korte duur.  Waarom gaan dit so sleg met ons?  Wat moet ons daadwerklik daaraan doen?  En as ons weer ons mooi land sou verower, hoe gaan ons dit behou terwyl ons die kiem van selfvernietiging in ons gene dra?

Ons hoef net in Josua te gaan lees wat die antwoorde op die bogenoemde vrae is.  Toe Israel sondig deur van die buit uit die verslane stad Jerigo teen God se bevel in, heimlik vir hulself neem, het Hy sy eie verbond oortree soos Hyself dit stel, en hulle nie langer voor hulle vyande laat standhou totdat die ban onder hulle met wortel en tak uitgeroei is nie.  Sy voorskrif om dan vir Agan, wat skelmpies een mooi mantel, tweehonderd sikkels silwer en een goudstaaf in die grond binne sy tent begrawe het, te straf om sodoende die hele Israel te reinig, het alles van Agan ingesluit.  Daar was geen genade nie; hy, sy vrou, sy seuns en dogters, sy kleinvee en sy tent en alles wat aan Agan behoort het, is gestenig en verbrand en ’n groot hoop klippe is daarop gepak.  Josua se laaste woorde aan Agan was: “Hoe het jy ons in die ongeluk gestort!” Eers toé het die Here Hom afgewend van sy toorn en was die volk weer veilig.

FW de Klerk en sy helpers het nie net ’n mantel, silwer en ’n goudstaaf gesteel nie.  Die De Klerk-bende staan skuldig aan verraad teenoor ’n hele volk; skuldig aan bedrog om die burgers van Suid-Afrika te laat glo dat die referendum in 1992 hom ’n mandaat gegee het om die land aan terroriste te gee terwyl hy beloof het om eers weer na die volk terug te kom en dit nooit gedoen het nie; skuldig aan omkopery vir 27 miljoen rand om die land onwettig vir ’n godlose swart regime te gee; skuldig aan die bykans sestig moorde wat elke dag gepleeg word; skuldig aan die miljoene slagoffers van verkragting waarvan die syfer elke 26 sekondes styg; skuldig aan die 25% styging in gewelddadige huisbrake, en so kan die lys aangevul word. En dan kom De Klerk verlede week met die arrogansie om aanspraak te maak op sy eerbare plek in die geskiedenis!

Die antwoord is duidelik.  Die Here sal nie sy toorn van ons afwend voordat ons hierdie verraaiers met wortel en tak uitgeroei het nie.  Die voorskrif is duidelik: elke ding wat aan De Klerk, Botha, Vlok, Van der Merwe en die hele kaboedel behoort, sal eers saam met hulle ‘gestenig’ moet word.  Nie eers hulle verskoning aan die volk gaan help nie.  Daar mag van die De Klerk-bende niks oorbly nie. En ons laaste woorde aan hom sal wees: “Hoe het jy ons in die ongeluk gestort!”

Mag De Klerk wat al weer besig is met ’n nuwe poging om die blankes te mislei, se ‘Neurenberg-verhoor’ gou en suksesvol plaasvind voordat hy nog ’n keer daarin slaag! En mag die Blankes in Suid-Afrika leer om genadeloos op te tree teen elke volksverraaier.  Dit is die enigste manier waarop ons durf aanspraak maak op veiligheid en voorspoed.

установка брекетов стоимостьДанильченко Юрий прокурор

The dark continent

It is not that Jacob Mwale minds irrigating the 11 acres of land he farms just east of Lusaka, Zambia’s capital. It is irrigating his 11 acres in the dead of night that angers him.

Two or three times a week, the Mwale farm abruptly loses power, like the homes and businesses of some of Zambia’s 300,000 other electricity users. When the power returns, sometimes late in the evening, Mr. Mwale’s farmhands work overtime, watering the fields by moonlight.

“If they shut down the whole day, I have to work nights, and pay extra,” Mr. Mwale, 39, grumbled. “It’s killing us.”

Power blackouts — “load shedding,” in utility jargon — are hardly novel in sub-Saharan Africa, where many electricity grids remain chewing-gum-and-baling-wire affairs. Even so, this year is different. Perhaps 25 of the 44 sub-Saharan nations face crippling electricity shortages, a power crisis that some experts call unprecedented.

The causes are manifold: strong economic growth in some places, economic collapse in others, war, poor planning, population booms, high oil prices and drought have combined to leave both industry and residents short of power when many need it most.

“We’ve had no significant capital injection into generation and transmission, from either the private or public sectors, for 15, maybe 20 years,” said Lawrence Musaba, the manager of the Southern African Power Pool, a 12-nation consortium of electricity utilities at the continent’s tip.

The implications go beyond candlelight suppers and extra blankets on beds. The lack of reliable power has already begun to hamper the region’s development, clipping more than 2 percent off the annual growth rates of the worst-hit African economies, according to the World Bank. Some nations, like Ghana, have tried to deal with their power crises by leasing huge teams of gas generators, producing emergency power at exorbitant rates until power plants can be built.

In Nigeria, Angola and some other nations, virtually all businesses and many residents run private generators to supplement faltering public service, saddling economies with added costs and worsening pollution.

“I’ve been on the 20th floor of an apartment building in Luanda, and there would be generators on all the verandas, with the racket, the fumes,” said Anton Eberhard, a former electricity regulator and an expert on power at the University of Cape Town. “And the lift isn’t working, because the main power supply is off.”

In normal times, South Africa’s muscular chain of power plants fills the gaps of its neighbors. But South Africa now could experience up to seven years of its own electricity shortages. Rolling blackouts blanketed parts of the country in January, and sporadic power failures have persisted since.

The gravity of this year’s shortage is all the more apparent considering how little electricity sub-Saharan Africa has to begin with. Excluding South Africa, whose economy and power consumption dwarf other nations’, the region’s remaining 700 million citizens have access to roughly as much electricity as do the 38 million citizens of Poland.

Much goes to industry: a single aluminum smelter near Mozambique’s capital, Maputo, gobbles four times as much power as the entire rest of Mozambique. On average, the World Bank says, fewer than one in four sub-Saharan Africans are hooked to national electricity grids.

Moreover, some grids are so poorly maintained that electricity suppliers get paid for as little as 60 percent of the power they generate. The rest is either stolen or lost in ill-maintained networks.

For decades, the region had enough generating capacity — and few enough customers — to tolerate such waste. No more: sub-Saharan nations are adding about a thousand megawatts of generating capacity each year, World Bank experts say, but need up to twice that to keep pace with demand.

Some governments privatized chunks of their power industry in the early 1990s when free-market solutions to public-sector problems were in vogue, leaving it unclear who is ultimately responsible for providing power.

Other governments, as in South Africa, failed to build power plants that experts warned were needed. The government monopoly Eskom, the world’s fourth-largest power utility, was advised in a 1998 report that it would run short of power in 2007, but planning and financing problems — not all within the utility’s control — stalled upgrades. The forecast was actually optimistic: Eskom began running short in 2006.

Yet South Africa’s woes pale beside those of Nigeria, Africa’s most populous nation. Only 19 of 79 power plants work, the government said in April. Daily electricity output has plunged 60 percent from its peak, and blackouts cost the economy $1 billion a year, the Council for Renewable Energy in Nigeria says.

Poor management is but one problem. War has devastated the power grid in Congo, in Africa’s heart, and stalled plans to develop its vast hydroelectric potential. In Kenya, Tanzania, Uganda and parts of West Africa, drought has shrunk rivers and slashed the generating capacity of hydroelectric dams. Drought in Ghana, for example, has crippled gold and aluminum production and set off blackouts in Togo and Benin, which buy power from Ghana.

Once a major power exporter, Uganda now blacks out parts of its capital, Kampala, for as much as a day at a time and has leased two 50-megawatt generators, burning diesel at a time of record oil prices. The demand for hydropower in Uganda and its neighbors, with drought, is blamed by some for a steady reduction in the water level of Lake Victoria, Africa’s largest.

Uganda’s gas stations are now short of diesel for vehicles — in part, paradoxically, because power shortages are shutting down a pipeline from Kenya. News reports say the nation has spent enough on diesel-fueled power generation to build two hydroelectric dams.

Zambia, where power to customers like Mr. Mwale is rationed almost every day, is a template for such problems. Barely 20 percent of households are wired for power — only 3 percent in rural areas — but the Zambia Electricity Supply Company, known as Zesco, is signing up 10,000 new customers a year, said Christopher Nthala, the utility’s transmission director.

Now Zambia is getting a push: a global commodities boom has jolted its moribund metals industry to life. Investors are building two smelters, and doubling the capacity of another, to handle the boom in copper, nickel and other metals, taxing the nation’s power supply.

“We’ve never seen this kind of growth before,” Mr. Nthala said.

Once the utility could make up shortfalls by buying power from other utilities in the Southern Africa Power Pool. But today, Mr. Nthala said, neighbors have little surplus to hand out. “Sometimes we get it,” he said. “Sometimes we don’t.”

None of that mollifies customers, who say blackouts are so common that service in much of Lusaka has become totally unreliable.

Many power failures seem to hit Matero, a poor township that is home to maybe a million of Lusaka’s estimated three million residents. “Every day — it’s either in the morning, when people are going to work or preparing to cook, or in the evening, the prime time when I’m tired and I need to go home and listen to the news and cook my supper,” said Bishop Peter Ndhlovu, who leads the 250,000-member Bible Gospel Church, an evangelical movement.

Nighttime prayer meetings in his corrugated-roof chapel have been canceled. Bishop Ndhlovu and others say they lave lost refrigerators, televisions and DVD players to the utility’s blackouts and surges.

Most of the township’s residents have adapted by turning away from their stoves and instead cooking outdoors, village-style, with homemade charcoal. “Charcoal is going very fast, because they’ve found out that Zesco is cutting power unpredictably,” the bishop said.

On Lusaka’s eastern outskirts, Mr. Mwale, the farmer, also has laid in a stock of charcoal — not to cook, but to warm his stock of newborn chicks, which must be kept at a constant 90 degrees for the three weeks after hatching.

He said he worried about the environment. Charcoal production is a major contributor to deforestation in Zambia and nearby nations. But the alternative is to take a loss on his poultry business.

“When they make a loss, they just raise their tariff,” he said of Zesco. “When I make a loss, I have to make it up myself. Is that fair?”

Zambia’s plan, like the plans of dozens of other nations, is to build its way out of the power crunch. Zesco plans $1.2 billion in generating upgrades and new capacity, financed mostly by China and India. South Africa plans more than $20 billion in upgrades; Congo is contemplating a hydroelectric station that by itself would increase capacity outside South Africa by 50 to 75 percent.

The World Bank says its financing of power projects in sub-Saharan Africa is ballooning, from $250 million five years ago to $660 million last year to $1 billion in 2007.

But many plans remain just that. Issues like creditworthiness, lax regulation, domestic politics and the sheer difficulty of sending power over rundown grids to the customer make outside investments in power stations tougher than they appear, said Tore Horvei, the chief operating officer of CIC Energy Corporation, which is based in South Africa.

The best answer, most experts consulted agree, would be for nations to cooperate on regional power solutions. One or two large regional plants, they say, could supply power more cheaply and efficiently than dozens of smaller ones.

But while that may be logical, Mr. Horvei said, “it’s very challenging in practice to do so.”

“National pride and everything else comes in,” he added.

There is an alternative: saving energy. Namibia plans a wind farm on its southern coast, while in South Africa, Eskom has handed out five million fluorescent bulbs and 140,000 insulating blankets for water heaters, and has paid industrial customers to switch off equipment during periods of high demand.

кукла для детейалександр лобановский харьков класс

Ons oorvol tronke

Die getal verhoorafwagtende gevangenes wissel skerp, afhangende van die tyd van die jaar. Tydens die besigste tyd van die jaar word tot 8 000 bykomende gevangenes in die reeds oorvol Suid-Afrikaanse tronke ingeprop.

Volgens Gideon Morris, direkteur van die Geregtelike Gevangenisinspeksieraad, is die besigste tyd van die jaar Februarie, Maart en April, weens die groot aantal arrestasies wat in Desember en Januarie uitgevoer word. Tydens wintermaande sak die aantal gevangenes terug na “normaal.“ Morris het verduidelik dat dit uiters moeilik is om die ekstra 8 000 gevangenes te hanteer. Dit kom neer op vier ekstra tronke, soortgelyk aan Pollsmoor-tronk, wat gevul moet word. Verder bring dit vertragings mee in die verhore van verhoorafwagtendes, wat in sommige gevalle tot vier jaar moet wag voor hulle sake aandag geniet.

Volgens die Organisasie vir Menseregte van Suid-Afrikaanse Gevangenes is daar tans 50 000 verhoorafwagtendes uit ’n totaal van 162 587 gevangenes wat in 240 tronke in die land aangehou word. Volgens Golden Miles Bhudu van die organisasie, lyk dit of beamptes in die polisie en justisie min gepla is oor die probleem en dat hulle glo hulle sal hul salarisse bly ontvang, ongeag of hulle hul werk doen of nie.

Ene Anthony Fish van Milnerton, wat tans op parool uit is, het onlangs oor die haglike omstandighede in die Pollsmoor-tronk waar hy aangehou is, gekla. Gesonde gevangenes deel selle met ander wat vigs of tuberkulose onder lede het. Hy is self aangehou in ’n sel van 8m x 12m saam met 56 ander mans. Daar was 34 beddens, een toilet en een stort. Dit het van weeluise en kakkerlakke gekrioel. Sommige gevangenes word net ’n uur per dag vrygelaat en die binnehof waar die gevangenes veronderstel is om te oefen, is vuil. Bendelede steek selmaats onder beddegoed weg, in die hoop dat die selle leeg sal lyk en bewaarders meer gevangenes daar sal plaas wat hulle dan kan besteel. Hulle klere en besittings word dan gestroop en vir dwelmmiddels (tik of dagga) verkoop. Gevangenes het seks met mekaar voor die ander selinwoners. Ou selfoonkaarte word as lepels gebruik om pap mee te eet. Saans kan pornografiese films vir R5,00 gehuur word.

Volgens ’n woordvoerder van die departement van korrektiewe dienste is die regering bewus van die probleme in plaaslike tronke en werk hulle aan oplossings. Hy het dit beklemtoon dat soortgelyke probleme ook elders in die wêreld voorkom.

обувь для яхтингаtopcargo отзыв

Eugene de Kock draai teen De Klerk

Image

Eugene de Kock

Die veroordeelde Vlakplaasmoordenaar, Eugene de Kock, het vanuit die gevangenis ’n aanval op oud-president De Klerk geloods en hom daarvan beskuldig dat hy in 1993 optrede teen ’n vermeende terreurbende in Umtata gemagtig het waarin twee kinders van twaalf jaar oud, Mzwandile Mfeya en Sandiso Yose, gesterf het.

Hierdie inligting is afkomstig uit getuienis wat die vorige hoof van die SAW, Generaal Georg Meiring, voor die Waarheids- en versoeningskommissie gelewer het.

In ’n voorbladberig in vandag se Sunday Times word De Klerk ook daarvan beskuldig dat hy vergaderings van die destydse Staatsveiligheidsraad bygewoon het waarin die volgende kwessies ter sprake was:

  • die stigting van ’n sogenaamde “Derde Mag”;
  • hoe om ’n lys van “polities sensitiewe persone” korter te maak;
  • hulp aan die Inkathavryheidsparty om ’n “paramilitêre mag” daar te stel.

De Klerk het hom vandeesweek probeer verdedig teen ANC-beskuldigings tydens ’n perskonferensie waar hy gekla het dat “die stories my reputasie verskriklike skade aangedoen (het, omdat) dit poog om dit moeilik te maak vir my om aan te hou om ’n konstruktiewe rol nasionaal en internasionaal te speel.”

“En dit het die potensiaal om my materiële belange ernstig en negatief te beïnvloed,” het hy verder gesê. De Klerk was die afgelope aantal jare gereeld ’n genooide spreker in die buiteland waar hy as gewese staatshoof teen betaling toesprake gelewer het. Waarskynlik is dit waarna hy verwys met sy “materiële belange”.

Image

FW… in die spervuur

Verdere bewerings wat nou teen De Klerk gemaak word, is dat hy op 20 Desember 1985 ’n buitengewone vergadering van die Staatsveiligheidsraad in Tuynhuys bygewoon het lede van die kabinet, onder andere Magnus Malan, Louis le Grange en Chris Heunis teenwoordig was en waar besluit is om hulp aan die IVP te verleen om ’n “veiligheidsmag” op die been te bring.

Vyf maande later is besluit dat vervoer vir die IVP-mag deur die amptelike veiligheidsmagte verskaf moet word. “Dit moet bereid wees om onpopulêr te wees en selfs gevrees te word sonder om die beeld van die SAW en die SAP af te takel,” het ’n dokument tydens die WVK blykbaar gelui.

Op 14 Julie 1986 en 8 September 1986 het De Klerk twee ander vergaderings van die Staatsveiligheidsraad bygewoon waar optrede teen ’n lys van “polities sensitiewe persone” bespreek is. Die vergadering het besluit dat die “lys van polities sensitiewe persone verkort moet word en dat metodes buiten aanhouding oorweeg moet word”.

Deur die ANC se voorneme om De Klerk, oud-minister Adriaan Vlok en Johan van der Merwe te vervolg, wil dit voorkom asof ’n nuwe propagandaoorlog tussen dié beweging en die destydse NP-onderhandelaars losgebars het. Intussen berig Rapport dat ’n slagoffer van ANC-terreur, Mnr. Dirk van Eck (58) en sy seun, Erick (22), die nasionale vervolgingsgesag per brief gevra het “om die saak teen oud-minister Vlok en Van der Merwe te laat vaar. Indien dit nie laat vaar word nie, wil hulle vra dat soortgelyke vervolging ingestel word teen ANC-leiers wat die opdrag gegee het vir Operasie Kletswayo, die landmyn-ontplof- fing wat lede die Van Eck- en De Nysschen- gesin op ’n private wildplaas in Limpopo aan flarde geruk het.”

Die Van Eck-gesin staan sal in hul regsaksie deur Afriforum, ‘n afdeling van die vakbond Solidariteit, bygestaan word. Dis bekend dat die hoof van Solidariteit, mnr. Flip Buys, asook die Afrikanerbond, nou met die FW de Klerk-stigting skakel en ook voorheen saam aan gesprekke met die ANC deelgeneem het.

Die vraag is egter of die Nasionale Vervolgingsgesag onder mnr. Bulelani Ncguka, wat reeds sy posisie in die Zumageval misbruik het, bereid sou wees om ANC-ampsdraers te vervolg op grond van klagtes wat deur blanke Afrikanerslagoffers gelê word.

Die twee persone wat die landmyne geplant het waarin Van Eck se gesin beseer is en sy vrou uiteindelik dood is, Mzondeli Euclid Nondula en Nthetheleli Zephania Mncube, het kwytskelding van die WVK ontvang. Hoewel die ANC ‘n dag na die ontploffing oo 15 Desember 1985 aanspreeklikheid daarvoor aanvaar het, het geen ANC-leier nog ooit vir amnestie aansoek gedoen nie.

Volgens Van Eck het hy “nie ’n probleem met Mncube en Nondula nie. Hulle was marionette. Ek het ná die WVK gevoel dit is aan albei kante afgehandel. Totdat die nasionale vervolgingsgesag vroeër vanjaar die ou wonde begin oopkrap het.”

Maar hy voel dat die verantwoordelike leiers van die ANC ook aan die pen behoort te ry as individue soos Vlok en Van der Merwe tans aangekla word.

Hy sê: “Ek het besluit genoeg is genoeg. Dit gaan nie oor my belange nie. Dit gaan oor die regering wat weer van voor af die nasie begin polariseer deur eensydig op te tree.”

Van Eck sou graag wou hê dat die boek van die verlede toegemaak moet word en dat geen verdere vervolgings van beide kante ingestel behoort te word nie.

Met sowel die howe as die nasionale vervolgingsgesag wat intussen met ANC-lojaliste getransformeer is, is dit egter moeilik om te sien hoe Afriforum namens ANC-slagoffers hofsake met dieselfde selfvertroue as die ANC gaan voer. Die ANC se beheer oor die howe het veral tydens die Ermelo-saak teen Afrikaans na vore gekom waar die hoofregter in die Transvaalse Hooggeregshof, Bernard Ngoepe, summier ‘n vorige bevinding van ‘n blanke regter omver gewerp en sonder opgaaf van redes vir Hoërskool Ermelo gedwing het om intussen Engelse klasse in te stel.

Die dreigement van teenvervolgings vanuit die De Klerk-kamp mag dus redelik tandeloos blyk.

магазины детских товаровЛобановский

Mbeki verdedig Manto

Image

Medisinale Manto

President Mbeki het gister in sy weeklikse nuusbrief vir Manto Tshabalala-Msimang, minister van gesondheid, verdedig. Dit volg op die onlangse herrie wat ontstaan het na aanleiding van die abnormaal hoë babasterftesyfer van die Frere-hospitaal in die Oos-Kaap.

In ’n filosofiese relaas van “feite teenoor fiksie” meen Mbeki diegene wat die situasie by die hospitaal gekritiseer het, jok. Die Daily Dispatch het naamlik ’n artikel gepubliseer waarin beweer word dat 2 000 babas oor die afgelope veertien jaar by Frere-hospitaal doodgebore is. Verlede maand het nie minder nie as 43 babas gesterf. Adjunkminister Nozizwe Madlala-Routledge het die hospitaal besoek die dag nadat die nuusberig verskyn het. Sy het na die situasie by Frere verwys as simptomaties van die “nasionale krisis” in die openbare gesondheidsektor.

Kort ná die adjunkminister se besoek het minister Manto Tshabalala-Msimang ’n ondersoek na die babasterftes by Frere geloods. Daar is bevind dat die hospitaal se instandhoudingsbegroting totaal ontoereikend was en dat daar inderdaad ’n personeeltekort was, soos deur die Daily Dispatch uitgewys. Sy het egter verklaar dat die sterftesyfer by die hospitaal oordryf is en nie erger is as by ander staatshopitale nie.

Mike Waters, die Demokratiese Alliansie se woordvoerder oor gesondheidsake, het ’n beroep op die minister gedoen om die volle inhoud van die verslag bekend te maak en beweer dat foute verdoesel is om die provinsiale owerhede te beskerm. Mbeki, wat uit die Cambridge Dictionary of Philosophy en Charles Dickens aangehaal het, het Waters egter geroskam omdat hy die koerantberig geglo het en die minister gekritiseer het.

Die president bekla die feit dat “die waarheid nie altyd met die werklikheid ooreenstem nie.“ Hy sluit af met die volgende woorde: “Op een of ander stadium ontdek diegene wat probeer om die werklikheid te vervals ten einde hulle eie doelwitte te bereik, dat leuens hulle nie ver bring nie. Die stryd gaan voort!“

best game to play at a casinoДанильченко Юрий прокурор