Ounuweland: onderweg na ‘n Afrikaanse toekoms

Op skool by die atletiekbyeenkomste – ek was op Helpmekaar – het ons altyd gesing: “Dis lekker om ‘n Helpie te is, te is.” Dis natuurlik nie korrekte Afrikaans nie, maar daardie “is” klink soveel sterker as “wees”.

Net so sou ‘n mens kon sing: “Dis lekker om ‘n Afrikaner te is!” Terwyl die mengelmoes mense in die res van die land daarop bedag is om soveel geld as moontlik op bedenklike maniere te verkry en dit op duur motors, klere en huise uit te gee, hou ons onsself met interessanter dinge besig.

Ons debatteer oor ons kultuur, ons geskiedenis en ‘n toekoms wanneer ons nie meer aan ander ondergeskik sal wees nie, maar waarlik vry en vooruitstrewend. Ons kinders sal weer op die pawiljoene uit volle bors kan sing en ons sal selfs ‘n Afrikaanse atletiekspan na die Olimpiese Spele kan stuur wat onder die oranje-blanje-blou sal gaan deelneem en medaljes huis toe bring.

Vergesog? Onrealisties? Glad nie. Die Oostenryks-Joodse skrywer Theodor Herzl het in die 1890s so ‘n vergesig oor ‘n Israel iewers in die toekoms gehad, ‘n “Ounuweland”. Dit was dan ook die titel van die roman wat hy in Duits daaroor geskryf het: Altneuland. ‘n Beroemde sinsnede in die boek lui: “As jy dit wil, is dit geen feëverhaal nie.”

Omdat ons dit wíl, sal ons vir seker iewers in die toekoms weer vry en outonoom wees. Of dit nou ‘n tiende provinsie van Suid-Afrika, ‘n volkstaat of ‘n volwaardige onafhanklike Afrikanerrepubliek sal wees, weet ons nie. Maar vir die oomblik is dit ook nie so belangrik nie. Al waarop ons hoef te konsentreer, is om die vlam van vryheid brandend te hou.

Vir Beeld, die Kaapse koerant wat hier in Johannesburg uitgegee word, is die gedagte van Afrikanervryheid so onvoorstelbaar dat ‘n mens net daaroor kan spot. Selfs die woorde, “Die Republiek”, vind Beeld skreeusnaaks, want sedert 1994 ons is mos ‘n Statebondsland met die koningin van Brittanje as verre simboliese keiserin wat oor ons korrupte Klein Engeland waak. By Beeld sing hulle seker elke dag die Britse volkslied soos in die bioskope van die 1930s.

Ook tydens patriotiese volksfeeste in Paul Kruger se tyd, het luidrugtige, dronk Kapenaars die ou president en sy staat bespot en lawwe Britse liedjies gesing. Hoe meer dinge verander, hoe meer bly hulle dieselfde, lui die Franse spreekwoord mos.

Natuurlik is daar patriotiese Afrikaners in die Kaap ook; ek dink net nie hulle skryf rubrieke in Beeld of ander Nasperskoerante nie. Daardie selfde koerante is egter nou raadop om die nuwe bedeling se varkwagters te wees, soos Izak de Villiers iewers gesê het. Die varkplaas raak nou te veel soos George Orwell se Animal Farm waarin “sommige diere meer gelyk as ander is”.

Lood van Beeld lag dus lekker vir die volkstaatkaart, ‘n skermdruk van OASE se Google-kaart wat ek vandeesweek op my Facebookprofiel geplaas het, en sê: “Die deel in geel wat soos ‘n swewende spokie lyk, is Die Republiek.” Wie laaste lag, lag egter die lekkerste, sê ek altyd. (Kaart hiernaas; klik om te vergroot.)

Die “geel spokie” is groter as Oostenryk en net-net kleiner as Portugal. Drie miljoen Afrikaners en so een of twee miljoen “allochtone” bestaande uit Engelse en swartes, sal baie lekker in so ‘n Afrikaanse of Afrikanerrepubliek bly, dankie. Ons sal ‘n volle 85 000 vierkante kilometer in ons Oostenryk hê waarin ons ons kan uitleef, sonder misdaad, korrupsie of Engelse kitsch.

As jy dit wíl, is dit geen feëverhaal nie, sê Theodor Herzl. Die naam van Tel Aviv, die ekonomiese sentrum van teenswoordige Israel, is die Hebreeuse vertaling van “Ounuweland”. Aanvanklik in 1909 het slegs 70 baie idealistiese gesinne hulle daar gevestig, ‘n bietjie soos in Orania, en vandag woon daar 3,2 miljoen mense in die groot, moderne stad met ‘n polsende naglewe en duisende hoëtegnologiebedrywe.

Steve Jobs, wat die Apple-maatskappy gestig het, het gesê:

“Kom ons drink ‘n heildronk op die malles, die wanaangepastes, die rebelle, die moeilikheidmakers, diegene wat nie mooi inpas nie… hulle wat dinge anders sien — wat nie lief vir reëls is nie. Jy kan hulle aanhaal, jy kan van hulle verskil, hulle ophemel of verguis, maar die een ding wat jy nie kan doen nie, is om hulle te ignoreer want hulle verander dinge… Hulle stoot die mensdom vorentoe, en terwyl sommige hulle as die malles sien, sien ons hul genialiteit raak, want dis juis diegene wat mal genoeg is om te dink dat hulle die wêreld kan verander wat dit regkry.”

Dwarsdeur ons geskiedenis was daar mense wat skynbaar onmoontlike drome gedroom het en hulle net so dikwels verwesenlik het: die Groot Trek oor die Drakensberge, om van ons Wes-Germaanse dialek ‘n eie inheemse kultuurtaal te maak, ‘n nywerheidsland in Afrika te vestig, selfs die atoombom by Pelindaba te maak. Ons het die Afrikaanse letterkunde, Krygkor, Yskor, Eskom en wat nog geskep. Waarom sal ons nie ons bevolking binne ‘n bepaalde gebied kan konsolideer, slim ekonomiese planne maak en sodoende weer vry en vooruitstrewend raak nie?

Die Vlaminge van België, Québecois van Kanada en Katalane van Spanje het reeds gewys hoe dit gedoen kan word. Dit begin altyd met ‘n taalstryd. As ‘n mens jou eie taal in ‘n gebied kan handhaaf, kan jy jouself as volk ook daar handhaaf. Dis só eenvoudig.

Ek begin dink dat die magsverlies van 1994 ‘n goeie ding was. Dit het Afrikaners van staatsosialisme en daardie leef-vir-‘n-verre-pensioen-mentaliteit bevry. Carpe diem, sê die Latynse spreekwoord: Gryp die dag, gryp die oomblik.

‘n Boer maak ‘n plan.

Eendag, waarskynlik gouer as wat meeste mense dink, sal ons in ‘n eie republiek leef met ‘n minimale staat wat net reëls maak en standaarde stel, terwyl die mense self hul skole, ondernemings en kultuur bedryf, ‘n bietjie soos ons reeds onder die huidige Engelse of Afro-Engelse oorheersing doen.

Die verskil sal egter wees dat ons nie meer 40% bloedgeld aan ‘n parasitiese staat wat jou boonop aan bande lê, jou taal en kultuur onderdruk, sal hoef te betaal nie. As daardie geld losgemaak word, sal ons ekonomies soos ‘n vuurpyl opstyg. Ons sal groeikoerse behaal soos laas hier in die 1960s onder Verwoerd gesien is.

Ons hoef ook nie te wag nie. Ons kan sommer nóú begin. Kyk na daardie volkstaatkaart waar die meeste Afrikaners reeds woon. Dink aan hoe ons daardie gebied beter kan beset, hoe ons meer werk vir ons mense kan skep, Afrikaans en Afrikaanse skole sterker kan maak.

Pas die twee beginsels toe wat op Orania geld: eie arbeid, eie taal. In die ekonomie praat hulle van ‘n “nie-tariefhindernis”. As dit nie vir Duits was nie, het die Chinese lankal die Duitse ekonomie oorgeneem. Maar om in Duitsland te funksioneer, moet jy Duits kan praat en Duitsers verstaan. Afrikaans is die beste hindernis om teen ons mededingers op te werp; dis die skans waaragter ‘n nuwe ekonomie en ‘n nuwe land, ons Ounuweland, stil-stil tot stand kan kom.

Kortom, waag dit om van ‘n beter wêreld te droom. Soos Theodor Herzl. Of soos Steve Jobs dit gestel het: wees kranksinnig genoeg om te dink jy kan die wêreld verander.

Russel Botman oor skuld en hoop

Ons leef in ‘n tyd waarin bevrydingsteoloë vergoed word vir die meesal nadelige gevolge wat hulle politieke dade het. Aan Desmond Tutu is onlangs die Templeton-prys ter waarde van $1.7 miljoen toegeken. Die rektor van die Universiteit Stellenbosch (US), Russel Botman, het pas die Abraham Kuyper-prys vir uitnemendheid in gereformeerde teologie en openbare lewe aan die Princetonse teologiese seminarium ontvang.

Die Kuyper-prysgeld is ‘n vulletjie in vergelyking met wat Tutu in sy sak steek, maar die simboliek is nie minder betreurenswaardig nie. Die Suid-Afrikaanse bevrydingsteoloog, Charles Villa-Vicencio, het die Kuyper-prys in 2005 ontvang en die Amerikaanse swartmag-aktivis, Andrew Young, in 2003. Op die US-webwerf word Botman geloof met onder andere ‘n aanhaling van Martin Luther King jr, die swartmag-aktivis wat weens blatante plagiaat ‘n doktorsgraad ontvang het. Dit is duidelik in watter geselskap Botman hom bevind. Dít is die mens wat na inperkings as UDF/ANC-aktivis in 2007 as US-rektor aangestel en in 2012 vir nog vyf jaar heraangestel is.

Die Boston-bomontploffing het op 15 April verwoesting gesaai. Botman het op 18 April sy rede in Princeton, glad nie ver van Boston af nie, gelewer. Op 25 April het Die Burger (p 17) die teks van Botman se toespraak gepubliseer, met nie ‘n woord oor die bomontploffing nie. Dit herinner sekerlik te veel aan die ANC se verlede, wat in die geweldskultuur van die hede voortgesit word.

Toe op die US-webwerf aangekondig is dat Botman die Kuyper-prys gaan ontvang, het hy hom as ‘n African beskryf en heel onbeskeie gereken dat sy “multi-dimensional leadership” bekroon word. Hy is immers in sowel die politiek as die akademie betrokke, met die klem op eersgenoemde. Daarom verklaar hy dat dit vir ‘n universiteit nie net om (akademiese) uitnemendheid gaan nie, maar ook (in die US se geval, veral) om (politieke) relevansie.

ANC-gedienstigheid maak deure vir die US oop. Nadat Jakes Gerwel vroeër vanjaar oorlede is, het Botman vertel hoe hy dit geniet het toe die kommunis, Gerwel, die marxis, Antonio Gramsci, in ‘n direksievergadering aangehaal het. Botman se transformasiestrategie is musiek in die ore van die plaaslike hoofkommunis en minister van hoër onderwys, Blade Nzimande, wat daarvoor bekend is dat hy universiteite met die terughouding of vermindering van staatsubsidies afdreig as hulle nie maak soos hy voorskryf nie. Botman noem nooit akademiese kernbeginsels soos universitêre outonomie, akademiese vryheid en ideologiese neutraliteit (in die sin dat enige ideologie op die kampus geduld word) nie. Dit is vir Botman voldoende as hy die US ideologies aan die sorg van die ANC toevertrou.

As rektor het Gerwel, met die hartlike samewerking van sy visie-rektor, Jaap Durand, die Universiteit van Wes-Kaapland (UWK) van ‘n tweetalige maar oorwegend Afrikaanse inrigting spesifiek vir bruin studente tot ‘n eentalige Engelse inrigting vir hoofsaaklik swart studente getransformeer. Daarby het Gerwel en Durand die UWK tot die tuiste van linkse, spesifiek ANC-, politiek verklaar. Dit het Gerwel met staatsgeld afkomstig van die “apartheidsregime” gedoen. Daarvoor is Gerwel in sy persoonlike hoedanigheid deur die ANC en Naspers met hoogs lonende poste vergoed. Hieruit spreek daar myns insiens nie net ‘n anti-akademiese gesindheid nie, maar ook ‘n onetiese ingesteldheid. Kader Asmal het as minister van onderwys sonder omhaal van woorde gesê dat hy die UWK en die Universiteit Fort Hare vergoed vir die pro-ANC-rol wat hulle gespeel het, gevolglik het hy hulle nie belas met sy (sotlike) beleid waarvolgens universiteite en technikons moet saamsmelt nie.

Botman se beleid van totale transformasie het die UWK, waar hy student en dosent was, as model. Hiervolgens sal die blanke teenwoordigheid op die US-kampus myns insiens tot die demografiese minimum afgeskaal en Afrikaans as onderrig- en administratiewe taal mettertyd afgeskaf word. Na sy ampstermyn as rektor sal Botman sekerlik soortgelyke persoonlike vergoeding as Gerwel van die ANC en sy meelopers verwag.

In die jongste uitgawe van die alumnitydskrif Matieland (somer 2012/2013) is daar ‘n foto (p 8-9) wat die fotograaf Anton Jordaan in opdrag van die US in 2012 van Matiestudente geneem het. Dit vul glo die hele muur van die AmaMaties-gebou (let op die Afronaam). In sy kommentaar spreek Botman sy ontevredenheid oor die foto uit; daar is te veel wittes en te min swartes. Botman kan klaarblyklik nie suiwer akademies na ‘n student kyk nie. Hy sit altyd sy ras- of kleurbril op: “Oor vier jaar [dus wanneer sy huidige termyn as rektor verstryk] wil ons nog meer divers wees” (p 9). Botman se transformasiebeleid word deur die US-studenteraad gesteun. Eintlik wil hulle vinniger “vordering” hê. Daardie uitgawe van Matieland het my finaal moed vir die US as respektabele akademiese inrigting laat opgee.

Botman se Kuyper-toespraak word in die koerant onder die opskrif, “Ons skuld die jeug hoop”, aangebied. “Skuld” en “hoop” is woorde wat telkens deur die bevrydingsteoloog Botman gebruik word. Die wittes het skuld en diegene wat deur die wittes veronreg of agtergestel is, moet hoop gegee word. Heel aan die begin word in swart druk na die Soweto-opstand in 1976 verwys. In ANC-geledere word dit as ‘n spontane opstand deur skoolkinders teen Afrikaans voorgestel. In werklikheid was dit fyn georkestreerde onrusstoking deur volwassenes wat die propagandavoordeel wat die PAC met Sharpeville behaal het, wou uitwis. Dit is waarom die pers vooraf ingelig en verderflike berigte en foto’s wêreldwyd versprei is.

Afrika word deur die Afro-optimis Botman as een van die snelgroeiendste streke voorgestel. Hy noem nie die lae basis vanwaar daardie groei gemeet word nie. Daar is diegene wat droom van ‘n beter, ryker en gelukkiger lewe vir Afrikane, maar Botman wil nie net materiële welvaart vir hulle hê nie. Globalisering bedreig na bewering die morele welstand van die mensdom en armes word glo deur globalisering uitgesluit en gemarginaliseer. In hierdie proses is dit die rykes wat oorleef en selfsugtige indiwidualisme wat floreer. Botman bepleit solidariteit; ongetwyfeld van die nie-wit, nie-Westerse elemente.

Die 1976-opstand is volgens Botman deur die jeug onderneem en teen onderdrukking en ongeregtigheid gemik. By die na-geskiedenis hiervan sluit Botman die Belhar-belydenis en die Kairos-dokument in. Laasgenoemde het tot gevolg gehad dat enige geweldadige gedrag deur die “bevryders” goedgepraat en enige teenoptrede deur die “apartheidsregime” verdoem is. Botma het ‘n aandeel aan sowel Belhar as Kairos gehad. Hy klop homself op die skouer: “Ons [het] namens die moedelose jeug van ons land gedroom, gehoop en opgetree.” Vorentoe moet ons “eties en hoopvol” leef.

Dit is nie meriete of ander kwalitatiewe oorwegings wat vir Botman as spoorslag vir die toekoms dien nie, maar die demografie. Hy waarsku teen ekstreme regse en fanatiese linkse groepe. Hy onderskei tussen groei en ontwikkeling. Ek lei af dat groei deur die ontwikkeldes bewerkstellig word en dat hulle moet sorg vir ontwikkeling by die onderontwikkeldes. Dit werk myns insiens soos ubuntu: die een groep gee (na eie inspanning) en die ander groep ontvang (dikwels/meesal sonder teenprestasie). In die retoriek oor versoening doen ‘n soortgelyke situasie hom voor: die een groep moet met versoeningsgebare vorendag kom, terwyl die ander groep onophoudelik verwyte mag slinger.

Ontwikkeling sluit in “om in … ander se behoeftes en begeertes te voorsien.” Let op Botman se opportunistiese insluiting van nie-lewensnoodsaaklike begeertes. Dit gee stukrag aan swartes wat sonder meer begeer en selfs eis wat die wittes het. Botman noem dit “etiese verantwoordelikheid”, terwyl daar myns insiens heelwat in sy standpunt is wat eties onverantwoordelik is. Sy standpunt is ongetwyfeld sosialisties en kan dikwels kwalik van kommunisme onderskei word.

Dan haal Botman kerkleiers aan wat in 1995 in Kitwe besluit het dat dit tyd is om “ons mense se drome van maatskaplike gelykheid, politieke vryheid en ekonomiese geregtigheid” ‘n werklikheid te maak. Botman: “Tensy ons die bande van ons menswees erken, gaan ons ‘n toekoms van toenemende marginalisering en ongelykheid tegemoet.” Pleks van op industrialisasie en indiwidualisme te konsentreer, moet ons glo eerder onthou dat alle mense “ekonomiese geregtigheid verdien.” Verdien?

Hierna pas Botman sy geringskatting van presterende indiwidue en groepe op die universiteitswese toe. “Universiteite moenie net [akademiese] uitnemendheid najaag nie, maar ook [politieke] relevansie. Deur hul kundigheid tot voordeel van die samelewing te gebruik, kan universiteite die wêreld ‘n beter plek help maak.” Dit is daardie relevansie wat onderliggend aan Botman se transformasiemanie is. Dit weeg so swaar dat akademiese gehalte by studentetoelating en by die aanstelling en bevordering van personeel opgeoffer word.

In die ou Suid-Afrika het universiteite twee funksies gehad, naamlik onderrig en navorsing. In die nuwe Suid-Afrika het gemeenskapsdiens as ‘n derde funksie bygekom; dermate dat dit onderrig en navorsing nie net deursuur nie, maar ondergrawe en aan bande lê. In werklikheid is gemeenskapsdiens die verpligting van die staat. Aanvullende hulp word tradisioneel deur vrywilligers verleen, wat hulle dikwels in ondernemings sonder winsbejag organiseer.

‘n Ware akademikus behoort geen beginselbeswaar teen ‘n universiteit te hê wat hom by sy onderrig- en navorsingfunksie bepaal nie. Nie een van die twee hoef sosiaal relevant te wees nie. Dit mag maar suiwer om die kultivering en ontwikkeling van die vermoëns van indiwidue gaan. Dit is sulke begaafde indiwidue wat in sommige gevalle positiewe rigting vir hulle groep of selfs die mensdom in sy geheel aandui, maar nie uit hoofde van ‘n verpligting nie. Die sosialistiese Botman dink anders: “Die samelewing behoort van hoëronderwys-instellings te eis dat hulle tot die openbare welstand bydra.”

Ten slotte lei dit Botman na sy gewildste verwyt teen en verdoeming van wittes en spesifiek Afrikaners en die US van weleer: “My eie instelling, die Universiteit Stellenbosch (US), het hierdie uitdaging [‘n gewilde ANC-woord] in die jaar 2000 aanvaar toe hy sy aandeel aan die ongeregtigheid van ons apartheidsverlede erken het, en hom tot regstelling en ontwikkeling verbind het. Dié verbintenis is sedertdien uitgebou tot die US se HOOP-projek, waardeur ons personeel en studente oplossings vir vername maatskaplike uitdagings [!] in Suid-Afrika én die res van Afrika [!] nastreef.”

In die ou Suid-Afrika is die histories beproefde waarheid lank aanvaar dat nie met geweldenaars onderhandel word nie. Toe van hierdie gesonde beginsel afgesien is, het die beloofde politieke magsdeling in algehele magsoorgawe ontaard en daardie seëvierende geweldskultuur word tot op hede voortgesit. Ek wil ‘n soortgelyke onomstootlike akademiese waarheid in die midde laat: ‘n Mens stel nie ‘n aktivis, van watter ideologiese aard ook al, as rektor van ‘n universiteit aan nie.

ANC grawe in vir 2014

Die ANC se sekretaris-generaal, Gwede Mantashe het Mamphela Ramphele se stelling dat die kiesers nie deur vrees gelei moet word nie verwerp.

“Ek wil nie met Mamphela praat nie want sy is aan die stuur van ‘n politieke party wat sy probeer om op te rig. Ek gaan haar nie help om dit te bou nie.

“As sy besluit om ‘n politieke party te stig, sal sy in die veld speel en die veld gaan rof wees op haar, want dit is rof op ons.”

Verlede week het die ANC se Gauteng-sekretaris David Makhura gesê die party beplan ‘n “verkiesingsoorlogkantoor”.

Hy het gesê hulle sal die getal vrywilligers verdriedubbel van 10.000 tot 30.000 in voorbereiding vir aanstaande jaar se verkiesing.

“Ons gaan spesiale aandag skenk aan die jeug en die middelklas in voorstede en townships regoor die provinsie,” het hy gesê.

Die nasionale verkiesings volgende jaar sal ‘n toets vir die ANC wees. Navorsing het aangedui dat die party sy greep op jong Suid-Afrikaners verloor.

Die Mail & Guardian het onlangs berig dat ‘n ANC-opname aan die lig gebring het dat daar ‘n groeiende afstand tussen die party en sy ondersteuners is.

Binnegevegte, korrupsie onder senior party-leiers, swak dienslewering, werkloosheid en ongelykhede, het die opname bevind, het die middelklas en die rykes uit die party laat dros.

Die opname het ook bevind dat die werklose jeug, wat meer as die helfte van Suid-Afrika se bevolking uitmaak, maklik beïnvloed kan word om te stem vir opposisiepartye.

Die ANC het onderneem om ‘n wydverspreide skoonmaakkasie te onderneem om swak dissipline en faksievorming voor volgende jaar se verkiesings uit te roei.

Witbank het vuilste lug ter wêreld

Die vlak van chroom en barium, twee gifgasse in die lug in Witbank is so hoog dat ‘n multidissiplinêre navorsingspan van die EU dit nie eens kon meet nie.

‘n Navorsingspan van die EU en ook Israel het €4 miljoen (sowat R48 miljoen) vir die navorsing bewillig om die impak van steenkoolvelde in die opvangsgebied van die Bo-Olifantsrivier te monitor.

Lees meer.

Mandela-dogters pak Bizos in hofgeding

Adv. George Bizos het aangedui dat hy oudpres. Nelson Mandela se dogters se bewerings van wangedrag teen hom in die hof gaan teenstaan.

Bizos het Dinsdag dokumente by die Johannesburgse hooggeregshof ingedien – nege dae nadat Mandela se dogters, Makaziwe en Zanani die bewerings teen hom gemaak het, het The Star berig.

‘n Verstekvonnis sal teen Bizos, Bally Chuene en Tokyo Sexwale, minister van huisvesting, uitgereik word indien hulle nie dokumente om die saak te betwis, betyds indien nie.

“Ons het op 23 April kennisgewings ingedien dat ons kliënte [die bewerings] gaan teenstaan,” het Lisa Thomas van die regsfirma Norton Rose, wat names hulle optree, aan die koerant gesê.

Thomas het gesê dokumente sal volgende maand ingedien word. Sodra dié dokumente ingedien is, sal ‘n datum vir die verhoor bekend gemaak word.

Mandela se dogters het die hof gevra om ‘n bevel uit te reik om Bizos, Chuene en Sexwale te beveel om hul direkteurskappe in Harmonieux Investment Holding en Magnifique Investment Holding te beëindig.

Die susters beweer die drie het verskeie geskrewe versoeke geweier om te bedank.

Opposisie sal Grondwethof nader oor Inligtingswet

Die Wetsontwerp op die Beskerming van inligting is Donderdag deur die parlement met 189 stemme teen 74 en een wat buite stemming gebly het, goedgekeur, het EWN berig.

Pres. Jacob Zuma sal die wet bekragtig, alhoewel regte-organisasies sê daar is steeds ‘n gebrek aan deursigtigheid in die openbare belang.

Murray Hunter van die Right2Know-veldtog het vroeër gesê die publiek is uitgesluit endit sal magshebbers help om korrupsie toe te smeer.

“Indien die wetsontwerp in sy huidige vorm bekragtig word, sal ons regstappe doen en indien nodig, sal ons die konstitusionele hof nader.”

Die waarnemende direkteur-generaal van staatsveiligheid, Dennis Dlomo, het die wetsontwerp verdedig as “gebalanseerd”.

Dr Pieter Mulder sê egter die Vryheidsfront Plus ondersteun opposisie samewerking om die Wetsontwerp na die Konstitusionele Hof te bring.

Mulder is onlangs deur ‘n buitelandse joernalis gevra watter land in Afrika die sterkste opposisie het. Volgens hom het Zimbabwe die sterkste opposisie in Afrika volgens sekere definisies, omdat die MDC 100 setels teenoor die 99 setels van Mugabe se Zanu-PF en 10 sitplekke van Alfred Mutambara se MDC2 het.

Om te bepaal hoe demokratiese ‘n land is, het Robert Dahl in sy boek Political Oppositions and Democracy, na drie kernvrae verwys:

1. Word alle mense toegelaat om te stem?

2. Is die opposisie verteenwoordig in die Parlement na ‘n verkiesing?

3. Kan ‘n opposisie en die publiek hul menings lug en organiseer teen die regering?

Mulder het gewys daarop dat Zimbabwe almal toelaat is om te stem, die opposisie toelaat in die Parlement, asook om te organiseer teen die bestel.

Zimbabwe word nogtans beskou as ondemokraties omdat demokratiese instrumente soos ‘n vrye pers en die beskerming van fluitjieblasers nie bestaan nie.

Mulder het gesê as hierdie instrumente nie werk nie of afgewater word, dan begin die pad na diktatorskap.

Swart jeug glo DA sal apartheid terugbring

Die ANC in die Wes-Kaap het Woensdag gesê swart jeugdiges is reg as hulle sê dat die DA apartheid sal terugbring indien die party aan bewind kom.

Volgens ‘n opname wat Dinsdag vrygestel is, het 54% van swart jeugdiges gesê die DA sal apartheid terugbring indien hulle die verkiesing in 2014 wen.

Altesaam 26% Indiërs, 21% bruinmense en 19% respondente het saamgestem. Altesaam 30 009 mense tussen die ouderdom van 15 en 34 het deelgeneem aan die selfoonopname wat deur die verbruikersmaatskappy Pondering Panda gedoen is.

Van die respondente glo 46% dat die DA apartheid sal terugbring, terwyl 36% nie saamgestem het nie en 18% onseker is.

Op die vraag oor of die ANC-regering omgekeerde apartheid ingestel het, het 45% van die jeugdiges die gedagte verwerp, 40% het saamgestem en 15% was onseker.

“Die wysheid van die jeugdiges is duidelik,” het die ANC in die Wes-Kaap in ‘n verklaring gesê.

“In die Wes-Kaap en munisipaliteite waar hy regeer, het die DA presies dit gedoen.”

Die ANC het gesê swart ondernemings word uitgesluit van regeringskontrakte, wit manlike bestuurders geniet voorkeur vir alle aanstellings en swakker dienste word gelewer in swart en bruin woongebiede.

“Gelukkig is die jeug van vandag meer gesofistikeerd en weet dat ‘n jakkals nooit sy streke los nie,” het Marius Fransman, ANC-voorsitter in die Wes-Kaap, gesê.

Driepunt is waarlik ‘n ster!

Wanneer ‘n mens aan sportmotors dink, kom name soos Porsche, Ferrari en Lotus by jou op. Mercedes het wel ‘n paar rasegte sportmotors, maar niks wat regtig aardskuddende emosie by ‘n mens ontlok nie.

So paar jaar gelede het die Duitse ombouingsmaatskappy AMG deel geword van Mercedes en soos altyd was dit met positiewe ywer aangepak. Gewone motors wat daar in monsters omgebou word met regte werkverrigting en ‘n klankstelsel sal enige mens met petrol in sy are sal laat regop sit.

Ons het die kans gehad, om só ‘n ombouing, die nuwe SLK 55 AMG, vir ‘n paar dae onderhande te neem.

Van buite

Die SLK is die kleiner weergawe van die magtige SL en ook die motor wat Mercedes so paar jaar gelede weer in ‘n modegier omskep het. Die dak is anders as afslaandakmotors van ouds en vou in twee dele om as ‘n geheel in die begasieruim te pas. Die nuwe SLK is groter, meer aggresief en dan ook heelwat mooier en sagter op die oog as enige van die vorige generasies. In AMG-gewaad bult die SLK spiere met swart insetsels en aggresiewe wiele.

Verrigting

Mercedes se SLK 55 AMG is toegerus met ‘n 5,5 liter V8-enjin wat 310Kw en 540Nm ontwikkel. Al die krag word na die agterwiele toe deurgegee en veroorsaak dat hierdie relatiewe klein motortjie van rus tot 100km/u in slegs 4.6 sekondes versnel. Dit is byna ‘n sekonde vinniger as die Porsche Boxter se 3,4 en 0,2 sekondes vinniger as die SLK se ou aartsvyand die BMW Z4 sDrive35iS. Oudergewoonte word die maksimumsnelheid tot 250km/u beperk, maar sonder die beperking sal die SLK se asem gemaklik anderkant 300km/u eers opraak.

Bougehalte en waarde

In egte Mercedesstyl is die SLK se boukwaliteit van uitstaande gehalte en alles is so te sê perfek ontwerp en geplaas presies waar die insittendes dit nodig het. Luukse leer is regdeur die kajuit gebruik en AMG-insetsels laat jou mooi verstaan waar jy nou eintlik sit. Teen net so duskant R1 miljoen rand is die SLK 55 AMG beslis nie bekostigbaar vir die meeste van ons nie, maar dit is dan ook glad nie die meeste van ons wat genoeg geld verdien om so ‘n ryding te kan koop nie. Die SLK is byna R100 000 duurder as die BMW Z4 en Audi se TT RS, maar hy is ook baie vinniger en meer eksklusief as die ander twee Duitsers.

Bevinding

Ons sê maar niks oor die brandstofverbruik nie, want dit is ‘n V8 met drukaanjaer en as jy vra hoe lig is hy op brandstof dan moet jy hom liefs nie koop nie. Ons dink in elk geval mense wat die motor se pryskaartjie kan bekostig sal glad nie bekommerd wees oor sy brandstofverbruik nie, terloop hy is ligter op die sak as beide die BMW of die Audi. Neem eers al drie vir ‘n toetsrit voor jy ontslae raak van jou hardverdiende geldjies.

Ons sal die Mercedes SLK 55 AMG ‘n hele 4 uit 5 gee net omdat dit soveel meer bied as net wat jy voor jou sien!

SEB, die verskil tussen lewe en dood

“Ons kan nie toelaat dat SEB-Kodes wat nie bestaan nie, bepaal wie lewe en wie sterf nie”, sê Jean Kriek, VF Plus Jeugleier, Gauteng.

Dit volg na aanleiding van die publisering van die gewysigde SEB-kodes deur die minister van Handel en Nywerheid, mnr Rob Davies verlede jaar in die Staatskoerant wat stipuleer dat maatskappye en individue geen SEB-punte sal ontvang vir skenkings aan Nie-Winsgewende Organisasies (NWO’s) wat nie grootliks dienste lewer aan voorheen benadeelde groepe nie.

Volgens Kriek is onherstelbare skade reeds aangerig aan die welstand van die mees weerlose mense.

Na druk van die burgerlike samelewing en ‘n versoek gerig aan mnr Davies deur Adv Anton Alberts, VF Plus LP, in die parlementêre portefeuljekomitee oor handel en nywerheid om die wysigings te heroorweeg, is die voorgestelde SEB-kodes intussen teruggetrek.

“Die koeël is egter deur die kerk. Met die publisering van die gewysigde SEB-kodes het verskeie maatskappye en individue skenkings aan NWO’s gestaak. Hierdie fondse is nou verlore en beïnvloed die dag-tot-dag bestaan van mense wat afhanklik is van NWO-dienste”, sê Kriek.

Die Jakaranda Kinderhuis in Pretoria is ‘n duidelike voorbeeld van ‘n NWO wat deur die publikasie skade gely het. “‘n Skenker het ‘n beloofde R100 000 (honderd duisend rand) weerhou agv die gewysigde Kodes. Karige staatstoelae noodsaak NWO’s om te steun op skenkings vanuit die privaatsektor. ‘n Finansiële verlies van sò aard belemmer die funksionering van die kinderhuis”, het Kriek verder gesê

Die stand van sake het die VF Plus Jeug in Gauteng genoodsaak om ‘n beroep te doen op mnr. Davies om ‘n amptelike ministeriële skrywe te rig aan alle NWO’s om die feite reg te stel. “Ons gaan mnr Davies versoek om skenkers in kennis te stel dat die voorgestelde SEB-kodes van 2012 nie geld nie. Dit sal skenkers weer in staat stel om Jakaranda Kinderhuis te ondersteun soos vroeër”, het Kriek verduidelik.

Storting knou SA-hoenderbedryf

“Storting” is roofprysvasstelling veral in die konteks van internasionale handel wanneer vervaardigers ‘n produk uitvoer na ‘n ander land teen ‘n prys óf onder die prys in sy tuismark, of in hoeveelhede wat nie deur normale markkompetisie verduidelik kan word nie.

Goedkoop hoender veral uit Brasilië en Europa word tans in Suid-Afrika gestort. Chris Schutte, uitvoerende hoof van Astral, het aan Sake24 gesê: “Suid-Afrika se handelsgrense is so oop dat produkte die land inkom teen ‘n invoertarief van 0.”

In Oktober verlede jaar is 48 000 ton hoender en hoenderprodukte ingevoer wat kort voor die feestyd op die winkelrakke beland het.

“Dit is gelykstaande met 8 miljoen hoenders wat per week ingevoer is. Suid-Afrika se hele bedryf produseer 19,5 miljoen hoenders per week.”

Die Suid-Afrikaanse hoenderbedryf is tans ‘n krisis gedompel weens invoere van goedkoop hoenderprodukte in groot hoeveelhede uit die buiteland.

Die landboumaatskappy Afgri se aandeelprys het met byna 6% tot R4,80 getuimel nadat waarskuwings oor ‘n daling in sy wesensverdienste van 25% en 40% aangekondig is.

Twee ander plaaslike hoendergroepe, Astral Foods en Rainbow Chicken, sukkel ook. Rainbow Chicken se wesensverdienste per aandeel het van 68,4c tot 17,8c verswak.

Astral het vroeër gesê sy wesensverdienste per aandeel in die ses maande tot einde Maart sal tussen 75% en 95% swakker wees as in die vergelykende halfjaar.

Afgri het die storting van pluimveeprodukte en die stygende insetkoste van voer vir sy probleme verkwalik.

Die Suid-Afrikaanse Pluimveevereniging (Sapa) het vroeër aangedring op verdere maatreëls om die plaaslike bedryf te beskerm teen die storting van goedkoop hoendervleis uit veral Brasilië. Die Suid-Afrikaanse kommissie vir internasionale handelsadministrasie (Itac) doen ondersoek na die situasie.