Intussen beoog die studente-organisasie, SASCO, om vandag ’n protesoptog na Pandor se kantoor omdat hulle ontevrede is met die manier waarop die universiteitsowerhede die saak hanteer het.
‘n Johannesburgse Engelstalige koerant (The Star) het die gebeure met ‘n Leon Schuster-film vergelyk. Dit wás uiters banaal. Maar daarom is die ongekende reaksie van die media, sowel plaaslik as internasionaal, so interessant. Hierdie banale en onbenullige insident word aangebied asof dit van dieselfde belang is as Iran se kernprogram, die Amerikaanse presidentsverkiesing of die jongste nuus oor die Israel-Palestinakonflik. Ook die plaaslike politici het nie op hulle laat wag nie en veral die DA het onmiddellik op sy mededinger, die Vryheidsfront Plus, toegesak en hom daarvoor geblameer. In Suid-Afrika is urine politiek en elkeen wil graag toustaan vir sy beurt by die urinaal.
Die feit dat soveel kommentaar op die Afrikaner fokus, ook in die Britse koerante, wil vir ons sê dat Engelse dit as ‘n geleentheid sien om tot hul eeue-oue spel van Afrikanerverguising oor te gaan. Waar Engelse hulle aan dieselfde of soortgelyke "rassistiese" gedrag skuldig maak, word dit eenvoudig afgelag en in ‘n "goeie gees" aanvaar. So was daar vandeesweek, te midde van die Reitz-bohaai, ‘n episode op Hoëveldstereo waarin Jeremy Mansfield ‘n swart vroulike leerlingbestuurder op die lug verneder het met allerlei absurde vrae en ook toespelings gemaak het dat die hele land se verkeerspolisie korrup is. Van die vrae wat aan haar gestel is, was onder meer hoeveel sy dink die gangbare bedrag is waarmee mens ‘n verkeerspolisieman moet omkoop.
Waarskynlik die enigste positiewe uitslag van die hele bohaai is dat die reënboognasieteorie nou finaal ontmasker is as ‘n blote set om die Afrikaner van sy politieke, institusionele, kulturele en taalregte te ontneem. Reitz en veral die oorreaksie daarop sê vir ons dat ons dringend ‘n ander politieke model nodig het as die fantasie van demokrasie en versoening wat onlangs aan ons opgedis is en in die praktyk niks beteken nie.
In die VSA het gedwonge integrasie na 50 jaar nie tot groter harmonie en wedersydse begrip gelei nie, maar tot meer de facto-segregasie en rassehaat. Tans word hier by ons ʼn geslag blankes op die skoolbanke groot wat hul eie status as tweederangs ervaar. Daar word teen hulle gediskrimineer sover dit toegang tot universiteitstudie en uiteindelike werkgeleenthede betref. Sowel die staatsdiens as groot maatskappye reserveer deesdae feitlik alle poste vir “voorheen benadeeldes”, wat ʼn eufemisme vir swartes verteenwoordig.
Transformasie, regstellende aksie en alles wat daarmee saamhang, veroorsaak onvermydelik rassespanning, selfs rassehaat, veral onder jongmense wat die ergste daaronder deurloop. Die gebeure by Reitzkoshuis en veral die reaksie daarop, verteenwoordig ʼn byna volmaakte illustrasie hiervan.
Terwyl blanke rassisme jeens swartes in Suid-Afrika ʼn marginale verskynsel verteenwoordig, kan dieselfde nie van anti-blanke gevoelens gesê word nie. Miljoene swartes, vanaf president Mbeki wat reeds herhaalde anti-blanke uitsprake gemaak het, is van mening dat blankes boos is en nie in Afrika hoort nie. Trouens, tydens inbelprogramme op radiostasies het vele swart inbellers vandeesweek van ʼn komende rasseoorlog gepraat. Indien ʼn onbenullige studentepoets in Bloemfontein genoeg is om emosies so op te jaag dat mense dreig om mekaar oor rasgrense heen te begin doodmaak, is dit mos duidelik dat die huidige stelsel en veral die ANC-leierskap totaal misluk het om enige harmonie of vrede in die land te bewerkstellig.
ʼn Tyd gelede het sms’e rondgevlieg om teen die “nag van die lang messe” na Mandela se dood te waarsku. In Rwanda is die staatshoof se vliegtuig darem afgeskiet voordat Hutu’s begin het om Tutsi’s voor die voet uit te moor. In ekstremistiese Suid-Afrika is geen ernstige politieke insident blykbaar nodig om volksmoordgevoelens onder die swart bevolking gaande te maak nie. Al wat nodig is, is ʼn paar bottels bier, ʼn rugbybal en sprake van urine.
Die kragstasie naamlik Bravo, is ontwerp om vier duisend sewe honderd en vyftig megawatts elektrisiteit te produseer.
Die vise-president van Alstom, Philippe Joubert, sê die transaksie sal Vrydag deur die Franse president Nicolas Sarkozy en President Thabo Mbeki onderteken word.
Die transaksie is vyftien miljard rand werd.
“Die uitvoerende bestuur van die UV verwerp die video in die sterkste moontlike terme as ʼn growwe skending van die werkers se menswaardigheid,” het die universiteit in ʼn verklaring wat op sy webwerf gepubliseer is, gesê.
Die woordvoerder van die Demokratiese Alliansie in die provinsie, Liana van Wyk, wat die video gesien het, het dit as “skokkend en onmenslik” bestempel.
Die video toon vier blanke mansstudente wat vier swart, bejaarde vrouewerkers ʼn bottel bier laat drink, ʼn wedren hardloop, rugby speel en dan kniel om vleis te eet waarop daar geürineer is, het sy gesê.
“Dit lyk asof hulle gewillig deelgeneem het maar hulle het nie geweet watter doel die video dien nie… dit was besonder vernederend om die taamlik senior dames op hul knieë te sien terwyl hulle die vleis eet.”
Die manskoshuis is gevra om ʼn video te maak en hulle het integrasie as die onderwerp gekies.
Die studente se manier van kommunikasie is weliswaar kru en ongevraagd, maar dit het tog hulle punt effektief oorgedra: integrasie stuit hulle teen die bors. Dis ‘n vorm van kommunikasie, byna nes die afbrand van ‘n paar treinwaens weliswaar ‘n oortreding van die wet is, maar wel die punt oordra dat pendelaars moeg is vir vertragings. Of wat van swart studente wat gereeld slaags raak met die polisie en kampusse verwoes? Dis ook ‘n vorm van kommunikasie met die owerhede.
("Ontheffing" is natuurlik ‘n welbekende ritueel in koshuise. Ek moes self walglike brousels eet en drink toe ek onthef is. Ek het vir dae lank moes skrop om die mengsel van olie en mercurochrome af te kry. Of ontheffing in dieselfde liga van kriminele gedrag val as die afbrand van ‘n treinwa of die verwoesting van ‘n kampus, is nie seker nie.)
Professor Fourie, die rektor, se hoogheilige weersin in die voorval word ook in die berig weergegee. Siestog. Ek het geen simpatie met die rektor nie. Die walglike beleid van gedwonge integrasie, waaraan Fourie regstreeks aandadig is, is die grondoorsaak van hierdie voorval. Was dit nie vir Fourie-hulle se Orwelliaanse agenda nie, waarin mense teen hulle sin gedwing word om te integreer, sou hierdie voorval nooit plaasgevind het nie.
As Professor Fourie enige integriteit van welke aard ook al gehad het, sou hy die eerbaarheid aan die dag gelê het om te bedank. Sy optrede en sy afstootlike beleid van gedwonge integrasie het regstreeks gelei tot hierdie voorval.
Amptenare van Mauritius het blykbaar volstrek geweier om op oproepe van Zuma se regsverteenwoordiger te antwoord.
Zuma het verlede week ʼn beëdigde verklaring van 12 bladsye by die Hooggeregshof van Mauritius ingedien.
Dit is deel van sy pogings om die land te verhoed om getuienis aan die Suid-Afrikaanse owerheid te oorhandig wat teen hom gebruik kan word in sy komende verhoor op klagtes van korrupsie, bedrog en geldwassery.