Dan Roodt, Author at praag.co.za

Swartes ‘kwaad’ vir ANC

Die leier van Cope, Moshiuoa Lekota, het gesê swart gemeenskappe is kwaad vir die ANC.

RSG berig dat Lekota Saterdag in Kaapstad by ‘n konferensie van die FW de Klerk-stigting ‘n beroep op kiesers gedoen het om aanstaande jaar in groot getalle te stem om die ANC uit die kussings te lig.

Tydens die vorige verkiesing het die ANC 62% van die stemme op hom verenig en opposisiepartye 38%.

Lekota sê nog 12% is nodig om die ANC se stempersentasie tot 50% te verminder. En dit lê in die hande van die sewe miljoen kiesers wat nie gestem het nie.

Vroeër het die voorsitter van die Raad vir die Bevordering van die Grondwet, Sipho Pityana, gewaarsku dat ongelykhede swart mense marginaliseer en dat dit ‘n bedreiging vir die land inhou.

Oudpresident FW de Klerk het gesê Suid-Afrika is steeds by ‘n politieke kruispad en dat gesprekke nodig is om verskille in benaderings oor die Grondwet uit te klaar.

Korrupsienes in Gesondheidsdepartement oopgevlek

Grootskaalse korrupsie in die Oos-Kaapse gesondheidsdepartment is ontbloot, het RSG Sondag berig.

Volgens ‘n forensiese oudit wat deur die premier en die LUR aangevra is, is meer as 8 000 werknemers van die departement, direkteure van maatskappye en is 929 gelys as verskaffers.

Uit die meer as 8 000 werknemers, het 235 betalings van R42,8 miljoen van die department ontvang.

Die department sê daar was ook 35 gevalle van eggenotes van werknemers wat sake met die department doen en wat betalings van R11 miljoen ontvang het.

Die ondersoek is deur die Spesiale Ondersoekeenheid, die Suid-Afrikaanse inkomstediens (SAID), die bate beslagleggingseenheid en die provinsiale gesondheidsdepartment uitgevoer.

ANC-Alliansie gaan kook in eie Eksdompot!

Vir 15 jaar, vanaf 1994 tot 2008, was daar geen groot ekonomiese druk op die ANC-regering nie.

Vanaf 2013 tot 2027, gaan die huidige ekonomiese druk egter nie wyk nie, maar teen Nkandla eskaleer.

Vir die volgende 15 jaar kan die Suid-Afrikaanse ekonomie net nie vinnig genoeg groei nie.

Pleks van ekonomiese groei groter as die inflasiekoers, gaan Suid-Afrika se ekonomie oor die volgende 15 jaar teen ongeveer twee-derdes van die inflasie groei, en dit ook maar net danksy groei in die res van Suider-Afrika – op sy beurt te danke hoofsaaklik aan China se behoefte aan voedsel- en hulbronsekuriteit, en waarskynlik lebensraum ook!

Hierdie langdurige gebrek aan reële groei gaan ongetwyfeld lei tot die einde van die ANC-alliansie, en waarskynlik ook die einde van die eenheidstaat van Suid-Afrika.

Die grondoorsaak van bogenoemde gebeure lê natuurlik in die Apartheidsera!

Die “Afrikaner-regime” in Pretoria het die kapitaalintensiewe Suid-Afrikaanse ekonomie en industrie op goedkoop krag gestruktureer. ‘n Afrikaner, ene Meneer Van Eck, Voorsitter van beide Eskom en die Nywerheids-Ontwikkellings-Korporasie, het dit destyds in dier voege gestel: Ons wil die ekonomie en industrie nie op goedkoop arbeid bou nie (soos China nie), maar op goedkoop krag.

Danksy sulke intelligente Afrikaners het Pretoria algaande die goedkoopste krag op aarde geproduseer, dog vanaf die laat sewentigerjare het ekonomiese groei desnieteenstaande agter geraak met inflasie. Die gevolg was die einde van die Afrikanerstaat en die Nasionale Party.

Hoekom, met ‘n oorvloed goedkoop krag, kon Pretoria nie die nodige groei lewer wat Beijing vandag wel doen nie?

Die rede daarvoor was nie Westerse sanksies nie, maar wel Afrika-isolasie.

Suider-Afrikaanse streeksintegrasie en gepaargaande hoër reële groeikoerse, het vir Suid-Afrika ten einde geloop met die regeringsveranderings wat begin het in Angola, Mosambiek, en ge-eindig het by Zimbabwe, Suid-Wes en daarna die TBVC-lande en Suid-Afrika self.

Apartheid-Pretoria se hoë reële ekonomiese groei van die Sestiger- en vroee Sewentigerjare was deels te danke aan Afrika-streeksintegrasie.

Beide HF Vewoerd en PW Botha se Onafhanklike-State oftewel Tuisland- en Konfederasie-beleid was gepas vir die ekonomies-politieke streeksintegrasie van Suider-Afrika.

In kort: Die NP se Groot-Apartheid was ‘n wetenskaplik-sosiale konstruk vir ‘n VSSA oftewel: Verenigde State van Suider-Afrika.

Nadat Fidel Castro gedurende 1975 en daarna Pretoria se Suider-Afrikaanse streeksintegrasieprojek persoonlik gestuit het ten gunste van Sjina se globale belang, het Afrikanerintelligentia die imperiale imperatief verwerp. Tog het die NP-Koukus vir PW Botha in die plek van BJ Voster verkies: om Afrika-streeksintegrasie vir ekonomiese en politieke oorlewing met militere mag af te dwing as dit moet.

Pik Botha en sy baas PW Botha het egter verskil en gebots: PW Botha se eerste prioriteit was Afrika-Integrasie. Uit die aard van sy werk was Pik Botha se prioriteit eerder Westerse-Integrasie. As hoofleier was dit PW se plig om Pik se impak te elimineer. Toe hy dit nie gedoen het nie, het die Pik-kragte vir PW ge-elimineer. Danksy Pik se oorwinninng is Suid-Afrika by die globale Westerse magte ge-herintegreer, totaal ten koste van PW se noodsaaklike streeks-Integrasiestrategie van Suider-Afrika.

Om op te som: Suid-Afrika se kapitaalintensiewe ekonomie vereis twee faktore vir volhoubare reële ekonomiese groei, en dus sosiaal-politieke stabiliteit om ‘n “Nasionaal Demokratiese Rewolusie” te voorkom:

1. Goedkoop en surplus krag.

2. Suider-Afrikaanse streeksintegrasie.

Afrikaners het hulle staat en politieke mag verloor, as gevolg van die faling om streeksintegrasie in Suider-Afrika te bewerkstelling. Ons kan PW Botha nie daarvan beskuldig dat hy nie probeer het nie. Sou PW nog 5 jaar pleks van FW regeer het, sou hy totale Suider-Afrikaanse streeksintegrasie bereik het deur middel van die uiters strategies gelee UNITA en Josef Savimbi.

Die ANC gaan alliansie-eenheid en die eenheidstaat verloor, as gevolg van hul blindheid om die gesofistikeerde Afrikanerstelsel van goedkoop krag te beskerm en te bewaar.

Die Suid-Afrikaanse Parlement het die Afrikanerstelsel van goedkoop krag met nuwe Eskomwette en Mynhandveste vernietig. Kragpryse sal vir die volgende 15 jaar aanhou om ver bo die inflasiekoers te eskaleer, en so ekonomiese groei struktureel beperk. ‘n Nasionaal-Demokratiese-Rewolusie is dus besig om teen die ANC te broei.

Die selfgekonstrueerde strukturele kragkrisis dwing Nkandla om Suider-Afrikaanse streeksintegrasie te versnel, ter wille van hoër ekonomiese groei en politieke oorlewing in Suid-Afrika.

Logiese spoor- en kraglyne tussen die Demokratiese Republiek van die Kongo en Suid-Afrika dryf Nkandla se korrekte streeksintegrasietrategie. Pres Jacob Zuma het persoonlik na die DRK gevlieg om ‘n amptelike vennootskap van uiters strategiese, militere en ekonomiese waarde met President Josef Kabila te onderteken gedurende November 2012. PW se politieke instink was korrek oor die deurslaggewendheid van die DRK, Angola en Luanda.

Alhoewel die oordrewe kapitalistiese China die nodige streeksintegrasie en infrastruktuur-kapitaal vir Nkandla uit eiebelang sal finansier, sal Kwazulu-Natal se Zoeloe-regimente en die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag die grondwerk in Suider-Afrika doen. Geen Suider-Afrikaanse streeksintegrasie is moontlik sonder plaaslike militere mag en innovering nie.

Sou Zoeloe-Nkandla met streeksintegrasie misluk soos Afrikaner-Pretoria het (en Afrikaner-Pretoria het militere mag, innovasie, kernkrag en kernbomme bemeester), is daar hierdie keer geen goedkoop Afrikanerkrag om sosiaal-politieke stabiliteit te bestendig nie.

Die ANC se Nasionaal-Demokratiese-Rewolusie bedreig Zoeloe-Nkandla die meeste, vandaar Zuma se neiging om die gebrek aan die noodsaaklike ekonomiese groei ook op blankes, veral Brits-gebasseerde multi-nasionale mynmaatskappye, te blameer.

Die huidige krisistoestande en gebrekkige vermoëns van die SANW en Eskom dui daarop dat Nkandla as die politieke hoofstad van Suid-Afrika amper onmoontlike uitdagings in die gesig staar. Slegs die huidige spesiale strategiese bondgenootskap met ‘n belang-gedrewe Beijing gaan ‘n hoogs beveiligde fort Nkandla in die volgende 15 jaar laat oorleef.

Luyt se afsterwe ‘n groot verlies

Dr. Louis Luyt se dood is ‘n groot verlies vir Suid-Afrika. As sakeman, rugbyadministrateur, Afrikanerleier en politikus het hy deurslaggewende bydraes gemaak.

Dr. Luyt het ‘n reuse rol in Suid-Afrikaanse rugby gespeel tydens die belangrike oorgangstydperk na 1994. Hy het veral nooit die nodige erkenning gekry vir sy belangrike bydrae tot die groot sukses van die Rugbywêreldbeker in 1995 nie.

“In die samesprekings tussen die die VF Plus en dr. Luyt se Federale Alliansie party in 2005 het ek hom as ‘n eerlike persoon wat opreg bekommerd is oor Suid-Afrika se toekoms, ervaar. Die samesprekings het op ‘n suksesvolle samesmelting van die twee party uitgeloop. Waar daar dikwels botsings na so ‘n samesmelting tussen partye en leiers is, het ons hartlik saamgewerk in belang van die groter saak van Suid-Afrika se toekoms,” het dr. Pieter Mulder, VF Plus-leier, gesê.

As getuienis van dr. Luyt se sterk leierseienskappe is sy sake-geskiedenis waar hy homself van niks af opgewerk het tot een van Suid-Afrika se grootste sakemanne.

Die Vryheidsfront Plus spreek hul simpatie uit teenoor die familie van dr. Louis Luyt met sy afsterwe.

Фильчаков прокурор

Afrikanervryheid

“Sonder ‘n eie taal, kultuur en identiteit, is enige praatjies oor selfbeskikking, eie skole, universiteite en ander instellings, selfs grondgebied, doodgebore”. Dit is die mening van dr Dan Roodt soos weergegee in die laaste Praag-nuusbrief. Die werk van dr Roodt en Praag is prysenswaardig. Daar is egter ander perspektiewe ten opsigte van die Praag stem peiling oor wat ons wil hê Praag moet doen. Ongeag van die wetenskaplike waardekwalifikasie wat die peiling empiries sal diskwalifiseer dink ek veral aan Feyerabend se siening “anything goes”. Sonder om uit te brei op Feyerabend se wetenskap navorsings sienings kom dit daarop neer dat peilings van die aard nie ignoreer behoort te word nie en wel wetenskaplike waarde inhoud het.

Die peiling dui duidelik dat die meerderheid van die deelnemers verwag dat Praag meer aktief moet wees by die bereiking van Afrikanerselfbeskikking. Afrikanerselfbeskikking dui uiteraard op politieke selfbeskikking binne konteks van ŉ onafhanklike Afrikanerregering in ŉ soewereine Afrikanerstaat. Die kwessie is al holrug gery maar gegewe die eskalerende politieke, ekonomiese, sosiale en kulturele onstabiliteit in Suid-Afrika, kan ons nie bekostig om die oorlewingsideaal te verwaarloos nie. Dit is nie vreemd dat Praag wegskram van intensiewer aksies ter bereiking van selfbeskikking nie want Praag het reeds sy rol binne taal-en-kultuurverband gevestig.

Tegnies kwalifiseer die Afrikaner in terme van verklarings en deklarasies van die Verenigde Nasies en Internasionale Menseregtkommissie om selfbeskikking te eis. Alhoewel uitsprake van die Internasionale Geregshof inkonsekwent is, word die beginsel van die reg op selfbeskikking wel onderskryf. Alle eise vir selfbeskikking begin by ŉ magsbasis. Politieke partye en organisasies vorm ŉ magsbasis en word gemeet aan die ondersteuning vir die spesifieke groepering.

Op die stadium blyk dit ŉ nuwe Afrikaner elite sal na vore moet tree om kohesie onder Afrikaners te bewerkstellig, andersins sal die bereiking van selfbeskikking moeilik haalbaar te wees. Afrikaner taal, kultuur en identiteit is reeds gevestig. Praag speel in die verband ŉ belangrike rol om dit te onderhou en uit te brei. Dit is egter nie ŉ voorvereiste wat eers ontwikkel moet word alvorens daar gepraat of gedoen word om Afrikaner selfbeskikking te bereik nie. Aspekte soos digitalisering van Afrikaner kultuur en ekonomiese oorlewing is vanselfsprekende aksies.

Die vraag is egter watter organisasie(s) is besig met selfbeskikkingsaksies en wat word bereik. Die gepratery stu voort. Die meerderheid Afrikaners is steeds en toenemend onder die DA sambreel. Kleiner Afrikanerpartye en -organisasies plaas klem op die behoud van Afrikanervolkswaardes. Dit is goed en wel maar die partye reflekteer nie ŉ magsbasis nie. Sonder ŉ magsbasis is alle pogings vir vryheid futiel. Die verskil tussen ŉ Afrikaneparty en die Demokratiese Alliansie is dat die DA op party politieke gronde meeding om die volgende regering van ŉ gedoemde staat te word terwyl die verwagting vir ŉ Afrikanerparty sal wees om hoofsaaklik buite parlementêr aktief te wees om ŉ magsbasis te bou ter bereiking van Afrikaner selfbeskikking.

Mens kan net hoop dat die nuut verrysde Nasionale Strategiese Komitee wel gaan waag en alle aspekte vir Afrikanervryheid sal koördineer en met ŉ werkbare plan en uitvoering daarvan vorendag sal kom. Daar is diepte in Afrikanerkennis en -vaardighede wat substansie aan die vryheidsproses kan gee.

Hoekom wil ons vry wees? Dit is bloot ŉ kwessie van assosiasie. Om op alle terreine eienaarskap en bemanning te hê, van en deur jou eie. Om ŉ Christelik-nasionale waardestelsel te handhaaf, om Afrikaans te praat, om met jou eie te assosieer. Dit kan alleen gebeur in ŉ Afrikanervolkstaat. Dit beteken nie xenofobie of anti-swart of isolasie nie.

Sampie Terreblanche se distopie

Koeranttitels word deur sinici gestereotipeer as “Die Waarheid”. In werklikheid word iedere koerant gekenmerk deur sy voor- en afkeure. Eerstens vind dit uitdrukking in wat gepubliseer word en ook in wat nie gepubliseer word nie. Tweedens blyk voor- en afkeure uit die manier waarop ‘n berig gepubliseer word: die prominensie (plek en omvang), opskrif, aanbiedingstyl, ens. Die sug na politieke korrektheid is deesdae kenmerkend van plaaslike koerante; ook hulle onwilligheid om enige kritiek op hulleself te publiseer, al kritiseer hulle self graag op ‘n selektiewe manier.

Die plek waar ‘n koerant se rou senuwees die maklikste vir die kritiese leser sigbaar is, is die briewekolom; deesdae aangevul met webkommentaar en selfoonteksboodskappe. Wat hier gepubliseer word en die omvang van die ruimte wat vir die publiek se insette toegelaat word, gee ‘n aanduiding van die koerant se mate van verdraagsaamheid teenoor andersdenkendes. Daar is gevalle waar die keuringsnorme so streng toegepas word dat die koerant, om die ruimte te vul, eerder skrywes van eendersdenkendes uit susterkoerante publiseer as om publisiteit aan sy eie lesers se andersdenkende menings te gee.

Wanneer iemand met ‘n bekende naam skryf, is daar egter die neiging om die mening te publiseer, selfs wanneer die mededeling kwalik sinvol of die ruimte werd is. Dit is myns insiens die geval met Sampie Terreblanche se kritiek op die Universiteit Stellenbosch se Woordfees (Die Burger, 29 Jan, p 13). Wat hy te sê het, moet beoordeel word teen die agtergrond van sy Broederbond-verlede. Terreblanche is sekerlik nie die enigste bekende wat deesdae te hard probeer om hom van sy eie verlede te distansieer nie.

Terreblanche “was verbaas en geskok” oor die “hemels”-tema van vanjaar se Woordfees. Hy gaan nie heeltemal sover om die teenoorgestelde, ‘n hel-tema, voor te stel nie, maar hy kom naby daaraan. “Hoe kon die reëlingskomitee van die Woordfees so ongevoelig wees om ‘hemels’ as tema te kies, terwyl die meerderheid van die inwoners van die groter Skiereiland aan helse armoede en ontbering blootgestel is?”

Hy vaar vervolgens uit teen die dorp Stellenbosch, waar hyself reeds 48 jaar knus woon, as ‘n “rykmansdorp”, met “superryk inwoners”, wat hulle skuldig maak aan ‘n “rykmanskultus met ‘n rykmansmentaliteit”. Hierdie rykes bou “monsteragtige huise” en ry rond in groot, blink motors. “Nou gaan die reëlingskomitee van die Woordfees heen en bevestig (en kondoneer?) hierdie (wan)beeld van Stellenbosch as ‘n hemel-op-aarde sonder om ‘n oog te knip.” Hieruit lei Terreblanche af dat “die bevoorregte minderheid [nie] die nodige morele wroeging en simpatie openbaar met die sware lewenslot van die verarmde meerderheid” nie. “Solank so baie Suid-Afrikaners in ‘n hel-op-aarde leef, praat ‘n mens nie van feesgangers wat ‘n ‘hemelse ervaring’ op Stellenbosch gaan beleef nie.”

Hiermee erken Terreblanche ondubbelsinnig dat die nuwe Suid-Afrika, waarvoor hy hom eers in sy latere lewe so entoesiasties beywer het, nie so utopies is as wat hy in die vooruitsig gestel het nie. Hy kan hom troos met die wete dat hy nie die enigste mens is wat in die aandgloed van sy lewe in die nuus wil bly terwyl hy naarstiglik probeer om ‘n politiek-korrekte beeld van homself by die publiek te vestig nie. Daar is van sy oud-kolleges op Stellenbosch wat op ‘n soortgelyke manier hulle oorblywende tydjie benut.

As ekonoom ken Terreblanche sekerlik die Bybelse waarheid dat die armes altyd met ons sal wees. Oor die eeue heen en in alle lande was dit die geval. Dit sou dwaas wees as die aanwesigheid van armes in ‘n samelewing ‘n verbod op feesviering noodsaak. Dan sou so ‘n viering nooit en nêrens kon plaasvind nie. Dit is waar dat die nuwe Suid-Afrika waarskynlik (veral op die lange duur) die verarming van almal tot gevolg sal hê. Maar dit beteken myns insiens nie dat daar nie fees gevier mag word deur diegene wat dit darem nog moontlik vind nie.

‘n Enkele kenmerk van die nuwe Suid-Afrika, die omstandighede van armes, word deur Terreblanche uitgekies en op die Woordfees geprojekteer. Gestel sy voorkeur word ook op ander gebiede toegepas. Duisende eerstejaarstudente is pas op Stellenbosch verwelkom. Aan hulle word ‘n skaflike universiteitsomgewing, akademiese leer- en lewenservaring en ‘n suksesvolle (seker ook elitistiese) toekoms in die vooruitsig gestel. Realisties kan daar nie ‘n verbod hierop wees nie. Ook kan nie verwag word dat die studente hierdie Stellenbosch-omstandighede moet verruil vir die “township”-omstandighede van moontlik die meerderheid Suid-Afrikaners nie. Die omgewing (en tema) wat vir ‘n aktiwiteit geskik is, hang (grootliks) af van die aard van die aktiwiteit.

Terreblanche dink sosialisties en die etiket wat hy blykbaar vir homself soek, is dié van ‘n ou heer met empatie; dus dat hy tot oorlopens toe vol van meelewing met ‘n enkele nie-portuurgroep, die armes, is. Naas sosialisme is daar egter ander benaderings wat deur talle eerbare mense aangehang word. Dalk moet Terreblanche eerder verdraagsaam wees en andersdenkendes toelaat om hulle ding op hulle manier te doen. Dit mag maar feesviering met hemels as tema insluit.

praag.co.za weer op die lug ná kraking!

Vir die eerste keer in jare was hierdie webwerf vir ongeveer 36 uur buite werking, nadat ‘n Indonesiese kraker ons stelsel binnegedring en sekere lêers uitgewis en ander verander het.

Ons het deurnag gewerk om ‘n rugsteun van ons 90 000 lêers te maak en het die webwerf so pas weer herstel. In die toekoms sal ons egter ons sekuriteit opskerp om te sorg dat dit nie weer gebeur nie, asook na ‘n nuwe stelsel oorskakel wat dit nog veiliger sal maak, benewens die ekstra funksionaliteit waarna ons op soek is.

Ons bedank al ons getroue lesers en ondersteuners vir hul geduld tydens die afgelope 36 uur.

VF+ vra DA om hul neus uit Afrikaners se sake te hou

Die VF Plus het die DA burgemeester van Midvaal, mnr Timothy Nast sterk gekritiseer nadat hy verlede week tydens ‘n ouervergadering by die Laerskool Hendrik Verwoerd in Meyerton, die ouers van die skool as burgemeester in ‘n toespraak oorreed het om die naam van die skool ter wille van politieke korrektheid te verander, aldus mnr Jaco Mulder, VF Plus LPW vir Gauteng.

Die hoof en beheerliggaam van die skool het die skoolgemeenskap in ‘n politieke verleentheid gedompel deur die ouergemeenskap op kort kennisgewing bloot te stel aan die eensydige partypolitieke boodskap van Nast, sonder om teenargumente op gelyke basis aan te hoor.

Die aksie is niks anders as ‘n voorverkiesingsfoefie, soortgelyk aan die verwydering van die borsbeeld van dr Verwoerd voor die Meyerton burgersentrum kort voor die munisipale verkiesing van 2011, om hul swart steunbasis te verstewig.

Die DA beheerde raad begin ook eersdaags met ‘n straatnaamsveranderingsproses om verder gestalte te gee aan die populistiese stemvee. Dit is tragies dat die DA die ANC sterk in sy Verwoerd-misleidingsveldtog en daardeur ‘n deel van die ware geskiedenis van Meyerton uitwis.

Die feit dat dr. Verwoerd die parlementêre verkiesing in 1958 as LV vir Heidelberg gewen het met Meyerton as deel van die kiesafdeling, in Januarie 1960 as eerste minister van Suid-Afrika tydens die parlementsopening aangekondig het dat ‘n volkstemming oor republiekwording gehou sou word en dat die eerste openbare geleentheid wat Verwoerd ná dié aankondiging gehad het juis in Meyerton deur sowat 80 000 mense bygewoon is, word deur die aksies van die DA misken.

Volgens mnr Corrie Pypers, VF Plus raadslid vir Midvaal is dit onbehoorlik dat die burgemeester van ‘n stadsraad, wat ‘n diensleweringsinstansie is, inmeng in sake soos die naam van ‘n skool.

topcargo отзывы

Kondome, Vigstoetse vir skole

KwaZulu-Natalse skole ondersoek instel oor hoe kondome aan leerlinge verskaf kan word en hoe gewillige toetse vir MIV/Vigs gefasiliteer sal word.

The Mercury berig Senzo Mchunu, LUR van onderwys, sê dit is ‘n kwessie van “hoe”, eerder as “sal ons of sal ons nie.”

Hy is bekommerd ook die huidige toestand in die provinsie se skole, waar 10 595 leerlinge in 2011 swanger geraak het. Dwelms en drank word ook na die klaskamers geneem.

Volgens hom moet ouers en beheerliggame MIV en vigs bespreek.

“Ons hoef nie meer skaam te wees om te aanvaar dat kinders op ‘n jong ouderdom seksueel aktief is nie,” het hy gesê.

Die departement gaan fokus op skole waar swangerskappe algemeen is.

Maharaj glo by korrupsie betrokke

Die president se woordvoerder, Mac Maharaj, en sy eggenoot, Zarina, is betrokke by grootskaalse korrupsie, berig Eyewitness News.

Die Skerpioene het aanvanklik die beweerde misdaad in 2009 ondersoek, maar die aanklagte is laat vaar.

Maharaj se skoonsuster, Shireen Karim, het inligting onthul oor kontrakte wat vir nuwe rybewyse aangegaan is.

Volgens Karim is ‘n beweerde Switserse bankrekening geopen waarin Maharaj glo gunslone gedeponeer het ná die instelling van Suid-Afrika se kredietkaartstyl-rybewysstelsel.

Maharaj kon nie vir kommentaar bereik word waar hy tans in Londen is nie. Sy prokureur het namens hom die bewerings as vals afgemaak.