praag.co.za

Tag: Engels

  • PRAAG rig brief aan Persraad oor golf van Boerehaat en Afrikaanshaat in media

    PRAAG rig brief aan Persraad oor golf van Boerehaat en Afrikaanshaat in media

    In die lig van die opwelling van anti-Afrikaanse veldtogte en haatspraak jeens Afrikaners op verskeie kampusse en in die Engelstalige media, het dr. Dan Roodt van PRAAG gister ‘n brief aan die Persraad van Suid-Afrika gerig. Daarin bring hy die oortredings van die grondwet en van internasionale verdrae deur die hoofstroommedia in die land onder die Persraad se aandag en versoek dat sy skrywe aan alle redakteurs versprei sal word. Hy vra ook dat alle inligting oor die Persraad en klagtes wat die publiek teen koerante aanhangig kan maak, in Afrikaans beskikbaar gemaak sal word. So nie, sal PRAAG hom tot die howe wend om die Persraad daartoe te dwing.

    Hier volg die volledige brief wat gister per e-pos aan dr. Johan Retief versend is.

    Haatspraak teen Afrikaans, Afrikaners en Afrikaanssprekendes

    Dr. Johan Retief
    Persombudsman
    Persraad van Suid-Afrika

    Beste dr. Retief,

    Oor die afgelope weke, veral rondom die radikale eise van die EFF en verwante organisasies wat Afrikaans by Tukkies heeltemal wil “afskaf”, soos hulle dit stel, is ek geskok deur die oplewing in Boerehaat, anti-Afrikaanse stellings en antipatie teen Afrikaans wat daar veral in die gedrukte media, maar ook aanlyn, na vore gekom het.

    ‘n Mens sou ‘n lys kon maak van al die berigte en meningsartikels waarin daar ‘n antipatie teen Afrikaans as taal, maar ook as onderrigmedium, uitgespreek is. Hiermee saam was daar die vernietiging van kunswerke en beelde op verskeie kampusse waaroor daar in die media berig is.

    Dit ly by my geen twyfel dat daar by redakteurs en sommige joernaliste in Suid-Afrika simpatie en selfs steun vir geweldpleging, rassehaat, Boerehaat, asook etniese, kulturele en talige chauvinisme bestaan nie. Op subtiele en minder subtiele wyse het dié houdings in berigte en kommentaar oor die afgelope weke gemanifesteer.

    Hoewel die Engelstalige media die grootste sondebokke is, kan ‘n mens ook nie Media24 se Afrikaanse publikasies hiervan kwytskeld nie, wat – hoe ironies dit ook mag klink – self met ‘n veldtog teen Afrikaans op universiteit besig is. Trouens, dit wil voorkom asof al die groot mediahuise verenig het in hul haat en afkeer van Afrikaans en die Afrikaanse minderheid. Daar word nie ewewigtig berig nie en hoewel anti-Afrikaanse menings vrye teuels gegee word, word daar streng sensuur teen enige menings toegepas wat die grondwetlike en selfs internasionale regte van Afrikaanssprekendes wil verdedig.

    Die Kaapstadse akademikus, prof Robert Morrell, het onlangs die volgende in sy aanlynkritiek op gewelddadige kampusbetogings gesê:

    “This campus violence rather is an expression of a worrying close-mindedness, a myopia, which refuses to acknowledge any other point of view – not even that of the vast majority of students – and insists on being the only voice that should be heard and heeded. When it fails to persuade its audience, it uses violence.

    This has been the way of fascism in the 20th century and of extremist, non-democratic movements in the 21st century.

    Campus violence has up to now occurred with virtually no action taken against perpetrators. They have operated with impunity. I cannot speculate about the reasons for the lack of consequence that has attended the perpetration of violence but the widespread sympathy of the media has contributed to the view that students are ‘right’ and that their actions are therefore justified. In this sense, the media are complicit with the perpetration of campus violence because they contribute to a climate that legitimizes it.”

    http://www.dailymaverick.co.za/article/2016-02-22-op-ed-the-burning-issue-of-campus-violence/#.VtcOyEJb_Qo

    Soos hy dit stel, word die klimaat vir geweld en ekstremisme deur die media geskep en “gelegitimeer”. Daardie geweld en ekstremisme word merendeels teen Afrikaans en Afrikaners gemonster. Nie net verteenwoordig dit ‘n grootskaalse en algemene oortreding van die Perskode nie, maar ook van die grondwet en die volkerereg.

    Die ekstremistiese politieke party, of beweging, of rebellegroep, hoe mens ook al na die EFF moet verwys, se verklarings en manewales word alles verbatim in die media weergegee as legitieme aansprake, sonder die nodige balans. Vandag en gister het die EFF se provinsiale leier in Gauteng “oorlog teen die Universiteit van Pretoria verklaar” omdat hy nie summier alle Afrikaanse lesings wil staak nie. Dit word klakkeloos in die pers weergegee en die Afrikaanse taal word konsekwent as ‘n “probleem” getipeer.

    Bedekte of onbedekte geweldsdreigemente teen blankes, Afrikaners en Afrikaanssprekendes word ook deur rubriekskrywers gemaak.

    Namens ons aksiegroep teken ons ten sterkste beswaar aan teen die huidige veldtog teen Afrikaans, Afrikaners en Afrikaanssprekendes. Daarom versoek ek u om hierdie skrywe aan u lede en redakteurs te sirkuleer met die gedagte dat hulle sal ophou met hul onbesonne aanhitsing van etniese konflik in ons land.

    Ons besef dat die wortels van Boerehaat en Afrikaanshaat in ons land baie diep lê en na die negentiende eeu terug te voer is toe daar die idee bestaan het dat almal in Suid-Afrika Engels as taal behoort aan te neem en dat dit die enigste taal van die howe, die koerante, die onderwys en die staatsdiens behoort te wees. In die twintigste eeu het die gedagte via die kommunisme posgevat dat Suid-Afrika tot ‘n Afro-marxistiese staat met een taal gesosiogenieer mag word.

    Die huidige Grondwet, vir wat dit werd is, erken egter elf amptelike tale. Waarom moet daar dus ‘n veldtog teen een van die elf tale gevoer word?

    Dit bring my by ‘n verdere kwessie: alle inligting oor die Persraad, asook die Perskode, is tans slegs in Engels beskikbaar. Dit maak eintlik ‘n bespotting van die Perskode self wat gegrond sou wees op die handves van regte in die grondwet.

    Aangesien Afrikaans en Afrikaanssprekendes geruime tyd reeds die teiken van veral die Engelstalige media is, is dit onses insiens van kardinale belang dat alle inligting oor die Persraad en die moontlikhede om klagtes teen koerante aanhangig te maak, ten volle in Afrikaans beskikbaar behoort te wees.

    Indien die Perskode met die grondwet bestaanbaar is, moet u organisasie die veeltalige aard van Suid-Afrika in ag neem en dat Engels beswaarlik die enigste taal is waarin die publiek en koerantlesers diens verlang.

    As ‘n reël dring ons aan op gelyke behandeling van Afrikaans met Engels of enige ander taal. Suid-Afrika het ook verskeie internasionale verdrae onderteken wat met die grondwet saamgelees moet word en wat erkenning vir Afrikaans op alle gebiede nog meer bindend maak.

    Indien die Persraad nie bereid is om sy webblad en ander kommunikasie vir Afrikaans aan te pas nie, sal ons genoodsaak wees om ons na ‘n bevoegde hof of ander tribunaal te wend om ons regte te laat geld. Aangesien die ANC-bewind reeds die Pan-Suid-Afrikaanse Taalraad ontbind het, sal dit seker nie dié liggaam wees nie.

    Ek verneem graag u reaksie.

    Met vriendelike groete,

    Dr. Dan Roodt
    Direkteur, PRAAG

  • Danie Goosen: Oor Afrikaans buig universiteitsbesture agteroor

    Danie Goosen: Oor Afrikaans buig universiteitsbesture agteroor

    Die FAK wil hiermee sy diepe afkeur uitspreek oor die valse en diep misleidende standpunte wat
    die afgelope tyd ten opsigte van Afrikaans aan universiteite ingeneem word. Veral die volgende
    kwessies is ter sake:

    1. Tydens die afgelope dekades het die een na die ander universiteitsbestuur plegtig belowe dat
    universitêre Afrikaans nie in gevaar verkeer nie. Ter ondersteuning is talle mooiklinkende
    taalbeleide in dié tyd voor die neuse van die Afrikaanse taalgemeenskap geswaai. Daarin word
    plegtig belowe dat Afrikaans se plek aan die universiteite veilig is.

    Vandag blyk hierdie beloftes toenemend niks anders te gewees het as ’n paaiboelie-strategie en
    ten diepste ’n leuenagtige voorstelling van sake. Universiteitsbesture het oor jare openlik vir die
    Afrikaanse taalgemeenskap gelieg.

    Universiteitsbesture moet nie verontwaardig reageer as die Afrikaanse wêreld hul voortaan met
    die grootste denkbare minagting hanteer nie. Dit sal enkel en alleen hul eie skuld wees.

    2. Daar word tot vervelens toe aangevoer dat die getal Afrikaanssprekende studente afgeneem
    het, en dat Afrikaans daarom afgeskaf moet word.

    Die werklike toedrag van sake is dat die absolute getalle van Afrikaanse studente nie dramaties
    afgeneem het nie, en dat hulle steeds ’n betekenisvolle aanwesigheid op kampusse soos die US,
    die UP en die NWU is.

    In hierdie verband mag nie vergeet word nie dat toe Engelssprekende studente slegs 14% van
    die totale bevolking by UP uitgemaak het, was die aanbod van klasse in beide tale klaarblyklik
    “ekonomies regverdigbaar”. Noudat Afrikaanssprekendes 30% van die totale bevolking van
    dieselfde universiteit uitmaak, is dit skielik nie meer haalbaar nie.

    Hierdie feit skep by Afrikaanssprekendes onwillekeurig die indruk dat daar met twee maatstawwe
    gewerk word. Van ’n sin vir regverdigheid is daar, ondanks mooi klinkende beloftes, kennelik
    geen sprake nie.

    3. Die afgelope jare het dit ook mode onder universiteitsbesture, hulle akademiese meelopers en
    raserige populiste geword om aan te voer dat Afrikaans op ons kampusse uitsluitend werk.
    Inderwaarheid bestaan daar nie ’n enkele bewys daarvoor dat Afrikaanse klasse aan “ons”
    universiteite per definisie teen enige anderstalige student diskrimineer nie. Inteendeel, eertydse
    Afrikaanse universiteite het bykans tot die dood toe (blyk dit nou) agteroor gebuig om
    anderstaliges (lees: veral Engelssprekendes) ter wille te wees.

    Hoe is dit moontlik dat dié agteroorbuig ten gunste van anderstaliges nou met diskriminasie téén
    hulle gelyk gestel word? Enigeen wat dit doen, ly aan kwaadwilligheid, misplaaste haat,
    kollektiewe selfontkenning, werklikheidsvreemde denkbeelde oor ’n wêreld sonder taalgrense of
    al hierdie patologieë tegelyk.

    4. Tydens die afgelope dekades het dit mode in veral die geesteswetenskappe geword om aan
    te voer dat daar nie iets soos die “werklikheid” is nie, maar dat alles deur ons “gemaak” of
    “geskep” word.

    Ironies hiervan is egter dat verskeie akademici wat so dink, baie gou is om aan te voer dat ons
    onsself wat Afrikaans betref by die sogenaamde harde werklikheid van getalle moet neerlê.

    Skielik vergeet hierdie einste akademici dat daar (ingevolge hul eie denke) planne gemaak en
    nuwe uitweë gesoek kan word om die agteruitgang van Afrikaans te verhoed.

    ’n Tweede ironie wat hieraan knoop, is dat dit ook hierdie einste akademici is wat so graag na
    buite voorgee om in opstand teen “die bestaande ordes” te wees, terwyl hulle inderdaad die
    eerstes is wat hulle by die diktate daarvan neerlê. Van opstand is daar hoegenaamd geen sprake
    nie.

    5. Een van die grootste gekhede van vandag is die verwagting by populistiese groepe (nagepraat
    deur leunstoel-akademici) dat die verwydering van Afrikaans uiteindelik daartoe sal bydra om hul
    ekonomiese en sosiale nood te verlig.

    Die tragiese ironie hiervan spreek vanself: die grootse prestasie wat universitêre Afrikaans is, is
    juis ’n voorbeeld wat deur dié groepe nagevolg en nie afgebreek behoort te word nie. Afrikaans
    se ontwikkeling tot op die hoogste vlak het daartoe meegewerk dat talle Afrikaners in staat gestel
    is om ook ekonomies suksesvol te wees. Indien universitêre Afrikaans afgebreek word, word ’n
    belangrike voorbeeld en selfs bondgenoot vernietig.

    6. Afrikaanssprekendes word tot vervelens toe daaraan herinner dat Afrikaans nie sal uitsterf
    solank as wat ons dit praat nie. Hieruit word die gevolgtrekking gemaak dat ons moet ophou om
    oor die stand van Afrikaans aan ons universiteite te kla.

    Ook hierdie punt is ongegrond. Afrikaans sal inderdaad, soos beweer word, nog lank sonder
    universitêre Afrikaans kan oorleef. Maar blote oorlewing is juis nie waaroor dit in die taalgesprek
    gaan nie. Die vraag is eerder “hoe” Afrikaans in die toekoms sal oorleef.

    Sonder haar aanwesigheid op universiteit loop Afrikaans die wesenlike risiko om haar status as
    taal van die intellek, die verbeelding en die morele bewussyn prys te gee. En tot ’n informele
    taaltjie van die sypaadjie en die kombuis gereduseer te word.

    7. Apologete vir Engelse eentaligheid voer dikwels aan dat die beskerming van tale (en kulture)
    nie die taak van ’n universiteit is nie. Ook hierdie stelling is louter bog. Dit strook eenvoudig nie
    met die werklikheid nie.

    By verre die meeste universiteite in die moderne ontwikkelde wêreld is nie net tot stand gebring
    om studente vir die beroepslewe voor te berei nie, maar ook om hulle in die breë sin van die
    woord op te voed. En ’n onlosmaaklike deel daarvan is dat studente eers werklik as opgevoed
    (of gekultiveerd) beskou is as hulle hul wêreld met behulp van ’n veelheid van tale (ook en veral
    hul moedertale) oop kan maak.

    Die kultivering van moedertale aan universiteite staan nie in spanning met die akademiese lewe
    nie, maar verteenwoordig eerder ’n onontbeerlike deel daarvan. Die oppervlakkige Engels wat
    vandag as normatief aan ons universiteite beskou word (en op ’n ondemokratiese wyse aan almal
    opgedwing word), verteenwoordig ’n ernstige verskraling van dié opvoedingsideaal. Die volle
    ontwikkeling van ons moedertale op universiteit kan help om dié ideaal weer sy regmatige plek
    aan ons universiteite te gee.

    Afrikaanssprekendes het by ’n skeidingsoomblik aangekom. Indien daar voortgegaan word om
    universitêre Afrikaans af te breek, sal groot getalle van ons mense slegs een gevolgtrekking
    daaruit maak: dat ons nie welkom is aan die bestaande universiteite nie, en dat ons voortaan vir
    Afrikaans ’n eie universitêre toekoms sal skep.

    Prof. Danie Goosen
    Voorsitter van die FAK-direksie

  • ‘Tuks klaar Engels’: Djêkkerênda-FM versprei vals inligting oor Univ. van Pretoria

    ‘Tuks klaar Engels’: Djêkkerênda-FM versprei vals inligting oor Univ. van Pretoria

    Die eens Afrikaanse radiostasie Jacaranda FM het reeds openlik standpunt teen Afrikaans ingeneem, en het vanoggend ‘n vals berig die wêreld ingestuur waarin vermeld word dat die senaat van die Universiteit van Pretoria reeds Engels as enigste voer- en doseertaal aanvaar het. Die nuusafdeling van Djêkkerênda-FM – só word die naam uitgespreek selfs wanneer omroepers hier en daar geradbraakte Afrikaans praat – het vanoggend om 10:08 getwiet dat die dept. van hoër onderwys sê dat “die Tuks-senaat die voorstel aanvaar het om Engels die amptelike onderrigtaal te maak”.

    Daar was geen so ‘n verklaring op die UP se webblad te vinde nie en daarom het PRAAG onmiddellik die universiteit gekontak om dié “nuusitem” deur die anti-Afrikaanse radiostasie te kontroleer.

    Volgens Anna-Retha Bouwer, skakelbeampte van die universiteit, was daar

    “nog nie so ‘n aankondiging nie. Dis alles net voorstelle
    sover.

    Daar is heelwat media wat ons voorstelle as besluite geïnterpreteer
    het.

    Ek sal met Jacaranda opvolg as hulle my weer later bel.”

    Dr Dan Roodt van PRAAG het

    “almal wat vir Afrikaans omgee, gemaan om hulle nie deur sulke disinformasie deur Djêkkerênda te laat mislei nie en aan te hou om die e-petisie vir die behoud van Afrikaans te teken, wat reeds op 13 000 name staan. Die stryd begin nou maar eers en is nog lank nie verlore nie,” het hy gesê.

    Teken dit sommer hier.

    [emailpetition id=”7″]

  • Gaan EFF Afrikaans by Tuks afgeskaf kry?

    Gaan EFF Afrikaans by Tuks afgeskaf kry?

    In weerwil van die interdik wat die Universiteit van Pretoria teen die EFF-jeugbeweging op die kampus verkry het, lyk dit asof die universiteit reeds die weg berei op ‘n oorgawe oor die taalkwessie. In ‘n verklaring wat gister op die universiteit se webblad – slegs in Engels – verskyn het, word daar gepraat van ‘n verandering aan die taalbeleid van Tuks om dit ‘n Engelstalige instelling te maak.

    Die verklaring lui soos volg:

    As deel van sy voortdurende raadpleging oor die Universiteit van Pretoria se taalbeleid, het die universiteitsbestuur ‘n reeks vergaderings met studenteliggame op 18 en 19 Februarie gereël om terugvoer oor die Taalbeleidstaakspanverslag te verskaf, asook die voorgestelde wysigings aan die taalbeleid wat die verslag bevat. Ongelukkig kon die vergaderings wat vir 18 Februarie gereël is, nie voortgaan nie. Die vergadering wat vir 19 Februarie bestem is, word uitgestel.

    Afrikaans word aan Sepedi gelykgestel

    Onder die nuwe taalbeleidsvoorstelle wat voorgestel word, is dat Afrikaans aan Sepedi gelykgestel word en dat Engels tot die “hooftaal in alle lesings” bevorder word. Volgens die universiteit se verklaring het die Taalbeleidstaakspan die volgende “wysigings” aan die huidige taalbeleid voorgestel:

    • Dat Engels die hooftaal in alle lesings moet wees.
    • Dat die universiteit veeltaligheid behoort te bevorder as ‘n middel tot studentevordering en die bou van maatskaplike samehorigheid.
    • Dat Afrikaans en Sepedi gebruik word om bykomende ondersteuning aan studente in tutoriale, praktiese klasse en gesprekke te bied.
    • Oorgangsmaatreëls sal toegepas word, vir geval die voorgestelde wysigings aanvaar word.

    Vanweë onluste op die kampus, wat hoofsaaklik deur die EFF-jeugbeweging veroorsaak is, sal raadpleging nie meer plaasvind nie en word studente en personeel toegelaat om “per epos” kommentaar op die voorgestelde wysigings – wat op klakkelose verengelsing neerkom – te lewer.

    ‘Veranderende studente-demografie’

    Op vrae van PRAAG aan die skakelbeampte van Tuks, Anna-Retha Bouwer, het sy soos volg gereageer:

    Die Hersiening van die taalbeleid is reeds in Februarie 2015 van stapel gestuur in die lig van veranderende studente-demografie en om die Universiteit in staat te stel om studente se akademiese sukses te koester.

    Die verslag van die aangewese taakspan is op 27 Januarie 2016 by die Senaatsitting bespreek. Daar word nou verder gekonsulteer met studente en fakulteite.

    Na die konsultasieproses, sal die Raad die voorstelle vir die toekomstige taalbeleid oorweeg. Implementasie van enige veranderinge sal in ooreenstemming wees met die relevante wetgewing aangesien die taalbeleid ‘n statutêre kwessie is wat voor die Minister van Hoër Opvoeding en Opleiding moet dien.

     

  • Dan Roodt: Anglomaanse professore op Stellenbosch so erg soos ISIS

    Dan Roodt: Anglomaanse professore op Stellenbosch so erg soos ISIS

    Toe die oorspronklike pleidooi vir slegs Engels aan Maties deur proff. Sandra Liebenberg en A.J. van der Walt aanlyn in hul gunstelingtaal gepubliseer is, het meeste mense dit as anglomaans en selfs ekstremisties ervaar. Tot my verbasing is dit onlangs in Afrikaanse vertaling in die Media24-koerante oorgedruk.

    “Afrikaans verdien nie spesiale behandeling” is die titel van hul betoog… maar Engels verdien wel spesiale behandeling! Die denkarmoede wat uit hul teenstrydige, etnies chauvinistiese argumente spreek, oortuig ‘n mens kwalik daarvan dat die Rooitaal ‘n heilsame uitwerking op akademici het; inteendeel.

    Liebenberg en Van der Walt lewer ‘n wesentlike pleidooi vir ‘n neokoloniale monokultuur wat van Suid-Afrika ‘n akademiese stortingsterrein van die VSA sal maak. As ‘n mens kyk hoe sleg die geesteswetenskappe, veral letterkunde, filosofie en ander dissiplines in die VSA en Brittanje by die kosmopolitiese, veeltalige Europese tradisie afsteek, dan lei “eentalig-Engels” regstreeks tot verval. Tot omtrent ‘n eeu gelede het Engeland ‘n betreklik geringe rol in die ontwikkeling van die Westerse kultuur en denke gespeel. Selfs oor die afgelope vyftig jaar het verskeie Franse en Duitse denkers – dink maar Heidegger, Sartre, Camus, Derrida of Foucault – kultusfigure in die Engelse wêreld geword en is in vertaling opgeslurp. Waar in die Engelse wêreld bestaan daar so ‘n lewendige literêre en filosofiese debat soos in Parys waar gedurig grondverskuiwende boeke verskyn en hewig geargumenteer word? Nee wat, Londen en New York kan maar gaan slaap.

    Omdat die geesteswetenskappe in ‘n hoë mate uit die interpretasie en herinterpretasie van klassieke idees bestaan, sal die groot name van die Westerse denke – wat juis nie Engels is nie – altyd ‘n groot rol op universiteit inneem. Liebenberg en Van der Walt is albei regsgeleerdes wat waarskynlik nie baie gekultiveerd is nie, anders sou hulle nie so ‘n stomme argument ten gunste van ‘n Engelse monokultuur in die akademie aangevoer het nie.

    Selfs daardie platpoot-Boeremarxis en voorstander van histeriese politieke korrektheid, Leopold Scholtz, “beken” in dieselfde Media24-publikasies die volgende:

    Ek moet vandag iets beken. Anders as die twee geleerde professore (Liebenberg en Van der Walt) is ek geen regsgeleerde nie. Maar ek het, vermoed ek, ’n gesonde verstand. En wat ek in art. 29 (1) van die Grondwet lees, gee my wel deeglik die reg op moedertaalonderwys.

    Miskien is Leopold Scholtz ‘n IK-punt of twee slimmer as Liebenberg en Van der Walt, hoewel ‘n mens hier in die geselskap van verstandelik gestremdes verkeer. Maar hy is ook ‘n “grondwetter” soos Hermann Giliomee na diegene verwys het wat hul hoop op die halfgebakte grondwet plaas wat FW die Griek en sy patetiese handlanger, Roelf Meyer, vir ons “onderhandel” het. Afrikaners is destyds besonder sleg deur die verraderlike FW en Roelf by die onderhandelingstafel verteenwoordig; vandaar die feit dat ons vandag oënskynlik oor weinig regte op enige gebied beskik. Engelse, swartes, Indiërs, kleurlinge, selfs Zimbabwiërs wat ongehinderd oor ons grense migreer, word as verhewe bo Afrikaners beskou. Alles danksy die “wonderlike grondwet”.

    In dié opsig mag dit, anders as wat die grondwetter Leopold Scholtz dink, waar wees dat die grondwet nie vir taalgelykheid in Suid-Afrika voorsiening maak nie. Gaan kyk maar hoe die beginsel van taalgelykheid in artikel 6 van die grondwet afgewater is, iets waarop die twee Engelse dwepers van Stellenbosch se regsfakulteit tesame met die onsinnige gedagte van “doenlikheid” in artikel 29 insgelyks steun. Maar daar bestaan die Vrede van Vereeniging-verdrag wat erkenning aan “the Dutch language” (waaronder Afrikaans inbegrepe is) in die onderwys verleen, asook allerlei internasionale regsbeginsels wat wel taalgelykheid erken en selfs verplig. Suid-Afrika is geen Engelse eiland nie, maar is deel van ‘n internasionale, veeltalige stelsel.

    Liebenberg en Van der Walt se Boerehaat-onderrok hang ook uit as hulle poog om Afrikaans te stigmatiseer vanweë “die taal se geskiedenis en sy voortgesette assosiasie met die apartheidsera”. Dit is natuurlik twak, maar anglomane is vinnig om die assosiasie van Engels met volksmoord en terrorisme in ons land te vergeet. Joe Slovo en Ronnie Kasrils, om nie van John Harris van die Johannesburgse stasiebom te vergeet nie,  het lustig bomaanvalle op burgerlikes in ons land geloods. Dit was strydig met die Geneefse konvensies, dus oorlogsmisdade. Is die terreur van sulke Engelse “tydens apartheid” nie veel erger as apartheid self nie? Sowel volksmoord as terreur is internasionale misdade, waarvoor vele mense al swaar gestraf is. Maar in weerwil van die hiperboliese retoriek rondom “apartheid” is niemand is nog ooit deur ‘n hof of tribunaal aan daardie “misdaad” skuldig bevind en daarvoor gestraf nie. Indien enigiemand verdien om aangekla te word, is dit natuurlik FW de Klerk, wat jare lank ‘n minister in die NP-regering was en daarvoor behoort te boet. Maar niemand gaan hom ooit internasionaal van “apartheid” aankla nie, omdat daar ‘n onderliggende besef is dat apartheid kwalik “meer verkeerd” as Amerikaanse segregasie was. En wie gaan nou ooit die Anglo-Amerikaanse ryk self wil aankla?

    Daar is vir my ‘n besliste kontinuïteit tussen die konsentrasiekampe van Kitchener en Roberts, en die soort haat jeens Afrikaans en ons akademiese tradisie wat uit Liebenberg en Van Wyk se tirade spruit. Om Afrikaans as universiteitstaal te wil uitwis, impliseer ook die uitwissing van die mense wat dit praat, dus volksmoord. Selfs assimilasie verteenwoordig ‘n vorm van volksmoord.

    Die radikale anti-Afrikaanse menings wat tans in ons land opklink, het veel gemeen met die ekstremisme van ‘n ISIS wat ‘n Islamitiese monokultuur op aarde wil afdwing. Angel-Saksiese politieke korrektheid en die Engelse monokultuur is bloot die keersy van Islamitiese fundamentalisme; dit is ewe onverdraagsaam en verstikkend. Monokultuur as sodanig moet verwerp word. Wat geld vir die ekologie, geld ook vir taal en kultuur: ons oorlewing hang van diversiteit af.

  • Gambië nou ‘n Islamitiese staat

    President Yahya Jammeh het verklaar dat Gambië ‘n “Islamitiese staat” geword het, maar Kersfees bly.

    “President Yahya Jammeh se uitspraak of verklaring is ongrondwetlik, dit bevat geen grondwetlike basis nie en… dit is ‘n onwettige verklaring,” het Ousainou Darboe, die sekretaris-generaal van die vernaamste opposisieparty, die United Democratic Party, aan AFP gesê.

    “Dit is steeds belaglik dat wanneer hy die openbare aandag wil aflei van wat gebeur in die land, hy kolonialisme aanval,” het Darboe gesê.

    Die verarmde voormalige Britse kolonie, binne Senegal, is bekend vir sy wit sand strande. Gambië het ‘n bevolking van byna twee miljoen waarvan 90 persent Moslem is.

    Van die oorblywende agt persent is Christen en twee persent is gedefinieer as inheemse oortuigings.

    In 2013, het Jammeh onttrek uit die Statebond, en gesê die liggaam verteenwoordig “‘n verlenging van kolonialisme”.

    “Gambië se lot is nou in die hande van die Almagtige Allah. Van vandag af, is Gambië ‘n Islamitiese staat. Ons sal ‘n Islamitiese staat wees wat die regte van burgers respekteer,” is hy aangehaal op die presidensiële webwerf.

    In televisiebeeldmateriaal van die toespraak op GRTV, wat deur AFP Saterdag gesien is, het die president egter nie in detail uitgebrei oor wat die verandering sal beteken vir die land nie, maar het Christene gerusgestel.

    “Kersfees sal voortgaan,” het hy gesê en bygevoeg dat hy nie Islamitiese polisie sal aanstel nie.

    Jammeh, 50, is ‘n militêre offisier en voormalige stoeier met ‘n plattelandse agtergrond. Hy het tot dusver die land regeer met ‘n ystervuis, nadat hy mbv ‘n staatsgreep in 1994 aan bewind gekom het.

    Teenstanders sê hy het al hoe meer paranoïes geword, skommel gereeld sy ministers en laat slegs ‘n klein aantal betroubare bondgenote naby hom toe.

    Hy vaar gereeld uit teen Gambië se koloniale verlede en gee dit die skuld vir baie van die land se ellende.

    In Maart 2014, het Jammeh aangekondig dat Gambië Engels as amptelike taal sal laat vaar, maar nie aangedui watter van die inheemse tale Engels sal vervang nie.

  • Stellenbosch: status quo word gehandhaaf met ‘gelyke status vir Afr en Eng’

    Stellenbosch: status quo word gehandhaaf met ‘gelyke status vir Afr en Eng’

    Die snelle verengelsing van die Universiteit van Stellenbosch is vir die oomblik gestuit nadat ‘n raadsvergadering gisteraand besluit het om die rektor en Engelssprekende dosente se voorstel om Engels die “hooftaal” te maak met ‘n “oorweldigende meerderheid” van 21 stemme teen drie verwerp het. Twee lede van die raad het buite stemming gebly. Die status quo sal gehandhaaf word met Afrikaans en Engels wat albei as doseer- en voertale behou word. Die volledige mosie lui soos volg:

    1. Die Raad van die Universiteit Stellenbosch het kennis geneem van die konsep-dokument van die Bestuur van die Universiteit Stellenbosch wat op 12 November 2015 bekendgemaak is. Verder bevestig die Raad sy ondersteuning ten opsigte van die mosie van die Uitvoerende Komitee van die Raad – UK(R) – aangeneem op 15 November 2015.

    2. Vir sover die konsep-voorstel en verklaring van die Bestuur die amptelike Taalbeleid van die Universiteit Stellenbosch (US) raak, verklaar die Raad die volgende:

    2.1 Die Raad bly verbind tot die Taalbeleid soos aanvaar op 22 November 2014 en die interpretasie daarvan deur prof Wim de Villiers in sy inhuldigingsrede: “Stellenbosch is nie ‘n Afrikaanse universiteit nie; Stellenbosch is nie ‘n Engelse universiteit nie; Stellenbosch is nie ‘n isiXhosa universiteit nie; Stellenbosch is ‘n meertalige Suid-Afrikaanse universiteit – een van min in hierdie kategorie, wat bitter nodig is in ‘n land met 11 amptelike tale”.

    2.2 Die Raad verklaar onomwonde dat taal nooit enige hindernis mag wees vir enige student wat voorgraads of nagraads aan die US wil studeer, en nie óf Afrikaans óf Engels magtig is nie. Daarom versoek die Raad die Bestuur om met die oog hierop die nodige meganismes verder uit te bou en deurlopend te monitor. Indien dit sou beteken dat die Engelse akademiese aanbod die gestelde teiken oorskry, sal dit die ondersteuning van die Raad geniet.

    2.3 Tegelykertyd verklaar die Raad dat dit nie ten koste mag wees van die ooreengekome minimum teiken vir die Afrikaanse aanbod nie. Die Raad versoek dat óók die Afrikaanse voorgraadse akademiese aanbod nog verder verhoog sal word. Die Raad bevestig hiermee dat die Universiteit se meertalige aanbod as ‘n strategiese bate vir US beskou word en as ‘n kompeterende voordeel uitgebou moet word.

    2.4 Wat die administratiewe en kommunikasie-taal aan die US betref, besluit die Raad dat taal nooit uitsluitend mag wees vir studente en personeel nie. Die Raad aanvaar dat, soos tans, amptelike dokumente en kommunikasie daarom in Afrikaans sowel as in Engels beskikbaar sal wees. Studente, personeel en die publiek sal steeds aangespreek word in die taal van hul voorkeur, hetsy Afrikaans of Engels en indien moontlik ook isiXhosa.

    2.5 Wat die voertaal van vergaderings en byeenkomste aan die US en in universiteitskoshuise betref, versoek die Raad dat dit onderling gereël word met die oogmerk om niemand uit te sluit nie.

    3. Die Raad beskou die groeiende diversiteit in die studente-demografie aan die US as ‘n groot bate vir sowel die akademiese as persoonlike vorming van die studente wat kies om aan die US te studeer. Die Raad sal daarom saam met Bestuur kreatief wil bly dink hoe onderlinge begrip en waardering vir almal verbonde aan die US bevorder kan word, en die verrykingspotensiaal van die diversiteit maksimaal ontsluit kan word.

    Intussen gaan die pro-Engelse agitasie op die kampus egter voort. In vandag se Media24-koerante verskyn ‘n rubriek van prof. Amanda Gouws waarin sy haar steeds uitspreek ten gunste van die aanvaarding van Engels as enigste doseertaal. Sy beweer dat studente wat in Afrikaans studeer, “Afrikanerbagasie” het en die eerste is om die land te verlaat waar hulle elders geredelik verengels:

    Die kinders van ouers wat so op Afrikaanse onderrig aandring, is die eerstes wat die land verlaat as hulle afstudeer het en skielik in die openbare en die privaat sektor agterkom dat hul Afrikanerbagasie (let wel, nie die taal nie) hul kniehalter. In ’n ander land is hulle bereid om hul taal op te gee.

    Ons moet ons kinders vir ’n globale wêreld grootmaak. Dit is ’n wêreld waarin almal ten minste in Engels moet kan funksioneer.

    Gouws hou ook, strydig met die amptelike taalbeleid, informele opnames in haar klasse om te bepaal of die meerderheid ten gunste van Engels is, waarna sy in Engels klas gee. Sy skryf:

    In my tweedejaarsklas van ongeveer 300 studente het ek in die eerste lesing gevra hoeveel in Engels onderrig wil word. Dit was ongeveer 80%, alhoewel net 60% Engelssprekend was. Die studente het gekies. Die res het die tolkdiens slegs een week gebruik. Wat die studente wil hê, is gehalteonderrig wat hulle vir ’n globale wêreld – hier ter lande of oorsee – voorberei.

    PRAAG het gister ‘n petisie met 455 name van skrywers, kunstenaars, sportmense en lede publiek wat ten gunste van Afrikaans as voertaal is, aan die rektor en die raad van die Universiteit van Stellenbosch gestuur om in ag te neem by sy besluit. Dít, asook ander insette, het waarskynlik die deurslag gegee – in weerwil van die rektor en meer as 200 Stellenbosse dosente wat die universiteit wil verengels.

    PRAAG sal later vandag ‘n verklaring uitreik waarin die besluit verwelkom word, maar op die herverafrikaansing van dié instelling aangedring word.

  • Open Stellenbosch woedend oor US-besluit

    Die studente-aktivistegroep Open Stellenbosch het intussen hulle woede uitgespreek oor ‘n raadsbesluit om nie die US se taalbeleid aan te pas nie.

    ‘n Woordvoerder van die groep Khule Duma sê dit is ‘n verwerping van transformasie by die Universiteit.

    Duma sê hulle wil ‘n nuwe taalbeleid hê, aangesien die huidige een Engelse uitsluit.

    Duma beweer die bestaande taalbeleid beperk swart studente se deelname aan aktiwiteite by die Universiteit omdat hulle slegs Engels praat.

    Duma het gesê die rede waarom Engelse studente gevra het vir ‘n verandering in die taalbeleid van die instelling, is omdat swart studente misluk as gevolg van hul “stryd met Afrikaans”, die universiteit se belangrikste taal van onderrig.

    Daar is twee Engelstalige universiteite binne bereik van hierdie klein groepie klaers te wete UK en UWK, maar klaarblyklik is dit ‘n beleid van die US om swartes en Engelse studente met beurse te lok.

    “Die rede waarom ons ‘n einde aan hierdie taalbeleid eis, wis omdat dit swart studente van deelname [in akademiese aktiwiteite] weerhou want hulle kan nie verstaan wat gesê word in die klas nie.

    “Dit is duidelik dat die raad ‘n kans vir die universiteit om vorentoe [en] te beweeg met versnelde transformasie verwerp.”

  • Leon Lemmer: Universiteit Stellenbosch: Wim Moet Weg #WMW

    Leon Lemmer: Universiteit Stellenbosch: Wim Moet Weg #WMW

    Die Afrikaanse Taalmonument in die Paarl is op 10 Oktober 1975 ingewy. Die hoogte van die hoofsuil is 57 meter. Die argitek, Johan Carel (Jan) van Wijk (1926-2005), beskryf wat tydens die oprigting gebeur het: “Op ‘n dag, toe die bopunt van die hoofsuil bereik is, en daar met die finale afwerking daarvan begin sou word, het ek in ‘n tierende suid-oostewind besoek afgelê by die monument. Gedagtig aan die ossillering van die ‘vliegtuigvlerk’ in hoë winde, moes ek net eenvoudig na bo om die fenomeen van bewegende of swaaiende beton persoonlik te gaan ervaar. Die strukturele ingenieurs het immers die suil ontwerp om te kan beweeg, te kan ossilleer. Saam met Victor Hugo, die voorman, is ek met die oop hysbak na bo – tot by die toppunt. Staande op die steierwerkplatform rondom die punt, en met my hande daarop, ervaar ek die sirkelvormige beweging, omtrent 200mm na alle kante toe. Met my uitlating van ‘Magtig Vic, maar die ding beweeg seker te veel!’ staar hy my verbysterd aan en sê: ‘Meneer, dis nie die monument wat beweeg nie, maar die steierwerk!’ Wat ‘n verligting – en ‘n dankie aan die struktuurmanne! Die taal sal staan, ondanks hoë winde” (Jan van Wijk, Taalmonument, Tokai: Historical Media, 2014, p 55-56). (‘n Bespreking van die boek is op Praag, 31.08.2014, gepubliseer.)

    Van Wijk het sy lewe vir Afrikaans gewaag. Hy het sekerlik nie voorsien dat “hoë winde” Afrikaans 40 jaar later minder as 30 kilometers van die Paarl op Stellenbosch sou tref nie. Die argitek van die wrewel teen Afrikaans is die rektor van die Universiteit Stellenbosch (US), Wim de Villiers. Na aanleiding van sy akademiese prestasie as student is De Villiers Slim Wim genoem. Maar ‘n slim mens is slim in sekere opsigte en nie in ander nie.

    Dit het standaardpraktyk geword om genialiteit met Albert Einstein (1879-1955) te assosieer. Walter Isaacson skryf: “Extraordinary brilliance made his face a symbol and his name a synonym of genius” (Einstein: his life and universe, New York: Simon & Schuster, 2007, p 2). Hy noem Einstein “science’s preeminent poster boy” (5). Einstein was ‘n briljante fisikus maar het gebrekkige wiskundige vermoëns gehad (216). Sy eerste vrou, Mileva Marić, het hom met wiskunde gehelp (3). “She solves all the mathematical problems for me” (136). “I treat my wife as an employee whom I cannot fire” (183). Marcel Grossmann (xx, 36, 159), Michele Angelo Besso (xix, 136) en Walther Mayer (363) het Einstein ook met veral wiskundige probleme gehelp. Aan die einde van sy lewe het Einstein gesê: “If only I had more mathematics” (542).

    Later het Einstein tog van Mileva geskei, hoewel dit nie maklik was nie: “I am curious what will last longer, the world war or our divorce proceedings” (236). In 1919 het hy met sy tweede vrou, Elsa, getrou. Sy het hom met vertaling in en uit Frans en Engels gehelp omdat hy net Duits goed magtig was (246). “Einstein tended to become impractical once outside the scientific field” (378). Hy kon nie swem (435) of motorbestuur nie. “‘The professor does not drive,’ Elsa often said. ‘It’s too complicated for him’” (438). Hy was ook “naïve in the field of international politics” (493). “Genius in science is no guarantee of sagacity in political affairs … Einstein has come down from the stars to dabble in ideological politics, with lamentable results … It is always astonishing to find that a man of great intellectual power in some directions is a simpleton or even a jackass in others” (528). Maar Einstein se sêgoed, bv vergelykings, getuig van sy briljantheid. “He had discovered something faster than the speed of light, he said: ‘The speed with which a woman arriving in Paris goes shopping’” (465). Sy nuwe vaderland, Amerika, het hy raak gekarakteriseer: “Everything – even lunacy – is mass produced here” (537).

    Ek wil Wim de Villiers nie met Einstein gelykstel nie. Al wat ek probeer aantoon, is dat ‘n slim mens net in sekere opsigte slim is en in ander opsigte ernstige beperkings kan hê. Die uitlating van Einstein wat De Villiers die meeste ter harte moet neem, is: “One can be an internationalist without being indifferent to members of one’s tribe … I am glad that there should be a little patch of earth on which our kindred brethren are not considered aliens” (282). Die Jood Einstein het na Israel verwys. In die konteks van hierdie skrywe verwys die aanhaling na Afrikaners, Afrikaans en die US.

    In Afrikaans is daar ‘n uitdrukking: “Slim vang sy baas.” Dit beteken “lis slaag nie altyd nie; ‘n mens kan te slim probeer wees en dan daarom misluk” (HAT). Dit is wat myns insiens die afgelope tyd met die US-baas gebeur het. Vorentoe gaan Afrikaans moeilik van die US-gebeure herstel, maar dit geld ook vir De Villiers. Afrikaans en De Villiers kan nie saam aan die US voortbestaan nie. Afrikaans moet verkieslik die enigste of niks minder nie as die hooftaal aan die US wees. De Villiers moet gaan. Dit geld ook sy viserektor vir transformasie, Nico Koopman.

    De Villiers se voorstel vir die verengelsing van die US het as ‘n groot skok gekom. Tog is Praag-lesers beter daarop voorberei as ander mense. Die kreeftegang van Afrikaans aan die US, veral sedert 2002 toe Chris Brink die rektor geword het, is deur Pieter Kapp in die boek, Maties en Afrikaans (2013), gedokumenteer. Die boek is op Praag (6.04.14) bespreek, bv “Primêre, vertrek-, verstek-, ankeltaal, ens, is terme wat onnodiglik hulle intrede gemaak het omdat afgewyk is van die gesonde historiese vanselfsprekendheid dat Afrikaans die enigste US-onderrigtaal is.”

    Op 1 Desember 2014 is De Villiers se aanstelling as US-rektor bekend gemaak. Op dieselfde US-raadsvergadering is besluit dat Afrikaans en Engels voortaan gelyke status aan die US sou hê. Eintlik is dit ‘n doelbewus misleidende leuen, want net voorgraads sou die twee tale amptelik gelyke status hê. Nagraadse onderrig sou, indien nie uitsluitlik nie, by voorkeur in Engels geskied. Voorgraads is daar ook geen werklike taalgelykheid nie, want gesamentlike klasse ontaard in hoofsaaklik Engelse onderrig, terwyl hulle amptelik as 50-50% gereken word. Tolking geskied uit Afrikaans in Engels, maar nie (noodwendig) andersom nie, want, so word daar geredeneer, Afrikaanssprekendes verstaan mos Engels. Wat hier gesê word, geld net die hoofkampus.

    Die Militêre Akademie op Saldanha is in elk geval eentalig Engels. In Bellville is die US-sakeskool oorweldigend Engels, al word daar in advertensies valslik beweer dat dit nog moontlik is om ‘n magistergraad in Afrikaans te voltooi. Hier kan daar geskuil word agter die argument dat die US se nagraadse onderrig mos in Engels is. En voorgraadse MBChB-onderrig in die mediese fakulteit? Daar is verswarting en dus verengelsing aan die orde van die dag. Hoekom dit so is, kan afgelei word uit die rasgebaseerde toelatingsbeleid. Van blanke matrieks word vir moontlike toelating ‘n gemiddelde van 92% vereis, van bruines en Indiërs 60% en van swartes 50% (Die Burger, 24 deser, p 18).* Russel Botman het sodanige hemelskreiende rassediskriminasie eufemisties “belyning” genoem. Geen akademikus met akademiese integriteit sal so ‘n opset aanvaar of goedpraat nie. Desnieteenstaande beweer Nico Koopman dat die US gelyke geleenthede aan almal bied (US-webwerf 7 Augustus). Om van beurtafrikaans by die Militêre Akademie, die US-sakeskool en die US se mediese fakulteit te praat sou ‘n ernstige oordrywing wees.

    [* ‘n US-amptenaar beweer hierdie inligting is onakkuraat en verwys na riglyne (nie voorskrifte nie) wat op die internet beskikbaar is (Die Burger, 27 deser, p 18). Daarvolgens word ‘n gemiddelde matriekpunt van minstens 70% van alle MBChB-studente vereis. 25% van die keuringsfaktor word deur nie-akademiese meriete bepaal. Die geslagsprofiel van aansoekers word ook in ag geneem. Die eerste 100 plekke word nie-rassisties toegeken. Die volgende 150 plekke gaan aan bruines, Indiërs en swartes. ‘n Verdere 20 plekke gaan spesifiek aan swartes. Die US-rektor kan 2 plekke na sy goeddunke vul. As daar hierna plekke oor is, mag hulle aan Indiërs en blankes toegeken word. Daar is ook ‘n verlengde MBChB-program met 40 plekke uitsluitlik vir bruines, Indiërs en swartes. Die rol wat transformasie, inklusiwiteit en diversiteit in hierdie keuringsproses speel, word erken. Dit is vir my duidelik dat akademies begaafde blanke aansoekers om nie-akademiese redes erg benadeel word.]

    Kort na sy aanstelling as rektor maar voor diensaanvaarding het De Villiers gesê: “Afrikaans as akademiese taal moet ondersteun en uitgebrei word.” Maar hy het ook gesê: “Ek is entoesiasties oor die koers waarop prof Russel Botman die US geplaas het,” wat die drastiese afskaling van Afrikaans ingesluit het. Reeds toe het ek geskryf: “Dit is juis De Villiers se opmerkings oor Afrikaans wat glad nie gerusstellend is nie.” “Vir De Villiers is Afrikaans blykbaar nie werklik ‘n hartsaak nie, bloot ‘n (lastige) verskynsel wat, soos Botman dit so graag gestel het, ‘bestuur’ moet word.” “De Villiers ondersteun die nuwe taalbeleid in die waan dat dit tot die ‘uitbreiding van Afrikaans as akademiese taal’ sal lei.” “Soos Chris Brink kan hy anders wees as wat hy aanvanklik voorgegee het.” In daardie vroeë stadium is voorspel “dat daar tydens die rektorskap van De Villiers klemverskuiwings gaan wees, maar van ‘n daadwerklike ommekeer van die situasie, dus van ‘n welkome terugkeer van die US na ‘n egte Afrikaanse universiteit, is daar geen sprake nie” (Praag 13.12.2014).

    Op 1 April het De Villiers diens as US-rektor aanvaar. Op 29 April het hy sy intreerede gelewer. Hy het beklemtoon dat die US nie ‘n Afrikaanse universiteit is nie en dat die taalbeleid (eintlik Afrikaans) deur sommige (eintlik swartes) as uitsluitend ervaar word. Inklusiwiteit was die wagwoord: ‘n US “where everyone feels welcome” en “a University that works for all of us.” Maar dan kondig hy eksklusiewe nuwe studiebeurse vir bruin studente aan. Ook dat die Verwoerd-plaket verwyder gaan word, wat sommige mense verheug maar ander aanstoot gee. Internasionalisering was sy ideaal: “The challenge for us is to be locally relevant, yet globally competitive,” wat pro-Engelsgevolge inhou; des te meer omdat die teiken is om teen 2018, die US se eeufeesjaar, ‘n meerderheid swart studente en personeel/dosente te hê (Praag 10 Mei). Blankes en Afrikaans word om politieke, dus nie-akademiese, redes toenemend uit die US gedruk. Daar is geen sprake meer van ‘n US wat ooreenkomstig die stigtingsvoorwaarde van Jannie Marais verseker dat Afrikaans nie ‘n mindere plek as Engels beklee nie. Daarom behoort Afrikanerdonateurs net so ywerig hulle steun te onttrek. Wat sou Jannie Marais gedink het van daardie groep uitgenooide gaste wat op 30 Mei in sy huis op Coetzenberg byeen was? Hoeveel van hulle is taalbulle wat bereid is om vir ‘n Afrikaanse US te veg? Hoeveel is taalboewe wat Wim de Villiers se verengelsing steun?

    Op 12 deser het De Villiers sy taalplan bekend gemaak: Dat Engels met ingang volgende jaar “die primêre taal van kommunikasie en administrasie” aan die US moet word. Die openbare reaksie daarteen was so oorweldigend dat die uitvoerende komitee van die US-raad op 15 deser vergader het. Daarna is aangekondig dat die taalbeleid vir 2016 bly soos dit is en dat Afrikaans nie “verwater” sal word nie. Ook dat De Villiers se pro-Engelsversugting ‘n besprekings- en nie ‘n beleidsdokument is nie; dus ydele wensdenkery. Ook dat De Villiers wyer moet konsulteer as Open Stellenbosch, die ANC se SASCO en die US-studenteraad deur ook insette van Afrikaanse studente-organisasies en die US-konvokasie te verkry en in ag te neem. Ook dat die korrekte prosedure met die taalvoorstelle gevolg moet word, dus die standaardroete via die fakulteite en senaat voordat die saak aan die US-raad voorgelê word. Dit kom neer op niks minder nie as ‘n repudiëring van die opportunistiese De Villiers.

    Maar dit lyk asof De Villiers vasbeslote is om sy sin ten koste van Afrikaans te kry. Daarom ontken hy dat die vlieër wat hy opgestuur het, teruggetrek is. Dit lyk asof hy ‘n stryd met die US-raad wil aanknoop, want hy weet dat sy voorstelle in die volle raad (met sy bv Blade Nzimande-verteenwoordigers) ‘n beter kans op aanvaarding as in die raad se uitvoerende komitee het. Dit lyk ook asof hy die skuld vir die onrus en vandalisme wat sedertdien op die kampus voorgekom het, wil afwentel op die uitvoerende komitee van die raad, wat nie genoeë geneem het met De Villiers se oorgawe aan die eise van Open Stellenbosch nie. Hy word in sy kwaad gesterk deur 226 persone, veral dosente, wat hulle steun aan sy Engelse taalplan toegesê het. Daarom skryf De Villiers: “Dit is ‘n moeilike tyd vir almal van ons, maar kom ons hou by ons visie om ‘n meer inklusiewe, innoverende en toekomsgerigte instelling te word wat kennis in diens van almal bevorder” (US-webwerf 17 deser). Daardie inklusiwiteit sluit Afrikaans grootliks uit en daardie “almal” het nie wittes nie maar swartes op die oog. Dalk ly De Villiers aan swartsig: Op die kampus sien hy by voorkeur swartes raak maar hoogstens die swart skaduwees van wittes. Dit lei tot sy illusie van homogeniteit en inklusiwiteit onder die dekmantel van Engels. Die voorttierende onrus moet aan De Villiers se ruggraatloosheid gewyt word. Hy wend geen daadwerklike poging aan om bv Open Stellenbosch kort te vat nie. Hou in gedagte dat ‘n universiteit veronderstel is om ‘n opvoedkundige inrigting te wees, met die rektor in die rol van hoofopvoedkundige.

    ‘Afrikaners het grondige redes om die erodering van hulle taal, kultuur, skole en universiteite heftig teen te staan’

    Onder die 226 persone wat De Villiers se verengelsingsvoorstel steun, is daar Afrikaanssprekende Moslems soos Mohammad Karaan (Die Burger, 19 deser, p 1) en Aslam Fataar (Eikestadnuus, 26 deser, p 4), wat ‘n leidende rol gespeel het om ondertekenaars te werf. Wat hier gebeur, is soortgelyk aan Open Stellenbosch: ‘n Klein groepie luidrugtiges probeer voorgee dat hulle die meerderheidsmening verteenwoordig. Onder die 226 ondertekenaars is daar iemand soos Nico C Gey van Pittius wat op sy Boere-voorgeslag roem. Hy is ‘n mens wat soos De Villiers in die mediese enklawe van die akademie opgelei is en glad nie kultuur, ideologie en propaganda verstaan nie. Na analogie van die Engels wat hy met Duitse vriende moet praat, vind hy dit noodsaaklik dat die US moet verengels (Netwerk24, 19 deser). Hy is dermate gebreinspoel dat hy die belange van die ander vooropstel en die belange van sy eie mense versaak. Hy besef blykbaar nie dat die meeste universiteite in die wêreld nie Engels as voertaal het nie; dat die US die reg het om Afrikaans te wees en kragtens sy stigting sodanig moet wees. Daar is by Gey van Pittius geen begrip vir die gevoelige en onnodige verliese wat Afrikaners sedert 1990 gely het nie. Afrikaners het grondige redes om die erodering van hulle taal, kultuur, skole en universiteite heftig teen te staan.

    Op dieselfde dag wat De Villiers met sy Afrikaansverraad gekom het, het hy die aand van die 12de ‘n permanente uitstalling van bruin mense se eertydse woongebied, Die Vlakte, geopen. Die US se gebou vir die fakulteit lettere en sosiale wetenskappe (voorheen die BJ Vorster-gebou) is op grond gebou wat ingevolge die groepsgebiedewet onteien is. Die US het destyds die skynbaar onvergeefbare flater begaan om die grond sonder verskoning te aanvaar pleks van dit te weier. Hiervoor kan Wim de Villiers en Johan Hattingh, die dekaan by wie die blink idee van die uitstalling ontstaan het, nie genoeg verskoning vra nie. Die naïewe Hattingh het reeds in 1992 beweer dat Afrikaans geen beskerming nodig het nie (Kapp, p 62). De Villiers is gaande oor die nuwe uitstalling; nie net omdat dit ‘n hou teen blankes inkry nie, maar ook omdat dit hom help in sy pogings om sy linkse voorganger, Botman, nie net na te doen nie, maar te oortref. Ek verwys hier na Botman se uitstalling van die Slag van Andringastraat (1940) in die RW Hilcocks-gebou (Praag 25.08.2013), ‘n gebeurtenis wat De Villiers na 25 jaar herdenk het (Praag 13 September). Maar De Villiers sal nie Jannie Marais na ‘n eeu huldig nie.

    Sowel die pasgenoemde Botman- as die Hattingh/De Villiers-uitstalling dui op eksklusiwiteit; dus die manier waarop daar deesdae met die veelgeroemde begrip inklusiwiteit omgegaan word. Aansluitend hierby word daar tans geadverteer vir aansoeke om vyf studiebeurse wat deur De Villiers eksklusief vir bruines, vorige inwoners en afstammelinge van Andringastraat/Die Vlakte, ingestel is (Die Burger, 18 deser, p 3). De Villiers se voorgestelde uitsluiting van Afrikaans as voertaal word ironies ook as ‘n poging tot groter inklusiwiteit aangebied.

    Op Stellenbosch is Hattingh eintlik die arm man se Anton van Niekerk. Hy het na Van Niekerk dekaan geword en hy probeer om net so oorverlig te wees. Hy spog daarmee dat hy reeds op 13 Mei ‘n fakulteitsvergadering volledig in Engels gefasiliteer het. Die rede daarvoor was dat van die dosente sou uitloop as hy dit nie gedoen het nie. Onder druk swig hy dus net so knap soos De Villiers. Hattingh besef nie dat studente dieselfde laai gaan uithaal as daar in Afrikaans gedoseer word nie. Taalboewe, of hulle nou dosente of studente is, moet tot hulle eie skade eerder vryelik toegelaat word om weg te bly. Hattingh glo sonder meer die louter twak, afkomstig van Amerika, dat swart Engelssprekendes “twee keer so hard vir die helfte van die punte moet werk” (Die Burger, 26 deser, p 23). Hy steun De Villiers se verengelsingsvoorstel met ‘n ontwyking van sy verantwoordelikheid: Daar is glo “geen ander keuse nie.” As Afrikaans aan die US tot die vlak van Xhosa neergehaal word, sal dit glo “nuwe geleenthede na vore” bring. Die resultaat sal wees dat Afrikaans met talle “uitdagings” geseënd gaan wees.

    Polities korrek het die US onlangs aangekondig dat ‘n eredoktorsgraad aan Adam Small toegeken gaan word. Hy word gewoonlik beskryf as ‘n Afrikaanse digter en dramaturg. Ingevolge hierdie betiteling het ek gedink dat Small, weens die anti-Afrikaansvlaag wat De Villiers ontketen het, die ontvangs van hierdie akademies waardelose sertifikaat sou weier. Die teenoorgestelde het gebeur. In Die Burger ontvang Small deurgaans net die hoogste lof. Hy het egter besluit om eerder ‘n brief in die Cape Times te publiseer waarin hy De Villiers gelukwens met sy inisiatief om Afrikaans nek om te draai. De Villiers se anti-Afrikaansingesteld hou volgens Small “geen bedreiging” vir Afrikaans in nie. “Inteendeel, Afrikaans word bevorder” (Die Burger, 25 deser, p 11). Sulke brutale onnoselheid laat nie my hart soos ‘n besie sing nie (Ingrid Jonker).

    Small bevestig my vermoede dat daar feitlik geen ontwikkelde bruine is wat met die heil van Afrikaans vertrou kan word nie. Waar is die reaksie van bv Henry Jeffreys, Hein Willemse, Christo van der Rheede en Danny Titus; mense wat graag baie oor Afrikaans te sê het? Hulle is klaarblyklik nie sterk teen De Villiers se taalplan gekant nie; eerder, soos Michael le Cordeur, ten gunste daarvan. Titus het wel oor die US-gebeure geskryf en ‘n pleidooi ter bevoordeling van bruines gelewer, maar nie ‘n woord ten gunste van Afrikaans nie (Netwerk24, 26 deser). Is dit hoe die ATKV-kultuurhoof veronderstel is om te reageer? Die enigste bruine (waarvan ek weet) wat De Villiers teengespreek het, is die oudpolitikus, Peter Marais: “Die gerieflikheidswaarde van Engels as kommunikasietaal, in uitsonderlike gevalle, moet nooit gebruik word as ‘n strategie om Afrikaans te lei na kulturele selfmoord nie … Waarom nie ‘n uitsluitlik Afrikaanse universiteit vir ons ook nie?” (Eikestadnuus, 19 deser, p 6; ‘n berig wat doelbewus nie deur Die Burger oorgeneem is nie).

    Soos die US het Die Burger danksy Jannie Marais se vrygewigheid ontstaan en is hy veronderstel om die belange van Afrikaans en Afrikaners te bevorder. In hierdie sage vervul Die Burger, soos De Villiers, ‘n skandalige rol. Die uitsprake van anti-Afrikaanselemente, soos Max du Preez en Amanda Gouws, geniet prominensie. Die studenteraadslid James de Villiers se betoog ten gunste van verengelsing word gepubliseer (Die Burger, 19 deser, p 15), maar nie die uitstekende pleidooi ten behoewe van Afrikaans deur Frederik Rudolph van Dyk van die Adam Tas-vereniging nie (LitNet 16 deser). ‘n Hele bladsy word afgestaan aan ‘n US-betoger, Ntina Lentsa, wat nie in Afrikaans klas wil loop nie maar Frans leer (Die Burger, By, 21 deser, p 13). Dit is soortgelyk aan die swartes wat Spaans leer om in Kuba medies te studeer maar plaaslik om die dood nie Afrikaans wil leer nie. ‘n Duidelike aanduiding dat Die Burger se simpatie by De Villiers se taaltransformasie lê, is gegee toe Joan Hambidge se pro-Afrikaansstandpunt met ‘n duim wat afwaarts wys en Stan du Plessis se vertrapping van Afrikaans met ‘n duim wat opwaarts wys, geïllustreer is (Die Burger, 19 deser, p 9). Dierselfde laai is uitgehaal toe Hattingh se anti-Afrikaansstandpunt (duim op) naas Ebbe Dommisse se pro-Afrikaansstandpunt (duim af) gepubliseer is (Die Burger, 26 deser, p 23). Afgesien van Die Burger se ontstaansgeskiedenis kan ‘n mens nie glo dat die redaksie van ‘n Afrikaanse koerant die verengelsingsproses aan die US kan steun nie. Bun Booyens jr is die redakteur. Sy pa, Bun Booyens sr, was ‘n egte Afrikaner wat jare lank voortreflike akademiese werk ten bate van Afrikanerkultuur aan die US gedoen het. Rapport en Volksblad steun Afrikaans en nou selfs ook Beeld (sonder Adriaan Basson).

    Ten slotte plaas ek die kersie op die koek. Chris Brink het die US-rektor geword deur die aanstellingskomitee gewetenloos te belieg oor sy houding jeens Afrikaans (Praag 15 deser, 1ste paragraaf). Reeds op 13 Desember (kyk hier bo) het ek die moontlikheid geopper dat De Villiers dalk dieselfde gedoen het. Onder die opskrif “Et tu, Brute?” staan daar in Eikestadnuus (19 deser, p 1) die volgende oor Wim de Villiers: “Prof Christo Viljoen, president van die US-konvokasie, sê hy voel mislei deur De Villiers en die besprekingsdokument weerspreek wat hy met sy keuringsproses beloof het. ‘Ek was lid van die keuringskomitee vir die keuring van kandidate vir die pos van rektor en visekanselier. Hy het daartydens die versekering gegee dat Afrikaans se posisie ononderhandelbaar is. Hy was trouens verbaas dat daar enige twyfel bestaan dat Afrikaans nie sou voortbestaan as onderrig- en kommunikasietaal aan die US nie. Nou het hy, sewe maande ná sy bewindsaanvaarding geswig’.” Dit lyk asof De Villiers ‘n volledig toegeruste swakkeling is. Die US-raad behoort sy gedrag as kontrakbreuk te beskou. Net soos Die Burger doelbewus nie berig het oor die damesstudente wat die boewe se gemors by Jannie Marais se standbeeld opgeruim het nie, het die koerant hierdie belangrike inligting oor De Villiers nie gepubliseer nie. Dít terwyl Eikestadnuus ook ‘n Naspers/Media24-publikasie is en Die Burger dikwels berigte daaruit oorneem.

    Die US-raad vergader Maandag, 30 deser. Dan neem die US moontlik afskeid van óf Afrikaans (en Jannie Marais) óf Wim de Villiers (en Nico Koopman). Die waarskynlikste uitkoms is egter dat die ondergang van Afrikaans aan die US ietwat uitgestel word. Enige besluit sal as spoorslag vir verdere onrus dien. Die pro-De Villiers Amanda Gouws sê: “As ons nie hierdie rubicon [Max du Preez se term] oorsteek nie, sal die destabilisering van die universiteit voortgaan. Ons wil nie konstante ontwrigting hê nie” (Die Burger, 20 deser, p 1). Deur aan Open Stellenbosch se anti-Afrikaanseise toe te gee, sal egter net as aanmoediging vir verdere eise dien, bv dat Afrikaanssprekende dosente se Engels nie goed genoeg is nie, dat Jannie Marais se standbeeld verwyder moet word, ens. Soos Saul Alinsky (1909-1972) dit gestel het: In die geledere van boewe “the issue is never the issue. The revolution is the issue.”

  • Linkse akademici by Stellenbosch steun taalmoord op Afrikaans

    Linkse akademici by Stellenbosch steun taalmoord op Afrikaans

    ‘n Aansienlike groep van “meer as 220” linkse, marxistiese en feministiese akademici aan die Universiteit van Stellenbosch het in ‘n verklaring hul steun vir die afdwing van Engels aan dié universiteit uitgespreek.

    In ‘n verklaring wat slegs in Engels uitgereik is, sê die groep dat Afrikaans tot ‘n mindere posisie saam met Xhosa afgetakel moet word en dat Engels tot die hooftaal verhef moet word:

    “Die keuse van Engels as die hooftaal van onderrig met ondersteuning vir Afrikaans en IsiXhosa is gegrond op die beginsels van sosiale geregtigheid en inklusiwiteit.

    Die besluit sal die universiteit die geleentheid bied om ‘n waarlik Suid-Afrikaans universiteit te word wat oop en toeganklik vir al die land se studente en personeel is, asook vanuit ander dele van Afrika en elders.”

    Die groep, waaronder verskeie dosente met Afrikaanse name, meen dat Afrikaans polities besmet is en dat Engels ‘n beter voertuig vir hul linkse ideologie is. Volgens hulle, sal die volslae verengelsing van Stellenbosch “die universiteit in staat stel om sy (Afrikaner-)verlede te bowe te kom”.

    Die groep sal op 30 November met die Stellenbosse Universiteitsraad vergader om sy voorstelle vir die snelle en onherroeplike verengelsing van die kampus te bespreek.

    Blykbaar is daar 62 professore en 60 doktore wat die verklaring ten gunste van versnelde verengelsing onderteken het. Onder hulle is prof. Magda Fourie-Malherbe, prof. Amanda Gouws (rubriekskryfster van Die Burger) en prof. Mohammad Karaan.

     

  • Univ. van Stellenbosch krabbel (voorlopig) terug oor verengelsingsplan

    Univ. van Stellenbosch krabbel (voorlopig) terug oor verengelsingsplan

    In die lig van oplaaiende verset en kritiek vanuit Afrikanergeledere het die Universiteit van Stellenbosch besluit om voorlopig sy onmiddellike verengelsingsplan op te skort. Tydens ‘n vergadering van die uitvoerende bestuur wat Sondag gehou is, is verklaar dat “ten minste die goedgekeurde minimum-taalaanbod in Afrikaans en in Engels in 2016 aan die Universiteit Stellenbosch (sal) geld. Die Afrikaanse aanbod sal nie afgewater word nie. Indien veranderinge aan die Taalbeleid in die vooruitsig gestel word, sal die proses volgens statutêre voorskrifte geskied.”

    Die georkestreerde veldtog teen Afrikaans aan Stellenbosch en alle ander universiteite is egter nog nie verby nie. Die enkele geluide wat die DA se Belinda Bozzoli gemaak het oor die “grondwetlike reg van Afrikaanssprekendes om onderrig in die taal van hul keuse te ontvang” is hewig deur sowel die EFF se Julius Malema as die anti-wit kleurlingmeningsvormer Eusebius McKaiser aangeval. In sy rubriek in die Independent-groep se koerante en op iol.co.za, vaar McKaiser teen Afrikaans uit en sê:

    “Afrikaans has a horrible history in our country, still labelled as the language of the oppressor by many people – even though it is the mother tongue of some of us who are black… This new language policy for Stellenbosch truly opens up the possibility of Afrikaans liberating itself from an odious socio-linguistic and political history.”

    Ook Max du Preez bepleit steeds die verengelsing van sy almal mater, die Universiteit van Stellenbosch, terwyl die renegaatakademikus en Boerehater Fanie Cloete op Netwerk24 beweer dat “Stellenbosch nog nooit Afrikaans was nie”.

    In die verklaring van die Universiteit van Stellenbosch wat gister uitgereik is, word daar gepraat van ‘n “versnelde Engelse aanbod” aanstaande jaar, asook onheilspellend vermeld:

    “Die feit dat die Taalbeleid as gevolg van statutêre riglyne nie voor die einde van 2015 verander kan word nie, moenie gesien word as ʼn instrument om Engelssprekende studente te benadeel nie.”

    Oor die benadeling van Afrikaanse studente word geen woord gerep nie. Die volledige verklaring van die universiteit se mediakantoor is hier te lese.

    Alles in ag genome, sal die Matiestaalstryd dus aanstaande jaar voortduur met die ekstreemlinkses van Open Stellenbosch wat nou bloed geruik het en ‘n volledig Engelse US wil sien. Hierin word hulle deur die Engelse media en die vernaamste Naspers-rubriekskrywers gesteun.

     

  • Dan Roodt: Afrikaans moet enigste ampstaal buite Natal word

    Dan Roodt: Afrikaans moet enigste ampstaal buite Natal word

    Soveel mense is besig om hulle tans oor die Afrikaanse taalkwessie uit te laat, wat blykbaar van die standpunt uitgaan dat alles in Suid-Afrika Engels moet wees. Selfs Julius Malema sou volgens Netwerk24 gesê het “dis PW wat uit die graf uit praat”, verwysende na pleidooie vir die “grondwetlike regte van Afrikaanssprekendes”. ‘n Aggressiewe, luidrugtige minderheid van politici en marxistiese akademici soos Kylie Thomas van Open Stellenbosch poog tans om Engels as universiteitstaal op die hele land af te dwing, net soos Engels die afgelope tweehonderd jaar as aaklige koloniale taal op ons almal afgeforseer is.

    Stel dit so: Ek is gatvol vir Engels. Hiermee wil ek nie sê dat Engels nie ook onder sekere omstandighede ‘n mooi en ‘n bruikbare taal kan wees nie. Hier op my rak het ek leeruitgawes van die versamelde werke van die meeste Engelse Romantiese digters soos Byron, Shelley, Keats en Wordsworth wat ek by my oorlede vader, ‘n stoere Afrikaner, geërf het. In Engeland en in die VSA is Engels ‘n nasionale taal en daar bestaan vele mense in daardie lande met wie ons goeie verhoudinge het. Hulle baklei kliphard teen dieselfde soort tirannie – anti-wit rassisme en politieke korrektheid – as ons, daarom is ons bondgenote.

    In Suid-Afrika het Engels egter ‘n onding geword wat mens met DDR-Duits of Sowjet-Russies moet vergelyk. Soos ek al dikwels gesê het: die Berlynse Muur het nog nie in ons land geval nie. En daardie muur van totalitarisme is ‘n Engelse muur, ‘n Milnermuur…

    Soos Leon Lemmer ook oor die naweek geskryf het:

    In werklikheid word Afrikaans deur baie meer mense as Engels as hulle moedertaal beskou. Afrikaans was (en is dalk steeds) in veel groter mate as Engels die verstaanbare gebruikstaal tot in die verste uithoeke van die land. Die taalsituasie was/is plaaslik soortgelyk aan dié in Namibië: die koloniale taal Engels is dié amptelike taal maar Afrikaans is die landstaal.

    Daarom is die korrekte en logiese reaksie op die huidige poging om Engels op die land af te dwing nie om “meertaligheid” – wat dit ook al mag beteken – te bepleit nie. Dis Engels teen Afrikaans, oftewel ‘n Engelse Suid-Afrika teenoor ‘n Afrikaanse Suid-Afrika. ‘n Minderheid radikale, kommuniste en koloniale veroweraars is besig om Engels as amptelike én landstaal op ons af te dwing, op kampusse, skole en elders, in die naam van hul meerderwaardigheid en heerssug. So dikwels verwys hulle na white supremacy of “wit heerssugtigheid” soos dit in Afrikaans vertaal word, maar hulle vergeet van Engelse heerssugtigheid wat ons al sedert 1806 ervaar en wat sedert 1994 ‘n siekte erger as MIV/Vigs geword het.

    Wim de Villiers en die Universiteit van Stellenbosch het 12 November ‘n absurde verklaring uitgereik waarin die volgende in die eerste paragraaf gesê word:

    Aangesien Engels die omgangstaal in Suid-Afrika is, sal alle onderrig by die Universiteit Stellenbosch in ten minste Engels gefasiliteer word om geen uitsluiting op grond van taal te verseker. Die Universiteit bly verbind tot die verdere ontwikkeling van Afrikaans en isiXhosa as akademiese tale.

    Kan ‘n universiteit, waar mense kwansuis in die praktyk van “navorsing” en ‘n ewewigtige omgang met feite opgelei word, so ‘n leuen versprei? Feit is: buiten Natal, is Afrikaans die “omgangstaal van Suid-Afrika”. Taalkundige studies bewys dat méér mense in die land Afrikaans as Engels verstaan. As Natal, wat tradisioneel ‘n Engelse kolonie was – maar selfs in Noord-Natal waar daar nog Voortrekkergrond bestaan, word Afrikaans gepraat – buite rekening gelaat word, is Suid-Afrika oorwegend Afrikaans! In groot dele van die ou Transvaal en Vrystaat, asook Noord- en Wes-Kaap, is Engels ‘n vreemde taal waarin geen onderrig of kommunikasie kán plaasvind nie.

    Ons beleef tans die ineenstorting van die Engelse onderwysstelsel wat ná 1994 met soveel fanatieke ywer deur die Kommunisteparty in ons land ingestel is. Slegs ‘n paar duisend Afrikaanse leerkragte wat in die vorige stelsel opgelei is, hou die land se onderwys nog min of meer aan die gang. Die tekens is egter daar dat die totale onderwysstelsel, sowel op skool as op universiteit, besig is om in duie te stort. “Leerlinge” verkry matriek sonder dat hulle kan lees of skryf of basiese maalsomme kan doen. “Studente” word van grade voorsien, sonder dat hulle eens ‘n behoorlike brief kan skryf, wat nog te sê om in die beginsels van logika en debat, asook die breë tradisie van beskaafde redevoering opgevoed te wees. Ons “graduandi” is “barbare met ‘n stuk papier” en die meeste van die tyd gedra hulle hul soos barbare deur openlike intimidasie en geweldpleging, brandstigting en vandalisme op dieselfde kampusse waar hulle veronderstel is om hul “Engelse opvoeding” te ontvang.

    Dis besonder gepas dat die minister van hoër onderwys voor wie Wim de Villiers, Jonathan Jansen, Ihron Rensburg en elke ander rektor ellendig kruip, insgelyks leier van die SAKP is. Die verengelsingsprojek in Suid-Afrika is ‘n kommunistiese projek. Al was Engels in die negentiende eeu ‘n Brits-koloniale taal wat in die administrasie en uiteindelik in die konsentrasiekampe van 1900-1902 op ons afgedwing is, het dit in 1994 met die bankkrotskap van Oos-Europese kommunisme die enigste grashalm geraak waarna Suid-Afrika se Rooi Rooinekke angsvallig reik. Engels verteenwoordig vir hulle mag.

    As ek praat van Rooi Rooinekke, dan dink ek veral aan daardie verloopte Afrikaners (soos Bram Fischer), Engelse (soos John Harris van die stasiebomfaam) en Lithause Jode (soos Joe Slovo en Ronnie Kasrils) wat geen leuen, terreurdaad of gekonkel sou ontsien om hul nuwe Engelse goelag in ons mooi land tot stand te bring nie.

    Daar bestaan geen praktiese oorweging of morele reg vir die voortbestaan van Engels in ons land, buiten in Natal nie. Tydens Republiekwording in 1961 wou Natal afstig en selfs tans sou die land van ‘n groot deel van sy probleme ontslae raak as hy dié koloniale provinsie met sy Engelse, Zoeloes en Indiërs aan hul eie lot oorlaat. Immers is Jacob Zuma en sy uitgebreide familie almal Natallers! Natal is die Engelse parasiet wat minder as 16% van ons Bruto Nasionale Produk lewer, maar tans die land regeer en sy taal op ons afdwing! Naas Wits en die Universiteit van Kaapstad, waar die Lithause invloed tradisioneel sterk was, het die “Britse” Universiteit van Kwazulu-Natal insgelyks sy kwota fanatiese radikale en kommuniste opgelewer. Sedert 1994 verkeer Natalse Indiërs ook op die voorpunt van die oorlog teen Afrikaans, ‘n taal wat hulle as “oorbodig” beskou, synde geen lingua franca in hul tuisprovinsie, Natal, of in hul land van herkoms, Indië nie.

    Anders as Engels, is Afrikaans geen koloniale taal wat vanaf Europa op ons afgedwing is nie. Soos wat die Vryburgers aanvanklik in 1657 op hul eie grond begin boer het, het hul volkstaal natuurlikerwys in die Kaap al verder en verder versprei en is merendeels sonder dwang deur ander inheemse groepe soos die Khoi-San as voertaal aangeneem. Later in die negentiende eeu is Afrikaans deur die Groot Trek na die binneland versprei. In die Boererepublieke was Afrikaans die omgangstaal en veral in die Transvaal is geen Engels in die administrasie gebruik nie.

    Laasgenoemde is ‘n belangrike punt, want selfs toe ons deur Brittanje in 1902 verower is, het artikel 5 van die Vrede van Vereeniging bepaal dat die “Dutch language” (waarby Afrikaans inbegrepe is) in “openbare skole in die Transvaal en die Oranjerivierkolonie waar ouers dit verkies” onderrig sou word, asook dat dieselfde taal “in die geregshowe” toegelaat sou word.

    Dít wat ons nou aanskou, verteenwoordig die terugdraai van die horlosie na tegelykertyd, ‘n soort oerkolonialisme van die vroeë negentiende eeu en die beginsel van “mag is reg”, asook die sosiogeniëring van die Oos-Europese goelag-tipe. Deur dwang en geweld moet “een Engelse nasie” uit die diverse etniese en kultuurgroepe in Suid-Afrika gesmee word.

    FW de Klerk is ‘n hond en ‘n verraaier wat net die doodstraf verdien. Pleks van “te onderhandel”, het hy gemeensaak met Joe Slovo en sy fanatieke Oos-Europeërs, Lithauers, Natalse Indiërs en Engelse marxiste gemaak om ons van ons nasionale kultuur te beroof. Nie net ons kultuur nie, maar selfs ons lewens: ons volkslewe wat moeisaam oor eeue hier tot stand gekom het, dog ook: ons fisieke lewens wat daagliks deur moord, verkragting en roof vernietig word.

    Die Kaap is in 1806 vir die tweede keer deur Brittanje beset, terwyl die Transvaal en Vrystaat in 1902 weereens deur die Britse Ryk verower is. Gee dit die Rooi Rooinekke die reg om hul taal op ons af te dwing? Nee, en nogmaals nee! Tydens die twintigste eeu het Afrikaners getoon dat hulle geensins hierdie verowering aanvaar nie. Ons was die eerste antikoloniale stryders; selfs Lenin het dit erken. Oor die afgelope eeu het ons Afrikaans as nasionale taal ontwikkel en uitgebou tot die grootste kultuurtaal wat daar nog in Afrika bestaan het, as alternatief vir Engels wat grotendeels in Natal en enkele voorstede van Johannesburg en Kaapstad gepraat is.

    Maar steeds word die veroweringsargument en “mag is reg” aan ons opgedwing! Ná FW de Klerk en Roelf Meyer se laakbare kapitulering aan die bebrilde “generaals” van Umkhonto we Sizwe soos Joe Slovo of Ben Turok, word die argument elke dag gestel dat Afrikaners deur die “progressiewe” (‘n eufemistiese term vir “kommunistiese”) magte verower is. Terloops, is ek dalk onbillik om Lithaue die skuld te gee. Turok is in Letland gebore, ook ‘n Oosseestaatjie en voormalige kommunistiese land wat net langs Lithaue geleë is.

    Ons is dus drie keer verower: in 1806, in 1902 en in 1994. Daarom moet ons nou Engels as landstaal, asook enigste taal van hoër onderwys – en binnekort alle onderwys – aanvaar.

    Sedert die Tweede Wêreldoorlog is die veroweringsreg egter nie meer geldig nie. Die territoriale integriteit van alle state moet eerbiedig word, volgens die Handves van die Verenigde Nasies wat universeel aanvaar is. Net so min as wat Brittanje vandag die reg het om ons in te val en die Engelse taal op ons af te dwing, het Slovo en ander Oos-Europeërs die reg om ons deur middel van terreur – wat in elk geval ‘n internasionale misdaad is – aan te val en agterna Engels op ons af te dwing.

    Wat die hele land – met die uitsondering van Natal – betref, was Afrikaans of die vorm daarvan waarna ook in vorige eeue as “Nederlands” of “Kaaps-Hollands” verwys is, die regs- kerklike en opvoedkundige taal. In die noorde van die land is dit maar eers ná 1902 dat Engels hoegenaamd amptelike status verkry het: deur die loop van ‘n geweer en oor die lyke van die kinders en vroue in die konsentrasiekampe.

    Net so min as wat die Engelse “taalreg” in dié land deur verowering gevestig kan word, kan dit deur verskeie pogings tot volksmoord – waarvan die huidige maar die jongste in ‘n hele reeks is – gevestig word.

    Ek praat namens alle Afrikaners as ek sê dat ons nooit ondergeskiktheid teenoor die Engelsman, die Lithauer, die Xhosa, die Zoeloe, of wie ook al, sal aanvaar nie. Ook en veral nie die ondergeskiktheid van ons suiwer Germaanse kultuurtaal, Afrikaans, teenoor ‘n kreoolse bastertaal soos Engels wat deels Germaans en deels Latyns is nie. Ons gee nie om of die Franse, Duitsers, Nederlanders, Skandinawiërs of wie ook al Engels bo-oor hul eie tale as “internasionale taal” aanvaar nie. As daar een taalgroep op dié planeet is wat Engelse oorheersing totaal en al verwerp, is dit die Afrikaanse taalgroep! Op Stellenbosch, in Pretoria of waar ook al.

    Selfs al is dit de facto waar dat ons verower is of deur verraderlike miskruiers van sg. “leiers” tot die status van “verowerdes” verdoem is, verbied die verskeie Geneefse konvensies steeds dat die veroweraar die kultuur van die verowerdes uitwis. Artikel 49 van die Vierde Geneefse Konvensie verbied insgelyks die veroweraar om tot “bevolkingsoordragte” (“population transfers” in die Engelse weergawe) oor te gaan:

    Individual or mass forcible transfers, as well as deportations of protected persons from occupied territory to the territory of the Occupying Power or to that of any other country, occupied or not, are prohibited, regardless of their motive. … The Occupying Power shall not deport or transfer parts of its own civilian population into the territory it occupies.

    Umkhonto we Sizwe, die SAKP se terreurmag, het ooreenkomste met Robert Mugabe en ander totalitêre leiers gesluit. Verbaas dit daarom dat ‘n deel van die Zimbabwiese bevolking na ons land deur bevolkingsoordrag gebring is, sodat die land verder verengels kon word?

    Op ‘n kleiner skaal, is Umkhonto we Sizwe besig met “bevolkingsoordrag” na Afrikaanse universeite met kultuurmoord en volksmoord (daar is geen regstegniese onderskeid tussen die twee nie) as oogmerk.

    Die 1996-Grondwet, wat nooit aan ‘n referendum onderwerp is nie, is so swak deur Roelf Meyer en sy idiotiese medeverraaiers onderhandel dat niemand kop of stert kan uitmaak van die taalartikels daarin nie. Suid-Afrika beskik oor “elf amptelike tale”, maar slegs een “omgangstaal” – in die woorde van die Universiteit van Stellenbosch – en slegs Engels word op amptelike dokumente en in wetgewing gebruik. Waarskynlik het Idi Amin se Uganda ‘n meer konsekwente grondwet en taalbeleid gehad!

    Aangesien geen Afrikaner, behalwe een of twee “gekooptes” ooit tot die 1996-grondwet ingestem het nie, moet ons ons op die Verdrag van Vereeniging (1902), asook die British South Africa Act (1909) en die Ampteliketalewet (1925) verlaat. Elkeen van daardie dokumente, waarvan twee deur Brittanje opgestel is, gee ten minste gelyke status aan Afrikaans. Waarom sou ons tans met minder tevrede wees? Omdat ‘n klompie Lithauers met die hulp van die Oos-Duitsers en die Sowjet-Russe bomme in ons stede kom stel het, op dieselfde wyse as wat terroriste enkele dae gelede ‘n skrikbewind in die Franse hoofstad, Parys, gevoer het.

    Ons verwerp terreur en taaloorheersing met dieselfde mate van minagting. In Suid-Afrika was Engels nog altyd by uitstek die taal van die terroris, die lasteraar, die beswadderaar en volksmoordenaar. Kennelik bestaan daar inwoners van dié land – gelukkig ‘n minderheid – wat Afrikaans en ons nasionale tradisie hartstogtelik haat. In hierdie tye – net soos voorheen in die geskiedenis – het hulle ‘n soort taaloorlog teen Afrikaans verklaar.

    Laat ons dit vandag ewe hartstogtelik aan die Rooi Rooinek met sy dik Lithause bril stel: Alvorens u Afrikaans in dié land uitwis, sal u elkeen van ons eers moet doodmaak. Sekerlik broei die obsessie om alle Afrikaners te wil uitmoor in die patologiese geeste van Suid-Afrika se Anglo-kommuniste en “internasionaliste”. Maar anders as die groter Anglo-Amerikaanse Ryk, beskik hulle kwalik oor die vermoë om hul doodsvonnis op ons moedige klein volk te voltrek. Ook nie die doodsvonnis wat die afgelope dae oor Afrikaans by Stellenbosch uitgespreek is nie.

    PW Botha se naam eggo die afgelope week of twee deur die land, ironies genoeg. Hy het aan ons die begrip van die “totale aanslag” oorgedra, maar waarskynlik was hy te naïef om te verstaan juis hóé totaal en totalitêr die aanslag uiteindelik sou word, tot hier waar dit elke aspek van ons kulturele en opvoedkundige lewe sou raak.

    Die taaloorlog is verklaar. Ons was nog altyd verdraagsaam teenoor elke taal ter wêreld, Engels daarby ingesluit. Dieselfde kan nie van die “Engelse alliansie” in Suid-Afrika gesê word nie. Hulle was nog altyd kwaadwillig, haatdraend, onverdraagsaam. Wanneer Engels soos tans die voertuig vir totalitarisme, asook volks- en kultuurmoord word, moet ons dit verwerp en terugdryf tot in Natal van waar dit oor die Drakensberge gekom het ons te bedreig en te versmoor. Die aggressie kom nie van ons nie, maar van die anglomane wat soos ‘n trop hiënas nou bloed geruik het en finaal alles voor die voet wil doodbyt.

    Laat ons teen Engels opstaan soos ons voorouers teen die Britse Ryk opgestaan het en soos ons jong seuns aan die grens teen Kuba, Rusland en Oos-Duitsland geveg het. Die “Engelse mag” wat hom tans in sy oorheersing en sy hegemonie verlekker, mag binnekort verras word deur die staalharde wil van elke ware Afrikaner om geen duim vir sy taal toe te gee nie.

    Afrikaans verteenwoordig ons laaste stukkie grondgebied wat ons nie durf prysgee nie. Engels is die dood self, juis daarom word dit ‘n “doodsetertaal”* (killer language) genoem. “Meertaligheid” is ‘n illusie en het nog nooit in Suid-Afrika bestaan nie. Dit was nog altyd net ‘n stryd tussen Engels en Afrikaans, met die oorwinning wat tans deur Engels verklaar word.

    Engels hoort in Natal. Of dalk oorsee. Nie langer in u en my aangesig nie. Weens die onverdraagsaamheid van Engels en Engelsgesindes, moet Afrikaans die enigste amptelike taal van ‘n herrese Afrikaanse Republiek word waarin onderontwikkelde minderheidstale soos elders ter wêreld met verdraagsaamheid behandel sal word. Ons is siek en sat vir die selfvoldane aggressie en meerderwaardigheidsindroom van Engels. “Engelse heerssugtigheid”, inderdaad.

    Om dit pront te stel: Laat Engels in sy swernoot vlieg!

    * Dié neologisme, ontleen aan die Skotse skryfster van die Harry Potter-boeke, sal my vergun word.

  • Puk-studente beskerm Totius-beeld

    Puk-studente beskerm Totius-beeld

    Lede van die drukgroep Reform PUK eis nou om direk met die Noordwes-Universiteit se raad te skakel rakende hul klagtes.

    Dit volg na ’n massavergadering deur lede van die Reform PUK-groep waar hul visekanselier, Dan Kgwadi, Dinsdag uitgejou het en gesê het dat hy nie antwoorde op hul vrae gebied het nie.

    Kgwadi het terugvoer gelewer oor die memorandum van griewe wat verlede week aan hom oorhandig is, waar Reform PUK onder meer kla oor die universiteit se taalbeleid, tolkdienste en hoë klasgelde.

    Hy het gesê dat die universiteit kennis neem van hul ongelukkigheid, en dat die universiteit se bestuur dit sal aanspreek.

    Kgwadi het egter bygevoeg dat dit onmoontlik en onprakties is om binne enkele dae hierdie probleme te probeer oplos.

    Spanning het hoog geloop toe swart studente ‘n beeld van die Afrikaanse digter Totius wou vandaliseer.

    Ná die vergadering met Kgwadi, waar die kwessie van die standbeeld bespreek is, het ‘n groep wit studente die beeld omring in ‘n poging om dit te beskerm.

    Swart studente het hulle deurentyd gekoggel.

    NWU se woordvoerder Professor Johannes Froneman het bevestig dat daar wit studente die standbeeld beskerm en dat swartes daarna die aftog geblaas het.

    Verlede week het die opstokers ‘n memorandum aan die bestuur van die universiteit oorhandig en hulle gevra om te reageer teen 20 Oktober.

    Eise in die memorandum sluit in die verwydering van die Totius-beeld, die verandering van die toelatingsbeleid, die hervorming van die SR en dat alle lesings in Engels aangebied moet word by die instansie.

  • Dan Roodt: Ja, Koos, die (konformistiese) Afrikaner se denke is bankrot

    Dan Roodt: Ja, Koos, die (konformistiese) Afrikaner se denke is bankrot

    Onlangs het Koos Kombuis ‘n rubriek gepubliseer met die titel Is ons denke werklik so bankrot? Ek wil graag daarop antwoord, nie net omdat hy verkeerdelik na my en Steve Hofmeyr as “wit nasionaliste” verwys nie, maar ook omdat ek sy aanvoeling dat “ons denke” bankrot is, wil beaam. Hoeveel onse in jou pond Koos? kan mens tereg vra. Vir seker sluit ek nie myself en die res van die PRAAG-rubriekskrywers en nog minder vir Steve Hofmeyr by dié “onse” met bankrotdenke in nie.

    Ten eerste wil ek vir Koos Kombuis reghelp met sy ontnugtering. Hy skryf:

    Dit lyk asof al die kulturele bastions wat ons probeer bou het om die chaos buite te hou, vanaf die eng denke van die N.P. tot die droom van ’n eenheid bo alle rasgrense heen, meteens ’n dilemma ervaar wat vergelykbaar is met die Springbokke ná hul rampspoedige wedstryd teen Japan verlede maand.

    Morele, strukturele en selfs geestelike bankrotskap.

    Die droom van ’n “reënboognasie” is vervang deur die retoriek van die revolusie. Apartheid is terug in nuwe gedaantes.

    In kort: hoe verder die spekter van wit nasionalisme verdwyn in die verlede in, hoe harder word die tromgeslag gehoor van ’n nuwe gedagtestroom: swart nasionalisme.

    Natuurlik moet alle regdenkende Suid-Afrikaners enige vorm van nasionalisme verwerp.

    Onmiddellik wil ek vra: Moet “alle regdenkende Suid-Afrikaners” insgelyks Engelse en Suid-Afrikaanse nasionalisme – wat deesdae een en dieselfde ding is – verwerp? Want die ekstreemlinkse Engelse (en Jode) is ooglopend triomfantelik en nasionalisties oor hul “oorwinning” oor Afrikaners. Die stryd om beheer oor swart opvoeding en media wat al sedert die koms van die Britse sendelinge woed, is oënskynlik deur hulle gewen. Dis waaroor die sogenaamde “opstand teen Afrikaans” in 1976, wat deur die Anglikaanse Kerk, asook The Star en The Rand Daily Mail, georganiseer en georkestreer is, óók gegaan het.

    In die roes van hul nuutgevonde oorheersing binne ons demokratuur – ‘n mengsel van demokrasie en diktatuur – stook hulle gedurig die revolusie. Die “transformasie” van Suid-Afrika wat hulle verlang, word in al hoe radikaler terme geskilder. Kennelik verteenwoordig die radikalisering van die demokratuur – nou met minder demokrasie en meer diktatuur – vir Koos en baie ander wat in die skadu van die Helderberg op Stellenbosch grootgeword het, ‘n verrassing. Diegene van ons wat in Johannesburg opgegroei en die radikale, Engelse beweging by Wits en elders van naderby leer ken het, is eerder verras dat Suid-Afrika nie reeds veel nader aan sy Zimbabwaanse (om nou die pragtige Nederlandse adjektief te gebruik) eindpunt gekom het nie.

    Koos verwys na “die eng denke van die N.P.”, maar is dit nie presies waarmee hy besig is nie? Beleef ons nie nou juis wat die N.P. in sy terminale fase vir ons wou bewerkstellig nie? Immers is Roelf Meyer, F.W. de Klerk, Leon Wessels, Renier Schoeman en die res van die N.P. tot die Engelse neomarxisme van ‘n multikulturele demokratuur bekeer! Die drie wesentlike elemente van Marx, Engels en Lenin se politieke denke is die volgende:

    • die nastreef van ‘n maatskaplike omwenteling of revolusie;
    • wat gelei word deur die “voorhoede van die werkersklas” en;
    • wat ná die staatsgreep ‘n “diktatuur van die proletariaat” sal vestig.

    Al drie hierdie elemente is reeds in Suid-Afrika verwesenlik. Die ekstreemlinkse Engelse en Jode was die “voorhoede” wat met ‘n kombinasie van stedelike terreur en propaganda vir ons die revolusie gebring het. Die diktatuur van die proletariaat of die massa is ook reeds gevestig. Vandeesweek het ons by Wits gesien hoe selfs dié eertydse sitadel van marxistiese Boerehaat en “progressiewe denke” die knie moes buig voor ‘n skare wat die administrasiegebou, Senate House, beset het. Die “voorhoede” en die massa baklei tans oor die mag, hoewel die “voorhoede” bly in beheer van dít wat die Franse marxis, Louis Althusser, die “repressiewe staatsapparaat” genoem het: die weermag, die polisie en ander veiligheidsdienste. By enige marxistiese revolusie is die massa of die voorhoede bloot die instrument wat die voorhoede se finale oorheersing en magsgreep moet bewerkstellig.

    Waarom is die Broederbond, die N.P., die N.G. Kerk en elke ander belangrike instelling so maklik tot die revolusie bekeer? Juis vanweë die bankrotskap van hul denke! Terugskouend het F.W. de Klerk en die res van die N.P. aan Joe Slovo, Ronnie Kasrils, Ben Turok en hul figurant Nelson Mandela oorgegee omdat hulle nie werklik verstaan het met wie en waarmee hulle te doene gehad het nie! De Klerk en sy broer Wimpie was produkte van die PUK waar dans tot redelik onlangs verbode was en die werke van Marx en Engels, asook die geskrifte van Harold Wolpe, Joe Slovo, Ruth First en ander, seker dieper in die doofpot gesteek is as Wimpie se seksuele skandes by die meisieskoshuis waar hy eens koshuisvader was. Praat van wolf skaapwagter maak!

    Elke dag as ek die Afrikaanse koerante of hul aanlynoorblyfsels lees, kom ek onder die indruk van die volslae naïwiteit van ons mense, hul gebrekkige begrip van internasionale politiek, maar veral die enorme leemte in hul opvoeding as dit kom by die Europese denktradisie wat steeds in ‘n hoë mate die gang van globale politiek bepaal. In Frankryk, Nederland, Swede, Duitsland en ander lande heers daar tans ‘n intense debat oor kultuurkonflik wat deur die sg. “migrante” verhewig word. Europa ontdek nou die problematiek waarmee Verwoerd en sy tydgenote destyds geworstel het, dié van ‘n multiëtniese samelewing met diepgewortelde kultuurverskille. Pleks daarvan dat Afrikaanse skrywers, intellektuele en politici egter op gelyke voet hieraan deelneem, is hulle tjoepstil. Hulle probeer Slovo en Mandela se revolusie ter wille wees! Oor die enkele interessante idees en politieke insigte wat ons mense oor die jare ontwikkel het, het hulle geheueverlies, of verkies om glad nie daarvan kennis te neem nie omdat dit teenstrydig met die heersende Slovoïsme sou wees.

    Mandela was nooit opreg in enigiets wat hy gesê het nie. Sy sogenaamde “versoenende uitsprake” is gemaak in ‘n tyd toe die ANC-SAKP nog nie volkome beheer oor die weermag en polisie gehad het nie. Hy was ‘n kulkunstenaar wat die revolusionêre broodnodig gehad het om hul staatsgreep te verstewig. Die paragraaf van Mandela wat Koos aanhaal, is in elk geval al tot vervelens toe aan ons deur die hoofstroommedia opgedring en dit is sinneloos. Geen grondwet op aarde kan die oorheersing van ‘n etniese minderheid verhoed nie, tensy dit dalk in Kanada is. Maar in alle veeltalige Westerse lande soos Kanada, België of Spanje waar daar min of meer billik met die regte van verskillende taal- of etniese groepe omgegaan word, geskied dit vanweë die dreigement van selfbeskikking en onafhanklikwording van die minderheidsgroep. Dis ‘n hele debat op sigself en ek laat dit daar.

    Terug na “ons” intellektuele bankrotskap, waarvan ek myself en ‘n klein groepie andersdenkende Afrikaners uitsluit. Ons is nie deur die wierook van die demokratuur om die bos gelei nie. Die SAKP en sy “voorhoede” van “progressiewe denkers” en hatige revolusionêre verdrukkers was nie aan ons onbekend nie. Trouens, my eie vader het op dieselfde tydstip as Yossel (Joe) Slovo aan Wits gestudeer in ‘n tyd toe een derde van die studente op dié Engelse kampus Afrikaners was en daar reeds ‘n felle politieke stryd in aanloop tot die 1948-verkiesing gevoer is. Ons het as’t ware saam met die revolusionêre “voorhoede” grootgeword. Al was ons by tye hoe liberaal of hoe afvallig van die hoofstroom- Afrikanerkultuur, sou ons nooit die fout gemaak het om soos die N.P. ons vertroue in die revolusie te plaas nie. My liewe hemel, het die Afrikaner in 1994 dan niks geweet nie? Het hy nie Solsjinitsin gelees, of selfs Arthur Koestler of Albert Camus oor die “Rooi Kerk” nie? Die Franse intellektuele wat in die sewentigerjare verdoemende kritiek op marxisme en kommunisme gelewer het, het in die laat sewentigerjare selfs die voorblad van die Amerikaanse tydskrif Time gehaal. Het “ons” – Koos Kombuis se “ons” – nie daarvan kennis geneem nie?

    Interessant genoeg laat weet Leon Lemmer vir my per e-pos nie te lank gelede nie dat hy reeds in 1980 op ons destyds aweregse tydskriffie Taaldoos – waarin Koos Kombuis destyds ook gepubliseer het – ingeteken was. Vandag hier op Praag herinner Lemmer ons aan ‘n brokkie deur Jaap Steyn dat Verwoerd in 1941 die voorstel gemaak het dat Afrikaans die enigste amptelike taal van Suid-Afrika moes wees. Vandag is Engels die enigste amptelike taal. Maar die feit dat ‘n klein groepie van ons al dekades lank en ondanks die revolusie wat die land – en die wêreld, as ons dink aan die skipbreuk van Oos-Europese kommunisme – intussen deurgemaak het, steeds konsekwent pro-Afrikaans en anti-kommunisties in ons denke gebly het, verskaf darem ‘n sprankie hoop dat nie almal se denke “bankrot” is nie.

    Daar is net een stukkie waarheid in Koos Kombuis se kommentaar en dit is dat swart nasionalisme in Suid-Afrika ‘n “pseudo-beweging” is. Net soos elke bankrot Afrikaland deur ‘n groter moondheid of “donateur” (deesdae veral China) gemanipuleer word, só staan daar agter elke “swart nasionalis” ‘n blanke marxis of organiseerder of geldskieter. Waarskynlik het Malema nog nooit ‘n sent van enige van sy ondersteuners in die lokasie (“kasi” is seker die meer polities korrekte spelling, soos die SABC dit gebruik) ontvang nie. ‘n Beweging soos die EFF ontstaan nie uit die niet of “spontaan” nie. Politiek kos geld, baie geld. Sekere elemente van die “voorhoede” beskou dit egter as in hulle belang om ‘n figuur soos Malema te befonds, aan te praat, publisiteit te gee en van allerlei logistieke steun te voorsien.

    Koos Kombuis het ook nie gelyk as hy meen dat ek en Steve Hofmeyr “wit nasionliste” is nie. Ek kan nie vir Steve praat nie, maar nêrens het hy nog ooit ‘n oproep gedoen dat “die witmense van Suid-Afrika” teen ander rasse moet saamstaan, op die manier waarop sommige Amerikaners dit doen nie.

    Afgesien van die rol van marxistiese ideologie, verskaf taal die sleutel om Suid-Afrika te verstaan. Koos Kombuis ly aan die Stockholmsindroom as hy dink dat Steve Hofmeyr vir Blade Nzimande of Panyaza Lesufi sou “uitlok” om teen Afrikaners en Afrikaans op te tree. Het ons ooit die Engelse in die negentiende eeu uitgelok? Nietemin het die Britse koloniale owerheid alles in sy vermoë gedoen om ons taal te onderdruk en kort ná 1902 is dit deur Milner voortgesit.

    Die probleem is dat Afrikaans en Afrikaners in die weg van die revolusie staan. Dit is deel van die doktrine van die SAKP wat reeds in die 1950’s aangeneem is dat Engels die enigste landstaal moet wees en dat die totale bevolking geassimileer moet word in een Engelstalige proletariaat wat deur die Party en die voorhoede gelei sal word. Die Katalaanse akademikus en politikus Alfred Bosch het ‘n skerpsinnige opstel oor die “ANC se konsep van nasie” geskryf en bevind dat Joe Slovo die kern daarvan verwoord het toe hy gesê het:

    “Suid Afrika is nie ‘n veelrassige land nie: dis ‘n nasie-in-wording… Ons weet baie goed wat ‘veelvolkery’ beteken. Dis ‘n uitgeslape manier om nasionale heerskappy te behou… Ons kan geen uitgebreide of berekende voorstelle aanvaar wat ‘n ‘veelvolkige’ raamwerk in stand hou en wat ‘n verbrokkelde nasionale identiteit en daarmee saam wit rassisme, beskerm nie” (M. Van Diepen, 1988, p. 148).

    In sy liedjie oor Koos de la Rey, geskryf deur Sean Else, het Bok van Blerk gesing:

    Want my vrou en my kind
    lê in ‘n kamp en vergaan,
    en die Kakies se murg loop oor
    ‘n nasie wat weer op sal staan.

    Om dit na die hede te transponeer, kon hy net sowel gesing het:

    Want my vrou en my kind
    lê tuis in angs en vergaan,
    en die kommunis se murg loop oor
    ‘n nasie wat weer op sal staan.

    Nie net die kommunistiese revolusionêr nie, maar ook sy handlanger, die grootkapitalis wat in radikalisme en revolusie ‘n manier sien om deur korrupsie en die koop van mag en invloed sy rykdom te vergroot, is ons vyand. Alles wat die Afrikaner geskep en ontwikkel het, soos Eskom, Telkom, Sasol, Transnet, die poskantoor, die munisipaliteite, om nie van die boere se grond te vergeet nie, sal nog op ‘n groot bankrotveiling verkoop word. Grootkapitaliste lek reeds hul lippe daarvoor af.
    Daarom lei die Afrikaner se bankrotdenke onvermydelik tot sy finansiële en maatskaplike bankrotskap.

    Onlangs lees ek in Rapport oor die huidige “studenteopstand” by Wits wat binne die verband van Suid-Afrika se “klassestryd” deur ene Claudi Malovich ontleed word (“Die anatomie van studenteprotes: Wat die Wits-protes oor ons samelewing sê”). Dis byna lagwekkend! Die spook van Karl Marx en sy volgelinge preek nou vir ons vanuit die “konserwatiewe” N.P. se eertydse koerant en Sondagmondstuk.

    Plus ça change, plus ça reste la même chose, soos die Franse sê. Hoe meer dinge verander, hoe meer bly hulle dieselfde. Ek verstout my om te sê dat dieselfde groepering of dampkring wat vir die Anglo-Boereoorlog verantwoordelik was – ‘n paar grootkapitaliste in Londen en Johannesburg, asook Kaapse politici – vandag steeds poog om Afrikaans en, soos Joseph Chamberlain dit gestel het, “die laaste oorblyfsels van Afrikanerisme in Suid-Afrika uit te roei”.

    Internasionaal heers daar ‘n bedreiging vir alle blankes en ons sou dom wees om dit heeltemal te ignoreer. Maar in Suid-Afrika moet ons veral nie wit nasionaliste wees nie, want dit sal ons verhoed om “die mag agter die troon” raak te sien. Die swartman as sodanig is nie ons vyand nie; sedert die Voortrekkers se dae werk ons met bepaalde swart stamme saam, sluit ooreenkomste met hulle en verskaf bepaalde dienste en ontwikkelingshulp aan hulle in ruil vir hul goedgesindheid en neutraliteit in die groter stryd om beheer oor Suid-Afrika wat al 200 jaar of langer woed.

    Nie net is die Afrikaner tans te swak om enige voordeel vir ‘n ander groep te hê nie, maar FW en Roelf Meyer het ook ons laaste oorblywende swart bondgenote in die vroeë negentigerjare in die rug gesteek. Geen selfrespekterende swart leier sal ooit weer ‘n Afrikaner vertrou nie, danksy die optrede van sogenaamde “Afrikanerleiers” in die onlangse verlede.

    Wat Koos Kombuis uiteindelik bepleit, is ‘n Fukuyama-agtige “einde van die geskiedenis”. Hy hoop dat die geskiedenis in 1994 geëindig het en dat ons vyande almal soos mis voor die son verdwyn het. Daarom bestaan daar nou die moontlikheid van ewigdurende samesyn in ‘n “nie-rassige utopie”. Suid-Afrika is egter tans meer rasbewus as ooit onder sogenaamde “apartheid”.

    Die hoofkarakter in James Joyce roman Ulysses sê ook iewers aan die begin, verwysende na Ierland: “Die geskiedenis is ‘n nagmerrie waaruit ek graag sou wou ontwaak.” Oral waar Engelse bedrywig was, het hulle sulke “nagmerries” geskep.

    Ongelukkig vir Koos Kombuis en baie ander Afrikaners wat gedink het dat die geskiedenis of die stryd nou tot stilstand gekom het, of dat die nagmerrie daarvan “opgehou” het, is so iets onmoontlik. Paul Kruger het die ontdekking van goud in die Transvaal as ‘n vloek beskou, want hy het besef dat dit afguns en konflik sou veroorsaak.

    Net so het Afrikanerregering in die twintigste eeu rykdom en welvaart geskep, wat verdere afguns en gierigheid veroorsaak het. Slegs wanneer die laaste Afrikanerbate ingepalm is, sal die konflik ophou, indien ooit. Want solank as wat ons oor die vermoë beskik om steeds die Afrikaanse taal en kultuur te bedryf, tesame met voortreflike skole en kampusse, sal daardie jaloesie oor ons aangewakker raak, al oorhandig ons elke ander ding wat ons besit, elke huis, plaas of voertuig. Selfs al gaan die hele Suid-Afrika tot niet en poog ons agterna om dit weer te herbou, sal dit vyandskap en nydigheid ontlok; lees maar Joseph Conrad se grootste roman, Nostromo, oor ‘n fiktiewe Suid-Amerikaanse kolonie waar ‘n Britse erfgenaam probeer om ‘n silwermyn weer aan die gang te kry.

    Ongelukkig is ons in ‘n alles-of-niks-stryd vasgevang. Óf ons gaan heeltemal ten gronde, óf ons doen iets daaraan en begin opstaan soos ons voorouers soveel male vantevore gedoen het.

    Steve Hofmeyr het nog nooit “alle swartmense voor die voet af(ge)maak as minderwaardige halfmense” nie. Net so is dit wensdenkery om te dink dat die Afrikaner se legio vyande, noudat hulle die hef in die hand het, gaan ophou om ons te kasty. Inteendeel, “ons” onkunde en apatie maak die roofdierinstink in hulle wakker en lei tot die tipe magswanbalans en oorheersing wat die Suid-Afrikaanse demokratuur tans kenmerk.

    Anders as in jou Stockholmsindroomlogika, Koos, is dit nie Steve wat die toenemende revolusionêre klimaat aanhits nie, maar jy en ander wat nie die werklikheid van ons geskiedenis en die land se etniese en talige dinamiek in die oë wil kyk nie. Een of ander tyd word elke lekkergeloof of drogredenasie egter aan die toets van die werklikheid onderwerp. Die pessimistiese toon van jou rubriek sê reeds vir my dat die “reënboogteorie”, wat ‘n tydelike foefie van die vyand was – terwyl hy besig was om die weermagmagasyne en die polisiestasies oor te neem – aan skerwe lê.