Kategorie: Internasionale nuus

Die sentrum-regse Frankfurter Allgemeine Zeitung skryf:

“Die moord van ‘n ambassadeur in Libië en die aanvalle op die Amerikaanse diplomatieke missies in ander Arabiese lande sal seker die skeptisisme wat meer as ‘n paar Amerikaners teenoor Moslems voel en die politieke veranderinge wat deur die Arabiese revolusies teweeg gebring word, versterk. Die diepe Amerikaanse oortuiging lui dat mense van slawerny en diktatorskap bevry moet word, en dan sal demokrasie en ‘n mark-ekonomie ontwikkel min of meer soos hul eie. Dié geloof is tot as verbrand deur die vuur van Irak. ‘n Feit wat akademici en histories ingeligte diplomate altyd geweet het, kan nou waargeneem word in die hele Arabiese wêreld: Diep ingeburgerde kulturele houdings verander nie net omdat een politieke regime vervang word met ‘n ander nie. In die lang bouproses ‘n demokratiese samelewing, is dit nie moontlik om net stadiums oor te slaan nie”.

Die linkse Berliner Zeitung skryf:

“Vier jaar gelede, het Obama belowe om versoening te soek met die Moslem wêreld. Nou is dit te betwyfel of hy daarin geslaag het. Die VSA en sy Europese bondgenote moet nou hulself afvra hoeveel steun hulle steeds geniet in die lande van die Arabiese Lente.”

Die sentrum-linkse dagblad Süddeutsche Zeitung skryf:

“Sedert die Arabiese Lente uitgebreek het, is daar baie moeilike oomblikke in die verhoudings tussen Amerika en die Arabiese volke, maar min so delikaat soos hierdie een. Amerika het skaars invloed in die streek, en word nou gekonfronteer met anti-Amerikaanse sentiment in plekke waar daar nie meer diktators in beheer is nie. Hulle wat gelyktydig Amerika gebruik en verag is besig om invloed te kry.

“Midde-Oosterse beleid is ‘n ondankbare taak vir Amerika, maar vir presies hierdie rede – en ten spyte van die verkiesingsveldtog, sal dit onverstandig wees om olie op die vuur te gooi. Die feit dat President Obama wapens en soldate na Libië ontplooi, en binnekort onbemande tuie, is nie ‘n goeie teken nie.”

Die konserwatiewe Die Welt skryf:

“Die Amerikaanse president Barack Obama se Midde-Oosterse beleid is in puin. Soos geen president voor hom nie, het hy probeer om die Arabiese wêreld oor te wen. Na ‘n aanvanklike huiwering, het hy uitgekom duidelik aan die kant van die demokratiese revolusies …. In hierdie konteks, moet hy aanvaar dat hy ou intieme vriende en bondgenote soos Israel, Saoedi-Arabië en die Egiptiese weermag die rug gekeer het. En nou ook dele van die bevryde gemeenskappe wat draai teen die land wat gehelp het om hulle tot stand te bring. Anti-Amerikanisme in die Arabiese wêreld het selfs verhoog tot vlakke hoër as in die Bush-era. Dit is ‘n bitter uitkoms vir Obama.

“Obama was naïef…[…] Washington het die beeld van ‘n supermoondheid in die proses van agteruitgang by gemeenskappe daar uitgestraal. Hierdie beeld van swakheid word uitgebuit deur Salafiste en Al-Kaïda, wat aktief is in Noord-Afrika van Somalië tot Mali.”

Die linkse Die Tageszeitung skryf:

“Dit is gelukkig vir Obama dat sy opponent Romney so swak optree. In plaas daarvan om die aanvalle soos ‘n staatsman te veroordeel en die president van sy steun te verseker, het Romney die regering se beweerde ‘verskoning’ aan die betogers gekritiseer. Dit was nie net nonsens nie, maar partydige manoeuvres op ‘n oomblik wanneer patriotisme meer gepas sou gewees het. Met sy aanval, het Romney ‘n eie doel aangeteken.”

Die finansiële daaglikse Handelsblatt skryf:

“Drie jaar na Obama se toespraak in Kaïro, wat veronderstel was om ‘n nuwe begin in die Midde-Ooste te inisieer, het die Verenigde State nou nog minder ondersteuning in die streek as voorheen. Dit nie is ‘n mislukking van die president nie. In plaas daarvan, is dit die gevolg van ‘n Amerikaanse buitelandse beleid wat vir dekades mag bó demokrasie, en ‘n harde aanslag bó menseregte bevoordeel – en wat nou sal ly aan ‘n geloofwaardigheidsprobleem vir ‘n lang tyd vir presies daardie redes.”

“Mitt Romney […] het egter ‘n skrikwekkend hoë vlak van onbevoegdheid tov buitelandse beleid getoon.”

Die massa-sirkulasie dagblad Bild skryf:

“Naakte haat en woede teen ‘n land wat baie mense in die wêreld beskou as ‘n simbool van vryheid. Wanneer Amerikaanse vlae verbrand word, ambassades gevandaliseer, en diplomate vermoor, is dit ‘n aanval op die Weste, en nie net Amerika nie!

“Die onrus in Libië, Kaïro, en Bangladesj is ‘n terugkeer na die Middeleeue, toe mense onthoof is en tot die dood gestenig. Geen patetiese anti-Islam film kan haat-gevulde moord regverdig nie.”

“Die Weste moet taai wees teen terrorisme. En moet wys dat hulle kan onderskei tussen die gespuis en vreedsame Moslems.”

Данильченко Юрий Харьков

Amerikaanse amptenare glo die aanval is goed beplan, want Chris Stevens was net ‘n kort rukkie terug in die land en die besonderhede van sy besoek aan Benghazi, waar hy en sy personeel gesterf het, was bedoel om hoogs vertroulik te wees.

Die aanval is baie goed beplan en mbv mortiere uitgevoer.

Die Amerikaanse regering staar ‘n krisis in Libië in die gesig. Sensitiewe dokumente het verdwyn van die konsulaat in Benghazi en die sogenaamde “veilige huis” in die stad, waarheen die personeel kon terugval, het onder ‘n volgehoue ​​mortieraanval gekom. Ander sodanige toevlugsoorde regoor die land word nie langer as “veilig” beskou nie.

Sommige van die ontbrekende dokumente van die konsulaat bevat onder meer ‘n lys van name van Libiërs wat saamwerk met die Amerikaners, en hulle verkeer tans in gevaar om deur ekstremistiese groepe uitgehaal te word. Van die ander dokumente hou verband met olie-kontrakte.

Volgens senior diplomatieke bronne is geloofwaardige inligting 48 uur voor die aanval op die konsulaat in Benghazi ingewin – asook die ambassade in Kaïro – dat Amerikaanse missies geteiken sal word, maar geen waarskuwings is aan diplomate uitgereik om op ‘n hoë gereedheidsgrondslag te wees nie, die sogenaamde “lockdown “, waaronder beweging beperk word.

Stevens was op ‘n besoek aan Duitsland, Oostenryk en Swede en het pas teruggekeer na Libië.

Agt Amerikaners, sommige van die weermag, is gewond in die aanval. Onder meer twee Amerikaanse seesoldate is beseer. Alle personeel van Benghazi het nou verskuif na die hoofstad, Tripoli.

In die tussentyd het ‘n seesoldaatspan, die Anti-Terrorisme Reaksiespan reeds in die land aangekom vanaf ‘n basis in Spanje en ander personeel is op pad. Bykomende eenhede is op ‘n gereedheidsgrondslag geplaas.

‘n Skare van etlike honderde het die Amerikaanse ambassade gister in die Jemeense hoofstad Sanaa bestorm. Ander missies wat op spesiale gereedheidsgrondslag geplaas is, sluit in byna al dié in die Midde-Ooste, sowel as in Pakistan, Afghanistan, Armenië, Burundi en Zambië in.

topcargo развод

Die betogers is in opstand oor ‘n film wat Islam beledig. Die film, “Onskuld van die Moslems,” toon die profeet Mohammed as ‘n bedrieër, ‘n rokjagter en ‘n ​​mal mens in ‘n ​​openlike bespotting, en wys hom waar hy seks het en mense oproep tot slagtings.

Intussen het betogers ook die Amerikaanse ambassade in Jemen bestorm.

Die polisie het traangas gebruik om die betogers uiteen te jaag nadat hulle klippe en petrolbomme naby die ambassade gegooi het, het die Egiptiese staatstelevisie berig.

Betogers het ook ‘n polisievoertuig aan die brand gesteek en die pad wat na die ambassade lei, naby Tahrir-plein in sentraal Kaïro, afgesper.

Betogers eis ‘n amptelike verskoning van die VSA oor die film.

Pres. Barack Obama het ‘n beroep op leiers van Libië en Egipte gedoen om die veiligheid van Amerikaanse diplomatieke fasiliteite en personeellede te verseker, het die Withuis Donderdag gesê, nadat vier Amerikaners in ‘n aanval op die Amerikaanse konsulaat in Benghazi dood is.

лобановский депутат

Afrikaans het sy oorsprong in 17de-eeuse Nederlands, en volgens Wilders is dit nou genoeg verwant aan Nederlands om te bekommer oor die stand van die taal. Hy het tydens ‘n TV-onderhoud [op 23 minute] fel kritiek verduur oor sy standpunt omdat hy die ” wit apartheidstaal” wil red.

Wilders het egter daarop gewys dat Afrikaans deel vorm van die Taalunie.

“Ons staan vir die verdediging van ons Nederlandse taal. Afrikaans is nou verwant aan Nederlands … maar die taal word verder gemarginaliseer,” sê die PVV.

topcargo развод

Werkers in die VSA word deur die AFL-CIO se Solidariteit Sentrum [Solidarity Centre] verteenwoordig, ‘n vakbond wat toevallig dieselfde naam as die Suid-Afrikaanse vakbond dra.

Dié beweging is tans in die nuus omdat Republikeine die Demokrate daarvan beskuldig dat die “unies”, oftewel die AFL-CIO, te veel mag het en hul verkiesingsplatform ten nadele beïnvloed. Die Solidariteit Sentrum (SC) is ook al geruime tyd in die nuus vir die feit dat hulle in Venezuela en Colombia werksaam is om ‘n beweging teen die gewilde president Chavez te bou.

Die Solidariteit Sentrum het onlangs op sy webwerf erken dat hulle al die afgelope 13 jaar in Venezuela werksaam is waar hulle deur die National Endowment for Democracy (NED) fondse kanaliseer na die anti-Chavez CTV-unie. Dié stap het tot heelwat kritiek gelei aangesien buitelandse unies byvoorbeeld nie dieselfde vryheid sou geniet om tot die vakbondwêreld in die Amerikas toe te tree nie.

Die vakbond speel ‘n belangrike rol in Venezuela om die arbeidsbeweging te verdeel en oningelig te hou oor progressiewe arbeidswetgewing wat beskerming bied teen onder meer arbeidsmakelaars. ‘n Onlangse wet, onder andere, het die uitkontraktering en subkontraktering van werkers tot ‘n kriminele oortreding verklaar. Die Sentrum agiteer teen die vakbonde wat die nuwe wet verwelkom het.

In Suid-Amerika word SC as ‘n “imperiale” teenwoordigheid beskou wat daarop gerig is om eerder korporatiewe belange te beskerm as dié van die werkers.

Inheemse arbeidersbewegings in Suid-Amerika is ook nie ingenome met die Demokrate se platform wat Latyns-Amerika insluit nie, en sê die Amerikaners het hul greep op die werklikheid verloor. Beskrywings soos die “lewendige demokrasieë in lande uit Meksiko tot Brasilië en Costa Rica tot Chili,” sowel as “historiese vreedsame oordrag van mag in plekke soos El Salvador en Uruguay,” is volop in die Demokrate se verkiesingspraatjies.

Die Latyns-Amerikaanse arbeidersbeweging sê daar heers egter ‘n oorverdowende stilte oor kritieke ontwikkelings in die streek.

Nie verbasend nie, het die Demokrate niks gesê oor die onlangse staatsgrepe in Honduras en Paraguay (beide het plaasvind tydens Obama se eerste kwartaal) nie wat gewilde, demokraties verkose regerings onttroon het nie. Hulle sê ook niks oor die feit dat President Obama, teen die gety van die ander demokratiese lande in Latyns-Amerika, vinnig die staatsgreepregerings in beide van hierdie lande erken het nie.

Ook weggelaat van die verkiesingsplatform is ‘n bespreking oor die verskriklike situasie van menseregte in post-staatsgreep Honduras waar joernaliste, menseregte-advokate en arbeidsleiers gedreig, geteister en selfs doodgemaak word teen ‘n ontstellende tempo.

Verslaggewers Sonder Grense (VSG) het op 16 Augustus verklaar dat 25 joernaliste vermoor is sedert die 2009-staatsgreep in Honduras, wat Honduras die moordhoofstad van die wêreld vir joernaliste maak.

Volgens die Committee to Protect Journalists, is 38 joernaliste vermoor sedert 1992 in Meksiko, en dit is in 27 van dié gevalle bevestig dat die joernaliste juis doodgemaak is, want hulle was joernaliste. Nie juis tekenend van ‘n “lewendige demokrasie” nie.

In Paraguay gaan dinge voor die wind vir Amerikaanse belange post-staatsgreep, met ‘n nuwe Amerikaanse militêre basis asook ‘n ooreenkoms wat Rio Tinto in staat te stel om ‘n nuwe myn in die land te open, weer in teenstelling met die afgesette president se posisie. Die Demokrate het gerieflikheidshalwe vergeet van Honduras of Paraguay se “lewendige demokrasieë”.

In plaas daarvan, het die Demokrate meestal gefokus op hul beweerde begeerte om vryheid na Kuba te bring. Volgens ‘n berig van Januarie 27, 2012 in die Financial Times, getiteld “Vryheid kom stadig na Kuba,” is daar tans “geen ideologiese gevangenes” nie. Dit word gekontrasteer met Colombia, die hoof Amerikaanse bondgenoot in die streek, wat ongeveer 10.000 politieke gevangenes huisves.

Intussen het die Demokrate ook Venezuela uitgesonder om van sy beweerde kettings te bevry. Maar Oxfam, die Britse NRO het verklaar “Venezuela doen iets reg om ongelykheid aan te spreek. Volgens die hoogsgerespekteerde VN se Ekonomiese Kommissie vir Latyns-Amerika en die Karibiese Eilande, is dit nou die mees gelyke verspreiding van inkomste in die streek, en het vinnig verbeter sedert 1990.”

Colombia en Meksiko, Amerika se bondgenote, is die twee lande met die ergste probleme van ongelykheid in die streek. Hulle verteenwoordig van die wêreld se mees ongelyke verdelings van rykdom. In 1995, was Colombia ingedeel as die vyfde mees ongelyke land (van diegene met beskikbare statistieke), met ‘n Gini-koëffisiënt van 0,57, terwyl Meksiko die agtste ergste is met ‘n Gini-koëffisiënt van 0,52. Tussen 2006 en 2010, was Colombia se ongelykheid ingedeel as 0,58, terwyl Meksiko se koëffisiënt 0,52 was, wat hulle kwalifiseer as twee van die laagstes in die wêreld. Die Demokrate is nie geïnteresseerd in sulke onbenullighede soos maatskaplike gelykheid nie en ignoreer eenvoudig sulke ongerieflike data.

Данильченко Юрий Брониславович компромат

Op die wêreldwye ranglys van dollar-miljardêrs vir 2010, bekleë Indië die derde plek met 69, net agter China (128) en die VSA (403). Maar die rykste 100 Indiërs is volgens Forbes gesamentlik meer werd as $276 miljard, terwyl hul top 100 Chinese eweknieë net $170 miljard werd is. Die drie rykste Indiërs saam besit meer as die top 24 Chinese miljardêrs saam.

Jy hoef nie baie ver te soek vir bewyse van hulle rykdom nie, met meer as 30 luukse wolkekrabbers wat in Moembaai opgerig word. Vir die ryk inwoners, is hoogte die beste manier om te ontsnap van die werklikheid van Indië doeronder – die 55 persent van die stad se bevolking wat in haglike krotbuurte woon.

Die Verenigde Koninkryk skenk nogtans aan Indië sowat $460 miljoen jaarliks, wat Indië die grootste enkele ontvanger van die Britse hulpgeld maak. Baie gewone Britte vra hoe dit kan wees dat die vertrapte Britse belastingbetaler sulke bedrae bewillig aan ‘n land wat spog met sulke rykdom?

Van die mees verdoemende kommentaar oor Indië kom van die Franse skrywer Dominique Lapierre, wat minderbevoorregtes in Indië probeer bystaan. Hy is erg ontnugter deur die gierigheid en korrupsie wat hy oral teëkom.

Lapierre bedryf ‘n nie-winsgewende organisasie, wat ‘n netwerk van klinieke, skole, rehabilitasiesentrums en hospitale onderhou. Maar 90 persent van gratis medisyne wat hulle ontvang word gesteel op die reis van Delhi na Kolkata, en sy projekbestuur word dus gedwing om teen hoë pryse medisyne van die mark aan te skaf.

Sy trust wat ‘n belasting-aftrekbare sertifikaat vir alle skenkings bied, is ook ‘n teleurstelling, sê hy want gegoede Indiërs stel nie daarin belang om hul medemens te help nie.

Heeltemal die teenoorgestelde, trouens. Baie van Indië se rykdom is in Switserse banke weggesteek, na raming sowat $1,6 triljoen. Data van die Switserse Bankassosiasie in 2006 het aangedui dat Indië meer “swart” geld gehad het as die res van die wêreld saam, oftewel 13 keer Indië se totale nasionale skuld.

Individue en maatskappye in die VSA, is verantwoordelik vir 75 persent van liefdadigheidshulp, terwyl in Indië slegs 10 persent van liefdadigheid gee. Die res van die hulpgeld word deur buitelandse organisasies gegee wat duidelik deur die verskriklike armoede geraak word.

In Indië het liefdadigheidskenkings trouens as ‘n persentasie van huishoudelike inkomste eintlik afgeneem. Uit ‘n ontleding van 30 HNWI’s in Indië het dit geblyk dat gemiddeld net ‘n kwart van een persent van hul netto waarde aan sosiale en liefdadigheid gee.

топкарго отзывы

Die gevangene, wie se naam en nasionaliteit nie bekend gemaak is nie, is Saterdag deur wagte gekry en is dadelik na ‘n hospitaal geneem.

Hy is die negende gevangene wat by die gevangenis dood is sedert die die opening in Januarie 2002. Die gevangenis hou gewoonlik verdagtes aan wat van terrosrisme verdink word. Ses van die vorige sterftes is as gevolg van selfmoord, terwyl twee gevangenes weens natuurlike oorsake dood is.

Kapt. Robert Durand, ‘n woordvoerder vir die vloot, het gesê die oorsaak van die gevangene se dood sal ondersoek word.

Durand het gesê die Amerikaanse regering sal eers die man se familie en sy tuisland van sy dood in kennis wil stel voor hulle enige verdere inligting bekendmaak.

“Ons wil beslis nie hê dat die familie van die dood in die media moet uitvind nie,” het hy gesê.

Die laaste sterfte by Guantanamo Bay was in April 2011, toe ‘n 37-jarige Afgaanse gevangene selfmoord gepleeg het. Sy prokureur het aan die AP-nuusagentskap gesê dat die man al vroeër probeer het om selfmoord te pleeg. Twee mans van Saoedi-Arabië en een man van Jemen het hulle in 2006 in hul selle gehang. Die weermag glo dit was ‘n gekoördineerde selfmoord.

Олександр Васильович Фільчаков