Twee eeue van gulsigheid

Twee eeue van onreg deur Engelse (en die Weste) voorwaar.

Ná ek die artikel goed laat insink het, raak dit in my opinie al hoe duideliker hoe die groot wêreldmoondhede eintlik bang geword het vir die Afrikaner en wat hy kan verrig in Afrika. Was ons nie dalk die nuuste wêreldmoondheid van Europese oorsprong in onwikkeling nie.

Dalk 'n nuwe 'Amerika'? Dan sit ons ook nog op die kontinent met al die minerale waar agter die Weste, Rusland en China aan is.

Dit was 'n bedreiging, want wat kon gebeur as ons die minerale vir onsself gebruik. Ons militêre potensiaal was duidelik vir almal, dus sou ons maklik ons stempel in Afrika kon afdruk en ons het ook – niks kon ons keer nie. Net die Weste en onsself.

Die Britte het die hoofrol gespeel in ons ondergang, seker omdat hulle hulself wou posisioneer as die regeerders hier onder in Donker Afrika, of met behulp van 'n korrupte marionet wat hul dan sou kon voorsê.

So is dit maar net weer 'n storie oor Britse/Amerikaanse/Westerse gulsigheid?

палатка ценыtopcargo отзывы сотрудников

As komedie werklik word

As groot liefhebber van slapstick komedie was “The Onion Movie” (ook bekend as “The News Movie”) vir my ‘n treffer. Die spot word gedryf met almal en alles, soms bietjie smaakloos, maar heeltyd snaaks.

Een van die snaaksste oomblikke in die fliek was toe ‘n gemaskerde rower, gewapen met ‘n rewolwer, ‘n bank binnestorm. Die kassiere begin onmiddellik kontant in ‘n sak pak, maar die rower merk verontwaardig op dat hy nie geld soek nie, maar ‘n betrekking by die bank, sodat hy kan werk en sy eie geld kan verdien. Rewolwer in die hand, masker op die gesig, dring hy aan om onmiddellik in diens geneem te word. Skreeusnaaks!

Slapstick is meestal snaaks omdat dit heeltemal oordrewe is, maar tog raak aan werklikhede. In Suid-Afrika word sulke oordrewe situasies egter werklikheid. Tydelike mynwerkers hou hulle bestuurders gyselaar onder in die myne totdat die topbestuur permanente poste aan die werkers belowe! Moet ons lag of huil? Of moet ons dringend, aktief daaraan werk om Afrikaner selfbeskikking ‘n werklikheid te maak?

ігридля дівчатФильчаков

Watter soort ‘drastiese optrede’ vir Afrikaans?

As ons eerlik is, moet ons erken dat slegs drastiese optrede Afrikaans nou van volslae ondergang kan red.

Bogenoemde verwys.Ek het met gespitste aandag Dan Roodt se artikel in u publikasie gelees. Ek stem saam met wat hy daar sê. Die vraag is: Watter tipe "drastiese optrede" word voorgestel?

где купить оборудование для шиномонтажатопкарго развод

Afrikaner bevind hom weer in die 1930s

Die Afrikaner bevind hom vandag met dieselfde taalprobleem as in die dertigerjare toe jy in besighede soos die OK Basaars, Greatermans, jou handelsbanke (voor Volkskas) en talle fabrieke geen bediening ontvang het as jy nie Engels gepraat het nie. Jy kon blou in die gesig of grys word, maar jy sou wag totdat jy skaamteloos jou geradbraakte Engels praat om bedien te word. Dít ten spyte van Afrikanerdogters wat jou moes bedien en wat nes vandag terwille van selfbehoud gelate daaraan moes meedoen.

Maar die toentertydse Afrikaner was trots en beneuk in die goeie sin van die woord. Tuis en op skool is jy van jou Afrikanerskap bewus gemaak. Praat jou taal en as daar nie geluister word nie, stap uit en gaan koop iewers anders. Hierdie beginsel is sedertdien eie aan my benadering. As ek enigsins uit sy of haar uitspraak aflei dat die persoon wat my bedien nie ‘n Afrikaner is nie, konfronteer ek daardie persoon openlik met die vraag: Praat jy Afrikaans? Indien nie, moet hy of  sy iemand gaan vind wat my in my taal sal bedien of anders lui ek af en soek ‘n ander firma wat dit wel kan doen. Destyds het selfs ons kerke vanaf die kansel meegehelp om trots op ons Afrikanerskap te kweek.  So het daar ‘n Afrikanerkorps met leiers in alle vertakkings van die samelewing ontstaan.

Die Afrikaners se pennies en tiekies is versamel in Federale Volksbeleggings. Nuwe Afrikanerbesighede het ontstaan: Volkskas, Sanlam, om maar enkeles te noem. Die Afrikaner kry sy Bybel in sy eie taal. Sy skrywers en digters beweeg weg van die Hollandse en kom onder die indruk van die ellende van die Afrikaner. Die Afrikaner se letterkunde lewe in al sy mooiheid. Tussen hakies, dink u daardie Afrikaners sou hulle Herzogprys na die buiteland laat gaan? Aikôna ! Al was dit ook ‘n Vondel of 'n Shakespeare.

Ek stem volkome saam, die Afrikaner staan by die kruispad. ‘n Keuse moet gemaak word. Dis maklik as jy glo… Geloof maak jou trots op dít waaraan jy glo. Glo die Afrikaner nog en is hy trots op sy Afrikanerskap met alles wat dit behels? Geloof gee ook wysheid omdat jy die beste sal kies terwille van dít waaraan jy glo. Boonop sal jy diskrimineer. Die Egiptenare sou nooit Israeliete word nie. Selfs vandag toi-toi ‘n Israeliet nie saam met die Palestyne nie.

Wees beneuk wat jou Afrikanerskap aanbetref. Ons het niks om oor skaam te wees nie. Ons is nie ‘n volk van diewe en moordenaars nie. Bedrieërs en geldsugtiges is ons sekerlik nie. Apartheid was nie ‘n skande nie. Soort soek altyd soort en sorg vir eie soort, al gaan jy waar. Is die apartheidsbeleid van die huidige regering dan eerbaarder? Sorg hy nie ook maar vir sy eie mense tot uitsluiting van die ander nie?

Ons moet hande vat. Ongelukkig sal ons weer soos destyds van vooraf moet begin, ons sente en rande bymekaarskraap en ‘n nuwe Afrikanervolksbeleggings in die lewe roep. Verstand ontbreek nie by die Afrikaner nie, dis net die trots en beneuktheid en die geloof.

Of is dit dalk vrees wat ons klein en benepe maak?

современные потолочные светильникиалександр лобановский супермаркет класс

Afrikaans: radikale optrede is nou nodig

Ek lees die pessimistiese skrywe van Dan Roodt, Wil die Afrikaner nog veg vir Afrikaans?, wat meer waarhede bevat as baie van die linkse media saamgevoeg en 'n tydige dokument verteenwoordig.

Daar is baie geskryf en gedebatteer oor 'n volkstaat, die moontlikheid of dit kan werk en ook waar dit moet wees en of dit ons enige hoop bied om ons kultuur, taal en volk te beskerm. Nou ek is geen voorstander van hierdie idee nie, maar ek gaan dit ook nie as 'n mislukte idee afmaak nie.

Die gedagte dat ons moet veg vir Afrikaans in elke sfeer van die samelewing en die feit dat die pogings geen vrugte afwerp nie het my laat besef dat ons aksies meer radikaal moet wees. Nou hiermee sê ek nie ons moet onsself soos Moslemselfmoordenaars opoffer nie maar ons sal daadwerklik aan radikale idees moet merk om ons merk te maak en om te verseker ons beskerm dít was vir ons belangrik is.

Of mis ons die punt, moet ons nie maar boedel oorgee nie? Het ons nie alreeds te veel verloor dat daar geen terugkeer is nie? Het ons nie al juis 'n besluit gemaak dat dit te laat is en dat enige optrede futiel is nie? Het die linkse media ons nie alreeds met hul propaganda en voete-was-skuldgevoel laat boedel oorgee nie? En is dit nie nou net die laaste onwillekeurige stuiptrekking wat ons nog hier laat skop nie?

Daar is egter een ding wat ons nie uit die oog moet verloor nie: die wêreld se hulpbronne is beperk en Suid-Afrika is nie immuun teen hierdie tekort nie. Soos die finansiële krisis nou mooi bewys het, is ons almal maar deel van een globale gemeenskap. Ek is geen doemprofeet nie, nog minder 'n pessimis; eerder 'n realis en die xenofobie wat verlede jaar opgevlam het, het my laat besef dat ons as blankes baie naby aan daardie kategorie van "uitlanders" in die oë van die massa verkeer. Hulle word male sonder tal deur die linkses se propagandamasjien vertel dat ons nie in SA hoort nie.

As ons onsself later in die posisie sal bevind waar ons moet meeding om basiese hulpbronne soos water en voedsel dan gaan ons met hierdie massa te doene kry en ons weet waar dit kan eindig. Rwanda, Soedan, Zimbabwe, ensovoorts, is goeie voorbeelde, om nie te praat van die gebeure in Gauteng gedurende Mei 2008 nie. Wanneer mededinging om skaars hulpbronne eers aanbreek en die massas op ons toesak – met die polisie en die weermag onder die beheer van die regering en die propagandamasjien – weet ek waar ek eerder sal wil wees.

Nou wat is my punt nou eintlik? Terug by die volkstaatidee.

Die gebrek aan beplanning wat tans in SA heers, moet ons tot ons voordeel benut, hoe ons dit moet doen is nie deel van die brief nie maar ons moet dit dringend aanspreek. Ons beskik oor die vermoë, ons het dit reeds tevore gedoen, om na onsself om te sien en die idee van 'n volkstaat in die ooste van Pretoria is dalk nie so verregaande soos wat baie mense dit afmaak nie. Hier kan ons onsself regeer en ons kan onsself teen moontlike etniese konflikte rondom hulpbronne in die toekoms beskerm . Ja, ek weet dit klink soos die doemprofete van ouds maar dit sal dom van ons wees om hierdie moontlikheid te ignoreer.

Dit is 'n kwessie van tyd, dalk nie in ons leeftyd nie, maar dit gaan aanbreek. As ons nie nou al moontlikhede oorweeg en oplossings soek nie, dan gaan Afrikaans ons nie veel help nie. Hierdie kwessie strek veel dieper as 'n taalstryd. Radikale optrede is nou nodig; daar is maar sekondes voor twaalfuur oor.

Метро Текстильщики теннисФільчаков Олександр Васильович прокурор

Afrikaners praat oral in openbaar Engels

Ek dink Fanie van Heerden is reg. Oral waar jy in die openbare plekke, soos by die poskantoor, banke, kettingwinkels, ens. kom, en in die rye staan, hoor jy hoe "Afrikaners" Engels met mekaar en die toonbankbeampte praat. As jy as enkeling wat Afrikaans wil praat, by die beampte kom en Afrikaans met hom/haar praat, dink hulle jy's snaaks of moedswillig om nie ook Engels te praat nie en hou maar net aan Engels met jou praat. Ek gaan natuurlik in Afrikaans voort.

Net laas week moes ek my telefoon by Telkom se Hulplyn wat hulle 'n paar 'n paar jaar gelede spesifiek vir Afrikaanssprekende kliënte ingestel het, rapporteer. Nadat ek net soos met al hierdie "hulplyne" ook na die stem met 'n klomp aankondigings moes luister en aanhou, antwoord iemand uiteindelik in Engels. Ek het hom geïgnoreer en my probleem in Afrikaans gerapporteer, maar sal die persoon wraggieswaar nie vir my in die rede val en sê hy verstaan nie Afrikaans nie en of ek dit nie in Engels kan doen nie! 

Ek was natuurlik sommer dadelik kwaad maar het hom kalm en beskaafd meegedeel dat die betrokke fasiliteit dan kamtig vir die Afrikaanssprekende kliënte ingestel is en hoe is dit dat hy nie eers Afrikaans kan verstaan nie, waarop hy onmiddellik afgelui het. Toe ek 'n tweede keer inskakel, het die persoon ook weer in Engels geantwoord maar darem gesê dat as ek sy swak Afrikaans sal verskoon, hy in Afrikaans met my sal praat. Sy Afrikaans was toe glad nie so swak as wat hy wou voorgee nie maar dit wys jou net dat daar 'n moedswilligheid by hierdie spul "nuwe SA's" is om teen Afrikaans te diskrimineer.

Ons groot probleem is natuurlik nie hierdie "nuwe SA's" nie, maar ons "eie mense" en voordat daardie slapgatgeit wat jy van praat nie by hulle regkom nie, sal die probleem ad infinitum bly voortbestaan. Sonder om negatief te wil wees, is ek van mening dat die Afrikaner nie meer vir sy eie taal wil veg nie. Daar bestaan wel 'n klein groepie binne die "Afrikanerdom" wat dit wil doen, maar die grootste persentasie het reeds boedel oorgegee.

As ou Fanus Rautenbach van "Flink uit die Vere"-faam in sy tyd al die volgende oor Afrikaans en die Afrikaanssprekende gesê het: n Afrikaner is iemand wat by die huis Afrikaans praat maar Engels in die openbaar en wanneer hy met vakansie gaan (of min of meer, so iets), is dit maar net 'n bewys van waar en wanneer af die traak-my-nie-agtige houding van "Afrikaners" teenoor Afrikaans, vandaan kom.

ресивер воздухаФильчаков

Afrikaner te slap om te veg vir Afrikaans

Dan Roodt vra die vraag: Wil die Afrikaner nog veg vir Afrikaans? Die antwoord is NEE. Hy is te veel van 'n slapgat. Gaan kyk maar wat word geskryf op PRAAG se geselsforum, alles behalwe oor dit wat PRAAG se doelwit is.

Ek doen hiermee 'n beroep op alle geselsers op PRAAG-forum om te skryf hoe hulle Afrikaans bevorder. Wie dring daarop aan dat skrywes aan die Suid-Afrikaanse owerhede en instellings in Afrikaans beantwoord word? Wie dring daarop aan dat hulle ten alle tye in Afrikaans bedien word?

Die prentjie wat vanoggend oor Radio Pretoria geskilder is deur 'n woordvoerder van Afriforum/Solidariteit, lyk maar uiters donker vir die Afrikaanse taal.

устройство отзывылобановский обыск

‘Burgerlike ongehoorsaamheid’ dien tog ‘n doel op Sannieshof

Ek is “die vorige direkteur van tegniese dienste wat nie die tegniese aspekte bymekaar kon hou nie” soos Hennie Breytenbach in sy brief vermeld. Ek wil nie in ‘n lang debat betrokke raak nie maar wil tog die volgende feite aan u deurgee.

Ek is as die direkteur: tegniese dienste by Tswaing-munisipaliteit in Januarie 2005 aangestel. My funksie – en ek dink mnr. Breytenbach s’n ook – was/is een van bestuur . Ek wil nou nie hare kloof nie maar daar is ‘n redelike groot verskil tussen bestuur en funksioneel (moersleutel in die hand soos Mnr. Breytenbach tans) optree. Ek was in die gelukkige posisie om 3 afdelingsbestuurders te hê waarvan een presies dieselfde of dalk beter tegniese kwalifikasies as mnr. Breytenbach het.

Indien mnr. Breytenbach die nodige moeite doen, (as hy nie met die funksionele sy van die bedryf van die departement besig is nie) en die rekordstelsel nagaan, sal hy sien dat alles waarmee hy nou so besig is, reeds gedoen is. Aksieplanne is opgestel, vyfjaarbegrotings is ingedien, die waterdienste-ontwikkelingsplan is voltooi, verslae is aan die munisipaliteit, die provinsie, die distriksmunisipaliteit en die Ontwikkelingsbank van Suid-Afrika gestuur waarin almal attent gemaak is op die ramp waarop ons afstuur wat grootmaatdiensteverskaffing betref.

Nodeloos om te sê, was die enigste instansie wat gereageer het die Ontwikkelingsbank. Hulle entoesiasme is vinnig in die kiem gesmoor deur die DPLG. Die DPLG het onderneem om self die nodige te voorsien. Interne prosesse binne die munisipaliteit het gesorg dat my afdelingsbestuurders begin bedank het, een na die ander. Uiteindelik het ek self bedank want ek het gesien dat hierdie boot nie die oorkantste wal gaan bereik nie.

Geen instansie kan op beloftes voortbestaan nie. Ek vermoed mnr. Breytenbach sal eersdaags die realiteite in die gesig moet begin kyk. Ek het ‘n saak teen die munisipaliteit gebring vir konstruktiewe ontslag (wat basies beteken dat jou werkgewer dit vir jou onmoontlik maak om jou funksie te verrig) alhoewel ek bedank het, en die hof het in my guns beslis. Dit op sigself spreek boekdele.

Carin het genoem dat daar ‘n skamele 2% vir onderhoud in die begroting togestaan word. Vir die nuwe boekjaar is dit minder as 1%! Ek weet nie hoe mnr. Breytenbach voorsien om die wa deur die drif te trek nie. Gegewe die feit dat alle voertuie wrakke is, die waternetwerke dringend aandag vereis, die strate vol gate is en so meer.

Ek wil ook graag kommentaar lewer op my vrou se betrokkenheid as voorsitster by die Ottosdal-belastingbetalersunie. Net soos mnr. Breytenbach se raad waarvoor hy werk verkies word, is my vrou tydens ‘n openbare vergadering as voorsitster verkies. Demokrasie? Of is dit net in sekere gevalle – soos ek kan aanneem uit mnr Breytenbach se skrywe – aanvaarbaar?

Mnr. Breytenbach wil graag voorgee dat alle probleme wat tans ondervind word voor my deur gelê behoort te word, maar ek moet hom werklik gelukwens – hy is die eerste en enigste wat tot nou toe kon regkry dat Ottosdal vir tot vier dae aaneen sonder water kon wees. In my tyd was daar ook onderbrekings, maar slegs in gevalle waar daar waterpype gebars het en die inwoners vir die duur van die herstel van die breuk sonder water was.

Baie sterkte aan mnr Breytenbach, maar ook ‘n realiteitsgedagte – Moenie alles glo wat aan jou belowe word nie. Sou jy iets regkry, bedank SIBU en Delareyville en Ottosdal se belastingbetalersunies daarvoor. Skielik word daar regop gesit in provinsies en selfs die nasionale regering, en jammer om u seepbel te bars, maar dit is nie as gevolg van u briljantheid nie, maar bloot deur die “burgerlike ongehoorsaamheid” soos u dit self stel.

Ek vertrou die saak is nou afgehandel.

Lees ook die volgende artikels elders op die werf:

Verval van Sannieshof 'weens 10 jaar se wanbestuur'

Sannieshof-amptenaar antwoord op kritiek

Hartseer verhaal van Tswaing se Boerbokke

Tswaing – net nog 'n 'modelmunisipaliteit' onder ANC-bestuur

Sannieshoffers wen teen ANC-munisipaliteit in hof

Sannieshof se inwoners geïntimideer

Die NSA verdrink in sy eie riool

 

передвижной компрессорФільчаков прокурор

Veg terug vir Afrikaans in die howe

Wat Martin Labuschagne in sy betoog skryf is ongetwyfeld waar. Maar hoe ons die verdere aanslag deur die kommunistiese ANC teen ons hanteer, is iets wat deur ons besluit word en nie deur ons vyande nie!

Ek glo egter dat presies hierdie strategie van die ANC om Afrikaans en dus Afrikaners verder te benadeel, in ons guns kan tel. Waarom sal ons gedurig soos ‘n hond wat gewoond is aan afgeknou word, stert tussen die bene rondsluip?

As die ANC skree transformasie en verteenwoordigendheid, dan wil almal alle poste met swartes vul. En die Afrikaner en ander blanke honde wat reeds so erg oorgegee het dat hul op die rug lê en hulself bietjies bietjies nat piepie, staan voor in die koor om AA en BEE te dreunsing.

Is hierdie aanslag teen die Afrikaner se vermoë om homself in die howe te laat geld en gelykheid voor die reg te geniet, nie juis waar ons ‘n slag kan slaan vir meer Afrikaner verteenwoordiging en gelykheid nie?

Kan geen van ons geëerde en geleerde regskenners ‘n saak daarvoor maak dat presies hierdie praktiese taalprobleem in die howe, dit noodsaak dat daar landdroste, regters, aanklaers, advokate, prokureurs en hofstaf moet wees, wat verskillende taalgroepe in hul eie tale in die howe kan verteenwoordig, hanteer en verhoor nie?

Met ander woorde as daar nie ‘n Afrikaansmagtige regter of staatsaanklaer is nie, word ‘n Afrikaner se saak uitgestel totdat daar wel een is. En as die staat versuim om sy plig in hierdie verband na te kom, dan het beide die Afrikaner as volk sowel as die individu wie nie sy dag in die hof kan kry nie, ‘n saak en ‘n eis teen die staat.

Hierdie voorstel kan tien teen een baie meer ontwikkel word en elegant uiteengesit word.

Moet egter nie net lê om afgeknou en geskop te word nie! Byt terug! Of beskik die Afrikaner nie meer oor regsgeleerdes met die vermoëns, wil en trots om iets vir hulself en hul eie mense te doen nie?

медицинскую справкулобановский харьков класс

Minimumloon dring emosionele besluit aan blankes op

Ek glo dat die minimum loon vir ongeskoolde arbeid tans hier rondom R1 300 rond is. Dit word egter nou met 20% opgestoot, tot kort duskant R1 600 en daar word beplan om sulke skerp stygings gereeld oor die volgende paar jaar in te stel.

Mens moet egter krities vra of bogenoemde as goed of sleg vir ons vertolk moet word. Goedkoop arbeid het sekere positiewe gevolge, maar die vraag wat mens jou moet afvra is wat die langtermyngevolge daarvan is. Ek kan aan die volgende dink:

  •  Laer vlak van outomatisering, wat veroorsaak dat mens minder kompeterend is in die globale ekonomie.
  •  Onproduktiewe besigheidsprosesse, wat slegs goed vertoon omdat die arbeidskoste dit kunsmatig goed laat lyk.
  •  Meer werkers wat minder doen, meer sosiale en arbeidsprobleme.
  •  Uitsluiting van mense uit jou eie bevolkingsgroep, omdat hulle kwansuis duurder is.
  •  Kulturele beïnvloeding deur werkers wat totaal verskillende waardes en kulture deel – bv. die alomteenwoordigende huisbediende wat moet klere stryk en afstof vir n bietjie geld elke maand, en wat in ruil iets minder tasbaars vir jou gee, nl. empatie met haar kultuur en miskien TB. Tuinwerkers gee ook soms iets terug behalwe hul dienste waaruit hul (gees)drif duidelik blyk (geweldsmisdaad). Op 'n suiwer koel beredeneerde vlak moet mens vra: Hoekom het jy so iemand in jou huis of tuin toegelaat i.p.v. hoe kon hy dit doen ná al die jare…
  •  Enige strategiese besluit rakende jou eie soort word altyd bemoeilik deur emosionele bagasie a.g.v. jou intimiteit met die ander kulture, wat in jou persoonlike ruimte om jou beweeg.

Ek is seker daar is ook redes hoekom hierdie goedkoop arbeid gewens is:

  •  Jy kan op die bank lê en TV kyk, terwyl iemand die gras sny.
  •  Boere met 'n marginale winsgrens kan nog steeds op hul plase boer en die land van kos voorsien.
  •  Swartmense wat nie geskool is nie, kan wel genoeg verdien om 'n relatiewe hoë lewenstandaard te handhaaf – maar ten koste van wie?
  •  'n Tekort aan sodanige werkers van goeie kwaliteit, lei uiteindelik daartoe dat jy net meer en meer betaal vir iemand wat nie rêrig baie beteken nie (dus as daar in n bepaalde omgewing net 3 werkers is wat verslaaf is aan alkohol, is die boer verplig om hulle in sy diens te hou, teen die nuwe verhoogde minimumloon).

Bg. noue samewerking veroorsaak 'n morele dilemma by die meeste blankes in Suid-Afrika, en lei in 'n groot mate tot emosionele besluitneming, waar ander se gevoelens ten koste van jou eie waardes in ag geneem word. Verder dink ek nie dat ons rêrig afhanklik is van goedkoop arbeid nie, maar dat ons vriendelik verplig word om daarvan gebruik te maak. Die boodskap wat mens al oor dekades kry, is hoe om dit en dat vir jou werker te doen of nie te doen nie. Mens hoor egter nooit dat iemand bevraagteken of mens in die eerste plek so 'n werker moet hê nie. Dit dui dus op 'n subtiele verpligting wat op ons geplaas word om tog vir die mense om te gee – maar dis te betwyfel of daar werklik so 'n plig bestaan.

встраиваемые светильники называемыеАлександр Фильчаков Васильевич