Menings Archives - Page 115 of 161

Die keiser is kaal en die kroonprins ween

Pas het beide die DA en die VF+ hul regeringsevalusie gedoen. Die benadering het effens verskil – waar die VF+ punte – meestal druippunte – aan spesifieke velde soos misdaadbekamping en ekonomiese sake toegeken het, het die DA rapporte aan ministers uitgedeel. Ook hier was druippunte aan die orde van die dag en het die Kabinet ‘n gemiddeld van minder as 5 uit tien behaal.

Wat die oog die meeste tref is dat die DA aan pres. Jacob Zuma ‘n besonder lae punt toeken, maar die een uit tien wat hy vir respek vir die grondwet kry, is skokkend. Op die VF+ se rapport het Justisie ook ‘n baie lae drie uit tien gekry.

Hierteenoor het TNS bevind dat Zuma se gewildheid weer ‘n hoë 58 persent behaal het, maar die Instituut vir Geregtigheid en Versoening het weer uiters negatiewe syfers oor Suid-Afrikaners se persepsies op die tafel geplaas.

Zuma kan slegs homself blameer vir die druippunte wat hy en sy administrasie op verskeie terreine op die lyf loop. Traagheid om daad by die woord te voeg, is een. Uitsprake oor hoe korrupsie vasgevat gaan word terwyl Suid-Afrika nog verder op die internasionale korrupsie-persepsie-indeks terugsak, is ‘n verdoemende voorbeeld.

In sommige gevalle, soos die Maroga – Chuene – aangeleenthede, is eventueel toegelaat dat die onvermydelike gebeur, maar wanneer dit by Julius Malema kom, word halsstarrig vasgeskop en selfs stroomop beweeg.

Nou is die teerling gewerp. Die stout seun het by die SAKP se spesiale kongres opgedaag, is uitgejou, en toe hy op ‘n spreekbeurt aandring, is dit geweier.

Na berig word het Bitterbang Bibberbeentjies Malema uitgestorm en gesê hy gaan Zuma vra om die SAKP te betig.

Terwyl ‘n sug van verligting deur ‘n groot deel van die bevolking geslaak word dat Malema uiteindelik, al is dit net tydelik, sy rieme iewers in die alliansie vasgeloop het, het die SAKP ook genoeg gedoen om te bevestig dat dit steeds nie weet hoe die vurk met belangrike grondwetlike sake in die hef steek nie. Solidariteit en Afriforum – wat beide moeite doen om in pas met die beste internasionale praktyk van grondwetlikheid en die volkereg op te tree – is oor die kole gehaal oor hulle glo die kleed van omgekeerde rassisme oor die SAKP hang.

Die blote gebruik van die term “omgekeerde” dui op ‘n versteurde persepsie van begrippe soos rassisme en diskriminasie. Dis nie maar iets wat soos ‘n Volla op die hoek omgekeer kan word nie. Rassisme bly rassisme en diskriminasie bly diskriminasie ongeag aan watter voet hierdie sokkie getrek word.

Of anders gestel, deur sommige vorme van rassisme en rasgebaseerde diskriminasie te regverdig kom maar net weer op ‘n beheptheid met rassediskriminasie uit, en die blote feit dat dit aan ‘n ander voet pryk, het niks omgekeer nie.

Trouens, eintlik was die aanvalle op Solidariteit en Afriforum regstegnies voortydig omdat die hofuitspraak oor ‘n belangrike faset afgewag word en kan Gwede Mantashe se aanval as minstens disrespekvol teenoor die regspraak vertolk word.

Waar die gemeenskap wél rede tot kommer oor diskriminasie het, is die lot van mense met gestremdhede. Op die DA se telkaart het die minister wat met hierdie verantwoordelikheid toevertrou is, Noluthando Mayende-Sibiya, ‘n skamele 2,5 persent gekry.

Лобановский

‘Slaan dood die verlede!’

Met doodsveragting sluip drie dapper helde op ‘n niksvermoedende junior Metrorail-bestuurder af.

“Oppas, sy’s gevaarlik!” waarsku die onverskrokke minister van Polisie, Nathi Mthethwa. “Sy het ‘n unievlaggie!”

“Dis buite orde!” roep die heldhaftige nasionale polisiehoof, Bheki Cele, ontsteld van onder sy kenmerkende rampokkerhoed.

In tipiese ANC-tradisie stuur hy ‘n junior in om die gevaarlike werk te doen: “Konfiskeer die vlaggie!” beveel hy Bongani Ntanjana, adjunkhoof van die polisie in KwaZulu-Natal, “maar wees versigtig! Onthou – sy is een en ons is alleen!”

Met hierdie epiese segetog verseker die drie dapperes dat hulle name ‘n ewige ereplek op die ANC se heldemuur in Freedom Park sal kry. Die nageslag sal hulle eer as die drie kloekmoediges wat met leeuemoed daarin kon slaag om ‘n vlaggie by ‘n vrou af te neem.

Natuurlik sal daar pretbederwers wees wat daarop wys dat dit eintlik maar net boelie-agtige diefstal van ‘n vrou se persoonlike eiendom is, want daar is tog geen wet wat iemand verbied om ‘n vlaggie te besit of te vertoon nie.

Inteendeel, die ANC se eie grondwet waarborg kastig mense se reg op vryheid van denke, oortuiging, mening en uitdrukking, en bepaal dat daar nie op mense se private besittings beslag gelê mag word nie.

Maar wat is ‘n grondwet nou vir ‘n magvervulde ANC-minister en ANC-polisiehoof?

Vir die ANC en sy meelopers is dit veel belangriker dat alle tekens dat daar ooit ‘n verlede was, vernietig moet word. As alle herinneringe aan die verlede uitgewis word, is daar immers niks waarteen die hede vergelyk kan word nie. Sonder so ‘n vergelyking, reken hulle, sal hulle nie so totaal versukkeld en onbekwaam vertoon as wat hulle is nie.

Dis hoekom plekke se name verander moet word, hoekom skewe versinsels ware geskiedenis in skole moet vervang, hoekom Afrikaans vernietig moet word, hoekom Boeremonumente afgebreek of met allerlei vreemdhede besoedel moet word.

Slaan dood die verlede! Verwyder die herinnering aan die voorspoed wat almal eens beleef het, dan kom mense dalk nie agter hoe sleg dit nou onder die ANC-onderdrukking gaan nie; dan glo hulle dalk die leuen van die wonderlike nuwe Suid-Afrika.

Die ANC se groot weldoener, FW de Klerk, het die destydse hede vergelyk met ‘n denkbeeldige vreeslike toekoms as die land nie aan die ANC-terroriste as geskenk gegee sou word nie.

En toe sy bloedige, korrupte, verarmde, ellendige nuwe Suid-Afrika-misdaadnes aanbreek, vergelyk hy dit ewe glibberig met ‘n veel erger denkbeeldige toestand wat kwansuis sou geheers het as hy nie die insiglose ja-stemmers tot eerlose oorgawe sou mislei het nie.

Vandag probeer De Klerk se ANC-vriende met hulle pogings om die verlede te vermoor, om glad niks oor te laat waarteen hulle gebrek aan prestasie vergelyk kan word nie.

Volgens die media het die vrou wie se vlaggie gekonfiskeer is gesê sy is jammer. Die enigste ding waaroor sy jammer behoort wees, is omdat sy nog nie ‘n klag van diefstal teen die drie dapperes gelê het nie

Laat ons volk dié vrou daarin soos een man steun, laat ons die ware geskiedenis lewend hou!

справки 086-у

Onder administrasie – uiteindelik

Twee Vrystaatse munisipaliteite is pas onder administrasie geplaas. Dié stappe was lankal nodig en onafwendbaar nadat die lyne tussen verslae van die ouditeur-generaal en ‘n kritiese Skoor in die provinsiale Wetgewer gekruis het.

Die opposisiepartye se kommentaar som egter die krisis, selfs na dié stappe, op, naamlik dat dit nie die enigste twee munisipaliteite is wat so hanteer moes word nie, en dat soortgelyke stappe in die verlede min verskil gemaak het.

Die redes waarom dié stappe min verskil gemaak het, is komplekser. ‘n Voor die hand liggende rede is dat die mense wat gestuur is om sake reg te ruk, gewoon nie veel beter gevaar het as die sukkelaars wat die probleme laat ontstaan het nie.

Dit is ‘n ernstige aanklag, aangesien ‘n groep oud-stadsklerke ‘n vereniging gestig en hul hulp aan die provinsiale regering en munisipaliteite aangebied het. Hoewel niemand kon betwis dat dié vereniging oor ‘n uitsonderlike poel van bewese kundigheid beskik nie, het die vereniging ‘n konstante koue skouer van die provinsiale regering gekry.

Veel eerder is gebruik gemaak van kaders sonder die bewese kundigheid. In enkele gevalle is professionele konsultante gehuur, maar uiteindelik het dit min gedoen om die algemene kreeftegang-koers te stuit.

‘n Basiese probleem bly skynbaar dat die owerheid se persepsie van wat bevredigend is, en dit wat werklik nodig is om ‘n munisipaliteit te laat vlot, baie verskil. ‘n Goeie voorbeeld was toe die Kroonstad-gebaseerde Moqaka-munisipaliteit na harde aanvoorwerk in die Vrystaatse Wetgewer saam met ‘n paar ander ploeteraars onder administrasie geplaas is.

Dit was skaars gedoen, of TV-kykers moes verbaas toekyk hoe die destydse president Thabo Mbeki per helikopter aangevlieg kom en te midde van ‘n duidelike georkestreerde media-aksie die administrasie ophef. ‘n Duidelike bedremmelde Premier Beatrice Marshoff het toegegee dat alles nou weer vlot en dat die opheffing op verdienste is.

Toe nou nie, sou die geskiedenis uitwys. Die Belastingbetalersvereniging voer steeds ‘n verbete stryd om die riool uit die strate te hou en dienslewering op die een of af ander wyse nie heeltemal in duie te laat stort nie.

Die skeptisisme oor of administrasie die toweroplossing bied, is ongelukkig geldig.

Die stelling dat nog munisipaliteite onder administrasie geplaas moet word, ongelukkig ook. Dié week is berig dat rou riool steeds in Welkom se panne loop, nadat die minister maande gelede opdrag gegee het dat dit gestaak moet word. Dié rioolstortings vind plaas terwyl verskeie mense reeds krimineel vervolg word oor dié munisipaliteit se hantering van die rioolsituasie.

Dié situasie is ongelukkig nie net tot die Vrystaat beperk nie. Die premier van Noordwes het byvoorbeeld ‘n voormalige munisipale bestuurder van Mangaung, met sy hoofsetel in Bloemfontein, as administrateur vir een van haar munisipaliteite aangestel. Onder daardie munisipale bestuurder se leiding het Mangaung begin om die een gekwalifiseerde OG-verslag na die ander in te ryg, en staan hy op die oomblik op verskeie kriminele aanklagte tereg.

Die Sol Plaatjie-munisipaliteit van Kimberley het van sy grootste teenspoed met die OG gekry in die tydperk toe ‘n voormalige afgedankte bestuurder van die Ontvanger die finansiële hoof was. Sy is eers weg na nie aan haar eis vir ‘n hoër salaris gehoor gegee is nie.

In die jongste verlede was daar verskeie uitsprake uit ANC-geledere dat die kader-ontplooiingsbeleid problematies is as mense sonder kundigheid in poste ontplooi word wat wél kundigheid verg.

Die geleentheid om daad by die woord te voeg en die situasie reg te stel kom daagliks in oorvloed voor. Die land wag.

Die geskiedenis kan seer byt

Vroeër vanjaar het die Nederlandse regering die kop van ‘n eertydse koning van ‘n Ghanese stam aan nasate terugbesorg – die afloop van ‘n bykans vergete era toe Nederland koloniale heerskappy oor daardie deel van Afrika gevoer het.

Pas het dit aan die lig gekom dat die weduwees van Indonesiese mans wat 62 jaar gelede deur ‘n Nederlandse mag tydens die 1945 – 1949 gewapende verset vermoor is, die Nederlandse staat hieroor aankla.

In ‘n tikkie ironie berig die Nederlandse pers oor die huidige vervolging van Heinrich Boerse wat in die doodsnikke van die Tweede Wêreldoorlog aan die hoof gestaan het van ‘n Duitse eenheid wat weerwraak moes neem op Nederlanders weens die optrede van Nederlandse versetbeweging. Boerse word nou aangekla van die willekeurige uitkies van drie burgers om so vermoor te word. Boerse meen hy het bloot opdragte uitgevoer.

Hierdie grepies is goeie voorbeelde van hoe gister se helde vandag se skurke kan wees.

Baie Suid-Afrikaners sal onthou hoe fel die Nederlandse regering, veral in die bewindsjare van Joop den Uyl, teen die destydse Suid-Afrikaanse regering te velde getrek het. Min waarnemers van buite sou ooit kon dink dat die einste veroordelende regering die kop van ‘n Ghanese koning iewers laat stof vergaar het nie.

Pas het Zambië dié land se hoogste eerbewys vir ‘n voormalige vryheidsvegter, die Orde van die Arend, aan pres. Jacob Zuma oorhandig. Mense wat geliefdes – waaronder ‘n baba – in ‘n landmynontploffing op ‘n plaaspad aan die dood afgestaan het, of wie se familie in ‘n aanval op ‘n vrouekroeg afgemaai is, of in ‘n aanval op ‘n kerk gesterf het, sal dalk meer as net sinies oor hierdie toekenning wees. Dit is egter moeilik om te oordeel hoe Zuma se historiese perspektief internasionaal hierdeur geskend sal word.

Die maatskappy TNS het ook bekend gemaak dat pres. Jacob Zuma se gewildheid nou tot 58 persent gestyg het.

Dit sal Zuma egter loon om te let wat met die reputasie van sy regstreekse voorganger geword het. Nie alleen word daar uit sommige kringe vuur gespoeg oor oud-pres. Thabo Mbeki se hantering van die Vigskrisis nie, maar Zuma self het Mbeki as hoofonderhandelaar met Zimbabwe afgedank om uiteindelik vordering met die halsstarrige buurman te kan maak.

Zuma het self die geleentheid om te kies hoe die geskiedenis hom gaan onthou. Hy het immers toegang tot adviseurs van die kaliber wat skaars in die Afrika-konteks is. Hy kan dus kies of hy onthou wil word as die president wat die land op ‘n herstelkoers gelei het – in meer as een opsig. Of hy kan onthou word as die president wat die onafhanklikheid van die regbank en dus die grondwetlike demokrasie gesloop het, en die rekord hou vir die meeste teen-korrupsie uitsprake en die minste aktiewe optrede teen hierdie kanker in eie geledere.

Sy bewind kan onthou word as die een met die langste soustrein met ‘n reuse uitgebreide kabinet vooraan en blink motors en ‘n arm massa, of hy kan onthou word as die president wat die soustrein en selfverryking laat ontspoor het.

Die geskiedenis leer dat die wêreld ‘n langer geheue het as wat baie lande graag sou wou hê. Bykans ‘n honderd jaar na die Armeense volksmoord spook hierdie vergryp steeds teen die Turkse staat wat dit steeds as ‘n historiese mite afmaak.

Hitler en Idi Amin word immers nie onthou vir die talle medaljes en eerbewyse wat hulle ontvang het nie.

лобановский класс

Gaan die klere waai?

Nog ‘n bul is kaalhande in ‘n Zoeloeritueel doodgemaak, en die hof het nié ‘n stokkie daarvoor gesteek nie.

Die organisasie, Peta, People fort he ethical treatment of animals, wat baie prominent was in hierdie sage, is egter nie ‘n katjie wat sonder handskoene aangepak kan word nie, en dit laat ook nie sommer los as dit ‘n saak in die oog het nie.

Peta maak daarop aanspraak dat dit meer as twee miljoen lede wêreldwyd het.

Die saak oor die Zoeloe-bulritueel is deur Peta se Asiatiese tak gedryf, met sy swaartepunt in Indië, waar beeste ‘n besondere godsdienstige plek inneem.

Peta is veral bekend vir sy jaarlikse protes teen die jaarlikse Pampelona-bullopie in Spanje. Die hoofelement hiervan is dat lede dieselfde roete ‘n ruk voor die gewraakte geleentheid kaalbas aandurf.

Ook by ander geleenthede is Peta-lede nie …skaam om die klere te laat waai nie. Hierdeur word verseker dat die oë van die wêreld op hul saak, en die lense van die fotograwe op hul lywe gefokus bly.

‘n Duidelike aanduiding dat Peta nie maar gaan berus by die hofuitspraak nie is dat Peta se veldtog rondom die Zoeloe-ritueel heelwat meer as ‘n 13 000 trefslae op Google oplewer.

In dié stadium is dit nog nie duidelik welke optrede Peta verder in gedagte het nie. Een van die voorste aktiviste teen die slagting, die Indiese advokaat Maneka Ghandi, is in die Hindu Times aangehaal vir ‘n stelling dat duisende studies daarop wys dat mense wat wreedhede teenoor diere pleeg, dikwels ook geweddadig teenoor hul medemens optree.

Die Hindu Times sleep egter self die Fifa-toernooi by die saak by, deur daarop te wys dat minister Sicelo Shiceka volle steun toegesê het aan planne om rituele slagtings by elk van die 2010-toernooi se stadions te doen.

Of Peta planne het om die klere te laat waai of nie, die organiseerders van die Wêreldbeker het nou ‘n bul in die salf.

Volstruispolitiek of sluimer en slaap intelligensiedienste?

Een van die belangrikste redes waarom state groot bedrae geld aan Intelligensiedienste bestee is om die regering van behoorlik geëvalueerde inligting te voorsien. Twee opdragte wat intelligensie-beamptes by aanstelling kry is dan ook om slegs die waarheid, maak nie saak hoe ongewild nie, aan die regering te rapporteer en om geen onwettige opdrag uit te voer nie.

Sonder hierdie betroubare inligting is dit nie moontlik om die objektiewe regeringsbesluite te neem wat nodig is om ‘n land stabiel te kan regeer nie. Dié inligting behels ook inligting oor ‘n wye spektrum sosio-ekonomiese sake wat aangespreek moet word om stabiliteit te verseker.

Meer as 80 persent van die inligting wat geëvalueer word kom uit oop bronne soos koerante. ‘n Vrye pers wat nie bang hoef te wees om oor die waarheid te berig nie is dus vir ‘n staat ‘n groot hulpmiddel.

Dit is egter moeilik om nie die vraag te vra oor wat nou aan die gang is nie. Enkele dae gelede het die Vrystaatse Premier nog gesê daar is nie werklik ontevredenheid met vlakke van dienslewering in die Vrystaat nie, en dat mense ook grootliks tevrede is daarmee. In daardie stadium was daar aktiewe munisipale onrus in die provinsie.

Nou, enkele dae later, maak hy grootliks ‘n ommekeer en erken daar is wel probleme, hoofsaaklik met watervoorsiening. Tog maak hy by dieselfde geleentheid die stelling dat die Vrystaat oor die algemeen stabiel met min optogte is. Die werklikheid is dat Municipal IQ se mees onlangse syfers toon dat die Vrystaat ‘n besonder groot persentasie van hierdie optogte, en spesifiek dit wat met oproer gepaard gaan, beleef het, hoewel Mpumalanga en Gauteng nog erger deurgeloop het.

Dit sal Magashule se adviseurs ook loon om na Municipal IQ se tabelle te kyk waar Vrystaatse munisipaliteite afwesig is by diegene wat goed presteer, maar wel op die radarskerm verskyn wanneer dit by die swakstes kom.

Pas het ‘n Suid-Vrystaatse burgemeester die provinsiale regering as swak beskryf weens die toestand van paaie in die platteland.

Die Vrystaat is nie die enigste provinsie waar volstruispolitiek bedryf word nie. Pas het die DA-leier, Helen Zille, tydens ‘n besoek aan riooloorstroomde dorpe in Noordwes verklaar haar party sal na die volgende verkiesing dié provinsie regeer.

In beginsel, in ‘n regstaat, sou dit nie veel verskil maak nie omdat ‘n regering in algemene belang, en nie net in belang van sy ondersteuners nie, moet regeer. Hierdie beginsel is sommer uit die staanspoor nek omgedraai met die kader-ontplooiingsbeleid, en waar die some lostrek of sommer oop bars, die hersirkulering van kaders.

Die werklikheid is egter dat die kiesers in Suid-Afrika in groot getalle nie in hul eie beste belang stem nie.

Die kiesers kan nog in ‘n mate onkunde verskoon word omdat nie almal aan dieselfde inligting blootgestel is nie. Municipal IQ se verslag is byvoorbeeld ruim in al Volksblad se uitgawes gedra en in ‘n hoofartikel onder die loep geneem. Volksblad word egter in hoofsaak deur Afrikaanssprekendes gelees. Volksblad se groot gemeenskapskoerant wat op die swart gemeenskap gerig is, die Express, het dit egter verswyg.

Die persoon wat die Vrystaatse Wetgewer se nuusoorsig opstel, is boonop nie Afrikaans magtig nie en kan dus ook nie die Wetgewerlede inlig oor nuus wat in Volksblad verskyn nie.

‘n Deel van die publiek kan dus nie verkwalik word dat hulle in Kammaland woon nie, maar die Premier en LUR’e behoort hulle nie te kan verweer nie. Maar selfs al sou hulle verkies om intelligensieverslae te ignoreer, sal die geraas wat uit Skoor gaan opstyg wanneer die OG-verslae aan die beurt kom, nie misgekyk word nie.

Los die Zoeloes uit!

Hierdie diereliefhebbers werk nou erg op my senuwees! Hulle kou seker heerlik aan ‘n stuk biltong terwyl hulle uitvaar teen die arme swartes se kultuur.

Wat verwag die mense? Dat almal dieselfde kultuur moet deel?

Ek het Sondagaand die swart besprekingsprogram op SAUK1 gekyk en my so vervies vir die wit Rooinek wat dink almal moet sy kultuur aanhang.

Het die Zoeloes nie die reg om wat hulle as belangrik beskou uit te leef nie? Niemand vra die Engelse om Zoeloes te word nie, maar die irriterende wit vent hou aan karring om die swartes se duisendjaaroue gebruike te verkleineer omdat hulle swart is.

Swart mense sukkel met Westerse waardes en gebruike. Dis die hoofrede vir die gemors in hierdie land. En nou moet hulle nog verder gedwing word om te verwesters!

So asof die leliewit Spanjaarde nie uitermatig wreed is om presies dieselfde aan ‘n bul te doen nie. Hulle ry ook lustig in blink BMW’s in die nuutste modes uitgedos om die wreedste matador te gaan toejuig. Bloedlus is nie ‘n eksklusiewe swart ding nie.

Dit is plein dom, agterlike rassisme om so teen die Zoeloes te kere te gaan. Los die swart mense tog in hemelsnaam uit!

прокурор Фильчаков

Afrika-demokrasie in aksie

Die aanval op die leier van die Demokratiese Alliansie, Helen Zille, en haar gevolg in die swart woongebiede naby Pretoria, stuur ‘n paar seine uit.

In die heel eerste plek behoort dit die boodskap tuis te bring dat politieke byeenkomste miskien liefs nie op Sondae moet plaasvind nie. Vir sommige mense druis dit in teen hulle Christelike oortuigings en vir ander is Sondae duidelik ‘n dag vir dronk rondlê en moeilikheid soek.

Daar is ook die boodskap dat politici oor die algemeen gewantrou word. Die DA mag miskien ‘n opposisieparty wees, maar in die oë van die massa sit hulle ook in die magtige parlement en al die stadsrade en dra hulle dus ook skuld aan die swak dienslewering in plaaslike owerhede.

Om swak dienslewering te gebruik as ‘n werwingskwessie kan met ander woorde baie gevaarlik wees.

En dan is daar die wit/swart-ding. Dit maak nie werklik saak hoeveel swart gesiggies Helen Zille in haar leiersgroep inwerk nie, die DA word steeds deur die swart stemvolk as ‘n wit party gesien. Hulle sal eerder sonder water en krag bly as om die groot struggle-party te verraai. Hulle skaar hulle agter die groot, sterk man wat die moed het om op die verhoog liedjies soos “Bring my masjiengeweer”, te sing. Dit is dan ook die lied wat Sondag in die strate weerklink het.

Natuurlik dra die frustrasie van die mense met swak omstandighede by tot hulle gewelddadige optrede, maar dit sou nogal interessant wees om te sien wat sou gebeur het as president Jacob Zuma op dieselfde plek en tyd besoek afgelê het. Wat sou die skare se reaksie dan wees?

Ons vermoed hy sou ‘n helde-ontvangs gekry het.

Dit is nie maklik vir enige westers-demokraties-ingestelde persoon om te verstaan hoe Afrika-politiek werk nie. Wat in die weste so logies lyk, maak dikwels in Afrika glad nie sin nie.

Die feit is, as jy die getallespel teen die ANC/SAKP/Cosatu wil speel, moet jy dit in die Afrika-idioom doen. Jy moet gesien word as die sterk redder wat mense bevry van ‘n vyand en ongelukkig vir die DA, is die tyd van die wit sondebok nog nie verby nie. Natuurlik het die party sy swart ondersteuners, maar om die massa te draai, is nie maklik nie. Kyk maar waar het Cope geëindig. Om die waarheid te sê kyk hoe lank het die MDC in Zimbabwe gesukkel om ‘n kritiese massa te bereik sodat hulle iets kon regkry.

Dit is waarom dit sin maak om belange-politiek in Suid-Afrika te bedryf. Dan hoef jy nie te probeer om iets vir almal te wees nie, net maar om te beding vir jou groep. Dan hoef jy ook nie vir bottels en klippe te koes op ‘n Sondagmiddag in Slovopark nie.

star

Kopenhagen en die grootste verneukspul van die afgelope twintig jaar

Dis geensins slegs Nigeriërs wat doeltreffend is daarmee om mense om die bos te lei en te verneuk met hulle 419-briewe nie. Die spul Europese en Amerikaanse wetenskaplikes wat so hoog opgee oor klimaatverandering, kan gerus seminare in Lagos gaan hou en die Nigeriese boewe ‘n ding of twee leer van lieg en bedrieg.

Niemand betwis dat die aarde se klimaat konstant aan’t verander is nie. Tydens die Middeleeue was daar byvoorbeeld ‘n tydperk waartydens dit warmer was as wat dit vandag is. Snaaks hoe daar destyds geen motors of fabrieke was in die jaar 900 nC wat CO2 vrygestel het nie, nie waar nie? Die warm tydperk in die Middeleeue is opgevolg deur ‘n mini-ystydperk, wat teen 1816 so erg was dat daar in daardie jaar hongersnood was, omdat die somer eenvoudig nie daardie jaar opgedaag het nie. Hierna het dit weer warmer begin raak.

Dus: die klimaat verander. Maak vrede daarmee. Wat wel totaal en al onseker is, is of menslike koolstofdioksiedvrystellings hiervoor verantwoordelik is. Dinosourusse het nie motors gery nie maar daar was geen ys op die pole in hulle tyd nie. Die aarde was toentertyd veel warmer. Daar het egter ‘n ganse, ingeteelde industrie ontstaan van wetenskaplikes, die media en veral politici wat op die wa gespring het en die drom van klimaatverandering en menslike kweekhuisgasse luidrugtig slaan.

Soos met die meeste dinge in die lewe moet mens die geld volg as jy wil verstaan wat regtig aangaan. Wetenskaplikes is afhanklik van skenkings en toelaes vir hulle navorsing. As hulle sou bevind dat die ganse verneukspul eintlik nie water hou nie, gaan daardie toelae vinnig opdroog. Slegte nuus en doemprofeetstories verkoop eweneens baie meer koerante as ‘n stert-tussen-die-bene bekentenis dat die data nie een kant toe of die ander kant toe op ‘n tendens dui nie. Politici het ‘n handige manier gevind om meer belasting te hef: maak vir baba bang met die kweekhuisgas-gogga.

En, heel voorspelbaar, gaan staan en tuimel die ganse kaartehuis van die afgelope twee dekades se grootste liegspul ineen, ironies genoeg kort voor die groot beraad in Kopenhagen. Kuberkrakers het op eposse afgekom van daai einste wetenskaplikes. Tot die spul verneukers se intense skok, onthul die data die aarde is nie besig om warmer te word nie. Inteendeel: ‘n eerlike analise van die data sal aantoon dit koel sedert 1960 af! Wat doen ‘n selfrespekterende 419-tipe boef onder sulke omstandighede? Hy bekook die data. Hy beswadder die skeptici. Hy lieg. Hy kierang. Ann Coulter skryf hierdie absoluut vernietigende stuk oor hierdie aartsleuenaars wat maak of hulle wetenskap pleeg.

Volgende keer as jy stories lees oor hoe ons motors se uitlaatgasse glo die planeet laat opwarm, en hoe Kaapstad gevolglik gaan verdrink, soek eerder ‘n boek deur die Grimm-broers. Die histeriese liegspul oor aardverwarming agv menslike aktiwiteite en die Grimms se sprokies is ewe feitelik, maar ten minste is laasgenoemde meer vermaaklik.

Fifa-euforie moet regmaak wat krom is

‘n Groot triomf met die loting vir aanstaande jaar se Fifa-Wêreldbeker in Suid-Afrika…

Aan die ander kant van die munt is finaal afskeid geneem van Chris Louw, is nog ‘n plaasmoord gepleeg, was daar munisipale onrus en was daar geweld by ‘n vergadering van die opposisieleier, Helen Zille.

Suid-Afrika was nog altyd ‘n land van kontraste, en is gereeld bemark as ‘n land waarin woestyne en reënwoude met alles tussenin voorkom.

Die land het ook ‘n lang fase van liberale idealisme beleef met verskeie digters – of soos hulle dit graag gestel het – die gewete van die volk, wat in selfopgelegde ballingskap oorsee gaan woon en skryf het.

Ander het hier te lande hul penne in ink, en soms gal, gedoop om gestalte aan ‘n idealisme te gee.

Toe daar in die oorgangstydperk ‘n oplewing in misdaad en onstabiliteit was, is verklaar dat dit ‘n tipiese kenmerk van ‘n oorgang is na van ‘n onderdrukkende bedeling wegbeweeg is.

Toe die misdaadtoneel nie mettertyd verdamp nie, en die leiers van die nuwe bedeling die soustrein op allerlei maniere begin bestyg, het die idealisme vir ontnugtering plek begin maak, en het die Boetman-generasie die bliksem in geword. Om te paai is die mees fantastiese oggend- en aandpraatjies gemaak.

Intussen vestig ‘n sindroom dat die Fifa-toernooi ‘n kitskuur gaan bied, en hierdie proses word vanuit verskeie oorde soos koerant-hoofartikels gevoed.

Om euforie op te blaas is goed en wel, maar slegs ‘n baie sterk ballon sonder swakplekke kan groot opgeblaas word sonder dat dit in stukke bars. Om pleisters oor skeurtjies in ‘n ballon te plak help ook nie.

Die probleme onderliggend aan Suid-Afrika soos die groot inkomstegaping, armoede, aanslag op die onafhanklikheid van die regbank, geweldsmisdaad, rommelstrooi en die gees van viktimonologie onder baie mense – ook onder die Boetman-generasie – is te diepliggend om met ‘n enkele toernooi van die tafel te vee. Dit is nie ‘n bitterbek kommentator wat die somber prentjie skets nie, dit word geskets deur Suid-Afrika se dalende trajek op die korrupsiepersepsieindeks, die VN se sogenaamde piesangrepubliekindeks en koerslose gedobber op beleggersvertroueindekse en ander saakmakende indekse.

Harde, visioenêre werk lê voor.

kids moda