Dan Roodt, Author at praag.co.za

‘n Land van botsings

Suid-Afrika se paaie is gevaarlik met talle botsings wat jaarliks lewens eis. In die parlement word gedurig stof opgeskop oor botsende belange, en Jan en Alleman beleef die gevolge van kulturele botsings.

Dit is insiggewend dat die Openbare Beskermer bevind het pres. Jacob Zuma is skuldig deur die versuim om sy belange binne die etiese kode se spertyd te verklaar. Dit is ook kommerwekkend dat die OB bevind het Zuma is nie al kabinetslid wat agter dié deur staan nie.

Intussen woed die debat en verwarring oor Chancellor House voort. Trouens, die geval Chancellor House is ‘n duidelike demonstrasie van hoekom mense in politieke gesagsposisies wyd moet hou as belangebotsings voorkom.

Om ‘n hipotetiese voorbeeld ter demonstrasie te gebruik: ‘n Minister van Waterwese verkry ex officio kennis van ‘n nuwe dam en besproeiingskema. Om grondspekulasie te voorkom, word so ‘n projek aanvanklik in die grootste geheimhouding gevoer.

Intussen gaan die minister en koop grond persoonlik op by eienaars wat van g’n sout of water weet oor die komende projek nie, en kort voor lank, verkoop hy die grond teen ‘n stywe wins. ‘n Ruk later is die einste minister ‘n gunsteling vir ‘n hoër aanstelling, wanneer iemand met die sak patats vorendag kom, en die minister oornag in die vergetelheid verdwyn.

In die Chancellor House-geval het die Kabinet Eskom-verhogings goedgekeur, wat ‘n groter wins vir Chancellor House beteken, wat weer meer geld vir die ANC beteken. Dit is moeilik om te begryp hoe geen belangebotsings hierin gesien kan word nie.

Tenderpreneurskap het ‘n siekte geword. In die Vrystaat word die een tender na die ander nou deur die howe nietig verklaar, en in die jongste geval is gelas dat niemand wat by die toekenning van die ongeldige tender betrokke was, by die hersiening betrokke mag wees nie.

Gerugte oor korrupsie met tenders kom al ‘n baie lang pad. Lank voor 1994 het gerugte reeds die rondte gedoen oor tenderkorrupsie in Qwaqwa. Daar het tsjôtsjô die naam “handling fees” gekry – ‘n bedrag wat glo deur amptenare geëis word om tenders hoegenaamd oorweeg te laat word.

Na 1994 het gerugte en selfs beëdigde verklarings eerder meer as minder geword, en in een geval is die premier self beskuldig. Dié premier is volgens die gerugte so kontant dat hy sy koevertjies persoonlik gaan optel.

Uit die hoeveelheid tenders wat nou in die howe beland en tersyde gestel word, wil dit voorkom asof baie maatskappye nou rug styfmaak.

Dit is skynbaar al manier om hierdie verrotting van die samelewing te stuit.

Voor die vorige algemene verkiesing het Zuma en hierdie premier asof in tandem beloftes gemaak oor hoe korrupsie uitgeroei gaan word. Die premier is selfs uitgelag toe hy by ‘n Salga-kongres beloof het korrupte en onbekwame burgemeesters gaan die trekpas kry.

Na die verkiesing het dit geblyk dat dit óf vals beloftes was, óf dat daar ‘n groot verskil is tussen wat die vis se kop hier as verkeerd en korrup beskou, en wat in die wêreld as korrup ervaar word. Gou-gou is verklaar dat daar niks mee verkeerd is met die luukse motor wat die nuwe minister van Vervoer by padmakers gekry het nie. Die motor is darem uiteindelik, leedvermakerig, van die hand gewys.

Uiteindelik het Zuma die behoefte gestel dat oor etiek en moraliteit debat gevoer moet word. Dit blyk dat hierdie debat onder meer ten doel moet hê om te besin of dit wat deur sommige gemeenskappe – en die wêreld – as verkeerd beskou word, maar deur ander nie, inderdaad verkeerd is.

Dat daar ‘n ernstige behoefte aan ‘n besinning oor moraliteit nodig is, kan nie betwyfel word nie.

‘n Goeie voorbeeld van die behoefte aan morele standaarde is hoe die Vigsveldtog verloop. Die gratis uitdeel van kondome het aanvanklik deel uitgemaak van die aksie, tot gevind is dat dié praktyk immoraliteit en losbandigheid bevorder, en dus Vigsverspreiding aanhelp. Kort hierna blyk dit, toe dit aan die lig kom dat kondome in die sensus-veldwerkers se toerusting bygevoeg is, dat die kondoombenadering weer voluit geld. Pas het pres. Zuma self weer aangekondig dat miljoene kondome as deel van die veldtog versprei gaan word.

Terwyl almal wat ‘n bietjie kennis het, weet die Vigspandemie kan slegs deur hoë morele waardes aan bande gelê word.

Om immoraliteit te bevorder, het egter ook ander newe-effekte. Pas het die land weer verneem van ‘n eenjarige babadogtertjie wat om haar lewe veg na sy en haar versorger deur inbrekers aangerand is. Die dogtertjie het onder meer skedelbreuk.

Vrae word gevra oor hoe siek ‘n gemeenskap moet wees om sulke barbare voort te bring.

Die land se misdaadstatistieke is reeds ou nuus, en so ook die feit dat gesaghebbende instansies meen die werklike syfers is eintlik hoër. Kommer word oor die hoë vlakke van geweldsmisdaad uitgespreek.

Enkele jare gelede was politieke navorsers in die Vrystaat gewalg toe daar binne enkele weke ‘n vlaag opspraakwekkende verkragtings was. Die jongste slagoffer was drie maande oud, en die oudste 103 jaar oud. Siek.

‘n Vis vrot van sy kop af. As die leierskap nie duidelik die streep trek oor norme nie, het die bevolking nie goeie rolmodelle nie.прессы Данильченео

Teokrasie

Tradisioneel word gesê die staat, as dit ‘n sekere soort staatkundige bedeling het) is ‘n demokrasie, terwyl die kerk ‘n teokrasie is. Die Gereformeerde Kerke van Suid-Afrika (Doppers) is ‘n voorbeeld wat op ‘n teokrasie aanspraak maak. Tog, na ‘n sinode voorheen ‘n beswaarskrif gehandhaaf het en ‘n vorige besluit herroep wat vrouediakens toegelaat het, het ‘n gemeente in die Karoo op sy webblad geskryf die inwoners van die hemel het hieroor geween.

‘n Gemeente meen dus dat die hemelinge oor ‘n teokratiese besluit geween het.

Die begrip van dolerende gemeentes (gemeentes wat in protes of beswaard is) word dikwels deur gemeentes self soos ‘n titel gebruik.

Wanneer die mens die teokrasie toepas is dit dus gebrekkig.

Dit sou moontlik beter wees om twee begrippe te gebruik, naamlik ‘n Godsregering as proses, en teokrasie as stelsel, en hulle te onderskei.

Teokrasie as staatsbestel manifesteer hom op talle maniere. Sekerlik die bekendste hedendaagse teokrasie is dié van die Tibettaanse, waar die Dahlia Lama boonop nou ‘n regering in ballingskap voer na die gebied deur China ingelyf is.

Sedert die val van die sjah van Iran, voer die ajatollas ‘n de facto teokrasie. Tot die Tweede Wêreldoorlog het die Sjinto-Japannese geglo die keiser is ‘n regstreekse afstammeling van ‘n god, min of meer soos die Egiptenare oor die faro’s geglo het.

Die Asteke het “simboliese” oorloë teen ander stamme gevoer om menslike offerandes vir hul godsdiens te bekom. By geleentheid het die geharde Cortez en van sy manne in afgryse vanuit ‘n paleisvenster gesien hoe ‘n piramiede rooi kleur van die menslike offers se bloed. Ook die Inkas het geglo hul aardse heerser is ‘n goddelike afstammeling.

Israel is in die tydperk tussen Josua en koning Saul deur rigters regeer, in wat waarskynlik as ‘n teokrasie bekend sou staan. Trouens, Moses en Josua se leierskap sou ook deel hiervan kon wees. Van die rigters, soos Simson, het nie altyd al te voorbeeldig opgetree nie.

In die tyd toe die pous nog gesag as aardse heerser gehad en “bulle” uitgevaardig het, het die Christendom ook na-aan ‘n teokrasie geword. Talle oorblyfsels van hierdie opvatting is steeds te bemerk.

As invalshoek is die kerk met ‘n boom se stam vergelyk, en ander lewensvorme as takke wat uit die stam groei. Hieronder sou ‘n mens die staat, die gesin, die huwelik en ander tipies tel. In teorie het die pous dus seggenskap oor elke lewensaspek van mense binne die kerk se invloedsfeer gehad. Aardse heersers wat hul gesag teen die pous getoets het, moes boete doen soos met kaal knieë ‘n lang tel trappe uitklim.

In die Middeleeue is die gedagte van teokrasie gevoer na die vlak van die erflike koning – die Here sou dan deur die skep van lewe, bepaal dat Sy keuse as troonopvolger gebore word. Dit het ook ‘n sekere vorm van onaantasbaarheid vir die koning geskep, wat selfs aan onbevraagbaarheid gegrens het.

‘n Wisselvorm word aangetref in die vorm van primitiewe dolosgooierey en die spreek van die Orakel van Delphi. Die Christendom, veral in die Judese aanloop, ken die praktyk van profete wat selfs die konings van God se instruksies voorsien het.

Hoe sou ‘n teokrasie vandag daaruit sien?

In ‘n Protestants-demokratiese omgewing sou die vertrekpunt wees dat die Christen sy Christenskap in alle lewensfere, die kerk en die staat ook, uitleef. Hy is dus nie minder Christen wanneer hy in die kerk sit, in sy huisgesin funksioneer, in sy werkplek, op die skoolbeheerliggaam, en die uitoefen van sy stemreg nie. Voeg hierby ‘n inskrywing in die grondwet dat die grondwet, en selfs die handves van menseregte, God as hoogste gesag erken, en dat sittings van die parlement en kabinet met gebed geopen word, en siedaar, ‘n “teokrasie.” Die Christen se lig, hoe hy Christus uitstraal, moet immers oral skyn, en nie onder die bed weggesteek word nie. (Die Suid-Afrikaanse grondwet voldoen nie aan al hierdie vereistes nie.)

Die Christen sluit God immers nie Sondag na die aanddiens in die kerk toe, en sluit God weer die volgende Sondag oop nie.

Hoekom die vraagteken?

Die demokrasie is ‘n mens-ontwerpte stelsel. Vanuit ‘n Christelike perspektief is dit dus gebrekkig. Dit manifesteer in soveel modelle dat dit onmoontlik is om een te kies as “Christus-vriendelik” of “ideaal vir die teokrasie” te beskryf.

Ten eerste moet ‘n gemeenskap in effek Christelik-homogeen wees. Ideaal moet dit ook kultureel homogeen wees, want die oomblik as ‘n staat heterogene (geloofs-) kenmerke het, sal so ‘n demokratiese teokrasie deur sommiges as onderdrukkend ervaar word wat nie dieselfde morele kodes of geloofsoortuigings aanhang nie.

Dit moet in gedagte gehou word dat die demokrasie soos ons dit ken, primêr uit die liberalisme gebore is, en liberalisme primêr in die humanisme (die mens regeer) staan. Christen-demokrate is byvoorbeeld gewoond daaraan om te hoor “godsdiens moet uit die politiek gehou word.” Moet dit dan uit skole geweer word (soos sommiges dit wil hê, uit die werkplek, uit die gesin, uit die huwelik? Hoekom nie dan sommer uit die kerk (as menslike manifestasie) nie?

Parlementêr kan ‘n mate van buigsaamheid verdiskonteer word, deur te onderskei tussen “godsdiens” en God self. Die parlement bied immers nie die Nagmaal aan nie, maar die Christen-parlementslid is immers nie veronderstel om God buite te laat as hy die parlement se deure ingaan nie. (En sjoe, kyk ‘n mans na baie se optrede op rugbystadions, lyk dit nie of dieselfde toeskouer die volgende dag as lidmaat in die kerk sit nie).

Die werklike toets kom wanneer hy oor wetgewing moet stem wat die teenoorgestelde behels as wat sy kerk leer. Wetgewing soos dié oor aborsies, oor dobbel, pornografie, die wettiging van protitusie en vele meer. Boonop vereis die koukusgebondenheid wat deel van die Suid-Afrikaanse politiek is dat iemand dikwels tussen sy kerk en sy amp as parlementslid ‘n skisofreniese houding moet inneem.

Beteken dit dat die demokrasie nie as basisvorm vir teokrasie kan deug nie?

Bied enige ander hedendaagse regeervorm ‘n beter basis vir teokrasie?

Of moet ‘n nuwe model vir teokrasie gevorm word?

Of, moet die demokrasie hervorm word om as geskikte platform vir teokrasie te dien?

Met ongeveer 80 persent Suid-Afrikaners wat verklaar dat hulle Christene is, is dit in beginsel ‘n onnodige vraag. As daardie 80% kiesers parlementslede instem wat soos goeie Christene die land sal regeer, is dit immers so na-aan ‘n teokrasie as wat kan kom.

Dit is agter as ‘n mens na die lewenshandel en selfs ideologiese uitgangpunte van hierdie 80 % kyk, dat ‘n mens vrae kan begin vra.

Juis in reaksie op die vorige artikel waarna hierbo verwys is, was daar ‘n reeks reaksies wat op geen manier versoenbaar was met die reaksie van ander lesers nie. Die eertydse Admissiestudie van die Afrikaanse susterkerke is selfs as die werk van die groot verleier beskryf. Die ironie, die artikel was hoofsaaklik histories / argeologies, en nie teologies nie.

In alle billikheid, van die lesers se reaksie het ‘n pragtige Christelike gesindheid van liefde (wat sentraal in die Bybel staan) en nie-veroordeling uitgestraal.

Maar as Afrikaanssprekende Christene mekaar so aan die keel gryp, hoe gaan dit lyk as agnostici, ateïste, heidene en ander bykom?

Oor dieselfde tyd kon ‘n mens ‘n prentjie hiervan vorm, met debatte wat onder meer deur die bekendmaking van die 1,9 miljoen jaar oue aapmens-skelet by die Wieg van die Mensdom ontketen is.

Kreasioniste, veral jong aarde kreasioniste, en evolusioniste het mekaar iets allerverskrikliks met die teerkwas bygedam. En hoewel mense wat die amptelike standpunte van die grootste susterkerke aanhang grootliks nie aan die “debatte” deelgeneem het nie, is hulle net so lekker met die teerkwas bygedam en tot nie-Christene “verklaar.” ‘n Oningeligte wat na die “debat” sou kyk sou maklik die afleiding kon maak dat om ‘n Christen te wees, geglo moet word die skepping is 6 000 jaar oud, dat Bybelse argeoloë wat met veel ouer tydperke werk, deel van ‘n yslike bedriegspul is.

En vorm nou ‘n teokrasie via demokrasie met dié spulletjie wat van Christelike liefde en ‘n verbod op veroordeling gestroop is.

Is enige ander model as die demokrasie meer geskik vir teokrasie?

Die antwoord is waarskynlik nee.

Is ‘n teokrasie ‘n saak van onmoontlikheid?

Die staatkundige antwoord is waarskynlik ja. Die teologiese antwoord is dat niks vir God onmoontlik is nie.

Maar dan word van ‘n Godsregering gepraat, en nie ‘n teokrasie nie, en God is immers nie aan menslike regeermodelle gebonde nie.

Beteken dit dat die mens, die Christen, handegevou en fatalisties agteroor moet sit dat God Sy eie ding moet kom doen?

Nee, stellig nie. God ken talente aan mense toe wat soos Godgegewe gawes aangewend moet word. En oor talente miskien net ‘n paar opmerkings. Uit die 1983-vertaling van die Bybel word die indruk in hoofsaak gelaat dat daar meestal na enkele muntstukke verwys word waar die ouers vertaling, en ook vertalings in ander tale na talente verwys. Dit is nie noodwendig verkeerd nie, maar waar na die toewysing van talente verwys word, is dit iets wat in ‘n enorme bedrag geld uitgedruk sou kon word. Deur die loop van Bybelse tye het die gewig van ‘n talent aansienlik verskil, maar dit het gewoonlik na sowat 50 Kg silwer verwys, of te wel een talent gelykstaande aan ongeveer 6 000 werksdae se loon.

So is daar mense wat die talente ontvang het om met staatkundige modelle te kan werk, en iets te ontwerp wat so Christenvriendelik as moontlik sal wees. ‘n Model wat so ver as moontlik sal verhinder dat ons God Sondae in die kerk oop- en toesluit. Uit ‘n teokratiese oogpunt – die Christen moet as Christen vinger trek. Vanuit die Christen-demokratiese en Christen-volkseie-oogpungt: Die kerk kan nie maar ‘n apatiese toeskouer wees oor wat in ander lewensfere aangaan nie. Die kerk as instelling het ‘n profetiese roeping. En die kerk kan as instelling in beginsel nie vrede daarmee hê as sy lidmate Sondae die Here in die kerk toesluit, en die week sekulêr / agnosties leef deur byvoorbeeld partye te steun wat oor beginselsake presies die teenoorgestelde as hul kerke glo nie.

Die Gereformeerde Kerke het byvoorbeeld ‘n sinode-opdrag dat leraars voor ‘n verkiesing moet preek om riglyne vir die uitbring van die stem te verskaf, sonder om ‘n politieke keuse voor te skryf. (Met Admissie-opleiding, en kwalifikasies in die staatsreg en Politieke Wetenskap, kon ek geen kop of stert van hierdie preek – die een wat ek wel gehoor het – uitmaak nie. Boonop was ek self ‘n kandidaat. Ek glo bitter min lidmate het ‘n “lamp vir die voet” gekry. Die beginsel bly egter gesond).

‘n Model, waar menseregte uitgelê sal word, die instink sal wees om die beginsel van natuurlike geregtigheid uit te lê soos die Heilige Gees en die Woord dit in ‘n mens se hart lê. Waar, wanneer oor wetgewing besin word, werklik besin word hoe die Here verwag Sy kinders na daardie wetgewing moet kyk.

‘n Model waar wetgewing so opgestel word waar dit bevorderlik is vir ‘n klimaat van moraliteit. Waar korrupsie nie ‘n norm is nie, maar ‘n onding wat uitgeroei moet word.

Die belangrikste is – waar die regeerders ‘n navolgingswaardige voorbeeld stel, sodat die publiek, veral die jong mense, geïnspireer word om mense se voorbeeld met entoesiasme na te volg omdat hulle die Here deur daardie mense sien.

Die konteks waarbinne die vraag oor teokrasie gevra is, was die volkstaat.

In ‘n sekere opsig sal ‘n volkstaat weens groter homogeniteit ‘n teokrasie makliker uitvoerbaar maak.

Ongelukkig het die godsdiensopvattings van die Afrikaner ontsettend ver uitmekaar gedryf. Enigeen wat objektief hierna kyk, sal weet dat dit wat mense vanuit die Israel Visie-spektrum van ‘n teokrasie sal verwag, baie ver sal verskil van die verwagtinge van mense binne byvoorbeeld die susterkerke, die AGS en die Afrikaanse Baptistekerk.

Terwyl daar raakvlakke is tussen die CVO- en Christian Schools waarbinne baie Afrikaanssprekendes hul kinders plaas, is die verskille ook baie groot.

Op die eenvoudige vlak sou ons sê ‘n staatkundige model sal een wees waar die regeerstyl so sal wees dat dit die Bybelse boodskap ten beste projekteer.

Op die diep filosofiese vlak sou ons sê die hiërargie van wetskringe / lewensfere wat ons via Kuiper en Dooyeweerd van leer, moenie regop staan nie, maar op sy kant lê. Dit beteken wel dat die hoogste orde, die geloofswetskring, op dieselfde vlak as die laer orde wetskringe soos getal en ruimte lê, maar die belangrike is dat nou onderskei word tussen God, wat uit die wetskringe losgemaak word, en die menslike manifestasie daarvan, soos die kerk.

So spreek God enersyds regstreeks tot alke aspek van Sy Skepping, van die mens se geloof, sy kerk, sy kultuur, sy gesondheid, sy regstelsel, sy staat, tot die ruimte en getalle.

En tweedens, suurdeeg die Christen se uitlewing van sy Chistenskap ook horisontaal deur na alle anders aspekte waar hy betrokke is – word die wetskringe en lewensfere in werklikheid die prosesse en filters van ‘n stelselteorie, afgestem op die behaviouralistiese ….onderhewig aan die Wil van God.

медицинскую справку

Twee vas vir kleuter se aanranding

Johannesburgse polisie het Sondag ‘n deurbraak gemaak in die ondersoek na die aanranding van ‘n kleuter van Robin Hills nadat twee mans in hegtenis geneem is, het ‘n woordvoerder gesê.

Die twee, tussen die ouderdomme 23 en 25, is in Alexandra in hegtenis geneem, het Kolonel Eugene Opperman aan Sapa gesê.

“Hulle was bouers by die huis.”

Die klein dogtertjie, Marzaan Kruger, is Donderdag erg geslaan tydens ‘n huisroof in Robin Hills, noord van Johannesburg.

Sy verkeer tans in ‘n ernstige, maar stabiele toestand in die Sandton Medi-Clinic.

Die kleuter is saam met die huishulp, Francina Sekhu, aangerand.

Opperman het gesê die twee sal Maandag in die Johannesburgse Landdroshof verskyn.

diamond dogs video депутат лобановский

Burgeroorlog in Suid-Afrika?

Ek is geen regsgeleerde nie, maar tydens my diens by die volkstaatraad het befaamde regsgeleerdes soos prof Hercules Booysen en adv Chris de Jager ons slim gemaak om die volkereg mbt selfbeskikking te verstaan. Sommige mense verwys daarna as die internasionale reg. Met daardie onderliggende bietjie kennis, en aan die hand van my eie navorsing, wil ek graag ‘n baie belangrike saak vandag aanroer.

Gewapende konflikte tussen strydende partye van dieselfde land word deur verskeie woordeboeke as burgeroorloë gedefinieer. Volgens die Webster-woordeboek is ‘n burgeroorlog ‘n oorlog tussen geografiese streke of politieke faksies van dieselfde nasie.

Om tussen burgeroorloë en kleiner opstootjies te onderskei, kwantifiseer ander bronne die getal sterftes gedurende die tyd wat die stryd gewoed het. Daar word algemeen aanvaar dat daar minstens 1000 sterftes tydens so ‘n gewapende stryd moet wees.

Die motiewe vir burgeroorloë word soos volg omlyn: Enige groep wat ‘n ander groep met gewapende geweld aanval met die doel om grondgebied of natuurlike hulpbronne te bekom, is besig om oorlog te maak teen die ander groep.

Of die regering die heersende burgeroorlog erken of nie, of dat dit sy bedoeling is om ‘n burgeroorlog in Suid Afrika aan te vuur of nie, is nie ter sake nie. Wat wel ter sake is, is die feit dat die regering die feitelike situasie nie wil erken nie, en dit as gewone misdaad tipeer. Gister nog het Minister Mthetwa gepleit dat mense moet ophou om ‘n politieke motief aan die plaasmoorde te koppel. Op dieselfde dag is daar egter nog twee bloedige insidente, waar niks geroof is nie. Watse “misdaad” is dit?

Die klaarblyklike motief vir die barbaarse plaasmoorde is om boere van hul plase te verjaag deur ‘n vreespsigose te skep. Grondgebied en natuurlike hulpbronne is ‘n tipiese motief vir burgeroorloë tussen verskillende etniese groepe in Afrika.

Deur die skuld vir die moorde dan op die boere te pak, word die geweld gekondoneer en word die regering aandadig aan die gruweldade.

In 1996 het die regering die Eerste Protokol van die Geneefse Konvensie onderteken. Die NP-regering het vroeër geweier om dit te doen, omdat dit volgens hul mening die staat se vermoë om burgeroorloë te bekamp of te verhoed in die wiele sou ry.

Die RSA-regering is egter nou aan die reëls van daardie Protokol verbind, wat ‘n jus cogens-verpligting op die staat plaas.

Jus cogens word beskryf as ‘n oorheersende en gebiedend noodsaaklike verpligting wat op ‘n staat gelê word. Enige oortreding daarvan is strydig met die fundamentele reëls van die volkereg.

Sommige bronne beweer dat ‘n jus cogens-norm die volgende kriteria moet hê:

Die doel van die jus cogens-norm is die beskerming van ‘n gemeenskap se belange;
die norm moet aan moraliteitsbeginsels voldoen;
die norm moet van ‘n absolute aard wees, dws daar is geen ruimte vir enige ander vertolking nie;
die oorgrote meerderheid nasies moet die gebiedendheid daarvan erken.

Dus, alle state wat hierdie norm oortree, staar wettige vergeldingsmaatreëls deur die lydende staat of gemeenskap in die gesig.

Hierdie jus cogens norm is ook van toepassing op burgeroorloë, en op krygsgevangenes van so ‘n oorlog. Deur hulle as gewone misdadigers te beskou, en onmenslik te behandel, of in voetboeie in die openbaar te paradeer is dus strydig met die bepalings van die Eerste Protokol wat die meeste state onderteken het.

Aan die hand van bogenoemde is Suid-Afrika reeds sedert 1994 in ‘n volskaalse burgeroorlog gewikkel, deurdat duisende slagoffers jaarliks omkom. Dit is ‘n feit wat deur die media verswyg word, en wat nooit deur die ANC-regering erken sal word nie, aangesien dit ‘n bewys is dat die onderhandelde skikking van 1993/1994 ‘n mislukking was.

Dit sal ook die regering se siniese ingesteldheid aan die kaak stel om voortdurend die verkeerde beleidsopsies ten opsigte van grondverdeling te neem en te ondersteun, sodat die gewapende geweld inherent aangemoedig word. Malema se uitsprake ná sy besoek aan Zimbabwe versterk die motiewe vir ‘n burgeroorlog.

Iemand het onlangs op die Praagwerf geskryf dat ‘n streep in die sand getrek moet word, en het voorgestel dat daardie lyn oorgesteek sal word met die eerste gewelddadige plaasbesetting.

Afrikaners sal dus waarskynlik heeltemal binne hul regte wees om eersdaags die regering daarvan te verwittig dat hulle hulle in ‘n staat van burgeroorlog verkeer teen ‘n onsigbare guerillamag wat ten doel het om Afrikaners uit te moor en van hul plase te verdryf.

Die regering moet ook ingelig word dat, soos in enige ander burgeroorlog, die lydende party sy volkeregtelike regte sal uitoefen om sy goed en bloed teen insurgente te beskerm.

Die jus cogens-bepalings van die Geneefse Konvensie se Eerste Protokol sal dus van toepassing wees op sy lede wat hulle nie noodwendig aan die insurgente se grondwetlike regte sal laat lei nie, maar deur die aanvaarde volkereg betreffende burgeroorloë. Voordat dit kan gebeur, sal indringende gesprekke deur die Afrikaners se te stigte gesagsowerheid met die regering gevoer moet word. Die gesagsowerheid sal sy saak ook aan buitelandse howe stel om uitspraak te verkry.

Die RSA-grondwet bind die staat tot die bepalings en bevindings van die volkereg.

Afrikaners sal dus gou moet speel om hul volkshuis in orde te kry, want die intensiteit van die heersende burgeroorlog is besig om in felheid toe te neem.

no deposit slots Фільчаков прокурор

Naspers, ons IG Farben?

Nasionale pers (Naspers), wat ongeveer ‘n eeu gelede ‘n beskeie begin beleef het met die stigting van die Kaapse koerant, Die Burger, is vandag die grootste mediagroep in die land en moontlik onder die toptien ter wêreld. Hulle beskik oor belange dwarsoor die aardbol, in China, Pole en Brasilië en maak iets soos ses miljard rand wins ná belasting per jaar.

Naspers het gegroei van ‘n Afrikaneronderneming na ‘n globale maatskappy. Soos die ryk man wat sy kinderdae aan die verkeerde kant van die treinspoor probeer wegsteek, het die Afrikaneroorsprong van die maatskappy vir hom ‘n verleentheid geword. Die tradisionele koerante en tydskrifte wat Naspers aanhou publiseer en wat grotendeels deur Afrikaners gelees word, word nie meer as ‘n belangrike deel van die maatskappy se portefeulje beskou nie.

As multinasionale maatskappy koester Naspers ‘n kwalik bedekte minagting vir die Afrikanerverbruiker en -leser. Soos die Sunday Times in die sestiger- en sewentigerjare, wat elke Sondag Afrikaners beledig het in die wete dat hulle wel die koerant sal koop om ontstoke te raak, publiseer Nasperskoerante reeds jare lank erge aanvalle op Afrikanerhelde van weleer en word die publiek se geregverdigde woede oor misdaad, korrupsie en verval gereeld as manifestasies van “rassisme” afgemaak.

Die voorsitter van Naspers, mnr. Ton Vosloo, het op ‘n keer in Rapport verklaar: “Die begrip ‘Afrikaner’ gee aanstoot.”

Linkse en selfs ekstreemlinkse rubriekskrywers soos Max du Preez, Christi van der Westhuizen, Leopold Scholtz, Deon Maas, George Claassen, Jakes Gerwel, Hein Willemse, Jonathan Jansen, Henry Jeffreys, Ferdi Greyling en ander is konstant besig om hul eie Afrikanerlesers af te kraak, te beskuldig, te verkleineer en te verguis.

Terwyl die land verval het in iets tussen ‘n Zimbabwe en ‘n Rwanda, met daaglikse gruweldade – net eergister is ‘n een jaar oue babadogtertjie in haar ouerhuis aangeval en vir dood agtergelaat – hou die slimjankommentators van Beeld, Die Burger, Volksblad en Rapport vol om Suid-Afrika as ‘n demokratiese utopie te beskryf. Die oorsprong van alle kwaad in Suid-Afrika is nie swart geweld, gierigheid, korrupsie en wetteloosheid nie, maar wit rassisme of dan spesifiek Afrikanerrassisme.

Vandeesweek het Leendert van Oostrum in die leserskommentaarruimte op Nuus24 geskryf:

“Ons sit… in die midde van ‘n intense terreuroorlog waarin die hordes inderdaad (benewens kos) bloed soek. Maar Naspes hou vol om sy lesers te trakteer op vermaaklike, werklikheidsontekennende klopdansies deur ‘n Polyanna soos hierdie rubriekskrywer (Johan Swarts)… (D)ie soort dwase ‘denialism’ wat mens hierbo sien is m.i. disfunksioneel.”

Die rubriek van Johan Swarts waarna Van Oostrum hier verwys verteenwoordig ‘n reaksie op my stuk oor Eugène Terre’Blache: ‘n Moord te veel. Volgens Swarts wat iewers vanuit sy knusse wegkruipplekkie in die Kaap pontifikeer, verteenwoordig die gevoel van bedreigdheid en selfs vrees by Afrikaners oor hul toekoms in dié geteisterde land Hersenskimme in Dan Roodt se kop. Hy skryf:

“As sodanig het (Roodt) ‘n ou nasionalistiese narratief geherapproprieer sonder om werklik te erken dat dit ‘n uitgediende verhaal is. Toegegee: om Afrikaners te probeer saamsnoer met ‘n narratief is in sommige opsigte edel. Om dit egter ten koste van ander groeperinge te wil doen, is laakbaar.”

Al wat Swarts hier in kwasi-geleerde terme doen, is om Naspers se leuse te herhaal: die Afrikanervolk is dood en sal nooit weer opstaan nie. Enige beroep op ons roemryke geskiedenis van oorlewing in die aangesig van verskeie pogings, hetsy deur Dingaan se Zoeloes, hetsy deur die Britte, om ons finaal uit te wis, is futiel en selfs – soos hy dit stel – “laakbaar”. Al word ons vermoor, ons vroue en dogters verkrag, selfs ons babas aangeval deur lede van ander groepe, is ons veronderstel om die ander wang te draai en dit maar gelate te aanvaar.

Is so ‘n houding van apatie nie ewe patologies as die verskrikkinge wat ons elke dag in dié land ervaar nie? Insgelyks vandeesweek skryf Leopold Scholtz in Die Burger: Groepsdenke is verkeerd. Volgens hom is dit veral Afrikaners wat hulle daaraan skuldig maak. “Groepsdenke” word gedefinieer as: “jy skryf sekere – meestal negatiewe – eienskappe toe aan ander groepe buite jou eie, en skeer dan al die lede van daardie groep(e) oor een kam”.

Naspers se rubriekskrywers is nie eintlik goed onderlê in die wysbegeerte of logika nie. As eerstejaartjie het ek op universiteit geleer dat jy nie iemand anders se argument kan afskiet as joune dieselfde struktuur vertoon nie. Scholtz kla dat Afrikaners “ander groepe oor een kam skeer”, maar deur dit te sê, skeer hy ons mos insgelyks oor een kam!

Freud het ‘n boek geskryf met ‘n titel wat vir die hedendaagse Suid-Afrika uiters gepas sou wees: Zur Psychopathologie des Alltagslebens, oftewel, “Oor die psigopatologie van die daaglikse lewe”. Elke dag bevat die nuus in ons land voorbeelde van uiterste afwykings soos sadisme, leuenagtigheid, kleptomanie, xenofobie, ens. Maar ook: masochisme, die neiging om pyn en vernedering te geniet.

Behalwe om die Afrikaner se sin vir identiteit en samehorigheid te vernietig, is een van Naspers se oogmerke om van ons almal masochiste te maak. Hoe meer kranksinnig en patologies ons werklikheid raak, hoe meer is ons veronderstel om dit te geniet en soos idiote na die sokker uit te sien met ‘n onderbroekvlaggie wat op jou motor se dak wapper.

Vandaar dus die pleidooi wat ene Jan ver Maak (waarskynlik die skuilnaam van ‘n Naspersredaksielid) in verlede week se By, die nasionale bylaag by hul dagblaaie, lewer: Raak lief vir Malema.

Jan ver Maak beweer:

“Net soos Terre’Blanche lief was om uit die Bybel aan te haal, asook die dominee op sy begrafnis én daarna Stofsuier Hofmeyr, kan ek dit ook doen: ‘Jy moet jou vyand liefhê soos jouself.’

Dít is natuurlik effe te veel gevra. Malema liefhê?

My vraag is: Waarom nie? Hy is bloot ’n produk van omstandighede, iemand wat ly as gevolg van die wond in sy psige wat deur wit bevoorregting veroorsaak is.

Omhels hom, nooi hom om by jou te kom kuier, stort aalmoese uit na hom. Wat kan jy verloor?”

Met ander woorde, hoe meer bepaalde swart leiers “Dubula ibhunu” of “Skiet die Afrikaners” sing, hoe meer moet ons hulle lief kry. Die godsdiensrubriekskrywer van Beeld, Neels Jackson, sing by wyse van spreke presies dieselfde deuntjie as hy vandeesweek skryf dat Malema se haatspraak teen Afrikaners net sal verander as ons “‘n positiewe gesindheid teenoor alle Suid-Afrikaners” handhaaf. Met ander woorde, die Jood in die spreekwoordelike konsentrasiekamp by Auschwitz kon sy lot vrygespring het deur net ‘n meer “positiewe gesindheid” teenoor die Duitsers te hê. Of volgende keer as jy in jou huis of op jou plaas aangeval word, draai net die ander wang, bedank jou aanvallers dat hulle die moeite gedoen het om vir jou te kom “kuier” en dan sal alles regkom.

As dit nie so tragies was nie, sou ‘n mens jou elke dag kon doodlag vir die snert wat jy in Nasperskoerante kan lees.

Aanvalle op babas, die moord op Eugène Terre’Blanche en 3 300 ander boere, die teregstelling van dogtertjies soos die vyfjarige Danielle Esterhuysen wat deur twee Zimbabwiërs op haar ma se skoot doodgeskiet is, dit alles is normale manifestasies van liberale demokrasie soos ons dit in Suid-Afrika beleef en daarvoor moet ons die ander wang draai en ‘n “meer positiewe gesindheid” kweek. Aldus Naspers.

Geweld is aanvaarbaar solank Afrikaners maar die gedweë, masochistiese slagoffers daarvan bly. Maar as daar nou een ding is wat Naspers nie kan verdra nie, is dit die taalstryd. Vandat ons tien of meer jaar gelede begin betoog en agtiteer het oor die ongelyke behandeling wat Afrikaans van die staat ontvang, asook die berekende uitfasering van Afrikaanse skole en universiteite, het Naspers nog altyd net giftige, sarkastiese kommentaar op die “taalbulle” gehad. Ons is as “ou gryskoppe met grys skoene” verguis. In Beeld of Die Burger – ek kan nie meer onthou watter een van die twee nie – is ek ‘n “taaltollie” genoem, want selfs die stereotipe benaming “taalbul” was nie beledigend genoeg vir iemand wat jou werklikwaar vir sy moedertaal Afrikaans omgee nie.

Toe die taalkwessie ‘n faktor raak wat die openbare mening betref, het Naspers weer ‘n ander rigting ingeslaan en die sogenaamde “rassekaart” gespeel. ‘n Mens kon jou wel oor die taalkwessie uitspreek, solank jy net nie wit is nie. Of solank jy net nie op Afrikaans fokus nie, maar op die “elf amptelike tale”, asof enigiemand al ooit vir ‘n universiteit in Xhosa of Tswana gevra het.

Juis gister skryf Tim du Plessis, redakteur van Beeld, in sy weeklikse rubriek: “Lees gerus môre Marida Fitzpatrick se ‘Onder vier oë’ met Lionel (Adendorf):

“Dis wonderlik dat Adendorf se klaarblyklike passie vir Afrikaans uiteindelik nou losgelaat word en oorgaan in aksie.

Weliswaar is dit sy afkeer van wat hy noem wit Afrikaners se taalstryd wat hom tot aksie aangespoor het.”

Adendorf, ‘n ANC-lid en staatsamptenaar wat as skakelbeampte vir minister Noluthando Mayende-Sibiya werk, word deur Beeld beskryf as ‘n Jong bul in die taalstryd en Du Plessis beskou hom as ‘n moontlike redder van Afrikaans.

Net jammer Lionel Adendorf se kind praat of verstaan nie Afrikaans nie. Sy vrou is ‘n Xhosa, dus is hul huistaal Engels. Eendag gaan die driejarige Lumile Adendorf nog Afrikaans leer en dan sommer ‘n Afrikaanse skool en universiteit bywoon, as so iets teen daardie tyd nog bestaan.

Die feit dat hierdie “nuwe taalstryder” se huistaal nie eens Afrikaans is nie, is ‘n nietigheid. Tim du Plessis popel oor Lionel Adendorf se “Forum vir Swart Afrikaanssprekendes”: “Nou is daar uit ’n splinternuwe oord nog kampvegters vir Afrikaans. Dit kan mettertyd die hele tekstuur van die veldtog vir die behoud van Afrikaans verander.”

Adendorf se vereniging is glo gestig nadat hy my op ‘n oggendprogram op SABC2 gesien het. Soos hy dit in sy onderhoud met Beeld stel: “Dit het alles een Maandagoggend begin terwyl hy hier gesit en TV kyk het.

Dr. Dan Roodt van Praag was ’n ateljeegas op ’n oggendprogram ‘en toe praat hy namens alle Afrikaanse mense en Afrikaners en hy vermeng die tweetjies en ek sit hier en ek raak boos, want ek is Afrikaans, maar ek is nie ’n Afrikaner nie’.”

Trouens, volgens Adendorf het Afrikaners, nadat hulle anderhalf eeu lank ‘n taalstryd gestry het, 300 woordeboeke, Bybelvertalings, asook ‘n hele letterkunde, regspraak en geskiedenis in die taal geproduseer het, dit “vergiftig”. Hy stel dit so:

“Die taal het aansien verloor omdat die debat oor die taal vergiftig was deur die invloed van Afrikaner-nasionalisme.

Die forum het ten doel om dit te ontgif. Dit is die taal van nie-rassigheid, dit is die taal van versoening.”

Dit alles klink seker soos musiek in die ore van die Naspers-propagandiste. Stel jou voor: Afrikaans moet “ontgif” word want daar was te veel “wit mans” wat hulle met die taal bemoei het. Twee van die wit mans wat deur Adendorf in ‘n Burger-artikel uitgesonder word, is: “prof. Hermann Gilliomee van die US, en Dan Roodt, omstrede regse figuur”.

Naspers hou daarvan om etikette op mense te plak en die term “regse” is al die afgelope vyftig jaar ‘n gunsteling. As jy iemand met dáárdie teerkwas kan bykom, dan het jy so te sê die persoon se hele toekoms vernietig.

Die absurditeit van ‘n Afrikaanse “taalstryder” wat hom rig, nie teen Engelse taalimperialisme of owerheidsvyandigheid teen die taal nie, maar teen Afrikanertaalaktiviste en wie se eie kind nie eens Afrikaans verstaan nie, is so lagwekkend dat dit in ‘n satire of klug tuishoort.

Ongelukkig bestaan daar in Suid-Afrika ‘n nare werklikheid wat nie langer deur gemeenplasige skeltaal verdoesel of besweer kan word nie. Die land verkeer in ‘n laegraadse etniese konflik met geweld en rassespanning wat elke dag toeneem. Al was Naspers tien keer groter en magtiger as wat die maatskappy reeds is, kan hy eenvoudig nie aan hierdie werklikheid verander nie.

Op ‘n manier is Naspers reeds geïntegreer by die ANC en ZANU PF se wêreldbeskouing, by Malema en Mugabe se ewe absurde logika. Tydens Debra Patta se fameuse onderhoud met Malema, het hy beweer dat “Tokyo Sexwale arm is, hoewel hy oor miljoene in die bank beskik”. Net so dink Mugabe dat grondhervorming in sy land ‘n reusesukses is.

Dat Naspers se horde rubriekskrywers meen dat sadistiese Suid-Afrika ‘n normale, funksionele “demokrasie” is waar slegs ‘n “meer positiewe gesindheid van Afrikaners” die tierende geweld, onreg en korrupsie gaan stop, is deelagtig in dieselfde wêreldvreemde en siek logika.

Persoonlik is ek daarvan oortuig dat verandering in ons land nie meer ver is nie. Dit kan eenvoudig nie so aangaan nie. Een of ander tyd móét die damwal breek. Indien Afrikaners egter oor media, benewens die internet, beskik het wat ‘n konsekwente, helder standpunt kon inneem, sou verandering veel gouer kon plaasvind. Duisende lewens sou gered kon word. Daar sou veel gouer ‘n einde gemaak kon word aan diefstal, omgewingskade, selfverryking uit die staatskas, asook die haatspraak wat groepe teen mekaar opsweep.

Op grond van die keuses en standpunte wat Naspers, sy direksie en kommentators reeds ingeneem het, kan ‘n mens sê dat die maatskappy net so ‘n hegte band met die huidige orde onderhou as wat IG Farben met die Nazisme gehad het. Reeds gaan daar internasionaal onder denkende mense die kreet op dat ‘n volksmoord tans teen Afrikaners en Boere in Suid-Afrika gepleeg word.

Baie Afrikaners praat van ‘n Nürnberg-verhoor wat moet plaasvind om diegene te verhoor wat die huidige onreg teen ons pleeg, asook hulle wat daaraan medepligtig is.

In welke mate Naspers self medepligtig aan menseregtevergrype teen Afrikaners sou wees, is ‘n interessante morele, politieke en regsvraag wat in die nabye toekoms aan die orde mag kom.

Фильчаков прокурор

Iran se kernprogram

Regering stook rassehaat

Voor my lê foto’s met besonderhede van slagoffers van plaasmoorde. Dit is deur ŉ polisieman verskaf wat daarby betrokke is.

Hierdie aaklige besonderhede en afgryslike foto’s verskyn nooit in koerante nie. ANC-ministers en LP’s en sê die onbeskryflike wreedhede is die boere se skuld. En hul jeugleier moedig sy mense aan om te moor!

As daar boere is wat hul werkers sleg behandel, hoekom word hulle nie vervolg nie? Hulle is natuurlik ŉ onbenullige minderheid. Die meeste boere sorg vir hul werkers met deernis. Hieroor swyg die ANC.

Weet die ANC van die babas wat met kookwater vermoor word? Van ŉ skoolseuntjie wat in sy skoolklere opgehang is? Van kindertjies wat op die wreedste wyse gemartel en vermoor word? Van mans wat met pangas opgekap word?

Maar die aakligste aanslae is teen vroue. Voor my lê die foto van ŉ naakte, tagtigjarige vrou. Sy is vermoor deur stukkende bottels in haar liggaamsopeninge op te steek. Haar inwendige organe lê op die vloer uitgestort.

Daar is die foto van die naakte vrou wat onderstebo aan haar voete opgehang is, haar maag oopgesny en haar ingewande wat uithang. Die ergste: die foto van ŉ naakte vrou met haar bene oopgesper. Sy is verkrag en toe vermoor deur ŉ skerpgemaakte besemstok in haar op te steek tot dit by haar nek uitgekom het.

Die boere se skuld? Die vroue is eers herhaaldelik verkrag en op die wreedste moontlike maniere gemartel. Die bebloede, geskende lyke word nakend agtergelaat.

Volgens dr. Theo de Jager, adjunk-president van Agri SA, is sedert 1994 tot 6 April 2010 reeds 3 368 plaasmoorde gepleeg (Die Burger, 6 April 2010).

Uit elke 1 000 misdade in Suid-Afrika word net 430 mense aangekeer, waarvan 77 veroordeel word en 8 tronkstraf van twee of meer jare opgelê word. Sedert 2006 het plaasmoorde met 25 persent toegeneem.

In ŉ verlaring sê die Menseregtekommissie die gebrek aan veroordelings beteken dat die misdaad-regstelsel ondoeltreffend is om slagoffers van boeregemeenskappe te beskerm. Luidens ŉ verklaring deur die SA Instituut van Rasseaangeleenthede kan die regering nie reg en orde herstel nie en kan hy nie sy burgers beskerm nie. “Die regering het ŉ vyandige agenda teen minderheidsgroepe.”

ŉ Polisieman wat van die moorde moes ondersoek, sê meer as tagtig persent van die moorde het ŉ anti-wit, rassistiese element. ŉ Gerespekteerde advokaat glo die persentasie is hoër.

Mnr. Charles Ngacula, minster van Veiligheid en Sekuriteit onder Thabo Mbeki, het indertyd gesê: “Hulle kan aanhou “whinge” tot hulle blou in die gesig is, en so negatief wees soos hulle wil, of hulle kan sommer die land verlaat.”

Hierdie regering laat sy burgers skandelik in die steek en stook rassehaat. Ons land is op die rand van ŉ afgrond. Wat kan ons doen?

Gideon Joubert is die skrywer van die bekroonde Afrikaanse blitsverkoper, Die groot gedagte, wat geloof en die astro-wetenskap met mekaar versoen.

free slots no deposit uk

Gesondheid deur ongesondheid aangespreek

Die nuus dat die Vrystaatse Gesondheidsdepartement ‘n tekort van R700 miljoen het om onder meer toerusting op te knap en te vervang, verbaas niemand nie.

Die gesondheidsdepartement se geldkrisis, soos ook die gesondheidsdepartemente van die meeste ander provinsies, sleep immers al jare voort.

‘n Onlangse berekening het aan die lig gebring dat sake vir die nasionale en provinsiale gesondheidsdepartemente min of meer gelyk sou breek as die agterstallige fondse van uitstaande rekeninge, destyds sowat R9 miljard, verhaal sou kon word. Dit sluit die bedrae in wat buurlande soos Lesotho verskuldig is vir die behandeling van hul burgers, en wat ingevolge bilaterale ooreenkomste betaal moet word.

Volgens berigte woon ongeveer twee derdes van Lesotho se burgers in Suid-Afrika. Suid-Afrika het onlangs ‘n groot skenking aan Lesotho gedoen vir die bou van ‘n pad, terwyl Suid-Afrika se eie paaiebegroting hopeloos ontoereikend is. Trouens, die AA het enkele jare gelede gewaarsku dat daar teen die huidige tempo oor dertig jaar nie meer paaie gaan wees om oor te kla nie.

Intussen is ‘n hofsaak tussen Vrystaat Landbou en die regering op die rol om die regering te dwing om sy veiligheidspligte teenoor sy Vrystaatse burgers, in die besonder op die grens met Lesotho, na te kom.

In vandag se Volksblad word berig oor ‘n Suid-Afrikaanse vragmotoreienaar wat sy gesteelde vragmotor in Lesotho opgespoor het, en waar die hof die vragmotor nou al twee keer aan die dief terugbesorg het om te gebruik tot die saak voorkom. Dit sal jare neem. Die dief ry ‘n Mercedes en dubbelkajuit-bakkie. Die wettige eienaar van die vragmotor moet nou tienduisende rande vind om sy vragmotor mee te vervang.

Van die vroegste Voortrekkerdae was daar konflik tussen Suid-Afrikaners en die mense van Basotholand, en verskeie oorloë is gevoer. Veediefstal en die smokkel van dagga oor die grens was waarskynlik ononderbroke ‘n probleem, en het ‘n groot invloed op verhoudinge gespeel. Die Bloemfonteinse taxi-vereniging was al op interdepartementele forums onder die leiding van die Departement van Justisie bitter kwaad oor die tempo waarteen gesteelde en gekaapte taxi’s hul weg na Lesotho vind, en die feitelike onmoontlikheid om dit terug te kry tensy korrupte polisiemanne daar omgekoop word.

Tog was daar – ook in die verlede – gevalle waar Vrystaatse boere die grens oorgesteek en ter wille van goeie buurmanskap grond vir die Lesothoboere gaan ploeg het. Daar was ander positiewe gebeure, soos die uitlewering van ‘n plaasmoordenaar.

Bilaterale verhoudings kan nie ‘n elitistiese ding wees waar die twee regerings hartlik met mekaar is, maar die bevolkings as’t ware oor geweerlope vir mekaar gluur nie.

Genoeg goggas soos swak bestuur in die Vrystaatse Gesondheidsdepartement het al aan die lig gekom dat die skuld vir die geldelike geploeter nie ook alles op Lesotho se brood gesmeer kan word nie.

устройство

Vrystaatse onderwyssyfers skok

Die Vryheidsfront Plus-jeug in die Vrystaat is geskok deur die syfers wat deur die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudinge (SAIRV) oor onderwys in die Vrystaat bekend gemaak is.

Volgens die SAIRV was slegs 48% van Vrystaatse skoliere wat in 2007 in graad 10 was, in 2009 matrikulante, wat op ‘n 52% uitvalsyfer tussen graad 10 en graad 12 dui. Wat skokkend is, is die feit dat slegs 28% van die skoliere wat in 2007 in graad 10 was, in 2009 matriek geslaag het. “Dit is anders as die mooier prentjie wat deur amptelike matriekuitslae geskets word,” het Jan van Niekerk, Provinsiale Jeugleier van die VF Plus in die Vrystaat gesê. Statistieke wys verder dat slegs 8% van skoliere in die Vrystaat toegang tot toegeruste biblioteke het en slegs 7% het toegang tot toegeruste laboratoriums en rekenaarsentrums.

Die statistiek wat bekend gemaak is, word jaarliks deur die SAIRV aan politieke partye in die Provinsie beskikbaar gestel, maar die ANC in die provinsie was nie beskikbaar om dit te sien nie. Die feit dat die ANC nie beskikbaar is, of nie belangstel om dit te sien nie, is volgens van Niekerk ‘n groot bron van kommer aangesien die regering in hierdie geval nie die ware stand van die onderwyskrisis in die provinsie besef of wil besef nie.

Die VF Plus is ook besorg oor ‘n onlangse verslag van die SAIRV, wat aangedui het dat sowat 1 miljoen wit mense die land in die laaste tien jaar verlaat het. Die VF Plus is uiters bekommerd hieroor hoofsaaklik as gevolg van die uitwerking wat hierdie syfers in die afsienbare toekoms vir die land en die onderwys in besonder sal inhou. Die SAIRV het ook bekend gemaak dat die meeste emigrante, wit emigrante is en in die ouderdomsgroep van 20 to 40 jaar. Hierdie emigrante is geskoolde of hoogs-geskoolde mense wat ‘n belangrike bydrae tot die land se ekonomie, onderwys en belastingbasis kan maak. Van Niekerk is van oordeel dat die probleem slegs opgelos kan word deur die afskaffing van regstellende aksie en die beveiliging van Suid-Afrika se landsburgers.

Die VF Plus-jeug in die Vrystaat gaan hierdie en ander statistiek aan die LUR vir onderwys in die Provinsie, mnr. Tate Makgoe, oorhandig om die situasie wat ‘n ernstige bedreiging vir Suid-Afrika inhou, onder sy aandag te bring.

play n win

Viva president Malema!

Toe mnr. Jacob Zuma ‘n ruk gelede die weerlig op hom getrek het deur te sê Julius Malema is ‘n toekomstige president, was hy in een opsig verkeerd. Malama is nie ‘n toekomstige president nie, hy is die huidige president.

Vandaar die “mnr” Zuma.

Weliswaar is Zuma formeel (nog) president. Die Engelse uitdrukking, proxy President om Zuma te beskryf, sou verkeerd wees, want dit sou impliseer dat Zuma as gevolmagtigde optree.

Baie duidelik is hy ‘n marionette-president. En pres. Malema trek die toutjies.

Marionette-pres. Zuma het marionette-pres. Thabo Mbeki as marionette-president opgevolg. Pres. Robert Mugabe het Mbeki se toutjies getrek. Mugabe trek nou Malema se toutjies.

Pres. Malema het sy blouligbende, hy het sy luukse woning in Sandton, hy word klaarblyklik koninklik aan die materiële, likiede en ander bates gehelp.

En hy het nie gister president geword nie. In die dae voor Zuma die marionette-president geword het, het Zuma, toe ANC-leier, en Malema, saam die verhoog gedeel op ‘n amptelike jeugdagviering. Dit word so goed onthou want dit was toe Malema sy bekende doodmaak vir Zuma geuiter het.

Die optrede van dié twee by ‘n ampotelike staatsgeleentheid is deur die DA na die Openbare Beskermer verwys, wat sedertdien al elf amptelike tale erken deur in al elf amptelike tale te swyg. Pres. Malema betaal blykbaar nie boetes nie, en die polisie verwilder sy opponente.

Daar is baie redes hoekom pres. Malema sou verkies om deur ‘n marionette-president te regeer. Die formele president is aan allerlei protokol en etiket gekoppel, en dan is daar nog die lastigheid van ‘n sekere hoeveelheid kantoorwerk.

Die formele president, soos die ander kabinetslede, word deur ‘n etiese kode gebind en deur die grondwet verbied om belangebotsings te hê. Streng gesproke is tenderpreneurskap uit.

Die formele president moet lang tye in die parlement sit en na ander mense luister, in plaas van dat die president die heel tyd praat en die ander luister. Boonop mag die formele president nie sommer iemand uitgooi nie, dit moet deur die Speaker gedoen word, en ‘n mens moet kan skryf om die boodskap by die Speaker uit te kry.

Dus, laat iemand anders maar by die Queen die Orde van die Stort, ekskuus, Bad, kry. Die Queen sou net dalk nie die versoeking kon weerstaan deur vir pres. Malema die Orde van die Seep (vir sy mond uitspoel) te vereer nie.

Viva pres. Malema!