Die vrot kol in die Vrystaat

Toe ‘n groep Afrikaners rondom 1917 onder leiding van ds. William Nicol ‘n aansoek om ‘n Afrikaanse hoërskool by die destydse Transvaalse Onderwysdepartement ingedien het, het die plaaslike Engelse koerant, The Star, na Shakespeare gegryp en gesê: “Something is rotten in the state of Denmark.”

Volgens The Star het Afrikaanse hoërskole bykans ‘n honderd jaar gelede die “eenheid van Suid-Afrika bedreig”. En onder heel ander omstandighede moet Engels vandag weer die gom verskaf om die bont versameling kriminele en korruptes wat hulself “Suid-Afrikaners” noem, bymekaar te hou.

Iets is egter vandag vrot in die Vrystaat. In die besonder aan die universiteit van die Vrystaat waar die nuwe, ingevoerde rektor Jonathan Jansen, openlik oorlog teen die Afrikanerstudent verklaar het. ‘n Mens moet deesdae nogal lig loop vir individue met allitererende name wat hul met onderwys bemoei, soos Jonathan Jansen en me. Mary Metcalfe wat eens op ‘n tyd al wat kleuter-, laer- en hoërskool in Gauteng is, wou verengels en weereens in ‘n hoë pos in die onderwysdepartement aangestel is.

Chris Louw, skrywer van die fameuse Boetmanbrief in die jaar 2000, het verlede Sondag vir Jansen in Rapport “‘n wolf in skaapsklere” genoem. Ongelukkig is Louw se uitstekende resensie van Jansen se boek, Knowledge in the blood, nie aanlyn beskikbaar nie. Maar ek is van plan om die knipsel in te skandeer en ‘n PDF daarvan te maak; indien enige leser hiervan belangstel om dit te bekom, stuur vir my ‘n e-pos na dan[aapstert]praag.org. (Ek gebruik nie die @-teken nie, om die internet se gemorsposadresversamelaars te flous.)

Louw se artikel, wat prominent op die middelblad van Rapport aangebied is, het soveel konsternasie by Jansen se eenmanjuigkommando genaamd Jan-Jan-Joubert (nog iemand met vele J’s in sy naam) veroorsaak dat Rapport hom as’t ware in ‘n hoofartikel in dieselfde uitgawe van Louw se siening gedistansieer het. Ook in vandag se Rapport is die Jansen-juiger Jan-Jan besig om sy hibriede held se goeie hoedanighede te besing op ‘n manier waartoe geen gillende mbongi uit die Transkei in staat is nie.

Verlede week – Vrydagoggend 23 Oktober tussen 8 en 9 om presies te wees – was ek in die ateljee van SAFM, die Engelse radiodiens van die SAUK. Die onderwerp was insgelyks die Jansen-kwessie. Dis altyd vir my leersaam om blootstelling aan Engelse radiostasies en veral die inbellers te verkry. Ek dink nie die gemiddelde Afrikaner daarbuite het ‘n idee van die vyandigheid en naakte rassehaat wat onder swart en Indiërinbellers na sulke radiostasies heers nie. Waarskynlik is dit verteenwoordigend van ‘n algemene gevoel in die land wat oor die afgelope vyftien jaar gekweek is, een van: “Voetsek Afrikaners, of ons maak julle dood!” Doodsdreigemente word sommer openlik op die lug gemaak. As jy nie tevrede is om verengels te word, asook polities en ekonomies oorheers te word nie, is daar vir jou net een keuse: emigreer. Male sonder tal moes ek dit al op SAFM, Kaya FM, Metro FM en ander radiostasies aanhoor.

Me. Mary Metcalfe het insgelyks telefonies aan die bespreking op SAFM deelgeneem. Toe ek gevra is wat ek dink van Jansen se sogenaamde kwytskelding van die Reitz-4 teen verdere dissiplinêre stappe op die kampus en die ANC se histeriese reaksie daarop, het ek geantwoord dat Jansen, die ANC en Blade Nzimande “aan dieselfde kant” verkeer en oor ‘n gedeelde einddoel beskik, naamlik om Kovsies van alle Afrikanerstudente en -personeel te suiwer. Metcalfe het ‘n skyngeveggie teen Jansen probeer handhaaf deur te sê dat hy nie “die gevoelens van die Reitz-4 se slagoffers in ag geneem het nie”.

Maar wat gebeur enkele dae later? Julius Malema lê met groot fanfare ‘n besoek aan die Bloemfonteinse kampus af en verklaar onomwonde: “Jansen is een van ons“! Gewoonlik neem dit ‘n paar weke of maande voordat ek reg bewys word en die Nasperskoerante verkeerd, maar dié keer was dit net enkele dae. Vandat Jansen die studente sogenaamd terwille van “versoening” begenadig het – terwyl hulle steeds strafregtelik en in die gelykheidshof vervolg word – het Beeld, Rapport en ander Naspersorgane ons oor en oor verseker dat Jansen “sterk sal staan teen die ANC”. Nou weet ons Jansen en die ANC-jeugliga is vinkel en koljander.

Ons sal nooit weet wat presies tussen Jansen en Malema gesê is nie, maar ek sal my regterarm verwed dat Jansen iets in die volgende trant aan Malema verduidelik het: “Man, ou Julius, jy en ek verskil van styl, maar my benadering is nie minder dodelik nie. Jy loop die Afrikaners trompop, maar ek vang hulle met ‘n slap riem. Op die ou end vernietig ons hulle saam.”

Boetman Chris Louw is ‘n fyn leser van Jansen se Knowledge in the blood. Hy meen dat Jansen die Afrikaner se aangebore beleefdheid en respek vir gesag as sy swak plekke geïdentifiseer het. Louw maak in verlede Sondag se Rapport dié insiggewende opmerking: “Engels, skryf Jansen, het markwaarde vir die nuwe mobiele en globale klas van kenniswerkers onder Afrikaners, en Afrikanerpragmatisme sal in dié konteks self sorg vir die finale uitfasering van Afrikaans as universiteitstaal. By Tukkies was die taalvoorkeur van die meerderheid studente uiteindelik beslissend Engels.”

Jansen beskou die Afrikaanse taal en kultuur as inherent rassisties en daarom vernietigbaar. Sy eerste stap by Kovsies is om 25 nuwe swart, bruin en Engelse dosente – Afrikaners is natuurlik nie welkom nie – aan te stel wat in Engels sal doseer. Afrikanerpragmatisme en -beleefdheid sal die res doen, want om in die klas op Afrikaans by ‘n swart of kleurlingdosent aan te dring, sal nie net “onbeleefd” wees nie, maar selfs “rassisties”.

Daar is egter ‘n donkerder sy aan Jansen. Dit is wat ek sy “biopolitiek” sou noem. Hoewel Jansen donker van kleur is en homself as “swart” beskryf, is hy natuurlik geen swartman nie en word ook nie deur plaaslike swartes as sodanig aanvaar nie. Uit vele van sy uitlatings, asook die strekking van Knowledge in the blood, verstout ek my om te sê dat Jansen as rasgemengde en as kleurling vanaf die Kaapse Vlakte waar hy eens op ‘n tyd gesukkel het om matriek te slaag, homself as ‘n soort model aan ons voorhou. Soos wat Breyten Breytenbach in sy gevleuelde woorde tydens sy Somerskooltoespraak van 1973 met ‘n verbysterende toekomsvisie dit gestel het:

“Ons is ‘n bestervolk met ‘n bastertaal. Ons aard is basterskap. Dis goed en mooi so. Ons moet kompos wees, ontbindend om wéér in ander vorme te kan verbind. Net, ons het in die slagyster getrap van die baster wat aan bewind kom… En soos alle basters – onseker oor hul identiteit – het ons die begrip suiwerheid begin aanhang. Dit is apartheid. Apartheid is the law of the bastard.“

Breytenbach sal seker vandag sy eie woorde wil sluk, want terwyl dit destyds romanties geklink het om basterskap, asook regering deur die Swartman (wat hy nogal met ‘n hoofletter geskryf het) op te hemel, is die werklikheid vandag allesbehalwe romanties. Die enigste stukkie waarheid uit dié aanhaling is die frase: “En soos alle basters – onseker oor hul identiteit…”

Soos ‘n vorige geslag Afrikanerantropoloë voorspel het, het hierdie identiteitsonsekerheid van die basters – en ons half verwesterde swart elite is ook maar kulturele “basters” – monsters wat daagliks moor en verkrag, gebaar.

Anders as wat Breyten Breytenbach ses-en-dertig jaar gelede beweer het, beskik Suid-Afrika vandag oor ‘n Afrikanerprobleem omdat ons juis nié basters is nie. Verlede week op SAFM maak ‘n Engelse vrou en medegas in die ateljee, dr. Terry Oakley-Smith, die opmerking teenoor my dat Afrikaans ‘n “mengeltaal” is. Helaas, nee! Moontlik is die Kreoolse Afrikaans of Kreoolse Engels wat hulle op die Kaapse Vlakte en in Sewendelaan besig, ‘n mengeltaal, maar die skoonheid en sjarme van Afrikaans is juis dat die taal deur soveel eeue samehangend Wes-Germaans gebly het. Daar is veel minder leenwoorde, hetsy Frans, hetsy Engels of enige ander taal, in Afrikaans as in moderne Nederlands, Duits of enige ander taal. Engels self is ‘n baster-Frans wat gedurende hul tweehonderdjarige oorheersing deur die Noormanne grootliks sy Saksiese en Germaanse woordeskat verloor het en ‘n geweldige hoeveelheid Franse woorde oorgeneem het.

Vir Jansen en ander verteenwoordig die voortbestaan van die Afrikaner as Kaukasiër en mens van Europese afkoms ‘n ongewenste verskynsel wat aan “rassisme” toegeskryf kan word. Volgens Chris Louw, “spreek (Jansen in sy)… boek ‘n totale veroordeling uit oor Afrikaners as onredbare rassiste – minstens in hul verband as herkenbare etniese groepering”.

Waarskylik is Jansen nog veel meer radikaal in sy benadering tot die land se Afrikanerprobleem as Malema. Terwyl Malema se soort swart nasionalisme afsydig en ongevoelig teenoor Afrikaners staan en hy ons waarskynlik op die duur bloot soos Mugabe uit die land wil verdryf, sien Jansen in ons ‘n ongewenste biologiese verskynsel wat uitgeroei – of uitgeteel – moet word.

Tydens die sogenaamde “transformasieproses” aan Kovsies gaan Afrikaans eerste sneuwel. Niemand minder nie as Tim du Plessis, redakteur van Beeld, het dit vandeesweek erken toe hy in sy koerant geskryf het: “(Jansen se) planne om die UV te ‘transformeer’ gaan daardie universiteit vinniger verengels as wat onder sy voorgangers gebeur het. Dis ‘n tragedie en rampspoedig vir Afrikaans, maar dis sy en die bestuur se prerogatief om die universiteit op daardie koers te vat.”

Ek vermoed egter dat die dood van Afrikaans aan Kovsies nie Jansen se enigste doelwit is nie. Slegs wanneer die Afrikaner ook biologies en as witmens uitsterf, sal sy revolusie voltrek wees. Jongmense aan die UV gaan nie net gedwing word om koshuise te deel nie. Daardie gedwonge assosiasie oor die kleurgrens heen sal onder Jansen nog veel verder gevoer word, om die biologiese en seksuele te bestryk. Die enigste “goeie Afrikaner” in Jansen se boek is hy of sy wat bereid is om seksuele verhoudings met iemand van ‘n ander ras aan te gaan en sodoende tot die hoër vorm van mens, die baster, te aspireer.

Ook met verwysing na Breyten Breytenbach se uitspraak dat “apartheid… die wet van die baster is”, het ek onlangs begin dink dat die ANC en hul lakeie soos Jansen – hy en Malema is mos nou hand om die blaas – eintlik besig is om ‘n vorm van apartheid teen ons te pleeg. Nie historiese apartheid soos ontwikkelingshulp in die tuislande, skole, universiteite en hospitale vir swart en bruin waartydens hulle getalle en opvoedingsvlak asemrowend in pas met hul Afrikanerhaat kon styg nie, maar “apartheid” soos dit in 1973 deur die Verenigde Nasies gedefinieer is in die “International Convention on the Suppression and Punishment of the Crime of Apartheid”.

Volgens artikel II(2) van daardie konvensie, behels apartheid die “deliberate imposition on a racial group or groups of living conditions calculated to cause its or their physical destruction in whole or in part”.

Ek vra my af of Jansen en diegene soos hy wat die Afrikaner se vernietiging, ook as rassegroep, ten doel het, nie besig is om apartheid in sy bose definisie teen ons te pleeg nie?

Maar dis miskien die onderwerp vir ‘n volgende rubriek.

агрегаты сварочные передвижные с дизельным двигателемtopcargo отзывы

Fourie du Preez speel Vrystaat planke toe

Rugby is ‘n dramatiese spel wat homself leen tot wonderlike vergelykings, maar die standaardrugbykommentator se kokertjie metafore is maar skraal. Een waarvoor daar ‘n besondere verknogtheid bestaan, van Kobus Wiese tot Warren Brosnihan, is om dit met boks te vergelyk vroeg in die wedstryd. Dan is daar te vertelle dat die spanne “nog versigtig is,” en “mekaar nog voel-voel”.

Wel, gister op Loftus was daar geen effense gepiets-en-kyk nie. Suid-Afrika se twee spogspanne het soos swaargewigboksers uit die hoek gestorm en woes en wild begin haak en swaai. Dit was veral die Vrystaat wat die ene Smokin’ Joe Frazier was. Hulle het die losskrums soos Scud-missiele getref, alles wat blou is en naby die bal kom, stukkend gelak, baklei vir lynstaanbal en toe Gurthro Steenkamp boonop nog gesukkel het om die raaisel van die kragbuks, WP Nel, in die skrums te ontrafel, het die Cheetahs die Jakarandastatters as’t ware teen die toue gehad. Hulle het die Noord-Transvaalse skop-en-smoor taktieke geheel en al geneutraliseer met uitbundige aanslae uit die diepte van hulle gebied uit.

Maar daar is ‘n ou bokswysheid oor swaargewigte: Een hou is al wat dit verg om die gang van ‘n geveg óf te verander, óf kortaf te beëindig. Noord-Transvaal het van die toue af geklou en –grou en nie één groot hou geplant nie, maar drie, en elke keer was dit die gevegsarties, Fourie du Preez, wat die onbewaakte kakebeen gesien en die opstopper geplant het. Eers was dit tydens die Noord-Transvalers se eerste opmars die Vrystaatse kwartgebied in. Du Preez het ‘n straftikskoppie geneem, vir François Hougaard in ruimte teen die oorkantste kantlyn gesien, ‘n voltrefferskoppie met ‘n boog daarin gepos en die jong vleuel het gevang, vasgemaak en oorgeval vir ‘n drie.

Morné Steyn, wat deesdae skop asof hy nooit weer die kans gaan kry nie, het verdoel. Tien minute later het ‘n Vrystaataanval nogmaals teen die Noord-Transvaalse kus gestrand, Dewald Potgieter is vort met die losbal wat hy Du Preez gevoer het. Die professoragtige skrumskakel het in die hart van Cheetah-gebied ingenael terwyl hy vir Bryan Habana van buite na binne gerangeer en toe soos ‘n pyl uit ‘n kruisboog oor die oop veld afgevuur het.

Die Vrystaat, blykbaar onbewus daarvan dat hulle neusdiep in die onwelriekendheid is, het net so ewe met hulle wedstryd aangegaan en aanval na aanval teen die Bloues gewerp. Maar weereens was dit ‘n onbeskermde bal wat hulle opgedok het en met al die dodelike skielikheid van ‘n muisval, het Fourie du Preez aan die werk gespring vir nog ‘n een-twee met Habana. Dié keer was dit ‘n venynige steekskop wat die aspirant Kapenaar gejaag en ingehaal het vir sy tweede drie.

Een, twee, drie houe soos Mike Tyson hulle in sy jeug geslaan het. Gerrie Coetzee het in sy hele loopbaan nie een keer van die planke af opgestaan om dit te doen nie. Arnold Taylor en Brian Mitchell het. Die Vrystaat het al dikwels. Maar nie dié keer nie.

Een-twee-drie, toe is hulle 0-21 agter. Van daar het Morné Steyn oorgeneem en nog vyftien punte gemunt. Natuurlik het die Vrystaat terugbaklei, heroïes ook, met die jong bulterriër, Heinrich Brüssouw in die middel, onder, bo, op die vleuel, in die middelveld, op die dekverdediging, op die aanval as skakel en as onplantbare baldraer, wat die stryd gevoer het. Op sy skouer was die blonde baksteen, Adriaan Strauss, die bittereinder Frans Viljoen en Nico Breedt.

Die Vrystaat het uiteindelik net soveel drieë as die Blou Bulle gedruk – drie, elkeen op sy manier ‘n meesterklas in flair, vasbyt en geduld. Maar Morné Steyn het die Noord-Transvalers buite bereik gehou. Boksgevegte word nie net deur bysteke gewen nie. Steyn weet duidelik hoe om soos ‘n skoenlapper te sweef.

Eindstryde is veronderstel om gruwelike taai, ongenaakbare, inhalige affêres te wees. Gister s’n was verseker nie ‘n dansles nie, maar dit was opwindend, vol passie en met ‘n asemrowende tempo. Dit is een vir die braaivleisvure en die legendebundels van môre. Die Vrystaat sal nie lekker slaap nie. Hulle sal omrol met die wete dat hulle hierdie wedstryd kon en behoort te gewen het.
As hulle net die bal beter beskerm het… of as Heini Adams maar net gespeel het, en nie die Professor van Pyn, Fourie du Preez nie.

купить джинсы брюки мальчикуtopcargo отзыв

Mandela nie op die rand van die dood

Oudpresident Nelson Mandela se gesondheid is goed, ten spyte van gerugte wat die ronde doen.

“Die feit is, mnr. Mandela doen so goed as wat enigeen van ‘n 91-jarige kan verwag. Hy het ‘n aktiewe en veeleisende lewe gelei,” het Jakes Gerwel, voorsitter van die Nelson Mandela-stigting gesê.

“Hy moet natuurlik meer rus as voorheen, en geniet sy welverdiende uittrede. Hy het dus onlangs besluit om van sy verpligtinge te sny, om meer tyd saam met sy familie deur te bring.”

Gerugte het die ronde begin doen dat Mandela grafsiek is, en dit het veroorsaak dat diegene rondom hom begin vrae vra het.

Hy was nog altyd openlik oor sy gesondheid, en het in 2001 ‘n persoonlike aankondiging gemaak toe hy met prostaatkanker gediagnoseer was.

“Mense regoor die wêreld kan dus verseker wees dat mnr. Mandela en sy familie sal voortgaan met die tendens, en sal die publiek op hoogte hou sou daar enige verandering in sy gesondheidstoestand wees.”

“In die tussentyd vra ons aan almal om mnr. Mandela se privaatheid en dié van sy familie te respekteer.”

 

games onlineлобановский александр игоревич класс

Hy kan doen met sewe miljoen

Die uitgaande openbare beskermer Lawrence Mushwana het ‘n afskeidspakket van byna R7-miljoen ontvang, wat allerweë kritiek ontlok.

Hy word ook daarvan verdink dat hy vergeldingsoptrede teen die hoof van die openbare beskermer se kantoor, Themba Mthethwa, onderneem het omdat dié sy betaling bevraagteken het. Mushwana het Mthethwa geskors toe hy dit gewaag het om vrae daaroor te stel, waarna die geld binne 48 uur in sy rekening inbetaal is.

Die betaling is deur Shirley Thoke gemagtig, wat ses dae as uitvoerende bemapte van die beskermerskantoor waargeneem het, net lank genoeg om die sewe miljoen aan Mushwana oor te betaal. Sy is blykbaar ‘n vertroueling van Mushwana. Daar was voorheen sprake van “nepotisme” teen Mushwana as gevolg van die verhouding tussen hom en Thoke, maar dit is as ‘n “vendetta en ‘n smeerveldtog” teen hom afgemaak.

Volgens Mushwana is hy op so ‘n rojale uitbetaling geregtig omdat sy nuwe pos, voorsitter van die SA Menseregtekommissie, nie oor byvoordele beskik nie. Mushwana het ook met sy vertrek ‘n luuksevertrekvoertuig, ‘n BMW X5 wat as ampsvoertuig vir die openbare beskermer diens gedoen het, saam met hom geneem. Daarom moes die staat vir die nuwe openbare beskermer, Thulisile Madonsela, ‘n motor huur voordat hy ‘n nuwe voertuig sal ontvang.

Mushwana is veronderstel om die voertuig van die staat aan te koop indien hy dit sou wou hou, maar in weerwil van sy sewemiljoenpasella het hy nog niks betaal nie.

Die enorme gratifikasiebedrag wat Mushwana ontvang het, is in die openbare beskermer se jaarverslag opgeneem, wat in September sonder slag of stoot deur die parlement goedgekeur is. Tydens ‘n ondersoek deur die Johannesburgse koerant, die Mail & Guardian, is joernaliste van bakboord na stuurboord gestuur en wou die kantoor van die openbare beskermer, die parlement en die presidensie nie kommentaar lewer nie.

‘n Woordvoerder van die departement van justisie, Tlali Tlali, het gesê die departement beskik oor geen inligting oor Mushwana se gratifikasie nie aangesien die kantoor van die openbare beskermer ‘n onafhanklike grondwetlike liggaam is wat aan die nasionale vergadering verslag doen. Hoofstuk 9 van die SA grondwet maak daarvoor voorsiening.

Volgens Tlali “is dit nie outomaties dat besoldiging en diensvoorwaardes vir alle hoofstuk 9-instellings dieselfde is nie, aangesien elke instelling oor sy eie wetgewing beskik”.

Die voorsitter van die SA Menseregtekommissie (SAMRK) , wat insgelyks ‘n hoofstuk 9-instelling is, verdien effens minder as ‘n adjunkdirekteurgeneraal in die regering – ‘n jaarlikse salaris van R889 000. As openbare beskermer het Mushwana egter dieselfde salaris as ‘n regter verdien, ongeveer R1,5 miljoen.

As deel van sy “goue handdruk” het Mushwana blykbaar R90 000 se verlofgeld ontvang, iets wat nie binne die reëls toelaatbaar is nie.

машинкі на пультуФільчаков Олександр Васильович прокурор

Wat het ‘Tshwane’ om weg te steek?

Die Vryheidsfront Plus het die tydelike skorsing van die Stadsbestuurder van die “Tshwane”-metroraad verwelkom, maar het gesê dat die probleme met die stad se finansies baie dieper strek as net die stadsbestuurder.

Die VF Plus het dit ook verwelkom dat die stadsraad die burgemeester gedwing het om ‘n onafhanklike ondersoek oor talle bewerings van wanbestuur en onreëlmatighede te loods. Dit het onlangs in raadstukke aan die lig gekom dat daar grootskaalse vermorsing van belastinggeld gedurende die 2008/2009 finansiële jaar was.

Volgens dr. Conrad Beyers, VF Plus-raadslid, strek die probleme met die stad se finansies baie dieper as net die stadsbestuurder. Daar is ‘n kultuur in ANC-kringe van totale onverskilligheid teenoor belastingbetalers se fondse.

Tydens 2008/2009 was daar ongeveer R150 miljoen spandeer aan goedere en dienste waar die normale tenderproses nie gevolg is nie. Dit maak die deur baie wyd oop vir vergrype soos korrupsie en nepotisme.

Die VF Plus het tydens die raadsvergadering van Donderdag, 20 Oktober, voorgestel dat hierdie uitgawes ondersoek moet word sodat beter oorsig en kontrole oor sulke uitgawes uitgeoefen moet word. Al die opposisiepartye in die raad het die VF Plus ondersteun, maar die ANC het die voorstel teengestaan.

“Ons moet by die kern van die stad se finansiële probleme uitkom, maar die ANC blokkeer dit. Wat het hulle om weg te steek?” het Beyers gevra.

 

воронеж полироли,данильченко юрій броніславович компромат

Werkgeleenthede teen grootste tempo ooit tot niet

Die jongste arbeidsmagpeiling wat Donderdag bekend gemaak is, wys dat werkgeleenthede teen die vinnigste tempo ooit in Suid-Afrika se geskiedenis tot niet gemaak word.

Daarvolgens het 484 000 werkgeleenthede in die derde kwartaal verlore gegaan en het die land se amptelike werkloosheidskoers van 23,6% tot 24,5% gestyg .

Volgens Statistiek Suid-Afrika het die ekonomies onaktiewes in die derde kwartaal alleen met 510 000 tot 14 095 miljoen gegroei. Daarvan is 1 632 miljoen werksoekers wat nie meer hoop het op ‘n betrekking nie.

Tot dusver vanjaar het reeds 959 000 werkgeleenthede verlore gegaan. Dit is een uit elke 18 poste.

Die meeste van die werkverliese in die derde kwartaal was in die vervaardigingsektor (met 8% af oftewel 150 000 poste), en die handelsektor (110 000). Een uit elke tien poste in die vervaardigingsektor en in die handelsektor het nou reeds tot niet gegaan.

In die landbou het 57 000 verlore gegaan en privaat huishoudings het 28 000 poste afgestaan.

Met die 200 000-verlies verlede jaar, het die land dus sowat 1,2 miljoen poste sedert die begin van die resessie verloor.

Ekonome verwag dat die uitwerking daarvan op persoonlike en huishoudelike inkomste, op huishoudelike besteding en groei in die bruto binnelandse produk (BBP) enorm gaan wees, want huishoudelike besteding lewer sowat twee derdes van die land se BBP.

Werkloosheid het oral toegeneem, behalwe in KwaZoeloe-Natal. Die grootste verlies was in Gauteng wat 234 000 werke verloor het.

Cosatu sê die syfers dui op ’n fundamentele strukturele probleem in ‘n ekonomie wat besig is om te deïndustrialiseer.

Minister Pravin Gordhan het vroeër dié week gesê werkskepping vir ‘n relatief ongeskoolde arbeidsmag is die land se grootste ekonomiese uitdaging.

Hy het gewaarsku dat indien daar nie ‘n uitweg gevind word nie, dit rampspoedige gevolge vir maatskaplike stabiliteit en toekomstige groei mag inhou.

 

gambling freeДанильченко

Afrika net so sonnig as korrup

Afrika is net so sonnig as wat dit helaas korrup is. En dit sonder die komplimente van apartheid.

Simon Rozendaal, ‘n Nederlandse korrespondent, het onlangs na Zambië gereis nadat Nederland, Swede en Kanada, asook verskeie hulporganisasies, die ontwikkelingshulp wat hulle bewillig het aan die Zambiese gesondheidsministerie, gestaak het. ‘n Netwerk van korrupsie is ontbloot wat aanleiding tot die opskorting van die hulpgeld gegee het.

Van die Nederlandse ontwikkelingsgeld is onder meer ‘n Hummer gekoop om op die net ses geteerde paaie in die land te gaan kerjakker. Op die voorblad van ‘n Zambiese koerant, word daar Donderdag nietemin gemeld dat Nederland Zambië natuurlik nie in die steek gaan laat nie.

Een en ander bevestig wat die ekonoom Dambisa Moyo, self Zambies, in haar boek ‘Doodlopende hulp’ skryf, naamlik dat alle hulpgeld in ‘n arm land onafwendbaar tot korrupsie lei.

Moyo dink trouens dat selfs die gewapende konflikte in Afrika deels te herlei is na skenkings van Westerse geld. Sy meen dat hulpgeld vir die volgende 25 jaar gestaak moet word sodat Afrika kan leer om op eie bene te staan.

Daarmee saam moet met die Europese tariewe op landbou-invoere weggedoen word en boere in Afrika moet vryelik kan uitvoer, sê sy. Moyo voel dat begrotingsteun eerder aan Afrikalande gegee moet word.

Die werklikheid is egter dat 20% van die Nederlandse hulp aan Zambië, wat nou gestaak is, juis begrotingshulp was!

Ten spyte van Den Haag se dwaling, het die EU intussen besluit dat Afrika meer ontwikkelingshulp behoort te kry.

Maar die voordele vir swart ontvangers van hulp is nie beperk tot Zambië nie. In dieselfde Zambiese koerant van Donderdag is ‘n berig oor die president van Senegal wat ‘n afskeidspartytjie gereël het vir ‘n amptenaar van die Internationale Monetêre Fonds, die IMF. Toe die amptenaar die koevert wat die president aan hom gegee het, op die vliegtuig onderweg na Spanje oopmaak, vind hy $200 000 daarin.

Aangesien die man van Europa is, het hy toe maar die koevert aan die Senegalese ambassade in Madrid gaan teruggee…

 

игра пупсикилобановский александр биография

Dis nou tyd vir strukturele verset

Die strekking van die politieke en sosiomaatskaplike kommentaar oor die stand van sake in SA op hierdie webwerf laat twee opmerkings relevant word:

  • Die lewer van teoretiese insette, in alle vorme daarvan, is relevant, krities belangrik en lewer ‘n belangrike onderbou vir die aksie wat moet volg
  • Die versugting tot hierdie “aksie wat moet volg” spreek duidelik, eksplisiet of nie, uit vele van die kommentare.

Maar wat moet gebeur? Ek wil die aandag kortliks op twee moontlikhede vir oorweging vestig:

Die vestiging van alternatiewe tot die owerheid, op elke moontlike terrein; dus, ‘n vorm van strukturele verset. Mense wat self optree rakende herdenkings, basiese dienste, veiligheid, gesondheid, voedselvoorsiening, waarvan daar reeds talle voorbeelde landwyd is, is waarskynlik ‘n opsie wat met groot haas ondersoek moet word ten einde dit doelbewus en gekoördineerd te laat geskied. Sulke aksie is kritiek wat nie geïgnoreer kan word nie en die relevansie daarvan spreek vanself. Dit maak die situasie vir die entiteit wat eintlik daarvoor behoort te sorg onhoudbaar, aangesien geen kritiek daarteen regtig water dra nie. Leer uit die opponent se metodes, gegee die omgewing.

Alhoewel daar reeds in verskeie artikels daarna verwys is, moet ons begin kyk na onderhandelings met en die formalisering van ooreenkomste met Afrikaanse stamlande en ander, al is dit in die vorm van “rak-maatskappye” wat gestig word, vir aktivering wanneer nodig. Ons is egter nie naïef nie: dít wat oor is van die Westerse tradisie en grootsheid is maar min, maar as dit tyd koop en ‘n alternatief bied om weer te begin, moet dit benut word. As van die scenario’s wat tans deel vorm van uitgebreide ondersoek en studie moontlik in die toekoms realiseer, moet ons nie met die broek op die knieë gevang word en dan wil begin gesels nie. Hierdie onderhandelings het bv. in die oog aspekte rakende voorsiening in die mees basiese behoeftes, die beskikbaarheid van informasie en boeke in ‘n verwante taal (en Afrikaans), maar ook die toegang tot universiteite en selfs emigrasie, sou dit nodig word, en vele ander. Daar is reeds van hierdie tipe aksies aan die gang vanuit die geledere van verskeie organisasies, en uit persoonlike gesprekke kan ek rapporteer dat daar sentiment (en ook geld) hiervoor beskikbaar is indien dit reg aangepak word. Hierdie pogings kan uitgebrei, geprioretiseer en geformaliseer word sonder om dit aan die groot klok te hang en dit teikens vir obstruksie te maak. Dit is juis deel van die opponent se kenmerkende taktiek wat al met groot sukses gebruik is as die situasie sigself daartoe leen – debatteer en onderhandel omdat dit tyd koop en opponente se tande trek, maar sit niks formeel op skrif nie en maak dan soos jy wil.

Kortom, dus: vestig eie alternatiewe en wees bedag op elke voordeel wat ‘n mislukkende/suksesvolle owerheid mag veroorsaak om sodoende die alternatief aktief te kan bevorder. As dit bv. beteken dat ons moet aanvaar dat ESKOM hoër tariewe vra in sekere gebiede en in ander, aangrensende gebiede gratis dienste verskaf en dit sodoende sekere elemente uit buurtes mag verwyder, dan moet ons dit aanvaar, hoe moeilik dit ook al vir ons sakke mag wees. Wees daarom ook bereid om te betaal vir dít wat jy wil hê, aangesien niemand tog meer so iets gratis kan verwag nie. Maar ons moet optree, nie net aanhou teoretiseer nie, sonder om fyn besinning af te skeep. Ons moet verseker dat daar onbevange en sonder strategiese oogklappe na moontlikhede gekyk word wanneer ons besin, prakties beplan en oorgaan tot aksie. Maar in alles: laat die toekoms ons nie eendag vanuit die verlede, waar ons gehuiwer het, inhaal nie!

костюмы для мальчиков в детский сад купитьtopcargo отзыв

Waatlemoen-en-papajaslaai

{jathumbnail off}

Neem een klein waatlemoen, sny middeldeur, maak die helftes staan en sny die vleis uit en dan in blokkies of skep mooi balletjies uit. Skil, ontpit en sny ‘n klein papaja in blokkies. Skep die waatlemoen en papaja terug in die waatlemoenbakkie.

Vir die slaaisous rasper ‘n teelepel vars gemmer en meng dan met 3 eetlepels heuning, die sap van ‘n halwe suurlemoen. Voeg brandrissie en sout na smaak by. Giet oor die slaai, verkoel en geniet saam met seekos.

Genoeg vir twee.

cleopatra slots for freeФильчаков прокурор