Goeie Ier, slegte Ier

Soos wat ek kyk na die indrukke wat daardie Ierse kaviaarkommunis die afgelope naweek met sy alewige sonbril en cowboyhoed op die menigte agtergelaat het, het my waardering vir Ierland min of meer dieselfde kant opgegaan as hul staatsskuld. Dit het ‘n nuwe dieptepunt bereik. Paul ‘Bono’ Hewson is daardie groot kleinburgerlike weldoener wat bittergraag Afrika van sy neokoloniale kettings wil verlos, maar blykbaar sukkel om te verstaan hoe die sleutel in die slot pas; iets waaroor Paul Theroux hom in 2005 al flink geroskam het (lees “The Rock Star’s Burden” in die New York Times).

Elke keer as Bonehead die Weste weer jammerhartig staan en betig oor Afrika se ellende, doen hy geen enkele moeite om te praat met die gewone swarte wat iewers in ‘n kleihut woon nie, maar wend hy homself direk tot die groot leiers van daardie land. Die munt val blykbaar nie by hom dat hierdie leiers ‘n besonder groot aandeel het om Afrika in armoede te hou nie, juis omdat hulle sodoende op sy Westerse sentimente kan speel om hul eie bankrekenings te spek. Daardie geld vloei uiteindelik tog maar weer na banke in Switserland en in die hande van die groot geldmoonthede.

Bono kan geen fout vind met strydliede soos “Kill a Boer” nie, want as Ierse Republikein is hulle ook gewoond daaraan om sulke ophitserye te uiter. Hy kan dus nie verby sy eie vooroordele sien nie, en vergelyk Afrika se stryd met sy eie…iets wat ons linkse vriende elders ter wêreld op ‘n gereelde basis doen. Nogal ironies hoe die Groot Bewakers Teen Vooroordeel dikwels die mees bevooroordeelde is van almal.

Gelukkig kan ons Ierland nie heeltemaal afskryf nie. Dit is immers die land van Samuel Beckett, James Joyce en Oscar Wilde, die groot drie aardskuddende skrywers wat die Trinity College in Dublin op die wêreldranglys gesit het. Dit is ook die land van CS Lewis, daardie skrywer wat die grootste deel van sy lewe in Engeland gewoon het, maar nooit sy Ierse agtergrond verloën het nie.

CS Lewis was ‘n bedrywige skrywer gewees, maar sy belangrikste werk is een wat helaas nie baie aandag geniet het nie. The Abolition of Man is desnieteenstaande deur die konserwatiewe Edmund Burke stigting uitgesonder as een van die grootste werke van verlede eeu, en kan gratis op die internet gelees word.

The Abolition of Man bestaan uit drie onderdele, te wete ‘Men Without Chests’, ‘The Way’, en derdens ‘The Abolition of Man’. Dit is veral die eerste onderdeel ‘Men Without Chests’ wat besonder aandag verdien. Hierin argumenteer Lewis hoe verkeerd dit is om menslike sentiment te beskou as iets wat geen weerspieëling van ‘n hoër werklikheid is nie. Dit het hy geskryf op ‘n reaksie dat kinders in Engelse skole geleer word dat gekultiveerde sentimente eintlik nie bestaan nie, maar slegs losstaande uitinge is van hoe iemand op ‘n bepaalde oomblik voel.

Die voorbeeld wat hy gebruik is twee mense wat na ‘n waterval kyk. Die een beskou die waterval as ‘subliem’ en die ander een as ‘oulik’. Skoolkinders leer nou van hul onderwysers dat hierdie verskil in waarneming na die waarnemers se eie gemoedstoestand verwys, en dat daar niks inherent is in die waterval wat lei tot ‘n hoër waarderding daarvan nie. Hierdie opvatting is die dood in die pot vir enige vorm van lettere, van waardes, van etiek, teologie en politiek, want met so ‘n siening is jy besig om kinders se siel uit te sny terwyl hulle nog nie eers ontwikkel het nie. Elke literêre ontwikkeling word oorbodig verklaar as dit die geval is.

As kinders (of enigiemand) geleer word dat emosies in geen verhouding tot die werklikheid staan nie, kan mense begin om gekultiveerde emosies as vyandig te beskou, want daar is geen plek vir sulke gevoelens nie. Al wat dan oorbly is die verstand en die basisemosies. Dit is wat Lewis bedoel met mense sonder borskaste. Die hoof staan as simbool van rede, die buik is simbool van die basisemosies en die bors staan vir die delikaat gekultiveerde sentimente wat ‘n mens na sy hoër vryhede stuur. Dit is die kombinasie van rede en hart wat ‘n mens se diepliggende gevoel van moraal help kweek. Lewis se mening is dat daardie gevoel van hoër strewe iets is wat universeel is en sy ontstaan sowel buite as diep binne die mens het. Die begrip wat hy hiervoor gebruik is die Chinese Tao. Dit kan allerweë ook as die mens se gevoel van ‘n godsbesef beskou word.

Die groot gevaar wat kan ontstaan by mense sonder borskaste is dat hulle geen onderskeid kan tref teen werklike en valse senitmente nie. Hiermee kan hulle juis die verkeerde weg inslaan wat vir propagandiste baie nuttig kan wees. Dit lyk verdag veel soos die “Geloof is die opium van die massa”-leuse van Karl Marx. Ware kennis met ‘n hoë mate van waaragtigheid word weggeneem en niks word in die plek daarvan gesit nie.

In die slotparagraaf van Men Without Chests skryf Lewis: “And all the time—such is the tragi-comedy of our situation—we continue to clamour for those very qualities we are rendering impossible. You can hardly open a periodical without coming across the statement that what our civilization needs is more ‘drive’, or dynamism, or self-sacrifice, or ‘creativity’. In a sort of ghastly simplicity we remove the organ and demand the function. We make men without chests and expect of them virtue and enterprise. We laugh at honour and are shocked to find traitors in our midst. We castrate and bid the geldings be fruitful.”

Bono verteenwoordig presies hierdie gevaar wat Lewis geïdentifiseer het. Hy roep op om blanke voedselprodusente dood te maak en verwyt blankes dat hulle te min doen om Afrika van voedsel te voorsien. Soos Lewis sou gesê het is dit nie soseer dat hy ‘n groot kop het nie. Dit lyk net so omdat sy borskas weggekwyn het.

Dalk moet die Sweedse Akademie vir hom maar sy felbegeerde Nobelprys gee. Dan kan hy tesame met Tutu, Mandela, Luthuli en Gordimer bekendstaan as een van daardie groot humanitêre figure wat Droomkontinent Afrika in ‘n lewende hel omskep het.

самое экономичное отопление загородного домаалександр лобановский харьков класс

Gaan Vlaandere ‘n frietrewolusie tegemoet?

’n Wêreldrekord vir politieke onderhandelinge om ’n nuwe regering te vorm, is gister geslaan. Dié nuwe rekordhouer is België. ’n Opskrif in die Vlaamse dagblad De Standaard lui vanmôre: “België breekt het wereldrekord politiek onderhandelen”. Die rekord van 249 dae van onderhandelinge is dus geslaan.

Die vorige rekordhouer was Irak, en ’n Irakese afvaardiging het gister ’n wisselbeker Regeringsvorming op ’n speelse volksfees in die Vlaamse universiteitstad Gent aan die Belge oorhandig. Sowat ’n 10 000 mense het dit bygewoon.

Voor Irak het Nederland die rekord gehou, en Nepal, wat al 233 dae onderhandel, kan maklik die volgende rekordhouer word as die Belgiese politici daarin kan slaag om ’n ooreenkoms te bereik.

Daarvan is egter nog geen sprake nie. Die teenstellinge in die land is te groot. In die Vlaamse televisienuus van gisteraand is ’n paar redes genoem. Naas die links-regse teenstellings is daar natuurlik veral die teenstelling tussen die Nederlandssprekende Vlaminge en die Franssprekende Wale. Groot wantroue bestaan tussen die Vlaamse en Waalse politici en daar is ook verskille in die onderhandelingskultuur.

Oral in België het gister speelse byeenkomste plaasgevind om die rekord te “vier”. In nog ’n Vlaamse universiteitstad, Leuven, is opgeroep tot ‘n “friet-revolusie”. Friet is wat ons in Afrikaans skyfies noem, of anders slap tjips. ’n Student het op televisie gesê: “Friet is die nasionale simbool van die Belge, of hulle Vlaams is of Franstalig”. Soos Tunisië ’n “jasmyn-revolusie” gehad het en Egipte ‘n “priramide-revolusie” moet België ’n “friet-revolusie” kry!

Die Belgiese verkiesing is op 13 Junie verlede jaar gehou, en sedertdien is tevergeefs onderhandel.

Die vorige bemiddelaar, Johan Vande Lamotte (korrek gespel so), het voorgestel dat België uiteindelik ’n unie van vier deelstate moet word, naamlik Vlaandere, Wallonië, Brussel en die Duitstalige gebied.

Die deelstate moet dan ’n groot deel van die owerheidsbeleid oorneem, insluitende justisie en die uitvoering van die sosiale sekerheid. Die federale regering moet hom alleen besig hou met sake soos verdediging, buitelandse betrekkinge, asiel en migrasie.

Vande Lanotte het dit gesê in ’n lesing aan die Gentse universiteit. Hy is leier van die Vlaamse sosialiste en het drie maande vergeefs geprobeer om ’n akkoord te bereik.

вектор 5данильченко юрій броніславович компромат

‘Boer’-ekstremiste ontwrig VVK-vergadering

Paul Kruger‘n Klein groepie “Boer”-ekstremiste onder leiding van mnr. Piet Rudolph het gisteraand ‘n vergadering van die Volksraadverkiesingskommissie by die Paardekraalmonument op Krugersdorp ontwrig. ‘n Volgeling van mnr. Rudolph het uit die bloute op mnr. Paul Kruger van die VVK afgestorm en hom in die gesig geslaag dat die bloed spat. ‘n Bebloede Kruger het daarna ‘n beroep op eenheid in die aangesig van die vele bedreigings vir die Afrikanervolk gedoen.

Vanuit die staanspoor het Rudolph tussenwerpsels geskree terwyl die tien kandidate vir die VVK-verkiesing hul onderskeie standpunte gestel het. In weerwil hiervan, het die vergadering egter vlot verloop en was daar ‘n hoë mate van eensgesindheid onder die VVK-kandidate en die gehoor oor die oorlewingstryd wat vir Afrikaners voorlê, asook die behoefte aan sigbare leierskap.

Heel aan die einde van die vergadering het Rudolph se handlanger sonder provokasie op Paul Kruger by die mikrofoon afgestorm en hom in die gesig begin slaan terwyl hy besig was om vrae uit die gehoor te hanteer.

Die meerderheid mense wat die vergadering bygewoon het, het hul teleurstelling met die ongevraagde aanval op Kruger uitgespreek en gemeen dat dit sleg op alle Afrikaners reflekteer. Mnr. Jaco Mulder van die Vryheidsfront Plus, wat ook in die gehoor teenwoordig was, het dit as ‘n “realiteitstelevisievertoning” beskryf en gesê: “Dit verbaas my dat Piet Rudolph nog op vrye voet is, want hy veroorsaak moeilikheid oral waar hy gaan.” Volgens Mulder het Kruger reeds doodsdreigemente van “Boer”-ekstremiste ontvang weens sy rol in die organisasie van ‘n breë Afrikanerverkiesing.

In teenstelling met die gedrag van Rudolph en sy handlanger, het Kruger hom uiters verdraagsaam behandel en hom tydens vraetyd ook ‘n spreekbeurt gegun. Hiertydens het Rudolph Kruger daarvan beskuldig dat hy “besig is met ‘n nuwe ding” en dat die herstel van die Boererepublieke die enigste moontlike politieke oplossing vir die land is. Hy het ook die VVK-verkiesing probeer verdag maak as sou mnr. Kruger ‘n verskuilde agenda hê.

Dis nie bekend of Kruger ‘n klag van aanranding teen sy aanvaller aanhangig gaan maak nie.

Op die Praagwebwerf is insgelyks doodsdreigemente op die kommentaargedeelte gelaat wat teen dr. Dan Roodt gerig is.

для подвесноголобановский александр жена

‘n Vergete saak

Af en toe gebeur dit dat die oorlog verby is voor die verloorders mooi besef hulle was in ‘n oorlog betrokke. Volgens oorlewering het ‘n kabinet so lank getob oor die vraag of hulle oorlog moet verklaar, dat, toe die vergadering verdaag, hul land klaar oorgeneem was.

Oud-Kovsies, studente en dosente is skynbaar ewe verdwaas om te ontdek die UV se leuse is verander om God weg te laat. Die UV gee die versekering daar is wyd oorleg gepleeg, maar tot dusver het niemand skynbaar in die openbare media of op die internet na vore gekom en verklaar hy of sy is geraadpleeg nie. Toe die bugerregte-organisasie, Afriforum, ‘n peiling hou om die gevoel te probeer bepaal, het die studentedekaan na berig word uit sy kassie gespring en die betrokkenes glo selfs gedreig dat hulle toegesluit sal word as hulle met die media praat. Die peiling het bykans eenparige teenkanting teen die UV-besluit getoon.

Die wyse waarop die proses hanteer is het baie skade, ook aan onskuldige partye, aangerig. Selfs van die media wat min aandag aan die protes gegee het, is in die gerugte wat soos veldbrande geloop het van medepligtigheid, of agter die skerms inbinding beskuldig. Die internet-reaksie op Rapport se berig wat die storie na die oopte geruk het, dui daarop dat die kwessie hoogs emosioneel is. In privaat gesprekke gee dosente te kenne dat dit ‘n hoogs emosionele kwessie is, en dat hulle bang is om openlik standpunt in te neem.

Dit is ook vreemd dat dosente wie se name in die aanvanklike berig as ongelukkig oor die saak genoem word, onder andere die moderator van die NG Kerk, prof. Piet Strauss, sedertdien skynbaar stil oor die kwessie geraak het. Dit verhoog die persepsie van erge intimidasie.

Benewens Afriforum het die FAK ‘n sterk bewoorde, maar ellelange en akademies gelaaide “mediaverklaring” uitgereik, wat nie sonder baie harde skaafwerk en inkorting vir publikasie geskik sou wees nie. Nogtans, as die nuuswaarde gekoppel aan die FAK se statuur beoordeel word, is dit vreemd dat dit nie buite die internet beduidend die media in gehaal het nie. Die FAK is immers die sambreelliggaam vir instansies soos die ATKV, die Voortrekkers, die Afrikanerbond en vele meer. Die mediaverklaring het dus nie in ‘n lugleegte gestaan nie.

Ook ander instansies het by navraag laat blyk dat “die geveg nog gaan begin.”

Vandag plaas Volksblad ‘n lang artikel deur die afgetrede teoloog en Kovsie-dosent, prof. Johan Janse van Rensburg. In breë trekke wys hy daarop dat die redes wat die UV-owerhede voorhou vir die besluit, nie water hou nie. Hy vra ook die vraag oor hoe dit moontlik is dat die naam van God in die leuse problematies in ‘n moderne Suid-Afrika kan wees, terwyl dit in die grondwet, onder meer deur die sing van die Volkslied, nie aanstoot gee nie? Hy gebruik verskeie ander internasionale voorbeelde.

Is prof. Janse van Rensburg se artikel nou die vonk by die kruitvat?

Die vraag bly steeds hoe dit moontlik is dat so iets kon gebeur sonder dat daar ‘n groter storm was? Was dit die produk van knap strategiese kommunikasie aan die kant van die UV, of naakte intimidasie om ontevredenheid in die doofpot te hou.

Of…was Christene oor ander kwessies te op mekaar gekeer om behoorlik aandag aan ‘n gemeenskaplike probleem te skenk? Dit het immers saamgeval met die verskyning van die Trojaanse perd-boek, wat op sy beurt saamgeval het met die debatte rondom ‘n fundamentalistiese of gereformeerde benadering tot Skrifverstaan. Ander gewilde hoede wat Christene vir mekaar opsig is post-moderniste en perdebouers. Dit woed ook in die ander Afrikaanse susterkerke. Die tipe goed wat Christene in veral internetrubrieke oor ander Christene skryf, is skokkend skandalig. Van die koerante het internet-kommentare ontkoppel by briewe wat ‘n godsdiensstrekking het, ander het streng plasingskeuring toegepas, en Volksblad het twee keer in die gedrukte weergawe die debat gestaak.

Die geheelbeeld is een van opperste onverdraagsaamheid en veroordeling, en stoot die meeste mense af. Dan is dit nie so moeilik om ‘n werklik saakmakende saak stil-stil deur te voer nie, want selfs al word dit bemerk en aangeval, raak die kritiek onsigbaar en onhoorbaar teen die oorverdowende kritiek wat Christene op mekaar neerwerp.

справки 086-уОлександр Фільчаков прокурор

Iran stuur 2 oorlogskepe na Suez

Iran het met Egiptiese amptenare ooreengekom om twee van sy oorlogskepe na die Suez-kanaal te stuur, het Iran se Press TV berig. Die Suezkanaalowerheid sê egter dat nog geen skepe van Iran toestemming verkry het om deur dié waterweg te vaar nie.

Die Israeliese minister van buitelandse sake Avigdor Lieberman het gister gesê dat Iran beplan om twee oorlogskepe deur die kanaal na Sirië te stuur, deur die oostelike Middellandse See, teen Israel se kus. Hy het die skuif as ‘n “provokasie” beskryf.

“Dit is bedoel as ‘n duidelike provokasie teen Israel, en is ook ‘n poging deur Iran om die fokus te verander van die feit dat, terwyl Tehran die ondergang van die Egiptiese regering verwelkom, hulle op die oomblik ‘n probleem op die tuisfront ervaar waar ‘n sekere deel van hul eie mense graag wil sien dat die regime ook val, ” het Jonathan Spyer, ‘n politieke wetenskaplike in Tel Aviv, aan Bloomberg gesê.

Kommer dat die onrus in Egipte die kanaal sal ontwrig het oliepryse die hoogte in laat skiet op 2 Februarie. Die 190 kilometer-Suez dra ongeveer 2,5 persent van die wêreld se olie-uitvoere, volgens Goldman Sachs, en is ‘n belangrike roete vir skepe wat Asiatiese verbruikersgoedere na Europa vervoer.

Volgens die reëls wat navigasie deur die Suez beheer – die internasionale reëls – kan geen vaartuig wat deur die Suezkanaal wil vaar, verbied word as daar nie oorlog tussen Egipte en die betrokke land heers nie, het die kanaalowerhede egter laat blyk.

Die skepe is ‘n Britse 1960-era Mk-5 fregat en sy diensvaartuig, volgens Israel se Yedioth Ahronot-koerant.

Lieberman, wat dié opmerkings gemaak het tydens ‘n toespraak in Jerusalem voor Amerikaanse Joodse leiers, het gesê ‘n ander provokasie deur Iran was die Oktoberbesoek aan die suide van Libanon deur Iranse president Mahmoud Ahmadinejad. Die Israeliese minister het Ahmadinejad met Hitler vergelyk in ‘n onderhoud wat in Newsweek in Desember gepubliseer is.

‘n Lid van die Amerikaanse Nasionale Veiligheidsraad wat onder presidente Gerald Ford, Jimmy Carter en Ronald Reagan gedien het en Withuisraadgewer gedurende die 1979-81 gyselaarkrisis in Iran was, het in ‘n telefoniese onderhoud gesê: “Sover ek weet, is dit nie ‘n aanval op enige iemand nie. Dit is moeilik om te sien hoe dié twee skepe ‘n bedreiging vir Israel inhou.”

“Die internasionale gemeenskap moet verstaan dat Israel nie vir ewig hierdie soort provokasies kan ignoreer nie,” het Lieberman aan sy gehoor gesê.

инструментов арсеналФильчаков прокурор отзывы

Zuma kap Mulder oor NP-vergelyking

Zuma het dr. Pieter Mulder, leier van die VF-Plus en adjunkminister van landbou, bosbou en visserye, berispe nadat hy in sy toespraak vroeër die week die ANC met die NP vergelyk het. “So ‘n vergelyking is jammer en dit behoort reggestel te word,” het Zuma gesê.

“‘n Mens kan nie sê die ANC gaan misluk omdat die NP misluk het nie. Die ANC en die NP het verskillende ­ideologieë gehad, want onder die NP het mense nie stemreg geniet nie,” het Zuma gesê.

Mulder het in Woensdag se toespraak gesê daar is soos onder die vorige bedeling ook spanning tussen die ideale wat die ANC koester en wat sy kiesers op grondvlak ervaar.

Mulder het as voorbeeld van die NP se dilemma die volgende aangehaal:

“In 1978 skryf prof. Gerrit Viljoen as Afrikaner-denker ‘n boek met die titel: “Ideaal en Werklikheid, (rekenskap van ‘n Afrikaner).” In die boek argumenteer hy hoe die ekonomiese en ander werklikhede van Suid-Afrika al hoe verder wegbeweeg van die ideale en drome van die Nasionale Party. (Hy maak dan voorstelle hoe die NP se ideale en Suid-Afrika se werklikhede nader aan mekaar kan kom.)”

Mulder het na enkele van die harde werklikhede van Suid-Afrika vir die ANC verwys en gesê die president beklemtoon hoe belangrik dit is om meer werkgeleenthede in Suid-Afrika te skep, maar in dieselfde asem kondig hy aan dat daar nuwe arbeidswetgewing kom wat sonder twyfel werkskepping gaan demp.

Mynbou bring meer as 30% van die land se uitvoer-inkomste in, maar dieselfde asem verwar Zuma buitelandse beleggers as hy Malema-taal gebruik oor die minerale rykdom wat aan alle Suid-Afrikaners behoort met die staat as voog (the mineral wealth of our country that belongs to all South African, with the State as the custodian.)

Mulder sê voorts in Zuma se toespraak beklemtoon die president dat korrupsie en die wanbesteding van belasting nie geduld gaan word nie. Die VF Plus sê hoor-hoor vir die spesiale eenheid wat wanadministrasie ondersoek en reeds R44 miljoen teruggekry het van staatsamptenare wat onwettige huissubsidies ontvang het. Maar dan moet mense in die koerante lees dat R100 miljoen wanbestee is op ‘n jeugfees.

Hierdie uitsprake en aksies stuur botsende boodskappe aan kiesers, aan die privaatsektor, aan die landbougemeenskap en moontlike beleggers.

Die Nasionale Party het van 1914 af met kongresse en debatte sy beleid gevorm. So was die nasionalisering van myne en die vasvat van die Oppenheimers gewilde NP-beleidstandpunte voor die party regeer het. Die harde werklikhede van Suid-Afrika het gemaak dat baie van hierdie beleidstandpunte na 1948, toe die NP begin regeer het, aangepas moes word.

Vandag sit die ANC met dieselfde dilemma. By Polokwane en ander ANC-kongresse word allerlei populistiese besluite deur ANC-lede geneem. Besluite wat gegrond is op die propaganda waarop ANC-lede oor jare geskool is. Omdat baie van hierdie besluite nie die Suid-Afrikaanse werklikhede in ag neem nie, kan dit nie prakties uitgevoer word nie.

Wat dit nog moeiliker maak, is dat die ANC uit baie faksies bestaan. Die ANC-leierskap moet sy wye ideologiese kerk bymekaar probeer hou. Dit lei daartoe dat elke faksie in die openbaar probeer voorgee dat hul beleid nie net die amptelike ANC-beleid is nie, maar ook dat dit president Zuma se ondersteuning geniet. Van hier die botsende boodskappe.

Mulder sê gewone partylede moet nie met populêre propaganda op ‘n politieke hongerdieet gesit word nie.

как сделать из лего домлобановский харьков класс

RA en SEB bly, sê Zuma

President Jacob Zuma het Donderdag gedurende die opvolgdebat ná sy staatsrede, gesê dat die regering nie gaan afsien van sy beleid van regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging nie.

“Die ekonomie kan nie vinnig genoeg groei, werk skep of volhoubaar wees as die meeste van ons land se burgers uitgesluit word nie,” het hy gesê.

Zuma sê 63% van wit mans beklee steeds die topbestuursposte in die privaat sektor tien jaar nadat die Wet op Diensbillikheid ingestel is.

Daarteenoor beklee swart vroue slegs 3% van sulke posisies en ‘n skamele 1% van bruin en Indiër-vroue.

Zuma het Donderdag gesê die nalatenskap van apartheid kan nie binne 17 jaar reggestel word nie.

“Koloniale verdrukking en apartheid kan nie net uit ons geskiedenis en nasionale diskoers gelaat word nie – net soos wat die Joodse gemeenskap nooit die Jodeslagting (onder Nazi-bewind) sal kan vergeet nie,” het Zuma gesê.

“Ons kan nie maak asof apartheid nie armoede, ongelykheid, onteiening of ongeletterdheid geskep het nie.”

оборудование для автосервиса в рассрочкуалександр лобановский класс

Roodt vra vir referendum ná Zuma-uitspraak oor ‘Afrikanertuiste’

“Territoriale selfbeskikking vir Afrikaners is so deel van die geskiedenis en politiek in Suid-Afrika soos biltong en beskuit of koeksisters en rooibostee.” Só sê dr. Dan Roodt van PRAAG in sy reaksie op pres. Jacob Zuma se opspraakwekkende stelling dat “die Afrikaner ‘n sielkundige tuiste waar hy veilig is” nodig het.

Roodt, wat so pas terug is van die VSA waar hy plaasmoorde onder die aandag van Amerikaanse senatore gebring het, asook die CPAC-konferensie van 75 konserwatiewe organisasies in Washington D.C. bygewoon het, het waardering vir die ANC-leier se begrip vir Afrikaner-eiesoortigheid en behoefte aan selfbeskikking. “As iemand wat nog voor Zuma ANC-leier geword het reeds met hom gesprek oor Afrikanerkwessies gevoer het, moet ek egter sê dat die president hier sommige van sy vorige uitsprake weerspreek. In September verlede jaar het hy byvoorbeeld gesê dat ‘Orania oor interessante idees beskik’ met die duidelike implikasie dat territoriale selfbeskikking vir die Afrikaner nie uitgesluit kan word nie. Ook tydens die banket in die presidentswoning te Pretoria met Afrikanerleiers en -figure is die kwessie van ‘n eie grondgebied geopper en het hy dit as ‘moeilik, maar nie onhaalbaar nie’ beskryf.”

Roodt het die gedagte dat daar ‘n verskeidenheid Afrikaneridentiteite bestaan, soos dié van Boer en Afrikaner, verwerp. “Slegs ‘n baie klein sektariese groepie tref so ‘n onderskeid tussen ‘Boer’ en ‘Afrikaner’. Paul Kruger het homself as ‘n Afrikaner beskryf, al was hy president van die grootste Boererepubliek. Feit is dat die Afrikaner reeds vir meer as 200 jaar vryheid in ‘n eie republiek nastreef. Dit is waaroor die Groot Trek en die twee vryheidsoorloë gegaan het, asook Republiekwording in 1961.”

Net soos Suid-Soedan aandring op afstigting van Noord-Soedan en soos wat Kosowo sy onafhanklikheid verklaar het, ondersteun die meerderheid Afrikaners vandag selfbeskikking. Volgens Roodt, “is Suid-Afrika twee keer so groot soos Frankryk, die grootste land in Wes-Europa en het die platteland onlangs ontvolk. Groot dele van die land kan sonder veel probleme as Afrikanergebied afgebaken word en Afrikaners kan finansieel bydra tot die billike hervestiging van oorblywende vreemdes. Ons ervaring oor die afgelope twintig jaar of so het getoon dat die Nuwe Suid-Afrika in wese ‘n Afro-Saksiese en Engelstalige land is waarin Afrikaners hoegenaamd nie tuisvoel nie. Boonop word ons welwillendheid met die uiterste geweld, gruweldade en oproepe tot volksmoord op ons deur figure soos Peter Mokaba en Julius Malema begroet.”

Roodt het pres. Jacob Zuma uitgedaag om ‘n referendum toe te staan waarin Afrikaners vir of teen selfbeskikking kan stem. “Indien Suid-Afrika ernstig is oor demokrasie, móét Afrikaners se gevoel oor ‘n eie grondgebied tydens ‘n referendum getoets word, soos in Suid-Soedan. Grondhervorming maak reeds onderhandeling oor grond gebiedend noodsaaklik. ‘n Eie grondgebied vir Afrikaners kan tesame met die oorhandiging van plase aan swart boere onderhandel word. Grond kan so uitgeruil word en daarmee waarskynlike konflik en verval soos in Zimbabwe vermy word,” het dr. Roodt gesê.

как правильно проходить полиграфФильчаков прокурор отзывы

VSA onderhandel veto teen Israel

Die VSA het Dinsdag gesê hulle sal ‘n VN-Veiligheidsraadverklaring ondersteun dat Amerika “nie die legitimiteit van voortgesette Israeliese nedersettingsaktiwiteite aanvaar nie,” ‘n skuif wat daarop gemik is om ‘n sterker Palestynse vetoresolusie te omseil.

Maar die Palestyne het reeds die Amerikaanse aanbod verwerp ná ‘n vergadering laat Woensdag van Arabiese verteenwoordigers en gesê hulle is van plan om te druk vir ‘n vetobesluit Vrydag, volgens amptenare gemoeid met die kwessie.

Die besluit om die Amerikaanse aanbod te verwerp beteken waarskynlik dat die Obama-administrasie vir die eerste keer ooit ‘n vetostem in die VN-Veiligheidsraad sal uitbring.

Die VSA toon ‘n nuwe gewilligheid om uit die huidige impasse in die Midde-Ooste te breek, en oorweeg om aan sy belangrike bondgenoot, Israel, ‘n sterk boodskap te stuur.

Die Palestynse afvaardiging, saam met Libanon, die Veiligheidsraad se enigste Arabiese lidstaat, het die raad se president gevra om ‘n vergadering vir Vrydag te skeduleer. Dit is onduidelik of die Palestynse deur hul weiering bloot ‘n onderhandelingfoefie gemik op ‘n beter ooreenkoms met Washington gebruik.

Susan E. Rice, die Amerikaanse ambassadeur by die Verenigde Nasies, het Dinsdag die nuwe Amerikaanse aanbod tydens ‘n vergadering agter geslote deure met die Arabiese Groep,’ n blok van die Arabiese lande van Noord-Afrika en die Midde-Ooste gemaak. Sy het gedurende die vergadering die VSA verbind tot die ondersteuning van kritiek teen Israel se nedersettingsbeleid.

Rice het die sterkbewoorde verklaring in ruil vir die omseiling van die Palestynse vetoresolusie aangebied. In die verklaring sê die VSA dat Israel se beleid “‘n ernstige struikelblok vir die vrede is”.

Amerikaanse amptenare was nie beskikbaar vir kommentaar nie, maar twee van die Veiligheidsraad se diplomate het die aanbod bevestig. Hulle het gesê dit was ook nog nie seker dat die VSA se aanbod die Arabiese Groep tevrede sal stel nie, en meen dat die VSA gedwing kan word om die Palestynse resolusie te veto.

Die Verenigde State is geïsoleer in die groep van 15 lande op die raad. Feitlik al 14 ander lidlande is bereid om die Palestynse resolusie te steun, volgens die raad se diplomate. ‘n VN-resolusie van die Veiligheidsraad dra oor die algemeen groter politieke en regsbindende krag as ‘n verklaring van die raad se president.

Die Amerikaanse toegewing kom te midde van ‘n golf van opstand in die Midde-Ooste wat leiers in Tunisië en Egipte ontsetel het en ‘n uitdaging aan talle regerings in die gebied stel.

магазини іграшокЛобановский