´n vervolgverhaal deur Gustav Venter
Lees eers Bodem 1: ‘n Vuurtoring vol skel oranje vlamme
Die toring van vuur word dof en in die lig daarvan, vir ’n oomblik, kan die rollende bolle swart, olierige rook gesien word.
Daan-Dirk maak sy hand vol met die nat mou van sy seun se T-hemp.
“Kom!”
Hy stoot vir Brian in die rigting van die motors teen die helling af. Hulle trippel en gly teen die skuinste af.
“Wat was dit?” vra Brian, en selfs hy hyg nou.
“Ek weet nie!” sê Daan-Dirk uitasem. “Geen idee nie. Maar dis niks goeds nie.”
“Wat gaan ons doen? Teruggaan?”
“Nee! Nee. Kan nie teruggaan nie?”
“So wat?”
“So ons moet uitvind wat daar voor aangaan, dan kan ons besluit.”
“Hoe gaan ons uitvind? Ons sal nooit tot daar voor kan ry nie…”
“Oom JP.”
“Oom JP en sy bike?”
“Ja. Ja.”
Dié keer is Daan-Dirk nog slordiger, maar aansienlik vinniger oor die heining. Hy slingerdraf op die skouer van die pad langs ’n paar treë agter Brian na die agterkant van hulle konvooi. So ver as wat hulle draf gaan passasierskantvensters oop, party met die woergeluid van elektriese motors, maar meeste geluidloos oopgedraai met goeie ou vensterslingers.
“Bly in julle motors! Bly in julle motors!” gebied Daan-Dirk en Brian neem die rympie op: “Bly in julle motors! Bly in julle motors! My pa sê bly in julle motors!”
Verskrikte uitroepe en vrae volg hulle tot by die stertvoertuig waar die atmosfeer heeltemal anders is.
Dié ryding is die veelgeroemde Ramkat, ’n pypstellasie sonder dak of deure gebou op die onderstel van ’n pre-97-Hilux-4×4 met ’n ligte 3C-turbo Toyota-dieselenjin. Dis nie ’n verkeersligrenmasjien nie, maar sonder oorhangvoor- of agterkant en lig soos wat dit is, het dit in die hande van die geskikte bestuurder verstommende veldryvermoë. JP Els is dáárdie drywer. Hy en sy boesemvriend van laerskool af, Jack Janse van Rensburg, het dit uit verveeldheid vir veldrenne gebou en was toe so suksesvol daarmee dat hulle vir twintig jaar nasionaal hulle klas oorheers het.
JP Els, permanente bier in die hand, soos altyd in denimkortbroek en leerstewels, maar uit erkentlikheid teenoor die reën nou met ’n donkerblou waterwerende poncho en breërandhoed, sit heel ontspanne agteroor teen die leuning van die pypkar, sy regterbeen gemoedelik gebuig en sy voet op die bokant van die lae buiteraam. Hy het ’n alewige glimlag op ’n gesig wat steeds aantreklik is met dik winkbroue en welige snor. JP het op sy dag gemaai onder die poppe van Germiston en kan nog steeds ’n slag of twee slaan by langbeenmeisies van die volgende geslag.
As JP iewers is, is die kanse dat Jack in die omgewing is en dit is nou die geval: In die passasiersitplek om presies te wees. Op die sitbank agter hulle is Joubert, JP se lang, bruingebrande seun en sy bruinhaarmeisie Jeanelle.
“Daantjie-Dirk,” sê Jack en onder sy poncho, soortgelyk aan JP s’n , stoot hy sy arm uit en hou ’n bottel Sedgwick Old Brown Sherry uit, “kry vir jou ’n bietjie reënjas.”
“Nie nou nie!” hyg Daan-Dirk.
“Moerse slag nou net,” sê Jack. “Julle gehoor?” Hy is kort, gemoedelik dik met harige arms en onder sy deurdrenkte en verbleikte rooi pet, bles met ruie grys krulhare in ’n soom langs die slape en agterom die skedel. Sy ware roeping in die lewe, sedert kindsbeen, was om die voortvarende JP te briek en om agterna te help om die gemors op te ruim.
Daan-Dirk gaan staan uitasem by die pypkar en hou die dik pyp van die rolstellasie vas en praat bo-oor Jack met JP.
“iets is aan die gang,” sê hy.
“Genuine Ouboet?” sê JP en Daan-Dirk weet hy word liggies geterg. “Net ’n moerse slag, vlamme net waar jy kyk, karre wat stilstaan orals, en jy spin my iets is aan die gang.”
“Ja.”
“Nou sê my, hoe dink jy, wat donner wie nou rond daar voor?”
“Dis wat ek nie weet nie. Dis hoekom ek met julle kom praat het.”
“Niks op die radio nie, Ouboet, nie dat ons ’n radio het nie, net ’n kassetdek, en as ons ’n radio gehad het, nie dat dit iets sou opvang nie, nie vandat die stront begin het nie.”
“Dit help nie jy vra ons nie,” dra Jack by. “Ons het nou net hier gekom. Sweer.”
“Dit was nie ons nie, Oom,” sê Joubert van die agtersitplek af, in die gees van die oomblik.
“Nee, niks op die radio nie,” sê Daan-Dirk. “Jy’s reg. Alle stasies is van die lug af of dit is net propaganda. ‘Maak dood die kokkerotte’-goed.”
Luister,” en hy kyk vir JP deur die kantgordyn van reën. “Ons moet besluit wat om te doen.”
“Wat Ouboet?” vra Jack. “Omdraai?”
“Nee! Dis nie ’n opsie nie.”
“Ek luister Ouboet,” sê JP en hou die blikkie Black Label teen sy lippe.
“Voor ons enige besluite kan maak, moet ons weet wat aangaan, moet ons inligting hê.”
“Ek hoor wat jy sê. Waar’s die recces as jy een nodig het.”
“Ek het gewonder of jy nie jou motorfiets wil vat en kyk of jy naby genoeg kan kom aan wat daar voor aangaan en ons laat weet nie.”
“Op die thumper?”
“As jy dink jy kan dit maak.”
“Nie ek nie pappie,” sê JP.
“Hoe bedoel jy nie jy nie?”
“Nie nou nie. Môre miskien?”
“Môre! Hoekom môre?”
“Nou te gesuip. Nie gehamer nie, net te dronk vir ’n XT in die nag.”
“Nou kan ek die motorfiets vat?”
“Jissim nee! Jy sal jouself afskryf. En toerleiers is min. Jy sal ook my XT afskryf en vandat die Chaos begin het, dink ek nie ek gaan sommer weer een kry nie.”
“Nou wat moet ek doen! Ons moet, ons móét uitvind wat daar voor is!”
“Vra die recce op die agtersitplek.”
“Joubert? Is hy nie ook gesuip nie?”
“Hy is. Maar hy’s jonk en gesuip. Dis orraait om ’n XT in die donker in die reën te ry as jy jonk en gesuip is. Jy moet net nie moertoe en gesuip wees nie en ek is gesuip en moertoe. Moertoe soos jy.”
“Sal Joubert dit doen?”
“Vra hom,” stel JP voor. “Hy is hier naby.”
Daan-Dirk kners sy humeur vas, laat los die pypkar se rolstaaf en stap om na die anderkant van die voertuig.
Joubert, vroeg in sy twintigs en ’n jonger, skraler en effe langer weergawe van sy pa in ’n reënparka en deurdrenkte jeans kyk op na hom.
“Joubert,” sê Daan-Dirk, “sal jy gaan.”
“Noem my Harpoen,” sê die jongman.
Lees vervolgens Bodem 3: Die recce
Die storie lyk of hy sy loop kry. ‘n Goeie pas. Die motor- en fietsrenjargon hoort jong manne en seuns te lok, die luies onder die veronderstelde Afrikaner-leesbevolking (Te veel oor-middeljarige vrouens, proeflesers en redaktrises in die Afrikaanse uitgewersbedryf – die boek- en tydskrifmark – het Afrikaner-skrywers wat vir hierdie afdeling van die mark wou skryf, met hul linkse politieke fitterigheid en ander fieterjasies verdryf.)
Daar loop ek my in daardie “fitterige” proefleser vas. Dis “oormiddeljarige vitterige…”.
Ek wil nou ook nie ‘n “oormiddeljarige vitterige proefleser” wees nie – maar in Gustav se email aan Dan vra hy vir regstellings …
In Bodem 1 het Brian ‘n “’n moulose rooi T-hemp” aan, in Bodem 2 “Daan-Dirk maak sy hand vol met die nat mou van sy seun se T-hemp” …
Nee, gits, ek weet nie wat Gustav hier in de mou voer nie. Dit gebeur seker maar in hierdie soort van werkswinkelstorie. Dalk het Gustav vergeet daar is ‘n hart met Moeder dwarsoor daardie fris biseps geskryf, ‘n pyl, of ‘n swaard daardeur. Dan sal daai T-hemp se mou gewis moet verdwyn. En dalk, vir al wat ons weet, ken Daan-Dirk vir Armani wat vroeg in die nuwe jaar sy buiging maak met ‘n T-hemp met moue. Soos hulle in stories oor haat en liefde sê: Vreemde weë, vreemde klere.
Hy praat van ‘n help-my-sterk-lyk-hempie Rifrug, Dit is nogal vreemd dat Daan-Dirk nou ‘n handvol nat mou raakvat. Dalk het Gustav vergeet wat die knapie aangehad het.
Dit is wat ek gedink gebeur het …”continuity error/mistake” (het iemand ‘n mooi Afrikaanse term daarvoor?)
Nog ‘n foutjie is die spelling van Black Label (Lable). Ek wil nie ‘n pyn in die gat wees nie, maar as ek Gustav se email aan Dan reg verstaan, wil hy graag regstellings sien.
Ek wil graag in die verband help.
Rifrug, die spelling re die spesifieke bier is korrek.
Ek self hou van korrekte spelling 😉
Ek hou al klaar meer van jou Trippie Trip… kan jy Tassenberg spel? Verskoon my terwyl ek my glas gaan volmaak …
Rifrug, “laat hy val waar hy wil” – geniet die Tassies 😉
Janee, ons sal maar van SA Brouerye, skuus SAB-Miller, se Amerikaanse spelling gebruik moet maak. Kan nie lukraak met geregistreerde handelsmerke omgaan nie.
Dink nou aan ‘n ander ding… ‘n Sterk vuis wat goed kan vasvat en goed kan slaat, kan met min materiaal om te vat, genoeg in sy greep kry. Toe ek dit nou dink aan die begin van ‘n nuwe jaar en allerhande voorraadopnames oor die politiek en die nuus, toe dink ek nou: Daar het nou nie danig veel wat die regse Afrikaners hoop kan gee gebeur nie, laat Gustav dit nou maar in dié storie laat gebeur. Lekker funksionele en as daai bonussie by is literêre skopskiet en boomklim. Span jy wat Rifrug is nou maar jou in en dink aan die regse (ek gebruik aspris “regse”, ek sien die slange by Radio Pretoria probeer ‘n ondeskeid tref tussen konserwatiewe en regse Afrikaners en dan die “regses” verketter), Afrikaners se skraal politieke oesie al weer die afgelope jaar. ‘n Goeie toespraak so hier en daar, dalk iets lesenswaardig wat rubrieke en artikels betref op die internet.
En ek dink toe nog verder… My gedagtes loop toe so: Ons het gesien hoe die liberales van staatsgeweld en staatsmag gebruik maak om ons manne af te knou, vat nou maar daardie Boeremagvonnisse.
Daarenteen het ons maar net een mag: Die mag van die pen (internet).
Nou kan ek nie presies onthou hoe lank terug dit was dat Abel Malan vir Anton van Niekerk daar op Stalinbos gaan aantree het nie, ek glo in elk geval dit was nie deel van verlede jaar se skraal oes nie.
Maar verre daarvan dat ek nou geweld wil predik en dat die Publikasieraad op die ou einde op Gistav se storie toeslaan wil ek net dit skryf: Ons hoort Abel Malan se vuis in gips vas te lê en daardie afdruk êrens vir die nageslag te bewaar. Daardie paar hpue wat daardie dag op Stalinbos geval het het daai Van Niekerk se linkse smoel darem goed toegestop.
So hoop ‘n mens seker maar dat ook die houe wat in Gustav se storie val saakmaak.
Terwyl jy nou die Boeremag noem, sopas ontvang vanaf Wilhelm Pretorius, dit mag dalk nou nie in almal se smaak val nie … maar vir my is dit ‘n boodskap van hoop.
Wilhelm Pretorius
NUWEJAARSBOODSKAP
Liewe vriende en volksgenote,
11 Jaar gelede is my vryheid van my ontneem omdat ek my God liefhet en juis vryheid vir ons volk wou hê . Intussen het die tyd aangestap sodat nog ‘n jaar verby is. ‘n Jaar waarin nog van ons volksgenote deur terroriste aanvalle vermoor, verkrag,aangerand, gemartel en mishandel is, verdoesel as misdaad. ‘n Jaar is verby waarin die regter gewys het dat die regstelsel geen geregtigheid vir ons volk waarborg nie. Inteendeel het …hy nie eers ons volk se bestaansreg erken nie. Nog ‘n jaar is verby van ongebore kinders en kinders wat sonder vaders groot word, waar hulle in die gevangenis sit-edel manne en dapper. Helde, gebrandmerk as kriminele; die vryheidstryd geoogmerk as suiwer misdaad en volk suiwerheid verwerp tot wegwerplike rassisme.
Met die aanbreek van ‘n nuwe jaar is dit weer ‘n jaar nader aan vryheid . Vryheid vir die Boeregevangenis, vryheid vir die Boerevolk. Mag hierdie jaar wat voorlê ook ‘n persoonlike bevrydingsjaar wees. Bevryding van vrees en moedeloosheid – wat ons terug hou om ons roepingsweg te stap. Bevryding van ‘n gees van slawerny wat ons vas gevang hou binne die perke wat ander vir ons opgelê het, sodat elkeen sy volle potensiaal sal kan uitleef. Bevryding van sonde en ‘n slegte gewete wat ons terug hou van vrymoedigheid voor ons Vader. Bevryding dat ons sal kan breek met ons vleeslike-ou mens en elkeen van ons ons sal beklee met Christus. As elkeen van ons ons volk voor God sal verteenwoordig, gaan ons met krag hierdie jaar in wat die bose sal laat sidder.
Dit lyk darrem nie of die held (as hy die held is) in die
verhaal n suiplap is nie – Vir die eerste keer sal Jack Janse van Rensburg en
JP Els se amper lewenslange vriendskap onder druk kom dink ek. In die volgende paar
episodes gaan die mans van die seuns geskei begin onderskei word ongeag
ouderdom, en die vroue van die poppies onderskei word wat hulle kant gaan bring
in ondersteuning om die manne die las n bietjie ligter maak. Daan-
Dirk moes n genade skoot gee aan sy hondjie – gaan hy of iemand anders nog
groter besluite moet neem uit genade terwille van die groep? Wie gaan die
eerste een wat gaan omkom aan die hand van die vyand? Gaan daar dwarstrekkers
wees? Gaan daar bangbroeke wees?
Ek gaan maar nou hiermee volstaan want hierdie tweede episode het legio van moontlikhede oopgemaak waaroor die ander kommentators kan bespiegel 😉
Riempies, ek het nou lekker gelees aan jou repliek ook !
Ek gaan nou ‘n skoot in die donker waag, iets in in hierdie episode herinner sterk aan Generaal de la Rey, en wie gaan die “Poppie” (dalk meervoud ook) wees in hierdie boek.
Trippie dit is die een miljoen vraag – dalk nog iemand(e)
wat nog nie eens van weet nie, Dalk n paar De Larye want wat is die
moontlikheid dat die geweld kan uitbrei na ander dorpe.
Ek wonder waars is die insette van die manne met ervaring van oorlog en onluste en soortgelyke situasies.
My man het hoeka vir my gese – gee die ou kans om sy eie boek te skryf sit so af en toe jou verbeelding op hou en n wasgoedpennetjie op jou mond. Nou is ek vir eers vir hom vies en sal ek net reageer as iemand met my praat.
Dan lees ek ook wat Hans van der Boek vertel. Miskien kan ek ‘n paar manne uitnooi om saam te gesels, het reeds gister een waargeneem op die Engelse weergawe van Praag wat verseker ondervinding het.
Mooi man Trippie – trek jou swart nommertjie aan en plaas
jou foto en nooi hom hartlik uit om te kom saamgesels – ek sal my maar bepaal by smelt in die mond pannekoeke om die
ouens mee te vergas 😉
Wat van ‘n koue bier Riempies ?
Gaan hulle nie dan daarna te veel nonsens praat nie?
Hiehie Riempies die nonsens praat hulle gewoonlik, maar die grootpratery sal straks dan ook nog by kom.
Die ontploffing laat die gedagtes nogal ver terugloop. Was polisiemann in Edenvale en het daar naby grootgeword. Die Modderfontein-dinamietfabriek was daar. Daar was ‘n ontploffing daar in die vroeë 1970’s met ‘n paar slagoffers. Was seker in die ou veiligheidsterme ‘n nasionale sleutelpunt, die stories wat jy gehoor het as.., as.., het die hare laat rys.
Dan, heel ver terug in die geskiedenis, was daar in die ou ZAR op Braamfontein se rangeerwerf ‘n ontploffing van springstof wat deur die goudmyne gebruik is. Oom Paul self het destyds nog ‘n meelewendheidsbesoek aan die toneel gebring. Dit was go ‘n grusame toneel met ook kindertjies die slagoffers.
Venter jou doring! Hoe lank nog tot more? Kannie wag nie
Dankie Gustaf ek gaan jou kommentaar vir my man wys – maar laat weet as ek te veel praat asseblief.
Goed om te sien jy loer self hier in en kommunikeer met die mense – ons mag nie die tyd “om wens” nie – maar vanaand is ek sommer vroeg-vroeg in die vere, kan nie wag vir die volgende episode nie !
Kokkerotte? Hoop die seun kry die luidspreker in die hande en sy meisie red die land. Klink na ‘n goeie eindscenario.
Dankie … ek geniet die lees, en ook om ‘n Bodem-bespieder of Bodem bespied-kop te wees!