praag.co.za – Bladsy 1537 – aktueel, aktief, afrikaans! | issn 2409-1804

‘SA kan ‘n sukses maak van 2010’

As Suid-Afrika nie in staat was om die Wêreldbeker in 2010 aan te bied nie, sou die land Fifa nie in hierdie verband genader het nie, aldus Tim Modise van die Plaaslike Organiseringskomitee. Modise het vroeër vandag by die Suid-Afrika 2010 Wêreldbekerseminaar, wat deur die Franse ambassade aangebied is, opgetree.

Volgens hom is daar mense, veral in die media, wat skepties is oor Suid-Afrika se vermoë om as gasheer op te tree. “Die Wêreldbeker het nie vanself gebeur nie. Suid-Afrika het van die groot kanonne gebruik gemaak om Fifa te nader,” het Modise verder gesê. Suid-Afrika beplan volgens hom om die “beste” en “mees winsgewende” Wêreldbekertoernooi ooit aan te bied. “Ons sal ’n platform aan die res van die vasteland bied om Afrika ten toon te stel.”

Daar word verwag dat meer as 40 miljard TV-kykers wêreldwyd die gebeure gaan volg, met sowat 3 miljoen kaartjies wat plaaslik vir wedstryde verkoop gaan word. Daar sal grootskermtelevisiestelle oral in Suid-Afrika wees waar plaaslike aanhangers na die wedstryde kan kyk.

Volgens Denis Pietton, die Franse ambassadeur, bied die Wêreldbeker ’n uitstekende geleentheid aan Suid-Afrika om infrastruktuur en toerusting op te gradeer.

Mathabatha Mokonyama, wat namens minister Jeff Radebe opgetree het, meen dat op die besigste dae van die toernooi 60 treine, 600 busse en 10 000 minibusse benodig gaan word. Sowat R9 miljoen sal op vervoer spandeer word. Die bedrag is reeds deur die kabinet goedgekeur. Die lughawemaatskappy beplan om hulle jaarlikse passasierkapasiteit op te stoot van die huidige 28 miljoen na 31 miljoen.

Volgens ambassadeur Pietton is Frankryk gretig om sy gasheerervaring van 1998 met Suid-Afrika te deel. “1998 was so ’n groot oomblik vir Frankryk, selfs vir mense wat nie sokkerliefhebbers was nie.”

Franse sakemanne, plaaslike sakelui en verteenwoordigers van die verskillende gasheerstede het die seminaar bygewoon.

demo games casino

Regeringsveldtogte het weinig impak op vigs

Volgens die Maart-uitgawe van die South African Medical Journal word ongeveer 1 500 mense daagliks in Suid-Afrika met die MI-virus besmet. 15 851 Bloedmonsters is in ’n studie ontleed om afleidings oor MIV op nasionale vlak te kon maak.

Sowat 34% van nuwe infeksies kom by jeugdiges tussen 15 en 24 voor. ’n Ongelooflike 90% hiervan is vroue. In die ouderdomsgroep 20 – 29 kry vroue ook ses keer eerder die virus as mans van dieselfde ouderdom.

Prof Thomas Rehle, direkteur van sosiale aspekte van MIV/Vigs by die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, meen die resultate van hierdie studie dui daarop dat die regering se veldtogte om die virus te bekamp, nie sukses oplewer nie.

Swart Suid-Afrikaners staan ’n 6% hoër kans as lede van ander bevolkingsgroepe om die virus op te doen. Die meeste van hulle bly in informele nedersetings in stedelike gebiede. Dié nuus is gister tydens ’n perskonferensie wat deur die Departement van Gesondheid gereël is, bekend gemaak. Die regering beplan egter om die aantal nuwe infeksies teen 2011 te halveer. Volgens dr Nomonde Xundu, die department se hoof van MIV/Vigs, leef sowat 5,5 miljoen Suid-Afrikaners tans met die virus, maar is dit moeilik om die mense op te spoor, aangesien weinig van hulle hulself laat toets. “Die kultuur van stilte en diskriminasie” dra volgens haar tot die verspreiding van die virus by. Informele handelaars, bediendes en die sogenaamde “mobiele bevolking” (werkers van plattelandse areas wat in die stede kom werk, asook vragmotorbestuurders) is aan die grootste risiko blootgestel.

Ongeveer 40% van die R4,5 biljoen wat die regering in 2007/2008 vir MIV/Vigs begroot het, gaan aan antiretrovirale middels bestee word. Volgens Xundu kan die departement nie bekostig om hierdie bedrag te verhoog nie. Die regering verkies om meer geld aan voorkoming te bestee.

Apartheid maak alles reg

Forest Gump kon die presiese dag – sy eerste skooldag – onthou wat hy die “soetste, die allerpragtigste naam in die hele wye wêreld” gehoor het: Jenny. Daar is min ooreenkomste tussen Forest Gump en Charles Nqakula, wat die ironiese en komieklike titel van minister van veiligheid en sekuriteit het, behalwe hulle verstandelike vermoëns. (Ek skat Forest Gump, die funksionele idioot met die sub-70 IK, is in die breinreisies net so ‘n kortkop voor Nqakula.) Die een eienskap wat hulle wél deel is hulle dolle verliefdheid. Forest het sy Jenny en Charles sy Apartheid.

Dit is onmoontlik om te sê wanneer Charles dié woord, vir hóm sekerlik “die soetste, die allerpragtigste naam in die hele wêreld” gehoor het. Dit help ook nie om vir hom te vra nie. Hy kan dan terselfdertyd die naam van die veiligheidsminister wat hom verban het onthou en nié onthou nie. Ek dink dit is akkuraat genoeg om te sê dat daar nie ‘n tyd in sy lewe is wat hy nie die wondernaam geken het nie. Jenny se teenwoordigheid en selfs net die verklanking van haar naam het Forest se bestaan opgehelder. En Nqakula? Nou ja, vir hom maak Apartheid alles reg.

Tipies vryersklong, oordryf Nqakula gruwelik wanneer hy sy beminde se voortreflikhede besing. Nou onlangs weer, op ‘n gala-dinee van die sekretariaat van veiligheid en sekuriteit, beskryf hy Apartheid liefderyk as die “grootste misdaad van alles.” Die karnallie!

Wanneer ‘n persoon so ‘n obsessie het, is dit natuurlik vir hom moeilik, selfs onmoontlik, om die meriete van sy beminde se teenstanders se aansprake te oorweeg. Charlie is so volslae verslaaf aan Apartheid dat dit moeilik is om presies te begryp wat hy met hierdie geesdriftige verklaring bedoel. Was Apartheid, byvoorbeeld, ‘n groter misdaad as die klugtige verhoor en onwettige kruising van Jesus Christus, ‘n daad wat sekerlik deur meeste regdenkende mense as die afgryslikste oortreding van alle tye beskou word?

Of dink hy dalk aan die landswye, algemene, dekades-lange uitdelging van nie-blanke rasse waarvoor Apartheid so weliglik geloof word in die liberale pers en in die oorlamse fabels van vandag se geskiedenisboeke (daardie “lyke in die strate” waaroor Allan Boesak so snik?) Want indien wel, nou ja, dan lieg hy gewoonweg in diens van sy beminde. Eintlik het die ingetoë Apartheid ‘n onbenullige bydrae gelewer op die gebied van rassegeweld. In 46 jaar het Apartheid, volgens geskiedenisghoeroe Herman Giliomee, die dood van 19,000 politieke sterftes in haar boekie, waarvan by verre die meeste deur swartmense op swartmense gepleeg is. Dit is 0,07% van die bevolking en vertoon maar efferig met die 33% van Kambodja (2,4 miljoen mense verdelg deur Pol Pot se kranksinnige kommuniste), 10% van Rwanda (800,000 Toetsies opgekap in ‘n geweldsorgie deur hulle medeburgers, die Hoetoe’s) en die 5,3% van Guatemala (200,000 in ‘n ingewikkelde politieke bloedfees.) Om nie te vergeet van ‘n paar miljoen in die Kongo nie, 200,000 in Darfoer, duisende en duisende in Zimbabwe, honderde duisende in Oeganda, ‘n miljoen Bantoes hier, ‘n miljoen daar, uitgeroei deur hulle eie magsugtige rasgenote. Die 19,000 swartmense wat deur swartmense in Apartheid se gloriejare vermoor is, is heelwat minder as die aantal swartmense wat deur swartmense élke jaar onder die ANK vermoor word. En dit is ook aansienlik minder as die 26,000 vrouens en kinders wat deur die Britte tydens die Tweede Vryheidsoorlog van 1899 tot 1902 vermoor is.

As Charlie dan so moet lieg oor Apartheid se sjarme, wat is dan die oorsprong van dié obsessie? Een van Apartheid se legendariese eienskappe is dat dit ‘n deel van die bevolking “verontmenslik” het. Dit is nou om voetjie-voetjie met die waarheid te speel. Apartheid, met al haar gebreke en voortrekkery, was ‘n moeder wat probeer het om vir al haar kinders ‘n beter lewe te gee. Nee, Nqakula en die falankse van sy kamerade wat so vryerig is met Apartheid, bewonder haar nie vir haar vermoë om iets van ‘n mens weg te vat nie, maar juis oor haar vermoë om iets by te voeg, altans vir haar nuwe vryers.

Die hel, word daar in Engels gemeen, se vurige woede kan nie vergelyk word met dié van ‘n weggewerpte vrou nie. Apartheid was eens die jong, fris, spelerige vrou in die huis van die Nasionale Party wat miljarde rande op haar uitgegee het en haar vertroetel en verdedig het. Maar sy het haar glans verloor en in 1994 het die NP, in die trouelose F.W. de Klerk se woorde, die boek op haar toegemaak. Maar die verrimpelde ou tante is herontdek en opnuut ontplooi deur die ANK en nou is sý die een wat die gawes rondstrooi. Haar houvroubruidskat, kan ‘n mens sê, is die welvarendste land in Afrika.

Apartheid is so kragtig dat die blote noem van haar naam die mag het om mense en organisasies in een oomblik te omskep. Is jy arm, lui, onproduktief, sonder ervaring – en swart? Sê net “apartheid” en, hei presto!, jy is nou ‘n bestuurder, ‘n direkteur of ‘n generaal met ‘n nuwe BMW, ‘n huis in Waterkloof, ‘n onuitputbare onthaaltoelaag en ‘n bodemlose selfoonrekening.

Het jy geen tradisionele, kulturele of juridiese aanspraak op ‘n spogplaas nie en het jy ook geen landboukennis, vaardighede, werksywer, bestuursvernuf of tegniese aanleg nie? Skree “Apartheid!” en die plaas is joune.

Is jy ‘n Matshikiza of ‘n Qwelane sonder ‘n aanvoeling vir struktuur, enige vars insig en met ‘n onuitwisbare ongemak met taalkunde, spreek net daardie mooiste naam van name – Apartheid! – en, kul-jou-hier, kul-jou-daar! –– jy is nou ‘n rubriekskrywer wat deur algar verseker word van jou pittigheid en onweerstaanbare insig. Die intonering van Apartheid se naam het ‘n miljardêr en Suid-Afrikaanse teenvoeter vir Donald Trump gemaak van ‘n mislukte rebelleleier soos Tokyo Sexwale, ‘n gesondheidsminister van ‘n nasionale krankheid met die naam Manto Tshabalala-Msimang en generaals en admiraals van ‘n spulletjie militêre analfabete. Dit kon selfs ‘n afgod maak van R.N. Mandela, die onbeholpe leier van ‘n patetiese bevrydingsbeweging.

En al sit die land sonder elektrisiteit, al is dit oortrek met die pitswere van geweldsmisdaad, al knak die ekonomie onder die gewig van oorbesoldigde, onproduktiewe – en swart – leiers, noem net Apartheid se naam en alles is reg. Dan besef almal dat die Nuwe Bantoe nie in staat is tot mislukking nie – want dit is alles Apartheid se skuld.

So, jy kan Engels met ‘n gemartelde aksent praat, nie weet waar om jou sakrekenaar aan te sit nie, nie weet hoe om te tik, ‘n wiel om te ruil, ‘n inspuiting toe te dien nie, ‘n regsuitspraak te volg, ‘n rekenaar te konfigureer of ‘n kabel te las nie, dit maak nie saak nie: Antie Apartheid maak alles reg. Jy – solank jy net swart is – is nou ‘n ingenieur, ‘n omroeper, ‘n werkswinkelbestuurder, ‘n dokter, ‘n regter…

Charlie Nqakula weet sekerlik dat Apartheid hom gemaak het wat hy is, net soos wat, sê nou maar, George Patton, deur die Tweede Wêreldoorlog gemaak is – met die verskil natuurlik dat as die oorlog nie uitgebreek het nie Patton nog steeds ‘n skrander militaris sou gewees het. Maar sonder Apartheid sou Nqakula net nog ‘n uitgevrete bakhandbedelaar gewees het.

Sonder Apartheid sou niemand die name geken het van die Mandela’s, Tambo’s, Lekota’s, Ramaphosa’s, Maharaj’e, Slovo’s, Jordans, Sisulu’s of die Mbeki’s nie. Hulle is almal haar spruite maar sy word nou gedaan, die ou tante, en sy is moeg vir haar bloedskandige verhouding met haar kinders. Die dag is op hande dat mense meer in ‘n amptenaar en ‘n leier se vermoëns gaan belangstel as in sy verhouding met Apartheid; wat hulle meer waarde gaan toeskryf aan mense wat die verskil ken tussen ‘n oorwinning en ‘n vergunning. Maar dit gaan te laat wees. Die Afrikaner het bewys dat hy kan bestaan en homself kan laat geld sonder Apartheid. Die Bantoe-leiers van die ANK het ewe deeglik gedemonstreer dat hulle nie kans sien vir die lewe na Apartheid nie. As hulle nie meer die reg het om haar naam in smeekkrete uit te roep nie, het hulle niks nie.

Volgens ‘n effe irriterende deodorantadvertensie van die tagtigs kan ‘n meisie sonder haar jeans, haar werk en selfs haar kêrel klaarkom, maar nie sonder haar Mum nie. Charles Nqakula kan sonder wysheid, skranderheid, insig klaarkom. Hy kan selfs bestaan sonder sy vrou – en met haar vertonings in gedagte, wie sou nie wou nie? – maar sonder Apartheid! Nou ja, sonder die voorregte wat Apartheid op hulle uitgiet sal die Nqakula’s van hierdie wêreld, slegs toegerus met hulle eie vaardighede en vasbeslotenheid, hulleself net nie kan handhaaf nie.

As jy van Apartheid vergeet, vergeet jy van Charles Nqakula. Sonder Apartheid kan Charles Nqakula nie leef nie.

Александр Фильчаков

Video-onderhoud met Gideon Meiring

Gideon Meiring

"Misdaad is die simptoom van swak regering." In hierdie onderhoud spreek oud-kol. Gideon Meiring hom uit ten gunste van 'n landwye netwerk van plaasmense en stedelinge wat by hul eie veiligheid betrokke is. Laai dit hier af (23 min. 46 sek., 5 Mg groot).

{wmv}GideonMeiring{/wmv}

Disinvestering in Suid-Afrika neem toe

Disinvestering in die land het verlede jaar sewevoudig toegeneem en kan op meer as R34 miljard beraam word. Hierdie inligting word vervat in ’n verslag van Ernst & Young wat gister vrygestel is.

Die disinvestering was hoofsaaklik in die mynbousektor waarneembaar met Barrick wat hul South Deep-aandele vir R10 miljard verkoop het en die Russiese groep Polyus wat 20% van hul Gold Fields-aandele vir R20 miljard van die hand gesit het.

Deskundiges is verdeeld in hulle opinie oor hierdie daling in investering. Sommige meen dit is bloot ’n eenmalige gebeurtenis meegebring deur die spesifieke behoeftes van die twee oorsese maatskappye, maar ander glo dat buitelandse beleggers nie hou van die regering se inmenging in die mynbousektor nie.

Tussen 2002 en 2004 was daar 78 swart ekonomiese bemagtingstransaksies ter waarde van altesaam R25 miljard in die plaaslike mynbousektor. In 2005 het die Ponahalo-transaksie plaasgevind, toe De Beers 26% van hulle operasies in Suid-Afrika aan hierdie SEB-maatskappy verkoop het. Die transaksiewaarde is op R3,8 miljard geraam. In dieselfde jaar het Impala Platinum 9% van hul maatskappy (R3,4 biljoen werd) aan die Bafokeng-stam oorgedra.

велосипеды цена

Suid-Afrika se ‘skandelike’ verklaring oor Zimbabwe

Aziz Pahad

Suid-Afrikaanse vakbonde en kerkleiers het die regering se verklaring oor die onlangse onrus in Zimbabwe skerp veroordeel.

Die Europese Unie (EU), die Verenigde Nasies (VN), asook Condoleeza Rice, die Amerikaanse minister van buitelandse sake, het almal die geweld waarmee die Zimbabwiese regering onluste van die afgelope paar dae onderdruk het, veroordeel. Rice het ’n beroep op Zimbabwe se buurlande gedoen om meer te doen om Robert Mugabe in toom te hou.

Adjunkminister Aziz Pahad het egter Maandag ’n verklaring uitgereik waarin hy beklemtoon dat Zimbabwe self sy probleme moet oplos. Hy het ’n beroep op die Mugabe-regering gedoen om die landswette te respekteer en die opposisie aangeraai om te werk aan die skepping van “’n klimaat wat bevorderlik is vir ’n blywende oplossing vir die huidige uitdagings wat Zimbabwe in die gesig staar.” Hierdie verklaring vorm deel van die regering se beleid van “stille diplomasie” teenoor sy buurland.

Cosatu het die regering se verklaring as “skandelik swak” bestempel. Die Suid-Afrikaanse Raad van Kerke (SARK) meen soos volg: “Die stilte van die Suid-Afrikaanse regering vererger die situasie. Ons leiers moet wys dat hulle werklik die mense van Zimbabwe wil help om vinnige oplossings vir die vele probleme wat hulle ondervind, te kry.” Volgens Eddie Makue, algemene sekretaris van die SARK, kan die situasie in Zimbabwe die hele streek destabiliseer.

Gister het die Amerikaanse ambassadeur in Zimbabwe, Christopher Dell, ook die gebrek aan optrede deur die land se buurstate betreur.

Ronnie Mamoepa, woordvoerder van die Suid-Afrikaanse departement van buitelandse sake, meen egter oproepe dat die Suid-Afrikaanse regering Zimbabwe moet veroordeel, is “misplaas.”

Steven Friedman van Idasa is van mening dat die Suid-Afrikaanse regering lugtig is om die indruk te skep dat hy hom aan die kant van die blanke boere in Zimbabwe skaar, téén die swart regering van die land. Hy meen Suid-Afrika is besig om sy reputasie as ’n land met ’n sterk rekord ten opsigte van menseregte te benadeel.

Radikale nuwe grondbeleid

Glen Thomas

Die direkteur-generaal van grondsake, mnr. Glen Thomas, het gister ’n radikale nuwe grondbeleid aangekondig in terme waarvan die staat eerste opsie op aankope van alle grond – ook in stedelike gebiede – verkry. Die Wet op Grondvoorsiening en –bystand (wet 126 van 1993) gaan binnekort hiervoor gewysig word.

Alle eiendomsverkopers sal verplig word om eers hul eiendom aan die staat aan te bied wat sal besluit of hy dit wil aankoop of nie. Volgens Thomas ondersoek die departement maniere om die skerp styging in eiendomspryse te stuit. Van die maatreëls sluit in die afwyking van die beginsel van “gewillige verkoper, gewillige koper”, asook grondbelasting en perke op grondbesit.

Die staat wil voortaan grootskaalse grondhervorming begin toepas. “Kanse vir grondverkryging gaan verlore omdat die staat nie proaktief aan grondaankope deelneem nie. Die wetwysiging sal alle grondverkopers binne en buite die staat verplig om grond eerste aan die staat te bied,” het Thomas gesê.

Ook die Suid-Afrikaanse grondwet mag vir die doeleindes van grondhervorming gewysig word. Die radikale nuwe planne sal binne die volgende twee tot drie maande geopenbaar word. “Twee dokumente sal gepubliseer word, een oor die gewilligheidsbeginsel en een oor grondbelasting. Onteiening kan ook ter sprake kom,” aldus Thomas.

Tot dusver kon die departement van grondsake weens “’n kapasiteitsgebrek” nie sy grondhervormingsplanne behoorlik deurvoer nie. Daarom word die departement binne die huidige boekjaar geherstruktureer.

Thomas is in 2005 as direkteur-generaal van die departement aangestel. Hy beskik oor ’n B-graad in kommunikasie van die Fort Hare-universiteit en het een jaar van ’n tweejaarhonneurskursus aan die Rhodes voltooi.

Sover dit beleid betref, steun die departement van grondsake blykbaar swaar op ’n publikasie van die RGN wat deur die Harold Wolpe-trust gefinansier is, The land question in South Africa onder redaksie van Lungisile Ntsebeza en Ruth Hall. Harold Wolpe was ’n lid van die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty wat tydens die Rivonia-verhoor landuit gevlug het en in 1996 oorlede is.

In die voorwoord tot die boek noem mev. AnnMarie Wolpe, die weduwee van die Suid-Afrikaanse kommunis, dat hul trust in 2004 ’n grondberaad georganiseer het waartydens die betrokke referate gelewer is. Ook die huidige direkteur-generaal van grondsake, Glen Thomas, was daar verteenwoordig en het tot die kongres en boek bygedra. Volgens mev. Wolpe, “bestaan daar algemene konsensus oor die behoefte aan grootskaalse herverspreiding van grond ná eeue van ontvreemding”.

Die uitgangspunt van Glen Thomas, asook die res van die bydraers tot die boek, is dat blankes en Afrikaners “setlaars” is wat hul eiendom op onregmatige wyse verkry het. Die vraag is nie of hulle van hul grond moet afstand doen nie, maar hoe.

Volgens ’n opname vir die Instituut vir Geregtigheid en Versoening deur James Gibson het 85% van swart respondente “stem saam” geantwoord toe hulle gevra is of hulle saamstem of nie saamstem met die volgende stelling nie: “Die meeste grond in Suid-Afrika is onregverdig deur blanke setlaars bekom en het hulle vandag geen reg tot daardie grond nie.”

Ook meen die groep linkse navorsers wat deur die Harold Wolpe-trust gefinansier is dat “grondherverspreiding bowenal ’n saak van billikheid en gelykheid is. Dit sal ons amper altyd terugneem na die geskiedenis as mense voel dat die manier waarop eiendomsregte vroeër tot stand gekom het nie billik was nie. ’n Geskiedenis waartydens boere se grond van hul afgeneem is stem dikwels in mense se denke ooreen met ’n growwe onreg – ’n onreg wat reggestel moet word, ongeag die gevolge.”

Die “geskiedenis” waarna hier verwys word, is die Suid-Afrikaanse geskiedenis soos dit geïnterpreteer word deur Marxistiese en neo-Marxistiese historici soos Colin Bundy en Harold Wolpe self.

Nog ’n navorser en mede-redakteur van The land question wat nou gemoeid is met die beleid van die departement van grondsake, is Ruth Hall van die Universiteit van die Wes-Kaap. Volgens haar was die radikale herverspreiding van grond deel van die skikking van 1994, maar is dit nog nie behoorlik uitgevoer nie. In ’n onlangse meningsartikel in die Mail & Guardian skryf sy, in ’n duidelike verwysing na die komende verliese wat kommersiële boere en grondeienaars gaan lei:

“Ons Suid-Afrikaners skyn lief te wees vir die idee van wen-wen oplossings vir ons baie moeilike probleme. Maar die herverspreiding van grond kan nie altyd tot gevolg hê dat almal wen nie.”

Sy beskou insgelyks vergelykings van die ANC se huidige grondonteieningsprogram met dié van Zimbabwe as “ongegrond” aangesien Suid-Afrika s’n deur wetgewing en die grondwet gereguleer word.

Een van die metodes waarmee huidige eienaars van hul grond af gedwing gaan word, gaan deur grondbelasting wees. Sodanige belasting sal nie op die waarde of verbeteringe op die grond gehef word nie, maar op die "potensiële produksievermoë" van ’n plaas. ’n Eienaar wat dus in die stad bly met ’n wildplaas sal moet belasting betaal asof hy ’n grootskaalse veeboerdery of saaiplaas aanhou.

Dat die radikale en dikwels kommunistiese navorsers waarop die departement van grondsake steun egter nog vir ’n hele revolusie in die land gaan sorg, is gewis. Een aspek van die komende grondrevolusie berus op die linkse navorsers se geloof in die vermoë van kleinboere op klein lappies grond wat hoër opbrengste as kommersiële boere gaan lewer. Dit wil dus voorkom asof kommersiële plase onteien gaan word en onderverdeel gaan word in kleinhoewes waarop ’n vorm van bestaansboerdery gaan plaasvind.

Die navorsers erken ook dat grondhervorming soos dit veral in Suid-Amerika en in Zimbabwe toegepas is dikwels tot geweld en maatskaplike onrus lei, maar sien dit as ’n geringe prys om te betaal ten einde geregtigheid en gelykheid te laat seëvier.

monopoly game logo

Mugabe bedreig van binne sy party

Hoe lank nog?

Eerder as wat hy die opposisie vrees, kom die werklike bedreiging vir die Zimbabwiese president Robert Mugabe van sy eie partylede wat ontevrede is met sy voorneme om sy mandaat te verleng, volgens sekere ontleders.

Mugabe wat reeds 83 jaar oud is en Zimbabwe sedert onafhanklikheid in 1980 regeer, is deur die internasionale gemeenskap verdoem weens die brutale onderdrukking verlede Sondag van ’n opposisie-byeenkoms.

Dog as Morgan Tsvangirai, die leier van die Beweging vir Demokratiese Verandering (MDC), die vernaamste opposisieparty, die nuus gehaal het omdat hy deur die polisie gearresteer en geslaan is, bestaan ’n groter bedreiging vir Mugabe binne die geledere van sy eie party, die Zimbabwe-Afro-Nasionale Unie-Patriotiese Front (Zanu-PF).

“Mugabe word in die gesig gestaar deur ’n veel groter opposisie as ooit binne die geledere van Zanu-PF,” meen Takavafira Zhou, ontleder en professor in geskiedenis aan die Universiteit van Masvingo in die suide van Zimbabwe.

Die president het dié naweek sy voorneme om hom van nuuts af aan verkiesbaar te stel vir ’n mandaat van ses jaar gedurende aanstaande jaar se presidentsverkiesing aangekondig. Sy stelling is gemaak terwyl die party die gedagte bestudeer om sy huidige mandaat met twee jaar te verleng ten einde die presidentsverkiesing met die parlementêre verkiesing in 2010 te laat saamval.

Die idee het die steun van Mugabe se volgelinge tydens die jaarvergadering van Zanu-PF in Desember ontvang, maar is nog nie deur die sentrale komitee van die party en die parlement goedgekeur nie. Volgens mnr. Zhou word die besluit om hom aanstaande jaar verkiesbaar te stel gemotiveer deur die verwerping deur sekere lede van die idee om die presidentsverkiesing uit te stel.

“Daar is ’n gevoel binne die geledere van Zanu-PF dat hy in 2008 behoort af te tree soos hy gesê het. Daar is ten minste drie faksies wat rondom die opvolging stry, maar die probleem is dat niemand tot dusver die gesag afdwing wat Mugabe wel binne Zanu-PF afdwing nie.”

Elphus Mukonoweshuro, professor in politieke wetenskap aan die Universiteit van Zimbabwe in Harare meen ook dat die party verdeel is sedert Mugabe drie jaar gelede gesuggereer het dat hy aan die einde van sy huidige mandaat sou aftree.

Toe Joyce Mujuru as vise-presidente in Desember 2004 benoem is, het die staatshoof die indruk gewek dat hy haar as sy opvolgster aanwys, veral toe hy verklaar het dat sy tot ’n hoër pos bestem is. “Mugabe het homself in ’n drukgang na aftrede geplaas,” volgens Mukonoweshuro. “Nou poog hy om om te draai. Sy party is verdeel en self lyk hy sonder ’n plan om ’n soliede ondersteuningsbasis te bou.”

“Die faksies het die basis wat Mugabe goedgesind is, verswak. Hy is gereduseer tot ’n verswakte leier wat veg om sy eie onafhanklike faksie byeen te bring.” Sy verhouding met mev. Mujuru blyk ook heelwat koeler te wees en sy het verlede maand tydens Mugabe se verjaardagseremonie in haar afwesigheid geskitter.

Volgens die International Crisis Group (ICG), ’n NRO wat in Brussel gebaseer is, lei die eggenoot van mev. Mujuru, Solomon, “die veldtog om Mugabe te dwing om aan die einde van sy mandaat in 2008 af te tree”. “Sekere figure binne Zanu-PF meen dat die konflik met Mujuru insgelyks bestaan met betrekking tot ander belangrike leiers van die party, hoewel heelwat bang is om openlik Mugabe se voorstel teen te gaan,” het die ICG bygevoeg.

Terwyl Mugabe ’n vlaag openbaresektorstakings moes trotseer weens die slegte ekonomiese situasie met inflasie van meer as 1 700 persent, bly die veiligheidsmagte tot dusver lojaal teenoor hom. Volgens mnr. Zhou is hul ondersteuning krities: “Indien die weermag sy kant kies, sal hy hulle teen die interne opposisie gebruik… Indien die weermag hom aan die kant van een van die faksies sou skaar, kan dit ook teen hom begin optree.”

Betoging in Jhb. teen Mugabe

Betogers in Jhb.

Teenstanders van president Robert Mugabe het op Dinsdag 13 Maart teen die “doodse stilte” van Suid-Afrika oor die situasie in naburige Zimbabwe buite Harare se konsulaat in Johannesburg geprotesteer.

“Die situasie in Zimbabwe is ’n Afrikaprobleem en lande soos ons buurman Suid-Afrika kan nie aanhou swyg terwyl mense in Zimbabwe doodgaan nie,” het die prominente MDC-parlementariër Roy Bennett, wat nou in ballingskap in Suid-Afrika woon, gesê. “Dis betreurenswaardig dat ons bure aanhou stilbly oor die wreedaardige situasie. Hulle behoort juis die beginsels waarin hulle glo, van demokrasie, menseregte en menswaardigheid, te handhaaf.”

“Om te swyg is om Mugabe se wreedaardige bewind goed te keur en… dit is betreurenswaardig dat diegene wat hul uitspreek teen die mishandeling van mense in Zimbabwe nie self Afrikane is nie,” het Bennett aan AFP gesê.

Die beweerde aanrandings en mishandeling van mense het wye kritiek ontlok, onder andere van die Verenigde State en die Verenigde Nasies.

Suid-Afrika se ANC-bewind het hom van enige openlike kritiek weerhou, met ’n segsman van buitelandse sake wat bloot gesê het dat die probleme in Zimbabwe deur Zimbabwiërs opgelos behoort te word.

Roy Bennett het aan die SAUK gesê dat "ons terugkeer na ’n apartheidsituasie met polisiegeweld en menseregteskendings". Dit was nie duidelik of hy bedoel het dat Zimbabwe daarheen terugkeer of Suid-Afrika nie.

Useni Sibanda, ’n lid van die Zimbabwe-Christelike Alliansie het betogers vertel dat die veldtog om die 83-jarige Mugabe omver te werp, sal voortgaan.

“Ons stryd gaan voort,” het Sibanda teenoor die betogers verklaar. “Hierdie is ’n jaar van verandering en niemand gaan dit keer nie.”

Terreurverdagtes in SA

Suid-Afrikaanse inligtingsdienste is bekommerd dat persone wat by internasionale terrorisme betrokke is tyd in die land deurbring, het ’n inligtingsbeampte vandag gesê.

Barry Gilder, koördineerder vir die Nasionale Inligtingskoördinasiekomitee (Nikok), het Sapa op Dinsdag 13 Maart vertel dat agente sekere individue en organisasies, waarby buitelandse besoekers ingereken is, dophou wat dalk by internasionale terreur betrokke is.

“Ons is bekommerd dat terroriste tyd hier deurbring… dis iets wat ons baie ernstig opneem,” het Gilder verklaar.

Volgens hom is ’n interdepartementele taakmag uit die Nasionale Inligtingsdiens, die Suid-Afrikaanse Geheime Diens, die polisie, militêre inligting en ander agentskappe by Nikok saamgestel om die ondersoek te monitor.

“Ons is besig om alle inligting bymekaar te sit en om te kyk of ons dié wetstoepassingsagentskappe kan voer,” het hy gesê.

Gilder het gepraat by ’n byeenkoms van direkteurs-generaal van die justisie-, misdaadvoorkoming en veiligheidsgroep van regeringsdepartemente in Pretoria.

Buitelandse amptenare en ontleders het gewaarsku dat Suid-Afrika reeds ’n skuilplek vir internasionale terroriste geword het. Die land se banke en ander instellings word blykbaar vir terroriste-aktiwiteite gebruik.

“Ons is ’n oop samelewing met goeie infrastruktuur. Dit is van die redes waarom hulle hierheen kom,” meen Gilder.

Hy wou nie die omvang van die probleem beskryf nie, maar het gesê dat van die mense op die inligtingsgemeenskap se waarnemingslys skakel met persone in Afghanistan en Irak, en dat sommige bande met Al-Kaida het.

Hy het gesê dat Suid-Afrika nie ’n teater vir terrorisme is nie, maar eerder ’n plek waar diegene wat daarby betrokke is wegkruip. Hy het bygevoeg dat die land waarskynlik nie ’n terroristeteiken is nie. “Ons is van mening dat dit onwaarskynlik is vanweë Suid-Afrika se standpunt oor kwessies betreffende die Moslemgemeenskap.”

Die direkteurs-generaal het gehoor dat verskeie pogings en benaderings gevolg word om kapasiteit op verskeie vlakke in die inligtingsdienste te vergroot. Een daarvan is om ervare beamptes van die spioenasie-agentskappe na die SA Nasionale Inligtingsakademie oor te plaas, asook ’n verbetering in die kurrikulum van die akademie, het Gilder gesê. Om veiligheidsredes het hy verseg om verdere voorbeelde te verskaf.

Gee terug daardie miljoene

Brett Kebble

Teen gister laatmiddag het die ANC in die Wes-Kaap nog nie gereageer op die eis van Brett Kebble se trustees dat skenkings ter waarde van R2,4 miljoen, wat die mynmagnaat aan die tak gemaak het, terugbetaal moet word nie. Die omstrede sakeman is in September 2005 doodgeskiet.

Indien die party weier om die skenkings terug te betaal, sal die trustees van die Insolvensiewet gebruik maak om hulle geld terug te kry. Die trustees dring daarop aan dat die geld aan hulle terugbetaal word, aangesien dit ingevolge insolvensiewetgewing onwettig is om skenkings te maak terwyl die skenker skuld het.

Volgens die ANC se provinsiale sekretaris in die Wes-Kaap, Mcebisi Skwatsha, gaan die party egter nie die geld teruggee nie. “Ons glo ’n skenking is ’n skenking,” het hy gesê. Volgens hom het die party minder as R1 miljoen van die vrygewige Kebble ontvang en is dit gebruik om die party se elektrisiteit en telefone mee te betaal.

Lunga Ncwana van die ANC se Jeugliga het aan die Sunday Times erken dat hy deel van sy R14 miljoen “donasie” gebruik het om ’n huis van sowat R4.7 miljoen vir homself in Constantia te koop, asook ’n huis van R1,2 miljoen vir sy ma in Newlands. Die res het hy aan die Jeugliga gegee om hulle nasionale konferensie van 2004 mee te befonds.

Die ANC-tak in die Oos-Kaap het R750 000 van die sakeman gekry, die ANC-jeugliga R6 miljoen en Songezo Mjongile, lid van die Jeugliga se uitvoerende komitee, R860 000.

Mjongile en Ncwana weier om die geld terug te gee en beweer dat dit hulle vergoeding was vir “dienste” wat hulle aan JCI gelewer het.

Intussen het die Demokratiese Alliansie (DA) verklaar dat die party die R250 000 wat Kebble aan hulle geskenk het, reeds terugbetaal het.

Al hierdie skenkings is gemaak met geld wat Kebble van aandeelhouers gesteel het.

Suid-Afrikaanse wetenskaplikes blink uit

Prof. O. de Jager

Suid-Afrikaanse wetenskaplikes se navorsing oor gammastrale het ’n internasionale astronomiespan in staat gestel om ’n gesogte toekenning van die Europese Unie (EU) te wen.

“Ons het eintlik in die skoene gestaan van mense soos Galileo,” het prof Okkie de Jager gister gesê. Hy is ’n professor in fisika verbonde aan die Noordwes-universiteit. Hy, en vier ander wetenskaplikes verbonde aan dieselfde universiteit, maak deel uit van ’n span van sowat 100 deskundiges wat deur die EU befonds word. Die res van die wetenskaplikes is uit EU-lande afkomstig. Hulle is verantwoordelik vir die sogenaamde Hoë Energie Stereoskopiese Stelsel (Hess) van vier teleskope wat in Namibië gebruik word om gammastrale mee te bestudeer.

Dié span het die Descartes-navorsingsprys vir 2006 ingepalm, het die EU verlede week in België bekendgemaak. Die Hess-projek was een van dertien finaliste uit 65 inskrywings afkomstig uit twintig lande. Volgens die EU het die Hess-wetenskaplikes bestaande astronomiese waarnemingstegnieke dramaties verander en ons kennis van die Melkweg uitgebrei.

Wetenskaplikes van die Hess-samewerkingsgroep het daarin geslaag om vir die eerste keer baie hoë energie (BHE) gammastrale deur hulle netwerk van teleskope waar te neem. Die BHE gammastrale (’n miljoen keer sterker as ’n X-straal) is afkomstig van enorme waterstofwolke wat in die middel van die Melkweg geleë is.

Die BHE gammastrale ontstaan heel waarskynlik deur kosmiese strale, wat uiters energieke partikels is, meestal atoomnukleusse of protone (die nukleus van ’n waterstofatoom), se botsings met die gasdeeltjies in die groot gaswolke.

Moontlike verduideliking vir die waargeneemde BHE gammastraling is dat ’n oorvloed kosmiese straalpartikels tydens die ontploffing van ’n massiewe ster, ongeveer 10 000 jaar gelede, geproduseer is. Dit is dan ook al vir ’n geruime tyd bekend aan wetenskaplikes dat die oorblyfsels van so ’n ontploffing waargeneem kan word naby die middelpunt van die Melkweg. Hierdie ontploffing het reeds die super massiewe swartgat in die middel van die Melkweg bereik.

Die Hess-span se navorsing het heelwat nuttige implikasies. Die tegnologie word gebruik om wiskundige en rekenaarprogramme te ontwikkel. Verder word dit in osoon-wasmasjiene gebruik, wat dit moontlik maak om wasgoed met koue water te was en skoner resultate te verkry. Dit bring aansienlike energiebesparings mee.

Die span werk tans aan Hess 2, ’n teleskoop van sowat 30 meter wat by die vier ander teleskope in Namibië gevoeg sal word. Die 330 000 euro wat die span met die Descartes-prys ontvang het, sal hiervoor aangewend word. Dit sal die wêreld se grootste astronomiese reflektor wees.

Duisende betoog in China

Duisende ontstoke Chinese boere en afgedankte plaaswerkers het Maandag in die Hunan-provinsie van sentraal-China tot geweld oorgegaan en polisievoertuie bestorm en aan die brand gesteek in ‘n reeks van vele optogte.

Nege polisievoertuie is uitgebrand toe nagenoeg 20 000 mense 1000 gewapende polisielede bestorm het in net een insident, berig Reuters. Blykbaar is korrupsie onder regeringsamptenary een van die vernaamste oorsake van dié spanning.

Op die webblad genaamd www.boxun.com wat op die Chinese vasteland geblokkeer word vanweë die kritiek wat dit bevat, word beweer dat stygende vervoerkoste tot die uitbraak van geweld aanleiding gegee het.

Die Chinese owerhede het egter in ‘n verklaring gesê dat die onrus onder beheer is en dat die aanstigters aangehou word. Volgens dieselfde bron was die aantal “massa-insidente” – dit sluit optogte, petisies en protes in – in die laaste jaar 23 000. Die regering voel himself skynbaar verbind daartoe om die aansienlike verskille in rykdom tussen die 750 miljoen boere op die platteland en stedelinge aan te spreek.

Vroeër die jaar het ‘n deskundige, Dr. Albert Keidel, voor ‘n Amerikaanse kommissie belas met ‘n oorsig oor ekonomiese en veiligheidsaangeleenthede tussen die VSA en China, getuig dat “spontane” oproer, geweld en sterftes in die wêreld se mees snelgroeiende ekonomie tans algemeen voorkom.

Volgens Joshua Muldavin wat 8 jaar op die Chinese platteland deurgebring het en ook verslag gedoen het, het die Chinese minister van Openbare Veiligheid erken dat daar in 2005 soveel as 87 000 “insidente” was waar meer as 15 mense by betrokke was. Dit verteenwoordig ‘n toename van 6,5% teenoor die vorige jaar.

Prof. Muldavin sê voorts dat die Chinese regering se manier om kleinboere se grond goedsmoeds te konfiskeer vir die oprigting van nywerhede en nuwe ontwikkeling aanleiding gegee het tot die gesegde van ‘n “twee-mond” lappie grond, dws ‘n stukkie grond wat te klein is om vyf monde mee te voed. Hierdie boere word dan noodgedwonge deel van die migrasiestroom van 200 miljoen wat die stede aandurf op soek na ‘n leefbare heenkome.

Trouens, Muldavin meen dat die grondkwessie ‘n “tydbom” kan wees omdat kleinboere nie behoorlik vir hul grond vergoed word nie en ook nie hul griewe na behore gelug kry nie. Hy sê dat dit toenemend lei na die delegitimering van staatsgesag in die armer provinsies.

Verslae wat onlangs oor hierdie aangeleenthede aan die Amerikaanse Kongres voorgelê is, kan by www.uscc.gov. bekom word.

липецк оборудование

Korrupsie nie so erg, s? Teenkorrupsieforum

Fraser-Moleketi

Openbare persepsies oor korrupsie en die werklike omvang van die probleem verskil geweldig, het ’n studie getoon wat gister aan die Nasionale Teenkorrupsieforum voorgelê is.

Die studie oor korrupsie in die privaatsektor toon dat omkopery slegs by 11,5 persent van maatskappye voorkom wat deel van die opname is, maar dat 74 persent glo dat korrupsie bestaan.

“Dit wys vir ons dat negatiewe persepsies een van die grootste uitdagings in die stryd teen korrupsie is,” sê Geraldine Fraser-Moleketi, die ANC-minister van Staatsdiens en Administrasie.

Die studie wat deur Besigheid teen Misdaad Suid-Afrika onderneem is, het 760 maatskappye in 14 nywerheidsektore regoor Suid-Afrika bestudeer. Dit toon dat die algemeenste vorms van korrupsie plaasvind by die toekenning van tenders, gevolg deur diefstal by maatskappye en “frontpersone” as dit kom by swart bemagtiging.

Terwyl omkoopgeld die algemeenste was, word sogenaamde gunslone en selfs geskenke en gewone gunse gebruik om korrupte verhoudings te bewerkstellig.

Omkoopgeld van onder R1000 oorheers, maar daar is ook baie gevalle waar groter bedrae betaal word en waar selfs meer as R1 miljoen van eienaar verwissel.

Nog ’n dokument wat deur die forum bespreek is, is ’n verslag oor ondersoekende joernalistiek en korrupsie wat deur die SA Nasionale Redakteursforum voorgelê is.

Volgens Fraser-Moleketi toon dit dat die media se fokus op hoëprofielkorrupsiesake tot ’n “negatiewe psigose” bydra dat Suid-Afrika in die algemeen korrup is. Sy het voorbeelde soos adjunk-president Jacob Zuma en die parlementêre reisskandaal gegee.

Die ANC-minister sê dat haar regering trouens in die meeste gevalle korrupsie ontbloot.

Volgens die forum behoort die media verby ondersoekende joernalistiek te streef en ’n meer bemagtigende en opvoedkundige rol te speel. Daarbenewens moet daar meer gereeld oor positiewe verwikkelinge in die stryd teen korrupsie ook berig word.

лобановский класс