Radio Pretoria verloor aansoek om wyer uit te saai

radiopretoriaRadio Pretoria het sy hofsaak in die Noord-Gautengse hooggeregshof teen Okasa verloor.

Regter Neil Tuchten het die stasie se aansoek om na gebiede in KwaZulu-Natal, Limpopo, Noordwes en Mpumalanga uit te saai, om tegniese redes van die hand gewys.

Okasa het in 2010 en 2011 drie lisensies aan Radio Pretoria toegestaan om voort te gaan met uitsendings wyer as Pretoria.

Dié vergunning is verlede jaar teruggetrek en Radio Pretoria het 14 dae tyd gekry om sy uitsendings na dié gebiede te staak. – RSG

‘n Sosialistiese hoofstuk begin

Die mediumtermynbegroting wat die ANC se nuutaangestelde minister van finansies, Pravin Gordhan, ingedien het, is maar net die eerste reëls van die volgende hoofstuk van die bewind se sosialistiese beleid.

Behalwe vir die beplande sosialistiese nasionale gesondheidstelsel, wat weens geldtekort eers agterweë gaan bly, is daar weer ruimskoots geld gegooi in oënskynlike diep, bodemlose putte, maar wat instansies is wat die ANC regop moet probeer hou. Hieronder tel die SAUK, wat gebuk gaan onder voortdurende wanbestuur en wat in ‘n normale kapitalistiese omgewing lankal die pad van sekere Amerikaanse banke sou geloop het en bankrot verklaar sou gewees het.

Ook die nuwe, groter kabinet met die méér staatsdepartemente, slurp groot hoeveelhede geld op: vyf honderd nege en tagtig miljoen rand. Die sukkelende en korrupsie-verlamde Landbank word tot hernude lewe beweeg deur ‘n miljard-rand inspuiting. Nog geld word gepomp in die tegniese bankrot Eskom, in Transnet, en Denel se bestelling van Airbus-vragvliegtuie sal ook deur die staat betaal word. En natuurlik moet landelike ontwikkeling, wat die mooi nuwe Zuma-uitgedinkte naam vir grondroof is, en sy sogenaamde opkomende boere, ook ruimskoots befonds word.

Kortom, die belastingbetaler wat reeds noustrop trek, word weer getap om vrot bestuurde en in sommige gevalle bankrot ondernemings aan die gang te hou.

Intussen het die regering nie eens die geld vir sy sosialistiese mislukkende eksperimente of om die openbare ondernemings mee te finansier nie. Nou word daar gepraat van ‘n lening van sewentig miljard rand wat iewers in ‘n netso resessie-geraakte wêreld geleen moet word. Daardie lening gaan waarskynlik ‘n redelike hoë rente aan die uitlener moet oplewer, gesien die minder gunstige graderings wat Suid-Afrika deesdae kry.

Die regering word wel aangespoor om sewe en twintig miljard rand te bespaar. Maar dis redelik mosterd na die maal as regerings op hulle verskillende vlakke reeds geld gemors het op buitengewoon duur motors, as ministers reeds ten duurste in luukse hotelle tuisgegaan het, en as stadsrade reeds hulle geld gemors het op buitensporige partytjies van allerhande aard. Die minister het versuim om sy kabinetskollegas persoonlik aan te spreek oor hulle vermorsing en verkwisting. Maar om te praat van ‘n besparing terwyl die vergrootte kabinet en departemente tog méér geld opslurp, kom op ‘n teenstrydigheid neer wat die netto-effek van ‘n zero-besparing aan regeringskant tot gevolg gaan hê.

Aan die ander kant moet inkomste verhoog word. Omdat die resessie hard slaan, is daar ‘n verkleining van 1,9 persent in die ekonomie. Dit beteken dat die regering minder inkomste kry uit belastings. En die dreigement word reeds voorgehou dat belastings verhoog sal moet word. Daardie volle skok, sal ons waarskynlik vroeg volgende jaar in die hoofbegroting tref.

Die sogenaamde armes betaal natuurlik geen belasting nie. Ook nie die informele sakesektor op die sypaadjies van die stede, of by die taxi-staanplekke nie. Tereg wys VF+ daarop dat sewe miljoen belastingbetalers nie die sosialistiese dienste vir vyftig miljoen mense kan dra nie.

Hierdie begroting is weer eens ‘n kruissubsidiëring van die werkende bevolking, waarvan ons volk die grootste komponent uitmaak, van ‘n parasiterende massa. Ons betaal al hoe meer, terwyl ons al hoe minder terugkry – ‘n uiteindelik onhoudbare situasie wat net kan verander as ons ons eie ekonomie skep as eerste stap om weer ook oor onsself te kan besluit oor alle sake.

 

лосины девочки описаниемалександр лобановский супермаркет класс

Nuwe raad, ou weë

Onder baie omstredenheid is die nuwe SABC-raad uiteindelik in die parlement aangekondig. Die eerste doelstelling van hierdie nuwe raad sal seersekerlik wees om die SABC uit sy finansiële verknorsing te probeer red. ʼn Volskaalse staking deur SABC werknemers oor loongeskille, is onlangs net-net afgeweer. Verder is dit alombekend dat sekere televisieproduksies opgeskort word omdat daar net nie meer voldoende fondse is om daarmee voort te gaan nie. Van die korporasie se jare-lange verskaffers moes ook al deure sluit, omdat die SABC hulle eenvoudig net nie betaal nie.

Na die ontbinding van die raad is daar met groot afwagting uitgesien na ʼn nuwe raad wat, soos gepropageer deur die ANC-regering, meer gebalanseerd na alle landsburgers se belange sou omsien. Dit het egter toe nie gebeur nie. Die nuwe raad is maar weereens lakeie van die ANC, die Suid – Afrikaanse Kommunistiese Party, Cosatu en hierdie keer het selfs ʼn benoeming van Julius Malema se ANC-jeugliga, ʼn pos op die raad gekry.

Dit is dus duidelik dat die ANC se bedoeling van die begin af was om, nie oor politieke grense heen aanstellings op die raad te maak nie, maar die parlement te gebruik om te stoomroller oor die aanstellings van vooraf beplande kandidate, wat die regerende ANC en sy kommunistiese bondgenote goedgesind is.

Daar het dus niks verander nie. Wat die algemene bedryf van die korporasie betref, ingesluit programkeuses, nuusredakteurs, joernaliste en tegniese personeel, sal die korporasie dus bedryf word soos voorheen. Dit beteken ook dat daar op hierdie stadium geen aanduiding is dat daar enige iets sal verander aan die SABC se finansiële penarie nie.

Daar mag tog dalk ʼn paar nuwe verassings op die luisteraar en kyker van SABC dienste wag. Nuutverkose lede, David Niddrie van die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party, en Nkomatane Motsepe van die ANC-Jeugliga, behoort vroeg-vroeg al, in die begin van hulle termyne, te probeer om hulle stempel en ideologie op die bedryf van die SABC af te dwing.

Kom ons bekyk die nuwe raad van naderby. Buiten die twee wat reeds genoem is, is daar ʼn Masekela, ʼn Mello, ʼn Gina, ʼn Craven, ʼn Harris, ʼn Moore, ʼn Vos, ʼn Green, ʼn Sekha, ʼn O’Neil, en ʼn Golding. By slegs twee van die vanne skemer daar ʼn Afrikaanse verbintenis deur. Craven is benoem deur Cosatu en Vos is van die Inkatha Freedom Party.

Duidelik is daar dus niemand wat, nog die belange van die Afrikaanse taal, nog die belange van die Afrikaner, op die hart dra nie.

Verlede Vrydag het Radio Pretoria sy sestiende verjaarsdag gevier. Wat ʼn mylpaal! Radio Pretoria dra die belange van Afrikaans en die Boere-Afrikaner op die hart. Slegs deur u volgehoue ondersteuning sal Radio Pretoria van krag tot krag gaan om nog beter diens aan u, die luisteraar te lewer. Ons het die SABC nie nodig nie. Ons het ons eie radiostasie. Radio Pretoria. Die Radio met Grense.

Mag die bydrae wat Radio Pretoria maak tot die vryheidsideaal van ons volk, vrugte afwerp, sodat ons kinders se kinders, vyftig jaar van nou af, ook sal sit en luister na ʼn nuuskommentaar.

play slots freeтопкарго отзыв