Tolhekke sal die Namibiese padnetwerk in stand hou, het die Namibiese president, dr. Hage Geingob, verklaar, maar erken dat sy landgenote daarteen gekant is.
“Ek kan nie verstaan waarom Namibiërs teen tolhekke gekant is nie,” het die president bygevoeg tydens ‘n ontmoeting met sakelui.
Volgens hom is die Suid-Afrikaanse padinfrastruktuur, wat as een van die beste in Afrika geag word, juis aan tolhekke te danke, het die Republikein berig.
Die Suid-Afrikaanse padinfrastruktuur is egter deur ‘n wit regering geskep, lank voor tolhekke.
Volgens ’n bron in die ministerie van werke en vervoer is die voertuiggetalle in Namibië egter nie genoeg om tolhekdienste te regverdig nie.
Die swart sakegemeenskap meen voorts dat die regering nie genoeg grond gratis vir kommersiële en nywerheidsdoeleindes beskikbaar stel nie.
Beide Geingob en die Windhoekse burgemeester, mnr. Muesee Kazapua, het egter Shaanika se stelling verwerp en gesê grond is vir dié doeleindes beskikbaar gemaak.
“Die stelsel kan stadig wees, maar geen sektor is uitgelaat nie,” het Geingob gesê.
Hy het gesê grond is baie duur en die blaam op die sakegemeenskap geplaas. “Die oorsaak van hoë grondpryse is die middelman en dié middelman is niemand anders as die sakelui nie.”
Die Namibiese sakegemeenskap het aan die president gesê die skaarsheid van water in die hoofstad is nie net ’n bedreiging vir plaaslike sakelui nie, maar ook vir buitelandse beleggers.
Volgens Shaanika is hoë elektrisiteitstariewe ook een van die uitdagings wat hulle ervaar.
Die president gesê dit is ’n ope geheim dat Namibië deur klimaatverandering geraak word, maar die regering onderhandel tans om water van standhoudende riviere na die sentrale dele van die land te pomp.
Een van die terroriste wat by Rivonia aangekla is, en goeie vriend van oud-president Nelson Mandela, Ahmed Kathrada het Grey Kollege in Bloemfontein Maandag besoek as deel van sy boekbekendstellingsprogram.
Die oud-terroris wou nie oor die hede praat nie, maar het net op die verlede van “onreg” gefokus voor ‘n gehoor wat weens hul ouderdom geen aanspreeklikheid daarvoor kan aanvaar nie.
Die leerlinge is almal lank na 1994 gebore.
Gesprekke met die jeug oor apartheid is dus gehou met die uitsluitlike doel om kollektiewe wit skuld aan te moedig.
Kathrada wou nie kommentaar lewer oor die huidige politieke situasie nie, maar het eerder gekonsentreer op die “vryheidstryd” in die land.
‘n Dokumentêre program oor die lewe van Kathrada is vertoon, waarna leerlinge die geleentheid gehad het om hom vrae oor sy 26 jaar in die gevangenis te vrae, insluitend die 18 jaar op Robbeneiland.
Sogenaamde slagoffers van apartheid in Suid-Afrika kan nie voortgaan met regsgedinge teen die motorvervaardiger, Ford en die rekenaarreus IBM, oor hulle destydse sakebedrywighede in Suid-Afrika nie.
Dié maatskappye het glo meegewerk om die destydse stelsel in stand te hou, volgens eisers.
‘n Amerikaanse federale appèlhof in New York het egter beslis dat swart Suid-Afrikaners nie kon bewys dat Ford en IBM tot so ‘n mate betrokke was om enige regsgedinge oor hulle beweerde betrokkenheid by menseregteskendings te regverdig nie.
Die eisers het die hof genader na aanleiding van ‘n wet van 1789 ingevolge waarvan nie-Amerikaanse burgers skadevergoeding in Amerikaanse howe kan eis vir menseregteskendings in die buiteland.
Media24 se uitvoerende hoof, Esmaré Weideman het om verskoning gevra vir die rol wat Naspers gespeel het tydens apartheid.
By die eeufeesviering van Naspers en Die Burger in Kaapstad, het Weideman medepligtigheid aan ‘n moreel onverdedigbare politieke regime erken asook die kwetsende manier waarop dit in nuuskantore en raadsale uitgespeel het.
Sy het gesê daar is terugskouend baie om op trots te wees, maar ook baie om ‘n mens se kop in skaamte te laat hang en daarvoor ‘n formele verskoning aangebied.
Toe apartheid afgeskaf is, het die Afrikaanse pers geweier om ‘n voorlegging aan die Waarheid-en-Versoeningskommissie te maak.
Meer as 100 Afrikaanssprekende joernaliste het egter later aan die WVK beëdigde verklarings in hul individuele hoedanigheid voorgelê.
Ek het onlangs geskryf dat rassisme ‘n verskynsel is waarmee linkses so graag mee wil wegdoen, maar terselfdertyd lewendig wil hou om sodoende lewe in hul bestaansreg as linkses te blaas. Na apartheid, is “anti-rassisme” tog al wat linkse dogma lewendig hou. Daarom, wanneer daar nie genoeg “rassisme” is om linkse skrywers, professore, ens mee besig te hou nie, ontstaan ‘n alternatiewe verskynsel, naamlik “virtuele rassisme”.
“Virtueel” word deur die Oxford woordeboek na Engelse woorde vertaal wat die term dalk beter beskryf: artificial, imitation, make-believe. Dus, ‘n kunsmatige, valse weergawe van iets wat werklik bestaan, maar wat nie so prominent voorkom as wat die skepper van die “virtuele” dit wil hê nie.
Linkse skrywers in Suid-Afrika verlang duidelik na ‘n samelewing waar rassisme volop is, en nie die teenoorgestelde nie, want rassisme bied aan hulle geleenthede om te skryf, verguis en die hele geskiedenis van die land in die naam van dié enkele term toe te takel en te verdraai. ‘n Wit kroegman wat byvoorbeeld vier swart vrouens by ‘n kroeg in Kaapstad uitboender verskaf byvoorbeeld ‘n gulde geleentheid aan linkses om die “hartseer van apartheid” weer te beklemtoon, en daarby hul salarisgeld te verdien.
Maar wat as daar nie só ‘n voorval gerapporteer word binne ‘n week lange tydperk nie? Dan oorskry die linkse skrywers mos hul sperdatum om ‘n sappige rassismesestorie op te diep en hiperbolies op te blaas om sodoende die hele blanke ras swart te smeer?
Dan bly daar twee opsies oor – skryf oor apartheid, of skep “virtuele rassisme”. Terwyl ander linkse skrywers soos Max du Preez nou al moeggeskryf is oor die “euwel van apartheid”, en verkies om “virtuele rassisme” te vervaardig wanneer Steve Hofmeyr byvoorbeeld Die Stem sing, verkies Anton van Niekerk om nog altyd te skryf oor apartheid. Hoewel dit nie heeltemal onanvaarbaar is nie, is dit wel heeltemal onaanvaarbaar dat hy lesers probeer mislei met halwe waarhede of meermale prontuit leuens. Op sy artikel wat, met die oog op apartheid, diskriminasie teen jong wit kinders regverdig, het ek reeds in Desember geantwoord. Ek sal dieselfde doen met sy artikel wat nou ’n samelewing van virtuele rassisme teenoor swartmense in Suid-Afrika fabriseer.
“Dit begin duidelik word dat ekstreemregse individue en groepe veel meer moeite doen om hulself internasionaal te organiseer as wat vroeër vermoed is.”
Van Niekerk probeer duidelik ‘n nuwe “gevaar” aan die land bekendstel – regse rassiste. Alhoewel ek self gekant is teen ekstremisme van enige soort, besef ek al te goed wat ekstremisme beteken. Die woordeboek beskryf “ekstreem” as “verste van die sentraal of ‘n gegewe punt; buitenste.”
Om dus “eksteem” en “groepe” in een sin te gebruik is ‘n paradoks. Veral in Suid-Afrikaanse konteks. Hoe is dit moontlik dat ‘n klein groepie “buitenstes”, waarskynlik minder as ‘n duisend mense in Suid-Afrika, in “groepe” kan “organiseer”? Omdat Van Niekerk weet dat die stelling van “georganiseerde groepe” onwaar is in die konteks van Suid-Afrika, verskuif hy die doelpale na internasionale gebeure om “regse rassisme” in Suid-Afrika aan bewegings soos Al-Kaïda gelyk te stel. Die dade van Barend Strydom (die enigste voorbeeld soortgelyk aan die Dylann Roof-voorval wat van Niekerk in Suid-Afrika kon opspoor) moet dus nou as “georganiseerd” beskou word.
Van Niekerk, wat ‘n professor in Filosofie is, behoort van beter te weet as om sulke denkfoute te maak?
“Dit blyk sonder meer uit die makabere tentoonstelling van die ou Suid-Afrikaanse en Rhodesiese vlae op ’n Facebook-foto van Roof. Dit is sekerlik nie toevallig dat hy vir dié selfvertoon die vlae gekies het van twee regimes wat wit minderheidsregering eensydig en ondemokraties op hul samelewings afgedwing het nie.”
Van Niekerk het hom hier weereens aan een van twee skryfmisdade skuldig gemaak – ondoelbewuste onkunde, of doelbewuste onkunde om sy argument te bevorder. Daar is nog geen konsensuele ooreenkoms bereik aangaande die vlae op Dylann Roof se baadjie nie. Die Amerikaanse hof sal waarskynlik nog daaroor beslis. Van Niekerk maak geen melding hiervan nie. Van Niekerk se poging om die ou Suid-Afrikaanse vlag, wat dekades voor apartheid reeds amptelike status verkry het, te diskrediteer grens aan desperaatheid – hy probeer om op ongegronde wyses die dade van Roof met die ou vlag te versoen. Van Niekerk is seker steeds nie daarvan bewus dat die swart bevolking in die hele geskiedenis nog nooit vermenigvuldig het soos wat dit onder die “apartheidsvlag” het nie. In dr. Verwoerd se twee termyne het die swart bevolking letterlik verdubbel (vanaf 8 tot 16 miljoen). Onder daardie vlag is moorde op swartmense, hetsy gepleeg deur swartmense self, of deur witmense, tot die minimum beperk. Die Amptelike Handboek van die RSA 1992 toon dat wit-op-swart moorde in 44 jaar van apartheid nie 7000 gevalle oorskry het nie. Hierdie syfer sluit ook in die dode gesterf in aanhouding, sowel as dode gesterf a.g.v. konfrontasie met blanke polisie- of weermaglede. Van Niekerk se woorde, “dit is sekerlik nie toevallig dat hy vir dié selfvertoon die vlae gekies het” behoort dus eerder te lui dat dit belaglik is dat hy vir dié selfvertoon die (ou Suid-Afrikaanse) vlag gekies het. Dit sou baie meer treffend (en sinvol) wees indien Roof die nuwe Suid-Afrikaanse vlag vir sy eensame veldtog gekies het, aangesien die nuwe vlag die geweldadigste land in die wêreld verteenwoordig, waar ook die meeste swartmense per dag in die hele wêreld vermoor word (gemiddeld 43 per dag). Die ou vlag het egter die teenoorgestelde verteenwoordig, maar steeds gebruik van Niekerk die Roof-voorval om die regime, waaraan hy sy huidige sukses as professor te danke het, verder te verguis.
“Verskynsels en figure soos die AWB (veral hul abortiewe en roemlose poging om “Bophuthatswana” teen demokratisering te “vrywaar”), Barend Strydom (wat in Pretoria lukraak met ’n vuurwapen losgebrand en sewe swart mense doodgeskiet en nog 15 gewond het) en die Boeremag-verhoor (van mense wat demokratisering met geweld wou keer en lang vonnisse opgelê is) herinner Suid-Afrikaners aan die werklikheid van ekstreem-regse sentimente en die geweld wat voortdurend dreig om daaruit te ontspring.”
Van Niekerk ondergaan hier ’n massiewe denkfout. Uit mislukking om werklike voorbeelde van wit-op-swart terreur op te spoor, verskuif hy weereens die doelpale om anti-demokratisering in te sluit. Die eerste deel van van Niekerk se artikel handel oor wit-op-swart terreur, soos deur Dylann Roof gepleeg. Hy vind slegs een Suid- Afrikaanse voorbeeld, Barend Strydom, maar sy volgende twee voorbeelde, die AWB en Boeremag, het niks met wit-op-swart terreur te make nie, maar eerder, soos hy terreg skryf, “teen demokratisering”. Om sy lesers te oortuig dat hier ’n wit-op-swart terreursituasie in Suid-Afrika ontwaak, verwys hy na voorbeelde van partye wat hul jare gelede verset het teen demokrasie, eerder as partye wat wit-op-swart terreur gepleeg het (want hulle bestaan nie!). Hy ondergaan dan ’n verdere hipotetiese denkfout deur die woord “wou” (“wat demokratisering met geweld wou keer”) te gebruik, aangesien die Boeremag nooit wit-op-swart terreur gepleeg het nie.
“herinner Suid-Afrikaners aan die werklikheid van ekstreem-regse sentimente en die geweld wat voortdurend dreig om daaruit te ontspring.”
Ek wonder hoeveel Suid-Afrikaners die laaste tyd vermoor is deur geweld wat uit “ekstreem-regse” sentiment ontspring het. Waarskynlik nog nie een die laaste paar jaar nie, anders sou Van Niekerk melding daarvan gemaak het? (daarom is hy gedwing om oor Amerikaanse Dylann Roof te skryf). Hieroor het ek geen statistiek nie, maar dit gebeur beslis nie “voortdurend” nie. Ek kan wel antwoord deur Van Niekerk daarop te wys dat daar voortdurend wit Suid-Afrikaners vermoor word deur geweld wat uit anti-wit, of linkse, sentiment spruit.
Die internasionale gemeenskap is vandag geskok deur die 1750 rasgemotiveerde plaasmoorde wat sedert 1994 in Suid-Afrika plaasgevind het. Van Niekerk is duidelik baie selektief in sy identifisering van “geweld”, aangesien hy ’n enkele geval van wit-op-swart geweld vyftienduisend kilometer van Suid-Afrika identifiseer om mense bang te praat en witskuld te bevorder, maar die gemiddeld 14 plaasmoorde per maand ignoreer.
Dit is waarskynlik vir linkse skrywers soos van Niekerk sleg dat hulle so ’n droogte moet beleef – daar is geen wit-op-swart terreur om oor te skryf in Suid-Afrika nie. Daarom is hulle maar te dankbaar wanneer ’n tiener in ’n ander land by ’n kerk inloop en swartmense doodskiet – uiteindelik het hulle weer ’n geleetheid om witskuld onder wit Suid-Afrikaners se neuse te vryf. Die geluk wat hulle getref het toe die foto met die ou Suid-Afrikaanse vlag opgeduik het, was ongelooflik.
“Sodanige regse verset word oor ’n lang tyd gevoed – selfs aangeblaas – deur kru rassistiese sentimente wat daagliks en (op die oog af) onbelemmerd in sosiale media en die internetkommentaar-afdelings van regse webwerwe uitbasuin word.”
Van Niekerk is tog sekerlik verward? Die enigste “kru rassistiese sentimente” wat ek daagliks in my gemiddeld 4 ure op die internet opmerk, is swart-op-wit. Van Niekerk slaag daarin om twee rassistiese kommentare op te spoor wat die intelligensie van swartmense as miderwaardig verklaar. Witmense in Suid-Afrika sou maar te dankbaar wees as dit dié tipe kommentaar was wat hulle in die gesig moet staar – eerder word hulle daagliks gekonfronteer met kommentaar op Facebook oor hoe hul kinders in olie gaan brand en hul vrouens verkag gaan word. Van Niekerk is dus weereens selektief. Dit is soos toe die Springbokke teen Engeland gespeel het, Engeland na aanleiding van baie vuil spel twee geelkaarte en ’n rooikaart opgedoen het, maar die Engelse media slegs berig het oor die vloektaal wat een van die Suid-Afrikaanse spelers een van die Engelse spelers na bewering toegesnou het. Dus, absolute eensydigheid.
In nog ’n eensydige skryfstuk het van Niekerk ook onlangs geskryf oor Bantoe-onderwys. Hy meen dat dit die “sistematiese ontneming van swartmense se reg tot onderwys was”. Besef hy dat Suid-Afrika onder apartheid omtrent die enigste land in Afrika was waar basiese onderwys en opleiding enigsins ’n reg was? Vir swart kinders in die res van Afrika was dit ’n voorreg.
’n Uitstekende skryfstuk deur Leon Lemmer het reeds op Praag.co.za verskyn waarin van Niekerk se uitlatings ontleed en verkeerd bewys word en daarom wil ek nie verder hieraan tyd spandeer nie.
Van Niekerk behoort homself egter dringend daarvan te vergewis dat daar voor apartheid geen sprake van onderwys vir swartmense was nie, en dat nou, 20 jaar na apartheid, onderwys vir swartmense in ’n voorreg, eerder as ’n reg, ontaard.
Selfs F.W. de Klerk vertel in hierdié onderhoud van die talle skole en universiteite wat onder apartheid ekslusief vir swartmense gebou is sonder dat hulle ’n sent daaraan spandeer het.
Ek het reeds in my vorige repliek aan van Niekerk die volgende geskryf:
“In 1985 het 43 000 swart studente aan blanke universiteite in die Republiek studeer. Selfs voor 1985 het instansies soos Medunsa ekslusief duisende swart mediese studente per jaar opgelei. Daar is talle swart universiteite deur wit belastingbetalers in die tuislande opgerig wat honderde duisende gekwalifiseerde swartmense opgelewer het. Voor 1948 was so ‘n resultaat slegs ’n swart droom wat, gegewe die onderontwikkelde swarte van 1948, onmoontlik gelyk het.”
As tienduisende (teenoor die handjievol voor apartheid) swartmense tot universiteitsvlak kon vorder en dokters en prokureers kon word, hoe bedenklik kon die gehalte van Bantoe-onderwys dan nou eintlik wees? Êrens moes iets gewerk het, aangesien die mees bekwame swartmense van vandag ouer as veertig is en dus onder apartheid opleiding ontvang het.
Ten slotte, swartmense in Suid-Afrika se lewensstandaard het teen die einde van apartheid gekontrasteer met ander swarmense in Afrika s’n. Daarom het nie minder as 40 000 (in 1985 110 000) swartmense van buurlande per jaar na apartheid Suid-Afrika gestroom. Vandag doen hulle dit steeds om te baat by die oorblyfsels van apartheid – stede met werk, skole en universiteite. Ook kos afkomstig van die boere wat vermoor word. Daar is geen “ekstreem-regse groepe” wat hulle, of enige swartmense in Suid-Afrika bedreig of sal bedreig nie. Miskien moet ons eerder wegbeweeg van Anton van Niekerk se gefabriseerde samelewing van virtuele rassisme, waar wit-op-swart terreur ’n werklikheid is, en besef dat die groep wat in die gevaar staan van uitwissing, wat bespoedig word deur terreur op plase en stede, hoegenaamd nie swartmense is nie. En geen versteurde (Amerikaanse) Dylann Roof, of die vlae op sy baadjie, kan hierdie harde werklikheid verdraai nie.
Die digteres Antjie Krog, wat in Engels skryf al is haar Engels baie vrot, het Saterdagaand in ‘n tirade teen Suid-Afrikaanse blankes uitgebars toe sy die Sunday Times-prys vir Engelse poësie ontvang het. Soos ‘n wafferse Rosa Luxemburg, die beroemde Duits-Joodse vrouekommunis van ‘n eeu gelede, het Krog voorgestel dat “blankes toilette in die lokasies moet gaan skrop, geboue moet oppas, onderwys gee en vraestelle merk”, alles sonder betaling as straf vir “apartheid en kolonialisme”.
Sy meen verder dat alle middelklaswoonbuurte vrylik deur plakkers beset behoort te word om van Suid-Afrika ‘n “roereier” te maak en sodoende die gevolge van “apartheid en kolonialisme” ongedaan te maak. “Bevryding bly onvoltooid as die apartheids- en koloniale stad nie geherorganiseer word nie…” het Krog gesê.
Vir ‘n tydperk van twee jaar moet eiendomswette opgeskort word sodat plakkers vrylik plase, voorstede en selfs parke kan beset en oor die ruimtes met eienaars kan “onderhandel”. Dit sal Krog se droom van ‘n “roereier”-Suid-Afrika bespoedig. Die twee jaar van revolusie wat aan Pol Pot se Kambodja of Mao se “kulturele revolusie” in Rooi China herinner, noem Krog die “Tydvak van Radikale Heropbou”. Tydens “Radikale Heropbou” moet “alle energie, hulpbronne, asook elke Suid-Afrikaner, gebruik word om massiewe strukturele verandering te bewerkstellig”. In die praktyk sou dit beteken dat inwoners op die klassieke kommunistiese manier van die twintigste eeu as “slawe van die revolusie” gratis dienste aan die staat en sy revolusionêre leierskap moet lewer.
Volgens Krog het blankes “drie eeue lank skade aan die land aangerig” waarvoor “niks ooit sal vergoed nie”. Sy meen dat dit nou “die tyd vir woede is” en dat swartes rede het om blankes te wil doodmaak. Daar moet meer begrip wees vir waarom swartes blankes doodmaak, verklaar sy. “Ek respekteer woede,” sê Krog. “Woede is dikwels waar belangrike verandering begin. Nie die woede van blinde vernietiging nie, maar die woede wat helderheid van rigting en deurdagte doelwitte bring. As iemand kwaad is en sê: ‘Ons moet die blankes doodmaak sodat…’ dan is dit tyd vir reële reaksies, soos: ‘hoe? of op grond van watter beginsel? of belangriker: en wat dan?’.”
Studente wat afstudeer of mense wat afgetree is, moet ook gratis “in hul geboortedorp of -stad gaan werk om tekorte of agterstande in die howe, hospitale, skole, administratiewe kantore, korrupsie-ondersoeke, kindersorg werk… Sonder salaris. Die dorp sal kos en slaapplek verskaf.”
In kommentaar op sosiale media, het dr. Dan Roodt van PRAAG gesê:
Dit wys jou net hoe die mees idiotiese verloopte Afrikaners deur “die media” tot openbare figure opgebou word, net om agterna in dié kwasi-kommunistiese retoriek te verval.
Weet sy ooit wat sy sê? Sy het nie ‘n benul van ekonomie, politiek, filosofie of enige ander ingewikkelde onderwerp nie. Sy skryf rympies oor “wit Afrikanermans met boepense” waaroor die linkse Engelse (en Beeld) gaande is.
Sy behoort ‘n voorbeeld te stel en al haar besittings en sommer die kopiereg op haar derderangse “digkuns” op te skort sodat die werkersklas dit gratis kan lees.
Kom nou, Antjie, wys vir ons hoe Rooi jy regtig is!
Die Britse Hoëkommissaris in Suid-Afrika, Judith Macgregor, het aangekondig dat Koningin Elizabeth die Tweede die Orde van die Britse Ryk (OBE) aan die Suid-Afrikaanse musikant en anti-apartheidsaktivis, Johnny Clegg, toegeken het.
Sy sê in ‘n verklaring dit is in erkenning vir Clegg se dienste aan die kunste, mense en kinders wat kwesbaar is en vir “demokrasie” in Suid-Afrika.
Die 62-jarige Clegg, ‘n Jood, voorheen bekend as die “Wit Zoeloe”, was veral bekend vir sy musiekgroepe, Juluka en Savuka.
Clegg het deurentyd seker gemaak dat hy die gesig van die groep bly en sy swart musikante is op die agtergrond gehou en glo swak betaal.
Sy musiek was vir ‘n wit gehoor bedoel. Swartes het geen aanklank daarby gevind nie en hy is vandag grootliks vergete.
“Dit was ‘n lang reis van meer as 30 jaar, toe ek die eerste keer begin het om te eksperimenteer met eg-Suid-Afrikaanse oorloopmusiek, en terselftertyd besig was om ‘n kulturele aktivis in die stryd teen apartheid te wees,” het hy gesê.
“Ons musiek is verbied op nasionale radio,” het Clegg gesê, maar vergeet om by te voeg dat sy plate vryelik beskikbaar was.
Hy het gesê hy is ook deur die veiligheidpolisie gejag.
Hy het gesê hy het aan die End Conscription Campaign, het die vakbondbeweging, die Bevryding van kinders in aanhouding-veldtog deelgeneem in pogings om die gedwonge verskuiwings van landelike gemeenskappe die hoof te bied.
Hy het ook met sy musiek fondse ingesamel vir die United Democratic Front, het hy gesê.
Hoe moet het zijn geweest? Nederland achterlatend, maanden doorbrengen op een schip en niet wetende wat je uiteindelijk zult aantreffen en of je de reis überhaupt wel overleeft. Het zijn vragen die ik zou willen stellen aan Jan van Riebeeck en de zijnen. Het zijn vragen die het lot van mijn volk verbindt aan dat van de Afrikaners.
Het is onze geschiedenis, van jullie en van mij. Het is tijd dat de broeders zich met elkaar verzoenen.
Het Krugerplein, de Transvaalbuurt en de De la Reystraat. Vervlogen herinneringen aan een grijs verleden waarin Nederland trots was op haar verwanten in Zuid-Afrika, tijden waarin Nederlanders de Boeren steunden in hun oorlogen en tijden waarin kabinetten hun zorgen uitspraken over het lot van de Afrikaners.
De band tussen de Afrikaners en hun Nederlandse bakermat was zo sterk dat na de verloren Tweede Vryheidsoorlog Paul Kruger zijn heil zocht in Nederland. Opgewacht door duizenden Nederlanders wachtte hem een warm welkom, de beelden spreken voor zich. Hoe schril kan het contrast zijn met het heden en hoe pijnlijk is de constatering dat de Afrikaners aan het lot overgelaten zijn?
Er wordt mij dan ook vaak gevraagd waar mijn fascinatie voor Zuid-Afrika vandaan komt, waarom ik sympathiseer met de Afrikaners en of ik ‘dus’ voorstander ben van Apartheid door het ANC openlijk een ‘communistische terreurbeweging’ te noemen.
Het is een Pavlov-reactie van de weldenkende Gutmensch: een ieder die een niet in hun denkbeelden passende ideologie steunt demoniseren en moreel uitschakelen. Dat je zowel tegen Apartheid alsmede tegen het ANC kunt zijn, past niet in het straatje van deze mensen.
Dat Afrikaners niet gelijkstaan aan Apartheid ook niet, laat staan het feit dat de Engelsen als eersten een vorm van Apartheid invoerden, als onderdeel van hun koloniale wetgeving.
De banden waren ooit zo sterk, maar zijn nu flinterdun. De ophemeling van Mandela’s ANC ging zelfs zo ver dat, zoals PVV-Kamerlid Martin Bosma schrijft in zijn nieuw uitgebrachte boek, ‘links Nederland’ openlijk terreur steunde.
Het Nederlandse volk keerde zich eensgezind tegen haar broeders in Zuid-Afrika, openlijk verraad tegen de verwanten met wie wij zoveel historie en cultuur delen. Ek skaam my.
In tijden waarin onze culturele identiteit belangrijker dan ooit is neemt het belang om banden te koesteren met de aan ons verwante volkeren toe. Nederlanders, Vlamingen, maar ook zeker Afrikaners, kennen tot op zekere hoogten gedeelde kenmerken.
Zij die ooit ons land verlieten op zoek naar een beter bestaan verdienen beter dan wat zij nu krijgen. Ze verdienen onze aandacht, onze vriendschap en politieke erkenning van hun bestaan.
Steve Hofmeyr sal vandag by Paul Kruger se standbeeld op Kerkplein in Pretoria ter beskerming van die anti-koloniale vegter se bronsbeeld opdaag saam met ander bekende sangers.
Hofmeyr sê hy wil verdere vandalisme by erfenisgebiede verhoed. Die sanger het op Twitter bevestig dat hy die protes sal bywoon.
Protesoptrede word na wat berig word ook beplan by die Jan van Riebeeck-standbeeld in Kaapstad en die Paul Kruger-standbeeld in Rustenburg.
Die Mangaung Metro in Bloemfontein het intussen ‘n week-lange gesprek oor die kwessie van koloniale- en apartheidsimbole en standbeelde aangekondig.
Die metro-woordvoerder, Qondile Khedama sê hulle is ook van plan om gemeenskappe in te lig oor die simboliese betekenis van simbole en standbeelde.
Daar sal byvoorbeeld inligtingsessies oor Bram Fischer gehou word om die huidige generasie te vertel van die “opheffingswerk” wat hy gedoen het.
Fischer was ‘n kommunis wat ‘n gewapende opstand en stedelike terreur aangemoedig het en wat homself soos ‘n vrou vermom het om die veiligheidspolisie te ontsnap. Hy het die sogenaamde “stryd” namens neo-kolonialistiese rewolusionêres gevoer.
Die standbeeld van die soldaat wat sy perd water gee in sy helm, is intussen na ‘n veilige plek vir bewaring geskuif.
Die beeld is vroeër deur EFF-lede van ‘n oorlogsmonument in Port Elizabeth afgebreek.
Die kommunikasiehoof van die Nelson Mandela-baai metro, Roland Williams sê hulle het met die polisie gereël om hul patrollies te verskerp in gebiede waar gedenktekens voorkom.
Williams sê dis die munisipaliteit se verantwoordelikheid om erfenisbates te beskerm.
Die Universiteit van Kaapstad sal na verwagting sy besluit bekend maak om die standbeeld van Cecil John Rhodes op sy kampus te verwyder, nadat die senaat verlede week ‘n voorstel goedgekeur dat die standbeeld moet weg.
Swart studente het verlede maand menslike ontlasting op die beeld uitgegooi en ‘n aantal betogings en sitstakings gehou om die aandag op ‘n gebrek aan transformasie by die universiteit te vestig.
Die universiteit se personeel is bykans deur die bank wit, terwyl die instelling groot gewag maak van rasvermenging in Suid-Afrika.
Indien die standbeeld verwyder word, sal dit aan die regering se erfenisowerhede oorhandig word.
Dr. Danie Brink, uitvoerende direkteur van Solidariteit Helpende Hand, sê Solidariteit stem saam met die ANC dat “apartheidsname” moet weg. Hy word soos volg aangehaal op Netwerk24:
Dr. Danie Brink, uitvoerende direkteur van Solidariteit Helpende Hand, het gesê hulle stem in beginsel saam dat die name met ’n apartheidsverbintenis moet waai.
Die ANC wil Afrikanername van skole in Gauteng, sogenaamde “apartheidsname”, verander.
Volgens die SA Skolewet egter, is dit die skoolbeheerliggaam wat oor die naam moet besluit.
Alhoewel Solidariteit meen dat daar ander prioriteite soos wiskunde-onderrig is, is die vakbond nie sonder meer gekant teen die naamsveranderingvoorstel nie.
Panyaza Lesufi, LUR vir onderwys in Gauteng, het gesê Afrikaners “wat op hul dag as helde beskou is” se nalatenskap moet gesloop word in die naam van transformasie en samehorigheid.
Chris Klopper, uitvoerende hoof van die Suid-Afrikaanse Onderwysunie (SAOU), het aan Netwerk24 gesê: “Daar is by die SAOU geen twyfel nie dat skoolgemeenskappe deurlopend kennis neem van sensitiwiteite. Die onderwysdepartement moet in ag neem dat hier nie sprake is van staatskole nie, maar eerder van openbare skole. Ons kom toenemend onder die indruk dat onderwysdepartemente skole benader asof hulle staatskole is.
“Openbare skole is demokratiese instellings wat ’n verlengstuk is van gemeenskappe en die doel met die skryf van die SA Skolewet was om skole as demokratiese instellings en verlengstukke van die betrokke gemeenskap te vestig. Besluitneming word tot op die laagste vlak gedevalueer.
“Die onderwysdepartement kan dus nie by wyse van dekreet besluite neem nie.”
Phumla Sekonyane, woordvoerder van die departement, het gesê hulle win ’n regsmening in oor die saak.
Dit is nie bekend of Solidariteit meen dat die straat in Kaapstad wat onlangs na FW de Klerk vernoem is, ook ‘n “apartheidsnaam” is nie.
Amerikaners breek Saddam se standbeeld afDie EFF-leier Julius Malema het tot wit ikonoklaste se redding gekom en ‘n beroep op Suid-Afrikaners gedoen om die wet te verontagsaam en alle “apartheid-era simbole”, soos die standbeeld van die voormalige Eerste Minister Louis Botha buite die Parlement, af te breek.
Volgens die Sunday Independent, het Malema ook mense aangemoedig om Cecil John Rhodes se standbeeld by die Universiteit van Kaapstad te vernietig, alhoewel daar reeds konsensus bestaan dat die standbeeld verwyder moet word.
Dit lyk na die jongste poging om Rhodes se standbeeld te red, aangesien enige onwettige optrede sal verhoed dat die standbeeld uiteindelik geskuif word.
Dit is nie seker of Malema bedoel het Rhodes en Botha se standbeelde soos Saddam Hoessein s’n in Irak neergevel behoort te word nie. Die VSA was besonder trots dat hulle Hoessein se standbeeld uit sy voetstuk gebreek het met hulle inval in die land.
Amerika het leuens versprei oor Irak se wapens van massavernietiging wat nooit gevind is nie, om ‘n inval in Irak te regverdig en honderdeduisende burgerlikes en kinders te vermoor.
Malema het intussen gesê hy is nie bekommerd oor die feit dat hy in hegtenis geneem kan word vir die aanhitsing van openbare geweld nie, omdat hy nie ‘n “vrot regering” respekteer nie.
Die jong swart leier, wat toenemend soos nog ‘n buikspreker – ‘n lewendige een – optree, het mense aangemoedig om wit simbole te vernietig, voor ‘n juigende gepeupel in Langa in Kaapstad Saterdag om “menseregte” te vier.
“Ek daag jou uit. Ek daag jou uit. Revolusie is nie ‘n wettige aktiwiteit nie. Jy moet ophou luister na hierdie dinge soos ‘dit is onwettig’. Daar is niks soos dit nie,” het hy gesê.
“Ek daag jou uit, die vegters van die Wes-Kaap, die standbeeld van Louis Botha by die Parlement, dit moet weg…… hoe dit gebeur, ek is nie geïnteresseerd nie… maak ‘n plan met daardie standbeeld.”
Die Israelse eerste minister, Benjamin Netanyahu se beloftes om die skepping van ‘n Palestynse staat te keer, is ongewild by kiesers in sy land.
Hy het in ‘n laaste poging om steun te werf voor vandag se verkiesing gesê hy sal geen Palestynse staat toelaat indien hy herkies word nie.
Netanyahu het gewaarsku dat enigeen wat ‘n Arabiese tuisland tot stand sou bring, die gevaar loop om ‘n platform vir radikale elemente te skep waarvandaan aanvalle geloods kan word, maar talle kiesers is moeg vir die boodskap.
Netanyahu se grootste teenstander, Isaac Herzog het kiesers aangemoedig om die eerste minister se ses jaar-lange bewind te beëindig.
Herzog en die voormalige minister van justisie, Tzipi Livni se Zionistiese Alliansie het onderneem om die vredesproses met die Palestyne te hervat indien hulle die verkiesing wen.
Volgens peilings kan Herzog en Livni tussen 24 en 26 setels in die parlement wen, teenoor Netanyahu se sowat 23.
Suid-Afrika het uitgevaar oor ‘n koerantrubriek waarin apartheid geloof word as ‘n model vir Japan se immigrasiebeleid, het Sapa berig.
Die rubriek is geskryf deur Ayako Sono, die premier van Japan se raadgewer oor onderwys. Volgens die koerant Sankei Shimbun het hulle ‘n brief van Mohau Pheko, Suid-Afrika se ambassadeur in Japan, ontvang in protes teen die rubriek.
Sono het geskryf dit is beter vir mense van verskillende rasse om apart te woon. Pheko het gesê Sono se rubriek verdra en verheerlik apartheid en dat dit ‘n skandelike en buitensporige voorstel is. Pheko het verder gesê ‘n segregasiebeleid is ‘n misdaad teen die mensdom en kan nie geregverdig word in die 21ste eeu nie.
Sono het geskryf dit is nodig vir Japan om immigrante te aanvaar, veral om vir die groeiende bejaarde bevolking te sorg, op voorwaarde dat hulle apart van die Japannese leef. “Sedert ek geleer het van die situasie in Suid-Afrika 20 tot 30 jaar terug, glo ek dat wit mense, Asiërs en swart mense apart moet woon.”
Sono het Saterdag aan die koerant gesê sy het nie bedoel om apartheid in Japan te bevorder nie. Die organisasie Africa Japan Forum, wat in Tokio gebaseer is, het Vrydag ook beswaar aangeteken die rubriek en geëis dat daar om verskoning gevra word aan die mense van Suid-Afrika.
Pres. Jacob Zuma het Donderdagaand in sy staatsrede aangedui dat die beginsel van gewillige koper/verkoper van grond betref, binnekort iets van die verlede sal wees.
Hy het ook gesê buitelanders sal verhoed word om grond in Suid-Afrika te besit, alhoewel hulle steeds in aanmerking sal kom vir langtermynlenings.
“Die Wetsontwerp op die Regulering van Grondbesit sal in die verband vanjaar by die parlement ingedien word. Grond het ‘n kritieke faktor geword om die onregte van die verlede reg te stel.”
Volgens die voorgestelde wetsontwerp sal daar ‘n plafon wees vir grondeienaarskap, naamlik slegs 12 000 hektaar.
Zuma het gesê die tweede tydperk om grondeise in te dien is verlede jaar heropen. Hy het gesê 36 000 grondeise is nasionaal ingedien. Die nuwe sperdatum is in 2019.
“Ons ondersoek ook die 50/50-beleidsraamwerk, wat voorstel dat grond aan mense wat op plase woon en werk oorgedra word. Vyftig boerderyondernemings sal geïdentifiseer word as deel van ‘n loodsprojek.”
Zuma het gesê meer as 90,000 hektaar is deur die grondhervormingsprogram aan kleinboere, plaasbewoners en huurarbeiders toegeken. “Die proses om die kantoor van die waardeerder-generaal op die been te bring is onderweg en dit word gedoen in terme van die Wetsontwerp op Eiendomswaardering,” het Zuma gesê.
“Wanneer die wet eers geïmplementeer is sal dit ‘n einde bring aan die staat se afhanklikheid van die beginsel van gewillige koper, gewillige verkoper.”
