Brittanje se VN-ambassadeur het gister vir ’n Veiligheidsraadvoorligtingsessie oor die humanitêre situasie in Zimbabwe gevra, met verwysing na die onlangse aanval op die land se opposisieleier, aanhoudende verdrukking en ’n ekonomiese ineenstorting.
Emyr Jones Parry het gesê dat hy voorligting van die VN-sekretariaat aanvra vanweë “die onmoontlikheid van die situasie”, wat ’n inflasiekoers van 1740 persent insluit, asook die implikasies vir die gewone mense van Zimbabwe en potensiële invloed op die streek.
In ’n ander verklaring het hy gesê dat Brittanje – Zimbabwe se vorige koloniale heerser – ook ’n volle bespreking oor onlangse gebeure in die land by die VN-menseregteraad in Genève aanvra.
Lees verder: Brittanje vra vir Veiligheidsraadsessie oor humanit?re toestand in Zimbabwe
Die voorspelbaar radikale voorstelle oor grondonteiening wat die direkteur-generaal van grondsake, Glen Thomas, nou maak, is genoeg om enige redelike mens te laat sidder. Dit het my ook weer oortuig van my mees pessimistiese tese wat ek reeds in 2000 in ’n ongepubliseerde bydrae aan Die Burger gestel het: dat die 1994-skikking Suid-Afrika se eensydige Versailles-ooreenkoms was wat noodwendig tot ’n nuwe rondte konflik sou lei.
Forest Gump kon die presiese dag – sy eerste skooldag – onthou wat hy die “soetste, die allerpragtigste naam in die hele wye wêreld” gehoor het: Jenny. Daar is min ooreenkomste tussen Forest Gump en Charles Nqakula, wat die ironiese en komieklike titel van minister van veiligheid en sekuriteit het, behalwe hulle verstandelike vermoëns. (Ek skat Forest Gump, die funksionele idioot met die sub-70 IK, is in die breinreisies net so ‘n kortkop voor Nqakula.) Die een eienskap wat hulle wél deel is hulle dolle verliefdheid. Forest het sy Jenny en Charles sy Apartheid.