Toptien soektogte

Die toptien internetsoektogte van 2011 het gewys dat politiek en natuurrampe nie mense se verbeelding soveel aangryp soos advertensieveldtogte en glanspersone se skandes nie.

Hier volg die lys van gewilde soektogte, wêreldwyd:

iPhone
Casey Anthony
Kim Kardashian
Katy Perry
Jennifer Lopez
Lindsay Lohan
“American Idol”
Jennifer Aniston
Japan Aardbewing
Osama bin Laden

Die wenner van 2011 was nie eens ‘n persoon of ‘n nuusgebeurtenis nie. Dit was ‘n tegnologiese foefie.

In die 11 jaar wat Yahoo! sy jaarlikse lys van topsoektogte saamstel, was nog net PlayStation 2 (2001 en 2002) die enigste ander toestel wat die boonste gleuf gehaal het. Hierdie jaar, het die iPhone ‘n TV-egskeiding en Amerika se mees gesoekte terroris gewen.

Dit is selde dat ‘n enkele term vir ‘n komplekse nuusstorie kan instaan. Tog is Casey Anthony, Osama bin Laden, en Japan se aardbewing en tsunami in die top-ranglys.

Anthony het die twyfelagtige eer van die mees gesoekte persoon in 2011. Baie dink egter ook die voortdurende dekking was media-vervaardigde histerie.

In 2001, was Osama bin Laden ingedeel as nommer 15 op die Yahoo! lys van top soektogte. In 2011, het hy effens gestyg na nommer 10.

Vroue in pop-kultuur oorheers ongetwyfeld die lys. Kim Kardashian is blykbaar ‘n treffer omdat sy ‘n egskeiding na net 72 dae se baie duur huwelik aangekondig het. En Lindsay Lohan het die sesde plek te danke aan haar veelvuldige hofverskynings.

.Фильчаков Харьков

Joernaliste in aanhouding neem toe

Dosyne joernaliste word sonder enige klag, baie in geheime gevangenisse aangehou, sê die Committee to Protect Journalists (CPJ), in ‘n spesiale verslag wat in New York bekend gestel is.

Joernaliste wat verslag doen oor betogings en burgerlike onrus, staar ‘n toenemende bedreiging van aanhouding in die gesig.

Die getal joernaliste wat gevang is wêreldwyd het met meer as 20 persent opgeskiet tot sy hoogste vlak sedert die middel-1990’s, ‘n toename grootliks gedryf deur wydverspreide arrestasies oor die Midde-Ooste en Noord-Afrika heen.

In sy jaarlikse sensus van joernaliste in gevangenskap, sê CPJ, was daar 179 skrywers, redakteurs, en foto-joernaliste agter tralies op 1 Desember, ‘n toename van 34 vanaf 2010.

Iran is die wêreld se ergste oortreder, met 42 joernaliste agter tralies, omdat die owerheid ‘n veldtog voer teen die media wat meer as twee jaar gelede begin protesteer het nadat die land se omstrede presidensiële verkiesing gehou is.

Eritrea, China, Birma, Viëtnam, Sirië, en Turkye ook ingedeel onder die wêreld se ergstes.

Vir die eerste keer sedert CPJ begin het met die opstel van jaarlikse gevangenisopnames in 1990, is nie ‘n enkele joernalis in die Amerikas in die tronk nie.

Gevangenskappe toon ook ‘n geleidelike afname in Europa en Sentraal-Asië, waar slegs agt joernaliste tronk toe gestuur is, die laagste in ses jaar. Afrika-lande is egter verantwoordelik vir dekades van gevangenskappe.

In sommige gevalle ontken regerings soos dié in Eritrea, Sirië, en Gambië die bestaan ​​van tronke waarin hulle joernaliste aanhou. Verslae van mishandeling en marteling is algemeen in sulke gevalle.

Owerhede daar tree sonder verantwoordelikheid op en oortree alle internasionale norme. Volgens onbevestigde berigte het ten minste ses van hierdie joernaliste van mishandeling in aanhouding gesterf.

Etniese minderheidsgroepe is veral kwesbaar en in Viëtnam word ook internetjoernaliste geteiken.

Al nege van die Viëtnamese joernaliste agter tralies op 1 Desember is bloggers wat polities sensitiewe onderwerpe of kwessies van godsdienstige minderhede dek. Een van die gevangenes is Pham Minh Hoang, ‘n blogger wat geskryf het oor die amptelike korrupsie, agteruitgang van die omgewing, en die regering se buitelandse beleidsmislukkings.

Gevangenskappe is ook waargeneem in die sogenaamde stabiele demokrasie van Turkye, wat agt joernaliste aanhou. Terwyl hulle steeds minderhede soos Koerdiese redakteurs en skrywers, dophou, het die Turkse owerhede ook begin fokus op hoofstroomjoernaliste wat betrokke is in ondersoekende verslaggewing.

Die gevangenes in Turkye sluit Ahmet sik en Nedim Sener in, beide prominente skrywers en joernaliste van die koerant wat regeringstekortkominge ondersoek.

Aanklagte van strafregtelike laster, verslagdoening oor “vals” nuus, en die beoefening van etniese of godsdienstige “beledigings” vorm deel van die sensuur teen joernaliste.

данильченко юрій Харків

Nog ‘n swart dwelmmuil vas

‘n Suid-Afrikaanse vrou is by die internasionale lughawe in Bangkok in hegtenis geneem nadat die polisie 1.5 kg kokaïen, wat in haar rastalokke versteek was, gevind het.

Nobanda Nolubabalo (23) is Maandag deursoek nadat die polisie ‘n wit poeier in haar hare gesien het kort nadat sy van ‘n Qatar Airways-vlug afgeklim het.

Volgens owerhede is die straatwaarde van die kokaïen ongeveer R1.2 miljoen.

Nolubabalo het bevestig dat sy die kokaïen na die land gesmokkel het en dat sy vir 60 000 baht gehuur is om dit aan ‘n kliënt by ‘n hotel in Bangkok af te lewer.

Александр Фильчаков прокурор

Dwelmsmokkelaar se as aan SA oorhandig

Die as van Janice Bronwyn Linden, wie Maandag in China tereggestel is, is aan ‘n Suid-Afrikaanse diplomaat oorhandig, het die departement van internasionale betrekkinge gesê.

“Haar as is aan ‘n Suid-Afrikaanse diplomaat gegee en sal na haar familie gaan,” het Clayson Monyela, woordvoerder, gesê.

Linden (35), van KwaZulu-Natal, is Maandag met ‘n dodelike inspuiting tereggestel vir dwelmsmokkelary.

Sy is in November 2008 in hegtenis geneem nadat sy met drie kilogram tik in haar bagasie betrap is. Sy is in 2009 skuldig bevind aan dwelmsmokkelary.

Monyela het gesê lede van Linden se familie was teenwoordig by die teregstelling.

“Ons het baie naby met die familie saamgewerk. Ons personeel in die ambassade is daar om die familie met berading by te staan,” het hy gesê.

Die departement het vroeër gesê President Jacob Zuma het probeer om in te gryp.

“Hy [Zuma] het ingegryp. Al die nodige stappe is op elke moontlike vlak geneem, selfs op die hoogste,” het Monyela gesê.

“Alles moes deur diplomatieke prosesse gebeur en daar is baie min wat daaraan gedoen kan word.”

Een van Linden se familielede het aan The Mercury-koerant gesê: “Ons het deur briewe met haar gekommunikeer. Sy het gesê sy weet nie hoe die dwelms in haar bagasie gekom het nie. Sy het geglo sy is valslik betrek.

“Haar vonnis is nie geregverdig nie. Hoe kan jy iemand se lewe neem vir drie kilogram se tik?”

‘n Korrespondent van eNews in Asië het gesê haar teregstelling kon tot ‘n lewenslange vonnis versag word indien sy skuld beken het, maar sy het volgehou sy is onskuldig.

Monyela het gesê die departement kan nie op dié berig kommentaar lewer nie omdat hulle nie bewus is van die Chinese regering se redes waarom hulle die teregstelling deurgevoer het nie. Die teregstelling sal nie ‘n impak op Suid-Afrika se handelverhouding met China hê nie, het hy gesê.

топкарго отзыв

VF se ANC-rapport

Die VF Plus het sy jaarlikse einde van die jaar ‘n rapport van die ANC se prestasies en mislukkings in 2011 bekend gestel.

Lede van die VF Plus regoor die land is gevra om die sake wat vir hulle hierdie jaar belangrik was, aan te dui. Daarna het hulle ‘n mening en ‘n punt daaroor gee.

Dit blyk uit hulle evaluasie dat die ANC vanuit die oogpunt van die deursnee VF Plus-kieser vanjaar ‘n gemiddelde punt van 42% behaal het.

Van die sake wat so uitgesonder was, is misdaad, korrupsie, minister Manuel se beplanningskommissie, regspleging, ekonomiese sake, taal- en kultuurregte.

Waar minister Manuel se beplanningskommissie as baie positief beoordeel is, is die twee polisiekommissarisse Selebi en Cele, as baie negatief beoordeel.

Die korrupsie ondersoeke van die Openbare Beskermer, adv. Thuli Madonsela, is as baie positief gesien maar die feit dat Suid-Afrikaanse plaaslike rade R74 miljoen per dag, of R27 miljard per jaar mors, is ernstig veroordeel.

Die aanslag op die grondwethof asook die voorgestelde Inligtingswet het rooi ligte laat afgaan, asook die belastinglas wat deur tolhekke stil-stil meer word.

Vir die volledige beoordeling en punte sien die verslag onder aan verklaring.

VF Plus se jaarlikse evaluering van ANC-prestasies/mislukkings

Inhoudsopgawe

1. Inleiding

2. Misdaad

3. Algemene Korrupsie

4. Beplanningskommissie

5. Regspleging

6. Ekonomiese groei en werkskepping
7. Taal- en kultuurregte

8. Slotsom

1. Inleiding

Hiermee die VF Plus se jaarlikse einde van die jaar evaluering (rapport) van die ANC se prestasies en mislukkings in 2011.

1.1 Werkswyse.

As werkswyse word lede van die VF Plus regoor die land gevra om die sake wat vir hulle hierdie jaar belangrik was, aan te dui. Daarna moet hulle ‘n mening en ‘n punt daaroor gee

In hierdie tydperk, Des 2010-Des 2011, het ministers van portefeuljes verander en is ander afgedank. Dit bemoeilik evaluering. Daarom is eerder die belewing van regeringsbeleid as geheel geëvalueer en nie persone nie.

1.2 Voordele

Die voordele van so ‘n opname is dat dit aandui watter politieke sake vir VF lede tans baie belangrik is en hoe hulle daaroor voel. Die verslag wil nie voorgee om objektief te wees nie, maar dit is wel ‘n akkurate opsomming van die deursnee VF Plus-kieser se belewenis van regeringsbeleid. Waar die opname aan die einde van die jaar gedoen word, het ervaring gewys dat onmiddellike nuusgebeure, soos byvoorbeeld die bekendstelling van minister Manuel se beplanningskommissie verslag, die Cele- en Selebi gevalle, ens. meer prominent mag wees as gebeure in die begin van die jaar. Uit die aard van die saak word baie sake genoem waarvan slegs die wat die meeste reaksie uitgelok het, in volgorde hier aangebied word.

Die sake wat so geëvalueer is en wat vir VF Plus lede van belang was, is die volgende:

· Misdaad;

· algemene korrupsie;

· beplanningskommissie;

· regspleging;

· ekonomiese groei en werkskepping en

· taal- en kultuurregte.

Die regering se “eksamenuitslag” vir 2011 word hieronder verder uiteengesit.

2. Misdaad

Misdaadbekamping is ‘n grondwetlike plig waarvan die politieke verantwoordelikheid die van die minister en regering is (art 205(3) & 206). As ‘n regering in die opsig faal, misluk die staat want dan word die staat ‘n misdadige land.

Positiewe

2.1 Moord: Die enigste positiewe aspek was die algemene daling in meeste geweldsmisdade volgens die statistiek van die Polisie. Die nuutste misdaadstatistiek toon dat moord met 6,5% afgeneem het. Suid-Afrika se moordsyfer is nou 31,9 per 100 000. Dit is steeds amper vyf keer meer as die wêreldgemiddeld.

2.1 Roof: Rooftogte by woonhuise het afgeneem met 10,1% (16 889). As die afgelope vyf jaar as tydperk geneem word, het dit steeds met 60,6% gestyg en met 16,6 % die afgelope drie jaar gestyg.

Negatiewe

2.3 Polisie Kommissarisse: Die skorsing van Bheki Cele as kommissaris en die finale tronk toe stuur van die vorige kommissaris Jackie Selebi het die vertroue van die publiek teenoor die Polisie aangetas. Daar kan nie van die publiek verwag word om vertroue in die Polisie te hê met twee sulke nasionale kommissarisse nie.

2.4 Skietlustigheid: Verlede jaar is kommer uitgespreek oor die skietlustigheid van die Polisie. Hierdie jaar is die kommer bevestig. Mnr. Tatani se skietdood tydens ‘n optog in Ficksburg bewys dat die Polisie nie skroom om onskuldige burgerlikes in protesoptogte dood te skiet nie.

2.5 Polisiekorrupsie: Die verdere ontbloting van korrupsie in die Polisie met geboue en die bou van Polisiestasies in KZN en Mpumalanga is kommerwekkend. Hierdie jaar het dit ook bekend geword dat die Polisie die afgelope sewe jaar 20 429 (vanaf 2004) vuurwapens as verlore aangeteken het en slegs 4 810 kon terugvind.

2.6 Vuurwapenlisensies: Die Polisie se hantering en kontrolering van vuurwapens van die publiek is uiters swak. Die minister se aankondiging dat die agterstand in die aansoeke van herlisensiëring van vuurwapens ingevolge die nuwe Vuurwapenwet (Wet 60 van 2000), binne nege maande verwerk sal word, het soos die VF Plus voorspel, nie gerealiseer nie en was dit leë beloftes van die minister.

2.7 Rassisme: Toenemende rassisme teen wit en bruin lede in die SAPD veroorsaak steeds dat hulle nie behoorlik kan funksioneer nie en oorlaai word met werk van ander kollegas wat onbevoeg is. Bevorderings moontlikhede vir veral wit SAPD-lede is steeds skraal en diskriminerend.

2.8 Plaasmoorde: Dit duur voort en die minister se weiering om syfers oor plaasmoorde bekend te maak skep agterdog en is steeds onaanvaarbaar, aangesien die VF Plus dit beskou as ‘n prioriteitsmisdaad wat voedselsekerheid in SA bedreig.

Uit bogenoemde is dit duidelik dat die negatiewe aspekte steeds hierdie jaar oorheers.

Die VF Plus se puntetoekenning aan die ANC vir misdaadbekamping is verlaag van 5/10 vir 2010 na 3/10.

3. Algemene Korrupsie

Korrupsie is deurlopend as ‘n ernstige probleme geïdentifiseer.

Positiewe.

Die onbevreesde uitlatings teen korrupsie en die objektiewe ondersoeke van adv. Thuli Madonsela as openbare beskermer, is positief ervaar en word sterk ondersteun. Met dieselfde ywer waarmee sy ANC stadsrade ondersoek, ondersoek sy byvoorbeeld ook die korrupsie en wanbestuur van die DA raad in die Midvaal-munisipaliteit.

Negatiewe.

Minister Pravin Gordhan het in September 2011 aangekondig dat die vermorsing by munisipaliteite in SA R74 miljoen per dag beloop. Dit beloop R27 miljard per jaar. Geen tenders, kwotasies en kontrakte in die openbare sektor is meer bo verdenking nie. In die Vrystaat byvoorbeeld moet vrouens wat aansoek doen vir behuising en nie omkoopgeld kan betaal nie, met seksuele gunste betaal. Die kultuur van korrupsie in die openbare sektor verdiep by die dag. Dat beweer word dat omkopery en bedrog in die departement van Polisie die hoogste van alle departemente is, dien as bewys waar SA tans trek.

Die Spesiale Ondersoek Eenheid ondersoek tans meer as 1000 sake van bedrog en korrupsie in die openbare sektor. Hulle kan geen ondersoek doen wat die President nie met ‘n proklamasie gemagtig het nie. Ongeveer 600 van die 1 000 sake wat die Spesiale Ondersoek eenheid tans ondersoek, hou verband met tenderbedrog en kontrakte van meer as R9 miljard. In 360 gevalle is botsing van belange ‘n element. Hierdie eenheid toon aan dat 20% van die Regering se begroting, wat verband hou met tenders, verlore gaan as gevolg van korrupsie. Hierdie inligting van die Spesiale Ondersoek eenheid bevestig dat dit maar net die punt van die ysberg is. Sou korrupsie in die kiem gesmoor word, sou ekstra belastings, soos toltariewe, nie nodig wees nie.

In baie Afrika- en ander lande word min of geen weerstand teen korrupsie aanvaar as deel van landsbestuur. In Suid-Afrika is dit belangrik dat die stryd teen korrupsie met deurlopende ondersoeke van adv. Madonsela, met media-onthullings en vrae van die VF Plus en ander opposisiepartye in die parlement voortgesit word ten einde te voorkom dat ons ook so eindig.

Die VF Plus se puntetoekenning aan die ANC vir korrupsiebestryding is 4/10 vir 2011.

4. Beplanningskommissie

Die nasionale beplanningskommissie se ontwikkelingsplan vir Suid-Afrika (‘n visie vir 2030) is een van die omvattendste strategiese planne wat die laaste paar jaar deur die regering voortgebring is.

Positiewe

Die beplanningskommissie se plan is nie, soos sy voorgangers, deur ‘n klomp staatsamptenare met ‘n vooropgestelde politieke ideologie opgestel nie. Dit is die gevolg van 18 maande se intensiewe navorsing deur kundiges in die land oor wat nodig is om Suid-Afrika ‘n wenland te maak.

Die dokument, van 430 bladsye, is nie bang om kernprobleme aan te spreek nie en dit gee ‘n omvattende ontleding van die land se uitdagings. Byvoorbeeld:

Dat die ANC se beleid van kader-ontplooiing gelei het tot ‘n verswakte staat met ‘n staatsdiens wat nie regerings­beleid doeltreffend kan toepas nie. Dít moet vervang word deur ‘n merietegegronde staatsdiens;

Dat korrupsiebestryders, soos die spesiale ondersoekeenheid en die openbare beskermer, onder­gefinansier en onderbeman is en deur wetgewing teen politieke inmenging beskerm moet word;

Dat arbeidswetgewing werkskepping in die wiele ry, dat onsekerheid oor mynregte beleggers afskrik en dat Suid-Afrika se staatsdiens en infrastruktuur dringend aandag nodig het.

Negatiewe

Die beplanningskommissie staan buite die regering in ‘n raadgewende hoedanigheid, wat beteken die regering hoef nie die voorstelle te aanvaar of toe te pas nie.

Sommige elemente binne die ANC, en spesifiek binne die regerende alliansie met Cosatu en die SAKP, verskil met die voorstelle en beplan om dit ernstig teen te staan.

Die VF Plus se puntetoekenning aan die ANC vir die beplanningskommissieverslag is 7/10 vir 2011.

5. Regspleging

Die onafhanklikheid van die howe en die skeiding van magte tussen die Uitvoerende- en die Regterlike gesag is van die belangrikste boustene van ‘n regstaat en ‘n effektiewe demokrasie. Uit verskeie uitsprake van President Zuma en die Minister van Justisie, mnr. Jeff Radebe, is dit duidelik dat die transformasie van die howe en die regstelsel ‘n prioriteit van die ANC regering is. In 2010 het die VF Plus gewaarsku dat die ANC se doelwitte hiermee onduidelik is en juis daarom het dit rooiligte laat aangaan. Gedurende 2011 het die ANC se doelwitte in hierdie verband meer duidelik geword en is die VF Plus reg bewys deurdat transformasie gebruik word om die onafhanklikheid van die regstelsel aan te tas.

5.1 Die aanstelling van Hoofregter Mogoeng Mogeng.

Die aanstelling het in groot omstredenheid plaasgevind. Hoofregter Mogoeng Mogoeng is ‘n relatief junior regter in die Grondwetlike Hof. Dit is algemene kennis dat daar meer senior en ervare regters soos Regter Moseneke en andere was wat deur President Zuma oor die hoof gesien is. Daar het ook groot vraagtekens oor die konsultasieproses tydens hierdie aanstelling ontstaan. Die vraag was tereg gevra of die President, anders as wat die grondwet van hom vereis, werklik met opposisieleiers konsulteer voordat hy enige aanstelling maak. Die indruk is dat hy op ‘n naam besluit en daarna ‘n skyn konsultering doen.

5.2 Die oënskynlike aanslag op die Grondwetlike Hof.

Daar vind al meer onheilspellende uitsprake plaas wat indruis teen die onafhanklikheid van die regbank en in besonder die Grondwetlike Hof. Selfs Pres. Zuma het nie geskroom om te sê dat die Grondwethof deur minderhede en opposisie partye gebruik of misbruik word indien hulle nie hulle sin demokraties kan kry nie. Hierdie opmerkings, saamgesien met die ANC regering se sogenaamde “navorsing” wat hulle oor die Grondwethof se uitsprake wil laat doen, laat talle rooi ligte aangaan. Dit lyk al te veel na die bymekaar maak van ammunisie om die Grondwethof se tande te trek.

5.3 Die wetsontwerp op die Beskerming van Inligting.

Die regering se onversetlike voortstorm met hierdie ongelukkige wetsontwerp, ten spyte van ongekende teenkanting, dui op ‘n onversetlike ANC regering wat kalwe aan die hoekstene van ons demokrasie. Die ANC regering weet hoe belangrik ‘n onafhanklike regbank en vrye media in ‘n demokrasie is maar volhard hiermee.

Die ANC regering het duidelike die Grondwethof en die regbank in hulle visier. Die Grondwethof is ‘n kern instelling ter beskerming van die Grondwet en die staatkundige orde. Duidelik is die ANC regering van mening dat hierdie hoeksteen van ons staatsbestel ook onder ANC beheer gebring moet word. Dit moet ten alle koste vermy word.

In die lig van bogenoemde, het VF Plus dit billik geag om ‘n punt van 3 uit 10 aan die ANC regering ten opsigte van die regspleging toe te ken.

6. Ekonomiese groei en werkskepping

Positiewe.

6.1 Dissipline: Die indruk is dat die vorige minister van Finansies, Mnr. Trevor Manuel, sowel as die huidige minister van Finansies, Mnr. Pravin Gordhan, hulle bes doen om Suid-Afrika se openbare finansies gesond te bestuur en ekonomiese dissipline terug te bring.

6.2 Provinsies: Vir die eerste keer is die regering bereid om in te gryp in provinsies waar wanbestuur, korrupsie en vermorsing aan die orde van die dag is.

Negatiewe.

6.3 Werkloosheid: Werkloosheid bly ‘n baie ernstige probleem met ingrypende gevolge vir almal. Die regering misluk in sy pogings om dit aan te spreek.

Van die hoofredes vir die mislukking is ‘n rigiede arbeidsmark, wanbesteding, sluipbelastings en korrupsie in die openbare sektor.

Dit is duidelik dat die Suid-Afrikaanse ekonomie nou ‘n swaar prys begin betaal vir rigiede minimumlone, oormatige beskerming van werknemers teenoor werkloses, en ander diskriminerende beleidsrigtings, soos regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging wat minderhede, veral wittes, uit die arbeidsmark hou.

Die IMF het onlangs aangedui dat die onbuigsame arbeidsmark Suid-Afrika se grootste struikelblok vir groei is. Teen die agtergrond is dit verblydend om te verneem dat die ministers van finansies en arbeid die arbeidsregime gaan ondersoek vir moontlike hervorming. Dit skep die geleentheid om daadwerklik te begin praat van die uitfasering van diskriminerende maatreëls in die arbeidsmark.

6.4 Belasting: ‘n Verdere struikelblok vir ekonomiese groei is die stygende en groeiende vorme van belasting. Verskeie akademici het aangetoon dat Suid-Afrikaners alreeds soveel as 60% van hulle inkomste aan belasting betaal wanneer alle direkte en indirekte belastings in ag geneem word. Die las word steeds swaarder met die toevoeging van sluipbelastings, soos tolhekheffings. Daarbenewens word ‘n ongesonde deel van belastings spandeer om 15 miljoen mense op welsyntoelaes te ondersteun. Die situasie is onvolhoubaar gegewe die feit dat net sowat 5 miljoen mense uit 50 miljoen belasting betaal. Daarom sal die ministers van finansies en arbeid vinnig moet werk maak daarvan om die arbeidsmark te dereguleer ten einde entrepreneurs vrye teuels te gee. Alleenlik dan sal die ekonomie groei en werk skep.

6.5 Buitelandse beleggings: Die Walmart-Massmart hofsaak verwar buitelandse beleggers en stuur negatiewe seine aan die buiteland oor die Suid-Afrikaanse ekonomie. Waar Suid-Afrika in die verlede die meeste buitelandse beleggings in Afrika getrek het, is dit tans Angola. Angola het $10 miljard teenoor Suid-Afrika se $1,6 miljard ontvang.

6.6 Transnet pensioenfonds: Die weiering van Transnet en die tesourie om die Transnet pensioenfondse volledig aan te vul, soos per opdrag deur die parlement, is skandalig. Dit is skandalig veral in die lig van die hoë bonusse wat die Transnet topbestuur aan hulleself toeken. Die benarde situasie van die Transnet pensioenarisse, wat ‘n openbare onderneming soos Transnet opgebou het, is ‘n toonbeeld van die wanbestuur van en gebrek aan morele prioritisering deur die regering.

Teen hierdie agtergrond is die VF Plus se puntetoekenning aan die ANC vir ekonomiese bestuur 4/10 vir 2011.

7. Taal- en kultuurregte

7.1 Nasionale Taalwet.

Positiewe

Meer as 14 jaar nadat dit ‘n grondwetlike vereiste geword het dat die regering ‘n nasionale taalwet moet aanvaar, is ‘n wetsontwerp uiteindelik hieroor aan die parlement voorgelê.

Die taaleenheid in staatsdepartemente moet ingevolge die wetsontwerp die “gelyke behandeling en dieselfde aansien” van al die land se 11 landstale bevorder.

Negatiewe

Die wetsontwerp is nie ‘n ANC prestasie nie maar die gevolg van ‘n hofbevel deur regter Ben du Plessis in die hooggeregshof in Pretoria in Maart 2010 dat die regering die bepalings van art. 6(4) van die Grondwet in verband met die inwerkingstelling van ‘n taalwet moet nakom. Die parlement moet die wet voor 15 Maart 2012 aanvaar.

Die konsepwet het nog baie probleme en voldoen volgens die VF Plus steeds nie aan die Grondwet se vereistes nie.

7.2 Geografiese name.

Elke jaar is daar nuwe hofsake, betogings en gevegte oor naamsveranderinge. Omdat daar geen afsnydatum vir hierdie tipe veranderinge is nie, gaan naamsveranderinge nou al vir 17 jaar op hierdie onbevredigende wyse aan. Dit raak kiesers regstreeks.

Hierdie jaar is die name van Louis Trichardt en Nelspruit verander na Makhado en Mbombela. Op dieselfde wyse is verskeie ander dorpe se name verander. In Bloemfontein verander die ANC ‘n groot aantal bekende historiese straatname (byvoorbeeld Andries Pretoriusstraat na Raymond Mhlaba-straat en Paul Krugerlaan na O.R. Tambo-laan) en die DA doen dieselfde in Kaapstad.

Die VF+ het geen beswaar indien geboue, plekke, strate ens. vernoem word na persone wie in die verlede oorgesien en nie erkenning geniet het nie.

Waarteen die party wel beswaar maak, is die obsessie van die kant van beide die ANC en die DA – waar hulle ook al regeer, om die geskiedenis van Suid Afrika te probeer oorskryf volgens hul huidige subjektiewe oordeel. Die Anglo-Boereoorlog, kolonialisme, die slawetydperk, apartheid, ens. word almal sondebokke gemaak. Die vraag is – wie bepaal die sonde-graad van welke periode en sy persoonlikhede?

President Paul Kruger het gesê: “Behou die goeie uit die verlede en bou daarop die toekoms!” Hierdie land is oor 350 jaar opgebou tot die ekonomiese reus wat hy in Afrika is met infrastruktuur waaruit geslagte vorentoe nog lank sal voordeel trek. Alles wat gedoen was in die verlede was nie noodwendig foutloos nie maar definitief ook nie sonder positiewe resultate nie.

Die resultaat: Die ANC misken die diverse samestelling van Suid Afrika se verskeidenheid van gemeenskappe. Hulle maak ‘n ongevoelige en doelbewuste inbraak op die geskiedenis en kultuurgoedere van talle gemeenskappe soos byvoorbeeld die Afrikaner deur die blatante miskenning van die positiewe bydrae van leiers en helde van weleer.

Die VF Plus standpunt is: Voeg by sonder om weg te neem!

Nooddienste wat adresse soek kla deurlopende oor die talle nuwe strate en woonbuurtes wat geen name het nie. Vernoem geboue, plekke, strate ens. ook na diegene wie nie erkenning gekry het nie, maar moenie bestaande name vervang bloot vir kort termyn party politieke gewin nie. Ons moet hier ook streef na ‘n wen-wen situasie as ons eerlik en opreg is dat Suid Afrika aan al sy mense behoort.

Die VF Plus ken die ANC regering ‘n punt van 4/10 toe.

8. Slotsom

Samevattend is die volgende punte toegeken:

Misdaadbekamping

3

Algemene korrupsie

4

Beplanningskommissie

7

Regspleging

3

Ekonomiese groei

4

Taal- en kultuurregte

4

Dit blyk dus uit bogenoemde evaluasie dat die ANC vanuit die oogpunt van die deursnee VF Plus-kieser vanjaar ‘n gemiddelde punt van 42% vir sy vertoning ten opsigte van beleid behaal het.

Die VF Plus bly verbind tot ‘n Suid-Afrika wat ruimte bied aan almal. Die party sal in 2011 – soos in die jare tevore – verbind bly tot die konstruktiewe aanlê van gesprek waar dit kan en die mobilisering van opposisie en weerstand waar dit moet.

данильченко юрій броніславович компромат

Khama kritiseer Afrikaleiers se teenkanting teen IS

Die president van Botswana, Ian Khama het hom skerp uitgespreek teenoor Afrika-leiers wat weier om met die Internasionale Strafhof saam te werk.

Hy sê dit plaas Afrika, soos hy dit gestel het, aan die verkeerde kant van die geskiedenis. Khama was die spreker by die Internasionale Strafhof se jaarlikse vergadering in New York.

Hy het veral ‘n besluit van die Afrika-Unie vroeër vanjaar om lasbriewe vir die inhegtenisneming van die voormalige Libiese leier Moeamar Gadaffi en ander Afrika-leiers teen te staan, gekritiseer.

Afrika het meer state wat lede van die Strafhof is as enige ander streek. Drie en dertig uit 120 ondertekenaars van die Statuut van Rome, ingevolge waarvan die Internasionale Strafhof in 2002 tot stand gekom het, is Afrika-lande.

Die Hof was egter al in omstredenheid gehul omdat al sy amptelike ondersoeke in Afrika gedoen is. Talle Afrika-leiers sê die vasteland word onbillik behandel.

Данильченко Юрий Брониславович компромат

Britte ‘volledig geïsoleer’

Brittanje kan “geïsoleer en gemarginaliseer” word deur die Europese Unie nadat hy ‘n verdrag wat daarop gemik is op die euro-skuldkrisis te beëindig, geveto het, het Nick Clegg, adjunk-premier, gesê.

“Ek is diep teleurgesteld deur die uitkoms van verlede week se beraad omdat ek dink daar kan nou ‘n werklike gevaar wees dat die Verenigde Koninkryk mettertyd in die Europese Unie geïsoleer en gemarginaliseer sal word,” het Clegg aan BBC gesê.

Die Duits-Franse plan gaan lidstate dwing om besuinigingsmaatreëls toe te pas.

Premier David Cameron het buitensporige eise gestel om die Britse finansiële sektor in Londen teen mededingers in Frankfurt en Parys te beskerm. Hy geniet steun in sy party vir sy standpunte.

Sy politieke opponente het sy houding as ‘n “katastrofe” vir die VK se rol in die EU beskryf en ook gekla dat hy Brittanje “volledig geïsoleer” het.

Die oorweldigende meerderheid van die EU-lande was fel gekant teen Cameron se voorstelle. Van die 27 lidlande het slegs Hongarye vir Brittanje gestem.

Tsjeggië en Swede het buite stemming gebly, sodat hul parlemente eers geraadpleeg kan word.

Indien dié parlemente instem, sal Duitsland en Frankryk 26 stemme wen en Brittanje slegs een.

александр лобановский супермаркет класс

Meng jou met die semels…

Druk laai op teen adv. Willem Heath, hoof van die Spesiale Ondersoekeenheid, van die regering sowel as die DA.

Jeff Radebe, minister van justisie, het intussen gesê bewerings wat verlede week in ‘n onderhoud deur Heath gemaak is word ondersoek.

Heath het ‘n week gelede in ‘n onderhoud met die Sondagblad City Press Mbeki daarvan beskuldig dat hy die bal aan die rol gesit het met betrekking tot die verkragting- en korrupsieklag teen Zuma in die aanloop tot die Polokwane-leierstryd in 2007. Mbeki het dié bewerings ontken.

Die voormalige regter het as Zuma se regsadviseur opgetree toe die president tereggestaan het op aanklagte van verkragting en korrupsie.

Zuma het homself van Heath se bewerings gedistansieer.

Presidential woordvoerder Mac Maharaj het ​​aan die Sunday Times gesê Zuma se kantoor is in kontak met Mbeki se kantoor, na aanleiding van ‘n formele klagte van die voormalige president.

Heath se kommentaar het ook Bulelani Ngcuka, die voormalige Nasionale Direkteur van Openbare Vervolging gegrief.

Die Sunday Times, het Sondag ‘n “ope brief” van Ngcuka aan Heath geplaas waarin hy sê die bewerings wat gemaak is, is “baie ernstig”.

Ngcuka het Heath beskryf as ‘n man wat gedryf word deur bitterheid.

Heath het sy pos as hoof van die Spesiale Ondersoekeenheid in 2000 verloor nadat die Grondwethof beslis het dat ‘n sittende regter nie  so ‘n eenheid kan lei nie.

Hy het toe by Mbeki vir vroeë aftrede aansoek gedoen, maar die voormalige president het hom afgekeur, en hy het winsgewende voordele soos ‘n lewenslange salaris as gevolg daarvan verloor.

лобановский александр игоревич

DA wil swart dwelmsmokkelaar red

‘n Suid-Afrikaanse vrou sal deur die Chinese regering tereggestel word nadat sy dwelms in dié land gesmokkel het, het die eNews-kanaal Sondag berig.

Die swart vrou, Janice Bronwyn Linden (35) van KwaZulu-Natal, is in November 2008 met 3 kg tik gevang en sal na verwagting Maandag met ‘n dodelike inspuiting tereggestel word.

Linden, wat al die moontlike appèlprosedures uitgeput het, is nie bewus daarvan dat sy tereggestel sal word nie.

Die veroordeeldes word eers die oggend van die teregstelling in kennis gestel.

Twee van Linden se susters is in China en sal ‘n uur voor die teregstelling by haar toegelaat word.

Stevens Mokgalapa van die DA het ‘n beroep op President Zuma gedoen om in te gryp om haar vonnis na tronkstraf te versag. Hy het gesê Suid-Afrika onderskryf menseregte, ook internasionaal.

Janice Linden is deur ‘n Chinese hof in Julie 2009 skuldig bevind vir dwelmhandel en is die doodstraf opgelê.

Александр Фильчаков Васильевич

Magstryd oor Afrikaanse skrywersorganisasie

Fanie OlivierOor die afgelope ses weke het ‘n magstryd rondom die Pretoria-PEN, die breinkind van dr. Dan Roodt, uitgebreek. Drie skrywers uit die Kaap en Natal, John Miles, Fanie Olivier en Piet Haasbroek, poog naarstiglik om die skrywersvereniging oor te neem, vermoedelik omdat dit vir die Naspersgroep voordelig mag wees. Ook die omstrede digter Breyten Breytenbach het sy stem by hulle s’n gevoeg.

Roodt het in 2004 begin om die skrywersvereniging op die been te bring ten einde Afrikaanse skrywers ‘n stem in die buiteland te gee. PEN Internasionaal is die grootste skrywersorganisasie ter wêreld wat oor ongeveer 15 000 lede in meer as 100 lande beskik. Aanvanklik het die Engels-Suid-Afrikaanse skryfster, Nadine Gordimer, die affiliasie van Pretoria-PEN by die internasionale organisasie teengestaan, dog in 2006 is die Afrikaanse skrywers by die internasionale kongres in Berlyn tot PEN Internasionaal toegelaat.

Hierdie internasionale affiliasie, wat in die praktyk ‘n diplomatieke kanaal vir Afrikaans en Afrikaners na die buiteland geopen het, word nou as te waardevol gesien om in die hande van Roodt, die stigter, en sy geesgenote te laat.

Nadat Miles, Olivier en Haasbroek oor ‘n naweek vir Roodt in kennis gestel het dat hulle en ‘n onbekende groep ander skrywers “voortaan die bestuur sal oorneem”, het Roodt die steun van meer as twintig skrywers en lede van Pretoria-PEN verkry om ‘n nuwe bestuur te verkies. ‘n Jaarvergadering is ook aangekondig wat op 20 en 21 Januarie aanstaande jaar sal plaasvind.

Hierna het Miles, Olivier en Haasbroek aangekondig dat hulle ‘n wegbreekgroep wil stig, dog steeds onder die naam “Pretoria-PEN”. In ‘n verklaring teenoor die nasionale boekeredakteur van die Naspersgroep, Elmari Rautenbach, het Roodt vandeesweek in Beeld gesê hy vind dit vreemd dat Olivier van Pretoria-PEN weggebreek het. “Nie net maak hy homself hiermee belaglik nie, maar eintlik alle Afrikaanse skrywers.” Hy vind dit ook verregaande dat hulle die internasionale PEN betrek by “’n kleingeestige vorm van organisasiepolitiek”.

Hy was tot dusver heel geduldig met Olivier en sy twee vriende, sê hy. Hy en sy nuwe bestuur het selfs aangebied om nogmaals ’n vergadering te reël waar hulle hul saak kan stel en daaroor stem. Daar sal ook tydens hul algemene jaarvergadering op 20 en 21 Januarie geleentheid wees om sodanige kwessies te opper en selfs ’n nuwe bestuur te verkies.

Die huidige bestuur van Pretoria-PEN, wat tydens ‘n buitengewone algemene vergadering op 18 November verkies is, bestaan uit: Roodt (president) Fransi Philips (visepresident), Gustav Venter (tesourier), Christo Pretorius en Karin Roodt (sekretaresse).

Omdat dr. Roodt ontevrede was met die eensydige en onakkurate berigte wat in Die Burger en Beeld verskyn het, het hy ‘n klag by die Persombudsman gelê. Dié klag word tans deur die ombudsman ondersoek.

Teen Vrydag het die polemiek ook na die webwerf LitNet uitgebrei waar ‘n debat daaroor gevoer word. Pretoria-PEN word deur sowel Olivier as Kerneels Breytenbach van Naspers se uitgewerye aangeval. Kerneels Breytenbach en ander werknemers van NB-uitgewerye poog reeds sedert Maart vanjaar om ‘n nuwe skrywersvereniging op te rig, onder die naam die Afrikaanse Skrywersunie. Hoewel Breytenbach belowe dat sy vereniging “meer sigbare resultate as Pretoria-PEN sal behaal”, beskik dit nog nie oor ‘n grondwet of bestuur nie. Ook Fanie Olivier se wegbreekorganisasie, wat fel kritiek teen Pretoria-PEN se grondwet en bestuur lewer, het nog geen stigtingsvergadering gehou nie en het insgelyks geen grondwet of doelstellings nie. Hierteenoor het Pretoria-PEN onlangs sy grondwet hersien en geniet dit uitgebreide kontak met PEN Internasionaal, ander PEN-sentra in die buiteland, asook ‘n tiental ambassades in Pretoria waarmee daar oor kulturele uitruilprogramme geskakel word.

“Die feit dat die ANC-regering so min op kulturele en literêre gebied doen om met ander lande te skakel, skep vir ons ‘n geleentheid,” sê dr. Dan Roodt. “Die meeste buitelandse ambassades en kulturele attachés in ons land is gretig om met Suid-Afrika en selfs Afrikaners projekte en kulturele wisselwerking aan te pak, solank dit deur ‘n min of meer erkende internasionale kanaal soos PEN kan geskied.” In vele ander lande word takke van PEN deur die tuisregerings befonds en gewoonlik word die internasionale kongresse deur hooggeplaastes van die tuisregerings geopen en bygewoon. PEN is insgelyks by UNESCO, die kulturele liggaam van die Verenigde Nasies as NRO geakkrediteer.

Die geskil tussen skrywers het egter in ‘n meer algemene polemiek met politieke ondertone ontaard. Volgens Dan Roodt, wie se presidentskap van die vereniging deur Fanie Olivier, John Miles, Piet Haasbroek en Breyten Breytenbach teengestaan word, “gaan die geveg lankal nie meer oor Pretoria-PEN nie, maar om die wese van die Afrikaanse letterkunde. Dit gaan oor wie mag skryf en wie nie. En laat ons dit maar erken: die moderne Afrikaanse letterkunde het grotendeels misluk, danksy veral Brink en Breytenbach, maar ook Miles wat in hul dampkring verkeer.”

Fransi Philips, visepresident van Pretoria-PEN, beaam haar “ongemak met ‘n vorige geslag skrywers. Dis ‘n snaakse ding, hierdie moraliteit van om teen jouself te moet draai. Ja, regtig, Afrikaans het ‘n herlewing lankal nodig.”

Philips is die skryfster van “Net ‘n lewe” wat vanjaar die Lapa-romanwedstryd gewen het. Sy het voorheen by die Tsjeggiese ambassade in Pretoria gewerk en gee tans Engels in Podolks, ’n 18de-eeuse dorp buite Moskou.

“Ek het in die sewentigerjare al gevoel almal is oud en vervelig en voorspelbaar, en het ontsettende wroegings beleef oor hoe sleg ek daar ingepas het,” sê Philips oor haar mede- Afrikaanse skrywers uit dié tyd. Sy voel die pogings om Dan Roodt en die bestuur van Pretoria-PEN verdag te maak, kom op sensuur en stigmatisering neer. “Almal besef daar is ‘n groot krisis in die land, op alle gebiede, Dis waar dat  daar meer onlangs kritiek uitgespreek is deur skrywers, maar hulle reageer net op die geweld omdat dit so ooglopend is. Oor die res, Afrikaans, die verval van die opvoedingstelsel, korrupsie, ons identiteit wat afgebreek word, daaroor is hulle eenvoudig nie gepla nie. Maar as iemand soos Dan Roodt iets daaroor te sê het, is dit op een of ander manier onaanvaarbaar, omdat hy die goetspa het om oplossings te soek. Daar is ‘n ongelooflike sisteem van stigmatisering en sensurering aan die werk, oor ‘n baie lang tyd.”

Roodt voel ook sterk dat “die begrip verraad in ons letterkunde ondersoek moet word. Ek voel al geruimte tyd lus om ‘n boek daaroor te skryf. Brink, Breytenbach et al het nie eintlik versetsliteratuur geskryf nie, dit moet eerder ‘verraaiersliteratuur’ genoem word. Ek wil Jaap Steyn se roman à clef oor Breytenbach, ‘Dagboek van ‘n verraaier’, herlees. Ek kan onthou hoe Miles, Ampie Coetzee en al die ander selfverklaarde linkses destyds vir Steyn se boek gelag het, ek inkluis, tot my skande. Maar Steyn se kommer destyds oor Afrikanerverraad was byna profeties! Tans sit ons met die gevolge van verraad en al die verkeerde besluite en sienings wat in die verlede aangehang is. Maar wie probeer iets daaraan doen? Die meeste skrywers skitter in hul afwesigheid. Hulle skryf nou speur- of liefdesverhale, ontspanningslektuur. Op sigself is populêre vorme nie te versmaai nie. Maar soms is daar so ‘n polities korrekte sous daarby wat dit ook maar na derderangse propaganda laat lyk. My slagspreuk is ook: Terug na die volk! Maar kom ons voed mense op en laat hulle die wonder van kuns smaak, selfs al is dit in die vorm van ‘n roman noir, film noir of musiekfilm soos Sean Else se Platteland.”

Gustav Venter, ‘n derde lid van Pretoria-PEN se dagbestuur, beskryf homself as ‘n “veelskrywer”. Hy het al draaiboeke, jeugverhale en ‘n (ongepubliseerde) roman genaamd Skaapsklere oor ‘n charismatiese prediker geskryf, behalwe internetrubrieke en rugbyverslae op Praag wat meer aan Tom Wolfe as die gemiddelde sportverslaggewer herinner. “Eintlik is ons almal veelskrywers. Ek stem egter saam dat die ou Sestigerresep van bruin-man-slaap-by-wit-vrou uitgedien is. Vandag is die werklikheid eerder: swart man verkrag wit vrou. En hoe voel sy daaroor, sonder sensuur? Ras is die nuwe seks. Ons moet dit begin verken.”

Roodt is dit hiermee eens. “Dit is waar wat Gustav sê. Die Sestigers het ‘n resep gehad. Op ‘n manier het hulle bloot Nadine Gordimer en Alan Paton in Afrikaans gedoen. Wat weer op hul beurt Britse en Amerikaanse modelle gehad het. Maar ons het geen resep of model nie. Ons is amper soos literêre Voortrekkers, pioniers wat die onbekende, die gevaarlike, moet aandurf. Daar is ‘n storie wat by my spook, dié van ‘n Afrikaanse digteres wat deur drie swart mans in ‘n motor vekrag is. Uiteraard sal ek nie haar naam noem nie. Die punt is dat sy dit nie as verkragting ervaar het nie, want sy was liberaal en deurtrek van skuldgevoelens. Vir haar was dit meer soos die ‘gedwonge seks’ waarvan hulle in Soweto praat.”

Maar hoe verander ‘n mens ‘n hele letterkunde? Brink en Breytenbach het al dosyne boeke gepubliseer en is internasionaal gekanoniseer. “Goed en wel,” sê Roodt. “Maar ‘n groot gebou wat op sand gebou is, verkrummel op ‘n stadium en stort in duie. Net vanmôre het ek Sartre gelees oor kwade wil en onwaarheid. In soveel van die Sestigerwerke is daar kwade wil, die gevoel dat hulle dinge rek en trek om ‘n bepaalde Britse of Amerikaanse stereotipe van ons werklikheid te pas. En Afrikaans is so klein, ons letterkunde is so klein. Vier, vyf skrywers kan dit verander!”

Volgens Roodt het hy en Venter vandeesweek onder ‘n boom oorkant die Militêre museum in Johannesburg gestaan en bespreek hoeveel boeke ‘n mens in ‘n jaar kan skryf, om ‘n nuwe moderne Afrikaanse letterkunde te skep. “Gustav sê toe: ‘Barbara Cartland het 722 boeke in haar leeftyd geskryf. As jy gaan uitwerk hoeveel woorde per dag dit verteenwoordig, is dit baie. Sommige mense sê wel sy het dieselfde boek 722 keer oorgeskryf.’ En ek vertel hom van Georges Simenon se drie hoofstukke per dag, van Balzac wat voor sy skuldeisers moes bly en ‘n kolossale hoeveelheid met ‘n gansveerpen geskryf het. En werk uit dat ek so een boek per maand behoort te kan skryf, teen 3 000 woorde per dag. Skryf kan soos fietsry wees, ‘n uithouwedren. Jy kan elke dag oefen, in die oggend halfvyf opstaan, 30km gaan fietsry, dan 3 000 woorde skryf en teen elfuur is jy klaar en kan jy gewone dinge ook doen. Die 30-3-beginsel!”

Lees meer oor Pretoria-PEN op die vereniging se tuisblad.

топкарго отзывы