Menings – Bladsy 39 – praag.co.za

Mnr Titus se rassistiese onderrok hang uit

Dit was onmoontlik by die lees van mnr Titus se skrywe in Die Burger en Beeld vandag om nie die totale ignorering van die blanke ras op te merk nie, verwysende na sy bydrae by die konferensie van die RGN: “Die land waarin ons wil woon – beleid, praktyk en wetgewing oor haatmisdaad”. Hierdie artikel van Titus moet met alle erns bejeën word aangesien dit gil van die gesindheid teenoor blankes in die nuwe Suid-Afrika.

Mnr Titus praat net oor rassemisdaad t.o.v. swart lesbiese vroue en diskriminasie teen swart Afrika-migrante, en nie een woord oor die swart-op-wit moord word gerep nie. Trouens, dit is so onbelangrik dat benewens die feit dat hierdie situasie asook die bestaan van die blanke nie genoem word nie, stel hy voor dat al hierdie vergrype selfs as sekondêr beskou moet word teenoor onderwys en opvoeding.

Ons blanke Afrikanervolk wat hierdie land uit die rou aarde opgebou het, het geen bestaansreg meer nie, wil dit nou voorkom. Buitelanders vanuit ander Afrikalande het tans in die gedagtes van die nuwe Suid-Afrikaners alleenreg. Dit laat ons as Afrikanervolk met geen ander opsie as om weer van vooraf te begin veg vir ons volk se voortbestaan nie.

Daarom is die vergadering op die 3de September in Centurion so belangrik ons het net nie meer tyd oor om apaties op die kantlyn te sit en kyk nie.

topcargo развод

Tutu se aflaat vir wittes

Desmond Tutu, gesteun deur politiek-korrektes, wil nou die welvaart van wittes verdun deur hulle op ‘n rassegrondslag ekstra te belas. Daar word voorgestel dat teen wit presteerders gediskrimineer word deur hulle materieel af te skaal, selfs tot op die vlak van nie-presterende nie-wittes. Pleks van welvaart breed te versprei, kan die uiteindelike resultaat die herverdeling van armoede wees.

Wat my in die huidige stadium van die debat hinder, is dat daar nog nie die moeite gedoen is om deeglik na te gaan uit watter oord die voorstel kom nie. Die aangewese plek om te begin, is om die omvattendste (en skynbaar grootliks betroubare) inligtingsbron te raadpleeg, naamlik John Allen se boek, Rabble-rouser for peace: the authorized biography of Desmond Tutu (London: Rider, 2006, 483p).

Van jongs af was Tutu ‘n betreklik bevoordeelde. Hy was die enigste kind in sy woonbuurt wat ‘n fiets gehad het (p 23) en as jongmens het hy ‘n pak klere en ‘n das gedra (p 50). Hy het studeer om onderwyser te word, maar wou nie geskiedenis en Engels (wat sy geliefkoosde vakke was en waarin hy onderwys gegee het) as hoofvakke aanbied nie omdat hulle te veel leeswerk vereis het (p 50). Hy het in politiek belanggestel en glad nie in teologie nie, maar hy het besef dat hy teologie as ‘n voertuig vir sy politiek kon gebruik (p 53).

Wittes soos Harry Oppenheimer (p 62) en John Rockefeller (p 81) het hom finansieel ondersteun. “Tutu had … little hesitation … in asking people for money … Leah [sy vrou] often joked that he was a professional beggar” (p 241). Hy wou in Engeland teologie studeer en het vir paspoortdoeleindes skaamteloos gelieg dat daar nie sodanige onderrig plaaslik vir swartes aangebied word nie en dat sy vrou ‘n opgeleide verpleegster is wat oorsee kon werk terwyl hy studeer (p 80). In Engeland het die Tutus (man, vrou en mettertyd vier kinders) huurvrye, gemeubileerde huisvesting gekry (p 84). Die kinders het ‘n kleuterskool bygewoon (p 84, 94) en daar was vir die gesin tyd en geld om te reis en vakansie te hou (p 88, 89, 93, 98).

Na voltooiing van ‘n graad in die teologie het Tutu ‘n pos in ‘n gemeente gekry. Van hom is werk op Sondag en op twee weeksdae verwag. Naas gemeubileerde huisvesting en vergoeding het hy ook ‘n bromponie ontvang(p 93-94). Ná jare in die buiteland was die hoogste kwalifikasie wat hy verwerf het ‘n eenjarige magistergraad (p 92). Daarvoor is nie ‘n volwaardige verhandeling vereis nie, maar ‘n essay van 10 000 woorde (sowat 50 bladsye). Sy onderwerp was Islam, al was sy kennis van Arabies baie beperk (p 95, 145).

Terug in Suid-Afrika het hy teologie doseer; veral die Ou Testament (p 104, 116), al het sy kennis van Hebreeus veel te wense oorgelaat (p 92-93). Voor en tydens sy studie in Engeland en daarna was hy geneig om bo sy inkomste en weelderig te leef (p 62, 63, 82, 90-91). Wanneer hy daarna plaaslik (en ook in Lesotho) ‘n kerklike pos gekry het, het hy vereis dat die woonplek volgens sy voorskrifte verbeter word (p 146, 160, 269). Op Fort Hare is ‘n huis spesiaal vir die Tutus gebou (p 104). Tydens die rukkie wat hy in Lesotho was, is ‘n viertrekvoertuig vir hom aangekoop (p 235). In Johannesburg het hy die gebruik van die amptelike biskopswoning gehad, asook ‘n huis in Orlando-Wes (p 222), wat hy danksy ‘n twyfelagtige kerklike lening ter waarde van R14 000 gekoop het (p 169, 194).

Tutu wou nie sy kinders aan Bantoe-onderwys blootstel nie. Hulle het skole en universiteite in buurlande (Swaziland, Botswana) en in Engeland en Amerika bygewoon (p 105, 146, 170, 222, 232, 272). Tutu vlieg graag eersteklas (p 232) en het die Atlantiese Oseaan in die peperduur Concorde oorgesteek (p 212). Hy was die voorsitter van die Waarheids- en versoeningskommissie (WVK). Daar is geen onkoste ontsien nie. Meer as 300 persone is in diens geneem (p 346). Die buitensporige vergoeding wat hom as voorsitter toegeval het, het hom in staat gestel om sedertdien blykbaar sonder verdere persoonlike finansiële probleme sy weelderige lewenstyl vol te hou. Hy het ‘n huis in Milnerton gekoop en dié in Orlando-Wes verbeter (p 371). Vandat hy as jeugdige vir studie na Engeland vertrek het, kan hy ongetwyfeld as ‘n bevoordeelde beskou word, danksy die rojale finansiële ondersteuning van hoofsaaklik wittes. Maar Tutu “railed against those who lived in privilege” (p 135).

Die populêre beeld wat van Tutu geskep word, is dié van ‘n vredemaker of versoener. Tydens die sogenaamde bevrydingstryd het hy beweer dat hy teen geweld gekant is, maar in werklikheid het hy geweld aangestook en nie veroordeel nie. “When people pick up arms … I would not condemn them” (p 212). “Do not abandon us even when, perhaps particularly when, [the] struggle for various reasons becomes violent” (p 174). “Unlike Mahatma Gandhi and Martin Luther King, Jr, he did not on principle reject the use of force under all circumstances” (p 184).

Nêrens word melding gemaak van ‘n enkele siel wat hy religieus bekeer het nie. Sy bevrydingsteologie word gemotiveer deur politiek. Tutu het bv aangekondig “his primary objective as archbishop, overriding all others, was the fight against apartheid … liberation would be the major priority on the church agenda” (p 281). Ten spyte van besware het hy as voorsitter van die WVK daarop aangedring om sy kerklike purper rok en ‘n kruis om sy nek te dra (p 351). Hoewel hy donkiejare gelede en daarby net enkele jare ‘n aartsbiskop was, wil hy steeds so genoem en aangespreek word. Ongelukkig het mense in sowel die ou as die nuwe Suid-Afrika en wêreldwyd hulle deur die orator Tutu laat mislei; onder andere weens hulle religieuse geloof. Tutu gee voor en wil die indruk wek dat hy die buikspreker van God is.

Plaaslik was Tutu se hoofbydrae tot die sogenaamde bevrydingstryd die aanstoking van onrus, insluitende geweld. In die buiteland was sy hoofoogmerk om sanksies teen die sogenaamde apartheidsregime ingestel te kry. As staatshoofde soos Ronald Reagan, Margaret Thatcher en Helmut Kohl nie dadelik gedoen het wat hy wou hê nie, het hy hulle rassiste genoem en hulle en die Weste tot die hel verdoem (p 255, 257, 261, 265). Helen Suzman en Alan Paton het sterk met die sanksiedrywer Tutu verskil (p 203). Paton: “I do not understand how your Christian conscience allows you to advocate disinvestment” (p 214). Tutu het egter nie omgegee hoeveel skade hy Suid-Afrika aandoen nie. Hy is die land sekerlik meer skadevergoeding verskuldig as enige witte wat by apartheid gebaat het.

In die Rooms-Katolieke Kerk het aflaat ‘n groot rol gespeel. Teen betaling kon ‘n lid kwytskelding van straf, dus vergewing van sondes, kry. Selfs al sou wittes buitensporige bedrae aan sogenaamde regstellende belasting betaal, sal dit myns insiens nooit as genoeg aanvaar word nie en sal daar steeds met die veldtog teen wittes voortgegaan word. Daarteenoor pleit Tutu dat al die buitelandse skuld van Afrika-lande afgeskryf moet word (p 377).

As daar wittes is wat in so ‘n mate skuldig voel dat hulle nog meer as tans belas wil word, behoort hulle dit op ‘n vrywillige grondslag te doen. Daar is wittes vir wie dit prestigewaarde het om hulle bevoordeling te bely en om verskoning te vra. Maar Tutu weier om sy veel groter skuld te bely en verskoning te vra. Volgens hom was sy gedrag die voorbeeldige vervulling van sy profetiese roeping (p 180). Afhangende van die geleentheid, skuil hy alternatiewelik agter religie of politiek. In werklikheid is daar by hom geen onderskeid nie. Dit gaan om net een ding en dit is politiek.

Alles in ag genome kan Tutu se jongste oproep neerkom op haat vir wittes: “It will be extremely difficult to love the white man” (p 101). Hy is blykbaar besig met ‘n voortsetting van sy geesgenoot Trevor Huddleston se “virtues of hatred” (p 331). Jare gelede al is beweer dat Tutu “soundness of judgement” kortkom (p 73). Wat ek hom nie kan vergewe nie is die subtiele of slinkse manier waarop hy wenke vir misdadige optrede teen wittes aan sy mede-vryheidstryders gegee het: Tutu “raised the prospect of attacks on white South African schoolchildren and of black servants poisoning their employers’ morning coffee” (p 263). Myns insiens is dit Tutu wat ‘n selektiewe gewete of geheue het, maar hy beweer dat wittes teen sy voorgestelde regstellende belasting gekant is omdat hulle skuldige gewetes het (Die Burger, 25 deser, p 4).

Die enigste uitweg

In ‘n meningspeiling op timeslive.co.za dink byna 70% van die stemmers dat pres. Jacob Zuma se posisie in gevaar gestel word deur die opkoms van die Jeugliga.

Vir Praaglesers is dit natuurlik ou nuus dat die gewelddadige oproepe van die ANC-jeugligapresident Julius Malema aan sy ondersteuners verreikende gevolge vir Suid-Afrika gaan inhou.

Die gedurige gepaai van Naspers se meningsvormers en hulle naïewe geloof dat Malema se aandrange deur “wigte en teenwigte” gestuit gaan word, is weer eens deur die peiling weerlê. Die wonder van demokrasie gaan binnekort by ons liberale sprokieskrywers kom spook.

Vandaar die noodsaak om behoorlike beplanning vir Afrikaners se toekoms van stapel te stuur. Saterdag, 3 September, se vergadering oor Afrikaneroutonomie by die Centurion-raadsaal is daarom beslis die moeite werd om by te woon.

Die skrif is aan die muur, ook vir die goedgelowiges onder ons.

Die uitvoerende hoof van Johannesburg se Kamer van Koophandel en Nywerheid, Keith Brebnor, sê Dinsdag se finansiële verliese vir Johannesburg word tussen R30 miljoen en R50 miljoen beraam, maar het gewaarsku dat die ware monetêre verlies minimaal is in vergelyking met die werklike skade, beeldskade, wat die land opgedoen het.

Hy het gesê dat Dinsdag se chaos by ‘n lang lys van ontwrigtings gevoeg kan word “wat die persepsie versterk dat die land meer onstabiel as ‘n handelsvennoot raak. Dit hoef nie waar te wees nie, maar persepsies is die werklikheid,” sê Brebnor.

“Al die goeie dinge [persepsies] wat ons opgebou het rondom die Wêreldbeker-sokkertoernooi, het ons verloor.”

African Rainbow Minerals se uitvoerende voorsitter, Patrice Motsepe, het ook die nasionaliseringsdebat gekritiseer.

Dawie Roodt van die Efficient-groep sê: “Ons moet onthou internasionale beleggers skuld ons niks. Hulle sal belê in ‘n land met ‘n stabiele politieke situasie en dit is nie wat ons nou sien nie,” sê Roodt.

Hy het gesê dis ‘n duidelike boodskap dat die kabinet en die president nie beheer oor die situasie het nie. Bewyse hiervoor, sê Roodt, is hoe Dinsdag se chaos internasionale hoofopskrifte gemaak het.

Die Financial Times het gesê Malema se plan om minstens 60% van die land se myne oor te neem, is ‘n risikoskuif wat die regering bankrot kan laat en die land se appèl as ‘n beleggingsbestemming kan vernietig.

The New York Times stel die probleem nog helderder: “Terwyl hy [Malema] sy steun bewys het, het hy uiteindelik potensiële buitelandse beleggers vervreem asook lede van die land se groot wit minderheid.”

Laasgenoemde slaan die spyker op die kop. Die wit Afrikanerminderheid, die grootste minderheid, is egter nie alleen vervreem deur Dinsdag se chaos of onlangse oproepe van “Kill the Boer” nie, maar ook deur taaldiskriminasie, regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging, ongebreidelde swart rassisme en konstante verguising deur wit sowel as swart tenderpreneurs, plaasmoorde en owerhede wat in weerwil van hierdie felle aanslag, steeds afsydig staan.

Vir groot getalle Afrikaners wat lankal ekonomies na die bestaansvlak en plakkerskampe gerangeer is, asook vir diegene onder ons wat hul erfenis en nalatenskap koester, is beleggersvertroue nie vreeslik hoog op die agenda nie.

Die ideaal van onafhanklikheid en selfbeskikking is wel, want dit is die enigste uitweg uit die toekoms wat Julius Malema voorhou.

Данильченео

Afrikaans is vir die krokodille gevoer

Vandag, 136 jaar gelede, is die Genootskap van Regte Afrikaners (GRA) gestig. Nie net word 14 Augustus 1875 as die “geboortedatum” van Afrikaans, of ten minste die gestandaardiseerde weergawe daarvan, beskou nie, maar dit het ook beslag gegee aan die Afrikaneridentiteit.

Net soos destyds, is daar vandag ook drie soorte Afrikaners: dié met Engelse harte, dié met emgrasieharte en dié met Afrikaanse harte. Standaardafrikaans, dít wat deur ons voorouers met soveel sorg en toewyding geskep is, word vandag met minagting deur die openbare uitsaaier, asook sekere sangers, joernaliste en ander figure behandel.

Maar net soos Afrikaans in die twingtigste eeu stukrag aan die Afrikanerbeweging verleen het, het die taal meer onlangs die verskuilde totalitarisme van die huidige “demokratiese” bestel aan die kaak gestel. Die feit dat die huidige Suid-Afrika hoegenaamd geen poging eens aanwend om reg aan taalgelykheid te laat geskied soos dit in ander lande die geval is nie, maak juis ‘n bespotting van die gewaande “demokrasie” waarop die huidige regime en meelopers so trots is.

By denkende Afrikaners is daar lank nie meer twyfel dat Afrikaans en die Afrikaanse kultuur net tot sy reg sal kom binne ‘n eie volkstaat of onafhanklike republiek nie. Tydens die negentiende eeu was die Afrikaanse taalbeweging, soos die Groot Trek en Vryheidsoorloë, insgelyks ‘n uiting van die drang na vryheid, onafhanklikheid en selfbeskikking.

Ironies genoeg is die Afrikaner onlangs sy selfbeskikking en taalregte ontneem op ‘n tydstip toe soveel ander volkere ter wêreld juis hulle s’n herwin het. Die nuwe state van Oos-Europa, die Balkans, die Baltiese state, Eritrea en meer onlangs Suid-Soedan, getuig van die afgang van groot imperiale ryke en die opkoms van nasionale state oor die hele wêreld heen. Oral, behalwe in Suid-Afrika.

Die verval van die grondwetlike bepalings oor taalgelykheid asook die liggaam PANSAT wat veronderstel was om daaroor te waak, is tekenend van die mislukking van die eenheidstaat, Suid-Afrika. PANSAT het sedert sy totstandkoming in 1994 nog geen poging aangewend om grondwetlike taalregte te beskerm nie en verskeie hoofde van dié liggaam is al vir korrupsie of wanbesteding ondersoek of ontslaan. Wanneer ons van taalregte in Suid-Afrika praat, is dit min of meer op die vlak van menseregte in Idi Amin se Oeganda. Amin het sy vyande vir die krokodille gevoer en sedert 1994 is Afrikaans vir die krokodille gevoer.

Nietemin is dit belangrik dat Afrikaners soveel amptelike klagtes oor taaldiskriminasie, sowel by PANSAT as by ander liggame, selfs internasionale instansies en buitelandse ambassades, indien ten einde die konstitusionele klug van Suid-Afrikaanse “demokrasie” nog verder aan die kaak te stel.

Ons weet dat PANSAT hoegenaamd nie sal optree om Afrikaanse taalregte te herstel nie. Maar die rekord wat ons opbou oor hoe ons klagtes geïgnoreer word, sal tot ons uiteindelike vrywording bydra.

Min ander volke moes seker al 136 jaar lank vir hul taalregte stry. Die Afrikaner het egter al getoon dat hy nooit tou opgooi as dit by sy taal kom nie. Afrikaans is een van die min tale, indien nie die enigste nie, wat die volle aanslag van die Britse kolonialisme en taalverdrukking oorleef het. In die Verenigde Koninkryk self het Wallies, Iers en Skots grotendeels uitgesterf en word nie in die handel, op skool en aan die universiteite gebruik nie.

Ons moedig elke Afrikaner aan om soveel klagtes by PANSAT oor taaldiskriminasie teen Afrikaans in te dien. U kan ook u klagtes aan inlig@praag.org stuur waar ons hulle namens u sal indien. Die manier waarop ‘n politieke party soos die DA, wat onlangs in groot getalle deur Afrikaners by die stembus ondersteun is, ook Afrikaans misken deur ‘n eentalig-Engelse webwerf en mediaverklarings, verdien insgelyks ‘n klagte by PANSAT en ander instellings.

Nog ‘n manier waarop Afrikaners daagliks hul verset teen verengelsing kan toon, is deur in Afrikaans op Engelstalige webwerwe in die land kommentaar te lewer. Dít, in antwoord op die mediamaatskappye wat almal die gewoonte het om Engelstalige advertensies op Afrikaanse kykers af te dwing of sommer ellelange Engelse insetsels oor die lug uit te saai.

Die Afrikaner het rede om trots op sy geskiedenis van taalstryd te wees. Alle sprekers van Germaanse tale wêreldwyd bewonder ons daarvoor, tot in Skandinawië.

Laat ons daardie grootse tradisie met meer ywer as ooit voortsit!

Александр Фильчаков

Tutu se witskuld-oproepe

Emeritus aartsbiskop Desmond Tutu het weereens ‘n beroep gedoen dat “witmense” ‘n vrywllige welvaartbelasting op hulself plaas om nóg geld aan swartes oor te dra.

Tutu moet liewer ‘n welvaartbelasting op homself en sy Anglikaanse Kerk plaas. Dis hulle wat jare lank sanksies en geweld teen die land aangeblaas het en dus almal armer gemaak het.

Feit is dat die blankes deur die geskiedenis via die sending, die kerke, die staatsbegrotings, liefdadigheidsorganisasies, ens., reusebedrae op swart welvaart en opheffing bestee het. Onlangs is ongekende rykdom aan die elite om politieke redes op ‘n skinkbord oorhandig, rykdom waarvoor hulle nie gewerk het nie en bloot ontvang het omdat hulle swart en met politieke “konneksies” is.

Vermoedelik geskied Tutu se oproepe omdat hy kan sien die witskuld-sindroom werk nie meer so goed om ons Afrikaners te beheer nie. Ons moet eenvoudig nou vir ons eie belang begin werk en dié van ons volk wat ondergang en selfs uitwissing in die gesig staar. Die dag as ons ophou belastings aan dié korrupte regering betaal wat dit in elk geval net uitmors en onderling hul sakke daarmee vul, sal ons ‘n tree nader aan vryheid kom. Op nasionale vlak is dit moeiliker, maar op munisipale vlak doen mense dit reeds, soos op Sannieshof en elders. Kom ons stig ons eie kantons op plaaslike vlak, begin onsself regeer en administreer en beskou die ANC-bewind as ‘n onwelkome besettingsmag wat vroeër of later van ons rug sal moet afkom.

Op 3 September vind ‘n vergadering in die Ou Raadzaal op Kerkplein in Pretoria plaas waar dié gedagte en soortgelyke idees bespreek gaan word. Elke dorp en elke voorstad behoort afgevaardigdes daarheen te stuur sodat ons ons eie plaaslike regering kan begin organiseer.

сделать мед справку

Opstande of betogings?

Die rasopstand in Londen het nou versprei na ander stede, met geweld wat aangemeld is in dele van Birmingham, Liverpool en Bristol.

Groot-Brittanje, soos ander dele van die wêreld, ervaar tans onrus met wêreldwye ekonomiese onsekerheid en markonbestendigheid wat heers.

Maar die afgelope paar dae se geweld in die Verenigde Koninkryk was nie net ekonomies gedrewe nie. Dit was ‘n klassieke rasse-opstand, soos ‘n Britse skrywer dit omonwonde stel, en nie ‘n georganiseerde betoging nie.

Die vraag is nou dus of rasse-onluste gaan volg op ekonomiese onrus in lande wat hulself op ‘n koloniale verlede kan roem? Waar laat dit die VSA waar sogenaamde “flash mobs” – bendes van swart jeudiges – alreeds in stedelike gebiede teen wittes optree?

Oor die hele wêreld heen het betogers die afgelope tyd georganiseerd betoog oor verswarende ekonomiese toestande. Sedert Junie is daar protesoptogte in Brittanje waaronder drie groot onderwysersvakbonde, doeane-en immigrasie-beamptes, en lugverkeerbeheerders se ontevredenheid oor pensioeninkortings gesorg het dat sowat 750,000 mense betoog het. Dít het sonder voorval verloop.

Londen se pers het egter ook berig dat ontevredenheid onder Brittanje se arm nie-blanke stedelike gebiede al jare lank prut, in buurte soos Tottenham, waar die mees onlangse onluste begin het ná die dood van ‘n bruin rampokker.

Maar soos een man aan NBC News gesê het oor ‘n opstand twee maande gelede, “Daar was nie ‘n woord in die pers oor ons protes laasnag (Saterdag) nie.” En die opstand was beslis rasgedrewe.

In reaksie op die rassegeweld in Londen en elders, het die Britse Eerste Minister, David Cameron, gesê wet en orde sal heers en hy het die aantal polisiebeamptes drasties vermeerder.

Sowat 250,000 mense het die strate van Tel Aviv, Israel, Saterdag ingevaar oor die stygende lewenskoste. Betogings het eintlik verlede maand begin toe ‘n paar mense tente in ‘n duur deel van Tel Aviv staangemaak het om teen stygende eiendomspryse protes aan te teken.

Netanyahu het aangekondig dat ‘n reeks hervormings sal volg oor grond vir konstruksie en belastingtoegewings. Maar die aankondigings het net groter woede in die strate veroorsaak. Onder die oppervlak prut weerstand teen Netanyahu se konserwatiewe teenkanting teen Palestynse onafhanklikheid en groter internasionale druk wat gemoedere in Israel ook op die spits dryf.

In Spanje, Griekeland, Portugal, al drie van die Europese Unie, het betogings gevolg in reaksie op dié regerings se aankondigings dat maatskaplike programme ingekort sal word weens swak ekonomiese toestande.

Aan die einde van Junie reeds het onluste uitgebreek in Athene en in ander dele van Griekeland toe die land se parlement gestem het om staatsbesteding drasties te besnoei.

In Spanje, het duisende mense laat in Mei, teen die land se 21 persent werkloosheidskoers opgeruk.

In Portugal het stakings en protes verlede Maart gevolg in reaksie op die regering se plan om uitgawes te sny. Ten minste 200,000 mense het in Lissabon opgeruk.

Duisende werknemers het in Mei in die Fillipyne gestaak. Hulle het aangedring op beter lone in die lig van stygende inflasie en hoër oliepryse.

In China het byna 1000 bestuurders in die ooste van China verkeer ontwrig uit protes teen die stygende brandstofkoste.

Inflasie in China slaan hard, met voedselpryse wat onlangs met 12 persent toegeneem het. Baie Chinese amptenare vrees dat inflasie, tesame met die stygende prys van eiendom kan lei tot nog meer onrus.

En dit sluit nie eens die hele rits lande in die Midde-Ooste waar politieke onrus uitgebreek het en steeds heers, in nie. Onrus wat eweneens uit ekonomiese beperkinge gebore is, teister Egipte, Tunisië, Marokko, Libië, Sirië en nog ander.

In die Midde-Ooste het ekonomiese werklikhede die mededinging tussen moslemfaksies verskerp, en veral tussen pro-Amerikaanse en anti-Amerikaanse, lees anti-wit, faksies.

Dat ekonomiese faktore uiteindelik kan bydra tot rassegeweld, lyk dus bykans onvermydelik.

Die algemene anti-blanke gevoel in die wêreld het met die anti-apartheidsbeweging begin en daarna na die Moslemwêreld oorgespoel in hul veldtog teen Israel. In Westerse hoofstede soos Parys of tans Londen, word geboue geplunder en afgebrand as “simbole van ‘n vyandelike beskawing”. Dis nie die geboue of die blanke beskawing wat ‘n probleem is nie, dis die rassebewussyn van die onlusmakers. Maar hoeveel Westerse ontleders of politici is vandag bereid om dit te erken?

для печи

Moeletsi Mbeki raak al hoe meer verstrengel in teenstrydighede

Moeletsi Mbeki plaas die blaam vir die ellende in Afrika op die Afrika-elites. ‘n Rewolusie in Suid-Afrika is vir hom net ‘n kwessie van tyd, sê hy in ‘n onderhoud met die Duitse koerant Die Welt. Die onderhoud is egter ‘n toonbeeld van Mbeki se onvermoë om sin te maak van die rewolusie wat hy voorspel.

Mbeki het Duitsland besoek vir die bekendstelling van die Duitse vertaling van sy boek Advocates for Change op uitnodiging van die Hanns Seidl-stigting.

Die meeste swartes, meen Mbeki, is gretig om die oorsaak van hul probleme in kolonialisme te soek. Dit is dus baie belangrik om duidelik te maak aan swartes dat die koloniale verlede verby is, volgens hom. Dat dit heeltemal te laat is, en dat hyself so hard soos sy broer, Malema se gunsteling, meewerk daaraan, noem die swart outeur nie.

Terwyl hy die ANC daarvan beskuldig dat die party geen bestuursvermoëns het nie, skryf hy dit toe daaraan dat mense hoë posisies in die staatsdiens het omdat hulle vriende van pres. Jacob Zuma is, en nie weens hul vakkennis nie.

Tydens Thabo Mbeki se bewind was dit presies dieselfde en dié het selfs so ver gegaan as om wittes as “setlaars wat nog nie vertrek het nie” te beskryf. Oor sulke teregwysings teen die “wit setlaars”, ‘n ander woord vir kolonialiste, rep die Duitsers se swart liefling geen woord nie.

“In Noord-Afrika het geen politikus Moebarak [in Egipte] van sy troon durf stoot nie. Dit was die burgers. In Suid-Afrika kan dié wil tot verandering reeds gesien word. Die mense kom in opstand teen korrupsie en gebrekkige regeringsprestasies,” sê hy.

Dit is natuurlik nie soseer ‘n ontevredenheid oor sogenaamde swak dienslewering, as wat dit ‘n suiwer anti-wit sentiment is nie. In Brittanje, waar swartes gerieflik van staatsuitkering leef, vertoon die jongste onluste dieselfde anti-blanke onderbou. Maar Moeletsi gaan klaarblyklik aanhou om DA-clichés te herhaal om nie sy wit gashere aanstoot te gee en sy geldkraan toe te stop nie.

Mbeki se onderhoud is kennelik daarop gemik om die Duitse leser op die ergste voor te berei, al is dit met die bedelbak en heuningkwas van “industriële investering” wat nog kortkom in Afrika net soos in Suid-Korea.

Swart politieke elites het genoeg tyd gehad om die situasie te verander, maar verkies om hul gebrek aan dienslewering eerder aan kolonialisme en blankes toe te skryf, sê hy. Mbeki sê voorts swart elites “vrees” opvoeding en onderwys omdat hulle hul onderdane dom wil hou.

Laasgenoemde stelling het natuurlik niks met die werklikheid in Suid-Afrika te make nie. Die ANC-regering spandeer reusagtige somme geld op onderwys, meer per kind as in die ontwikkelde wêreld.

Die vorige president se broer sê Suid-Afrika se samelewing is multi-etnies en daarom “moet die wanbalanse van die verlede aangespreek word”. En dan tokkel hy weer die snaar van “beter vaardighede, werksetiek en produktiwiteit” wat Suid-Afrika kortkom. Musiek vir Duitse ore, met geen basis in die werklikheid nie omdat daar geen politieke wil daartoe bestaan nie.

Die vermaarde swart “kapitalis” se deurmekaardiskoers bereik ‘n hoogtepunt wanneer hy Die Welt daarvan verseker dat politiek ‘n “werk met min aansien” is. Volgens hom stel ‘n jong gegradueerde met ‘n besigheidsgraad nie in die politiek in Suid-Afrika belang nie, omdat “hy bevele van onopgevoede politieke leiers soos die hoof van die ANC-Jeugliga, Julius Malema” moet uitvoer.

Volgens meningspeilings is Mbeki se stelling egter louter snert, aangesien swartes politiek as die mees winsgewende loopbaan-opsie beskou.

Op ‘n vraag hoe invloedryk populiste soos Malema in die ANC is, sê Mbeki dit is baie onwaarskynlik dat die ANC oor tien jaar nog die regering van Suid-Afrika sal wees vanweë interne struwelinge en hy sien voorts hoop in ‘n sterk tweede party in die land.

Dat sy wensdenkery hom by Duitse lesers oor die korttermyn gewild kan maak, is seker. Om enige waarde aan Moeletsi Mbeki se “insigte” te heg, sal naïef, indien nie dom nie, wees.

Шезлонги

Mnr Hoskin ontevrede oor wit rugby

Die onlangse uitsprake deur die rugbybaas Oregan Hoskin, waarin hy die rugby-unies aanspreek oor die leliewit Currybekerspelers tesame met al die diskriminerende wette van die regering en nog meer, die ongebakerde volksmoord deur die swartes op die Boereafrikaners, grondroof wat op die regering se horison gluur, laat ‘n mens weereens opnuut besef besef dat die Boereafrikaner geen ander keuse meer gelaat word, as om sy eie potjie te gaan krap nie.

Die mense van kleur het n probleem met die blanke se velkleur en dit gaan nie verander nie, eerder net eskaleer soos ‘n mens dit toenemend ervaar.

Met ons welvaartskepping en kundigheid hou ons hierdie brutale diskriminerende regering in die posisie om die Boereafrikaner al hoe meer te onderdruk en ons bestaan te tot dié van ‘n slaaf te verlaag.

Hierdie situasie kom daarop neer dat daar sonder meer deur die Boereafrikaner ‘n besluit geneem moet word oor sy voortbestaan en die opoffering wat dit van ons gaan verg.

Ons bloed is duur – hoe duur beskou u dit?

Ons kinders se toekoms is kosbaar – hoe kosbaar beskou u dit?

Ons volk se toekoms is op die spel – hoeveel waarde plaas u daarop?

Wat gaan ons daaromtrent doen en wanneer?

яхта море

Obama loop katvoet om Merkel

Dit is selde ‘n goeie teken as ‘n verhouding skielik diep uit die verlede moet put om die skyn van ‘n oortuigende harmonie te demonstreer. Dié week het Obama se vriendelike gebare teenoor Angela Merkel, eerder die spanning tussen Duitsland en die VSA beklemtoon as die vriendskaplikheid.

Oor gedeelde belange tussen Wes-Europa en die VSA wat gedurende die Koue Oorlog ‘n gegewe was, hang deesdae ‘n vraagteken, veral ná Merkel se besluit om buite stemming te bly oor NAVO se bomaanvalle in Libië. Dié stap het konsternasie in die Amerikaanse State Department veroorsaak.

Maar nie net Libië blyk ‘n probleem te wees nie. Met die Griekse krisis, waar skuldherskedulering met die betrokkenheid van privaatskuldeisers dreig om beleggingsbanke in die VSA te knou, loop die Amerikaners katvoet. Vandaar dan die lofsange aan die Duitse kanselier en die oormatige Amerikaanse gasvryheid hierdie week.

Die VSA wil kennelik hê Duitsland moet verantwoordelikheid neem as die finansierder van heropbou in die Arabiese wêreld, as ‘n anker van stabiliteit in die euroturbulensie en as ‘n politieke spelbreker namens die VSA in die Midde-Ooste.

In die Verenigde State en in die buiteland, het bekommernisse egter Woensdag van die skuldplafonkwessie na die algehele gesondheid van die wêreld se grootste ekonomie en die moontlikheid van ‘n resessie, verskuif.

Die Wetsontwerp wat Obama Dinsdag onderteken het, stel ‘n kommissie van ses Demokrate en ses Republikeine aan om verder te werk aan die vermindering van die land se tekort. Die kommissie is belas met die opstel van ‘n plan wat teen die einde van November in plek moet wees.

Beleggers se senuwees is dun alhoewel Moody’s Dinsdag aangekondig het dat die VSA sy top AAA-kredietgradering sal hou, maar met ‘n “negatiewe” uitkyk, wat beteken dat hulle afgegradeer kan word in die toekoms. Die VSA het sedert sy stigting in 1917 nog deurentyd ‘n top-gradering behaal by die agentskap.

Die Duitse pers het gereageer met spotprente van aasvoëls. In een so ‘n spotprent word Mount Rushmore se vier presidente met vier aasvoëlkoppe vervang, en in ‘n spotprent in die Financial Times Deutschland Woensdag belowe nog ‘n aasvoël dat hy sal terugkeer na Capitol Hill vanwaar hy verder sal aas.

Die Duitsers is van mening dat die skuldkrisis in die VSA ‘n politieke, nie ‘n finansiële debakel is nie. Soos die Tageszeitung dit stel is “alle staatsinsolvensies nie dieselfde nie”. Griekeland, byvoorbeeld, is werklik bankrot, terwyl die VSA nog steeds ‘n baie solvente land is, maar nie kans sien om belastings te verhoog nie vanweë ‘n sekere ideologiese bril waarmee hulle die kwessie benader.

play casino online no deposit Александр Фильчаков

Wat sit agter Naspers se spel?

Geagte dr. Scholtz,

Wat weet u van die APK behalwe dat hulle nie bereid was om deur die nuwe SA geassimileer te word nie?

Dat daar “regses” in die APK is, is ‘n feit maar kop vir kop is daar seker tien maal soveel regses in die NGK wat steeds meer as 900 000 lidmate tel. Van die APK-lidmate skep soms ook verleenthede maar om hul lidmaatskap van die APK te gebruik en juis dit (veral so “onskuldig” en subtiel) as ‘n meewerkende rede vir hulle optrede aan te bied, is nogal skokkend.

Ek weet dat u broer ‘n NGK predikant was en u is seker ook nog ‘n “gaatjie ponner”, die historiese NGK bynaam, net soos doppers en stoepsitters vir die GKSA en die NHK gebruik word.

As die APK “regs” is, is die NGK natuurlik “links”, ‘n skeldnaam wat Naspers natuurlik nooit enige NG-lidmaat sal toevoeg nie, want hulle pas tans goed in die prentjie van hoe Naspers besig is om ‘n nuwe geslag Afrikaners te kloon.

Het u al die APK se Skriflig op Kerk en Volk gelees? Waarskynlik nie. Dit is net ‘n deegliker beredeneerde standpunt as wat die NGK 330 jaar lank gehuldig het en waarskynlik nog steeds heimlik deur die meeste van hulle lidmate onderskryf word.

Die NG Kerkleiding is natuurlik nie meer gereformeerd nie en ‘n aardse multi-kulti-geloofsgemeenskap is volgens hulle ‘n sine qua non waarsonder ‘n Bybelse geloof onmoontlik is. “For the sake of the Gospel you will have to lose your culture and your language”, soos ‘n gereformeerde Britse Amerikaner nou die dag na ‘n lesing aan my gesê het.

In die Afrikanervolk loop ‘n goue lyn deur sy kerkgeskiedenis en vandag is dit meer as ooit sigbaar. Na die landing van Jan van Riebeek het die Hervormde Kerk van Nederland tot 1842 bekend gestaan as die Kaapse kerk. Toe verander die Nederlandse Hervormde Kerk in Nederland sy naam na die Nederlandse Gereformeerde Kerk. Die Kaapse Kerk doen toe presies dieselfde hier. Na ‘n verdere 10 jaar het die Nederlanders egter hul naam terug verander maar die NGK naam het hier behoue gebly. Hierdie kerk se predikante se salarisse is vir dekades deur die staat betaal. Dit was inderdaad ‘n staatskerk waarop die staat ook sitting gehad het tydens sy sinodes. Die gewraakte sinodebesluit om die Voortrekkers te verdoem in 18 37 bevestig net weer dié kerk se staatsheid.

Toe die NHK in 1852 in Transvaal gestig is omdat hulle nie ‘n predikant wou beroep uit dié kerk wat hulle in die steek gelaat het, het nog ‘n ander kerk tot stand gekom en het die NGK die bestaande kerkgeskiedenis geërf. Die NH Kerk het hulle spesifiek ‘n volkskerk genoem om hulle van die staatsgesindheid van die NGK te onderskei. Later het die staatskerk verander in ‘n staatsgesinde kerk (NGK) en die NHK na ‘n volksgesinde kerk (NHK)

Die NGK was sedertdien bykans altyd staatsgesind, m.a.w. regeringsgesind. Tydens die NP jare toe die regering volksgesind was met oa Hertzog, dr. Malan en Verwoerd het dit skynbaar gelyk of die NGK volksgesind was, in werklikheid het hulle maar net weer by die staat gestaan wat toevallig volksgesind was!

Die APK het gekies vir ‘n volkseie kerk en ortodokse gereformeerdheid. Hulle het ook nie die vrou in die amp nie, kinders moet eers katkiseer voor hulle nagmaal gebruik, hulle dink die beoefening van homoseksualiteit is verkeerd volgens die Bybel en gebruik die Dordtse Kerkorde. Hulle dink ook nie Christene moet sienderoë toelaat dat ‘n klein volkie deur miljoene ander geassimileer word en verdwyn nie, selfs ook nie in sy eie gemeentes en samelewing nie. Hulle sal ook sendingwerk doen as die mense aanvaar dat dit net oor die verkondiging van die evangelie gaan.

Die ander Afrikaanse kerke en Naspers hou nie van hulle nie en indien iemand uit hierdie kerkie oortree sal hulle via die vermeende oortreders die kerk in die naam van “geregtigheid” en “ware” geloof swartsmeer en verketter. Dit is presies wat julle gedoen het. U en Naspers weet immers watter magtige instrumente julle in die land van die blindes is!

pro100casino

Foeitog, arme Ferial

Ferial Haffajee, redaktrise van die City Press, voel gekrenk, seergemaak en gekwes. ‘n Rubriekskrywer wat me Haffajee voorheen bewonder het, het haar in ‘n Sowetan as ‘n agent van blanke kapitaal bestempel en geskimp-skimp dat sy Mama Winnie se buiteband-terapie moet ontvang. Vreemd, terloops, hoe die gewraakte rubriek eers gepubliseer is, maar die skrywer eers afgedank is nádat die bruin goed die waaier getref het. Het die Sowetan se redaksie dan nie die rubriek vóór sy publikasie gelees nie? Hoe dit ook al sy, die “arme” me Haffajee voel tans bleek, bewerig en huilerig.

Jammer, Ferial, maar my hartjie bloei nou nie juis te veel vir jou nie. Was dit nie jy wat tog so hard probeer het om jou anti-blanke “Struggle credentials” met hierdie rubriek van jou te poets nie?

Wys jou net. Niemand hou van ‘n gekruipery nie. Ook nie eens diegene by wie jy kruip nie. Die slag as dinge in Afrika hande wil uitruk, is en bly jou etnisiteit en ligter velkleur jou uniform, maak nie saak hoeveel gate jy probeer soen het nie. Vra gerus vir die Indiërs wat deur Idi Amin verjaag is.

Redes vir Afrikaner-ellende

In Rapport woed die debat rondom die Abel-Malan-Anton-van-Niekerk-debakel voort. Maar die werklikheid is veel erger as enige ideologiese verskille tussen Afrikaners.

Die volksmoord op Afrikaners is sowat drie weke gelede opgegradeer na vlak 6 uit ‘n statistiese maksimum van agt.

Daar word teen die Afrikaner deur die swart regering by alle werksgeleenthede en poste gediskrimineer.

Ons kinders se vermoë bly onontwikkeld as gevolg van die agteruitgang in opvoedkundige standaarde aan skole en universiteite.

Ons Afrikaners woon in staalhokke terwille van veiligheid en selfs dan is dit nie altyd genoeg om ons veilig te hou teen die swart moordenaars nie.

Niemand kan dit in veiligheid waag om meer ‘n brood te gaan koop in die aand vir more se toebroodjies nie.

Ons kan nie meer ‘n vleisie braai saam met ons vriende by ons huis sonder om vermoor te word nie.

Ons kan nie petrol in ons voertuie gooi of by ‘n verkeerslig stop of na enige plek te ry sonder om bang te wees ons gaan gekaap en/of vermoor word nie.

Ons kinders se fietse hang teen die muur in ons motorhuise want fietsry het weens onveiligheid uitgedien geraak.

Die regeringstrukture verkeer in totale verval – paaie onbegaanbaar, hospitale vuil en gevaarlik, munisipaliteite se drinkwater onhigiënies en riool wat in die strate vloei, vernielde geboue met vuil strate, sypaadjies en parke, onopgeleide polisie vir wie ons meer bang is as vir die duiwel self. Ook polisie wat blankes soms sonder enige rede arresteer en dan toelaat dat hulle in aanhouding deur swartes verkrag word voor hulle more vrygelaat word.

Sommiges is gekondisioneer om hierdie werklikheid te aanvaar. Daar is egter nog mense wat nie hulle eerstewêreldstandaard prysgegee het nie omdat hulle sterk was en nie gekapituleer het nie. Gewoonlik word hulle as “regses” uitgekryt, maar ek noem hulle die eerbares.

watch thunderstruck online топкарго кидалы

SA op pad na ‘n bloedbad en dis blankes se skuld

Sommige mense blameer die ANC vir die huidige misdaadsituasie. Ek dink hulle is verkeerd; die eintlike skuldiges is niemand anders as die meerderheid blankes wat die Nuwe Suid Afrika gepropageer het nie!

As jy ‘n driejarige kind aan die stuur van ‘n bus plaas en hy ry met die passasiers die afgrond oor, wie is te blameer, die bus, die afgrond, die kleuter of die persoon wat die kleuter agter die wiel geplaas het?

Is dit moontlik om die misdaad te stop of selfs net onder beheer te kry? Néé!

1. Karaktereienskappe

Karaktereienskappe is grootliks ‘n geneties oordraagbare, onsigbare werklikheid. Om dit makliker te kan verduidelik, gebruik ek graag honde as voorbeeld. ‘n Rotweiler is swart en die algemene persepsie is dat hy kwaai is. Die agressie lê egter nie in die feit dat hy swart is nie; die swartheid van sy vel het eintlik niks daarmee te doen nie. So kry jy dan ook ‘n Labrador wat waardeer word vir sy sagte geaardheid. Hulle is gewoonlik lig van kleur of bruin. Ons kan mos nou nie sê dat swart honde kwaai is en bruin honde saggeaard nie? Doodeenvoudig omdat ons weet dat die karakter of, anders gestel, die maniere van die hond nie in sy vel setel nie. Hoekom weet ons dat ‘n Rotweiler ‘n kwaai hond is? Omdat ons gesien het dat oor jare baie Rotweilers kwaai honde is. DIt maak nie alle Rotweilers mensvreters nie, maar die algemene persepsie word gevorm deur die meerderheid Rotweilers se gedrag.

So het verskilende volke ook verskilende eienskappe, en hierdie eienskappe is nie net kleurverskil nie. As ek sou vra wat is die eienskappe van ‘n Jood? Wat sou jou antwoord wees? As ek sou vra wat die eienskap van ‘n Duitser is, wat sou jy sê? Of ‘n Italianer? En so kan ons aangaan. Die meeste volke het hul eie unieke karaktereienskappe.

1.2 Karaktereienskappe van Afrikane

Deur die loop van eeue het die Afrikane op ‘n plek gebly waar hulle basiese materiale gebruik het as beskutting en grootliks van die veld gelewe het. Hulle sal die bome in so ‘n omgewing afkap vir brandhout en die diere opeet. Weldra sou siektes uitbreek (vanweë gebrekkige sanitasie) en dan sou die stam na ‘n nuwe plek toe trek. Soos wat stamme groei, het hulle doodeenvoudig ander stamme uitgemoor en hul vroue en kinders vir hulle gevat, asook die vee, dan raak hulle ryker of groter. Daar was geen Westerse gedagte aan grense nie. Jy mag trek net waar jy wil en swakker stamme moes doodgewoon verder wegtrek van groter stamme af om nie slagoffers te word van die “groei” van die groter stam nie. Om so ‘n kleiner stam aan te val, uit te moor en te buit wat hulle kon, sou nie gesien word as krimineel nie, maar as vooruitgang.

Met die kolonisering van Afrika het die Westerling grense bepaal en hulle wette laat geld. Tegnologie soos riolering en mediese dienste het die Afrikane se getalle ontsettend laat groei. (Dink maar net daaraan dat die Indiërs en ook Chinese net so 150 jaar gelede hierheen ingevoer is omdat hier nie genoeg arbeiders beskikbaar was vir die vraag nie.)

Dit het baie probleme geskep, veral omdat die Afrikaan nie meer kon trek nie. Die beginsel van die sterkste oorleef, het nie meer gegeld nie, want die grense was bepaal.

Met die beëindiging van die kolonies het die Afrikaan ‘n sisteem oorgeneem wat hy nie binne sy karakter kan bedryf nie. Hy verstaan ook nie demokrasie nie. Oor eeue heen is daar nooit gestem nie. (DIe Westerling verstaan ook nie demokrasie heeltemal nie.) Terloops, kan iemand vir my ‘n demokrasie in Afrika wys?

Wanneer die Afrikaan onder druk is, skop die karakter in en dit lei tot geweld, burgeroorloë, ens. Hier is dit ook nie anders nie. Jy kan ‘n ou polisieman vra: Baie Afrikane word in hegtenis geneem vir diefstal of iets dergliks en hy weet nie hoekom hy hierdie daad gepleeg het nie. Dit is nie dat hy eers besluit het of ‘n redenasie gevoer het nie, dit gebeur outomaties. Gaan kyk maar in elke land waar daar Afrikane en Westeringe saam is. Die tronke sal vir jou uitwys dat dit beslis nie in balans met die bevolkingsamestelling is nie. In die VSA is 50% van alle gevangenes swart, terwyl die Afro-Amerikaners as groep maar 12% van die bevolking uitmaak.

Soos wat die druk groter word, gaan die diefstal, moord, ens. vermeerder. In die afwesigheid van Westerse regstelsels sal dit vererger totdat daar niks oor is nie en dan begin ‘n oorlog tussen hulle om te bepaal wie die sterkste is.

Dit is dus nie dat hy steel omdat hy swart is nie. Dit is bloot ‘n karaktereienskap waaroor niemand beheer het nie, want dit is geneties.

2. Straf vir misdaad

Westerse beskawings pas gevangenskap as straf al duisende jare toe. Afrikane ken nie dié stelsel nie. In hulle bestaan van duisende jare het hulle leiers doodeenvoudig iemand vir ‘n oortreding van kant gemaak. Baie stamme het gevorderde stelsels gehad. Al die oortredings regverdig die doodstraf! Die metodes wissel: ‘n vrou wat ontrou was, sou in ‘n paal gedruk word en die paal geplant word; ‘n verraaier sou vet gesmeer gewees het en by ‘n miernes geplaas word vir ‘n stadige marteldood, ens.

Tans het ons die probleem dat ‘n misdadiger se bestaan in baie gevalle beter is binne die gevangenis as daarbuite. Dit bring mee dat hy geen straf ontvang nie en boonop ‘n beter ete as wat hy self sou kon verdien.

Hoe kan jy ooit misdaad beveg as jy die misdadigers beloon?

3. Hoekom beskuldig ek die blanke kiesers?

Voor die ’94-fiasko het ons tuislande getoets. Die RSA-regering het miljoene bly bydra en alles het weens korupsie en wanbestuur in duie gestort. Dit was ook nie anders in enige ander land in Afrika nie. Die ’92-referendumstemmers het dus etlike vorbeelde gehad wat dit bewys het. Steeds het hulle alle kennis verwerp! Kennis kom uit ondervinding, jou eie of iemand anders s’n. Die ja-stemmers het bloot teen die velkleur vasgekyk en verklaar dat alle mense eenders is.

Daar is geen keer nie: SA is op pad na ‘n bloedbad en die blanke op pad na uitwissing. Indien dieselfde tendense voortgaan as die afgelope 17 jaar sal dit ons slegs 42 jaar neem om nie meer te bestaan nie!

комплектующие к топкарго отзывы

Immigrantestroom die probleem, nie regses nie

Die gebeure in Noorweë, waar Anders Behring Breivik die dood van 76 mense veroorsaak het, eers deur ‘n bom te plant by regeringskantore in Oslo en later deur ‘n skietery op ‘n eiland buite Oslo, behoort weer die wêreld se aandag op immigrasie te vestig.

By die sien van beeldmateriaal oor die ontploffing by die regeringskantore in Oslo, het dit herinneringe van soortgelyke tonele opgeroep van die Kerkstraatbom wat op 20 Mei 1983 in Pretoria ontplof het en waartydens negentien mense dood en 219 beseer is. Daardie bom was deur die ANC geplaas. Nou word Breivik as ‘n regse ekstremis gebrandmerk en natuurlik gebruik die ANC staatshoof Jacob Zuma dit ook om weer te wys op ‘n vermeende regse gevaar. Vergete is skielik die soortgelyke gruweldade wat hulle self as terroriste gepleeg het.

Breivik word in Noorweë verbind aan ‘n politieke party wat as liberaal-nasionaal beskou word. Dit is nie regs nie en ook nie ekstreem nie. Self het Breivik ‘n soort beleidsverklaring van sowat duisend vyfhonderd bladsye op die internet geplaas. Daarin het hy baie gebruik gemaak van standpunte wat regse groepe vanoor die wêreld op die internet geplaas het. Daar is ook ‘n stuk in van ‘n Suid-Afrikaanse groep wat praat oor die onderdrukking van die blankes deur die Marxistiese ANC-bewind.

Duidelik is Breivik dus iemand wat ook oorlog teen die Marxisme en kommunisme voer, bo en behalwe die feit dat hy ook die gevaar van Moslem-instroming en Islam-oorname ingesien het. Of die metode wat hy gevolg het om sy saak kenbaar te maak die aanvaarbare een is, is ‘n ander saak. Tog het hy regeringsgeboue geteiken, net soos die ANC destyds met die Kerkstraatbom, maar dit is natuurlik so dat burgerlikes ook slagoffers word. Breivik het daarna na ‘n eiland gegaan waar ‘n kamp gehou is van vreemdelinge wat hulle in Noorweë gevestig het, meestal Moslems. Die Noorse eerste minister sou skynbaar by daardie kamp besoek gaan aflê het om die nuwe immigrante welkom te heet aan Noorweë.

Nasionalisitese groepe regoor Europa voer al dekadeslank ‘n stryd teen die Islamisering van Europa, soos dit gestel word. Dit is nou reeds ‘n bekende feit dat die invloei in Europa vanuit Arabiese en Afrika-lande, saam met die geweldige natuurlike aanteel onder die mense, daartoe gaan lei dat verskeie van die lande se inheemse bevolking binne die volgende twee dekades in die minderheid kan wees. Dit is ook so dat terwyl die immigrante nou nog die minderheid van die bevolking uitmaak, hulle in die meeste lande die meerderheid van die tronkbevolking uitmaak. Dit beteken dus dat hulle die draers van misdaad is.

Geen wonder dus dat die inheemse bevolkings wat nie glo aan die politieke korrektheid teenoor die immer eisende Afrika en sekere Arabiese lande nie, bekommerd word oor die steeds voortdurende immigrantestroom. Dan word die vraag gevra hoe erg ‘n situasie moet wees, en hoe erg die media-stilswye oor kwessies soos dié moet wees, dat ‘n man geen ander manier sien om sy kommer kenbaar te maak as om dit op so ‘n gewelddadige en onaanvaarbare wyse te doen nie?

Dat daar ‘n verdere vraagteken hang oor die reg tot inligting, selfs in ‘n beskaafde land soos Noorweë, blyk uit die feit dat Breivik se hofverskyning agter geslote deure gehou is, sogenaamd om hom geen platform te gee om, soos dit gestel word, sy “verderflike oortuigings” in ‘n ope hof te uiter en dit sodoende by ‘n groter gehoor uit te bring nie. Dit is geen goeie teken nie en druis in teen alle beginsels van juridiese deursigtigheid wat wêreldwyd geld.

Ook Suid-Afrika sit met ‘n immigrasieprobleem. Net gister het honderde immigrante mekaar verdring by die Marabastad-kantoor van Binnelandse Sake. Daardie mense gaan ook weer eise stel vir kos, water, huise, werk en sosiale ondersteuning.

Professor André Thomashausen van Unisa se waarskuwing dat soortgelyke situasies in Suid-Afrika ontstaan as Afrikanermans sou knak en dieselfde doen, is egter vergesog.

Jong Afrikanermans hou hulleself besig met positiewe vryheidsbenaderings, in ‘n toekomstige land waar immigrasie streng beheer sal word. Maar dalk moet die regering na sy eie mense kyk wat ook nie gediend is met onbelemmerde immigrante-instroming in die land nie. Die gevaar lê eerder daar: nie by Afrikanermans nie.

Лобановский Харьков