Menings Archives - Page 148 of 161

Merkel moet Rusland tem

Volgens James Sherr, direkteur by die Royal Institute of International Affairs in Londen en Ruslandkenner, sal Rusland luister na wat Duitsland sê. Die verhouding tussen die twee lande het baie verander sedert die laaste verkiesing in Duitsland.

Vóór Angela Merkel kanselier geword het in 2005 was Poetin en haar voorloper Schroeder besonder naby aan mekaar, veral in buitelandse aangeleenthede soos die inval in Irak in 2003 wat albei veroordeel het. Maar Schroeder se goeie betrekkinge met die Kremlin was geen uitsondering nie. Ook die konserwatiewe Helmut Kohl het goed oor die weg gekom met Mikhail Gorbatsjof and Boris Jeltsin.

Merkel het Duitsland se verhouding met Rusland aansienlik gekompliseer. Sy het byvoorbeeld die VSA ondersteun oor die kwessie van Kosowo teen die wil van Rusland. Maar tans is sy in 'n moeilike posisie. Omdat Duitsland afhanklik is van Russiese energie, probeer Merkel haar bes om nie ingesleep te raak by die Kaukasus as bemiddelaar nie. Sy besef Duitsland kan nie bekostig om troepe na Georgië te stuur nie. Merkel se koalisievennote is reeds sterk gekant daarteen dat Duitse troepe vir sogenaamde internasionale vredesmissies aangewend word en 'n verkiesing lê om die draai.

Merkel het Sarkozy voorts ondersteun om nie aan Georgië en die Oekraïene tydsbepalings neer te lê vir toetrede tot NAVO nie. Volgens Duitse diplomate is Merkel ook hoogs skepties oor Mikheil Saakashwili se leierskapseienskappe en sy vrees dat hy vir 'n onbenullige rede sal vra dat NAVO ingryp indien Georgië deel word van die Alliansie.

Maar sy verteenwoordig ook die pro-Amerikaanse stem in Duitsland en haar volgelinge sal met gespanne aandag vir skerp veroordelings teen Rusland wag.

Die gevaar van belastingbetalersunies

Die weerhouding van belastings deur belastingbetalersunies is ‘n vorm van verset wat die laaste paar jaar toenemende momentum geniet.

Die voorstaanders daarvan propageer dit as ‘n wyse om die dienste waarvoor daar betaal word te bekom, maar meer nog, hulle glo dat dit ‘n metode is waarvolgens minderheidsregte afgedwing kan word om uiteindelik ‘n orde daar te stel waarin minderhede se belange beskerm kan word.

Daar is egter bepaalde probleme met hierdie metode. Eerstens het prof. Marinus Wiechers, as kundige van ons Grondwet, aangevoer dat die optrede ongrondwetlik is, wat beteken dat die belastingbetalersunies sleg tweede sal kom in ‘n hofgeding.

My beswaar teen hierdie vorm van verset is meer ten opsigte van die praktiese waarde en volhoubaarheid daarvan en ek wil dit graag in die res van hierdie skrywe toelig.

Die gelde wat in die voormalige blanke woonbuurte ingesamel word in die vorm van belastings, word tans gebruik om aan 'n baie wyer gemeenskap dienste te lewer as slegs die “voormalige blanke woonbuurt”.

Indien die blankes dus in hul eie woonbuurte organiseer en hul belastings weerhou, is dit waarskynlik dat hulle daarin sal slaag om hul eie woonbuurte mooi skoon en veilig te maak, (vir 'n kort rukkie in elk geval).

Die probleem is dat aan die anderkant van die straat, is daar 'n “voorheen benadeelde woonbuurt” wat tien keer groter is. Sonder die geld van die voormalige blanke woonbuurt gaan dit waarskynlik nie te waffers in daardie voorheen benadeelde woonbuurt gaan m.b.t dienste en veiligiheid nie. In daardie voorheen benadeelde woonbuurt gaan daar mense wees wat oor die straat kyk met haat en begeerte in hulle oë…

Bogenoemde in ag genome, blyk dit vir my dat die mobilisering van voormalige blanke woonbuurte eerder die vonk in die kruitvat sal wees, as wat dit op 'n vry, regverdige en veilige demokratiese Suid-Afrika sal uitloop.

Die vraag dus is of Afrikaners se huidige gebiede op woonbuurtvlak oor die nodige skaal gaan beskik om hulself te verweer? Ek glo stellig nie, want hulle is afhanklik van die swart gemeenskap vir sekuriteitswagte en straatveërs.

Die ou gesegde lui dat jy nie moet dink dat jy nie saam met die bos gaan brand as jy met beide voete daarin staan nie.

Die selfbeskikking van gemeenskappe op woonbuurtvlak is belangrik, maar 'n minderheidsgroep gaan nie ver kom as hy nie oor 'n grondgebied met skaal beskik waarin hy die meerderheid is nie. Anders as 'n woonbuurt, kan so 'n grondgebied uit eie geledere 'n voltydse weerbaarheidsmag oplei, toerus en in stand hou.

Die Romeine het ook gevind dat huursoldate (of is dit nou wolwe in skaapklere?) nie te goed werk om die wolf van die deur af weg te hou nie.

game casino slots

Anti-blanke uitsprake kommerwekkend

Die berigte oor anti-blanke uitsprake wat by die huidige parlementêre verhore oor die afskaffing van die Skerpioene gemaak word, is uiters kommerwekkend.

Die doeltreffendste manier om etniese onluste of selfs 'n volksmoord te ontketen, is vir een groep om 'n ander in die openbaar voor skares mense te beledig, te beskuldig of uit te kryt. Dit is egter presies wat besig is om tans by die Skerpioeneverhore te gebeur.

Die Afrikakontinent beskik reeds oor die twyfelagtige onderskeiding dat hy oor die afgelope twee dekades die meeste volksmoorde en voorvalle van massageweld voortgebring het. Suid-Afrika beskik boonop oor die hoogste moordsyfer in Afrika, naas Swaziland, en onwettige wapens is vrylik in omloop. 'n Lewe is in ons land minder as tien rand werd.

Om onder sulke omstandighede rassehaat of uitsprake wat daarop neerkom by byeenkomste toe te laat, is om met vuur te speel. Sonder om alarmisties te wees, behoort elke Afrikaner die nodige voorsorgmaatreëls te tref om te sorg dat hy sy gesin en gemeenskap in die geval van opgesweepte skares wat die vyandelike ras wil gaan aanval, sal kan verdedig.

Afrikaanse organisasies behoort ook die situasie fyn dop te hou, aangesien daar toenemende getuienis van rassehaat jeens blankes is. Internasionale organisasies en buitelandse ambassades behoort ook op hoogte gehou te word van sulke voorvalle waar rassehaat aangeblaas word.

casino free play

Dankie vir GRA-artikel

Ek wil graag vir Laurie Rautenbach dankie sê, maar ook gelukwens, met sy artikel oor GRA-dag in vandag se PRAAG-koerant. Dit is werklik uitstekend!

Een klein aanmerking, of opmerking: die skrywer Jan FE se van word met 'n "e" geskryf, en nie met 'n "i" nie. Dus: CELLIERS en nie Cilliers nie.

Toe ek op skool was (daar doer in die vyftigs) is ons geleer dat die meeste Cilliers'e se van met 'n "i" geskryf word, maar dat in die geval van Jan FE dit 'n "e" moet wees.

In die Vrystaatse dorp Welkom, is daar 'n woonbuurt met die naam Jan Cillierspark. Toe ek eendag die stadsraad daarop wys dat dit verkeerd is, is daar aan my gesê dat dit destyds so "geregistreer" is, en dat dit nie verander kan en mag word nie. Nou wonder ek waarom Umtata dan onlangs na Mtata verander is, en Kafferrivier na Tierpoort verander is.

Dit net terloops.

Naskrif van die redakteur: Jammer, Peter, oor die Cilliers. Dit het deurgeglip, maar ons maak dit sommer nou reg.

ANC het baie om te leer van Nederland

05:41:32 Die ANC het destyds (1994) die ou regering gekritiseer omdat die blankes kwansuis nie genoeg huise vir die dakloses kon bou nie. Na 14 jaar kon die ANC ook maar nie daarin slaag om vir almal huise te gee nie.

Gisteraand hoor ek toe op BVN-TV dat daar die afgelope 12 maande een miljoen huise in Nederland gebou is. Die ANC kan gerus by die Nederlanders gaan kers opsteek.

Die paar keer wat ek al in Nederland was, was dit juis opvallend dat daar geen stad of dorp is waar daar nie voortdurend gebou word nie. Die hoë geel maste van die boubedryf se hyskrane het al 'n algemene gesig in Nederland geword.

Ook in die buurland (Duitsland) word dag en nag gebou. In Frankfurt staan daar 11 hoë geboue wat meer as 100 meters hoog is. Dit is alles in die afgelope 35 jaar gebou, want toe ek in 1973 laas in Frankfurt was, was geeneen van dié grotes daar nie.

Wat ook verstommend van die ANC is, is dat daar steeds bruinmense (die oerinwoners) in die Kaap is wat nie huise het nie, maar daar is wel vir duisende Xhosas – wat eintlik onwettige immigrante in die Kaap is – huise gebou.

Die ANC het nog baie om te leer.для бани

Olimpiese Spele: Suid-Afrika parasiteer op Afrikaners

07:25:47 Gister het die Olimpiese Spele met fanfare in Beijing begin. Die verrassende aspek van die Suid-Afrikaanse span se verbymars voor die TV-kamers was dat dit oorwegend uit blankes en Afrikaners bestaan.

Dus, in weerwil van die ANC-bewind se anti-blanke transformasiebeleid, rassekwotas in sport en die algemene vyandigheid teenoor Afrikanersportmanne en –vroue, is ons steeds oorverteenwoordig in die Suid-Afrikaanse span wat aan die Olimpiese Spele gaan deelneem.

ŉ Ander wonderwerk van gister se vertoning is dat die span Westerse klere aangehad het en nie in Xhosadrag met kralewerk verskyn het nie. Vele Afrikaspanne het tradisionele drag aangehad, onder andere die span van Lesotho wat met komberse en Sotho-strooihoedens verbygemarsjeer het. In die toekoms kan mens seker verwag dat die Suid-Afrikaanse span al hoe meer Afrika-georiënteer gaan raak, ook wat sy kleredrag betref.

Terwyl ons ons sportmense die beste toewens in hul pogings om medaljes huistoe te bring, laat die verpolitiseerde sportkultuur in die land mens nogtans met ŉ swak smaak in die mond. Enige medaljes deur Afrikanersportlui soos laas deur Ryk Neethling of Roland Schoeman, gaan deur die media en die regering aangegryp word as prestasies deur die hopelose “reënboognasie” wat slegs op die gebied van misdaad, moord en verkragting wêreldkampioen kon word.

Sport – veral op Olimpiese vlak – vereis nie net natuurlike aanleg nie, maar ook groot dissipline en toewyding. Daaroor het Afrikaners nog altyd beskik, maar dieselfde kan nie van ons landgenote gesê word waarvan 20 miljoen tans deur aalmoese van die staat en die belastingbetaler oorleef nie.

Opvallend in die Olimpiese ry is ook die vele klein landjies soos Andorra, Liechtenstein, Ysland en die eilandstate wat elkeen ŉ Olimpiese span, hoe klein ook al, kon inskryf. Uit die 121 Suid-Afrikaanse Olimpiane, is seker meer as die helfte Afrikaners. Hoeveel beter sou dit nie gewees het indien ons ŉ eie Olimpiese span gehad het wat onder die oranje-blanje-blou kon deelgeneem het nie.

So ŉ span sou mens onvoorwaardelik en met oorgawe kon ondersteun, terwyl die huidige span net dien om die ANC se doodgebore, kunsmatige patriotisme aan die hartlongmasjien gekoppel te hou. Soos op soveel ander gebiede, parasiteer Suid-Afrika op die Afrikaner se sportprestasies. Die gejuig as ŉ Afrikaner dalk ŉ medalje sou huistoe bring, gaan vals wees want ons weet dat die regime ons nie as volwaardige burgers beskou nie, maar net nuttige idiote wat hard werk, getrou belastings betaal en, les bes, hul beste op die sportveld gee.

gambling free Фільчаков прокурор

Spoed: Ons vra om verskoning

Ons wil ons lesers om verskoning vra vir die probleme met spoed wat die webwerf oor die afgelope week of so ondervind het. Soms het bladsye baie stadig afgelaai en dit was vir ons en ons lesers erg frustrerend. Ons tegniese span het egter voortdurend aan die probleem gewerk wat met 'n databasisfout op ons bediener te make gehad het. Dis egter nou reggestel en u kan weer u gunstelingwebblad teen volle spoed geniet!

справку из Александр Фильчаков

Zuma gaan grondwetlike krisis veroorsaak

15:15:00 Die Zuma-hofsaak het die potensiaal – nee, die waarskynlikheid – om ŉ grondwetlike krisis in Suid-Afrika te veroorsaak. Die strategie van die Mbeki-kamp, wat deur Brittanje en Amerika ondersteun word, was nog altyd om Zuma so met hofsake vas te draai dat hy uiteindelik sy aanspraak op die presidentskap sal moet prysgee.

Om dié doel te bereik, was daar ŉ hele stryd rondom die regbank wat lank nie meer onafhanklik is nie. Dit wil voorkom asof die Zuma-faksie se aanslag, gelei deur die Weskaapse regterpresident John Hlope, grotendeels misluk het en dat die regbank steeds onder invloed van die Mbeki-faksie – en daarmee saam die Britte – verkeer.

Soos in Zimbabwe, misgis die Britte hulle egter totaal met hul netjiese strategie om van Zuma met ŉ eenvoudige hofsaak ontslae te raak. Sy ondersteuners, van die ANC-jeugliga en Cosatu tot Matthews Posa, het dit al onomwonde gestel dat Zuma gaan president word, al is dit nou vanuit ŉ tronksel.

Maar Zumag gaan nie tronk toe. In weerwil van ŉ reeks skuldigbevindings op veel ernstiger aanklagte, het niemand dit nog gewaag om vir Winnie Mandela ŉ oranje uitrusting aan te trek nie.

Indien Zuma skuldig bevind word, gaan hy vir seker appeleer en uiteindelik sal dit by die Grondwethof eindig. Daardie hof sal dan die keuse hê om Zuma en sy ondersteunders te konfronteer of eenvoudig die knie te buig en hom op een of ander tegniese grondslag onskuldig te verklaar.

Indien die Grondwethof hom wel skuldig bevind, gaan dit ŉ grondwetlike krisis veroorsaak want Zuma, met sy miljoene ondersteuners agter hom, sal heel waarskynlik weier om dit te aanvaar. Nie net gaan dit ŉ grondwetlike krisis veroorsaak nie, maar die kanse is goed dat daar selfs die begin van ŉ revolusie kan uitbreek, veral indien die staat sy veiligheidsmagte sou gebruik om teen Zuma, Cosatu en die ANC-jeugliga op te tree.

Suid-Afrika is net ŉ haarbreedte van ŉ Zimbabwe verwyder. Vele mense wat aan die illusies oor “demokrasie” ly waarmee die Britte en die Amerikaners ons gebreinspoel het, glo egter dat die reg soos in ŉ Westerse land ordelik sy gang sal gaan.

Vir hulle, asook vir Brittanje en Amerika wat die huidige bestel via hul marionet De Klerk in 1994 op ons afgedwing het, wag daar ŉ baie groot verrassing.

Onthou: u het dit eerste hier gelees.

Diewe in uniform

07:34:32 Die nuus dat werknemers van die departement van korrektiewe dienste wat gewoonlik misdadigers in die tronk moet oppas, nou sommer in uniform diefstal pleeg, verbaas geensins nie.

Ook die polisie maak hulle aan dié soort gedrag skuldig en ongeveer 'n kwart van die sogenaamde geregsdienaars beskik oor misdaadrekords.

Maar dat die tronbewaarders helder oordag by 'n drankwinkel die voorraad wegdra sonder om te betaal, toon in watter volslae anargie Suid-Afrika reeds verval het as persone in staatsuniform self die reg oortree.

Die saak van sy edele regter Motata wat tans op 'n klag van dronkbestuur verhoor word, sluit hierby aan. Die min vertroue wat die publiek reeds in die strafregstelsel met sy polisie, howe en tronkbewaarders koester wat hetsy dronk, hetsy oneerlik is, word daagliks deur sulke insidente verder afgebreek.

Tydens die verwoesting wat die orkaan Katrina in New Orleans gesaai het, het volslae chaos ook uitgebreek met die hoofsaaklik swart inwoners van die stad wat die winkels begin plunder het. Swart polisiemanne het self aan die plundery begin deelneem, sodat een van die gewone diewe opgemerk het: "Dit moet wettig wees, die polisie doen dit dan ook."

As diefstal deur die hoeders van die reg in uniform gepleeg word, moet dit seker wettig wees… Afrikaners wat meen dat dinge nie langer so kan aangaan nie, het heeltemal reg. Iets sal gedoen moet word om die verval te stuit.

Фільчаков прокурор

Mbeki wil voedsel verder verafrikaniseer

Die plan wat Mbeki het om voedselproduksie en –verspreiding in Suid-Afrika te beheer, is tipies sosialisties en is geskoei op die model wat onder Nyerere in Tanzanië toegepas is.

Deur die prys van voedsel te beheer, word plaaslike boere en produsente se mark vernietig want hulle moet onder die produksieprys hul goedere verkoop. In die plek daarvan sal ingevoerde voedsel teen ŉ gesubsidieerde prys verkoop word, net soos in Tanzanië en ander Afrikalande gebeur het. Dié voedsel word gewoonlik deur Westerse hulpfondse gefinansier. In die geval van Suid-Afrika sal die blanke en korporatiewe belastingbetaler vir die gelag moet betaal.

Die voedselplan gaan hand aan hand met grondhervorming. Albei is daarop gemik om die blanke en spesifiek Afrikanerboere van hul plase af te dwing en die grond in die hande van ANC-handlangers en sogenaamde “gemeenskappe” te plaas. Sodanige “gemeenskappe” staan natuurlik gewoonlik onder die beheer van ŉ plaaslike partysjef van die ANC.

Soos ons in Zimbabwe gesien het waar Mugabe voedsel as ŉ instrument vir politieke intimidasie gebruik het, maak dit politieke sin om voedsel te beheer. Indien die massakieser nie vir die ANC stem nie, kan sy gesubsidieerde kos dalk skielik opdroog.

Of Mbeki sy voedselplan as ŉ teenvoeter vir die Zuma-faksie sien wat tans besig is om sy greep op die party en provinsiale administrasies te verstewig, is ŉ ander vraag.

Aan die positiewe kant is daar die “gebrek aan kapasiteit” van die SA staat, oftewel die terminale luiheid en onbekwaamheid van sy amptenare. Die privaatsektor sal waarskynlik aanhou om voedsel te produseer en te versprei totdat die staat drasties ingryp. Soos ons in Zimbabwe gesien het, moet ŉ mens egter nie die vermoë van ŉ sogenaamde bevrydingsbeweging om alle rede oorboord te gooi, onderskat nie.

баня постройка