Vervolg De Klerk en Vlok gerus

ImageAdriaan Vlok het homself enkele maande gelede verneder deur die radikale teoloog, Frank Chikane, se voete te gaan was. Nou ontvang hy sy verdiende loon met die nuus dat hy waarskynlik vervolg gaan word.

Maar ook F.W. de Klerk, die voormalige staatspresident wat ons in die huidige toestand van volslae magteloosheid, ongelykheid en geweld gedompel het met sy onbesonne oorgawe aan die radikale ANC/SAKP-ballingbende, gaan blykbaar tesame met Vlok vervolg word.

De Klerk, asook sy hoofonderhandelaar Roelf Meyer, word vandag allerweë in Afrikanergeledere as ’n verraaier beskou. Meyer het intussen letterlik na die ANC oorgeloop, wat ’n aanduiding is dat hy moontlik nog altyd aan die destydse eksterne gewapende vleuel, Umkhonto we Sizwe, onder aanvoering van Joe Slovo se kant was.

Of De Klerk ook op ’n stadium deur die ander kant gewerf is, sal ons nooit weet nie. Hy mag as verraaier gehandel het, of het bloot ’n kranksinnige graad van nalatigheid aan die dag gelê. Dit mag ook wees dat hy so naïef en onnosel was dat hy die ANC ernstig opgeneem en geglo het dat hulle werklik vir die Afrikaner plek in hul revolusionêre, gesuiwerde Afrosentriese staat sou inruim. Soos Pik Botha, ’n ander NP-“verligte” van destyds, onlangs verklaar het, het die ANC egter “vir ons gelieg”.

Hoe dit ook al sy, en benewens Piet de Wet en ander hensoppers tydens die Anglo-Boereoorlog, is F.W. de Klerk vandag sekerlik die mees gehate man in die Afrikanergeskiedenis. Hy is wesenlik verantwoordelikheid vir die ellende wat ons tans ervaar in die vorm van geweld, taal- en rassediskriminasie, verval van ons territoriale integriteit met die instroming van buitelanders oor ons grense, grondhervorming en alles wat daarmee saamhang.

Onder sy vele flaters of doelbewuste pogings om ons toekoms te saboteer, het De Klerk ook in 1991 op die aandrang van Mandela ’n amnestiewet gestem waardeur al die gevange en veroordeelde ANC-moordenaars kwytskelding ontvang het. Sy eie veiligheidsmagte het egter geen amnestie ontvang nie en moes voor die WVK-sirkus verskyn waar die vyande van die Afrikaner, onder andere Alex Boraine en Desmond Tutu, ons internasionaal as Nazi’s en volksmoordenaars beswadder het.

“Die revolusie vreet sy eie kinders op,” het Danton tydens die Franse Revolusie gesê. Hierdie ou waarheid verkry vandag nuwe stelligheid met die De Klerk-vervolging. F.W. het waarskynlik nooit kon dink dat die ongenaakbare revolusie wat oor die afgelope dertien jaar soveel duisende Afrikanerlewens sou eis, hom ook uiteindelik in sy visier sou kry nie.

As De Klerk hare gehad het, sou hy hulle vandag uit sy kop wou trek omdat hy destyds so goedsmoeds die ANC se totale terroristeleër kwytgeskeld, maar nie aan sy veiligheidsmagte en aan homself gedink het nie. Op ’n manier het slim sy baas gevang en is gewone Afrikaners geregtig op ’n bietjie leedvermaak om te sien hoe die ANC besig is om met De Klerk te mors.

Met sy perskonferensie gister het hy gepoog om simpatie vir hom onder Afrikaners te wek, maar jammerlik gefaal. As De Klerk weet wat goed vir hom is, sal hy vandag sy verskoning aanbied, nie aan Frank Chikane of die ander ANC-gedrogte wat hard daaraan werk om ons à la Mugabe uit ons land te verdryf nie, maar aan sy eie mense wat hom eens met hul toekoms vertrou het. De Klerk behoort op sy knieë te gaan en te erken dat hy met sy “onoorwonne oorgawe”, soos Giliomee daarna verwys, die mees groteske wandaad in ons 350-jarige geskiedenis begaan het.

Wat hy gedoen het, is besig om meer vernietigend op die Afrikanervolk in te werk as Milner en Kitchener se konsentrasiekampe; ons hele toekoms in Afrika is op die spel. Daarvoor sal hy nooit vergewe word nie en behoort hy, soos ek reeds in The Scourge of the ANC geskryf het, voor ’n Afrikaner-vuurpeleton te sterf.

Gedane sake het egter geen keer en ons mense, anders as die ANC-kommissaars, is nie van nature wraaksugtig nie. Daarom kan De Klerk in ’n geringe mate bydra tot ons huidige stryd deur te erken dat hy ’n enorme fout begaan het. Hy kan selfs pleit dat hy deur die Britte en Amerikaners mislei is. Dit sal die reeds wankelende legitimiteit van die huidige stelsel verder aftakel en sodoende ons huidige pogings om vryheid te herwin, vergemaklik.

Tot tyd en wyl De Klerk werklik tot inkeer kom en besef watter kolossale onreg hy ons aangedoen het, sal gewone Afrikaners hulle verlustig in die gedagte dat die eertydse arrogante verraaierpresident nou self deur sy eertydse vriende aangekla gaan word.

De Klerk was lid van die Staatsveiligheidsraad en moes vir seker op hoogte gewees het van koverte operasies wat deur die destydse veiligheidspolisie en nasionale intelligensie gevoer is, veral waar sluipmoorde ter sprake was. Die ANC en sy nasionale vervolgingsgesag is daarom korrek in hul afleiding dat De Klerk ewe strafbaar as Vlok en sy voetsoldate is. Sy verweer dat hy kastig naïef was en net van sulke sake in die koerante gelees het, kan kwalik ernstig opgeneem word.

Tot tyd en wyl De Klerk berou begin toon, sal die wens van die gewone Afrikaner wees dat sy kierangs mag braai en dat hy as openbare figuur afgetakel sal word tot ’n vlak benede die smaad en vernedering wat ons volk tans reeds van sy vyande verduur.

bridal hair tiaraФільчаков прокурор

ANC en sy SAUK wil Afrikaners uittart met ?Tshwane?

ImageIN WEERWIL van volgehoue protes en besware daarteen, volhard die SAUK met sy ge-“tshwane” op die kassie, sowel as oor die radio. Mnr. André Alkema van die GHA (Genootskap vir die Handhawing van Afrikaans) het reeds 90 000 handtekeninge teen die gebruik van “Tshwane” deur die SAUK ingesamel en sy organisasie het ook R18 000 bewillig vir ’n protesveldtog teen dié uittartende miskenning van die wettige naam Pretoria deur die staatsuitsaaier (sien sy brief hieronder).

Op Erfenisdag 24 September 2007 gaan daar ’n betoging deur die Pretoria bly Pretoria-aksiegroep voor die SAUK plaasvind waartydens die petisie met die 90 000 handtekeninge aan die uitsaaier oorhandig sal word. Hierdie aksie deur Pretoria bly Pretoria verdien die heelhartige steun van elke Afrikaanse organisasie en elke Afrikaner.

Myns insiens moet ons nog verder gaan: geen Afrikaner moet ’n TV-lisensie betaal nie. Al doen die regime wát, moet ons weier om TV-lisensies te betaal.

Die SAUK het ’n blote propagandamedium vir die ANC geword. Daar word deesdae soveel haatspraak teen Afrikaans en Afrikaners daaroor uitgesaai dat die omroepers van daardie organisasie reeds verdien om in Den Haag vir oorlogsmisdade verhoor te word. Die SAUK is besig met niks minder as aanhitsing tot volksmoord teen die Afrikaner nie, iets wat veral jaarliks rondom die datum 16 Junie voorkom. Die korrelasie tussen die anti-Afrikaanse aanhitsing op die SAUK en plaasaanvalle, asook huisaanvalle, is frappant. Telkens as die SAUK een van sy propagandaprogramme waarin die Afrikaner as boos en moorddadig uitgebeeld word, uitgesaai het, verhoog die aktiwiteit van die moordbendes daarbuite wat ons mense uitmoor en uit die land wil verdryf.

’n Ander aspek van die SAUK se veldtog teen Afrikaans, is die aftakeling van ons taal. Op programme soos “Sewende laan” word ’n geradbraakte Afrikaans wat met Engelse woorde deurspek is, gebruik in die soort omgekeerde taalbeplanning waarop ek reeds ’n jaar of twee gelede gewys het en wat daarop gemik is om Afrikaans se status te verlaag tot dié van ’n minderwaardige dialek of sosiolek.

Ook die omroeper Johan Botha het op sy jeugmusiekprogram ’n liederlike bargoens gebesig wat veronderstel was om ’n karikatuur te wees van hoe jongmense praat, maar gelukkig is hy blykbaar deur sy base wat hy so getrou gedien het, afgedank.

Die Afrikaner sal moet besef dat hy in ’n stryd om kulturele en fisieke oorlewing gewikkel is. Die SAUK is die nuwe “Radio Freedom” wat inwoners van Suid-Afrika aanhits tot aanvalle op Afrikaners en ons taal wil vertrap en verguis sodat Engels in die Engelse Kuba wat besig is om tot stand te kom, kan koning kraai. Engels is reeds lankal die enigste advertensietaal op die SAUK gemaak, wat beteken dat daar nie meer iets soos “Afrikaanse kyktyd” bestaan nie, want elke sogenaamde “Afrikaanse” program word deur hetsy Engelse reklame, hetsy Engelse programaankondigings, onderbreek.

Vandaar dus my oproep vandag aan elke Afrikaner wat nog oor enige selfrespek beskik om voortaan die SAUK te boikot en veral geen TV-lisensie te betaal nie. Ook moet ons op 24 September saam met Pretoria bly Pretoria beswaar aanteken teen die volgehoue gebruik van die gedrogtelike naam “Tshwane” vir ons ou hoofstad waar Paul Kruger se standbeeld steeds op Kerkplein staan. Ek is persoonlik lus om ’n ou TV-stel voor die SAUK-gebou te gaan stukkend gooi om uiting te gee aan die opgekropte woede wat ek ervaar elke keer as ek die SAUK se provokerende anti-Afrikaanse gemors moet aanskou as ek per ongeluk voor ’n TV kom.

Een van die dinge wat my veral die harnas injaag, is die ongelooflik swak uitspraak en taalgebruik van SAUK-TV- en radiojoernaliste wat nie eens die mees basiese Afrikaanse woorde korrek kan uitspreek nie! Sal enige ander volk ter wêreld so ’n belediging vir sy kultuurtaal en die norme wat met groot moeite oor jare tot stand gekom het, aanvaar? Ek meen van nee!

Ons boodskap aan die SAUK en die ANC-verdrukker wat dit beheer, moet wees: u wou die Afrikaner provokeer met die konstante ge-“tshwane” oor die eter. Wel, ons is nou geprovokeer. Ons is kwaad en van nou af aan gaan ons die regime met sy eie metodes aanvat.

Genoeg is genoeg!

Op ’n ander vlak moet ons egter besef dat die ANC inderdaad oorlog teen ons verklaar het en ons op die duur uit die land wil vedryf, net soos wat hul held, Robert Mugabe, alle blankes uit sy land verdryf het en al hul bates summier gekonfiskeer het. Die SAUK is bloot die propagandamedium wat die uiteindelike verdrywing of uitwissing van die Afrikanervolk moet aanhits en koördineer. Dit is veral ook daarop gemik om ons eie mense se moreel af te breek en hulle moedeloos te maak sodat die noodwendige opstand wat in Afrikanergeledere aan’t oplaai is, met min moeite onderdruk kan word. Laasgenoemde verteenwoordig die enigste rede waarom Afrikaans nog hoegenaamd op die SAUK gebruik word: om ons in ons eie taal – of ’n kwalik herkenbare vorm daarvan – te beledig en te demoraliseer.

24 September is “Erfenisdag”, ’n benaming wat kennelik uitgedink is om ons daaraan te herinner dat ons erfenis daagliks verguis en vernietig word. Op daardie dag met sy onwaarskynlike, Orwelliaanse naam, gaan daar hopelik duisende Afrikaners opdaag wat die ANC-propagandakommissaars van die SAUK gaan laat besef dat hul projek – die vernietiging van Afrikaans en Afrikaanse plekname – nie so maklik gaan slaag nie.

En al daag u nie op 24 September op nie, onthou asseblief: deur ’n TV-lisensie te betaal, finansier u nie net die volksmoordpropaganda teen ons wat die SAUK gereeld uitsaai nie, maar borg u ook die ondergang van die Afrikaanse taal, geskiedenis en plekname. Weier volstrek om enige finansiële bydrae tot die SAUK te maak.

Teken ons Petisie teen die gebruik van die naam Tshwane vir Pretoria !

Creature from the Black LagoonДанильченко Юрий отзывы

Polisie en howe bied SA publiek nie meer beskerming

ImageDie tyd het aangebreek dat die Suid-Afrikaanse publiek moet besef dat hulle aan hul eie lot oorgelewer is wat hulle veiligheid betref.  Die fout wat ons maak is om te dink dat die polisie en die staat ons tot hulp sal wees in hierdie anargie van misdaad. Dat die aanpassing vanaf ’n eens Eerstewêreldland na ’n totale Afrikastatuur moeilik is, is verklaarbaar maar ons sal moet wakker word en begryp dat elkeen homself sal moet beskerm totdat daar weer ’n Christen-owerheid in beheer is wat die verskil tussen reg en verkeerd verstaan, wat weet dat korrupsie en orde nie in een bestel saam kan bestaan nie, wat weer hierdie land sal kan opbou tot die selfstandige en korrupsievrye staat wat dit tot in 1966 was, en deur bekwaamheid weer die beskermheer vir die inwoners van Suid-Afrika sal wees.

Alexander Solsjinitsin, Nobelpryswenner van Rusland, beskryf onder meer ’n kommunistiese regering soos volg:

“Die staat verbied ’n burger in sy Strafkode om vuurwapens en ander wapens te besit, maar onderneem nie self om hom te beskerm nie. Die staat oorhandig sy burgers aan die mag van die rowers.”

Hy kon net sowel Suid-Afrika hier beskryf het. Ons moet daaruit finaal besef dat ons geen beskerming van die ANC-regime, die polisie of vanuit die verdraaide regstelsel sal ontvang nie. Daarom moet ons dringend leer om self elke oomblik paraat te wees. Wie dit nie doen nie, sal die prys daarvoor betaal.

Om te verstaan waarom ons geen hulp van die polisie kan verwag nie, hoef mens net na ’n paar feite te kyk. Behalwe die 2 535 vakante poste wat in die jaar 2000 in die SAPS ontstaan het en steeds ’n groterwordende probleem is, maak die statistiek van die Medical Research Council (MCR) van daardie jaar, (by gebrek aan korrekte nuwe statistiek) die saak reeds duidelik. Sowat 14 600 SAPS-lede het daardie jaar ernstige kriminele aanklagte teen hulle gehad, dit is 1 uit elke 4;   20 000 het toe reeds kriminele rekords gehad;   25% SAPS-lede het nie motorbestuurlisensies gehad nie;   32 482 moorde is daardie jaar gepleeg (nie 21 683 soos volgens die polisiestatistiek nie) maar slegs 21,9% moorde is ondersoek en slegs 12,8% gewapende rooftogte en 6,4% motordiefstalgevalle is opgelos. En wanneer Interpol konstateer dat daar 54 298 moorde in die jaar 1995/1996 plaasgevind het, dan beweer die SAPS daar het slegs 26 883 plaasgevind. 

As die polisie in 1996 dan ook nog erken dat hulle nie ’n enkele een van die 700 misdaad-sindikate wat in Suid-Afrika aktief is, aangekeer het nie, dit terwyl ons land volgens die Wêreld Ekonomiese Forum bestempel word as die tweede hoogste ter wêreld in georganiseerde misdaad (slegs Colombia oortref ons), kan ons maar seker wees dat daar in 2007 veel meer korrupsie en misdaad as óóit in Suid-Afrika plaasvind. Daarom dan seker die gekookte misdaadstatistiek van 2006/2007?

Die korrupsie en geweld wat nou alledaags in die polisiekantore en -selle plaasvind, is ’n verdere bewys van die onmoontlikheid dat hulle ons sal beveilig.  Volgens ouditte klop die aantal vuurwapens in polisieregisters geensins met die aantal in die bergingstore nie.  En wanneer vuurwapens “weg, gesteel of misplaas” is, word dit nie in die registers aangeteken nie.  Gerugte lui ook dat polisielede vuurwapens uit die stoor teen R900 per aand uitverhuur, en vir nog R10 per patroon word dit ’n winsgewende handelstransaksie!

As daar gekyk word na die aantal sterftes van gevangenes in polisie-aanhouding, is dit ook duidelik dat ’n groot aantal van die polisiemag nie meer poog om wet en orde te handhaaf nie.  Die sogenaamde daling van 5% sterftes in 2005/2006 tot 68,8% per provinsie, maak dit duidelik waarom mnr Peter Wheeler onlangs in die Wes-Kaap tot die dood toe aangerand is in ’n sel waarin hy met voorbedagte rade saam met anti-wit rassehaters geplaas is.  Die moordklag in verband daarmee wat tans deur die onafhanklike klagtedirektoraat ondersoek word, sal sekerlik nie tot veel antwoorde lei nie.

Sara-Lee Nel, ’n agtienjarige meisie wat op 23 Maart 200 meter van haar huis in Rustenburg deur drie barbare verkrag is, is ook een van die miljoene slagoffers wat kan vertel hoe die polisie afwesig en moedswillig was. Haar ouers beweer dat die polisie nooit behoorlik ondersoek ingestel het nie.  Die polisielid wat wel die aand uitgekom het, was onder die invloed van drank en die misdaadtoneel is nie ondersoek nie. Haar jonger boetie het haar onderklere ’n week later daar opgetel terwyl ’n vrou haar bos huissleutels later daar gekry het. Sara-Lee is nooit gekontak vir ’n uitkenningsparade nie alhoewel die verdagtes aangekeer is, maar hulle is nou op 13 Junie na ses weke aanhouding vrygelaat weens onvoldoende getuienis.

Daarby moet ons weet dat 90% van misdadigers herhaaldelik misdaad pleeg omdat hulle sonder meer vrygelaat word soos Sara-Lee se verkagters, moedswillig of verkeerdelik, omdat geen beheer oor lasbriewe, hofdokumente en vonnisbriewe uitgevoer word nie. Selfs die meerderheid opnamemasjiene van howe is gesteel of stukkend, dus kan daar dikwels nie voldoende getuienis wees nie, soos ook in Sara-Lee se geval.

Prof Tom Coetzee, voorste strafregkenner, het die publiek op 15 Julie 2007 gewaarsku dat die chaos in die landdroshowe aan volslae wanorde grens wat gaan lei tot groot anargie. Wanneer onskuldige mense in tronke sit as gevolg van onbevoegde, nalatige en moedswillige amptenare, dui dit ook op die ineenstorting van die strafregstelsel. Geen wonder dat 15 gevaarlike langtermyngevangenes op grond van vals lasbriewe wat hulle vrystel, hierdie maand weer op die niksvermoedende publiek losgelaat is nie. Die omkoopgeld daarmee gepaard sowel as die miljoene rande wat gesteel word uit intestate boedels, geld wat na die naasbestaandes moes gaan, dui daadwerklik op ’n reeds ineengestorte regstelsel. ’n Hooflanddros in Johannesburg, mnr Gert Jonker, het daarom op 13 Julie sy hande in die lug gegooi met die woorde “Genoeg is genoeg! Dit kan nie so aangaan nie”.

As ’n inwoner van Hongseong in Suid-Korea ’n brief aan Beeld stuur met die woorde: “Die volgende boodskap het Woensdag die 13e Julie 2007 op ‘Arirang’ – die Engelse TV-stasie in Suid-Korea – geflits: ‘Travelers to South Africa are advised to be extra vigilant in the aftermath of frequent burglaries in South Africa’”, dan weet ons die horlosie het duidelik geslaan en sal ons onsself moet beveilig teen alle misdadigers, ook die polisie en die staat wat nie net geen beveiliging vir ons bied nie, maar met groot omsigtigheid bejeën moet word weens hulle aandeel in die bevordering van misdaad.

штукатурная смесьтопкарго отзывы

Zimbabwe-toestroming gaan SA vernietig

ImageDie huidige toestroming van Zimbabwiërs oor die Limpopogrens was die voorspelbare resultaat van die “suksesvolle transformasie” van daardie land waar ’n gevestigde blanke bevoking verdryf en ekstreme Afrosentrisme ingestel is.

Soos die Ivoorkus en talle ander voorbeelde in Afrika al getoon het, lei die vrye migrasie van burgers oor landsgrense heen vroeër of later tot etniese konflik. Die Ivoorkus was dekades lank die ekonomiese juweel van Wes-Afrika, maar vanweë die instroming van burgers uit omliggende lande het die sogenaamde “Ivoirité”-krisis ontstaan waartydens gebore Ivoriane nie stemreg of politieke invloed aan nuwe aankomelinge wou afstaan nie.

Wie is vandag ’n “Suid-Afrikaner”? Die maklike antwoord is “enigiemand wat ’n paar honderd rand omkoopgeld aan ’n amptenaar van binnelandse sake kan betaal”. Maar die instroming van Zimbabwiërs en ander ekonomiese vlugtelinge uit Swaziland, Lesotho, Malawi, Zambië en ander lande skep ’n probleem wat op die duur vernietigend op die voortbestaan van ons staat gaan inwerk. Uiteindelik gaan ons vasval in argumente oor wie nou eintlik hier hoort of nie hier hoort nie.

Geen staat, nie eens Suid-Afrika met sy najaag van die sogenaamde “reënboognasie”, wat ’n blote mite is, kan sonder ’n nasionale identiteit of die handhawing van landsgrense en gebiedsintegriteit bestaan nie. ’n Onhoudbare situasie word nou geskep wat die huidige geweld en maatskaplike spanning gaan verhoog.

Net soos in Zimbabwe, gaan die waarskynlikste strategie wees om minderheidsgroepe vir die probleem te blameer. Ten einde die swart rassenasionalisme onderliggend aan Suid-Afrika en Zimbabwe se transformasie-ideologie in stand te hou, gaan Afrikaners en Engelssprekende blankes as die “indringers” gesien word wat liefs “moet padgee”.

Suid-Afrika se infrastruktuur, asook welsynsdienste, kan nie eens die huidige bevolking van “Suid-Afrikaners” bedien nie. Hoe op aarde gaan ons miljoene Zimbabwiërs en ander Afrikane van voedsel, onderwys, gesondheidsorg en werk voorsien?

Die ANC en veral sy huidige president, Thabo Mbeki, is ’n wêreldvreemde organisasie wat hoofsaaklik deur die Britte en Amerikaners (hulle wat “demokrasie” so suksesvol na Irak uitgevoer het) aangestel is om ons te regeer. Vandaar Mbeki se onlangse uitspraak dat “ons nie veel kan doen om die instroming van Zimbabwiërs te keer nie”. Ook het Cleo Mosana van Suid-Afrika se departement van binnelandse sake, soos onlangs op die Praagwebwerf berig is, verklaar dat die ANC-bewind “die Zimbabwiërs in Suid-Afrika wil integreer” en dat hulle daarom nie summier teruggestuur sal word nie.

Die ANC wil of kan nie meer Suid-Afrika se gebiedsintegriteit handhaaf nie. Hy stuur die boodskap na die 600 miljoen armes suid van die Sahara uit dat die helder liggies van Afrika se grootste ekonomie “vir almal op die vasteland brand” en dat elkeen maar hier kan kom plak. Dít wat Europa en Amerika met hul kolossale ekonomieë en infrastruktuur nie bereid is om te doen nie, m.a.w. om Afrika se honderde miljoene “agtergeblewenes” met ope arms as immigrante te aanvaar, word nou op ons afgeforseer.

In die lig van die wêreldwye sensitiwiteit rondom immigrasie wat die botoon in die Amerikaanse en veral Europese politiek voer, is dit eenvoudig verbysterend dat die Xhosa-elite wat Suid-Afrika tans vanuit die Ooskaap regeer, dit op homself geneem het om boonop ’n “bevolkingstransformasie” toe te pas. Dit is nou benewens die vele ander “transformasies” wat reeds aan die gang is en wat ons land in ’n hel van wetteloosheid en geweld omskep het.

Die soort spanninge wat tans in Suid-Afrika oplaai, gaan vroeër of later breekpunt bereik. Vele mense erken dat die verskynsel wat as “misdaad” getipeer word, eintlik reeds ’n laegraadse burgeroorlog is. Die Zimbabwiese grens wat “suid skuif” kan ons land in ’n volskaalse burgeroorlog dompel, net soos wat in soortgelyke situasies in die Ivoorkus, die Kongo en ander Afrikastate gebeur het.

Dit is verblydend dat ’n groep boere in die Noord-Transvaal reeds vrywillig die Limpopogrens patrolleer in ’n poging om die Zimbabwiese instroming te stuit. Veel meer is egter nodig en ook stedelinge sal by dié aksie betrek moet word. Die Afrikanergemeenskap sal dit moet oorweeg om ’n soort diensplig in te stel en jong mans vir ’n nuwe grensdiens aan te wend, dié keer nie teen Kubane nie, maar teen Zimbabwiërs wat jare lank hul transformasionistiese diktator by die stembus ondersteun het en nou die vrugte daarvan pluk.

Die Afrikaner het geen ander vaderland nie. Nou, meer as ooit in die verlede, sal hy dit moet beskerm. Sekerlik gaan die Xhosa-oligarge in hul swart Mercedesse wat die land soos Ali Baba se grot beskou, dit nie vir hom doen nie.

free casino online no downloadлобановский класс харьков

‘n Afrikaner in Skotland – die goeie deel

Image‘Soo, where yoo from, miss?  Gêrmany?’

Hulle hoor onmiddellik dat ek nie ‘n Skot is nie.

‘No, I’m from another continent.’

‘Pooland?’

‘That’s the saeme continent, yoo idiot!’ roep iemand anders tot almal se vermaak. Ek skud my kop en rol my oë gemaak ongeduldig en geniet die nuwe aksent.

‘It’s in the southern hemisphere,’ gee ek hulle nog ‘n leidraad.

‘Mexico! Amaêrica! Austraêlia!…’

Tot iemand uiteindelik reg raai. ‘Africa!’

‘Well done! I’m from South Africa.’

‘n Silte daal oor die klas neer en ‘n outjie steek sy hand op.

‘Hoe come yoo’re white if yoo’re from Africa?’

Op daardie oomblik het ek geweet: Skotland gaan ‘n tuiste word.

Ons het aanvanklik besluit om noord te trek as gevolg van die oorbevolking in Engeland. Dít, eerder as die hoë lewenskoste en besoedeling naby Londen, het ons gemotiveer om onsself weer eens te ontwortel. My man begeer al jare lank om in Skotland te woon, waarskynlik as gevolg van fantasieë oor die wilde Wikinge en die oorvloed enkelmoutwhiskey. Na ‘n kort vakansie in Edinburgh en Fife, het die skoonheid en andersheid van die omgewing my ook oorweldig en was dit nie moeilik om die finale besluit te neem nie. En hier is ons nou!

Ek het begin werk soek en moes weer van voor af goedkeuring kry om onderwys te gee. Mens sou dink my kwalifikasies en blink-nuwe Engelse onderwysregistrasie sou genoeg wees, maar nee. Die Skotte vertrou hulle bure omtrent net soveel soos ‘n skaap ‘n honger wolf en dus moes ek opnuut aansoek doen vir onderwysregistrasie. Enige voornemende onderwyser wat belangstel om hier te kom werk, kan gerus kennis neem van die feit dat die  Skotse registrasieproses soveel meer gebruikersvriendelik as díé van Engeland is, veral vir Suid-Afrikaners.

Die komplekse verhouding tussen die Engelse en Skotte is vir my as buitestaander ‘n bron van vermaak – seker vergelykbaar met die gekibbel tussen die Transvalers en Kapenaars. Vandat ons ons planne om na Skotland te verhuis bekend gemaak het, het ons Engelse vriende luidkeels hulle misnoeë te kenne gegee. Dit sou meer aanvaarbaar wees om na Suid-Afrika terug te keer, maar Skotland toe?!

‘It’s too cold there, you’re crazy!’

‘Uh, you know, we are from South Africa, the weather is kind of relative,’ het ek probeer verduidelik.

Maar hulle het gedink ons is van lotjie getik, behalwe die enkelinge wat hou van golf en rugby. Vir hulle het die skuif min of meer sin gemaak. Een van my kollegas het my in haar deftige aksent meegedeel dat die Skotte agterlik is, maar aangesien ons van Afrika kom sou ons miskien tuis voel … A-hemmm!!! Dat ‘n opgevoede persoon so stompsinnig kan wees gaan my verstand te bowe, maar soms kan die Engelse te veel van hulself dink. (Nes die Kapenaars.)

Die meeste Engelse dink nie veel van hulle Skotse bure nie, en dit wil voorkom of die gevoel wederkerig is. Die antagonisme is geskiedkundig van aard: ‘n eeu-oue stryd om grond, godsdiens en rykdom, en dit ten spyte van ‘n bykans identiese genetiese oorsprong.  Klink dit bekend? Om Steven Spielberg losweg aan te haal: ‘Same shit, different country.’

Die mees opvallende kenmerk van die Skotte is hulle gemoedelikheid en sin vir humor. Nie die geforseerde jovialiteit van die Amerikaners, wat jou omhels en onmiddellik jou naam vergeet nie, maar ‘n opregte belangstelling in mens as individu. Die Skotse boorlinge is van nature gasvry en hulpvaardig. Nuuskierig ook; as buitestaander is dit lekker as iemand in jou belangstel. In die klaskamer, in die winkels en by die veearts word ek steeds uitgevra waar ek vandaan kom, van presies watter deel in Suid-Afrika, waarom ons in Skotland woon en die vraagsteller het gewoonlik ‘n eie brokkie nuus oor of perspektief op Suid-Afrika. In gesprekke van geskiedkundige en politieke aard is dit duidelik dat die Skotte en die Afrikaners baie in gemeen het: hulle het tydens die ‘Highland Clearances’ in die laat 18de eeu hulle eie apartheid beleef, hulle ervaring van die inmengery en geboelie deur die Engelse, asook die interne debatte en konflikte rondom godsdiens en nasionale identiteit wat vandag steeds voortduur. Raakpunte soos hierdie lei daartoe dat ons empatie met mekaar het.

Ons woon al amper vier maande hier. My Skotse aksent verbeter daagliks – volgens my kollegas – want elke dan en wan glip vreemde woorde soos ‘wee’ en ‘aie’ uit. Ons is gelukkig hier, beplan nie om na ons Moederland terug te keer nie. Hierdie unieke volk, met hulle geheimsinnige voorvaders en kleurvolle geskiedenis, begin wortel skiet in ons harte.

‘For that is the mark of the Scots of all classes:

that he stands in an attitude towards the past

unthinkable to Englishmen, and remembers and

cherishes the memory of his forebears, good or

bad; and there burns alive in him a sense of identity

with the dead even to the twentieth generation.’

 

Robert Louis Stevenson

Voordat Skotland egter soos ‘n nuwe Utopie klink, sal ek in my volgende bydrae ook minder aangename ervaringe deel – van spelfoute in koerante tot ongepoetste skoolseuns.

мультики про монстров хайФильчаков прокуратура харьков

Zim kan SA dramaties be?nvloed

In sy jongste rubriek vat Anton Barnard die kernuitkomste van die Zim-krisis kort en akkuraat saam.

“Oorweeg egter vir ’n oomblik die situasie teen Kersfees 2007, wanneer die ekonomie in Zimbabwe finaal ineengestort het. Mugabe kan nie meer sy veiligheidsmagte betaal nie. Hulle is egter gewoond aan ’n lewenspeil wat ver bo die normale Zimbabwiër s’n verhewe is. Skielik sit hulle in dieselfde bootjie as hul ellendige mede-landsburgers. Wat gaan hierdie goed-bewapende en opgeleide soldate en polisielede doen?

Reg geraai: hulle gaan wettelose entrepreneurs word. Dit help natuurlik nie om onwettige ‘sakebedrywighede’ in ’n land met ’n vernietigde ekonomie te bedryf nie, want alles is reeds daar geplunder. Anders as in Waterkloof en Bryanston. As ons gedink het die misdaadgolf van 2006/7 was erg, hoe gaan 2007/8 s’n lyk, wanneer derduisende desperate Zimbabwiese weermag- en polisielede met AK-47’s in die hand die poreuse Limpopogrens oorsteek?”

Ek is bevrees dat dit ons paadjie vorentoe in meer as een opsig uitstippel. Geruime tyd het ek reeds die gevoel dat Zimbabwe die bepalende faktor vir die stabilitiet van SA gaan wees en dat dit in alle waarskynlikheid die einde van die ANC-orde gaan meebring.

Soos die situasie tans in SA staan is die misdaad reeds in die grysgebied tussen ’n terrorismeoorlog en geweldsmisdaad.  Mens kan eintlik nie meer na SA bloot as ’n misdadige of selfs moorddadige land verwys nie, maar eerder na ’n land wat in ’n gesiglose soort swart-op-wit terreuroorlog (à la Mau-Mau) verkeer. Met die realistiese scenario wat Anton Barnard voorsien, juis weens die ekonomiese noodwendigheid daarvan, sal die “misdaad”-situasie onhoudbaar raak.

Die reeds verswakte SA staat met sy grootliks disfunksionele en korrupte veiligheidsmagte wat reeds beheer oor die situasie verloor het, sal dan geheel en al irrelevant raak. Dit sal ’n situasie wees van gewone burger versus “krimineel”. Lg. situasie is reeds in ’n groot mate die geval – met die verskil dat gewone burgers nog nie werklik die wapen opgeneem het nie.

Ook die swart massas is sielkundig reg vir ’n oorlog. Vannoggend op pad werk toe het ek verby drie optogte van honderde knopkierie- en stokswaaiende swartes gery. Hierdie soort verskynsel wat nie alleen met stakings verband hou nie raak al meer ’n algemene gesig.

Wanneer Zimbabwe se ontluikende finale ineenstorting oor slegs enkele maande  voltrek is, sal hul veiligheidsmagte se “sakebedrywighede” in Suid-Afrika ons beslis by ons bepalende oomblik bring. Dan sal elkeen van ons die realiteit van ’n baie meer intensiewe terro-oorlog begin voel. Ons sal geen ander opsie meer hê as om die wapen op te neem nie. Dit is elke Afrikaner se plig om nou reeds opleiding te ondergaan om homself en ons volk in die situasie wat kom te handhaaf en te oorwin.

no deposittopcargo кидалы

Zimbabwe: binnekort in ‘n woonbuurt naby jou…

ImageZimbabwe is ‘n bron van nimmereindige spekulasie onder bekommerde Suid-Afrikaners. Wanneer gaan die ineenstorting sy finale stadium bereik? Hoekom weier Thabo Mbeki om effektiewe druk toe te pas? Hoe kry die Zanu PF dit reg om enige kiesers hoegenaamd oor te haal om vir hom te stem? Gaan die Zimbabwiese dollar aan die rand gekoppel word en Suid-Afrika se ekonomie ook oor die afgrond meesleur?

Uiteraard kan mens slegs spekuleer oor die ANC-regime se misterieuse ondersteuning vir die Mugabe regime, iets wat sekerlik ‘n enorme internasionale verleentheid vir die Suid-Afrikaanse owerhede moet wees. Daar is moontlik heelwat fasette hieraan. Een is dat enige kritiek op ‘n swart regering, al is dit ‘n despoot s’n, Thabo Mbeki se Afrosentrisme dwars in die krop steek. Moontlik is die onverklaarbare ondersteuning vir ‘n kranksinnige ou man, ten koste van sy eie ekonomie, verwant aan Mbeki se weiering om die skakel tussen MIV en vigs te erken. Kan dit wees dat Mbeki enige Westerse kritiek op ‘n swart staatshoof, al is laasgenoemde ‘n brutale diktator, as rassisme sien, nes hy enige sprake van vigs as rassistiese kritiek teen dierlike swart seksuele gewoontes ervaar?

Hoe dit ook al sy, sit die ANC met ‘n geweldige tamelêtjie sover dit Zimbabwe betref. Dit sou bitter maklik wees om Mugabe uit die kussings te lig. Mbeki hoef slegs ‘n foonoproep na Megawatt Park te maak om Zimbabwe se elektrisiteit af te sny, en dan is dit   ‘n kwessie van tyd. Sodoende sal Mbeki egter teen ‘n ou bondgenoot draai, en die Weste gelyk gee oor iets wat Mbeki self, as ‘n intelligente man, reeds lankal besef het: Afrika se regerings en staatshoofde is fundamenteel geneig tot magsbeheptheid, wanbestuur en anargie.

Dit is reeds so dat miljoene Zimbabwiese burgers onwettig in Suid-Afrika is. Dat blanke belastingbetalers lank reeds as onvrywillige maar vrygewige gasheer vir gratis opvoeding aan derduisende Zimbabwiese skoolkinders optree, en goedgunstiglik vir swanger Zimbabwiese vrouens se bevallings betaal, is ‘n feit soos ‘n Nguni-koei. Wat blanke Suid-Afrikaners egter meer moet bekommer, is die nagevolge van die onvermydelike finale ineenstorting van Zimbabwe, iets wat sekerlik slegs ‘n paar maande weg is.

Die een en enigste ding wat Mugabe steeds aan bewind hou, is ‘n lojale polisie- en weermag. Mugabe se regime sorg eerstens vir sy veiligheidsmagte. Dis húlle wat die belaglike edik namens Mugabe afdwing, waarvolgens alle winkels hul pryse moes halveer.  Selfs ‘n tienjarige kan voorspel wat sal gebeur as handelaars gedwing word om goedere onder kosprys te verkoop. Oorweeg egter vir ‘n oomblik die situasie teen Kersfees 2007, wanneer die ekonomie in Zimbabwe finaal ineengestort het. Mugabe kan nie meer sy veiligheidsmagte betaal nie. Hulle is egter gewoond aan ‘n lewenspeil wat ver bo die normale Zimbabwiër s’n verhewe is. Skielik sit hulle in dieselfde bootjie as hul ellendige mede-landsburgers. Wat gaan hierdie goed-bewapende en opgeleide soldate en polisielede doen?

Reg geraai: hulle gaan wettelose entrepreneurs word. Dit help natuurlik nie om onwettige "sakebedrywighede" in ‘n land met ‘n vernietigde ekonomie te bedryf nie, want alles is reeds daar geplunder. Anders as in Waterkloof en Bryanston. As ons gedink het die misdaadgolf van 2006/7 was erg, hoe gaan 2007/8 s’n lyk, wanneer derduisende desperate Zimbabwiese weermag- en polisielede met AK-47’s in die hand die poreuse Limpopogrens oorsteek?

летняя одежда для мальчиков интернет магазинданильченко юрий брониславович прокурор

Die agtste wonder van die w?reld

Image‘n Wêreldwye peiling is onlangs gehou om die sewe wonders van die hedendaagse wêreld te kies. Van die sewe wonders van die antieke wêreld bestaan daar slegs nog een, naamlik die groot piramide by Gizeh.
 
Die ander wonders het ingesluit die hangende tuine van Babel en die lighuis by Alexandrië. Bykans 100 miljoen mense het deelgeneem aan ‘n internasionale stemmery. Die sewe wonders van die moderne wêreld is as volg gekies: die Groot Muur van China, die Taj Mahal in Indië, die Colosseum in Rome, die Christusbeeld in Rio de Janeiro, die Inka’s se stad Machu Picchu in Peru, die ruïnes van Petra in Jordanië en die stad Chichén Itzá in Meksiko.
 
Asië het die verkiesing "gewen" met drie wonders, Europa het slegs ‘n (politiek korrekte?) een gehad, Suid-Amerika twee en Noord-Amerika een. Wat natuurlik skitter in sy afwesigheid is die wêreld se tweede grootste kontinent, Afrika. Afrika het weliswaar ‘n kandidaat gehad: die stad Timboektoe in Mali.
 
Ongelukkig vir Afrika het die deelnemers aan die kiesery waarskynlik besef dat die Islamitiese akademie aldaar bitter min met Afrika en inheemse denke te doen gehad het. Die intellektuele stukrag van die akademie was volledig van Arabiese oorsprong. Van die res van Afrika, en veral die lande buite die Arabiese invloedsfeer, was daar hoegenaamd geen melding gemaak nie.

Ek hoef nie uit te brei oor watter geskiedenislose vakuum en letterlike donkerte Afrika suid van die Sahara verteenwoordig nie. Hierdie was die kontinent wie se inwonders vir eeue na die see gestaar het sonder om daaraan te dink om ‘n skip te bou, die kontinent waar basiese uitvindsels soos die wiel, die geskrewe woord, skarniere, riolering en besproeiing onbekend was, laat staan nog telefone, buskruit of die differensiaalrekenkunde.

 
Vernederend, is dit nie, dat ‘n reusagtige kontinent so arm van gees kon wees dat ‘n blote skiereiland, Europa, nie minder nie as ses nominasies kon ontvang teenoor die embarrasserende een van Afrika nie, een wat boonop onder eksterne invloed opgerig is?

Tog is daar diegene, veral lede van die swart groepe van Amerika en akademici soos Martin Bernal, wat hardnekkig bly ontken dat Afrika ‘n enorme agterstand het. Hierdie mense kwalifiseer vir my as die agtste wonder van die wêreld.

 
Hulle is mense wat teen alle beskikbare getuienis in bly aanspraak maak daarop dat veral Westerse denke en beskawing grootliks hul oorsprong in Afrika gehad het, wat aanhou aanspraak maak daarop dat Afrikane en Inkas se beskawings op ‘n gelyke vlak was.  Daar is selfs ‘n hele beweging wat probeer om hedendaagse geloofwaardigheid of relevansie aan primitiewe gebruike soos toordoktery te verleen onder die naam inheemse kennis ("indigenous knowledge").

Mens hoef egter nie so ver soos Bernal se instansie, Columbia Universiteit, te soek vir só ‘n wandelende wonder nie. Thabo Mbeki se Afrosentrisme steun sterk op werke soos Black Athena. Nader aan die huis het selfs Afrikaners een in eie geledere: Max du Preez. Max bly wonderbaarlik en hardnekkig ontken dat Afrika ‘n agtergeblewe kontinent is.

 
Hy is onbeheerbaar opgewonde oor ‘n sogenaamde metropool wat glo naby Johannesburg in antieke tye bestaan het, en oor enkele goue beeldjies wat in die Noord-Transvaal gevind is. Vreemd dat daar bitter min van Max se "metropool" oor was in 1886 toe goud op die Witwatersrand ontdek is, of hoe? Nee, darem nie regtig vreemd nie.
 
Die sogenaamde metropool was in der waarheid bloot ‘n versameling tydelike skuilings en vuurherde opgerig deur nomadiese trekboere, waarvan slegs enkele, onbeduidende oorblyfsels agtergelaat is. Van ‘n hoë beskawing (in teenstelling met ‘n kultuur) was daar egter geen sprake nie.

Afrosentriste soos Mbeki en Du Preez doen Afrikane kennelik ‘n enorme onreg aan. Dit is eers as mens jou eie probleme eerlik in die gesig kan staar, dat jy daadwerklike vordering kan toon. Asiate soos die inwoners van China en Japan het gesnap dat, hul geskiedenis van hoë beskawing ten spyt, hulle sou moes aanpas om by te hou in die moderne wêreld.

 
Vandag maak Taiwan, Japan en China veel beter en meer koste-effektiewe rekenaarskywe as enige Westerse land. Max du Preez, Martin Bernal en Thabo Mbeki se wonderbaarlike maar halstarrige weiering om die realiteit vierkantig in die oë te staar, gaan Afrikane nog duur te staan kom.

заказать строительство баниданильченко юрій Харків

Die grootste Afrikanertaak ooit

ImageDie jongste misdaadstatistiek het ’n hele paar dinge verklap. En mens moet ’n bietjie  huiswerk gaan doen wanneer jy met sulke blatante leuens te doen kry.  Dít bring mens nader aan die ware probleem, wat jou weer ’n tree nader aan die antwoord bring, die antwoord wat die grootste taak vir Afrikaners in ons Afrikanergeskiedenis gaan meebring.

Jackie Selebi, nasionale polisiehoof, sê dat misdaad hom nie slapelose nagte besorg nie en Charles Nqakula, minister van onveiligheid, reken dat misdaadvlakke in die land daal, terwyl Thabo Mbeki misdaad as ’n persepsie afmaak. Met sulke sieninge is dit blykbaar net die naasbestaandes van die derduisende slagoffers van misdaad wat hallusineer, asook so ’n paar regdenkendes…

As ons dalk dink dat hierdie misleidende statistiek aan ons voorgehou word omdat die ANC hierdie keer nie sommetjies kán maak nie, sit ons die pot ver mis. Hulle berekeninge is lank gelede met deurdagtheid gedoen en hulle somtotaal is honderd persent in die kol. Vir hulle is die enigste antwoord:  “People, get ready, there’s a war a’coming . . . the last white dog must die!”  En hulle glo ook dat die doel die middele heilig, dus kan hulle nie verkeerd wees deur toe te laat dat diefstal, moord en verkragting alles regverdig in hulle oorlog vir “black Africa!” nie.  Waarom dan nie nog lieg ook daaroor nie?

Kom ons kyk waarop baseer Selebi en sy meelopers die sukses van hulle leuens wat hulle so vryelik opdis: Eerstens, volgens direkte getuienis van sommige blanke polisielede, is hulle distrikte se polisiemanne aangesê om nooit ’n “dubbel-inskrywing” oor misdaad te maak nie, dws wanneer daar byvoorbeeld ’n transito-rooftog plaasvind, word die dodesyfer daarvan, indien enige, nie in die moordkolom ook aangeteken nie. So word al die statistiek hanteer. Dus het ons nie ’n benul van die ware moordsyfer of van die ander misdaadstatistiek nie. 

Tweedens kan u maar die internet deurkruis sonder dat u ’n weergawe sal vind van die ware misdaadstatistiek vóór 1994.  Al wat u sal sien, is statistiek van die gekookte weergawe vanaf 1994-1995 toe die ANC die “moorddadige land” geërf het van die vorige bestel, met ongeveer 26 000 moorde nog in daardie jaar, wat die ANC natuurlik deur hul voortreflike bestuursvernuf nou afgebring het na net oor die 19 000 moorde in 2006-2007…  En die ergste is, mense glo hierdie leuens! Selfs nie eers met die ANC se terreurdade daardie tyd binne Suid-Afrika ingereken, kon die moordsyfer so hoog wees nie.  En so kan dit ook nou nie net 19 000 wees nie want volgens kenners se beraming word tot een derde van alle misdaad veral onder die ANC-bestel, nie eers aangemeld nie; en so is daar ook te veel individuele getuienis oor misdaad wat nooit aangemeld is nie.  Maar, gee die ANC wat hom toekom, hy kán somme maak!

Selebi roem hom op die feit dat misdaad in heelwat van die statistiekafdelings gedaal het, maar hy verstaan nie dat almal nie gebluf word deur sy woordspeletjies nie.  Sou hy dalk verstaan as ons aan hom verduidelik dat die moordsyfer op sy polisiemanne so gestyg het omdat daar nie meer ontsag vir ’n polisieman is soos vroeër nie, en daarom die daling in gewone aanvalle op polisiemanne?  En sou hy verstaan as ons aan hom verduidelik dat die getal verkragtings gedaal het omdat die verkragter sy slagoffer deesdae eerder vermoor as om ’n getuie na te laat want hy word tog nie gestraf nie? Vandaar die hoër moordsyfer!  En sou Selebi verstaan as ons aan hom verduidelik dat die aantal gewone huisinbrake verminder het omdat dit nou veel makliker is om gewapende roof te pleeg wanneer mense by hulle huise is, aangesien die patetiese regstelsel tog geen gevaar vir die moordenaar inhou nie? Daarom die 25% styging die afgelope jaar in gewapende rooftogte by huise en die hoër moordsyfer!

Dan kom Nqakula en hy vra: “Wat doen jý teen misdaad”.  En dit is nou hier waar ons begryp dat hy nie die vorige sommetjies help maak het nie, maar iemand ver bokant hom… dat hy maar net ’n spreekbuis in die aanloop tot die eindtotaal van hierdie som is. Genadiglik begin van ons mense se rekenaartjies nou werk, en hulle antwoord Nqakula in die media soos volg: “Duur elektriese omheining”, “Wapens” “Selfone in verbinding met bure”. “Motors met beveiliging”, “Ekstra versekering ten duurste”, “Vermy sekere skole”, “Beplan elke roete wat gery moet word”, “Nie meer in die aand uitgaan nie”, “Neem kinders skooltoe want tot fietse word gekaap”, “Is wetsgehoorsame burgers”, “Werk hard vir my geld”, “Respekteer ander mense en hulle eiendom”, “Respekteer padreëls”,  “Betaal ektra hoë belasting”, “Betaal u salaris”, ens, ens. 

En dan kom ook hulle vrae aan Nqakula wat dui op enerse gevoelens van genoeg is genoeg: “Moet ons ons werk bedank en joune kom doen?”, “Hanteer jy die portefeulje Veiligheid of moet ons?”, “As u nie die ‘joppie’ kan doen nie, waarom weier u nie?”, “Moet ons dít ook nog vir die regering doen?”, “Wat doen JY met my belastinggeld!?”, “Ek betaal belasting, en JY, ons geagte minister???”, “Het u nie u posomskrywing gelees nie of nie verstaan nie?”, “Ons wonder waarom jy ’n salaris kry en of ons nie iets dááraan moet doen nie!?”, “Wat moet ’n bereidwillige landsburger nóg doen om sy bydrae te lewer!?”, ens, ens.

Daar is nou genoeg oor die probleem gesê. Die antwoord op die probleem is egter nie so eenvoudig nie, maar ons weet uit ons geskiedenis wat vir ons in ons toekoms voorlê, en daarvolgens durf ons sekere feite konstateer.  Die eerste is dat ons sal besef dat dit ons niks sal help om te onderhandel met die ANC oor hierdie gemors waarin ons verkeer nie – nie eers om Nqakula se bedanking te eis nie want swart mense verstaan nie daardie ere-kultuur nie, en dit sal ook niks aan die toestand verander.

As onderhandeling dan geen opsie is nie, kan die antwoord tog net lê in geloof oor wat ons te doen staan, en wanneer dáárdie antwoord duidelik geword het, sal ons besef dat ons hierdie land sal moet terugneem op die regte tyd, met al die genade en wysheid tot ons beskikking. Die geleentheid is besig om geskep te word vir ons deur die groot chaos wat gaan volg op voortslepende stakings en die leierstryd in die ANC. Moet vir geen oomblik dink dat hierdie chaos self gaan verdwyn en ons weer in ’n utopie gaan woon nie; dis Afrika hierdie, en ons moet hierdie geleentheid reg benut.

Daar wag binnekort ’n taak op die Afrikaner wat meer deursettings- en uithouvermoë sal verg as wat die meeste van ons nog ooit aan onderwerp was.  Is ons fisies en geestelik gereed daarvoor?

free money for slotsпрокурор Фильчаков